<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę I

    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997








    Ibaszeński - 1781 od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibczak - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibczyszyn - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibek - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibert - od niemieckiego imienia Eberhard(t), to od staro-wysoko-niemieckiego ebur ‘odyniec’ + hart ‘mocny’.

    Ibiański - XVII w. od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibich - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibielski - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibik - 1712 od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibis - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibisz - od niemieckiej nazwy osobowej Eibisch, średnio-wysoko-niemieckiego apelatywu ibische ‘ślaz’.

    Ibiszew - od niemieckiej nazwy osobowej Eibisch, średnio-wysoko-niemieckiego apelatywu ibische ‘ślaz’.

    Ibiś - od niemieckiej nazwy osobowej Eibisch, średnio-wysoko-niemieckiego apelatywu ibische ‘ślaz’.

    Ibkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibok - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Iboń - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibosz - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibram - od imienia Ibram, to od Enneramus, z germańskiego heima ‘dom’ + hraban ‘kruk;.

    Ibramin - od imienia Ibram, to od Enneramus, z germańskiego heima ‘dom’ + hraban ‘kruk;.

    Ibramow - od imienia Ibram, to od Enneramus, z germańskiego heima ‘dom’ + hraban ‘kruk;.

    Ibran - od imienia Ibram, to od Enneramus, z germańskiego heima ‘dom’ + hraban ‘kruk;.

    Ibrań - od imienia Ibram, to od Enneramus, z germańskiego heima ‘dom’ + hraban ‘kruk;.

    Ibrom - od imienia Ibram, to od Enneramus, z germańskiego heima ‘dom’ + hraban ‘kruk;.

    Ibron - od imienia Ibram, to od Enneramus, z germańskiego heima ‘dom’ + hraban ‘kruk;.

    Ibroń - od imienia Ibram, to od Enneramus, z germańskiego heima ‘dom’ + hraban ‘kruk;.

    Ibsz - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Iburg - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Ibusz - od niemieckiej nazwy osobowej Ibe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ibe ‘cis’ lub od ibować ‘ćwiczyć’ (Śl; por. bawarsko austriackie imię Iban = Jan).

    Icak - 1358 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Icek - 1590 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ich - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Icha - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Ichas - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Icher - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Ichert - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Ichiewicz - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Ichilczyk - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Ichior - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Ichnasz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ichnatowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ichnatowski - 1671 od nazwy miejscowej Ihnatowce (KrW).

    Ichnatyszcz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ichniewicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ichnikowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ichniowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ichnowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ichorek - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Ichowicz - od imion typu Idzisław, Imisław, może też od podstawy juch-.

    Iciachowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iciak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iciakowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iciaszczyk - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iciaszczyn - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iciaszek - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iciek - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Icikowicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Icikowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iciński - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ick - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ickan - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ickert - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ickiert - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ickiewicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ickowiak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ickowicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ickowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Icks - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Icyk - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Icykowicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Icykson - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczakowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczałow - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczczak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczek - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczetkin - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczew - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczkowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczok - (Śl) od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczonow - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczotkin - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczymko - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iczyński - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ićkiewicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ićkowiak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ićkowicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ićkowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Ida - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idach - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idaczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idaczek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idaczyk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idalczyk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idan - 1466 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idarczyk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idas - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idasiak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idasik - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idasz - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idaszak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idaszek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idaszewski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idaś - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idczakowski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idczek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idczyk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Ide - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idec - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idecki - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Ideć - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idel - od niemieckiej nazwy osobowej Idel, ta od imion na Id-.

    Idelak - od niemieckiej nazwy osobowej Idel, ta od imion na Id-.

    Idelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Idel, ta od imion na Id-.

    Ideliowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Idel, ta od imion na Id-.

    Idelis - od niemieckiej nazwy osobowej Idel, ta od imion na Id-.

    Idelt - od niemieckiej nazwy osobowej Idel, ta od imion na Id-.

    Idelze - od niemieckiej nazwy osobowej Idel, ta od imion na Id-.

    Idiasz - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idiaszek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idkowiak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idkowski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idonek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idosiak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idossa - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idowiak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idowicz - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idowoj - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idowój - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idowski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idrian - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Idrijan - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Idrjan - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Idryan - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Idryjan - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Idrzałka - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Idus - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Iduś - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idycha - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idychowski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idycki - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idyka - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idyna - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzi - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziaczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziaczyk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziak - 1679 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziakiewicz - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziakowski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziaszak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziaszczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziaszczyk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziaszczyn - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziaszek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzich - 1432 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzichowski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziczek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziebkowski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzieczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziejczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziejczyk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziek - 1400 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzielewicz - 1746 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzienicki - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzieszek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzi-Jaromij - złożenia brak; Idzi od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego; Jaromij od imienia Hieronim, w staropolszczyźnie też Jeronim. Imię pochodzenia greckiego, Hierónymos, od hierós ‘święty’ + ónyma ‘imię’, znane w Polsce od XII wieku.

    Idzik - 1224 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzikiewicz - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzikowicz - 1390 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzikowski - 1398 od nazwy miejscowej Idzikowice (sieradzkie, gmina Dalików).

    Idziłowski - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzin - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziniak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziniek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziński - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziok - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzioł - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzionek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzior - 1568 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziorek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzirek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzisław - 1212 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzisz - 1497 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziszczyk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziszek - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziuk - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziuła - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idziun - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzkiewicz - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzko - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzkowiak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idzkowski - od nazwy miejscowej Idzikowice (sieradzkie, gmina Dalików).

    Idźczak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idźkiewicz - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idźko - 1374 od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idźkowiak - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idźkowicz - od imienia Idzi, to zaś stanowi polską wersję imienia łacińskiego Aegidius. Do języka łacińskiego przeszło z języka greckiego, Aigidios, od agis, agidos ‘tarcza dębowa’. W Polsce imię znane od XII wieku. Formy na Id- mogły być także tworzone od imienia Ida, genetycznie germańskiego.

    Idźkowski - 1391 od nazwy miejscowej Idzikowice (sieradzkie, gmina Dalików).

    Idżkowski - od nazwy miejscowej Idzikowice (sieradzkie, gmina Dalików).

    Ifczok - (Śl) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Ifimowicz - od imion Efim, Efimij, używanych w Kościele prawosławnym, te od greckiego Euthimios, a to od greckiego eu ‘dobry’ + thimós ‘dusza, życie’.

    Ifkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Ifkowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iga - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igaciuk - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igalson - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igałowicz - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Iganowicz - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igansiak - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igański - 1590 od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igar - od wschodniosłowiańskiego imienia Igor, pochodzącego z języków skandynawskich (od białoruskiej formy Igar).

    Igarski - od wschodniosłowiańskiego imienia Igor, pochodzącego z języków skandynawskich (od białoruskiej formy Igar).

    Igarza - od wschodniosłowiańskiego imienia Igor, pochodzącego z języków skandynawskich (od białoruskiej formy Igar).

    Igasiak - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igasyk - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igaszak - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igaszewski - od imienia żeńskiego Iga lub od niemieckich nazw osobowych na Ig-.

    Igel - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel,

    Igelski - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel,

    Igeł - od igła.

    Igiel - 1517 od igła.

    Igielewicz - od igła.

    Igieliński - od igła.

    Igielnicki - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel,

    Igielnik - 1431 od igła; od igielnik ‘rzemieślnik wyrabiający igły’.

    Igielski - od nazwy miejscowej Igły (elbląskie, gmina Stary Targ).

    Igieł - od igła.

    Igiełka - 1425 od igła; od igiełka ‘mała igła’.

    Igierski - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel,

    Igies - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel,

    Igilski - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel,

    Igl - od igła.

    Igla - od igła.

    Iglantowicz - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel.

    Iglar - od igła.

    Iglarz - 1476 od igła; od iglarz ‘rzemieślnik wyrabiający igły’.

    Iglenic - od igła.

    Igleniec - od igła.

    Igleński - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel.

    Igler - od igła.

    Iglewski - od igła.

    Iglicki - od igła.

    Igliczka - od igła; od iglica.

    Iglik - od igła.

    Iglikowski - od igła.

    Igliniec - od igła.

    Igliński - od igła.

    Iglisz - od igła.

    Iglonek - od igła.

    Iglowstein - od igła lub od niemieckiej nazwy osobowej Igel.

    Igła - od igła.

    Igłowicz - od igła.

    Igłowski - od igła.

    Igmatowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignac - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacenko - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignach - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaciak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacik - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaciok - (Śl) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacionek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacisek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaciuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacjuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacki - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacok - (Śl) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacy - 1748 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignacyk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczenko - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczewski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczko - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczok - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczyk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaczyński - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignać - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignakiewicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignakowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignakowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignal - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignala - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignalewski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignalski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignalyk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignał - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignar - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignarowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignarowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignarski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignas - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignasiak - 1792 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignasiek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignasiewicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignasik - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignasiński - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignasiuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignasz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszczak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszczyk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszewicz - 1800 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszewski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszów - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaszyn - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaś - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignat - 1405 (KrW) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatcew - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatczak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatczenko - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatczuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatczyk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatenko - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignateńko - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatiak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaticzew - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatienko - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatiew - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatik - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatiuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatius - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatjew - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatjuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatko - 1491 (KrW) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatoff - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatorowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatow - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatowicz - 1498 (KrW) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatowski - 1759 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat; lub od nazwy miejscowej Ignatów.

    Ignatów - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat; lub od nazwy miejscowej Ignatów.

    Ignatyszcz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatyszyn - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatz - (Śl) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatzek - (Śl) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatzi - (Śl) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignatzy - (Śl) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignazak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignaziewski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignej - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igner - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignera - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignerowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignerski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igniaczak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igniaczek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igniatiuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igniatowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igniatuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igniątkowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignicki - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igniniec - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignoczak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignor - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignorek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignorowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignos - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignosiok - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignot - 1497 (Śl) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignotas - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignut - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignutowski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignys - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignyś - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ignytowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Igolik - od igła.

