<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Ł


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997






    Łab - 1478 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaba - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaciej - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaciński - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabacki - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabacz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaczewski - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaczuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaczyk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabadz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabadziński - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’; może być odmiejscowe.

    Łabadzki - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’; może być odmiejscowe.

    Łabadź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabaj - 1444 - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabajczuk - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabajczyk - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabajczyn - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabajewski - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabajko - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabajski - 1511 - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabala - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaban - 1413 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabanarski - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’; może być odmiejscowe.

    Łabanc - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łaband - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabanda - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabaniec - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabanow - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabanowicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabanowski - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabanów - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim ps

    Łabant - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabań - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabańciów - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabańczyk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabański - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabarczuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabarewicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabarowicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabarowski - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabarzewski - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabas - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabasiak - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabasiewicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabasiuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabasz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaszczuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaszewski - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaś - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabata - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabatczak - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabatczuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabatczuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabatczyk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabatiuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabatiuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabaty - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’; od gwarowego łabaty ‘mający duże ręce’.

    Łabaz - -od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabaza - -od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabaziewicz - - od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabaziński - - od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabazowicz - - od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabazy - - od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabazyszyn - - od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabażewicz - - od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabażewski - - od staropolskiego łobuz, łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabącki - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabądz - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabądzki - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’; może być odmiejscowe.

    Łabądź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabąziewicz - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabczuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabecki - 1386 - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabeda - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabedz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabedziński - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabedzki - - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabedź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabej - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabejko - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabejsza - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabejszo - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabek - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabenc - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabencki - - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabenda - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabendowicz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabendz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    ŁabendzickI - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabendziewski - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabendziński - - od nazwy miejscowej Łabędzin (włocławskie, gmina Piotrków Kujawski).

    Łabendzki - - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabendź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabenko - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabenski - - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabenta - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabentowicz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabentzki - - prawdopodobnie od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabenz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabeńdziński - - od nazwy miejscowej Łabędzin (włocławskie, gmina Piotrków Kujawski).

    Łabeńdź - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabeński - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabeski - - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabeta - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabetowicz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabeź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabęba - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabęcha - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabęcki - 1513 - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabęć - 1413 od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabęda - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędka - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędkowski - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędowicz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędowski - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędzia - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędziewicz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędziewski - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędzik - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędziński - - od nazwy miejscowej Łabędzin (włocławskie, gmina Piotrków Kujawski).

    Łabędziowski - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabędzki - - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabędź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabęncki - - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabęski - 1393 - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łabęta - 1440 - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabętowicz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabęź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabiak - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabianiec - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabich - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabicki - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabicun - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiczek - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabid - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabida - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabidz - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiech - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabieda - 1738 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiedzik - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiega - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabienic - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabienicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabieniec - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabieński - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiga - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabij - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabik - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiniec - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabinowicz - -od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiński - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiowski - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabis - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabisch - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabisiewicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabisz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiszak - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiszczak - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiszewic - 1480 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiszewicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiszewski - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiszyc - 1435 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiszyn - 1483 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’ lub od nazwy miasta Łabiszyn (bydgoskie, poznańskie, gmina Gniezno).

    Łabiś - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabiuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabka - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabko - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabna - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabno - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabnola - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabnowicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabnowski - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabo - 1484 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabocki - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.-

    Łaboda - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.-

    Łabodziński - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.-

    Łabodź - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łaboj - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabojewski - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabojko - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabonowicz - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaboń - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaboński - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabor - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaborewicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaborski - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabos - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabosz - 1382 - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaboszczak - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaboty - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabow - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabowicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabowicz-Dymanus - – złożenia brak; Łabowicz od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’; Dymanus

    Łabowicz-Sajkiewicz - złożenia brak; Łabowicz- od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’; Sajkiewicz - od imienia Isaj w dawnej Polsce wschodniej, od dawnego saja ‘mańkut’, saja, szaja ‘tkanina jedwabna’ lub od niemieckich nazw osobowych na Schei-.

    Łabowiecki - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabowski - 1612 - od nazwy miejscowej Łabowa (nowosądeckie, gmina Łabowa).

    Łaboz - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łaboza - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabozek - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łaboziewicz - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabój - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabójewski - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabójko - - od dawnego łabaj ‘wielki pies’.

    Łabór - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabówka - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabro - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Łabrosiewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Łabroszewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Łabrowski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Łabrzycki - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Łabsz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabszak - 1470 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabszycki - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabszyński - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuch - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabucha - 1449 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuchin - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabucin - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabucki - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuć - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabud - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabuda - 1629 - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabudek - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabudka - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabudula - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabudz - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabudziak - 1724 - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabudzik - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabudziński - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabudź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabuk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuko - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabul - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabun - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuna - 1410 - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabunarski - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuniak - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabunka - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabunowicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabunowski - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuń - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuńka - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuńko - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuński - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łaburski - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabus - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabus - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’

    Łabusek - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabusek - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabusiewicz - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabusiewicz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabusiński - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabusiński - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabusz - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabusz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuszczuk - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuszczuk - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuszek - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuszek - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuszewski - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuszewski - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuszko - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuszko - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuszyński - - prawdopodobnie od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabuszyński - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuś - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabut - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabutin - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabutka - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łabutyn - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łabuz - 1497 od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’; od gwarowego łabuź ‘włóczęga, hulaka’.

    Łabuza - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuzek - 1755 - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuzga - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuziewicz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuzik - 1670 - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuziński - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuzowski - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuzuk - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuź - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabuż - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabużek - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łaby - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabycha - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabycz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabyk - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabynicz - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabys - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabyś - - od staropolskiego łaba, łabaj ‘wyzwisko; też o wielkim psie’.

    Łabz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabza - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabzak - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabzda - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabzik - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łabzuk - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łac - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaca - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacak - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacarz - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacasewicz - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacaś - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacek - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaceniak - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacenko - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacewicz - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacfik - - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’.

    Łach - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łacha - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachaciński - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachacki - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachacz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachaj - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachajczak - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachajczyk - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachajewicz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachan - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachań - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’; może też od łachań ‘misa’.

    Łachańczuk - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachański - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachat - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachciak - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachcik - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łacheciński - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachecki - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łacheński - - prawdopodobnie od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łacheta - 1401- od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać (lub od dawnego łacheta ‘obdartus’).

    Łachiewicz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachinowicz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachiński - - prawdopodobnie od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachmacki - - prawdopodobnie od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachman - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmanczuk - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmanek - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmaniczek - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmanik - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmaniuk - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmanowicz - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmańczuk - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmańczyk - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmański - 1762 - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmarz - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachmicki - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’.

    Łachnacki - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachniak - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachniecki - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachnik - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachno - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachnow - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachnowicz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachociński - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachocki - 1749 - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachoda - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachodiak - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachodziak - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachojczyk - - prawdopodobnie od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachol - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachon - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachonicki - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachoński - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachota - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachotkiewicz - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachow - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachowicz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachowiec - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachowski - 1746 - od nazwy miejscowej Łachowo (bydgoskie, gmina Szubin).

    Łachta - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’ (od łachtać).

    Łachtaj - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachtański - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachtiuk - - od dawnego łachać, łachotać ‘łaskotać’.

    Łachucik - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachucki - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachuczewski - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachunowicz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachuń - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachut - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachuta - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachutko - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachwa - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachwacki - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachwicki - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachwicz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachwierowicz - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachyn - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łachyński - - od łach ‘stare zniszczone odzienie’, może też od staropolskiego łachać ‘łgać’.

    Łaciak - - od łata, łatać.

    Łaciak - 1680 od łata, łatać.

    Łaciarz - - od łata, łatać; od łaciarz ‘krawiec zajmujący się łataniem, biedak’.

    Łacic - 1391 od łata, łatać.

    Łaciena - 1322 - od łacina ‘język łaciński’.

    Łacik - - od łata, łatać.

    Łacina - 1389 - od łacina ‘język łaciński’.

    Łaciniak - - od łacina ‘język łaciński’.

    Łacinik - - od łacina ‘język łaciński’.

    Łacinniak - - od łacina ‘język łaciński’.

    Łacinnik - - od łacina ‘język łaciński’; od łacinnik ‘umiejący po łacinie; literat’.

    Łacinowski - - od łacina ‘język łaciński’.

    Łaciński - - od łacina ‘język łaciński’.

    Łaciok - (Śl) - od łata, łatać.

    Łaciska - - od łata, łatać.

    Łacisz - - od łata, łatać.

    Łaciuch - - od łata, łatać.

    Łaciuk - - od łata, łatać.

    Łacki - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łackiewicz - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacko - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łackowski - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacków - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacna - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łacnak - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łacniak - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łacno - 1472 - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łacny - 1438 - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łacoszniak - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacowski - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacuga - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacwik - - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’; od staropolskiego łacwi ‘łatwy’.

    Łacyk - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łacyna - - od łacina ‘język łaciński’.

    Łacz - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczak - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczek - 1698 - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczka - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczkiewicz - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczko - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczkowiak - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczkowicz - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczkowski - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata lub od nazwy miejscowej Łaczki.

    Łaczna - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łaczniak - 1787 - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łacznik - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łaczny - 1789 - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łaczyca - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczyk - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczyński - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaczyszyn - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łać - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaćko - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’, łaczny ‘spragniony, głodny’, łaknąć, łata.

    Łaćwik - - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’; od staropolskiego łaćwi ‘łatwy’.

    Łada - 1425 - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładach - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładachowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładacki - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładacz - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładak - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładan - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładanaj - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładanek - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładanowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładański - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładarz - 1570 - od ładarz ‘ten, który ładuje’.

    Ładasz - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładaszek - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładczuk - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładecki - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładej - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładejski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładek - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładewski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładęda - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładiuk - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładka - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładkiewicz - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładko - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładkowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładna - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładniak - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładnicki - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładnik - 1611 - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładniuk - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładno - 1607 - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładnowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładny - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Łado - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładoch - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładocha - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładoga - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładojko - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładon - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładoń - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładoński - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Łados - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładosz - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładoszek - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładoszyn - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładoś - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładow - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładóg - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładuch - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładuda - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładuga - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładuniak - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładuniuk - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładuński - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładura - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładusiak - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładusz - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładuszkiewicz - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładwich - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka’. W Polsce notowane od XIII wieku, wykazywało znaczne wahania fonetyczne. Obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Łodwik, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Ładwig - - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka. W Polsce notowane od XIII wieku; obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Lodwik, Łodwich, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Ładwig - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka’. W Polsce notowane od XIII wieku, wykazywało znaczne wahania fonetyczne. Obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Łodwik, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Ładwik - - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka. W Polsce notowane od XIII wieku; obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Lodwik, Łodwich, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Ładwik - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka’. W Polsce notowane od XIII wieku, wykazywało znaczne wahania fonetyczne. Obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Łodwik, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Ładwikowski - - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka. W Polsce notowane od XIII wieku; obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Lodwik, Łodwich, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Ładwikowski - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka’. W Polsce notowane od XIII wieku, wykazywało znaczne wahania fonetyczne. Obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Łodwik, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Ładwiniec - od ledwo, ledwy ‘zaledwie, z trudem’.

    Ładwoń - od ledwo, ledwy ‘zaledwie, z trudem’.

    Ładycha - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładycki - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładyczko - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładydo - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładyga - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładygin - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładygo - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado, łada.

    Ładygowski - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado, łada.

    Ładyk - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładyka - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładyko - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładykowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładynicki - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładyński - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładysowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładysz - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada lub od ładysz ‘gładysz’.

    Ładyszak - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładyszewski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładyszkowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładyzyński - - od nazwy miejscowej Ładyżyn (KrW).

    Ładyżański - - od nazwy miejscowej Ładyżyn (KrW).

    Ładyżycki - - od nazwy miejscowej Ładyżyn (KrW).

    Ładyżyński - 1510 - od nazwy miejscowej Ładyżyn (KrW).

    Ładziak - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładzic - 1434 - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładzik - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładzikowski - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładzin - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładziński - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładziński - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado, łada; od nazwy miejscowej Ładzin, dziś Ladzin (krośnieńskie, gmina Rymanów).

    Ładziuk - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładzyn - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Ładzyński - - od ładzić ‘porządkować’, ładny, od staropolskiego okrzyku łado łada.

    Łag - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaga - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagacz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagaczow - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagada - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagan - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaganek - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaganowicz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaganowski - 1490 od nazwy miejscowej Łaganów (krakowskie, gmina Proszowice).

    Łagań - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagas - 1791 - od gwarowego łagas ‘włóczęga’.

    Łagasz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagida - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagieda - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagiedo - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagien - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagienowicz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagieńczuk - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagiewa - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewa - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewczyk - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewczyk - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewicz - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewicz - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewka - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewka - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łagiewnicki - 1389 - od nazwy miejscowej Łagiewniki (częste).

    Łagiewnicki - 1389 - od nazwy miejscowej Łagiewniki (częste).

    Łagiewnik - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewnik - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewniski - 1385 - od nazwy miejscowej Łagiewniki (częste).

    Łagiewniski - 1385 - od nazwy miejscowej Łagiewniki (częste).

    Łagiewski - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagiewski - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagin - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaginow - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaginowicz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagiński - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagisz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagiszyniec - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagniewka - - od staropolskiego łagiewnik ‘człowiek wyrabiający beczki, trudniący się warzeniem piwa, syceniem miodu’.

    Łago - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagocin - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagocki - 1700 - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoczew - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagod - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoda - 1406 - od staropolskiego łagoda ‘łagodność’.

    Łagodan - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodka - 1441 - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodko - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodna - od łagodny.

    Łagodny - od łagodny.

    Łagodowicz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodycz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodysz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodza - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodzic - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodziec - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodziewicz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodzik - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodzin - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodziński - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodziuk - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagodzki - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagojda - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagon - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagona - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoniak - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagonowicz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagonowski - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoń - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoński - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagos - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagosz - 1651 - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoszowic - 1332 - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoszowiec - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoszyn - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoś - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagot - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagota - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagotka - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagotko - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagowiec - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagownicki - 1389 - od nazwy miejscowej Łagiewniki (częste).

    Łagowniczek - 1386 - od staropolskiego łagiewnik ‘człowiek wyrabiający beczki, trudniący się warzeniem piwa, syceniem miodu’.

    Łagownik - 1401 - od staropolskiego łagiewnik ‘człowiek wyrabiający beczki, trudniący się warzeniem piwa, syceniem miodu’.

    Łagowski - 1425 - od nazwy miejscowej Łagów (kilka wsi).

    Łagoza - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagozin - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoziński - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagozna - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagozny - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoźna - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagoźny - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagożna - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagożny - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagód - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagódka - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagódko - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagót - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagótko - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagucik - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagucin - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguciuk - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagucka - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagud - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguda - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagudka - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagudza - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagun - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguna - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguniak - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagunionek - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagunionok - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagunioszek - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagunowic - 1414 - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagunowicz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagunowski - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagunów - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguń - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguński - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagur - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagurko - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagus - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagusiak - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagusz - 1298 - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagut - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagutin - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagutka - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagutko - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguto - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagutowski - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguza - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łaguziński - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łagwa - 1396 - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagwiniuk - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łagwinowicz - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łahoda - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łahodiuk - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łahodyński - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łahoła - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łahota - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łahucik - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łahun - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łahunowicz - - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łais - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łaj - - od łajać ‘strofować’.

    Łaja - - od łajać ‘strofować’; od staropolskiego łaja ‘psia sfora’, prasłowiańskiego laja ‘szczekanie’.

    Łajac - - od łajać ‘strofować’.

    Łajas - - od łajać ‘strofować’.

    Łajaszczuk - - od łajać ‘strofować’.

    Łajbiak - - od łajba ‘licha łódź’ lub od niemieckich nazw osobowych Leib, Leip-.

    Łajbis - - od łajba ‘licha łódź’ lub od niemieckich nazw osobowych Leib, Leip-.

    Łajc - - od łajać ‘strofować’.

    Łajca - - od łajać ‘strofować’.

    Łajczak - 1718 - od łajać ‘strofować’.

    Łajczakowicz - 1726 - od łajać ‘strofować’.

    Łajczan - - od łajać ‘strofować’.

    Łajczek - - od łajać ‘strofować’.

    Łajczok - - od łajać ‘strofować’.

    Łajczonek - - od łajać ‘strofować’.

    Łajczyk - - od łajać ‘strofować’.

    Łajd - - od łajda ‘łajdak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Leid.

    Łajdanowicz - - od łajda ‘łajdak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Leid.

    Łajdecki - - od łajda ‘łajdak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Leid.

    Łajdonowicz - - od łajda ‘łajdak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Leid.

    Łajduch - - od łajda ‘łajdak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Leid.

    Łajdych - - od łajda ‘łajdak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Leid.

    Łajdyk - - od łajda ‘łajdak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Leid.

    Łajdziak - - od łajda ‘łajdak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Leid.

    Łajek - - od łajać ‘strofować’.

    Łajewski - - od łajać ‘strofować’.

    Łajka - 1652 - od łajać ‘strofować’ lub od łajka ‘skóra barania’).

    Łajkat - - od łajać ‘strofować’.

    Łajkiewicz - - od łajać ‘strofować’.

    Łajkisz - - od łajać ‘strofować’.

    Łajko - - od łajać ‘strofować’.

    Łajkosz - - od łajać ‘strofować’.

    Łajkowicz - - od łajać ‘strofować’.

    Łajkowski - - od łajać ‘strofować’.

    Łajkun - - od łajać ‘strofować’.

    Łajn - - od łajnać ‘wydalać łajno’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lein.

    Łajnaruk - - od łajnać ‘wydalać łajno’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lein.

    Łajnicki - - od łajnać ‘wydalać łajno’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lein.

    Łajnowicz - - od łajnać ‘wydalać łajno’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lein.

    Łajo - - od łajać ‘strofować’.

    Łajos - - od łajać ‘strofować’.

    Łajp - - od łajba ‘licha łódź’ lub od niemieckich nazw osobowych Leib, Leip-.

    Łajs - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajsz - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajsza - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajszak - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajszczak - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajszczek - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajszczuk - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajszczyk - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajszyk - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajś - - od niemieckich nazw osobowych Lais, Leis, te ze średnio-wysoko-niemieckiego lise, linse ‘cichy, łagodny, spokojny’.

    Łajtar - - od niemieckiej nazwy osobowej Leuter, ta od Leuter ‘przewodnik’.

    Łajtor - - od niemieckiej nazwy osobowej Leuter, ta od Leuter ‘przewodnik’.

    Łajus - - od łajać ‘strofować’.

    Łak - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łaka - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakacz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakaj - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakas - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakasiak - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakasiewicz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakasik - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakasiuk - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakaszewicz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakaszewski - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakaszuk - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakaszyn - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakawa - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakcewicz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakienczuk - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakiewicz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakiński - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakis - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakisz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakiszuk - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakiszyk - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakiś - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakoć - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’; od łakocie ‘słodycze’.

    Łakoma - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomczak - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomczyk - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomecki - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomek - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomiak - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomicki - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomiec - 1632 - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomiecki - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomik - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomow - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomów - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomski - 1787 - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomsky - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakomy - 1409 - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakoniak - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakoniec - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakos - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakoszewski - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakoś - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakota - 1421 - od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakotka - - od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakotko - - od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakotosz - - od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakow - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakowa - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakowiak - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakowicz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakowiec - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakowiecki - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakowski - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łaks - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łaksa - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakucewicz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakus - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakusiewicz - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakusta - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakuszewski - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakuściak - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakuta - - od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakutin - - od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łakwa - - od łaknąć, od staropolskiego łakota ‘łakomstwo’.

    Łalinowski - od łałok, łała ‘odbwisła skóra podgardla wołów’.

    Łaliszewski - od łałok, łała ‘odbwisła skóra podgardla wołów’.

    Łałak - - od łałok, łała ‘odbwisła skóra podgardla wołów’.

    Łałosz - - od łałok, łała ‘odbwisła skóra podgardla wołów’.

    Łałowski - - od łałok, łała ‘odbwisła skóra podgardla wołów’.

    Łałyko - - od łałok, łała ‘odbwisła skóra podgardla wołów’.

    Łamacz - 1677 - od łamać; od łamacz ‘ten, co łamie’.

    Łaman - od łamać.

    Łamaniec - 1514 od łamać.

    Łamankiewicz - od łamać.

    Łamanos - od łamać.

    Łamanowski - od łamać.

    Łamań - od łamać.

    Łamański - od łamać.

    Łamarski - od łamać.

    Łamarz - od łamać.

    Łamasz - od łamać.

    Łamaszewicz - od łamać.

    Łamaszewski - od łamać.

    Łamaszkiewicz - od łamać.

    Łambęcki - 1392 - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łambęć - 1444 - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łambęski - 1386 - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łambęta - 1438 - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łambow - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łambucha - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łambucki - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łamczyk - od łamać.

    Łamecki - od łamać.

    Łamej - od łamać.

    Łamejka - od łamać.

    Łamejko - od łamać.

    Łamek - od łamać.

    Łameko - od łamać.

    Łamewicz - od łamać.

    Łamęcki - od łamać.

    Łamicki - od łamać.

    Łamiec - od łamać.

    Łamiejko - od łamać.

    Łamierz - od łamać.

    Łamik - od łamać.