    Igolników - od igła.

    Igor - od wschodniosłowiańskiego imienia Igor, pochodzącego z języków skandynawskich.

    Igorowski - od wschodniosłowiańskiego imienia Igor, pochodzącego z języków skandynawskich.

    Igorski - od wschodniosłowiańskiego imienia Igor, pochodzącego z języków skandynawskich.

    Igowic - 1476 od jugo, igo ‘jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Igowski - od jugo, igo ‘jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Igr - 1743 od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igra - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igranowski - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igras - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igrasiak - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igraszak - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igraszewski - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igraś - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igryzek - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igrzeszewski - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Igrzycki - od staropolskiego igra ‘gra, zabawa’, igrać ‘bawic się’.

    Ihm - od niemieckiej nazwy osobowej Ihm, ta zapewne od imion na Irmin-.

    Ihma - od niemieckiej nazwy osobowej Ihm, ta zapewne od imion na Irmin-.

    Ihman - od niemieckiej nazwy osobowej Ihm, ta zapewne od imion na Irmin-.

    Ihmann - od niemieckiej nazwy osobowej Ihm, ta zapewne od imion na Irmin-.

    Ihme - od niemieckiej nazwy osobowej Ihm, ta zapewne od imion na Irmin-.

    Ihn - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ihnaciec - 1495 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ihnat - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ihnatek - 1477 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ihnatko - 1497 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ihnatowicz - 1491 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ihnatowski - 1632 od nazwy miejscowej Ihnatowce (KrW).

    Ihnatów - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ihnatyszcz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Ik - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikacz - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikała - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikało - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikan - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikaniewicz - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikanow - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikanowicz - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikas - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikasz - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikaś - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikawa - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikawy - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikawyj - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ike - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Iked - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikeda - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ike-Duninowski - złożenia brak; Ike od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik; Duninowski od Duniec ‘Duńczyk’.

    Iker - od niemieckich nazw osobowych Icker, Ickert.

    Ikert - od niemieckich nazw osobowych Icker, Ickert.

    Ikes - od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikiel - od niemieckiej nazwy osobowej Ikel.

    Ikielak - od niemieckiej nazwy osobowej Ikel.

    Ikielek - od niemieckiej nazwy osobowej Ikel.

    Ikier - od niemieckich nazw osobowych Icker, Ickert.

    Ikierski - od niemieckich nazw osobowych Icker, Ickert.

    Ikiert - od niemieckich nazw osobowych Icker, Ickert.

    Iko - 1249 od ikać ‘głośno czkać’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ik.

    Ikoniak - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikoniewicz - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikoniuk - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikonomu - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikonomus - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikonow - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Ikonowicz - od ikona, ikon ‘obraz święty’.

    Il - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ila - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilach - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilacki - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilak - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilanc - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilanz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilarski - od imienia Hilary. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy, Ilarzy, jest pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Ilarz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilarz - od imienia Hilary. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy, Ilarzy, jest pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Ilas - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilasiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilasiuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilasz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilaszczuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilaszewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilbrand - od niemieckiego imienia Hildebrand, to ze starszej formy hildi ‘walka’ + brant ‘miecz’.

    Ilcew - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilcewicz - 1654 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilciów - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilciuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilcor - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczak - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczak-Klim - złożenia brak; Ilczak od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz; Klim 1437 od imienia Klemens. Imię notowane w Polsce od początku XIII wieku w róznych formach językowych: Klemens, Klimens, Klimont, Klimąt, Klimunt, Kliment, Klement, Klimiont, Klimąt. Imię pochodzenia łacińskiego, od clemens, entis ‘łagodny, spokojny, cichy’.

    Ilczakowski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczanowski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczatyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczew - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczewski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczyna, m. - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczyński - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczyszyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilczyszyński - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilecki - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ileczko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilejko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilekiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilem - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilemski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilen - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ileniec - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilenkiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilenkowski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilenków - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ileńko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ileńków - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ileński - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ileszko - 1608 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ileś - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilewski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilg - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilga - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilgen - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilgert - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilgiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilgin - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilgmann - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilgner - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilhmann - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Ilia - 1437 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliak - 1716 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilian - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilianowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Iliański - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Ilias - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliasiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliasiuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliasz - 1614 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszczenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszczuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszczyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszewski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszowicz - 1566 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliaszyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilic - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilich - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilicki - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilicz - 1642 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliczenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliczew - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliczka - 1498 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliczko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliczuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliczyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilić - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilienko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliew - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliewa - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliewski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilijew - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilijewa - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilik - 1179 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilikiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilikowicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilikowski - 1429 od nazwy miejscowej Ilikowice, dziś Ilkowice (kieleckie, gmina Słaboszów).

    Iliminowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Ilimowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Ilin - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilina - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilinczonek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilinczyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilinek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilinicki - od nazwy miejscowej Ilnik (KrW).

    Ilinicz - 1470 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliniec - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliniewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilińcza - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilińczyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliński - 1438 od nazwy miejscowej Ilińce (KrW).

    Ilio - 1331 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilis - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilisiński - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilisz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliszak - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliszko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliszyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliś - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliuczek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliuczonek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliuczyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliuszczenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliuszenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliuszyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliuta - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iliutko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljanowski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljasiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljasiuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljasz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljaszczuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljaszek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljaszenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljaszewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljaszuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljenkow - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljew - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljin - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljinicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljonko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljoszyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljuczek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljuczenok - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljuczonek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljuszczenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljuszyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljuta - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iljutczyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilka - 1265 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilke - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilkiew - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilkiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilkiw - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilko - 1388 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilkosz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilkow - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilkowicz - 1259 od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilkowiec - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilkowski - od nazwy miejscowej Ilikowice, dziś Ilkowice (kieleckie, gmina Słaboszów).

    Ilków - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilków-Gołąb - złożenia brak; Ilków od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz; Gołąb 1370 od gołąb.

    Ilkuski - 1450 od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Ilkusz - 1392 od nazwy miasta Olkusz (katowickie), dawniej Ilkusz, Elkusz, Hilkusz.

    Ill - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illa - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illas - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illasewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illasiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illeczko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iller - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illes - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illg - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Illge - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Illich - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illichmann - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illing - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illinicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illinicz-Zeydel - złożenia brak; Illinicz od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz; Zeydel od zajść, zajdę lub od staropolskiego zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Illius - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illman - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Illmann - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Illmer - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Illner - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Illuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illukiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Illukowicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilmak - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Ilman - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Ilmann - od niemieckiej nazwy osobowej Hilmann, ta od imienia Hildman.

    Ilmanowski - 1557 od nazwy miasta Limanowa, dawniej Ilmanowa (nowosądeckie).

    Ilnicki - od nazwy miejscowej Ilnik (KrW).

    Ilnicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilnyckyj - od nazwy miejscowej Ilnik (KrW).

    Iloczyszyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilon - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilona - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iloszek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilow - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilowicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilowski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilów - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluchin - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluczek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluczenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluczonek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluczuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluczyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilukiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilukowicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilus - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilusak - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluszczenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluszek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluszko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iluta - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilutko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilutowicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilwicki - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Ilyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłakowicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłas - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłaszewski - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłcewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłczak - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłczenko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłczew - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłczuk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłczyk - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłczyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłczyszyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłeczko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłejko - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłek - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłenda - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłendo - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłęda - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłędo - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłęndo - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłgacz - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Iłgowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Iłguć - od niemieckiej nazwy osobowej Ilg, ta od imienia Aeidius,

    Iłk - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłka - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłkes - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłkiewicz - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłko - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłkowiak - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłkowski - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłków - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłłakowicz - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłłakowski - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłło - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłłoński - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłłowiecki - od nazwy miejscowej Iłowiec (pilskie, gmina Wałcz).

    Iłondo - od ił ‘rodzaj gliny’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ihl, może też od imienia ukraińskiego Ili’ja < Eljasz.

    Iłonicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłoszyński - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłowecki - od nazwy miejscowej Iłowiec (pilskie, gmina Wałcz).

    Iłowicki - 1404 od nazwy miejscowej Iłowiec (pilskie, gmina Wałcz).

    Iłowicki - od nazwy miejscowej Jełowicze (Wołyń).

    Iłowiecki - 1393 od nazwy miejscowej Iłowiec (pilskie, gmina Wałcz).

    Iłowski - 1446 od nazwy miejscowej Iłów (kilka wsi).

    Iłów - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłuczek - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłuszkiewicz - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłyk - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłyszyn - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’, notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Iljasz, Ilja, Hilijasz, Ulijasz.

    Iłża - 1496 od nazwy miasta Iłża (radomskie).

    Iłżecki - 1636 od nazwy miasta Iłża (radomskie).

    Iłżycki - 1705 od nazwy miasta Iłża (radomskie).

    Im - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Ima - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imach - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imacki - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imak - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imalski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imał - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imała - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imałkowski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imamura - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imani - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imanow - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imanowicz - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imanowski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imański - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imas - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imasz - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imaszewski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imba - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbarzewski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imber - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imberczak - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imberewicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imberowicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbery - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbier - 1439 od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbierczak - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbierczyk - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbierkiewicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbierowicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbierowski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbierski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbiorek - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbiorkiewicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbiorowicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbiorowski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbiorski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbir - 1493 od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbirczyk - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbirkiewicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbirowicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbirowski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbirski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbor - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imborkiewicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imborski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbór - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imbra - 1764 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbras - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbre - 1408 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbrik - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbro - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbros - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbrosi - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbrosz - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbrowicz - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbrych - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbryczkowski - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbrys - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbrzech - 1418 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imbrzykowski - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imburski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Imek - 1418 od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imialczyk - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imiała - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiałek - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiałkowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiało - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiałowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imianiowski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imianowski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imiątek - 1487 od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imich - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imiech - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imiejski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imiel - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiela - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielczak - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielczok - (Śl) od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielczuk - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielczyk - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielina - 1777 od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imieliński - od nazw miejscowych Imielin, Imielno (kilka wsi).

    Imielita - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielitta - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielka - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielna - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielniak - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielnik - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imielski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiełczyk - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiełek - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiełko - 1789 od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imieło - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiełowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imienczuk - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imieniarek - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imieniński - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imienionek - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imienowski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imieński - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imierowicz - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imierowski - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imierski - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imilian - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Imilianow - od imienia Emilian. Imię, późno w Polsce używane, od łacińskiego Aemilianus, utworzone przyrostkiem anus od nazwy rodu rzymskiego Aemilia.

    Imiliński - od nazw miejscowych Imielin, Imielno (kilka wsi).

    Imilitta - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiłkowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiłowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiński - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imiola - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiolczek - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiolczok - (Śl) od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiolczyk - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiolek - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiolski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imioł - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imioła - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiołak - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiołczyk - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiołek - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiołka - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiołko - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiołkowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imioło - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imiołowski - od jemioła ‘krzew rosnący na drzewach’.

    Imirowicz - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imirski - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imisz - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imko - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imliński - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Immisz - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imos - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imosa - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imowski - od imieć ‘mieć’, imać ‘chwytać’ lub od imion na Im-, typu Imisław.

    Imrich - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imroch - 1418 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imroth - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imrula - od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imrych - 1419 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imrychowic - 1394 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Imrycz - 1418 od imienia Emryk, pochodzenia germańskiego, od Erminirc, Emanarich, to od Emin, Omin 'półbóg germański' + ric 'król'.

    Inacewicz - 1471 od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inach - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inaciuk - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inaczewski - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inasiak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inasiński - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inasiow - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inasiuk - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inaszak - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inaszczyszyn - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inaszek - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inaszewski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inat - 1448 (KrW) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inatko - 1424 (KrW) od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inatlewski - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inatowicz - od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat.

    Inatowicz-Łubiański - złożenia brak; Inatowicz od imienia Ignacy, to od łacińskiego Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku. Występowało jako Ignat, Ignac, Inac, Inat; na Kresach Wschodnich też Ignat, Ihnat, Hihnat, Hinat, Hinac, Huhnat; Łubiański od łub ‘kora drzewa’.

    Inberg - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Inbier - 1498 od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Inbierowicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Inbigier - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Inbiorowicz - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Inbiorski - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Inbir - 1498 od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Inbor - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Inc - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Ince - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Incewicz - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Inchastoy - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Inckiewicz - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Inckowski - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Incz - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Incza - 1307 od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Inczak - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Incze - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Inczerzewski - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Inczew - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Inczewski - od nazwy miejscowej Junczew, dziś Inczew (sieradzkie, gmina Wróblew).

    Inczyk - od niemieckich nazw osobowych Hintz, Hintsch, te od imion na Hag-, jak w Heinrich.

    Inda - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indan - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indanow - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indan-Pykno - złożenia brak; Indan podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk; Pykno od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Indebski - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indecki - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indek - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indeka - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indelak - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indelski - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Inder - od indor ‘indyk samiec’.

    Inderski - 1794 od indor ‘indyk samiec’.

    India - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indiarz - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indiasz - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indisow - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indor - od indor ‘indyk samiec’.

    Indorowicz - od indor ‘indyk samiec’.

    Indowski - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indra - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrachowicz - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrak - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indral - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrasek - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrasiak - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrasik - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indraszak - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indraszczak - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indraszczyk - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indraszek - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indraszkiewicz - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indraszyk - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indraszys - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrian - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Indrijan - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Indrjan - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Indro - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrosik - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indroszun - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indruch - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrunas - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrusik - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrusyna - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indruszek - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrych - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrycha - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrychowski - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrycki - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indryjan - od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Indryka - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrykson - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrynas - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrys - 1466 od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrysa - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrysiak - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indryszczak - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrzejak - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrzejczak - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrzejczyk - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrzejewski - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrzych - 1398 od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrzychowicz - 1396 od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrzycki - od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indrzyszek - 1472 od imienia Andrzej. Imię, pochodzenia greckiego, od aner, genetycznie andrós ‘mąż’ lub od imion złożonych typu Andronikos.

    Indulski - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Induła - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Induszko - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Induta - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indych - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indycki - od indyk ‘ptak domowy’.

    Indyczka - od indyk ‘ptak domowy’.

    Indyczowski - od indyk ‘ptak domowy’.

    Indyk - od indyk ‘ptak domowy’.

    Indyka - od indyk ‘ptak domowy’.

    Indykiewicz - od indyk ‘ptak domowy’.

    Indyszewski - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indziel - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indziniak - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indziński - podstawa niepewna, może od imienia Indrzej (= Andrzej) lub od apelatywów na ind-, typu indyk.

    Indzior - od indor ‘indyk samiec’.

    Inek - 1228 od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-; też od imienia Henryk.

    Ineksiak - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-; też od imienia Henryk.

    Ineksiek - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-; też od imienia Henryk.

    Ingber - od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Ingbir - 1461 od imbir ‘roślina podzwrotnikowa stosowana jako przyprawa’, wyraz zapożyczony z niemieckiego Ingeber; w staropolszczyźnie też ambirz, imbir, inbir, ingbir.

    Ingelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inger - od niemieckiej nazwy osobowej Inger, ta od imienia Inguheri.

    Ingerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Inger, ta od imienia Inguheri.

    Ingert - od niemieckiej nazwy osobowej Inger, ta od imienia Inguheri.

    Ingiel - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingielewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingielowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingier - od niemieckiej nazwy osobowej Inger, ta od imienia Inguheri.

    Ingiert - od niemieckiej nazwy osobowej Inger, ta od imienia Inguheri.

    Ingiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ing, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingilewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglant - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglat - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglatowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingler - od niemieckiej nazwy osobowej Inger, ta od imienia Inguheri.

    Inglese - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglik - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingling - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglink - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglot - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglott - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Inglowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ingel, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingo - od niemieckiej nazwy osobowej Ing, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ing, ta od Ing ‘członek plemienia Ingweanów’.

    Ingyś - od niemieckiej nazwy osobowej Inger, ta od imienia Inguheri.

    Iniak - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Iniakin - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Iniarski - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inica - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Iniczko - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Iniec - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Iniela - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inielski - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Iniewicz - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Iniewski - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inik - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inkielewicz - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inkielman - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inkiewicz - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inklewicz - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inklut - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inko - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inkowcow - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inków - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inn - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Innocenti - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Innocenty - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Innocenzi - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Innoch - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Innozenz - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Innus - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inoch - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inochowic - 1497 od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inochowski - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inojewicz - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inoka - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inokomis - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inorowicz - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inos - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inoszewski - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inota - 1381 od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inotlewski - od imienia Innocenty, to od łacińskiego Innocentius, to od innocens ‘niewinny, nieskalany’; w pochodnych może też od nazw osobowych na Juno-.

    Inwald - od nazwy miejscowej Inwałd (bielskie, gmina Andrychów).

    Inwalski - od nazwy miejscowej Inwałd (bielskie, gmina Andrychów).

    Inwał - od nazwy miejscowej Inwałd (bielskie, gmina Andrychów).

    Inwałd - od nazwy miejscowej Inwałd (bielskie, gmina Andrychów).

    Inwałdzki - 1581 od nazwy miejscowej Inwałd (bielskie, gmina Andrychów).

    Ińdyka - od indyk ‘ptak domowy’.

    Ipaciewicz - 1664 (KrW) od imienia Ipat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego, od hypatos ‘najwyższy’.

    Ipatow - od imienia Ipat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego, od hypatos ‘najwyższy’.

    Ipczyński - od imienia Ipat, używanego w Kościele prawosławnym, pochodzenia greckiego, od hypatos ‘najwyższy’.

    Ipek - pd imienia Hipolit. Imię, znane w Polce od XIII wieku, pochodzi od greckiego imienia Hippólytos, od greckiego hippos ‘koń’ i lytós ‘rozwiązać’.

    Ipolit - 1469 pd imienia Hipolit. Imię, znane w Polce od XIII wieku, pochodzi od greckiego imienia Hippólytos, od greckiego hippos ‘koń’ i lytós ‘rozwiązać’.

    Ipolitek - 1572 pd imienia Hipolit. Imię, znane w Polce od XIII wieku, pochodzi od greckiego imienia Hippólytos, od greckiego hippos ‘koń’ i lytós ‘rozwiązać’.

    Ir - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Ira - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irabiński - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irach - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irachimowicz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irachowicz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iranek - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iraniec - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irankiewicz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iranowski - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irański - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irasiak - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irasik - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irasz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iraszewicz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iraszewski - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iraszko - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iraszowski - 1633 od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irch - od ircha ‘miękko wyprawiona skóra’.

    Ircha - od ircha ‘miękko wyprawiona skóra’.

    Irchin - od ircha ‘miękko wyprawiona skóra’.

    Irchowski - od ircha ‘miękko wyprawiona skóra’.

    Ircow - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irczewski - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irczok - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irczuk - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irczyc - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irczyk - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irczyński - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irecki - 1396 od nazwy miejscowej Irki, dziś Jerka (leszczyńskie, gmina Krzywin).

    Irek - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Ireno - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irentkiewicz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Ireń - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Ireński - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Ireski  - 1411 - od nazwy miejscowej Irki, dziś Jerka (leszczyńskie, gmina Krzywin).

    Irewicz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irga - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irgang - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irganowski - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irgant - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irgas - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irge - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irgen - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irger - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irgielski - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irgusz - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irisik - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iriszek - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irka - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irkal - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irkowski - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irla - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irland - 1711 od nazwy państwa Irlandia.