    Łamikowski - od łamać.

    Łamiński - od łamać.

    Łamla - od łamać.

    Łamocha - od łamać.

    Łamoński - od łamać.

    Łampa - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łampieś - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łampika - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łampisz - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łampkowski - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łampski - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łampysz - - od niemieckich nazw osobowych Lamp, Lamp.

    Łamucha - od łamać.

    Łamus - od łamać.

    Łan - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanc - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łancewicz - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łancuch - od łańcuch.

    Łancucki - - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łancut - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łancuta - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łanczak - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanczek - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanczkowski - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanczont - - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łanczot - - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łanczura - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanczyk - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanczykowski - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanda - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łander - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łandij - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łando - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łanduch - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łandwijt - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łandwójt - od staropolskiego (z niemieckiego) landwojt ‘przewodniczący w sądach prawa niemieckiego, wójt ziemski’.

    Łandyszko - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łandziak - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łandziej - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łandziora - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łanek - 1406 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łangiewczyk - - od niemieckiej nazwy osobowej Lang(e), ta od przymiotnika Lang(e) ‘długi’.

    Łangiewicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Lang(e), ta od przymiotnika Lang(e) ‘długi’.

    Łangowicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Lang(e), ta od przymiotnika Lang(e) ‘długi’.

    Łangowski - - od nazwy miejscowej Łęgowo (kilka wsi).

    Łangwa - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łangwiński - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łania - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniak - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanic - 1420 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanica - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanicki - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniczak - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniczka - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniec - 1437 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’; od staropolskiego łaniec ‘miara powierzchni pola, pole’.

    Łaniek - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniera - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniewicz - 1385 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniewski - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanik - 1391 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanikowski - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanin - 1441- od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaninek - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanino - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanio - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniocha - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniosz - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniowicz - 1494 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniszewski - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniucha - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniuchna - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniusz - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łaniut - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanka - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łankiewicz - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łankin - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łanko - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łankosz - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łankowski - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łankuć - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łankut - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łannik - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanoch - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanocha - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanoszka - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanowa - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’; od przymiotnika łanowy.

    Łanowy - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’; od przymiotnika łanowy.

    Łanuch - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanucha - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanuszewski - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanuszka - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanuszny - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łanwa - 1470-80 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’ lub od łanwa ‘sznur łączący orczyk z wozem’; od staropolskiego łanwa ‘wić, ogniwo’.

    Łanyk - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łań - 1438 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańcewicz - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańcow - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańcuch - od łańcuch.

    Łańcuchowski - od łańcuch.

    Łańcucki - 1679 - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łańcuski - 1436 - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łańcuszek - 1655 - od łańcuch, łańcuszek.

    Łańcut - 1426 - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łańcuta - - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łańczak - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańczkowski - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańczot - - od nazwy miasta Łańcut (rzeszowskie).

    Łańczuk - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańczyk - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańda - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łańdach - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łańdak - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łańdoch - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łańduch - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łańdziak - - od niemieckich nazw osobowych Land, Lend, te od średnio-wysoko-niemieckiego lant ‘pole, rola, ziemia; kraj’.

    Łańka - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańko - 1470 - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańkow - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańkowski - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łańków - - od łania ‘samica jelenia’, od łan ‘pole, rola, niwa’.

    Łapa - 1434 - od łapa, łapać.

    Łapach - - od łapa, łapać.

    Łapachowicz - - od łapa, łapać.

    Łapachowski - - od łapa, łapać.

    Łapaciej - - od łapa, łapać.

    Łapaciński - - od łapa, łapać.

    Łapaciuch - - od łapa, łapać.

    Łapaciuk - - od łapa, łapać.

    Łapacki - - od łapa, łapać.

    Łapacz - - od łapa, łapać; od łapacz ‘ten, co łapie’.

    Łapaczewski - - od łapa, łapać; od łapacz ‘ten, co łapie’.

    Łapaczka - 1449 - od łapa, łapać; od staropolskiego łapaczka ‘pułapka’.

    Łapaczyk - - od łapa, łapać; od łapacz ‘ten, co łapie’.

    Łapaczyński - - od łapa, łapać.

    Łapać - - od łapa, łapać.

    Łapaj - 1412 - od łapa, łapać; od łapaj ‘pies gończy’.

    Łapajczyk - - od łapa, łapać.

    Łapajski - - od łapa, łapać.

    Łapak - - od łapa, łapać.

    Łapała - - od łapa, łapać.

    Łapało - - od łapa, łapać.

    Łapan - - od łapa, łapać.

    Łapana - - od łapa, łapać.

    Łapaniuk - - od łapa, łapać.

    Łapanow - - od łapa, łapać.

    Łapanowski - 1398 od nazwy miejscowej Łapanów (tarnowskie, gmina Łapanów).

    Łapański - - od łapa, łapać.

    Łaparewicz - - od łapa, łapać.

    Łapasek - - od łapa, łapać.

    Łapasz - - od łapa, łapać.

    Łapaszewicz - - od łapa, łapać.

    Łapawa - - od łapa, łapać.

    Łapawczyk - - od łapa, łapać.

    Łapawiec - - od łapa, łapać.

    Łapay - - od łapa, łapać.

    Łapąg - - od łapa, łapać.

    Łapceń - - od łapa, łapać.

    Łapcewicz - - od łapa, łapać.

    Łapciak - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapciew - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapcik - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapciński - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapcio - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapcionek - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapciuch - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapciuk - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapczak - - od łapa, łapać.

    Łapczewicz - - od łapa, łapać.

    Łapczuk - - od łapa, łapać.

    Łapczy - - od łapa, łapać.

    Łapczycki - 1483 od nazwy miejscowej Łapczyca (tarnowskie, gmina Bochnia).

    Łapczyk - - od łapa, łapać.

    Łapczyński - - od łapa, łapać.

    Łapczyski - 1498 od nazwy miejscowej Łapczyca (tarnowskie, gmina Bochnia).

    Łapeć - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapejko - - od łapa, łapać.

    Łapek - - od łapa, łapać.

    Łapela - - od łapa, łapać.

    Łapeta - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapetka - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapiak - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapiak - od łapa, łapać.

    Łapian - - od łapa, łapać.

    Łapias - - od łapa, łapać.

    Łapica - 1385 - od łapa, łapać.

    Łapicz - - od łapa, łapać.

    Łapiczak - - od łapa, łapać.

    Łapiczewski - - od łapa, łapać.

    Łapiduda - 1487 - od łapa, łapać.

    Łapiec - - od łapa, łapać.

    Łapiej - - od łapa, łapać.

    Łapiejko - - od łapa, łapać.

    Łapiela - - od łapa, łapać.

    Łapienicki - - od łapa, łapać.

    Łapieniecki - - od łapa, łapać.

    Łapienko - - od łapa, łapać.

    Łapienkow - - od łapa, łapać.

    Łapień - - od łapa, łapać.

    Łapieńko - - od łapa, łapać.

    Łapier - - od łapa, łapać.

    Łapierz - - od łapa, łapać.

    Łapies - - od łapa, łapać.

    Łapiesz - - od łapa, łapać.

    Łapieś - - od łapa, łapać.

    Łapieta - 1740 - od łapa, łapać.

    Łapiga - - od łapa, łapać.

    Łapigrosz - - od łapa, łapać.

    Łapiguz - - od łapa, łapać.

    Łapij (= iej) - - od łapa, łapać.

    Łapik - - od łapa, łapać.

    Łapikasza - - od łapa, łapać.

    Łapikocki - - od łapa, łapać.

    Łapin - - od łapa, łapać.

    Łapina - - od łapa, łapać.

    Łapiniak - - od łapa, łapać.

    Łapiniewicz - - od łap- od łapa, łapać. a, łapać.

    Łapinis - - od łapa, łapać.

    Łapinkiewicz - - od łapa, łapać.

    Łapinos - - od łapa, łapać.

    Łapinowic - od łapa, łapać.

    Łapinski - od łapa, łapać.

    Łapiń - - od łapa, łapać.

    Łapiński - 1608 od nazwy miejscowej Łapino (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Łapion - - od łapa, łapać.

    Łapisz - - od łapa, łapać.

    Łapiszczak - - od łapa, łapać.

    Łapiszewski - - od łapa, łapać.

    Łapiszka - - od łapa, łapać.

    Łapiszko - - od łapa, łapać.

    Łapiś - - od łapa, łapać.

    Łapiuk - - od łapa, łapać.

    Łapiwoda - 1607 - od łapa, łapać.

    Łapiwodowicz - 1656 od łapa, łapać.

    Łapiwodzik - 1606 - od łapa, łapać.

    Łapka - 1419 - od łapa, łapać; od łapka.

    Łapkiewicz - - od łapa, łapać.

    Łapkin - - od łapa, łapać.

    Łapko - 1443 - od łapa, łapać.

    Łapkowski - - od łapa, łapać.

    Łapniewicz - - od łapa, łapać.

    Łapniewski - - od łapa, łapać.

    Łapo - - od łapa, łapać.

    Łapoc - - od łapa, łapać.

    Łapocha - - od łapa, łapać.

    Łapoczkin - - od łapa, łapać.

    Łapoć - - od łapa, łapać.

    Łapok - - od łapa, łapać.

    Łaponoga - - od łapa, łapać.

    Łapoń - - od łapa, łapać.

    Łapora - - od łapa, łapać.

    Łaposek - - od łapa, łapać.

    Łaposzko - - od łapa, łapać.

    Łapot - - od łapa, łapać.

    Łapota - - od łapa, łapać.

    Łapott - - od łapa, łapać.

    Łapow - - od łapa, łapać.

    Łapowiec - - od łapa, łapać.

    Łapów - - od łapa, łapać.

    Łappa - - od łapa, łapać.

    Łappo - - od łapa, łapać.

    Łaps - - od łapa, łapać; od łaps ‘łap!’

    Łapsa - - od łapa, łapać; od łaps ‘łap!’

    Łapsieński - 1761 - od nazwy miejscowej Łapsze (nowosądeckie, gmina Łapsze Niżne).

    Łapsiński - 1725 - od nazwy miejscowej Łapsze (nowosądeckie, gmina Łapsze Niżne).

    Łapski - - od łapa, łapać; od łaps ‘łap!’

    Łapsz - - od łapa, łapać.

    Łapsza - 1686 - od łapa, łapać.

    Łapszański - 1607 - od nazwy miejscowej Łapsze (nowosądeckie, gmina Łapsze Niżne).

    Łapszewicz - - od łapa, łapać.

    Łapszo - - od łapa, łapać.

    Łapszow - - od łapa, łapać.

    Łapszycki - 1491 od nazwy miejscowej Łapczyca (tarnowskie, gmina Bochnia).

    Łapszyn - - od łapa, łapać.

    Łapszyna - - od łapa, łapać.

    Łapszyński - - od łapa, łapać.

    Łapszys - - od łapa, łapać.

    Łaptacz - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptas - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptaszyński - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptaś - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptiew - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptik - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptos - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptosz - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptoś - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptuch - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptus - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptus - od łapa, łapać.

    Łaptuta - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptyszyński - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łaptyś - - od łapeć ‘prymitywne obuwie’.

    Łapuc - od łapa, łapać.

    Łapucewicz - - od łapa, łapać.

    Łapuch - - od łapa, łapać.

    Łapucha - - od łapa, łapać.

    Łapuchowski - - od łapa, łapać.

    Łapuchów - - od łapa, łapać.

    Łapucza - - od łapa, łapać.

    Łapuczyński - - od łapa, łapać.

    Łapuć - - od łapa, łapać.

    Łapuga - - od łapa, łapać.

    Łapuk - - od łapa, łapać.

    Łapuka - - od łapa, łapać.

    Łapun - - od łapa, łapać.

    Łapunia - - od łapa, łapać.

    Łapuń - - od łapa, łapać.

    Łapuńka - - od łapa, łapać.

    Łapus - - od łapa, łapać.

    Łapusiak - - od łapa, łapać.

    Łapusiewicz - - od łapa, łapać.

    Łapusiński - - od łapa, łapać.

    Łapuszek - - od łapa, łapać.

    Łapuszewski - - od łapa, łapać.

    Łapuszko - - od łapa, łapać.

    Łapuś - - od łapa, łapać.

    Łaput - - od łapa, łapać.

    Łaputa - - od łapa, łapać.

    Łaputko - - od łapa, łapać.

    Łapyr - - od łapa, łapać.

    Łapysz - - od łapa, łapać.

    Łarianow - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarianów - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarin - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarinow - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarionow - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarionów - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarjanów - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarjonow - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łaryn - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarynow - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łaryń - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łaryonowicz - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łaryssa - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łarysz - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łaryś - - od imienia Hilary, notowanego w Polsce od XIII wieku, w staropolszczyźnie Hilarzy 1397, Ilarzy 1388, pochodzenia łacińskiego od przymiotnika hilarius ‘wesoły, pogodny’.

    Łas - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasa - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasaj - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasak - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasakowski - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasanowski - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasańczuk - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasarz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasasz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasek - 1604 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasewicz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasia - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiak - 1668 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiakowski - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasica - 1409 - od nazwy miejscowej Łasice (warszawskie, gmina Tułowice).

    Łasicki - 1486 - od nazwy miejscowej Łasice (warszawskie, gmina Tułowice).

    Łasicz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiczny - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiczuk - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiec - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiek - 1608 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasień - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiewicki - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiewicz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiewski - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasik - 1632 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasikiewicz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasikowski - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasin - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasinowicz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiński - 1711 - od nazwy miasta Łasin (toruńskie).

    Łasisz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiuk - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasiula - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łasiuta - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łask - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaska - , m. 1607 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskary - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaskarz - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaskarzewski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaskarzewski - 1776 - od nazwy miasta Łaskarzew (siedleckie).

    Łaskasz - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaskaszewski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaskawa - od łaskawy

    Łaskawiec - od łaskawy

    Łaskawiecki - od łaskawy

    Łaskawski - od łaskawy

    Łaskawy - od łaskawy

    Łaskażewski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaski 1393 - - od nazwy miasta Łask (sieradzkie), Łazy (częste).

    Łaskiewicz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskin - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasko - 1698 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskorzewski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaskosz - 1490 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskosza - 1424 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskoś - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskot - - od łaskotać ‘łechtać’.

    Łaskota - - od łaskotać ‘łechtać’.

    Łaskow - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskowicz - 1628 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskowiec - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskowski - 1666 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskowy - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskożewski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaskuda - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskusz - 1491 - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łaskut - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasoch - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasocha - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasoń - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasowicz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasowski - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łassa, ż. - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łassak - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łassowski - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łastawa - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastawiecki - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastawski - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastewski - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastik - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastkiewicz - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastkowski - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastowecki - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastowicki - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastowicz - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastowiecki - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastowski - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastówka - 1443 - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastówko - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łastun - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łasun - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasuń - 1439 - od łasuń ‘człowiek łakomy’.

    Łasut - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasyczko - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasyk - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasynkiewicz - - od łasić się, łasy ‘chciwy’, łaska.

    Łasz - 1438 - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszak - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszakiewicz - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszas - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszcz - 1241 od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku; od dawnego łaszczyć się ‘łakomić się na coś’.

    Łaszczak - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczarz - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczenko - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczenkow - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczeńska -

    Łaszczewic - 1318 - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczewski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczka - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczkowski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczok - (Śl) - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczotka - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczotko - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczowski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczuk - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczukowski - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczyc - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczyca - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczych - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczycz - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczyk - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczykiewicz - - od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Łaszczyński - 1400 - od nazwy miejscowej Łaszczyno, dziś Łaszczyn (leszczyńskie, gmina Rawicz).

    Łaszek - 1612 - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz lub od łaszek ‘kuglarz’.

    Łaszel - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszeniuk - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszenko - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszenkow - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszewicz - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszewski - 1478 - od nazwy miejscowej Łaszewo (ciechanowskie, gmina Siemiątkowo Koziebrodzkie), Łaszczów (kieleckie, gmina Racławice-Pałecznica).

    Łaszka - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszkiewicz - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszko - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszkow - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszkowicz - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszkowski - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszków - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszniewski - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszok - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszoński - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszor - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszowicz - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszowski - 1405 - od nazwy miejscowej Łaszewo (ciechanowskie, gmina Siemiątkowo Koziebrodzkie), Łaszczów (kieleckie, gmina Racławice-Pałecznica).

    Łaszt - 1498 - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łaszta - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łasztun - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łasztyn - - od staropolskiego łaszt ‘miara objętości’.

    Łaszuk - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszutko - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszyca - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszych - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszyk - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszyn - 1480 - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaszyński - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaś - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaś - 1608 od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaśka - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaśkarzewski - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaśkiewicz - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaśko - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaśków - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaśniewski - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łaświcz - - od imion na Ła-, typu Łazarz, Łaskarz.

    Łat - - od łata, łatać.

    Łata - 1325 - od łata, łatać.

    Łatach - - od łata, łatać.

    Łatacha - - od łata, łatać.

    Łatacki - - od łata, łatać.

    Łatacz - - od łata, łatać lub od łatacz ‘ten, co łata’.

    Łataj - 1630 - od łata, łatać.

    Łatak - - od łata, łatać.

    Łatakiewicz - - od łata, łatać.

    Łatalaki - 1619 - od łata, łatać.

    Łatał - 1568 - od łata, łatać.

    Łatała - - od łata, łatać.

    Łatan - 1446 - od łata, łatać.

    Łatanek - 1638 - od łata, łatać.

    Łataniecki - - od łata, łatać.

    Łatanik - 1617 - od łata, łatać.

    Łataniszyn - - od łata, łatać.

    Łatanowicz - 1446 - od łata, łatać.

    Łatanowski - - od łata, łatać.

    Łatany - 1636 od łata, łatać, łatany.

    Łatany - 1636

    Łatanyszyn - - od łata, łatać.

    Łatas - 1786 - od łata, łatać.

    Łatasiewicz - 1762 - od łata, łatać.

    Łatasz - - od łata, łatać.

    Łataszyński - - od łata, łatać.

    Łataś - - od łata, łatać.

    Łatciak - 1680 - od łata, łatać.

    Łatcic - 1391 - od łata, łatać.

    Łatciński - - od łata, łatać.

    Łatczak - - od łata, łatać.

    Łatczuk - - od łata, łatać.

    Łatczyc - 1373 - od łata, łatać.

    Łatczyk - - od łata, łatać.

    Łatczyszyn - - od łata, łatać.

    Łatecki - - od łata, łatać.

    Łatecz - - od łata, łatać lub od łatacz ‘ten, co łata’.

    Łatek - 1623 - od łata, łatać.

    Łatka - 1372 - od łata, łatać lub od łatka

    Łatkiewicz - 1653 - od łata, łatać.

    Łatko - - od łata, łatać.

    Łatkowiak - - od łata, łatać.

    Łatkowicz - 1630 - od łata, łatać.

    Łatkowski - - od łata, łatać.

    Łatniak - - od łata, łatać.

    Łatnik - - od łata, łatać.

    Łatocha - - od łata, łatać.

    Łatocki - - od łata, łatać.

    Łatoń - 1719 - od łata, łatać.

    Łatopolska -

    Łatos - - od łata, łatać.

    Łatosek - - od łata, łatać.

    Łatosiewicz - - od łata, łatać.

    Łatosiński - - od łata, łatać.

    Łatosz - - od łata, łatać.

    Łatoszek - - od łata, łatać.

    Łatoszyński - - od łata, łatać.

    Łatoś - - od łata, łatać.

    Łatowski - - od łata, łatać.

    Łatuchowski - - od łata, łatać.

    Łatunowicz - - od łata, łatać.

    Łatusek - - od łata, łatać.

    Łatusik - - od łata, łatać.

    Łatuszek - - od łata, łatać.

    Łatuszkiewicz - - od łata, łatać.

    Łatuszkin - - od łata, łatać.

    Łatuszko - - od łata, łatać.

    Łatuszyński - - od łata, łatać.

    Łatuś - - od łata, łatać.

    Łatwiński - - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’.

    Łatwis - - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’.

    Łatyfowicz -

    Łatyk - - od łata, łatać.

    Łatyn - - od łata, łatać.

    Łatyński - - od łata, łatać.

    Łatysiewicz - - od łata, łatać.

    Łatysz - - od łata, łatać.

    Łatyszek - - od łata, łatać.

    Łatyszew - - od łata, łatać.

    Łatyszewicz - - od łata, łatać.

    Łatyszewski - - od łata, łatać.

    Łatyszkiewicz - - od łata, łatać.

    Łatyszojc - - od łata, łatać.

    Łatyszojć - - od łata, łatać.

    Łatyszonek - - od łata, łatać.

    Łatyszow - - od łata, łatać.

    Łatyszowicz - - od łata, łatać.

    Łatyszów - - od łata, łatać.

    Ława - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławacz - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławan - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławański - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławasiuk - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławcel - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławcewicz - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławczak - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławczenko - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławczyk - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławczynowski - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławczyński - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławczys - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławecki - - od nazwy miejscowej Ławki (kilka wsi).

    Ławeczka - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławeczka.

    Ławeczko - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławer - 1611 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławereszuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławerski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławiak - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od nazwy miejscowej Ławy.

    Ławica - - od ławica ‘ława; wydma; warstwa, piętro’.

    Ławicki - 1495 - od nazwy miejscowej Ławica (poznańskie, gmina Sieraków).

    Ławicz - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławiczak - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławiczek - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławiczewski - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławida - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławiec - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławiecki - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławiecki - od nazwy miejscowej Ławki (kilka wsi).