    Irlender - od nazwy państwa Irlandia.

    Irlik - 1394 od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’ (por. niemiecka nazwa osobowa Irlicho).

    Irława - 1218 od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irna - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irnek - 1485 od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irnoch - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iron - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iroński - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irosz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iroszczyński - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irowski - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irrek - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irsa - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irsak - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irski - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irszik - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irusz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iruszczyński - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iruś - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irwin-Zarecki - złożenia brak; Irwin- brak; może od imienia Irwin; Zarecki od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Iry - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irych - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iryk - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Iryński - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irys - od imienia greckiego Iris, Hiris, używanego w Zachodniej Europie.

    Irysik - od imienia greckiego Iris, Hiris, używanego w Zachodniej Europie.

    Irysko - od imienia greckiego Iris, Hiris, używanego w Zachodniej Europie.

    Iryszek - od imienia greckiego Iris, Hiris, używanego w Zachodniej Europie.

    Iryszew - od imienia greckiego Iris, Hiris, używanego w Zachodniej Europie.

    Iryś - od imienia greckiego Iris, Hiris, używanego w Zachodniej Europie.

    Irz - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irza - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irzabek - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irzajew - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irzak - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Irzec - 1410 od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzeciak - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzecki - 1400 od nazwy miejscowej Irki, dziś Jerka (leszczyńskie, gmina Krzywin).

    Irzewski - 1397 od nazwy miejscowej Irki, dziś Jerka (leszczyńskie, gmina Krzywin).

    Irzik - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzmanowicz - 1420 od imienia Herman. Imię, pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman praz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Irzmanowski - 1491 od nazwy miejscowej Hermanów (KrW).

    Irzmański - od imienia Herman. Imię, pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman praz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Irzmaszek - 1398 od imienia Herman. Imię, pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman praz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Irzmaszko - 1399 od imienia Herman. Imię, pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman praz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Irzmiel - od imienia Herman. Imię, pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman praz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Irzmiński - od imienia Herman. Imię, pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman praz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Irzo - 1547 od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzowski - 1398 od nazwy miejscowej Irki, dziś Jerka (leszczyńskie, gmina Krzywin).

    Irzycki - od nazwy miejscowej Irki, dziś Jerka (leszczyńskie, gmina Krzywin).

    Irzyczek - 1475 od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzyk - 1450 od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzykiewicz - od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzykowicz - 1543 od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzykowski - 1497 od nazwy miejscowej Iżykowica, Dawniej Jurzykowice, Jerzykowice (kieleckie, gmina Działoszyce).

    Irzykowski - 1747 od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’, przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura Jurg (za pośrednictwem języka niemieckiego), na Kresach Wschodnich Juryj.

    Irzyniec - od nazw osobowych na Ir-, typu Irena, Ireneusz, także ze starszego Jur-, Jer- z wtórnym przejściem w J(i)r-, może też od jer ‘gatunek ptaka’.

    Isa - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaa - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaac - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaaków - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaakson - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isabella - od imienia żeńskiego Izabela. Do języka polskiego przejęte z hiszpańskiego, tam od Isabel, od Elisabeth.

    Isac - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isachno - 1448 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isachno - 1448 (KrW) od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isacz - 1452 (KrW) od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaczek - 1495 (KrW) od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaczenko - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaczenkow - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaczeńko - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaczko - 1439 (KrW) od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isad - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isadczenko - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isadis - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isadis-Płacewicz - złożenia brak; Isadis od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama; Płacewicz od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’.

    Isadzik - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaiacz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaiasz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isaj - 1444 (KrW) od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajacz - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajasz - 1489 od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajczew - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajczuk - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajenko - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajew - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajewicz - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajko - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajowicz - 1436 (KrW) od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajów - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isajuk - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Isak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isakiewicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isakow - 1476 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isakowicz - 1721 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isakowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isalski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isamaiłow - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Isan - 1444 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isanko - 1475 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isański - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isek - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isenko - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isiak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isiakowicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isiański - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isiek - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isik - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isikajt - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isio - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Iska - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskal - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskalla - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskalski - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskała - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskało - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskański - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskara - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskat - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskier - od iskra.

    Iskiera - od iskra.

    Iskierka - od iskra.

    Iskierko - od iskra; od iskierka.

    Iskierski - 1677 od iskra.

    Iskiewicz - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Isko - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskol - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskorz - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskowicz - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Isków - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iskra - 1357 od iskra.

    Iskrowicz - od iskra.

    Iskrowy - 1738 od iskra.

    Iskrzak - od iskra.

    Iskrzyc - 1574 od iskra.

    Iskrzyca - od iskra.

    Iskrzycki - 1521 od nazwy miejscowej Iskrzyczyn (bielskie, gmina Dębowiec).

    Iskrzycki - 1595 od iskra.

    Iskrzyczak - 1683 od iskra.

    Iskrzyk - od iskra.

    Iskrzyński - od iskra.

    Iskszak - od iskra.

    Iskulski - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Ismail - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Ismaił - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Ismaiłow - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Isman - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Ismanowicz - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Ismar - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Ismer - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Isowicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Isowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Israel - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Israelewski - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Israelsson - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Israfil - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Issa - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Issac - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Issaieff - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Issaj - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Issajewicz - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Issak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Issakiewicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Issaków - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Issaleff - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Issański - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Issek - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Issyk - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Istaczak - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Istbicki - 1406 od nazwy miejscowej Izbice (leszczyńskie, gmina Rawicz).

    Istbieński - 1413 od nazwy miejscowej Izdebno (kilka wsi).

    Istebka - 1377 od izba, dawniej izdba, istba ‘pokój, pomieszczenie; dom’.

    Istebnicki - 1405 od nazwy miejscowej Izdebno (kilka wsi).

    Istek - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Istelski - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Isterewicz - od gwarowego isterny ‘ten sam, istny’.

    Isternak - 1655 od gwarowego isterny ‘ten sam, istny’.

    Isterny - 1640 od gwarowego isterny ‘ten sam, istny’.

    Istner - od gwarowego isterny ‘ten sam, istny’.

    Istoczak - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Istoczek - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Istok - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Istók - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Istwan - 1595 od węgierskiego imienia Istwán = Stefan. Imię, pochodzenia greckiego Stéphanos, od stéphanos ‘wieniec, korona’.

    Isydorczyk - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Isz - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczak - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczakow - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczek - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczenko - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczuk - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczukiewicz - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczyk - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczyłowicz - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczyński - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszczyszyn - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszek - id imion na Ja-, typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Iszkiewicz - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszko - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszkow - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszkowski - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszkuła - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Iszkuło - od staropolskiego iskać ‘szukać’.

    Isztok - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Isztwan - od węgierskiego imienia Istwán = Stefan. Imię, pochodzenia greckiego Stéphanos, od stéphanos ‘wieniec, korona’.

    Iściński - id imion na Ja-, typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Iśkiewicz - id imion na Ja-, typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Iśko - id imion na Ja-, typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Iśków - id imion na Ja-, typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Iśtok - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Iśtók - od stoczyć ‘tworzyc, kształtować’.

    Ita - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itakura - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Ital - od nazwy państwa Italia (= Włochy).

    Italiano - od nazwy państwa Italia (= Włochy).

    Italicus - 1420 od nazwy państwa Italia (= Włochy).

    Italski - od nazwy państwa Italia (= Włochy).

    Itan - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itani - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itania - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itaniewicz - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itczak - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itczenko - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itek - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Iterman - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itkiewicz - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itkowiak - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itkowski - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Ito - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itota - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Itous - od niemieckich nazw osobowych Itt, Ith, Itte, te zapewne od imion na Hitt-.

    Ivarsson - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwa - 1437 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwacewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwach - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwacha - 1733 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwachiw - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwachnicki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwachniuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwachno - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwachow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwachowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwachów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwacik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaciuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwacyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwacz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaczenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaczewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaczko - 1476 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaczkowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwać - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaćkowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaiński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwak - 1458 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwakowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaldow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwał - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwałd - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwamowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwan - 1208 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanaszko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanca - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwancen - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwancewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwancienko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwancio - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanciow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanciów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanciw - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanców - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwancyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwancz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczatik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczeńko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczok - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczurowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczyszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanczyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwandowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwandowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwandziuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanecki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanecko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaneczko - 1587 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanejko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanek - 1400 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaneńko - 1676 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanetzki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniak - 1787 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanic - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanica - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanich - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanicha - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanicki - 1465 od nazwy miejscowej Iwanice (KrW).

    Iwanicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniczek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanidis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniec - 1427 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniecki - 1447 od nazwy miejscowej Iwańcze Pole, dziś Iwonicz (krośnieńskie, gmina Iwonicz-Zdrój).

    Iwanieczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniejko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniek - 1454 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanienko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanier - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniewicz - 1699 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanij - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanik - 1441 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanikow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanin - 1383 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanina, m. - 1467 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaninów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanio - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniocha - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniok - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanióra - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanis - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanisik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniska - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanisko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanista - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanistyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniszczów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniszczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniszek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniszewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniszko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniszów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniuch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniucha - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniuchin - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniukiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniuk-Michalczuk - złożenia brak; Iwaniuk od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Michalczuk w grupie nazwisk pochodzących od imienia Michał, notowanego w Polsce od XII wieku, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego mikha’ el ‘któż jest jak Bóg’.

    Iwaniukowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniuk-Sawczuk - złożenia brak; Iwaniuk od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Sawczuk od imienia biblijnego Sawa, to od aramejskiego saba ‘starzec, dziadek’, przejęte do greckiego jako Sábas lub Sábbas, do łacińskiego Sabas, wschodniosłowiańskiego Sawa. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Iwaniura - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniusz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniuszczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniuszenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniuta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniw - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwaniwczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwankiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwankiw - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanko - 1366 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanko-Bezimienny - złożenia brak; Iwanko 1366 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; Bezimienny od przyimka bez.

    Iwankow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwankowicz - 1491 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwankowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanków - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanluk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwannek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanoczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanojko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanok - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanon - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanos - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanosek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanoski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanow - 1383 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanowicz - 1208 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanowiec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanowius - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanowski - 1395 od nazw miejscowych Iwanowice, Iwanów (częste).

    Iwanoyko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanójko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanól - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwansz - 1454 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanszuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwantowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanuch - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanucha - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanula - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanurek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanus - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanusa - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanusek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanusyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanusz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanuszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanuszek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanuszko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanuś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanyc - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanyczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanyć - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanyniuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanysz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanyszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanyszczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwanyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwań - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańca - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańcio - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańciow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańciów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańców - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańcz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczak - 1455 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczok - (Śl) od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczyk - 1644 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczyszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańczyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańko - 1457 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańkow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańkowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańkowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańków - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwański - 1695 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańszczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwańszczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwas - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiczek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasieczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiej - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasieńko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasików - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasio - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiówka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiuta - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiutko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasiw - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaskiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaskow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasków - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasyna, m. - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwasz - 1440 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczeńko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczonek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczukiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczyński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszczyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszec - 1463 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszek - 1473 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszeńcowicz - 1506 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszewski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszkiewicz - 1673 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszkiw - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszko - 1378 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszko-Iwaszkiewicz - złożenia brak; Iwaszko 1378 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’; Iwaszkiewicz 1673 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszkow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszkowski - 1586 od nazwy miejscowej Iwaszkowce (KrW).

    Iwaszków - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszszkowicz - 1489 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszutina - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszynienko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszynko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaszyński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaścieczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaśka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaśkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaśko - 1537 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaśkow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwaśków - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwczak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwczenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwczok - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iweczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od iwa ‘wierzba’.

    Iwek - 1380 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwiański - 1446 od nazwy miejscowej Iwno (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Iwicki - 1398 od nazwy miejscowej Iwiczna, dawniej też Iwice (płockie, gmina Krośniewice).
    Iwiczna zawsze nazywała się Iwiczna (moi przodkowie pisali się de Iwiczna; z Iwiczny nie pochodzą też Iwieccy. Nasz herb nazwano też Iwiczna,
    inf. Andrzej Iwicki 02.11.2011

    Iwicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwiczeński - 1391 od nazwy miejscowej Iwiczna, dawniej też Iwice (płockie, gmina Krośniewice).

    Iwiczuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwiec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwiecki - od nazwy miejscowej Iwiczna, dawniej też Iwice (płockie, gmina Krośniewice).

    Iwieńczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwieński - 1399 od nazwy miejscowej Iwno (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Iwin - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwina - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwiński - 1446 od nazwy miejscowej Iwno (poznańskie, gmina Kostrzyn).

    Iwkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwko - 1437 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwkowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwok - 1206 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwola - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwolak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwoliński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwolski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwoła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwon - 1491 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwona - 1471 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonczenko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonek - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonia - 1565 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwoniak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonic - 1383 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonicki - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwoniczko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwoniec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonin - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonisik - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwoniuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonka - 1469 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonkiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonków - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonow - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonowiec - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwonowski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwoń - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwońciów - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwończ - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwończak - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwończuk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwończyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwoński - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku.

    Iwor - od imienia Iwor pochodzenia celtyckiego, uzywanego na Słowacji.

    Iworek - od imienia Iwor pochodzenia celtyckiego, uzywanego na Słowacji.

    Iworowski - od imienia Iwor pochodzenia celtyckiego, uzywanego na Słowacji.

    Iworuszka - od imienia Iwor pochodzenia celtyckiego, uzywanego na Słowacji.

    Iwosa - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwosiewicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwossa - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwoszczyszyn - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwoszka - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwoszko - 1442 od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwoś - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwota - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwotko - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwowicz - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwszczyk - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwuć - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwulski - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iwuła - od imienia Jan. Imię pochodzenia hebrajskiego, od Jehöhanan ‘Jahwe jest łaskawy’. W językach słowiańskich adaptowane jako Iwan, Jan. Forma Iwan we wczesnym średniowieczu znana w całej Polsce, później na Kresach Wschodnich. Postać Jan notowana od początku XIII wieku; także od imienia Iwo.

    Iza - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izaak - 1740 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izaakowc - 1656 od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izabela - od imienia żeńskiego Izabela. Do języka polskiego przejęte z hiszpańskiego, tam od Isabel, od Elisabeth.

    Izabelski - 1598 od imienia żeńskiego Izabela. Do języka polskiego przejęte z hiszpańskiego, tam od Isabel, od Elisabeth.

    Izac - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izajasz - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Izajczew - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Izajewicz - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Izajewski - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Izajko - od imienia Izajasz. Imię znane w Polsce od XIII wieku, notowane jako Izajasz, Izaja, Ezajasz, Jezajasz, na Kresach Wschodnich Isaj, Isaja, pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Ješa’ jah ‘Jahwe jest zbawieniem’.

    Izak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izakiewicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izakow - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izakowicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izakowski - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izakson - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izanczak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izańczak - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izańczyk - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izański - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izasek - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izaszek - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izaszkiewicz - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izaśko - od imienia Izak. Imię, znane w Polsce od XI wieku, notowanie jako Izak, Izaak, Isak, Isaak, Hisak, także Icak, pochodzenia hebrajskiego, od Jic hag ‘Bóg uśmiechnął się’. Imię to nosił syn biblijnego Abrahama.

    Izba - od izba, dawniej izdba, istba ‘pokój, pomieszczenie; dom’.

    Izban - od dzbanek.

    Izbanek - od dzbanek.

    Izbiański - od nazwy miejscowej Izdebno (kilka wsi).

    Izbica - 1448 od izba, dawniej izdba, istba ‘pokój, pomieszczenie; dom’.

    Izbicki - 1494 od nazwy miejscowej Izbice (leszczyńskie, gmina Rawicz).

    Izbiński - 1767 od nazwy miejscowej Izdebno (kilka wsi).

    Izbracht - 1393 od niemieckich nazw osobowych Isbrant, Isbracht, te od Isan ‘żelazo’ + brant ‘dar’.

    Izbrachtowic - 1409 od niemieckich nazw osobowych Isbrant, Isbracht, te od Isan ‘żelazo’ + brant ‘dar’.

    Izbrand - od niemieckich nazw osobowych Isbrant, Isbracht, te od Isan ‘żelazo’ + brant ‘dar’.

    Izbrandt - od niemieckich nazw osobowych Isbrant, Isbracht, te od Isan ‘żelazo’ + brant ‘dar’.

    Izbrant - 1673 od niemieckich nazw osobowych Isbrant, Isbracht, te od Isan ‘żelazo’ + brant ‘dar’.

    Izbrecht - od niemieckich nazw osobowych Isbrant, Isbracht, te od Isan ‘żelazo’ + brant ‘dar’.

    Izdbicki - 1471 od nazwy miejscowej Izbice (leszczyńskie, gmina Rawicz).

    Izdbieński - 1420 od nazwy miejscowej Izdebno (kilka wsi).

    Izdbiński - 1431 od nazwy miejscowej Izdebno (kilka wsi).

    Izdebczuk - od izba, dawniej izdba, istba ‘pokój, pomieszczenie; dom’.

    Izdeberski - od izba, dawniej izdba, istba ‘pokój, pomieszczenie; dom’.

    Izdebka - 1375 od izba, dawniej izdba, istba ‘pokój, pomieszczenie; dom’; od izdebka ‘mała izba’.

    Izdebna - od izba, dawniej izdba, istba ‘pokój, pomieszczenie; dom’; od przymiotnika izdebny.

    Izdebny - od izba, dawniej izdba, istba ‘pokój, pomieszczenie; dom’; od przymiotnika izdebny.

    Izdebski - 1551 od nazwy miejscowej Izdebki (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Izdepski - od nazwy miejscowej Izdebki (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Izdraelowicz - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izłża - 1447 od nazwy miasta Iłża (radomskie).

    Izmaiłow - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmaiłowicz - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmaiłowski - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmaiłów - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmajłow - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmajłowicz - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmajłowski - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmałkow - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmałowicz - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmanowicz - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmański - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izmer - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Izodorczak - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izrael - 1405 od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izraelewicz - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izraelit - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izraelowicz - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izraelski - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izrailewicz - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izrailewski - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izrailik - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izraiłowicz - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izralewicz - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izralski - od imienia Izrael, od hebrajskiego Jisra’el, według etymologii biblijnej ‘walczący z Bogiem’ lub od Izrael ‘państwo żydowskie; członek narodu żydowskiego’.

    Izwieński - 1456 od nazwy miejscowej Izdebno (kilka wsi).

    Izydor - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorak - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorcz - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorczak - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorczuk - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorczycz - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorczyk - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorek - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorkiewicz - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorski - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydorzak - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izydoszak - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Izygorczyk - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Iźbicki - od nazwy miejscowej Izbice (leszczyńskie, gmina Rawicz).

    - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżak - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżakiewicz - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżak-Iżewski - złożenia brak; Iżak od jeż ‘zwierzę’; Iżewski od jeż ‘zwierzę’.

    Iżakowski - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżbicki - od nazwy miejscowej Izbice (leszczyńskie, gmina Rawicz).

    Iżbiński - od nazwy miejscowej Izdebno (kilka wsi).

    Iżel - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżela - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżeli - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżeł - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżewicz - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżewski - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżko - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżkowski - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżmajłow - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Iżmajłowicz - od imienia Ismaił, Izmaił, używanego w Cerkwi prawosławnej. Imię pochodzi od hebrajskiego Jišma’ el ‘Bóg słyszy, wysłuchuje’.

    Iżmański - od imienia Herman. Imię, pochodzenia germańskiego, od heri ‘wojsko’ + mann ‘mąż’. W Polsce znane od XI wieku, notowane w formach Herman, Arman, Harman, Hermen, Harmen, Kerman, Erman praz w formach bardziej spolszczonych: Irzman, Hirzman, Urzman.