    Ławieński - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławier - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławik - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławin - 1388 - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławina - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławinczak - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławiniczak - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławinkowska - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławka - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka.

    Ławkiel - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka.

    Ławkowicz - 1497 - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka.

    Ławkowski - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka.

    Ławna - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławnic - 1428 - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławnicki - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławniczak - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławniczek - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławniczuk - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławnik - 1596 - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny (od ławnik ‘członek rady miejskiej lub sądu’)

    Ławnikiewicz - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławnikowicz - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławnikowski - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławniszak - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławniuczuk - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławniuk - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławny - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’ lub od ławka lub od przymiotnika ławny.

    Ławoński - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławor - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławowski - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławowy - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławr - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławraniec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrantiew - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrecki - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrek - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławren - 1442 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrenczuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrenczyk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławreniak - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrenin - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławreniuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrenko - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrenow - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrenowas - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrenowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrenowski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrentiew - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrentiuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrentjew - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrentowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławreńczuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławreńczyk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławresz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławreszczuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławreszuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławreszukk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławręc - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławręczak - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławręczuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrianiec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrientiew - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławriętiew - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrijenko - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrik - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrinowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrisz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławriwski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławro - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrocki - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrok - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrończyk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławroński - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrosewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrosiewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrosz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrow - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrowski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrów - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrówianiec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławruk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrukaitis - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrukajtis - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrukaniec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrukiewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrukjaniec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrukowski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrunkiewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrunowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrusewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrusiewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrusik - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławruszczak - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławruszczuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławruszczyk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławruszkiewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławruszko - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławruszonis - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrych - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryczko - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryj - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryjaniec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryjenko - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrykow - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrykowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrykowski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryków - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrymowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryn - 1396 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryna - 1396 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynczuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynczyk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynek - 1610 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynian - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryniec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynienko - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynin - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryniuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynkiewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynkowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynkowski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynow - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynowicz - 1442 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynowiecz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynowski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrynów - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryntiuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryńczuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryńczyk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryński - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrysiuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrysz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryszczuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryszek - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryszewicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryszuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryszyn - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławryś - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrytan - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrywianiec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrywjaniec - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzecki - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzel - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzniak - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzyk - 1445 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzyniak - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzyniec - 1224 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzyniuk - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzynowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzyńcowic - 1224 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzysz - 1204 - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławrzyszek - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Ławski - 1460 od nazwy miejscowej Ławy (kilka wsi).

    Ławysz - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Ławyszko - - od ława ‘sprzęt domowy służący do siedzenia’, dawniej też ‘kładka; stragan’.

    Łaz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaza - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazachiewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazacz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazaczek - 1415 - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazaj - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazak - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazakowicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazan - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazanek - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazanowicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazanowski - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazany - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazański - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazar - 1492 - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarczak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarczuk - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarczy - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarczyk - 1654 - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarecki - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarek - 1408 - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarenko - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarew - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarewicz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarka - 1493 - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarkiewicz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarko - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarkowski - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazaronek - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarow - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarowicz - 1441 - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarowski - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarów - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarski - 1621 - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazaruk - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazaryszak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazaryszyn - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarzewicz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarzewski - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarzski - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazarzyk - 1496 - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazasz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazawa - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazaz - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazeba - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazecki - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazeczko - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazek - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazencki - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazenta - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazeński - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazer - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazerenko - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazerewicz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazerski - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazewski - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazęba - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazęcki - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazęga - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazęka - 1339 - od staropolskiego łazęka ‘chłop nieosiadły, karczujący lasy’.

    Łazia - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaziak - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazian - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazica - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazicha - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazichiewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazicki - 1558 - od nazw miejscowych Łaziska, Łazisko (kilka wsi).

    Łaziczna - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaziczny - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaziczonek - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazieba - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaziebnik - 1536 - od łaziebnik ‘’posługacz w łaźni’.

    Łazienicki - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazienka - 1621 - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’; od łazienka.

    Łazienkiewicz - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazienko - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazienkowski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazieny - - od staropolskiego łaziebny.

    Łazik - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazikiewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazikowski - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazina - 1136 - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazinek - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazinka - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazinowski - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaziński - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazio - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaziuchiewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaziuk - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazka - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazkiewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazko - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazkowski - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazna - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaznia - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazniak - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazniewski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazniowski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaznowski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łazonczyk - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazonko - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazor - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorczak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorczyk - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorek - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorenko - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorewicz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorka - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorki - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorko - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorow - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorowski - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorski - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazoruk - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazoryk - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorynczak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazoryniak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazorysiak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazoryszak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazoryszczak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazoryszek - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazoryszyn - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazowa - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazowicki - - od nazw miejscowych typu Łazy, Łazów.

    Łazowiecki - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazowik - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazownik - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazowski - - od nazw miejscowych typu Łazy, Łazów.

    Łazowski - 1578 od nazw miejscowych typu Łazy, Łazów.

    Łazowy - 1498 - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazór - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazórko - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazuba - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazuch - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazuchewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazuchiewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazuchniewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazuchowicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazuckiewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazuczak - 1699 - od staropolskiego łazuka ‘włóczęga; szpieg’.

    Łazudziewicz - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazuga - - od staropolskiego łazuka ‘włóczęga; szpieg’.

    Łazuk - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’; od staropolskiego łazuka ‘włóczęga; szpieg’.

    Łazuka - 1687 - od staropolskiego łazuka ‘włóczęga; szpieg’.

    Łazukiewicz - - od staropolskiego łazuka ‘włóczęga; szpieg’.

    Łazuko - - od staropolskiego łazuka ‘włóczęga; szpieg’.

    Łazunda - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazur - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurczak - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurczyk - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurek - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurkiewicz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurko - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazuro - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurowicz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurowin - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazurski - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazuryszyn - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łazuta - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazutka - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łazutko - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, łaz ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łaźna - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźnia - 1388 - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźniak - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźnicki - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźniczka - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźniewski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźniewski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźnik - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźnikowski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźnikowski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźniowski - 1588 - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaźny - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łaż - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażaj - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażarowicz - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łażeczko - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażewnik - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażewski - - od nazw miejscowych typu Łazy, Łazów.

    Łażko - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażna - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łażnia - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łażniak - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łażniczka - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łażniewski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łażniowski - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łażny - - od łaźnia ‘pomieszczenie przeznaczone do kąpieli’.

    Łażor - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łażorko - - od imienia Łazarz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Eliza ‘Bóg wspomógł’. Łacińska forma Lasarius spolszczona została na Łazarz. Imię notowane w Polsce od XIII wieku. Obok formy Łazarz spotyka się też Łazar, Łazerz, Łazor, Łazur.

    Łażowski - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażuch - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażuk - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażunda - - od łazić ‘poruszać się wolno, ciężko’, ‘pole uprawne na wytrzebionym lesie’.

    Łażycki - - od nazw miejscowych Łaziska, Łazisko (kilka wsi).

    Łąbęcki - - od nazw miejscowych typu Łabędzie, Łabędzin, Łabędź.

    Łąbęda - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łąbędzki - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łąbędź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łąbędż - - prawdopodobnie od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łąc - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łąca - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łącała - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łącic - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łącik - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łącki - 1387 - od nazw miejscowych typu Łęki, Łącko

    Łącz - 1578 od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączak - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączaszek - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączek - 1421 - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączewna - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączewny - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączka - 1385 - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka lub od łączka.

    Łączkiewicz - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączko - XV w. - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączkowiak - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączkowicz - 1392 - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączkowski - 1553 - od nazw miejscowych Łączkowice (piotrkowskie, gmina Masłowice, Ujazd), Łączki (częste).

    Łączna - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączni - 1600 - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączniak - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łącznik - 1452 - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączno - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączny - 1561 - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka lub od przymiotnika łączny ‘łąkowy, łączny ‘człowiek pilnujący łąki’, też ‘połączony, wspólny’.

    Łączuk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączycki - - od nazwy miejscowej Łęczyca (sieradzkie, gmina Pęczniew).

    Łączyk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączykowski - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączyna - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łączyński - 1616 - od nazw miejscowych typu Łączyn, Łączna.

    Łądka - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łądkiewicz - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łąg - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łągan - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łągawa - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łągiel - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łągiewczuk - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łągiewczyk - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łągiewicz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łągiewiczyk - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łągiewka - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łągiewski - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łągosz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łągota - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łągowik - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łągowski - - od nazwy miejscowej Łęgowo (kilka wsi).

    Łągwa - 1476 - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łągwiński - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łąk - - od łaka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąka - 1325 - od łaka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkas - - od łaka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkawa - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łękawa ‘coś na kształt łuku’.

    Łąki - - od łaka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkiert - - prawdopodobnie od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkiewicz - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkocy - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkoczy - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkol - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkomek - - prawdopodobnie od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkoś - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkota - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkowic - 1413 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkowiec - 1631 od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąkowski - - od nazw miejscowych typu Łęki, Łękowica, Łękowo.

    Łąkwic - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łąnczny - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łąpicki - - od nazwy miejscowej Łępice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica).

    Łąpień - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łąpierz - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łąpies - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łąpiesz - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łąpieś - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łąpiński - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łąpisz - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łąski - 1397 od nazw miejscowych typu Łęki, Łącko.

    Łąsoski - - od nazw miejscowych typu Łęki, Łącko.

    Łąta - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łątacz - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łątak - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łątas - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łątczyk - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łątka - 1374 - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łątkiewicz - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łątko - 1401 - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łątkowski - 1711 - od nazw miejscowych Łętków (płockie, gmina Góra Świętej Małgorzaty), Łętkowice (krakowskie, gmina Radziemice).

    Łątowski - - od nazw miejscowych Łętowo, Łętów (kilka wsi).

    Łąz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łązka - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łążak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łążewski - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łążniak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łążyk - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łążyński - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łbik - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łeb - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebak - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebed - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łebedowicz - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łebedowski - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łebedyk - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łebedyński - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łebek - 1558 - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebiak - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebicz - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebiedź - - od łabędź, ze staropolskiego łabęć ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Łebiński - 1762 od nazwy miejscowej Łebień (słupskie, gmina Damnica, Nowa Wieś Lęborska), Łebno (gdańskie, gmina Szemud).

    Łebka - 1497- od łeb ‘głowa, łebek’; od łebka ‘rodzaj hełmu’.

    Łebko - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebkowicz - 1654 - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebkowski - 1439 - od nazwy miejscowej Łebki (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Łebowski - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebski - - od łeb ‘głowa, łebek’; od łebski ‘zdolny, sprytny’.

    Łebskoń - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebskoń - od łebski koń.

    Łebuch - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebzuch - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łebżuch - - od łeb ‘głowa, łebek’.

    Łec - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łechatański - -od łechtać ‘łaskotać; nęcić’.

    Łecheta - -od łechtać ‘łaskotać; nęcić’.

    Łechman - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’; od ukraińskiego łochman ‘łachman’.

    Łechmanek - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’; od ukraińskiego łochman ‘łachman’.

    Łechta - -od łechtać ‘łaskotać; nęcić’.

    Łechtański - -od łechtać ‘łaskotać; nęcić’.

    Łechtoński - -od łechtać ‘łaskotać; nęcić’.

    Łechtowski - -od łechtać ‘łaskotać; nęcić’.

    Łecki - - od nazw miejscowych typu Łęki, Łącko.

    Łecyk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łeczek - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łeczuk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łeczycki - - od nazwy miejscowej Łęczyca (sieradzkie, gmina Pęczniew).

    Łeczyński - - od nazw miejscowych Łączkowice (piotrkowskie, gmina Masłowice, Ujazd), Łączki (częste).

    Łedwon - od ledwo, ledwy ‘zaledwie, z trudem’.

    Łega - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe pastwisko’.

    Łegin - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łegosz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łegowiak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łegowik - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łegowski - - od nazwy miejscowej Łęgowo (kilka wsi).

    Łegowy - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łej - od lejać ‘lać’, lej ‘przyrząd do nalewania płynów’, leja ‘deszcz’.

    Łejb - od imienia żydowskiego Lejb lub od niemieckiego Leib, to od imion na Leub-.

    Łek - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łekawa - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łekawski - 1466 - od nazwy miejscowej Łękawa (kilka wsi).

    Łekieński - 1497 - od nazwy miejscowej Łekna, dziś Łekno (pilskie, gmina Wągrowiec).

    Łekiński - 1396 - od nazwy miejscowej Łekna, dziś Łekno (pilskie, gmina Wągrowiec).

    Łekna - 1492 - od nazwy miejscowej Łekna, dziś Łekno (pilskie, gmina Wągrowiec).

    Łekowski - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łel - - od imion złożonych typu Lelistryj lub od prasłowiańskiego leleti ‘kołysać’ lub od staropolskiego lele ‘człowiek zniewieściały’.

    Łelewicz - - od imion złożonych typu Lelistryj lub od prasłowiańskiego leleti ‘kołysać’ lub od staropolskiego lele ‘człowiek zniewieściały’.

    Łelis - - od imion złożonych typu Lelistryj lub od prasłowiańskiego leleti ‘kołysać’ lub od staropolskiego lele ‘człowiek zniewieściały’.

    Łełyk - - od imion złożonych typu Lelistryj lub od prasłowiańskiego leleti ‘kołysać’ lub od staropolskiego lele ‘człowiek zniewieściały’.

    Łem - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’.

    Łem - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’;

    Łemczak - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’.

    Łemech - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’.

    Łemecha - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’.

    Łemek - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’.

    Łemisz - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’.

    Łemiszka - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’.

    Łemiszko - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’.

    Łemko - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’; może od nazwy etnicznej Łemek.

    Łemkowski - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehm, ta od leimen ‘kleić’; może od nazwy etnicznej Łemek.

    Łempa - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łempecki - - od nazwy miejscowej Łępice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica).

    Łempic - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łempicki - - od nazwy miejscowej Łępice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica).

    Łempicz - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łempiecki - - od nazwy miejscowej Łępice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica).

    Łempiński - - od nazwy miejscowej Łępino, dziś Łempino (ciechanowskie, gmian Raciąż).

    Łempio - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łempo - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łen - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehn(e), ta z średnio-wysoko-niemieckiego lehn, len ‘lenno’ lub od imienia Leonhard.

    Łenc - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łencio - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łencyk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łenczak - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łenczek - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łenczuk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łenczycki - - od nazwy miejscowej Łęczyca (sieradzkie, gmina Pęczniew).

    Łenczyk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łenczyn - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łenczyszyn - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łenek - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehn(e), ta z średnio-wysoko-niemieckiego lehn, len ‘lenno’ lub od imienia Leonhard.

    Łeng - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łengosz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łengowicz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łengowik - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łengowski - - od nazwy miejscowej Łęgowo (kilka wsi).

    Łenik - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehn(e), ta z średnio-wysoko-niemieckiego lehn, len ‘lenno’ lub od imienia Leonhard.

    Łeniów - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehn(e), ta z średnio-wysoko-niemieckiego lehn, len ‘lenno’ lub od imienia Leonhard.

    Łenka - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łenkawa - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łenko - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łenkowski - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łent - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łentek - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łentka - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łentkowski - - od nazw miejscowych Łętków (płockie, gmina Góra Świętej Małgorzaty), Łętkowice (krakowskie, gmina Radziemice).

    Łentowski - - od nazw miejscowych Łętowo, Łętów (kilka wsi).

    Łenyk - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehn(e), ta z średnio-wysoko-niemieckiego lehn, len ‘lenno’ lub od imienia Leonhard.

    Łeń - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehn(e), ta z średnio-wysoko-niemieckiego lehn, len ‘lenno’ lub od imienia Leonhard.

    Łeńca - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łeńczuk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łeńczyk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łeńko - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehn(e), ta z średnio-wysoko-niemieckiego lehn, len ‘lenno’ lub od imienia Leonhard.

    Łeński - - od niemieckiej nazwy osobowej Lehn(e), ta z średnio-wysoko-niemieckiego lehn, len ‘lenno’ lub od imienia Leonhard.

    Łep - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepa - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepacki - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepak - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepakowski - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepalczyk - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepcio - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepczak - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepczyk - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepczyński - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepech - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepeta - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepiak - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepian - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepień - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepik - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepiński - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepka - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepki - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepkiewicz - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepko - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepkowicz - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepkowski - - od nazwy miejscowej Łebki (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Łepoń - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepowski - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łeppak - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łeppek - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łepski - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łeptacz - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łeptowski - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łeptuch - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łepuch - od łeb ‘głowa’, łebek.

    Łepuszyński - od łeb ‘głowa’, łebek.

    Łet - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łetek - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łeteś - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łetkiewicz - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łetkowski - - od nazw miejscowych Łętków (płockie, gmina Góra Świętej Małgorzaty), Łętkowice (krakowskie, gmina Radziemice).

    Łetocha - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łetos - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łetowski - od nazw miejscowych Łętowo, Łętów (kilka wsi).

    Łetyk - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łezka - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’

    Łezki - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’

    Łezowicz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’

    Łeżak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’ lub od staropolskiego łeż ‘kłamstwo’.

    Łeżniak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’

    Łeżny - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’

    Łeżowski - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’ lub od staropolskiego łeż ‘kłamstwo’.

    Łeżyk - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’ lub od staropolskiego łeż ‘kłamstwo’.

    Łębek - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łębkowski - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łębzuch - - od łeb ‘głowa, łebek’ lub od łepać.

    Łęc - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęcicki - - od nazwy miejscowej Łęczyca (sieradzkie, gmina Pęczniew).

    Łęcik - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęciński - - od nazw miejscowych Łączkowice (piotrkowskie, gmina Masłowice, Ujazd), Łączki (częste).

    Łęcki - 1576 - od nazw miejscowych typu Łęki, Łącko.

    Łęcz - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczak - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczczak - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczek - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka lub od staropolskiego łęczek ‘łuk’.

    Łęczewski - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczkowski - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczkowski - - od nazw miejscowych Łączkowice (piotrkowskie, gmina Masłowice, Ujazd), Łączki (częste).

    Łęcznar - - od niemieckich nazw osobowych Lenzer, Lenzner, te od nazw miejscowych Lenz, Lenze.

    Łęcznarowicz - - od niemieckich nazw osobowych Lenzer, Lenzner, te od nazw miejscowych Lenz, Lenze.

    Łęczner - - od niemieckich nazw osobowych Lenzer, Lenzner, te od nazw miejscowych Lenz, Lenze.

    Łęczniak - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczny - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczowski - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczuk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczyca - 1368 - od nazwy miejscowej Łęczyca (sieradzkie, gmina Pęczniew).

    Łęczycki - 1387 - od nazwy miejscowej Łęczyca (sieradzkie, gmina Pęczniew).

    Łęczyczan - 1396 - od nazwy miejscowej Łęczyca (sieradzkie, gmina Pęczniew).

    Łęczyk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczykowski - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczyn - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łęczyński - 1698 - od nazw miejscowych Łączkowice (piotrkowskie, gmina Masłowice, Ujazd), Łączki (częste).

    Łęczyski - 1432 - od nazwy miejscowej Łęczyca (sieradzkie, gmina Pęczniew).

    Łęczyszyn - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łędka - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łędkowski - - od nazw miejscowych Łętków (płockie, gmina Góra Świętej Małgorzaty), Łętkowice (krakowskie, gmina Radziemice).

    Łędzian - 1616 - od lędzian, lędźwian ‘gatunek groszku’.

    Łęg - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęga - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgacz - 1437 - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgal - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgas - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgasz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgawa - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgieć - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgiewicz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgiewski - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgna - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgniewski - - od nazwy miejscowej Łęgnowo (bydgoskie, gmina Bydgoszcz).

    Łęgno - 1452 - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’ lub od nazwy miejscowej Łęgno.

    Łęgnowski - - od nazwy miejscowej Łęgnowo (bydgoskie, gmina Bydgoszcz).

    Łęgocki - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgorz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgosz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgoszewski - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgoszowski - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgowa - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgowiak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgowiak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgowicz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgowiecki - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgowik - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgownik - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęgowski - 1393 - od nazwy miejscowej Łęgowo (kilka wsi).

    Łęgowy - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęk - 1321 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łęka - 1265 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękarski - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękas - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękasz - 1468 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękaś - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękawa - 1388 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łękawa ‘coś na kształt łuku’.

    Łękawica - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łękawa ‘coś na kształt łuku’.

    Łękawka - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łękawa ‘coś na kształt łuku’.

    Łękawski - 1466 od nazwy miejscowej Łękawa (kilka wsi).

    Łękiewicz - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękiewski - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękisz - 1428 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękosz - 1402 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękowski - 1415 - od nazw miejscowych typu Łęki, Łękowica, Łękowo.

    Łękuna - 1457 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękunic - 1443 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękusz - 1385 - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łękuś - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’; od staropolskiego łęk ‘wygięta do góry część siodła’.

    Łęmpa - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łęmpic - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łęmpicki - 1486 - od nazwy miejscowej Łępice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica).

    Łęmpicz - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łępa - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łępecki - - od nazwy miejscowej Łępice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica).

    Łępek - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łępica - 1393 - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’ lub od nazwy miejscowej Łępice.

    Łępicki - 1486 - od nazwy miejscowej Łępice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica).

    Łępicz - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łępiecki - - od nazwy miejscowej Łępice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica).

    Łępik - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łępiński - 1533 - od nazwy miejscowej Łępino, dziś Łempino (ciechanowskie, gmian Raciąż).

    Łępski - - od łęp ‘niedołęga’, łępać ‘walić, uderzać’.

    Łęski - 1387 - od nazwy miejscowej Łęg (częste).

    Łęt - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łętak - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łętek - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łętka - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łętkiewicz - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łętkowski - 1388 - od nazw miejscowych Łętków (płockie, gmina Góra Świętej Małgorzaty), Łętkowice (krakowskie, gmina Radziemice).

    Łętoch - 1439 - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łętocha - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łętos - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łętoś - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łętowski - - od nazw miejscowych Łętowo, Łętów (kilka wsi).

    Łętowski - 1438 od nazw miejscowych Łętowo, Łętów (kilka wsi).

    Łętus - - od łęt ‘łodyga kartofla’.

    Łęzak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęzka - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęzna - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęźna - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęźniak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęźno - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęźny - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łęża - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łężak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łężna - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łężniak - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łężno - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łężny - 1723 - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łężowski - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łężyc - 1380 od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe pastwisko’.

    Łężyk - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe pastwisko’.

    Łężyński - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe pastwisko’.

    Łisiński - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łoba - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobacewicz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobach - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobacki - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobacz - 1437 (KrW) - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobaczewski - 1668 - od nazwy miejscowej Łobaczew (białostockie, gmina Terespol).

    Łobaczów - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobaczuk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobaczyk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobacz-Żuczenko - – złożenia brak; Łobacz 1437 (KrW) od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob. Żuczenko - od żuk ‘chrabąszcz; wół czarny’.B2365

    Łobada - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobadecki - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobadyński - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobadziński - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobaj - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobak - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobała - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łoban - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobanow - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobanowicz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobanowski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobanów - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobań - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobańczuk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobański - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobas - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobasewski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobasiewicz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobasiuk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobasz - 1490 (KrW) - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobaszczuk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobaszewski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobaś - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobata - - od łobaty ‘mający duży łeb’.

    Łobatczuk - - od łobaty ‘mający duży łeb’.

    Łobatiuk - - od łobaty ‘mający duży łeb’.

    Łobaty - - od łobaty ‘mający duży łeb’.

    Łobaz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobaza - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobaziewicz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobaziuk - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobazy - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobażewicz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobczak - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobczowski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobczuk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobczyk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobecki - 1390 - od nazwy miejscowej Łobez (kaliskie, gmina Jaraczewo).

    Łobecz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobejko - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobejo - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobejszo - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobek - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobenda - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobez - 1391 - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobęda - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobędzki - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobiak - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobicz - 1707 - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobida - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobiejko - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobień - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobik - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobina - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobiński - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobka - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobko - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobkowicz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobkowski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobnik - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobno - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łoboch - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobocki - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobocki - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobocz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łoboda - 1382 - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łoboda - 1382 - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodarz - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodarz - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodas - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodas - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodecki - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodecki - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodiuk - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodiuk - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodowski - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodowski - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodycz - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodycz - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodyński - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodyński - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodz - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodz - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziak - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziak - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodzic - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodzic - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziec - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziec - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodzień - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodzień - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziewicz - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziewicz - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodzin - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodzin - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziński - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziński - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziska - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodziska - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodzki - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobodzki - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.

    Łobojko - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łoboń - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobos - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobosz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łoboszewski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łoboś - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobow - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobowicz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łoboz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łoboza - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobozek - 1424 - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łoboziak - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łoboziewicz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łoboziński - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobozowski - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łoboź - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łoboż - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobożek - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobożewicz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobożyński - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobóz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobóź - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobucki - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobucz - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobuczak - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobuczewski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobuczyk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobuć - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobud - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łobuda - - od lebioda, łoboda ‘gatunek rośliny’, też ‘wątły człowiek’.-

    Łobudek - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łobudziński - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łobudzki - - od łabudać ‘biedować, ciułać’, labuda ‘człowiek ociężały’.

    Łobur - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łoburski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobus - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobuszewski - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobuszko - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobuś - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobuz - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobuza - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobuzek - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobuziński - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobużek - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobyk - - od ukraińskiego łob ‘łeb’, od staropolskiego łobuzie ‘chwasty, zarośla’., łoboda ‘roślina lebioda’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Lob.

    Łobza - 1418 - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobziak - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobzin - 1470-80 - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łobzuch - - od staropolskiego łabuz ‘chwast, krzak’.

    Łoc - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łocan - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łocek - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łoch - 1627 - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łocha - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochacki - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochacz - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochajewski - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochan - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochański - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochawski - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochaza - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochendzan - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łocheński - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łocheta - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochin - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochina - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochinowicz - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochiński - - od nazwy miejscowej Łochyńsko (piotrkowskie, gmina Rozprza).

    Łochmaczyk - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’; od ukraińskiego łochman ‘łachman’.

    Łochman - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’; od ukraińskiego łochman ‘łachman’.

    Łochmańczyk - - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’; od ukraińskiego łochman ‘łachman’.

    Łochmicki - od łachman ‘zniszczone ubranie, szmata’; od ukraińskiego łochman ‘łachman’.

    Łochna - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochnia - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochnicki - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochniewicz - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochnowicz - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochnowski - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochocki - 1463 - od nazwy miejscowej Łochocino (włocławskie, gmina Lipno).

    Łochodzik - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochodzki - - od nazwy miejscowej Łochocino (włocławskie, gmina Lipno).

    Łochow - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochowicz - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochowski - 1446 - od nazwy miejscowej Łochów (piotrkowskie, gmina Żelechlinek).

    Łochunko - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochutko - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochyn - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’.

    Łochyniec - 1484 - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’ lub od łochynia ‘borówka bagienna’.

    Łochyń - - od gwarowego łoch ‘grubianin, cham’ lub od łochynia ‘borówka bagienna’.

    Łochyński - 1571 - od nazwy miejscowej Łochyńsko (piotrkowskie, gmina Rozprza).

    Łocik - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łocisz - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łockiewicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łocny - - od staropolskiego łacny ‘łatwy’; w pochodnych też od staropolskiego łaczny ‘głodny’.

    Łocowicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łocwi - (Śl) - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’.

    Łocwik - - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’.

    Łocwin - - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’.

    Łocwy - (śl) - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’.

    Łocz - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łoczak - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łoczewski - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łoczkowski - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łoczyński - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotz, ta od imienia Hlüdwig.

    Łoćwin - - od łatwy ‘nietrudny, zrozumiały’.

    Łoda - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodaj - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodak - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodarski - – od włodać, od imion złożonych typu Włodzisław, Wlodzimir.

    Łodczyk - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodej - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodejski - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodel - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodka - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodko - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodkowski - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodo - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodowicz - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodtka - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodtka - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łoduga - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodwig - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka’. W Polsce notowane od XIII wieku, wykazywało znaczne wahania fonetyczne. Obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Łodwik, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Łodwiga, m. - 1476 od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka’. W Polsce notowane od XIII wieku, wykazywało znaczne wahania fonetyczne. Obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Łodwik, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Łodyga - 1494 - od łodyga ‘część rośliny’.

    Łodygo - - od łodyga ‘część rośliny’.

    Łodygowiec - - od łodyga ‘część rośliny’.

    Łodygowski - - od łodyga ‘część rośliny’ lub od nazwy miejscowej Łodygowo (kilka wsi).

    Łodyj - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodyko - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodykowski - - od łodyga ‘część rośliny’ lub od nazwy miejscowej Łodygowo (kilka wsi).

    Łodyń - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodyński - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodysowski - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodysz - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od niemieckiej nazwy osobowej Lod.

    Łodzana - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzia - 1355 - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziak - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzian - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziana - , m. - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzianna - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziano - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzia-Poniński - złożenia brak; Łodzia 1355- od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia; Poniński 1598 - od nazwy miejscowej Ponin (leszczyńskie, gmina Kościan).

    Łodziarek - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziarz - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziatko - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziato - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziatto - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziawa - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzicki - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziewski - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzik - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzikowski - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzina - 1443 - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia lub od nazwy miejscowej Łodzina.

    Łodziński - 1624 - od nazwy miejscowej Łodzina (krośnieńskie, gmina Sanok).

    Łodziorek - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzirek - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodziuk - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzkiewicz - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łodzyński - - od nazwy miejscowej Łodzina (krośnieńskie, gmina Sanok).

    Łoga - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogacz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogaczew - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogaczow - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogaj - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogasz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogeń - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogiewa - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogiewa - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogiewka - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogiewka - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogin - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łoginoff - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łoginow - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łoginowicz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łoginowski - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łoginów - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogiński - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogisz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogiszyniec - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łognowicz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łognowski -

    Łogoda - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łogodiuk - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łogodziński - od staropolskiego łagoda ‘porządek’, łagun ‘kładka’.

    Łogonowicz - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogorzny - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogosz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogowiec - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogowski - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogun - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogunko - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogunow - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogunowicz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogunów - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogusz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogut - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogutko - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łogwin - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwin - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinczuk - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinczuk - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinienko - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinienko - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinik - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinik - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwiniuk - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwiniuk - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinow - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinow - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinowicz - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwinowicz - - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łogwiński - od staropolskiego łagiew, łagwa ‘naczynie na płyny’.

    Łoha - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łohan - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łohin - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łohinowicz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łohunko - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łohunowicz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łohuńko - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łohutko - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łohyn - 1421 - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’ lub od łochynia ‘borówka bagienna’.

    Łohyniec - 1484 od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’ lub od łochynia ‘borówka bagienna’.

    Łohynowicz - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’ lub od łochynia ‘borówka bagienna’.

    Łohyń - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’ lub od łochynia ‘borówka bagienna’.

    Łoik - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łoin - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoiński - 1405 - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoisz - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łoj - 1356 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojak - 1770 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojakiewicz - 1795 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojakowski - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojan - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojanek - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojanowicz - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojanowski - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojanta - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojarz - 1705 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojas - 1633 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojasiak - 1644 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojasiewicz - 1786 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojasik - 1633 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojasz - 1614 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojaszczek - 1764 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojaszczyk - 1663 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojaszczyk - 1663 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojaszek - 1764 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojaszewicz - 1792 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojaszewicz - 1792 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojaś - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojczuk - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojczyk - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojeczko - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojek - 1471 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojenko - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojewicz - 1366 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojewski - 1577 - od nazw miejscowych Łojów, Łoje (kilka wsi).

    Łojk - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojka - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojke - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojkiewicz - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojko - 1471 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojkowicz - 1490 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojkowski - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojków - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojkuc - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojkuć - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojowicz - 1378 - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojowski - 1565 - od nazw miejscowych Łojów, Łoje (kilka wsi).

    Łojscarz - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojsczyk - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łojsza - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łojszczak - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łojszczyk - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łojuk - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łoka - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokacki - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokacz - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’ lub od staropolskiego łokacz ‘żarłok’.

    Łokaj - - od lokaj, dawniej też łokaj.

    Łokajczyk - - od lokaj, dawniej też łokaj.

    Łokana - 1136 - od staropolskiego łokany ‘pity łapczywie’.

    Łokas - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokasik - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokata - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokatek - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokatka - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokatosz - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokcewicz - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’.

    Łokciański - 1612 od nazwy miejscowej Łokcza (Orawa, Słowacja).

    Łokciewicz - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’.

    Łokcik - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’.

    Łokciński - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’.

    Łokczewski - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’.

    Łokić - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’.

    Łokiec - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’.

    Łokieć - 1469 - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’.

    Łokietek - 1431 - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’, też od staropolskiego Łoktek, ok.1331.

    Łokietk - 1294 - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’, też od staropolskiego Łoktek, ok.1331.

    Łokietka - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’, też od staropolskiego Łoktek, ok.1331.

    Łokietko - 1320 - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’, też od staropolskiego Łoktek, ok.1331.

    Łokin - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokinowicz - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokiński - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokisz - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokitek - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’, też od staropolskiego Łoktek, ok.1331.

    Łokkaj - - od lokaj, dawniej też łokaj.

    Łoknicki - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokocik - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokocki - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokocz - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokoć - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokos - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokosiewicz - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokosik - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokosz - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokoś - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokot - 1673 - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokota - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokotko - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łoks - - od niemieckich nazw osobowych Löx, Löchs, te od imienia Alexius.

    Łoksak - - od niemieckich nazw osobowych Löx, Löchs, te od imienia Alexius.

    Łoksin - - od niemieckich nazw osobowych Löx, Löchs, te od imienia Alexius.

    Łoksz - - od niemieckich nazw osobowych Löx, Löchs, te od imienia Alexius.

    Łokszyn - - od niemieckich nazw osobowych Löx, Löchs, te od imienia Alexius.

    Łokś - - od niemieckich nazw osobowych Löx, Löchs, te od imienia Alexius.

    Łoktiew - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’, też od staropolskiego Łoktek, ok.1331.

    Łoktysz - - od łokieć ‘staw łączący ramię z przedramieniem’, też od staropolskiego Łoktek, ok.1331.

    Łokucewicz - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokuciejewski - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokuciewski - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokucijewski - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokuciński - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokucjewski - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokuć - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokutin - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łokyń - - od łokać ‘pić łapczywie, chłeptać’.

    Łolik - - od gwarowego lol, lola ‘człowiek zły, nicpoń’.

    Łoła - - od gwarowego lol, lola ‘człowiek zły, nicpoń’.

    Łołek - - od gwarowego lol, lola ‘człowiek zły, nicpoń’.

    Łołka - - od gwarowego lol, lola ‘człowiek zły, nicpoń’.

    Łołko - - od gwarowego lol, lola ‘człowiek zły, nicpoń’.

    Łołkowski - - od gwarowego lol, lola ‘człowiek zły, nicpoń’.

    Łoma - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomacki - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomacz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’; od łomacz ‘połamane gałęzie’.

    Łomaczewski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomaga - - od łamaga ‘niezdara’.

    Łomak - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’; od łomak ‘połamane gałęzie’.

    Łomakin - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’; od łomak ‘połamane gałęzie’.

    Łomako - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’; od łomak ‘połamane gałęzie’.

    Łomakowski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łoman - - od staropolskiego łomany ‘łamany’.

    Łomanik - - od staropolskiego łomany ‘łamany’.

    Łomanio - - od staropolskiego łomany ‘łamany’.

    Łomankiewicz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomanko - - od staropolskiego łomany ‘łamany’.

    Łomanow - - od staropolskiego łomany ‘łamany’.

    Łomanowicz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomanowski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomanów - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomańczyk - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomański - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomasiński - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomasko - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomasz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomaszewicz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomaszewski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomaszkiewicz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomaza - - od łomaz ‘chrust’.

    Łomazga - 1390 - od gwarowego łomozg ‘małe gałązki, drzazgi’.

    Łomaziej - - od łomaz ‘chrust’.

    Łomazka - - od łomaz ‘chrust’.

    Łomaździc - 1401 - od łomaz ‘chrust’.

    Łomaż - - od łomaz ‘chrust’.

    Łomczyk - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomczykowski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomecki - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomeczek - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomeć - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomej - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomejko - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomek - 1411 - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomiak - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomiański - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomicki - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomicz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomiec - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomik - 1445 - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomikoń - 1430 - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomikowic - 1419 - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomikowski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomilas - 1429 - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łominek - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łominoga - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomniak - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomnicki - 1609 - od nazwy miejscowej Łomnica (kilka wsi).

    Łomniczak - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomny - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomociński - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomoć - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomoj - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomonkiewicz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomonos - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomonowicz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomonowski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomoński - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomot - - od łomot ‘huk, łoskot’.

    Łomot-Łuszkiewicz - – złożenia brak; Łomot od łomot ‘huk, łoskot’; Łuszkiewicz- od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.F2943

    Łomotowski - - od łomot ‘huk, łoskot’.

    Łomott - - od łomot ‘huk, łoskot’.

    Łomozik - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łompara - - od imiena Lambert. Imię, znane w Polsce od XI wieku, jest genetycznie germańskie. Pochodzi od land ‘kraj’ oraz berth ‘sławny’.

    Łomper - - od imiena Lambert. Imię, znane w Polsce od XI wieku, jest genetycznie germańskie. Pochodzi od land ‘kraj’ oraz berth ‘sławny’.

    Łompierz - - od imiena Lambert. Imię, znane w Polsce od XI wieku, jest genetycznie germańskie. Pochodzi od land ‘kraj’ oraz berth ‘sławny’.

    Łompies - - od imiena Lambert. Imię, znane w Polsce od XI wieku, jest genetycznie germańskie. Pochodzi od land ‘kraj’ oraz berth ‘sławny’.

    Łompiesz - - od imiena Lambert. Imię, znane w Polsce od XI wieku, jest genetycznie germańskie. Pochodzi od land ‘kraj’ oraz berth ‘sławny’.

    Łompieś - - od imiena Lambert. Imię, znane w Polsce od XI wieku, jest genetycznie germańskie. Pochodzi od land ‘kraj’ oraz berth ‘sławny’.

    Łomski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomsza - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomszewicz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomucha - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomuć - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomysz - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łomzikowski -

    Łomża - 1470 od nazwy miasta Łomża.

    Łomżyński - od nazwy miasta Łomża.

    Łon - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonak - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoncz - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łonczak - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łonczek - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łonczkowski - - od nazw miejscowych Łączkowice (piotrkowskie, gmina Masłowice, Ujazd), Łączki (częste).

    Łonczna - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łonczny - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łonczont - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łonczuk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łonczyk - - od łącz ‘gatunek turzycy’, łączyć, łączka, łąka.

    Łonczyński - - od nazw miejscowych Łączkowice (piotrkowskie, gmina Masłowice, Ujazd), Łączki (częste).

    Łondka - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łondkowski - - od nazw miejscowych Łętków (płockie, gmina Góra Świętej Małgorzaty), Łętkowice (krakowskie, gmina Radziemice).

    Łongiewczyk - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łongiewka - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łongosz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łongowicz - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łongowik - - od łęgi ‘gibki, zwinny’, łąg, łęg, ług ‘bagnista łąka, podmokłe patwisko’.

    Łongwa - - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łongwicz - od łągiew ‘pręt żelazny łączący ramę wozu z jego przednią częścią’.

    Łoniak - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoniec - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoniek - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoniewicz - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoniewski - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonik - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonin - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonis - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonisz - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoniszyn - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoniś - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoniuk - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonkiewicz - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łonko - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łonkowski - - od łąka, od imion złożonych typu Łękomir oraz od łęk ‘łuk’.

    Łonocha - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonoszka - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonoszyn - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonowicz - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łonszczak - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łontka - - od staropolskiego łątka ‘lalka, kukiełka’, też ‘nazwa owada’.

    Łontkowski - - od nazw miejscowych Łętków (płockie, gmina Góra Świętej Małgorzaty), Łętkowice (krakowskie, gmina Radziemice).

    Łontowski - - od nazw miejscowych Łętowo, Łętów (kilka wsi).

    Łonyszyn - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoń - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łończuk - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łończyk - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łoński - 1405 od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łońszczak - 1479 - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’ lub od staropolskiego łońszczak ‘cielak lub źrebię zeszłoroczne, roczniak’.

    Łońszczę - 1395 - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łońszczyniec - 1496 - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łopa - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaciak - 1647 - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopacian - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopacic - 1250 - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopaciej - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopacieński - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopacin - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopaciński - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopaciuch - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopaciuk - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopacki - 1592 - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’ lub od nazwy miejscowej Łopata (kilka miejscowości).

    Łopacz - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaczak - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaczek - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaczewski - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaczuk - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaczyk - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaczyński - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopadczak - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopadka - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopadko - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopalewski - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopała - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopałka - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopałło - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopało - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopano - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopanowski - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopański - - od łopać ‘łopotać’.

    Łoparecki - - od łopać ‘łopotać’.

    Łoparowicz - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaszewski - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaszko - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaszyński - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopaś - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopat - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopata - 1244 - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatczak - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatecki - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatek - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopater - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatiak - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatin - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatiuk - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatka - 1369 - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatki - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatkiewicz - 1678 - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatko - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatkowski - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatnik - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’; od łopatnik ‘wyrabiający łopaty’.

    Łopatniuk - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopato - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatowicz - 1437 - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatowski - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatta - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatto - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatycz - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatyn - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatyńska - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopatyński - - od łopata ‘narzędzie służące do kopania’.

    Łopawa - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopąg - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopciak - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łopcik - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łopcio - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łopczyk - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łopecki - 1651 - od nazwy miejscowej Łopcza (Orawa, Słowacja).

    Łopeć - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopek - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopian - 1443 - od łopian ‘roślina o dużych sercowatych liściach stosowana w lecznictwie’.

    Łopianecki - - od łopian ‘roślina o dużych sercowatych liściach stosowana w lecznictwie’.

    Łopianiak - - od łopian ‘roślina o dużych sercowatych liściach stosowana w lecznictwie’.

    Łopianowski - - od łopian ‘roślina o dużych sercowatych liściach stosowana w lecznictwie’.

    Łopiany - - od łopian ‘roślina o dużych sercowatych liściach stosowana w lecznictwie’.

    Łopiąg - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopich - 1628 - od łopać ‘łopotać’.