    Iżowski - od nazw miejscowych Jeżów, Jeżewo (częste).

    Iżuk - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżycki - 1531 od nazwy miejscowej Iżyce (lubelskie, gmina Strzyżewice).

    Iżyczek - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżydorczyk - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Iżydorek - od imienia Izydor. Imię, znaen w Polsce od XIV wieku, pochodzenia greckiego, ale nawiązuje do egipskiej bogini Izydy.

    Iżyk - 1336 od jeż ‘zwierzę’.

    Iżykiewicz - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżykowicz - od jeż ‘zwierzę’.

    Iżykowski - od nazwy miejscowej Iżykowica, Dawniej Jurzykowice, Jerzykowice (kieleckie, gmina Działoszyce).

    Iżyniec - od jużyna ‘podwieczorek’.

    Iżyński - od jużyna ‘podwieczorek’.












    Nazwiska występujące w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.





    Ibadi Ibadów Ibancewicz Ibanda Ibczak Ibczyszyn Ibek Ibel Ibelhaupt Iber Iberat Iberbryk Iberflus Iberfluss Iberhan Iberla Iberle Iberlo Ibernikel Ibernikiel Iberszer Ibiański Ibielska Ibis Ibisz Ibiszew Ibiś Ibkowski Ibok Iboń Ibosz Ibowicz Ibragimow Ibragimów Ibrahim Ibrahimow Ibram Ibramin Ibramow Ibran Ibrań Ibriszimow Ibrom Ibron Ibroń Ibsch Ibsen Ibsz Iburg Ibusz Icek Ich Icha Ichas Icher Ichert Ichiewicz Ichilczyk Ichior Ichnasz Ichnatowicz Ichnatyszcz Ichniewicz Ichnikowski Ichniowski Ichnowski Ichorek Ichowicz Ichselbst Ichtiar Ichton Iciachowski Iciak Iciakowski Iciaszczyk Iciaszczyn Iciaszek Iciek Icikowicz Icikowski Iciński Ick Ickan Ickert Ickiert Ickiewicz Ickowiak Ickowicz Ickowski Icks Icykowicz Icykson Iczak Iczakowski Iczałow Iczczak Iczek Iczetkin Iczew Iczkowski Iczok Iczonow Iczotkin Iczymko Iczyński Ićkiewicz Ićkowiak Ićkowicz Ićkowski Ida Idaczak Idaczek Idaczyk Idalczyk Idas Idasiak Idasik Idasz Idaszak Idaszek Idaszewski Idaś Idczak Idczakowski Ide Idebski Idec Idecki Ideć Idek Idel Idelak Idelczyk Ideliowicz Idelis Idelt Idelze Idem Idenc Ides Idęć Idiasz Idiaszek Idkowiak Idkowski Idler Idlicki Idlińska Idłowski Idolińska Idonek Idosiak Idossa Idowiak Idowicz Idowoj Idowój Idowski Idrian Idrijan Idrjan Idryan Idryjan Idrzałka Idung Idus Iduś Idycha Idychowski Idycki Idyka Idyna Idzak Idzczak Idzi Idziaczyk Idziak Idziak Idziak Idziakiewicz Idziakowski Idziaszak Idziaszczak Idziaszczyk Idziaszczyn Idziaszek Idzichowska Idziczek Idziebkowska Idzieczak Idziejczak Idziejczyk Idziek Idzienicki Idziesińska Idzieszek Idzi-Jaromij Idzik Idzikiewicz Idzikowicz Idzikowski Idziłowski Idzin Idziniak Idziniek Idziński Idziobek Idziok Idzionek Idzior Idziorek Idzirek Idziszczyk Idziszek Idziuk Idziun Idzkiewicz Idzko Idzko Idzkowiak Idzkowski Idźczak Idźkiewicz Idźkowiak Idźkowicz Idźkowski Idżkowski Iemiołek Iezusek Ifandis Ifanidis Ifczok Iffälnder Ifflander Ifflender Ifimowicz Ifkiewicz Ifkowicz Iflender Iga Igaciuk Igalson Igałowicz Iganowicz Igansiak Igański Igar Igarska Igarza Igasiak Igasyk Igaszak Igaszewska Igel Igelski Iger Igerszer Igiel Igielewicz Igieliński Igielnicka Igielnik Igielski Igieł Igiełka Igierski Igies Igilska Igl Igla Iglantowicz Iglar Iglenic Igleniec Igleński Igler Iglewski Iglicki Igliczka Iglik Iglikowski Igliniec Igliński Iglonek Iglowstein Igła Igłobicki Igłowicz Igłowski Igman Igmann Igmas Igmatowicz Ignac Ignacak Ignacek Ignacenko Ignach Ignaciak Ignacik Ignaciok Ignacionek Ignacisek Ignaciuk Ignacjuk Ignacki Ignacok Ignacuk Ignacy Ignacyk Ignaczak Ignaczek Ignaczenko Ignaczewski Ignaczko Ignaczok Ignaczuk Ignaczyk Ignaczyński Ignać Ignakiewicz Ignakowicz Ignakowski Ignalewski Ignalski Ignalyk Ignał Ignar Ignarowicz Ignarowska Ignarski Ignas Ignasiak Ignasiek Ignasiewicz Ignasik Ignasiński Ignasiuk Ignasz Ignaszak Ignaszczak Ignaszczyk Ignaszek Ignaszewicz Ignaszewski Ignaszów Ignaszuk Ignaszyn Ignaś Ignat Ignatcew Ignatczak Ignatczenko Ignatczuk Ignatczyk Ignatenko Ignateńko Ignatiak Ignaticzew Ignatienko Ignatiew Ignatik Ignatiuk Ignatjew Ignatjuk Ignatoff Ignatorowicz Ignatow Ignatowicz Ignatowski Ignatów Ignatyszcz Ignatz Ignatzek Ignatzi Ignatzy Ignaz Ignazak Ignaziewski Ignej Igner Ignera Ignerowicz Ignerski Igniaczak Igniatiuk Igniatowska Igniatuk Igniątkowska Ignicki Igniniec Ignoczak Ignor Ignorek Ignorowicz Ignos Ignosiok Ignotas Ignowski Ignut Ignutowska Ignys Ignyś Ignytowicz Igolik Igolników Igor Igorowski Igorska Igoszyn Igowski Igra Igranowska Igras Igrasiak Igraszak Igraś Igryzek Igrzeszewska Igrzycki Igwacok Igwasiak Ihas Ihlenburg Ihlenfeld Ihm Ihma Ihman Ihmann Ihme Ihn Ihnat Ihnatowicz Ihnatowska Ihnatów Ihnatyszcz Ihnofeld Ijewski Ikała Ikało Ikan Ikaniewicz Ikanow Ikanowicz Ikas Ikasz Ikaś Ikawa Ikawy Ikawyj Iked Ikeda Ike-Duninowski Iker Ikert Ikes Ikiel Ikielak Ikielek Ikier Ikierski Ikiert Ikoniak Ikoniewicz Ikoniuk Ikonomu Ikonomus Ikonow Ikonowicz Ikrzak Iks Iksal Iksał Ikszak Ikubiszyn Ikwanta Ikwanty Il Ila Ilach Ilacka Ilak Ilanc Ilanz Ilarski Ilarz Ilas Ilasiewicz Ilasiuk Ilasz Ilaszczuk Ilaszewicz Ilba Ilbge Ilcew Ilcewicz Ilciów Ilciuk Ilcor Ilczak Ilczak-Klim Ilczakowska Ilczanowska Ilczatyn Ilczenko Ilczew Ilczewicz Ilczewski Ilczko Ilczuk Ilczuk Ilczyk Ilczyn Ilczyna Ilczyński Ilczyszyn Ilczyszyński Ilecki Ileczko Ilejko Ilek Ilekiewicz Ilem Ilemski Ilen Ileniec Ilenkiewicz Ilenko Ilenkowska Ilenków Ileńko Ileńków Ileński Ileś Ilewicz Ilewski Ilg Ilga Ilgen Ilgert Ilgiewicz Ilgin Ilgmann Ilgner Ilhmann Ilia Iliadis Iliadu Iliadys Ilian Ilianowska Iliańska Ilias Iliasiewicz Iliasiuk Iliasz Iliaszczenko Iliaszczuk Iliaszczyk Iliaszek Iliaszenko Iliaszewicz Iliaszewski Iliaszowicz Iliaszuk Iliaszyk Ilic Ilich Ilicki Ilicz Iliczenko Iliczew Iliczka Iliczko Iliczuk Iliczyn Ilić Ilienko Iliew Iliewa Iliewska Ilijew Ilijewa Ilik Ilikiewicz Ilikowicz Ilikowska Iliminowicz Ilimowicz Ilin Ilina Ilinczonek Ilinczyk Ilinek Iling Ilinicki Ilinicz Iliniec Iliniewicz Ilińcza Ilińczyk Iliński Iliopulos Iliopulu Iliowski Ilis Ilisiński Iliszak Iliszko Iliszyn Iliś Iliuczek Iliuczonek Iliuczyk Iliuk Iliuszczenko Iliuszenko Iliuszyn Iliuta Iliutko Iliw Iliwicki Iljanowski Iljasiewicz Iljasiuk Iljasz Iljaszczuk Iljaszek Iljaszenko Iljaszewicz Iljaszuk Iljenko Iljenkow Iljew Iljin Iljinicz Iljonko Iljoszyk Iljuczek Iljuczenok Iljuczonek Iljuszczenko Iljuszyn Iljuta Iljutczyk Ilk Ilka Ilke Ilkiew Ilkiewicz Ilkiw Ilko Ilkosz Ilkow Ilkowicz Ilkowiec Ilkowski Ilków Ilków-Gołąb Ill Illa Illas Illasewicz Illasiewicz Illeczko Illek Iller Illes Illewicz Illg Illge Illich Illichmann Illicz Illing Illinicz Illinicz-Zeydel Illius Illman Illmann Illmer Illner Illuk