    Łopiejko - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopienik - 1497 - od łopian ‘roślina o dużych sercowatych liściach stosowana w lecznictwie’.

    Łopieński - 1414 - od nazwy miejscowej Łopienno (poznańskie, gmina Mieleszyn).

    Łopiewska -

    Łopik - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopin - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopiński - od nazwy miejscowej Łopienno (poznańskie, gmina Mieleszyn).

    Łopiołek - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopion - - od łopian ‘roślina o dużych sercowatych liściach stosowana w lecznictwie’.

    Łopionowski - - od łopian ‘roślina o dużych sercowatych liściach stosowana w lecznictwie’.

    Łopiszczak - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopiwoda - 1606 - od łapa, łapać.

    Łopka - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopkiewicz - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopko - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopkowski - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopoch - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopociński - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopocki - od łopać ‘łopotać’.

    Łopocz - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopoczyńska - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopog - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopok - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopoka - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopong - - od łopać ‘łopotać’.

    Łoposiewicz - - od łopać ‘łopotać’.

    Łoposzko - - od łopać ‘łopotać’.

    Łoposzyński - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopot - 1506 - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopota - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopotecki - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopotka - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopotko - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopott - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopotycz - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopsz - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopszak - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopszański - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopszyc - - od łopać ‘łopotać’.

    Łoptacz - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łoptas - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łoptaszyński - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łoptos - - od staropolskiego deptać, łopotać ‘pić głośno, chciwie, chłeptać’.

    Łopuc - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopuch - 1415 - od łopuch ‘łopian’.

    Łopucha - 1455 - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuchin - - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuchow - - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuchowicz - - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuć - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopulski - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopung - - od łopać ‘łopotać’.

    Łopusiak - 1689 - od łopuch ‘łopian’.

    Łopusiewicz - - od łopuch ‘łopian’.

    Łopusiński - - od nazwy miejscowej Łopuszno (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Łopuski - 1443 - od nazwy miejscowej Łopuszka (przemyskie, gmina Kańczuga).

    Łopuszak - - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuszański - 1600 - od nazwy miejscowej Łopuszno (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Łopuszczyński - 1392 - od nazwy miejscowej Łopuszno (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Łopuszek - - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuszeński - - od nazwy miejscowej Łopuszno (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Łopuszewicz - - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuszka - 1439 - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuszko - - od łopuch ‘łopian’.

    Łopuszniak - 1786 - od nazwy miejscowej Łopuszno (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Łopuszyński - 1392 od nazwy miejscowej Łopuszno (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Łopuśniak - 1788 - od nazwy miejscowej Łopuszno (kieleckie, gmina Łopuszno).

    Łoputkiewicz - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łoputko - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopyta - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łopyto - - od łopot ‘odgłos powstający wskutek uderzenia jakiejś płaszczyzny o powietrze’, łopotać.

    Łoryś - od niemieckiej nazwy osobowej Lorenz, ta od imienia Laurentius.

    Łos - od łoś.

    Łosak - od łoś.

    Łosakiewicz - - od łoś; od łoszak ‘młody łoś’.

    Łosek - od łoś.

    Łosewicz - od łoś.

    Łosewski - od łoś.

    Łosia - od łoś.

    Łosiaczyk - od łoś.

    Łosiak - od łoś.

    Łosiakowski - od łoś.

    Łosian - od łoś.

    Łosiaty - od łoś.

    Łosica - od łoś.

    Łosicki - od łoś.

    Łosicz - od łoś.

    Łosiecki - od łoś.

    Łosiecz - od łoś.

    Łosieczka - od łoś.

    Łosieczko - od łoś.

    Łosieczny - od łoś.

    Łosiek - od łoś.

    Łosien - od łoś.

    Łosień - od łoś.

    Łosiew - od łoś.

    Łosiewicki - od łoś.

    Łosiewicz - 1426 od łoś.

    Łosik - 1485 od łoś.

    Łosin - 1426 od łoś.

    Łosinecki - od łoś.

    Łosiń - od łoś.

    Łosiok - od łoś.

    Łosionek - od łoś.

    Łosior - od łoś.

    Łosiow - 1500 od łoś.

    Łosiowicz - 1393 od łoś.

    Łosiowski - od łoś.

    Łosiów - od łoś.

    Łosiuk - od łoś.

    Łoski - 1428 - od nazwy miejscowej Łosie (łomżyńskie, gmina Zambrów), może też od Łoś (warszawskie, gmina Prażmów).

    Łoskiewicz - od łoś.

    Łosko - od łoś.

    Łoskociński - - od łoskot ‘hałas, odgłos upadku’.

    Łoskoczyński - - od łoskot ‘hałas, odgłos upadku’.

    Łoskot - - od łoskot ‘hałas, odgłos upadku’.

    Łoskowski - od łoś.

    Łosniak - od łoś.

    Łosoń - od łoś.

    Łosos - - od łosoś ‘gatunek ryby’.

    Łososiński - - od łosoś ‘gatunek ryby’.

    Łosoś - 1258 - od łosoś ‘gatunek ryby’.

    Łosowicki - od łoś.

    Łosowik - od łoś.

    Łosowski - od łoś.

    Łoss - od łoś.

    Łossan - od łoś.

    Łossowski - od łoś.

    Łosyk - od łoś.

    Łosyn - od łoś.

    Łosz - od łoś.

    Łosza - 1469 - od łoś; łosza, łoszyca ‘samica łosia’.

    Łoszajc - od łoś.

    Łoszajć - od łoś.

    Łoszak - 1309 - od łoś; od łoszak ‘młody łoś’.

    Łoszakiewicz - - od łoś; od łoszak ‘młody łoś’.

    Łoszek - 1421 - od łoś; od łoszak ‘młody łoś’.

    Łoszewski - od łoś.

    Łoszka - 1381 - od łoś; od łoszak ‘młody łoś’.

    Łoszkiewicz - - od łoś; od łoszak ‘młody łoś’.

    Łoszko - 1436 - od łoś; od łoszak ‘młody łoś’.

    Łoszkowski - - od łoś; od łoszak ‘młody łoś’.

    Łoszyca - - od łoś; od łoszyca ‘samica łosia’.

    Łoszycia - - od łoś; od łoszyca ‘samica łosia’.

    Łoszyk - od łoś.

    Łoszyn - od łoś.

    Łoszyń - od łoś.

    Łoszyński - od łoś.

    Łoś - 1393 od łoś.

    Łośka - od łoś.

    Łośko - od łoś.

    Łośniak - od łoś.

    Łośniewski - od łoś.

    Łoś-Tynowski - - złożenia brak; Łoś 1393 - od łoś. Tynowski – od staropolskiego tyn ‘płot, ogrodzenie’.

    Łot - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łota - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotach - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotacz - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotak - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotaków - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotar - od niemieckiej nazwy osobowej Lottrer, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia (H)lutheri lub średnio-wysoko-niemieckiego loter ‘kuglarz, magik’.

    Łotarewicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotter, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia (H)lutheri lub od średnio-wysoko-niemieckiego loter ‘kuglarz, magik’.

    Łotarewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Lottrer, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia (H)lutheri lub średnio-wysoko-niemieckiego loter ‘kuglarz, magik’.

    Łotarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Lottrer, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia (H)lutheri lub średnio-wysoko-niemieckiego loter ‘kuglarz, magik’.

    Łotarski - - od niemieckiej nazwy osobowej Lotter, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia (H)lutheri lub od średnio-wysoko-niemieckiego loter ‘kuglarz, magik’.

    Łotarski - od niemieckiej nazwy osobowej Lottrer, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia (H)lutheri lub średnio-wysoko-niemieckiego loter ‘kuglarz, magik’.

    Łotasiński - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotasz - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotaszewski - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotaszyński - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotaś - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łoteczko - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotek - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotka - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotkiewicz - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotko - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotkow - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotkowski - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotoczko - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotoczuk - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotoczyński - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotong - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotorewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Lottrer, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia (H)lutheri lub średnio-wysoko-niemieckiego loter ‘kuglarz, magik’.

    Łotosz - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotoszczyńska - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotoszyński - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotoś - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotowicz - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotuk - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotuszka - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotuszko - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotuszyński - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotycz - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotynia - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łotys - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotysz - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotyszewicz - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotyszewski - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotyszojc - (Pom) - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotyszojć - (Pom) - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotyszonek - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotyszonok - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotyszyński - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łotyś - - od Łotysz ‘człowiek pochodzący z Łotwy’.

    Łowacki - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowacz - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowaczak - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowak - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowalczyk - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowas - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowca - 1733 - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowcewicz - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowcorz - (Śl) - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowcza - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczak - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczan - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczanin - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczarz - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowcze - 1489 - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczecki - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczewicz - 1501 - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczon - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczowic - 1284 - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczuk - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczy - 1371 - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczyc - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczycki - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczycz - 1400 - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczyk - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczykowski - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczynowski - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowczyński - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowejko - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowek - 1404 - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowęta - 1136 - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowica - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowicki - 1411 - od nazwy miasta Łowicz (skierniewickie).

    Łowicz - 1459 - od nazwy miasta Łowicz (skierniewickie).

    Łowiczyk - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiduch - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiduch - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiec - 1513 - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowiecki - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowiejko - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiejski - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiel - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowieński - 1503 - od nazwy miejscowej Łowinia (kieleckie, gmina Sędziszów).

    Łowiesz - 1419 - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiesza - 1404 - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowigus - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowik - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowin - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowinia - 1401 - od nazwy miejscowej Łowinia (kieleckie, gmina Sędziszów).

    Łowinienko - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiński - - od nazwy miejscowej Łowinia (kieleckie, gmina Sędziszów).

    Łowis - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowisiak - 1713 - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowisz - 1787 - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiszko - 1389 od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowiś - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowka - - od gwarowego łowka ‘łowy’.

    Łowkiel - - od gwarowego łowka ‘łowy’.

    Łowkiewicz - - od gwarowego łowka ‘łowy’.

    Łowkis - - od gwarowego łowka ‘łowy’.

    Łowko - 1469 - od gwarowego łowka ‘łowy’.

    Łowniczak - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowniczek - - od łowca ‘myśliwy’.

    Łowny - 1434 - od łowca ‘myśliwy’; od łowny ‘dobrze łowiący’.

    Łowor - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowrynowicz - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Łowrynowski - - od imienia Wawrzyniec, od łacińskiego Laurentius, to od nazwy miasta Laurentum. W Polsce imię znane do XIII wieku, polonizowane jako Ławrzyniec, Wawrzeniec, Wawrzyniec.

    Łowski - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowszynowska - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łowysz - - od łowić ‘chwytać, polować’.

    Łoyko - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łoykuć - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łoza - 1320 od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozak - 1309 od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozan - 1698 od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozanow - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozański - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozar - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozarczyk - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozarewicz - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozarowicz - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozarski - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozaryszak - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozarz - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozecki - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozek - 1421 od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozewicz - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozewski - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łoziarczyk - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozik - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozikowski - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozina - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozinkiewicz - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozinko - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozinoga - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łoziński - 1493 od nazwy miejscowej Łozina (KrW).

    Łozio - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozioczonek - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łoziuk - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozki - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozny - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozon - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozor - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozorek - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozorko - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozorowicz - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozoryk - od dawnego lozar, luzar ‘szydło’ lub też od niemieckiej nazwy osobowej Luser.

    Łozow - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozowa - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozowicki - 1494 od nazwy miejscowej Łozowica (KrW).

    Łozowicz - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozowiecki - od nazwy miejscowej Łozina (KrW).

    Łozowik - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozowy - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozyk - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozynek - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozyniak - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozynko - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łozyński - od nazwy miejscowej Łozina (KrW).

    Łoźko - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łoźnikow - od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łoźny - 1570 od łoza ‘wierzba szara, krzew z rodziny wierzbowatych’.

    Łoża - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożak - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożański - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożca - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożecki - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożecznik - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożek - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożeński - od nazwy miejscowej Łozina (KrW).

    Łożewicz - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożko - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożniak - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożnikow - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożny - 1460 w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko; od łożny ‘dworzanin zajmujący się sypialnią królewską bądź książęcą’.

    Łożuch - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożuk - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożyca - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożyczka - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożyk - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożykowski - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożynek - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożyniak - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożynko - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożyński - od nazwy miejscowej Łozina (KrW).

    Łożys - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łożysz - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łódka - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łódkiewicz - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łódkowski - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łódtka - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łódz - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łódzki - 1585 - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łódzkiewicz - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łódź - - od staropolskiego łodzia, łódź, też od nazwy miasta Łódź, dawniej Łodzia.

    Łógowy - - od łogawy ‘kulawy’, od łogosz ‘luźny koń w zaprzęgu’.

    Łój - - od łój ‘tłuszcz zwierzęcy’.

    Łóś - od łoś.

    Łótka - - od lot ‘przemieszczanie się w powietrzu, w przestrzeni’.

    Łóżecki - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łóżewicz - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łóżko - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łóżny - w grupie nazwisk pochodzących od łożyć ‘kłaść’, też od łóżko.

    Łóżyński - od nazwy miejscowej Łozina (KrW).

    Łub - 1599 od łub ‘kora drzewa’.

    Łuba - 1390 od łub ‘kora drzewa’.

    Łubach - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubacki - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubacz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubaczuk - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubak - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubakowski - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubaniak - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubas - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubasiak - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubasiewicz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubasiński - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubaszewicz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubaszewski - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubaś - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubawa - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubczak - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubczonek - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubczonok - (Śl) od łub ‘kora drzewa’.

    Łubczyk - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubczyński - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubecki - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubeczko - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubek - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiach - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiaczyk - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiak - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiakowski - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubian - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubianek - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubianka - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubianko - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiań - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiarz - od łub ‘kora drzewa’; od łubiarz ‘ten, kto wyrabia przedmioty z kory’.

    Łubiasz - od łub ‘kora drzewa’; od łubiarz ‘ten, kto wyrabia przedmioty z kory’.

    Łubica - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubich - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiech - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiejewski - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiela - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubieniec - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubieniecki - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubieniewski - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubień - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubieński - 1482 od nazw miejscowych Łubna, Łubno (kilka wsi).

    Łubieszko - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubik - 1637 od łub ‘kora drzewa’.

    Łubikowski - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubin - od łub ‘kora drzewa’; od łubin ‘gatunek rośliny’.

    Łubina - od łub ‘kora drzewa’; od łubin ‘gatunek rośliny’.

    Łubinicki - od łub ‘kora drzewa’; od łubin ‘gatunek rośliny’.

    Łubiniecki - od łub ‘kora drzewa’; od łubin ‘gatunek rośliny’.

    Łubiniewicz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiński - 1691 od nazw miejscowych Łubna, Łubno (kilka wsi) lub od łubin.

    Łubis - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubisz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiszewski - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubiś - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubka - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubkiewicz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubko - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubkowicz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubkowski - 1415 od nazwy miejscowej Łubki (kilka wsi).

    Łubków - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubniewicz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubniewski - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubno - 1292 od łub ‘kora drzewa’.

    Łubo - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubocki - od łub ‘kora drzewa’.

    Łuboczko - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubosik - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubosz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łuboszko - od łub ‘kora drzewa’.

    Łuboś - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubowiak - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubowicz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubowiecki - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubów - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubul - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubuński - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubyk - od łub ‘kora drzewa’.

    Łubysz - od łub ‘kora drzewa’.

    Łuc - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucak - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucakiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucan - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucaniec - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucarz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucas - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucaś - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucejko - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucek - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucen - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucenia - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucenko - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łuceń - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuch - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łucha - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łuchiewicz - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łuchniak - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łuchowiak - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łuchowicz - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łuchowski - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łuchowy - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łuchów - od imion na Łu-, typu Łuczan, Łukasz.

    Łucht - od niemieckiej nazwy osobowej Lucht, ta od dolno-niemieckiego lucht ‘powietrze; okno; lekki’.

    Łuchtaj - od niemieckiej nazwy osobowej Lucht, ta od dolno-niemieckiego lucht ‘powietrze; okno; lekki’.

    Łuciak - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciakiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciankiewicz - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łuciarz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciejko - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucik - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucikiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucikowiak - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucina - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciniec - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucinkiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciński - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucio - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciow - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciów - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciuk - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciukiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuciuł - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucjan - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucjanek - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucjanik - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucjanow - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucka, m. - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucki - 1459 od nazw miejscowych Łuka, Łucki (KrW).

    Łuckiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucko - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuckoć - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuckos - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuckosz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuckoś - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuckow - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuckowicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuckowski - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucków - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuckula - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuców - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucuk - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucuszyn - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucyan - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucyarz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucyga - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucyjanek - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łucyk - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucykiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucyków - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucyn - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucyniak - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucyń - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucypera - - od lucyfer, lucyper ‘diabeł, czart’.

    Łucysz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucyszyn - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucz - 1424 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucza, m. - 1388 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczaj - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczajko - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczak - 1490 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczakiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczakowski - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczan - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łuczanko - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łuczański - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łuczański - 1634 od nazwy miejscowej Łuczyńce (KrW).

    Łuczarz - 1680 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczas - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczasz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczczak - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczczycz - 1439 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczecki - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczeczko - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczejka - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczejko - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczek - 1309 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’ lub od łuczek ‘mały łuk’.

    Łuczenczyn - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczenko - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczeńczyk - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczeński - 1505 od nazwy miejscowej Łuczyńce (KrW).

    Łuczer - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczewski - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczka, m. - 1558 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkanin - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkin - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczko - 1139 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkosiński - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkoś - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkow - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkowiak - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkowicz - 1451 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkowiec - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczkowski - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczków - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczniak - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczniewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczniewski - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łucznik - 1464 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’; od łucznik ‘strzelający z łuku’.

    Łuczok - (Śl) od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczon - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łuczowicz - 1389 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczów - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczuk - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczun - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczuński - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyc - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyca - 1438 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczycki - 1418 od nazwy miejscowej Łuczyce (krakowskie, gmina Kocmyrzów-Luborzyca; przemyskie, gmina Przemyśl).

    Łuczycz - 1421 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyk - 1463 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczykiewicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczykowski - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyków - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyn - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyna - 1420 od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczynek - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyniak - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyniec - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczynin - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczynowicz - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyńczyk - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyński - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczyński - 1444 od nazwy miejscowej Łuczyńce (KrW).

    Łuczyszyn - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łuczywek - od łuczywo ‘kawałek smolnego drzewa, dawniej służący do oświetlania’.

    Łuczywionko - 1494 od łuczywo ‘kawałek smolnego drzewa, dawniej służący do oświetlania’.

    Łuczywko - 1340 od łuczywo ‘kawałek smolnego drzewa, dawniej służący do oświetlania’; od łuczywko ‘małe łuczywo’.

    Łuczywkowicz - 1443 od łuczywo ‘kawałek smolnego drzewa, dawniej służący do oświetlania’.

    Łuczywo - 1405 od łuczywo ‘kawałek smolnego drzewa, dawniej służący do oświetlania’.

    Łuć - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łućko - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łućkoś - od podstawy łucz-, por. imiona Łukasz, Łucja, staropolskie Łuczan (= Lucjan) oraz wyrazy łuk, łuczyć ‘rzucać do celu’.

    Łud - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łuda - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudala - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudała - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudczak - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudczyk - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudek - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudka - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudkiewicz - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudko - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudkowski - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudojć - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łuduk - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudwiczak - - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka. W Polsce notowane od XIII wieku; obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Lodwik, Łodwich, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Łudwiczak - od imienia Ludwik. Imię o genezie germańskiej, od hlud ‘sławny’ + wig ‘walka’. W Polsce notowane od XIII wieku, wykazywało znaczne wahania fonetyczne. Obok postaci Ludwik spotyka się Łodwik, Łodwik, Lodwich, Łodwig, Lodwig, Ludwich.

    Łudyn - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudyń - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzań - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzen - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzeń - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudziak - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzicz - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzień - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzik - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzikowski - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzin - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudzinowski - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudziński - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudziuk - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Łudź - od podstawy łud-, por. łudzić ‘oszukiwać, zwodzić’, obłuda.

    Ług - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługa - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługacz - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługaj - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługas - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługasiewicz - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługawiak - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługe - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługiewicz - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługin - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługiński - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługniewicz - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługosz - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługowiak - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługowicz - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługowiec - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługowienko - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługowik - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługownik - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługowy - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Ługun - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łuhowy - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łuk - 1463 od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuka - 1470 od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukacewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukacki - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukacz - 1449 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczak - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczek - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczewski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczow - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczowicz - 1457 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczów - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczyk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczyn - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaczyński - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukać - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaj - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajanczuk - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajaniec - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajanik - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajaniuk - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajczuk - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajczyk - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajenko - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajewicz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajko - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajniuk - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukajnowicz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukalski - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukała - (= Lucjan).

    Łukan - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukan - 1398 od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanczuk - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanczyk - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanek - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan

    Łukaniak - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukaniec - 1499 od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukaniecki - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukaniewicz - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanin - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukaniowski - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukaniszyn - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukaniuk - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanko - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukankow - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanowicz - 1503 od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanowski - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukansiewicz - 1656 od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanty - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanus - 1613 od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukanuszowicz - 1724 od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukańczuk - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukańczyk - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukańko - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukański - 1769 od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukański - – od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukarewski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukarowski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukarski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukarski - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukarz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukarzewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukarzewski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukarzyński - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukas - 1666 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasczyk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasek - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasiak - 1565 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasiak - 1656 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasiewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasiewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasiewski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasik - 1597 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasin - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasiński - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasiuk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaskiewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukassek - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukassiak - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukasza, m. - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszak - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszaniec - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszczak - 1678 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszczewski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszczow - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszczuk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszczyk - 1659 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszczykiewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszejko - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszek - 1579 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszenia - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszeniec - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszenin - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszenko - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszew - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszewicz - 1377 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszewski - 1613 od nazw miejscowych Łukaszewo, Łukaszów (kilka wsi).

    Łukaszka - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszkiewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszko - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszkowicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszo - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszonek - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszow - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszowicz - 1220 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszowski - 1711 od nazw miejscowych Łukaszewo, Łukaszów (kilka wsi).

    Łukaszów - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszuk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszun - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszus - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszyk - 1556 - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszyn - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszyna - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszynin - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukaszyński - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukawa - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukawczyk - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukawiec - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukawniuk - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukawski - 1476 od nazw miejscowych Łukawa, Łukawica (kilka wsi).

    Łukawszczyk - od nazw miejscowych Łukawa, Łukawica (kilka wsi).

    Łukawy - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukian - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianiec - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianienko - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianionek - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianiuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianonek - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianow - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianowicz - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianowski - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukianów - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukiańczuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukiańczyk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukiański - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukicz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukiczew - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukiejczuk - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukienczuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukieniszyn - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukieńczak - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukieńczuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukiewicz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukiewiczow - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukiewski - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukijan - 1406 od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukijanczuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukijanczyk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukijaniec - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukijaniuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukijanów - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukijańczuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukijańczyk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukijański - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukin - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukina - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukinczyk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukiniak - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukinow - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukińczuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukiński - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukisz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukjan - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanczuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanek - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjaniec - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanienko - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanik - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanionek - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjaniuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanow - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanowicz - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanowski - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjanów - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjańczuk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjańczyk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjański - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjonow - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukjończyk - od imienia Łucjan. Imię pochodzenia łacińskiego, od lux ‘światło, blask’, znane w Polsce od XIII wieku. W średniowieczu wymawiane było Łucyjan, Łuczan, na Kresach Wschodnich Łukijan,

    Łukniewicz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuko - 1400 od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukocz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukoć - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukoj - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukojc - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukojciów - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukojć - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukojko - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukomaski - od nazwy miejscowej Łukom (konińskie, gmina Zagórów).

    Łukomowski - od nazwy miejscowej Łukom (konińskie, gmina Zagórów).

    Łukomski - 1391 od nazwy miejscowej Łukom (konińskie, gmina Zagórów).

    Łukonek - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukoniak - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukonicz - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukoniec - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukoniec - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukonowicz - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukoński - od imienia Łukan, to od łacińskiego Lucanus, to od starożytnej prowincji Lucania w Italii.

    Łukos - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoschek - (Śl) - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukosik - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukosz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszczuk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszczuk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszczyk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszek - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszewski - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszius - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszko - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszuk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszuk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszun - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszun - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoszyk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukoś - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Łukow - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukowczyk - od nazwy miejscowej Łukowa, Łuków (kilka miejscowości).

    Łukowiak - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukowiak - od nazwy miejscowej Łukowa, Łuków (kilka miejscowości).

    Łukowicz - 1366 od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukowiec - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukowiecki - 1631 od nazwy miejscowej Łukowiec (kilka wsi).

    Łukowienko - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukowski - 1387 od nazwy miejscowej Łukowa, Łuków (kilka miejscowości).

    Łukowszczyk - od nazwy miejscowej Łukowa, Łuków (kilka miejscowości).

    Łukowy - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuków - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuks - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuksa - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuksiak - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuksiewicz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuksik - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuksin - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuksio - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuksz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łuksza - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszan - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszaniec - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszczyc - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszek - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszewicz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszewski - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszo - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszy - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszyn - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukszyński - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukuc - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukucewicz - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukuczka - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukuć - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukula - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukus - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukusik - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łukuś - od łuk ‘krzywizna wygięta półkoliście; dawna broń; niekiedy też od odimienia Łukasz oraz od staropolskiego imienia Łukan (= Lucjan).

    Łulczyk - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Łulewicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Łulężałka - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Łulik - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Łulis - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Łuliszak - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Łułka - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Łumas - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łumiak - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łumianek - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łumiewski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łumiński - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łumniewski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łumowski - - od łoma ‘bryła, odłam skalny’, łomić się ‘mocować się’.

    Łun - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuna - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunak - 1403 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’ lub od łunak ‘kania ruda’.

    Łunarski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunarzewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuneczko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunej - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuner - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunert - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuniew - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuniewski - 1711 od nazwy miejscowej Łuniewo (łomżyńskie, gmina Klukowo).

    Łunina - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunio - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuniowicz - 1400 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuniowski - od nazwy miejscowej Łuniewo (łomżyńskie, gmina Klukowo).

    Łuniów - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunis - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łunow - 1323 od nazwy miejscowej Łunow, dziś Łojewo (elbląskie, gmina Płoskinia).

    Łunyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuń - 1400 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuńczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuńkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łun-, por. łuna ‘odblask ognia’, łunak ‘ptak, kania ruda’, łuń ‘rodzaj sieci rybackiej’.

    Łuński - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łup - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupa - 1446 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupaczewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić; łupacz ‘ryba z rodziny dorszowatych’.

    Łupaczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupaczyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupaj - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupała - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupało - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupan - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupanow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupanowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupanów - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupas - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupaszewski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupawka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupczak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupiak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupianek - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupich - 1494 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupichuj - 1471 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupiecki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupiejczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupieniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupień ze staropolskiego ‘koper; podbiał’, dać łupnia.

    Łupienko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupień - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupień ze staropolskiego ‘koper; podbiał’, dać łupnia.

    Łupierz - od dawnego łupierz ‘oprawca, rakarz, człowiek okrutny’.

    Łupierzowiec - od dawnego łupierz ‘oprawca, rakarz, człowiek okrutny’.

    Łupies - od dawnego łupierz ‘oprawca, rakarz, człowiek okrutny’.

    Łupiesz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupieszko - od dawnego łupierz ‘oprawca, rakarz, człowiek okrutny’.

    Łupiez - od dawnego łupierz ‘oprawca, rakarz, człowiek okrutny’.

    Łupież - (= erz) od dawnego łupierz ‘oprawca, rakarz, człowiek okrutny’.

    Łupieżowicz - od dawnego łupierz ‘oprawca, rakarz, człowiek okrutny’.

    Łupieżowiec - od dawnego łupierz ‘oprawca, rakarz, człowiek okrutny’.

    Łupij - (= iej) w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupikarz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupikasz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupikasza - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupikoza - 1471 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupin - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupina ‘skóra owocu’.

    Łupina - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupina ‘skóra owocu’.

    Łupiniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupina ‘skóra owocu’.

    Łupiniec - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupina ‘skóra owocu’.

    Łupinka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupina ‘skóra owocu’.

    Łupinko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupina ‘skóra owocu’.

    Łupinkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupina ‘skóra owocu’.

    Łupinos - 1429 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupiński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupipyje - 1471 w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupiryba - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupisz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupisza - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupiszyński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupka - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupka ‘łupa’.

    Łupko - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić, łupka ‘łupa’.

    Łupkowski - od nazwy miejscowej Łubki (kilka wsi).

    Łupnia - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupniak - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupnicki - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupnik - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupniowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupow - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łupów - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łup-, por. łup, łupać, łupić.

    Łus - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusa - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusakowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusek - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łusek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusek - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łusenki - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łusewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusiaczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusiak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusiakowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusiarczyk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusicki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusiecki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusik - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusiuk - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuska - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuskawa - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuskiewicz - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuskoś - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuskowic - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuskowski - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuskwin - 1400 od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od gwarowego łuskwina ‘skóra owocu’.

    Łuskwinowic - 1403 od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od gwarowego łuskwina ‘skóra owocu’.

    Łusoń - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łustacz - od gwarowego łusta ‘kromka chleba’.

    Łustyński - od gwarowego łusta ‘kromka chleba’.

    Łusyszyn - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszacki - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszaj - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszakiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszanek - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszcz - 1454 od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od staropolskiego łuszcz ‘roślina, szelążnik’.

    Łuszczacz - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od staropolskiego łuszcz ‘roślina, szelążnik’.

    Łuszczak - 1764 od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’ lub od dawnego łuszczak ‘orzech laskowy’.

    Łuszczakiewicz - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’ lub od dawnego łuszczak ‘orzech laskowy’.

    Łuszczakowski - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’ lub od dawnego łuszczak ‘orzech laskowy’.

    Łuszczanica - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczaniec - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczański - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczarek - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczarz - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczek - 1398 od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od łuszczek ‘szczypiorek’.

    Łuszczeński - 1664 od nazwy miejscowej Łuszczyn (częstochowskie, gmina Mstów).

    Łuszczew - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczewski - od nazw miejscowych Łuszczów, Łuszczewo (kilka wsi).

    Łuszczka - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczki - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczkiewicz - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczko - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczowski - 1432 od nazw miejscowych Łuszczów, Łuszczewo (kilka wsi).

    Łuszczuk - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczyc - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczych - 1498 od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczycki - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczycz - 1419 od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczyk - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczykiewicz - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczykowski - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczyków - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczymak - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszczyn - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od staropolskiego łuszczyna ‘łupina’.

    Łuszczyna, m. - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od staropolskiego łuszczyna ‘łupina’.

    Łuszczyński - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’; od staropolskiego łuszczyna ‘łupina’.

    Łuszczyński - 1621 od nazwy miejscowej Łuszczyn (częstochowskie, gmina Mstów).

    Łuszczyszyn - od dawnego łuska ‘sucha skóra; pokrycie ryby’, też od łuskać ‘obierać’.

    Łuszewski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszkin - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszkowicz - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuszniak - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusznienko - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łusztak - od gwarowego łusta ‘kromka chleba’.

    Łusztakiewicz - od gwarowego łusta ‘kromka chleba’.

    Łuś - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łuścik - od gwarowego łusta ‘kromka chleba’.

    Łuściuk - od gwarowego łusta ‘kromka chleba’.

    Łuśnin - w grupie nazwisk pochodzących od imion na Łu-, typu Łucjan, Łukasz.

    Łut - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutaj - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutczak - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutczenko - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutczyk - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutczyk - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutek - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutka - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutkiewicz - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutkow - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutkow - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutkowski - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutkowski - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutnik - od łut ‘dawna jednostka wagi’; od łutnik ‘sprzedający na łuty’.

    Łutowicz - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łutyński - od łut ‘dawna jednostka wagi’.

    Łuza - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’.

    Łuzak - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’.

    Łuzan - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’.

    Łuziak - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’.

    Łuzina - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’.

    Łuziński - od nazwy miejscowej Łużna (nowosądeckie, gmina Łużna).

    Łuzniak - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łuźniak - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łuźnik - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łuża - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’.

    Łużak - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’.

    Łużecki - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’.

    Łużek - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’; łużek ‘mały ług’.

    Łużeński - 1601 od nazwy miejscowej Łużna (nowosądeckie, gmina Łużna).

    Łużewicz - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’.

    Łużniak - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łużnicki - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łużnik - od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łużny - 1477 od ług ‘roztwór chemiczny, środek do bielenia bielizny’, dawniej też ‘kara pieniężna lub to samo, co łęg’.

    Łużycki - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’.

    Łużyn - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’.

    Łużyna - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’.

    Łużyński - 1603 od nazwy miejscowej Łużna (nowosądeckie, gmina Łużna).

    Łużys - od gwarowego łuzać się ‘łuszczyć się’ lub od gwarowego łuża ‘jama, nora’.

    Łyc - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać, łycać ‘hycać, skakać’, też ‘szlochać’.

    Łyca - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać, łycać ‘hycać, skakać’, też ‘szlochać’.

    Łycek - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać, łycać ‘hycać, skakać’, też ‘szlochać’.

    Łych - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich.

    Łycha - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich.

    Łychacz - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich.

    Łychicki - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich.

    Łychin - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich.

    Łychoński - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich.

    Łychosiak - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich.

    Łychoszewski - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich.

    Łychowski - 1421 od nazwy miejscowej Łychów (radomskie, gmina Jasieniec).

    Łychwa - od łych ‘łupina’, niekiedy też od lichy lub od niemieckiej nazwy osobowej Lich; też od lichwa.

    Łyciak - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać, łycać ‘hycać, skakać’, też ‘szlochać’.

    Łyciek - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać, łycać ‘hycać, skakać’, też ‘szlochać’.

    Łyciuk - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać, łycać ‘hycać, skakać’, też ‘szlochać’.

    Łycur - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łycuś - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łycykiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łycyniak - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łycz - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczag - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczak - 1608 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać, łyczak ‘’mieszczuch; powróz z łyka’.

    Łyczakiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczakowski - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczany - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać, łyczany ‘zrobiony z łyka’.

    Łyczar - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczarz - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczek - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać; łyczek ‘mały łyk’.

    Łyczeński - 1497 od nazwy miejscowej Łyczyn (warszawskie, gmina Konstancin-Jeziorna).

    Łyczewski - od nazwy miejscowej Łyczewo (ciechanowskie, gmina Raciąż).

    Łyczka - 1482 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać lub od łyczko ‘zdrobnienie od łyko’.

    Łyczko - 1389 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać lub od łyczko ‘zdrobnienie od łyko’.

    Łyczkowski - 1388 od nazwy miejscowej Łyczki (Maz.), Łyczkowo (KrW) lub od apelatywów łyczek, łyko.

    Łyczków - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać lub od łyczko ‘zdrobnienie od łyko’.

    Łyczna - od nazwy miejscowej Łyczki (Maz.), Łyczkowo (KrW) lub od apelatywów łyczek, łyko, łyczny ‘niełamliwy’,

    Łyczno - od nazwy miejscowej Łyczki (Maz.), Łyczkowo (KrW) lub od apelatywów łyczek, łyko, łyczny ‘niełamliwy’,

    Łyczuk - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczuk - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczyk - 1494 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczykowski - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczyński - 1471 od nazwy miejscowej Łyczyn (warszawskie, gmina Konstancin-Jeziorna).

    Łyczyszyński - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczywek - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyczywek - od łuczywo ‘kawałek smolnego drzewa, dawniej służący do oświetlania’.

    Łyczywko - od łuczywo ‘kawałek smolnego drzewa, dawniej służący do oświetlania’.

    Łyd - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łyda - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydak - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydek - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydka - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydko - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydkowski - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydno - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydo - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łyduch - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydzich - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydzieński - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydzik - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łydziński - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łyga - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygan - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygańczyk - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygański - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygas - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygaś - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygo - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygonowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygoń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’; od łygoń ‘próżniak’.

    Łygoński - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’; od łygoń ‘próżniak’.

    Łygowicz - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łygowski - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’.

    Łyk - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łyka - 1269 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykała - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykawiec - 1607 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać; od łykawiec ‘sznur, powróz’.

    Łykawka - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykawski - 1617 od nazwy miejscowej Łyków (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Łyko - 1273 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykoń - w grupie nazwisk pochodzących od podstawy łyg-, por. łygać ‘kłamać’, też ‘łykać’, od gwarowego łyga ‘łydka’; od łygoń ‘próżniak’.

    Łykos - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykow - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykowicz - 1409 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykowiec - 1416 w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykowski - 1389 od nazwy miejscowej Łyków (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Łyków - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łykus - w grupie nazwisk pochodzących od łyko ‘więzy, pęta; kora drzewna’, w pochodnych też od łykać.

    Łylo - od łyła ‘człowiek rozlazły, niezgrabny’.

    Łylowski - od łyła ‘człowiek rozlazły, niezgrabny’.

    Łyluk - od łyła ‘człowiek rozlazły, niezgrabny’.

    Łyłka - od łyła ‘człowiek rozlazły, niezgrabny’.

    Łyłko - od łyła ‘człowiek rozlazły, niezgrabny’.

    Łyłyk - od łyła ‘człowiek rozlazły, niezgrabny’; od łyłyk ‘nietoperz’.

    Łyłysz - od łyła ‘człowiek rozlazły, niezgrabny’.

    Łyn - od łynąć ‘lunąć’.

    Łynczek - od łynąć ‘lunąć’.

    Łynda - od łynda ‘włóczęga’.

    Łyndo - od łynda ‘włóczęga’.

    Łyniec - od łynąć ‘lunąć’.

    Łyniewski - od łynąć ‘lunąć’.

    Łynio - od łynąć ‘lunąć’.

    Łyniuk - od łynąć ‘lunąć’.

    Łynka - od łynąć ‘lunąć’.

    Łynko - od łynąć ‘lunąć’.

    Łynkowski - od łynąć ‘lunąć’.

    Łyno - od łynąć ‘lunąć’.

    Łynsza - od łynąć ‘lunąć’.

    Łyńka - od łynąć ‘lunąć’.

    Łyński - - od łono, od dawnego łoni ‘zeszłego roku’, łoński ‘zeszłoroczny’.

    Łyp - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypa - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypacewicz - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypacz - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypaczewski - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypakowski - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypczak - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypeć - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypek - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypeń - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypiak - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypian - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypień - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypik - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypiński - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypka - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypko - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypkowski - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypna - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łypnik - w grupie nazwisk pochodzących od łypać ‘zerkać, podglądać’, też od gwarowego łypa ‘wystająca warga’.

    Łys - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysa, m. - 1456 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysaczenko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysagórski - od nazwy miejscowej Łysa Góra (częste).

    Łysak - 1484 od łysy ‘pozbawiony włosów’; od łysak ‘łysy’.

    Łysakiewicz - od łysy ‘pozbawiony włosów’; od łysak ‘łysy’.

    Łysakowic - 1477 od łysy ‘pozbawiony włosów’; od łysak ‘łysy’.

    Łysakowski - 1436 od nazwy miejscowej Łysaków (kilka wsi).

    Łysaków - od łysy ‘pozbawiony włosów’; od łysak ‘łysy’.

    Łysanczuk - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysaniuk - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysanowicz - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysanowski - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysanów - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysańczuk - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysańczyk - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysawa - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysawka - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysawski - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyscarz - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyscorz - (Śl) od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyscz - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łysczasz - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łysecki - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyseczko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysejko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysek - 1481 od łysy ‘pozbawiony włosów’ lub od staropolskiego łysek ‘obelżywie: człowiek łysy’.

    Łysenko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyseń - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyseńka - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyseńko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyseński - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiak - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiakiewicz - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiakowski - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysianik - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiarz - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysic - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysica - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiejko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiek - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiel - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysien - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysienia - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysienko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysień - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysieńka - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysieńki - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiewicz - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiewko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysik - 1720 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysikiewicz - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysikow - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysikowski - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysin - od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łysina.

    Łysina - 1714 od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łysina.

    Łysiński - od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łysina.

    Łysio - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysionek - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiuk - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysiula - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysk - (Pom) od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyska - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskała - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskaniuk - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskanka - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskanowski - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskanycz - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskawa, m. - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskawiński - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskawski - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskawy - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskiewicz - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łysko - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskojc - (Pom) od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskojć - (Pom) od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskoś - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskowicz - 1660 od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskowka - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskowski - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskowski - 1526 od nazwy miejscowej Łyskowo (bydgoskie, gmina Gostycyn).

    Łysków - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łyskówka - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’.

    Łysogóra - od nazwy miejscowej Łysa Góra (częste).

    Łysogórski - 1621 od nazwy miejscowej Łysa Góra (częste).

    Łysomicki - 1667 od nazwy miejscowej Łysomice (toruńskie, gmina Łysomice).

    Łyson - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysonek - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysonia - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysoniak - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysoniek - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysoniewski - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysonik - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysoń - 1800 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysopal - 1577 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysopalica - 1668 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysopalik - 1619 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysopał - 1614 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysopała - 1670 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysopałka - 1469 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysow - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysowiak - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysów - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyssy - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysuniak - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysuniec - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysuniek - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysy - 1414 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysy Koń - 1434 od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysyk - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysykowicz - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysyszyn - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łysz - od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łysina.

    Łyszak - od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łysina.

    Łyszakowski - od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łysina.

    Łyszcz - 1391 od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczacz - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczak - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczak ‘gatunek rośliny; ptak morski’.

    Łyszczan - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczarczyk - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczarek - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczaryk - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczarz - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczasz - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczek - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczenko - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczerz - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczewski - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczkowicz - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczkowski - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczorz - (Śl) od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczuk - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczyk - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczyna - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczyński - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszczyrz - od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczyrzyk - 1722 od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyszczyszyn - od łyskać się ‘błyskać się’, łyska ‘ptak wodny’; od łyszczeć ‘świecić jasno, błyszczeć’.