Illukiewicz Illukowicz Ilmak Ilman Ilmann Ilmary Ilmer Ilmicka Ilminowicz Ilmurzyński Ilner Ilnicki Ilnicz Ilnyckyj Iloczyszyn Ilon Ilona Iloszek Ilow Ilowicz Ilowski Ilów Ils Ilse Ilski Iluchin Iluczek Iluczenko Iluczonek Iluczuk Iluczyk Iluk Ilukiewicz Ilukowicz Ilus Ilusak Iluszczenko Iluszek Iluszko Iluta Ilutko Ilutowicz Ilwicki Ilyn Iłakowicz Iłas Iłaszewski Iłcewicz Iłczak Iłczenko Iłczew Iłczuk Iłczyk Iłczyszyn Iłeczko Iłejko Iłenda Iłendo Iłęda Iłędo Iłęndo Iłgacz Iłgowski Iłguć Iłk Iłka Iłkes Iłkiewicz Iłko Iłkowiak Iłkowski Iłków Iłłakowicz Iłłakowska Iłło Iłłońska Iłondo Iłonicz Iłoszyńska Iłowicki Iłowiecki Iłowski Iłów Iłuczek Iłuszkiewicz Iłyk Iłyszyn Iłżecki Iłżycki Im Ima Imach Imacki Imad Imaga Imak Imalski Imał Imała Imałkowska Imamura Imani Imanow Imanowicz Imanowski Imański Imas Imasz Imaszewski Imba Imbarzewska Imber Imberczak Imberewicz Imberg Imberman Imberowicz Imbery Imbier Imbierczak Imbierczyk Imbierkiewicz Imbierowicz Imbierowski Imbierski Imbiorek Imbiorkiewicz Imbiorowicz Imbiorowski Imbiorski Imbir Imbirczyk Imbirkiewicz Imbirowicz Imbirowski Imbirski Imbor Imborkiewicz Imborska Imbór Imbra Imbras Imbrik Imbro Imbros Imbrosi Imbrosz Imbrowicz Imbrych Imbryczkowski Imbrys Imbrzykowski Imbs Imburski Imela Imelczyk Imelda Imelfart Imełowska Imgrąt Imgrond Imgront Imgrot Imgrunt Imgrut Imhof Imiała Imiałek Imiałkowski Imiało Imiałowska Imianiowski Imianowski Imiech Imiejski Imiel Imiela Imielczok Imielczuk Imielczyk Imieliński Imielita Imielna Imielniak Imielnik Imielski Imiełczyk Imiełek Imieło Imiełowski Imienczuk Imieniarek Imieniński Imienionek Imienowski Imieński Imierowicz Imierowski Imierski Imilian Imilianow Imiliński Imilitta Imiłkowski Imiłowski Imiński Imiola Imiolczek Imiolczok Imiolczyk Imiolek Imiolski Imioł Imioła Imiołak Imiołczyk Imiołek Imiołka Imiołko Imiołkowski Imioło Imiołowski Imiota Imiotek Imirowicz Imirska Imisz Imko Imlińska Immach Immer Immerglück Immerling Immig Immisch Immisz Imoczyński Imolczyk Imoła Imołczyk Imołek Imos Imosa Imparato Impato Imperewicz Imperio Imperowicz Impert Impinna Impirowicz Impleński Implińska Imporowicz Impotent Imre Imrecze Imrich Imroth Imsel Imsland Imsza Imszeniecka Imszenik Imszennik Imszo Imtoła Imuda Imwalska Imżyk Imżykowski Inach Inaciuk Inaczewski Inap Inapczyńska Inartowicz Inasiak Inasiński Inasiow Inasiuk Inaszak Inaszczyszyn Inaszek Inaszewska Inat Inatlewski Inatowicz Inatowicz-Łubiańska Inberg Inbier Inbierowicz Inbigier Inbiorowicz Inbiorski Inbor Inc Ince Incewicz Inchastoy Inckiewicz Inckowski Incz Inczak Incze Inczerzewski Inczew Inczewski Inczyk Inda Indan Indanow Indan-Pykno Indebski Indecki Indeka Indelak Indelski Inder Indernalik Indewski Indiarz Indiasz Indisow Indojad Indorowicz Indowski Indra Indrachowicz Indrak Indral Indrasek Indrasiak Indrasik Indraszak Indraszczak Indraszczyk Indraszek Indraszkiewicz Indraszyk Indraszys Indrian Indrijan Indriks Indrjan Indro Indrosik Indroszun Indruch Indrunas Indrusik Indrusyna Indruszek Indrych Indrycha Indrychowski Indrycka Indryjan Indryka Indrykson Indrynas Indrys Indrysa Indrysiak Indryszczak Indrzejak Indrzejczak Indrzejczyk Indrzejewski Indrzycki Indulski Induła Indurna Indurny Induszko Induta Indych Indycki Indyczowska Indyk Indyka Indykiewicz Indyszewska Indzerowska Indzia Indziel Indzierowski Indziniak Indziński Indzior Ineksiak Ineksiek Inerowicz Ines Infante Infeld Inflandczyk Inforowicz Infulecki Infusino Ingalis Ingarden Ingarowicz Ingasiewicz Ingber Ingberg Ingbrant Ingeborg Ingeborga Ingelewicz Ingemansson Ingemarsson Ingenito Inger Ingerby Ingerowicz Ingersleben Ingert Ingham Ingiel Ingielewicz Ingielowicz Ingier Ingiert Ingiewicz Ingilewicz Inglant Inglat Inglatowski Ingler Inglese Inglewicz Inglik Ingling Inglink Inglot Inglott Inglowski Ingnut Ingo Ingowska Ingram Ingrandt Ingrid Ingront Ingrunt Ingster Ingwald Ingwer Ingyś Inhaber Iniadek Iniak Iniakin Iniarski Iniczko Iniec Inielski Iniewicz Iniewski Inik Inis Iniszczuk Inkawcow Inkendyker Inkerdiker Inkielajc Inkielewicz Inkielman Inkiewicz Inklewicz Inklut Inko Inkowcow Inków Inkret Inkvist Inkwanty Inlender Inn Innocenti Innocenty Innocenzi Innoch Innozenz Innus Inoch Inochowski Inojewicz Inokomis Inorowicz Inos Inoszewska Inotlewski Inowadzki Inowałd Inowłodzki Inowolski Inowrocławski Inoziemcowa Inpartow Inpato Inpatow Inperowicz Inranko Insadowski Insbrandt Insiak Insiński Insler Instonajt Instonejt Instunajd Instyński Insulan Inszczak Inszo Insztyńska Intas Intczak Intek Interewicz Interowicz Intner Intractor Intrator Intres Introligator Introwski Intrys Intze Inwald Inwalski Inwał Inwałd Inwentarz Inzelsztein Inzelsztejn Inzerberg Inzikiewicz Inżynier Ipatow Ipczyński Ipek Ipenburg Ipliński Ipnar Ipnarski Ipniarski Ipochorski Ipohorski Ippohorski Ippoldt Ips Ipser Ipsz Ipta Ir Ira Irabińska Irach Irachimowicz Irachowicz Iracki Iraczyk Iraczyński Iradzki Irala Iralska Irała Iranek Irankiewicz Iranowski Irański Irasiak Irasik Irasz Iraszewicz Iraszewska Iraszko Iratko Iraut Irauth Irawski Irch Ircha Irchin Irchowska Ircow Irczewski Irczuk Irczyc Irczyk Irczyński Irdyjan Irecki Iredyński Irek Ireland Ireneusz Irenkiewicz Ireno Irentkiewicz Irentowska Ireń Ireńska Irethi Irewa Irewczyk Irewicz Irętowska Irga Irgang Irganowski Irgant Irgas Irge Irgen Irger Irgielski Irgusz Irip Irisik Iriszek Irka Irkal Irkowski Irla Irlender Irlicki Irlik Irmalonek Irmen Irmer Irmgard Irmgarda Irming Irmiński Irmiszer Irmler Irmscher Irna Irnazarow Irnczyk Irner Irniszewska Irnoch Irobi Irochimiuk Irod Irodenko Irodeńko Irom Iron Iroński Irosz Iroszczyńska Irowski Irrek Irrera Irrgang Irsa Irsak Irski Irsmanbet Irszik Irteńska Irtugan Irtyl Irudenkowski Irusz Iruszczyńska Iruś Irwan Irwanow Irwin Irwin-Zarecka Iry Irych Iryk Iryncygier Iryński Irys Irysik Irysko Iryszek Iryszew Iryś Irytowski Irz Irza Irzabek Irzajew Irzak Irzeciak Irzemski Irzeński Irzik Irzmanowski Irzmański Irzmiel Irzmiński Irzosiński Irzwikowski Irzycki Irzyk Irzykiewicz Irzykowicz Irzykowski Irzyłowski Irzymski Irzyniec Irzyński Isa Isaa Isaac Isaak Isaaków Isaakson Isabella Isaczenko Isaczenkow Isaczeńko Isad Isadczenko Isadis Isadis-Płacewicz Isadzik Isaiacz Isaiasz Isaj Isajacz Isajasz Isajczew Isajczuk Isajenko Isajew Isajewicz Isajko Isajów Isajuk Isak Isakiewicz Isakow Isakowicz Isakowski Isaksson Isalski Isański Isat Isbaner Isbanner Isbicka Isbrandt Isbrecht Ischner Isciński Isczyński Isdepski Isek Isel Iseman Isenberg Isendorf Iseni Isenko Iseppy Iserles Iserowska Isert Iserzon Isiak Isiak Isiak Isiak