    Łyszega - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyszejko - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyszek - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyszewski - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyszęga - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyszk - od łyżka.

    Łyszka - od łyżka.

    Łyszkiewicz - od łyżka.

    Łyszko - od łyżka.

    Łyszkowicz - od łyżka.

    Łyszkowski - 1552 od nazwy miejscowej Łyszkowice (kilka wsi).

    Łyszowicz - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyszyk - od łysy ‘pozbawiony włosów’.

    Łyś - 1788 od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łyś ‘człowiek łysy’.

    Łyśkiewicz - od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łyś ‘człowiek łysy’.

    Łyśkow - od łysy ‘pozbawiony włosów’, od łyś ‘człowiek łysy’.

    Łyśniewski - 1764 od nazwy miejscowej Łyśniewo (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Łyta - 1489 od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’; od gwarowego łyta ‘łydka’.

    Łytek - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytka - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytkiewicz - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytkin - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytko - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytkow - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytkowski - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytniak - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytow - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łytwyn - od nazwy Litwa.

    Łytysz - od łyda, łydka ‘tylna mięsista część nogi pomiędzy kolanem a stopą’.

    Łyza - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzak - - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzak - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzakowski - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzan - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzanczuk - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzeń - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyziak - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzień - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzik - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzin - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyziński - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzko - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzon - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzoń - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzun - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyzuń - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyźniak - od łyźnia ‘część żaren, młynka’.

    Łyźnik - od łyźnia ‘część żaren, młynka’.

    Łyż - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżak - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżczarczyk - 1664 od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyżczarz - 1630 od łyżczarz ‘wyrabiający łyżki’.

    Łyżeczko - od łyżka.

    Łyżeń - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżewski - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżka - 1635 od łyżka.

    Łyżkiewicz - od łyżka.

    Łyżkowicz - od łyżka.

    Łyżkowski - od łyżka.

    Łyżniak - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżnicki - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżniewski - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżnik - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżny - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżoń - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżun - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżycki - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżyczka - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżykiewicz - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżyn - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżyń - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    Łyżyński - od łyża ‘łyżwa; narta’.

    -













    Nazwiska występujące w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.