Isiakowicz Isiański Isiek Isielenis Isielonis Isik Isikajt Isio Iska Iskal Iskalla Iskalski Iskała Iskało Iskandar Iskandarian Iskandarow Iskander Iskański Iskara Iskat Iskier Iskiera Iskierka Iskierka Iskierko Iskierski Iskiewicz Isko Iskol Iskorz Iskowicz Isków Iskra Iskrowicz Iskrzak Iskrzyca Iskrzycki Iskrzyński Iskszak Islam Islami Isłowiczus Ismagułow Ismagułów Ismail Ismaił Ismaiłow Isman Ismanowicz Ismar Ismer Ismona Ismonowicz Isner Isowicz Isowska Ispa Ispan Israel Israelewski Israelsson Israfil Issa Issac Issaieff Issajewicz Issak Issakiewicz Issaków Issaleff Issański Issek Issel Isser Issers Issmer Issmundt Issner Issyk Istaczak Istal Istek Istel Istelski Isterewicz Istigniejew Istner Istoczak Istoczek Istok Istosińska Istrati Istraty Istwan Istygniejew Istynowicz Istyński Isula Isultenberg Isydorczyk Isyk Isypów Isz Iszczak Iszczakow Iszczek Iszczenko Iszczuk Iszczukiewicz Iszczyk Iszczyłowicz Iszczyński Iszczyszyn Iszkiewicz Iszko Iszkow Iszkowski Iszkuła Iszkuło Iszlar Iszler Iszner Iszok Iszora Iszoro Isztal Isztalska Isztok Isztwan Iszucin Iszwoldin Iszyński Iśbaner Iściński Iśkiewicz Iśko Iśków Iśtok Iśtók Ita Itakura Ital Italiano Itan Itani Itania Itaniewicz Itczak Itczenko Itek Iterman Itin Itkes Itkiewicz Itkin Itkonen Itkowiak Itkowski Itman Itner Ito Itota Itous Itrich Itrocka Itrowski Itrych Itryn Ittar Ittel Itterman Ittermann Ittman Ittmann Ittner Ittrich Itzek Ivarsson Iwa Iwacewicz Iwach Iwachiw Iwachnicki Iwachniuk Iwachno Iwachow Iwachowski Iwachów Iwacik Iwaciuk Iwacyk Iwacz Iwaczak Iwaczenko Iwaczewski Iwaczkowska Iwaczuk Iwać Iwaćkowski Iwaiński Iwak Iwakowicz Iwaldow Iwałd Iwamowski Iwan Iwanak Iwanaszko Iwanca Iwancen Iwancewicz Iwancienko Iwancio Iwanciow Iwanciów Iwanciw Iwanców Iwancyk Iwancz Iwanczak Iwanczatik Iwanczenko Iwanczeńko Iwanczewski Iwanczok Iwanczuk Iwanczura Iwanczurowska Iwanczyk Iwanczyszak Iwanczyszyn Iwandowski Iwandziuk Iwanecki Iwanecko Iwaneczko Iwanejko Iwanek Iwaneńko Iwanetzki Iwaniak Iwanic Iwanica Iwanich Iwanicha Iwanicki Iwanicz Iwaniczak Iwaniczek Iwaniczko Iwaniczuk Iwanidis Iwaniec Iwaniecki Iwanieczko Iwanienko Iwanier Iwaniewicz Iwanik Iwanikow Iwanin Iwanina Iwaninów Iwanio Iwaniocha Iwaniok Iwaniow Iwanióra Iwaniów Iwanis Iwanisik Iwaniska Iwanisko Iwanistyn Iwaniszczak Iwaniszczów Iwaniszczuk Iwaniszek Iwaniszewski Iwaniszko Iwaniszów Iwaniszyn Iwaniuch Iwaniucha Iwaniuchin Iwaniuk Iwaniukiewicz Iwaniuk-Michalczuk Iwaniukowicz Iwaniuk-Sawczuk Iwaniura Iwaniusz Iwaniuszczuk Iwaniuszenko Iwaniuta Iwaniw Iwaniwczuk Iwankiewicz Iwankiw Iwanko Iwanko-Bezimienny Iwankow Iwankowicz Iwankowski Iwanków Iwanluk Iwannek Iwanoczko Iwanojko Iwanok Iwanon Iwanos Iwanosek Iwanoski Iwanow Iwanowicz Iwanowiec Iwanowius Iwanowski Iwanoyko Iwanójko Iwanól Iwanów Iwanszuk Iwantowska Iwanuch Iwanucha Iwanurek Iwanus Iwanusa Iwanusek Iwanusyk Iwanusz Iwanuszczak Iwanuszek Iwanuszko Iwanuś Iwanyc Iwanyczko Iwanyć Iwanyk Iwanyniuk Iwanysz Iwanyszczak Iwanyszczuk Iwanyszyn Iwań Iwańca Iwańcio Iwańciow Iwańciów Iwańców Iwańcz Iwańczak Iwańczenko Iwańczewska Iwańczok Iwańczuk Iwańczyk Iwańczyn Iwańczyszak Iwańczyszyn Iwańkiewicz Iwańko Iwańkow Iwańkowicz Iwańkowska Iwańków Iwański Iwańszczak Iwańszczuk Iwańszczyk Iwardzik Iwarowski Iwas Iwasek Iwasenko Iwasiak Iwasiczek Iwasieczko Iwasiej Iwasieńko Iwasiewicz Iwasik Iwasików Iwasiński Iwasio Iwasiow Iwasiów Iwasiówka Iwasiuk Iwasiuta Iwasiutko Iwasiw Iwaskiewicz Iwasko Iwaskow Iwasków Iwasyk Iwasyna Iwasyszyn Iwasz Iwaszak Iwaszczak Iwaszczenko Iwaszczeńko Iwaszczonek Iwaszczuk Iwaszczukiewicz Iwaszczyk Iwaszczyn Iwaszczyński Iwaszczyszyn Iwaszek Iwaszenko Iwaszewski Iwaszka Iwaszkiewicz Iwaszkiw Iwaszko Iwaszko-Iwaszkiewicz Iwaszkow Iwaszkowski Iwaszków Iwaszów Iwaszuk Iwaszutina Iwaszyk Iwaszyn Iwaszynienko Iwaszynko Iwaszyński Iwaś Iwaścieczko Iwaśka Iwaśkiewicz Iwaśko Iwaśkow Iwaśków Iwat Iwati Iwatiw Iwatj Iwatowicz Iwbul Iwczenko Iwczok Iwczuk Iweczko Iwek Iwelski Iwema Iwen Iwendowski Iwenz Iweń Iweńska Iwers Iwersen Iwert Iwertowski Iweruk Iwetak Iwiański Iwiarska Iwicki Iwicz Iwiczuk Iwiec Iwiecka Iwiek Iwielska Iwiełowska Iwieńczyk Iwierzyńska Iwigoń Iwin Iwina Iwiniarski Iwiński Iwirski Iwiski Iwkiewicz Iwko Iwkowicz Iwlew Iwlijew Iwlik Iwlof Iwlow Iwniak Iwnicki Iwocki Iwolak Iwolińska Iwolska Iwoła Iwon Iwona Iwonczenko Iwonek Iwoniak Iwonicki Iwonicz Iwoniczko Iwoniec Iwonik Iwonin Iwonisik Iwoniuk Iwonka Iwonkiewicz Iwonków Iwonow Iwonowicz Iwonowiec Iwonowska Iwoń Iwońciów Iwończ Iwończak Iwończuk Iwończyk Iwoński Iwor Iworek Iworowska Iworuszka Iwosa Iwosiewicz Iwossa Iwoszczyszyn Iwoszka Iwoś Iwota Iwotko Iwowicz Iwrałowicz Iwszczyk Iwuć Iwulski Iwuła Iza Izaak Izabela Izabelska Izabiński Izac Izajasz Izajczew Izajewicz Izajewska Izajko Izajstek Izak Izakiewicz Izakow Izakowicz Izakowski Izakson Izalak Izała Izamiłowska Izanczak Izańczak Izańczyk Izańska Izard Izart Izasek Izaszek Izaszkiewicz Izaśko Izawitko Izba Izban Izbanek Izbaner Izbebski Izberczuk Izberg Izbeski Izbiański Izbicki Izbiński Izborowska Izbrand Izbrandt Izbrant Izbrecht Izbucki Izdebczuk Izdeberski Izdebna Izdebny Izdebski Izdelski Izdepski Izdychowicz Izebczuk Izebczyk Izeli Izeluga Izeluk Izemberg Izemberk Izemska Izenberg Izenicka Izergin Izerowicz Izert Izewczyk Izewski Izgarszew Izgur Izielnicka Izienicki Iziergin Izierska Iziewicz Iziębło Izikiewicz Izinicki Iziński Izio Izjumow Izmaiłow Izmaiłowicz Izmaiłowski Izmaiłów Izmajłow Izmajłowicz Izmajłowski Izmałkow Izmałowicz Izmanowicz Izmański Izmer Izmert Iznerowicz Iznorowicz Izocki Izodorczak Izolda Izotof Izotow Izotowicz Izotów Izowit Izowski Izrael Izraelewicz Izraelit Izraelowicz Izraelski Izrailewicz Izrailewski Izrailik Izraiłowicz Izralewicz Izralski Izubas Izubert Izula Izustka Izwandowska Izwantowski Izwarska Izwaryn Izwicka Izwikow Izwików Izworski Izychard Izychart Izychowicz Izychowska Izycka Izyczek Izydebska Izydor Izydor Izydorak Izydorcz Izydorczak Izydorczuk Izydorczycz Izydorczyk Izydorek Izydorek Izydorkiewicz Izydorski Izydorzak Izydoszak Izygorczyk Izygzon Izyk Izykowski Izypko Iźberg Iźbicki Iźmanowski Iźwicki Iż Iżak Iżakiewicz Iżak-Iżewski Iżakowski Iżańska Iżar Iżberg Iżbicki Iżbiński Iżel Iżela Iżeli Iżemski Iżewicz Iżewski Iżko Iżkowska Iżmajłow Iżmajłowicz Iżmanowski Iżmański Iżowski Iżuk Iżwicki Iżworski Iżycki Iżyczek Iżydorczyk Iżydorek Iżyk Iżykiewicz Iżykowicz Iżykowski Iżyłowski Iżymski Iżyniec Iżyński




     



    wrzesień 2008 r. - 2 listopad 2011 r.
    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005