    Łaba Łabaciej Łabacińska Łabacki Łabacz Łabaczewska Łabaczuk Łabaczyk Łabadz Łabadzińska Łabadzka Łabadź Łabaj Łabajczuk Łabajczyk Łabajczyn Łabajewski Łabajko Łabajski Łabala Łaban Łabanarski Łabanc Łaband Łabanda Łabaniec Łabanow Łabanowicz Łabanowski Łabanów Łabant Łabań Łabańciów Łabańczyk Łabański Łabarczuk Łabarewicz Łabarowicz Łabarowska Łabarzewski Łabas Łabasiak Łabasiewicz Łabasiuk Łabasz Łabaszczuk Łabaszewski Łabaś Łabata Łabatczak Łabatczuk Łabatczyk Łabatiuk Łabaty Łabaz Łabaza Łabaziewicz Łabazińska Łabazowicz Łabazy Łabazyszyn Łabażewicz Łabażewski Łabącka Łabądz Łabądzka Łabądź Łabądż Łabąziewicz Łabbe Łabczewski Łabczuk Łabe Łabecki Łabeda Łabedz Łabedzińska Łabedzki Łabedź Łabej Łabejko Łabejsza Łabejszo Łabek Łabenc Łabencki Łabenda Łabendowicz Łabendz Łabendzicka Łabendziewski Łabendziński Łabendzki Łabendź Łabenko Łabenski Łabenta Łabentowicz Łabentzka Łabenz Łabeńdziński Łabeński Łabeski Łabeta Łabetowicz Łabęba Łabęcha Łabęcki Łabęda Łabędka Łabędkowski Łabędowicz Łabędowska Łabędz Łabędzia Łabędziewicz Łabędziewski Łabędzik Łabędziński Łabędziowska Łabędzki Łabędź Łabędż Łabęncki Łabęski Łabęta Łabętowicz Łabęź Łabiak Łabianiec Łabich Łabicki Łabicun Łabiczek Łabid Łabida Łabidz Łabiech Łabiedzik Łabiega Łabienic Łabienicz Łabieniec Łabieński Łabiga Łabij Łabik Łabiniec Łabinowicz Łabiński Łabiowska Łabis Łabisch Łabisiewicz Łabisz Łabiszak Łabiszczak Łabiszewski Łabiś Łabiuk Łabka Łabko Łabna Łabno Łabnola Łabnowicz Łabnowski Łabo Łabocki Łaboda Łabodziński Łabodź Łaboj Łabojewski Łabojko Łabonarski Łabonowicz Łaboń Łaboński Łabor Łaborewicz Łaborska Łabos Łaboszczak Łaboty Łabow Łabowicz Łabowicz-Dymanus Łabowicz-Sajkiewicz Łabowiecka Łabowski Łaboz Łaboza Łabozek Łaboziewicz Łabój Łabójewski Łabór Łabówka Łabro Łabrosiewicz Łabroszewicz Łabrowska Łabrzycki Łabsz Łabszycka Łabszyński Łabuch Łabucha Łabuchin Łabucin Łabucki Łabuć Łabud Łabuda Łabudek Łabudka Łabudz Łabudzik Łabudziński Łabudzki Łabudź Łabudż Łabuk Łabuko Łabul Łabun Łabuna Łabunarski Łabuniak Łabunka Łabunowicz Łabunowski Łabuń Łabuńka Łabuńko Łabuński Łaburska Łaburzewska Łabus Łabusek Łabusiewicz Łabusiński Łabusz Łabuszczuk Łabuszek Łabuszewski Łabuszko Łabuszyński Łabuś Łabut Łabutin Łabutis Łabutka Łabutyn Łabuz Łabuza Łabuzek Łabuzga Łabuziewicz Łabuziński Łabuzowski Łabuzuk Łabuź Łabuż Łabużek Łaby Łabycha Łabycz Łabyk Łabynicz Łabys Łabyś Łabyz Łabz Łabza Łabzak Łabzda Łabzik Łabzuk Łac Łaca Łacak Łacarz Łacasewicz Łacaś Łacek Łaceniak Łacenko Łacewicz Łacfik Łach Łacha Łachaciński Łachacki Łachacz Łachaj Łachajczak Łachajczyk Łachajewicz Łachan Łachań Łachańczuk Łachański Łachat Łachciak Łachcik Łacheciński Łachecki Łacheńska Łacheta Łachiewicz Łachinowicz Łachiński Łachmacki Łachman Łachmanczuk Łachmanek Łachmaniczek Łachmanik Łachmaniuk Łachmanowicz Łachmańczuk Łachmańczyk Łachmański Łachmarz Łachmicki Łachmicki Łachmicki Łachnacki Łachniak Łachniecki Łachnik Łachno Łachnow Łachnowicz Łachociński Łachocki Łachoda Łachodiak Łachodziak Łachojczyk Łachol Łachon Łachonicki Łachońska Łachota Łachotkiewicz Łachow Łachowicz Łachowiec Łachowski Łachta Łachtaj Łachtańska Łachtiuk Łachucik Łachucka Łachuczewski Łachunowicz Łachuń Łachut Łachuta Łachutko Łachwa Łachwacka Łachwicka Łachwicz Łachwierowicz Łachyn Łachyńska Łaciak Łaciak-Praetor Łaciantowicz Łacic Łacik Łacina Łaciniak Łacinik Łacinniak Łacinnik Łacinowski Łaciński Łaciok Łaciska Łacisz Łacisz Łaciuch Łaciuk Łacki Łackiewicz Łacko Łackowski Łacków Łacman Łacmański Łacna Łacnak Łacniak Łacny Łacoszniak Łacowska Łacuga Łacwik Łacyk Łacyna Łacz Łaczak Łaczek Łaczka Łaczkiewicz Łaczko Łaczkowiak Łaczkowicz Łaczkowski Łaczmański Łaczna Łaczniak Łacznik Łaczny Łaczyca Łaczyk Łaczyński Łaczysław Łaczyszyn Łać Łaćko Łaćwik Łada Łada-Bieńkowski Ładach Ładachowska Ładacki Ładacz Łada-Hawryluk Ładak Ładan Ładanaj Ładanek Ładanowski Ładańska Ładarew Ładasz Ładaszek Łada-Zabłocki Ładażyńska Ładczuk Ładecki Ładej Ładejska Ładek Ładewski Ładęda Ładianowicz Ładiato Ładiński Ładiuk Ładka Ładkiewicz Ładko Ładkowski Ładna Ładniak Ładnicka Ładnik Ładniuk Ładno Ładnowski Ładny Łado Ładoch Ładocha Ładoga Ładogórski Ładojko Ładomirski Ładon Ładoń Ładoński Ładorucka Ładorzyńska Łados Ładosz Ładoszek Ładoszyn Ładoś Ładow Ładowski Ładożyński Ładódka Ładóg Ładubiec Ładuch Ładuda Ładuga Ładuniak Ładuniuk Ładunkin Ładuński Ładura Ładusiak Ładusz Ładuszkiewicz Ładużyński Ładwig Ładwik Ładwikowski Ładwiniec Ładwiński Ładycha Ładycki Ładyczko Ładydo Ładyga Ładygin Ładygo Ładygowski Ładyk Ładyka Ładyko Ładykowski Ładynicka Ładyński Ładysowski Ładysz Ładyszak Ładyszewska Ładyszkowski Ładyzyńska Ładyżański Ładyżycka Ładyżyński Ładziak Ładziato Ładziejewski Ładziejowska Ładziek Ładzieński Ładzik Ładzikowski Ładzin Ładziński Ładziuk Ładzka Ładzkowska Ładzyn Ładzyński Ładżyński Łag Łaga Łagacz Łagaczow Łagada Łagan Łaganek Łaganowicz Łaganowski Łagań Łagasz Łagaw Łagaziewicz Łagdan Łagdowski Łagida Łagiedo Łagiedza Łagien Łagienowicz Łagieńczuk Łagieńska Łagier Łagiernik Łagierski Łagiewa Łagiewczyk Łagiewicz Łagiewka Łagiewnicki Łagiewnik Łagiewski Łagieza Łagiezo Łagin Łaginow Łaginowicz Łagiński Łagisz Łagiszyniec Łagniewka Łagnowski Łago Łagocin Łagocki Łagoczew Łagod Łagoda Łagodan Łagodka Łagodko Łagodna Łagodowicz Łagodowski Łagodycz Łagodysz Łagodza Łagodzic Łagodzicz Łagodziec Łagodziewicz Łagodzik Łagodzin Łagodziński Łagodziuk Łagodzki Łagojda Łagon Łagona Łagonda Łagoniak Łagonowicz Łagonowska Łagoń Łagoński Łagorska Łagorz Łagorzewski Łagos Łagosz Łagoszniak Łagoszowiec Łagoszyn Łagoś Łagot Łagota Łagotka Łagotko Łagowiec Łagownicka Łagownik Łagowski Łagoza Łagozin Łagozna Łagozny Łagoźna Łagoźny Łagożna Łagożny Łagócka Łagód Łagódka Łagódko Łagót Łagótko Łagucik Łagucin Łaguciuk Łagucka Łagud Łaguda Łagudka Łagudza Łaguma Łagumionek Łagun Łaguna Łaguniak Łaguniek Łagunionek Łagunionok Łagunioszek Łagunowicz Łagunowski Łagunów Łaguń Łaguńska Łagur Łagurko Łagus Łagusiak Łagusz Łagut Łagutin Łagutka Łagutkin Łagutkina Łagutko Łaguto Łagutoczkin Łagutowski Łaguz Łaguza Łaguzińska Łagwa Łagwiniuk Łagwinowicz Łahatorz Łahinowicz Łahoda Łahodiuk Łahodyński Łahoła Łahucik Łahun Łahunowicz Łain Łaińska Łais Łaj Łaja Łajac Łajas Łajaszczuk Łajbiak Łajbis Łajborek Łajc Łajca Łajcat Łajcok Łajczak Łajczan Łajczek Łajczok Łajczonek Łajczyk Łajd Łajdamik Łajdanowicz Łajdecki Łajdonowicz Łajduch Łajdych Łajdyk Łajdziak Łajeczko Łajek Łajewski Łajfasz Łajka Łajkat Łajkiewicz Łajkisz Łajko Łajkosz Łajkowicz Łajkowski Łajkun Łajło Łajmina Łajn Łajnaruk Łajnicki Łajnowicz Łajo Łajos Łajp Łajs Łajska Łajsz Łajsza Łajszak Łajszczak Łajszczek Łajszczuk Łajszczyk Łajszyk Łajś Łajtar Łajtor Łajus Łak Łaka Łakaj Łakas Łakasiak Łakasiewicz Łakasik Łakasiuk Łakaszewicz Łakaszewski Łakaszuk Łakaszyn Łakatorz Łakatosz Łakatoszow Łakatus Łakatusz Łakatyszewski Łakawa Łakawska Łakcewicz Łakcik Łakia Łakian Łakida Łakiel Łakienczuk Łakiewicz Łakina Łakiński Łakis Łakisz Łakiszuk Łakiszyk Łakiś Łakiza Łakociej Łakocińska Łakocki Łakoć Łakoj Łakoma Łakomczak Łakomczyk Łakomecki Łakomek Łakomiak Łakomicki Łakomiec Łakomiecki Łakomieć Łakomij Łakomik Łakomkin Łakomow Łakomów Łakomski Łakomsky Łakomy Łakomy-Spławski Łakoniak Łakoniec Łakos Łakoszewska Łakoś Łakościuk Łakota Łakotka Łakotko Łakotosz Łakow Łakowa Łakowiak Łakowicz Łakowiecki Łakowski Łaks Łaksa Łaksin Łaktionow Łaktosz Łakucewicz Łakuciejewski Łakucijewska Łakus Łakusiewicz Łakusta Łakuszewska Łakuściak Łakuta Łakutin Łakwa Łalinowska Łaliszewska Łaliszuk Łałak Łałosz Łałowski Łałyko Łamacz Łamaga Łamajkowski Łamako Łaman Łamankiewicz Łamanos Łamanowski Łamań Łamańska Łamarska Łamarz Łamasz Łamaszewicz Łamaszewski Łamaszkiewicz Łamaza Łambow Łambucha Łambucki Łamch Łamczyk Łamecka Łamej Łamejka Łamejko Łamek Łameko Łamewicz Łamęcka Łamicka Łamiec Łamiejko Łamieka Łamieko Łamierz Łamik Łamikowski Łamiński Łamocha Łamońska Łamot Łampa Łampieś Łampika Łampisz Łampkowski Łampska Łampysz Łamtiugina Łamucha Łamus Łamża Łan Łanary Łanc Łancewicz Łancuch Łancucki Łancuncewicz Łancut Łancuta Łanczak Łanczek Łanczkowski Łanczont Łanczot Łanczura Łanczyk Łanczykowski Łanda Łander Łandij Łando Łanduch Łandwijt Łandyszko Łandziak Łandziej Łandziora Łanecki Łanek Łangalis Łangewczyk Łanghammer Łangiewczyk Łangiewicz Łangowicz Łangowoj Łangowski Łangrowska Łangwa Łangwińska Łania Łaniak Łanica Łanicki Łaniczak Łaniczka Łaniec Łaniecki Łaniek Łaniera Łaniewicz Łaniewski Łanik Łanikowska Łanin Łaninek Łanino Łanińska Łanio Łaniocha Łaniosz Łaniszewski Łaniucha Łaniuchna Łaniucka Łaniusz Łaniut Łanka Łankiewicz Łankin Łanko Łankosz Łankowski Łankuć Łankut Łannicki Łanniczak Łannik Łanoch Łanocha Łanogowska Łanoszka Łanowa Łanowiecki Łanowski Łanowy Łantowski Łanuch Łanucha Łanucka Łanuszewski Łanuszka Łanuszny Łanyk Łań Łańcewicz Łańcow Łańcuch Łańcuchowski Łańcucki Łańcuncewicz Łańcut Łańcuta Łańczak Łańczewska Łańczkowski Łańczont Łańczot Łańczuk Łańczyk Łańczyńska Łańda Łańdach Łańdak Łańdoch Łańduch Łańdziak Łańdzianowska Łańgiewski Łańka Łańko Łańkow Łańkowski Łańków Łańkut Łański Łapa Łapach Łapachowicz Łapaciej Łapaciński Łapaciuch Łapaciuk Łapacki Łapacz Łapaczewski Łapaczyk Łapaczyński Łapać Łapaj Łapajczyk Łapajerski Łapajski Łapajtis Łapak Łapała Łapan Łapana Łapandzo Łapaniewska Łapaniuk Łapanow Łapanowski Łapański Łaparewicz Łapasek Łapasz Łapaszewicz Łapat Łapata Łapatiuk Łapatka Łapatko Łapatyńska Łapawa Łapawczyk Łapawiec Łapawuchów Łapay Łapąg Łapceń Łapcewicz Łapciak Łapciew Łapcik Łapciński Łapcio Łapcionek Łapciuch Łapciuk Łapczak Łapczański Łapczeńska Łapczewicz Łapczuk Łapczy Łapczyk Łapczyński Łapczyński Łapeciński Łapecki Łapeć Łapejko Łapek Łaper Łapeta Łapetka Łapett Łapęcka Łapiak Łapian Łapias Łapica Łapicik Łapicki Łapicz Łapiczak Łapiczewski Łapiec Łapiecińska Łapiedon Łapiejko Łapienicki Łapieniecki Łapienis Łapienko Łapienkow Łapień Łapieńko Łapieński Łapier Łapierz Łapies Łapiesz Łapieś Łapiewnicka Łapiezo Łapież Łapieża Łapieżo Łapięś Łapiga Łapigrosz Łapigrowski Łapiguz Łapij Łapik Łapikasza Łapikocki Łapin Łapina Łapiniak Łapiniecki Łapiniewicz Łapinis Łapinkiewicz Łapinos Łapinowicz Łapinski Łapiń Łapiński Łapion Łapiór Łapirak Łapiska Łapisz Łapiszczak Łapiszewski Łapiszka Łapiszko Łapiś Łapiuk Łapka Łapka Łapka Łapkaś Łapke Łapkiewicz Łapkin Łapko Łapkowski Łapnicka Łapniewicz Łapniewski Łapo Łapoc Łapocha Łapociński Łapoczkin Łapoć Łapojska Łapok Łapol Łapoł Łapołka Łaponoga Łapoń Łapońska Łapora Łaposek Łaposzko Łapot Łapota Łapott Łapow Łapowiec Łapowiecka Łapowska Łapowuchow Łapóć Łapót Łapów Łappa Łappo Łaprus Łaprzańska Łaps Łapsa Łapsiński Łapski Łapsz Łapsza Łapszański Łapszewicz Łapszo Łapszow Łapszyn Łapszyna Łapszyński Łapszys Łaptacz Łaptas Łaptaszyński Łaptaś Łaptiew Łaptik Łaptos Łaptosz Łaptoś Łaptuch Łaptus Łaptuta Łaptyszyńska Łaptyś Łapuc Łapucewicz Łapuch Łapucha Łapuchowski Łapucki Łapucza Łapuczyńska Łapuć Łapuga Łapuk Łapuka Łapun Łapung Łapunia Łapuń Łapuńka Łapuńska Łapus Łapusiak Łapusiewicz Łapusiński Łapuski Łapuszańska Łapuszczyńska Łapuszek Łapuszewski Łapuszko Łapuszyński Łapuś Łaput Łaputa Łaputko Łapyr Łapysz Łarianow Łarianów Łarikow Łarin Łarinow Łarionow Łarionów Łarjanów Łarjonow Łarkiewicz Łarko Łaruszkin Łaryczkin Łarykow Łaryn Łarynow Łaryń Łaryonowicz Łaryssa Łarysz Łaryś Łarzecha Łarzewski Łarzycka Łarzyńska Łas Łasa Łasaj Łasak Łasakowski Łasanowski Łasańczuk Łasarz Łasasowski Łasasz Łaschkiewicz Łasecki Łasek Łasewicz Łasia Łasiak Łasiakowska Łasica Łasicki Łasicz Łasiczna Łasiczuk Łasiec Łasienicki Łasień Łasiewicki Łasiewicz Łasiewiecka Łasiewski Łasik Łasikiewicz Łasikowska Łasin Łasinowicz Łasiński Łasisz Łasiuk Łasiuta Łask Łaskarz Łaskarzewski Łaskaski Łaskasz Łaskaszewski Łaskawa Łaskawiec Łaskawiecka Łaskawski Łaskawy Łaskażewski Łaski Łaskiewicz Łaskin Łaskińska Łasko Łaskocińska Łaskoczyńska Łaskorzewski Łaskosz Łaskoś Łaskot Łaskota Łaskowa Łaskowicz Łaskowiec Łaskowski Łaskowy Łaskożewska Łaskuda Łaskut Łasman Łasoch Łasocha Łasoń Łasowicki Łasowiecka Łasowski Łassa Łassak Łassowska Łastawa Łastawiecki Łastawski Łastewski Łastik Łastkiewicz Łastkowski Łastowecki Łastowicka Łastowicz Łastowiecki Łastowski Łastówka Łastówko Łastun Łasun Łasut Łasycia Łasyczka Łasyk Łasynkiewicz Łasz Łaszak Łaszakiewicz Łaszanowski Łaszas Łaszcuk Łaszcyk Łaszcz Łaszczak Łaszczarz Łaszczenko Łaszczenkow Łaszczeńska Łaszczewski Łaszczka Łaszczkowski Łaszczok Łaszczońska Łaszczotka Łaszczotko Łaszczowski Łaszczuk Łaszczukowski Łaszczyc Łaszczyca Łaszczych Łaszczycz Łaszczyk Łaszczykiewicz Łaszczyński Łaszek Łaszel Łaszeniuk Łaszenko Łaszenkow Łaszewicz Łaszewski Łaszka Łaszkiewicz Łaszko Łaszkow Łaszkowicz Łaszkowski Łaszków Łaszniewski Łaszok Łaszoński Łaszor Łaszowicz Łaszowski Łaszta Łasztun Łasztyn Łaszuk Łaszutko Łaszyca Łaszych Łaszyk Łaszyn Łaszyński Łaś Łaśka Łaśkarzewska Łaśkiewicz Łaśko Łaśków Łaśniewska Łaświcz Łat Łata Łatach Łatacha Łatacka Łatacz Łataj Łatak Łatakiewicz Łatał Łatała Łatanaszyn Łataniecki Łatanik Łataniszyn Łatanowicz Łatanowski Łatanyszyn Łatańska Łatarewicz Łatarzyszyn Łatas Łatasiewicz Łatasz Łataszyński Łataś Łatciak Łatciński Łatczak Łatczuk Łatczyk Łatczyszyn Łatecki Łatecz Łatek Łatiuk Łatka Łatkiewicz Łatko Łatkowiak Łatkowski Łatniak Łatnik Łatocha Łatocka Łatoń Łatopolska Łatos Łatosek Łatosiewicz Łatosińska Łatosz Łatoszek Łatoszyński Łatoś Łatowski Łatuchowski Łatunowicz Łatusek Łatusik Łatuszek Łatuszkiewicz Łatuszkin Łatuszko Łatuszyński Łatuś Łatwajtys Łatwajtyś Łatwiński Łatwis Łatyfowicz Łatyk Łatyn Łatyński Łatysiewicz Łatysz Łatyszek Łatyszew Łatyszewicz Łatyszewski Łatyszkiewicz Łatyszojc Łatyszojć Łatyszonek Łatyszow Łatyszowicz Łatyszów Łaugalis Łaukajtis Łaukajtys Łaurajtis Łausz Łaut Łaużadis Ława Ławacz Ławada Ławan Ławański Ławasiuk Ławcel Ławcewicz Ławczak Ławczenko Ławczyk Ławczynowska Ławczyński Ławczys Ławecki Ławeczka Ławeczko Ławer Ławereszuk Ławerski Ławiagin Ławiak Ławica Ławicki Ławicz Ławiczak Ławiczek Ławiczewska Ławida Ławiec Ławiecki Ławieński Ławier Ławigus Ławik Ławina Ławinczak Ławiniczak Ławinkowska Ławiński Ławiosz Ławka Ławkiedraj Ławkiel Ławkowicz Ławkowski Ławna Ławnert Ławnicki Ławniczak Ławniczek Ławniczuk Ławnik Ławnikanis Ławnikiewicz Ławnikowicz Ławnikowski Ławniszak Ławniuczuk Ławniuk Ławny Ławocka Ławoński Ławor Ławowska Ławowy Ławr Ławraniec Ławrantiew Ławrecki Ławrek Ławren Ławrenczuk Ławrenczyk Ławreniak Ławrenin Ławreniuk Ławrenko Ławrenow Ławrenowas Ławrenowicz Ławrenowska Ławrentiew Ławrentiuk Ławrentjew Ławrentowicz Ławreńczuk Ławreńczyk Ławresz Ławreszczuk Ławreszuk Ławreszukk Ławręc Ławręczak Ławręczuk Ławrianiec Ławrientiew Ławriętiew Ławrijenko Ławrik Ławrinowicz Ławrisz Ławriwska Ławro Ławrocki Ławrok Ławrończyk Ławroński Ławrosewicz Ławrosiewicz Ławrosz Ławrow Ławrowicz Ławrowski Ławrów Ławrówianiec Ławrska Ławruk Ławruk Ławrukaitis Ławrukajtis Ławrukaniec Ławrukiewicz Ławrukjaniec Ławrukowska Ławrunkiewicz Ławrunowicz Ławrusewicz Ławrusiewicz Ławrusik Ławruszczak Ławruszczuk Ławruszczyk Ławruszkiewicz Ławruszko Ławruszonis Ławrych Ławryczko Ławryj Ławryjaniec Ławryjenko Ławryk Ławrykow Ławrykowicz Ławrykowski Ławryków Ławrymowicz Ławryn Ławrynajtis Ławrynczuk Ławrynczyk Ławrynian Ławryniec Ławrynienko Ławrynin Ławryniuk Ławrynkiewicz Ławrynkowicz Ławrynkowska Ławrynow Ławrynowicz Ławrynowiecz Ławrynowska Ławrynów Ławryntiuk Ławryńczuk Ławryńczyk Ławryńska Ławrysiuk Ławrysz Ławryszczuk Ławryszek Ławryszewicz Ławryszuk Ławryszyn Ławryś Ławrytan Ławrywianiec Ławrywjaniec Ławrzecki Ławrzel Ławrzniak Ławrzyniak Ławrzyniuk Ławrzynowicz Ławrzyszek Ławski Ławysz Ławyszko Łaydanowicz Łayga Łaz Łaza Łazachiewicz Łazacz Łazaj Łazak Łazakowicz Łazan Łazanek Łazanowicz Łazanowski Łazany Łazański Łazar Łazarczak Łazarczuk Łazarczy Łazarczyk Łazarecki Łazarek Łazarenko Łazarew Łazarewicz Łazarewicz-Pudłowski Łazarkiewicz Łazarko Łazarkowski Łazaronek Łazarow Łazarowicz Łazarowski Łazarów Łazarski Łazaruk Łazaryszak Łazaryszyn Łazarz Łazarzewicz Łazarzewska Łazarzska Łazarzyk Łazaski Łazasz Łazauskaite Łazawa Łazawczyk Łazawska Łazaz Łazdin Łazdowski Łazdzian Łazdzin Łazeba Łazebna Łazebnik Łazebny Łazecka Łazeczko Łazek Łazencki Łazenta Łazeński Łazer Łazerenko Łazerewicz Łazerska Łazewicz Łazewski Łazęba Łazęcki Łazęga Łazia Łaziak Łaziarz Łazibudzki Łazica Łazicha Łazichiewicz Łazicki Łaziczna Łaziczny Łaziczonek Łazieba Łaziecka Łazieka Łazienicki Łazienka Łazienkiewicz Łazienko Łazienkowska Łazieńska Łaziewicka Łaziewska Łazik Łazikiewicz Łazikowski Łazina Łazinek Łazinka Łazinowski Łaziński Łazio Łazirko Łaziuchiewicz Łaziuk Łazka Łazkiewicz Łazko Łazkowski Łazna Łaznia Łazniak Łazniewski Łazniowski Łaznowski Łazonczyk Łazonko Łazor Łazorczak Łazorczyk Łazorek Łazorenko Łazorewicz Łazorka Łazorki Łazorko Łazorow Łazorowska Łazorska Łazoruk Łazoryk Łazorynczak Łazorysiak Łazoryszak Łazoryszczak Łazoryszek Łazoryszyn Łazowa Łazowicki Łazowiecka Łazowik Łazownik Łazowski Łazowy Łazór Łazórko Łazrek Łazuba Łazuch Łazuchewicz Łazuchiewicz Łazuchiwicz Łazuchniewicz Łazuchowicz Łazuckiewicz Łazudziewicz Łazuga Łazuk Łazuka Łazukiewicz Łazuko Łazunda Łazur Łazurak Łazurczak Łazurczyk Łazurek Łazurkiewicz Łazurko Łazuro Łazurowicz Łazurowin Łazurski Łazuryszyn Łazuta Łazutka Łazutko Łazyga Łazynek Łazynowicz Łazyrczyk Łaździn Łaźko Łaźna Łaźnia Łaźniak Łaźnicki Łaźniczka Łaźniewski Łaźnik Łaźnikowska Łaźniowski Łaźny Łaż Łażaj Łażarowicz Łażecka Łażeczko Łażejewicz Łażeński Łażeski Łażewnik Łażewski Łażko Łażna Łażnia Łażniak Łażniczka Łażniewski Łażniowski Łażny Łażor Łażorko Łażowski Łażuch Łażuk Łażunda Łażwa Łażycki Łażyńska Łąbek Łąbęcki Łąbęda Łąbędzki Łąbędź Łąbędż Łąc Łąca Łącała Łącek Łącha Łąchacz Łącic Łącik Łącki Łąckiewicz Łącko Łącna Łącny Łącz Łączak Łączal Łączańska Łączaszek Łączek Łączewna Łączewny Łączewski Łączka Łączkiewicz Łączko Łączkowiak Łączkowicz Łączkowski Łączmański Łączna Łączniak Łącznik Łączno Łączny Łączont Łączuk Łączycki Łączyk Łączykowski Łączyna Łączyński Łądka Łądkiewicz Łądkowski Łądziak Łądzik Łądzikowska Łądziński Łąg Łągan Łągawa Łągiel Łągienka Łągiewczuk Łągiewczyk Łągiewicz Łągiewiczyk Łągiewka Łągiewnicki Łągiewski Łągocki Łągosz Łągota Łągowik Łągowski Łągwa Łągwiński Łąk Łąka Łąkas Łąkawa Łąkawska Łąki Łąkiert Łąkiewicz Łąkocy Łąkoczy Łąkol Łąkomek Łąkoś Łąkota Łąkowski Łąkta Łąkwic Łąkwisz Łąmpieś Łąnczny Łąngowski Łąntkowska Łąński Łąpicka Łąpień Łąpierz Łąpies Łąpiesz Łąpieś Łąpiński Łąpisz Łąpreś Łąsek Łąsiak Łąsiewczyk Łąskarzewska Łąski Łąsoski Łąszczak Łąszczyk Łąś Łąta Łątacz Łątak Łątas Łątczyk Łątek Łątka Łątkiewicz Łątko Łątkowski Łątowska Łątwiński Łąz Łązka Łążak Łążewska Łążniak Łążyk Łążyński Łbik Łeb Łebak Łebdowski Łebecki Łebed Łebedowicz Łebedowski Łebedyk Łebedyński Łebek Łebiak Łebicz Łebiedź Łebiński Łebit Łebitka Łebitko Łebka Łebkir Łebko Łebkowski Łebowski Łebski Łebuch Łebzuch Łebżuch Łec Łech Łechatańska Łecheta Łechman Łechmanek Łechnio Łechta Łechtański Łechtoński Łechtowska Łecki Łecyk Łeczek Łeczewski Łeczuk Łeczycki Łeczyński Łedwoń Łega Łegęza Łegiewski Łegin Łegocki Łegodziński Łegosz Łegowiak Łegowik Łegowski Łegowy Łegucka Łegzińska Łeheta Łej Łejbyk Łejczyk Łejmel Łejszczak Łejt Łek Łekarski Łekawa Łekawski Łekowski Łel Łelewicz Łelichowska Łelis Łełet Łełyk Łem Łemański Łemczak Łemech Łemecha Łemek Łemisz Łemiszka Łemiszko Łemko Łemkowska Łem-Łyzak Łempa Łempecki Łempic Łempicki Łempicz Łempiecka Łempiewska Łempiński Łempio Łempkowski Łempo Łemski Łemyk Łen Łenc Łencio Łencki Łencyk Łenczak Łenczek Łenczewski Łenczuk Łenczycka Łenczyk Łenczyn Łenczyński Łenczyszyn Łendziuk Łendzka Łenek Łeng Łengorik Łengosz Łengowicz Łengowik Łengowski Łenik Łeniów Łenka Łenkawa Łenkawski Łenko Łenkowska Łenpicka Łenski Łent Łentek Łentka Łentkowski Łentowski Łenyk Łeń Łeńca Łeńczuk Łeńczyk Łeńdziuk Łeńko Łeńkowska Łeński Łep Łepa Łepacki Łepak Łepakowski Łepalczyk Łepcio Łepczak Łepczyk Łepczyński Łepech Łepecińska Łepecki Łepek Łepeta Łepiak Łepian Łepicki Łepień Łepik Łepiński Łepka Łepki Łepkiewicz Łepko Łepkowicz Łepkowski Łepowski Łeppak Łeppek Łepski Łeptacz Łeptowski Łeptuch Łepuch Łepuszyńska Łerek Łeroś Łesak Łesejko Łesek Łesiak Łesienko Łesik Łesin Łesiów Łesiuk Łesiw Łeskanycz Łeske Łeski Łesko Łeskow Łesyk Łesyszak Łesyszyn Łeszczak Łeszczuk Łeszczyk Łeszczyński Łeszczyszyn Łeszega Łeszewski Łeszka Łeszkiw Łeszko Łeszkowska Łeszków Łeszyk Łeszyn Łeś Łeśkiw Łeśko Łeśków Łeśniak Łeśniewski Łet Łetek Łeteś Łetkiewicz Łetkowska Łetocha Łetos Łetowski Łetyk Łeweć Łewicka Łewko Łewkowycz Łewkut Łewtak Łezka Łezki Łezowicz Łeżak Łeżańska Łeżna Łeżniak Łeżny Łeżowski Łeżyk Łębek Łębkowski Łębzuch Łęc Łęcha Łęchota Łęchtański Łęcicki Łęcik Łęciński Łęcki Łęcz Łęczak Łęczczak Łęczek Łęczewski Łęczkowski Łęczna Łęcznar Łęcznarowicz Łęczner Łęczniak Łęczny Łęczowski Łęczuk Łęczycki Łęczyk Łęczykowska Łęczyn Łęczyński Łęczyszyn Łęd Łęder Łędka Łędkowski Łędycz Łędzewicz Łędzich Łędzicki Łędzierska Łędzińska Łędzior Łędziora Łędzki Łęg Łęga Łęgas Łęgasz Łęgawa Łęgawska Łęgieć Łęgiewicz Łęgiewski Łęgna Łęgniewski Łęgnowski Łęgocki Łęgorz Łęgosz Łęgoszewski Łęgoszowska Łęgowa Łęgowiak Łęgowicz Łęgowiecki Łęgowik Łęgownik Łęgowski Łęgowy Łęk Łęka Łękarski Łękas Łękaś Łękawa Łękawica Łękawka Łękawski Łękiewicz Łękiewska Łękowa Łękowski Łękuś Łęmpa Łęmpicki Łęmpkowski Łęński Łępa Łępecki Łępek Łępicki Łępicz Łępiecki Łępik Łępińska Łępkowski Łępski Łęsiuk Łęski Łęszczak Łęszyk Łęśko Łęt Łętak Łętek Łętka Łętkiewicz Łętkowski Łętocha Łętos Łętoś Łętowski Łętus Łęzak Łęzka Łęzna Łęźna Łęźniak Łęża Łężak Łężecka Łężna Łężniak Łężno Łężny Łężowski Łężycka Łężyk Łężyński Łoba Łobacewicz Łobach Łobacki Łobacz Łobaczewski Łobaczów Łobaczuk Łobaczyk Łobacz-Żuczenko Łobada Łobadecki Łobadyńska Łobadziński Łobaj Łobak Łobała Łoban Łobanow Łobanowicz Łobanowski Łobanów Łobań Łobańczuk Łobańska Łobarew Łobarewicz Łobarz Łobarzewski Łobas Łobasewski Łobasiewicz Łobasiuk Łobasz Łobaszczuk Łobaszewski Łobaś Łobata Łobatczuk Łobatiuk Łobaty Łobaz Łobaza Łobaziewicz Łobaziuk Łobazy Łobażewicz Łobczak Łobczowski Łobczuk Łobczyk Łobdowski Łobecka Łobecz Łobejko Łobejo Łobejszo Łobek Łobenda Łoberstein Łobeski Łobez Łobęda Łobędzki Łobiak Łobianowska Łobida Łobiejko Łobień Łobik Łobina Łobinowska Łobiński Łobiszewska Łobka Łobko Łobkowicz Łobkowski Łobnik Łobno Łoboch Łobocki Łobocz Łoboda Łobodarz Łobodas Łobodda Łobodecki Łobodiuk Łobodowski Łobodycz Łobodyńska Łobodz Łobodziak Łobodzic Łobodziec Łobodzień Łobodziewicz Łobodzin Łobodziński Łobodziska Łobodzki Łobojewski Łobojko Łoboń Łobos Łobosz Łoboszewski Łoboś Łobow Łobowicz Łoboz Łoboza Łobozek Łoboziak Łoboziewicz Łoboziński Łobozowski Łoboź Łoboż Łobożek Łobożewicz Łobożyńska Łobójewska Łobór Łobów Łobóz Łobóź Łobrow Łobrów Łobrzuch Łobrzycka Łobucki Łobucz Łobuczak Łobuczewska Łobuczyk Łobuć Łobuda Łobudek Łobudziński Łobudzka Łobuński Łobur Łoburski Łobus Łobuszewska Łobuszko Łobuś Łobuz Łobuza Łobuzek Łobuziński Łobużek Łobyk Łobza Łobziak Łobzin Łobzowski Łobzuch Łoc Łocan Łocek Łoch Łocha Łochacka Łochacz Łochajewski Łochan Łochański Łochawska Łochaza Łochendzan Łocheński Łocheński Łocheta Łochin Łochina Łochinowicz Łochiński Łochmaczyk Łochman Łochmańczyk Łochmicki Łochna Łochnia Łochnicki Łochniewicz Łochnowicz Łochnowski Łochocki Łochodzik Łochodzka Łochow Łochowicz Łochowski Łochoziak Łochunko Łochutko Łochwicki Łochwicz Łochwin Łochwiniak Łochwinowicz Łochyj Łochyn Łochyndzan Łochyń Łochyński Łocicka Łociecki Łocik Łocisz Łocki Łockiewicz Łoclęga Łocman Łocna Łocowicz Łocwin Łocz Łoczak Łoczewski Łoczkowski Łoczmiel Łoczmielis Łoczyńska Łoćwin Łoda Łodaj Łodak Łodarczyk Łodarski Łodczyk Łodej Łodejski Łodel Łodka Łodko Łodkowski Łodo Łododzińska Łodorzyński Łodoszyńska Łodowicz Łodożyński Łodtka Łoduga Łodwig Łodwińska Łodyga Łodygo Łodygowiec Łodygowski Łodyj Łodyko Łodykowski Łodyń Łodyński Łodysowska Łodysz Łodzana Łodzia Łodziak Łodzian Łodziana Łodzianna Łodziano Łodzia-Poniński Łodziarek Łodziarz Łodziatko Łodziato Łodziatto Łodziawa Łodzicka Łodziejewski Łodzieski Łodziewski Łodzig Łodzik Łodzikowski Łodzina Łodziński Łodziorek Łodzirek Łodziuk Łodzkiewicz Łodzyński Łoga Łogacz Łogaczew Łogaczow Łogaj Łogasz Łogeń Łogiedo Łogiewa Łogiewka Łogin Łoginoff Łoginow Łoginowicz Łoginowska Łoginów Łogiński Łogisz Łogiszyniec Łogłoza Łogmin Łogniewska Łognowicz Łognowska Łogoda Łogodiuk Łogodziński Łogojda Łogonowicz Łogorzny Łogosz Łogowiec Łogowski Łogozin Łogozińska Łogozna Łogoźna Łogoźny Łogożna Łogożny Łogucki Łoguczenko Łogumionek Łogun Łogunko Łogunow Łogunowicz Łogunów Łogusz Łogut Łogutko Łogwin Łogwinczuk Łogwinienko Łogwinik Łogwiniuk Łogwinow Łogwinowicz Łogwiński Łoha Łohan Łohaza Łohaża Łohin Łohinowicz Łohińska Łohowska Łohoza Łohunko Łohunowicz Łohuńko Łohutko Łohwin Łohyn Łohynowicz Łohyń Łoik Łoim Łoin Łoiński Łoisz Łoj Łojak Łojakowski Łojan Łojanek Łojanowicz Łojanowski Łojanta Łojas Łojasiewicz Łojaś Łojba Łojbo Łojcha Łojcikowska Łojczuk Łojczyk Łojecka Łojeczko Łojek Łojenko Łojewicz Łojewski Łojk Łojka Łojke Łojkiewicz Łojko Łojkowicz Łojkowski Łojków Łojkuc Łojkuć Łojniewski Łojok Łojońska Łojowski Łojscarz Łojsczyk Łojska Łojsza Łojszcyk Łojszczak Łojszczyk Łojszyczyk Łojtek Łojtukiewicz Łojuk Łojwski Łoka Łokacińska Łokacki Łokacz Łokaj Łokajczyk Łokas Łokasik Łokasto Łokaszewska Łokata Łokatek Łokatka Łokatosz Łokcewicz Łokciewicz Łokcik Łokczewski Łokej Łokić Łokiec Łokieć Łokietek Łokietka Łokietko Łokin Łokinowicz Łokiński Łokisz Łokitek Łokiza Łoknicki Łokociejewski Łokociewski Łokocik Łokocka Łokocz Łokoć Łokos Łokosiewicz Łokosik Łokosz Łokoś Łokota Łokotko Łoks Łoksak Łoksin Łoksz Łoksztejn Łokszyn Łokś Łoktiew Łoktysz Łokucewicz Łokuciejewski Łokuciewski Łokucijewski Łokuciński Łokucjewski Łokuć Łokumski Łokurewicz Łokutin Łokwis Łokyń Łolik Łolit Łoła Łołek Łołka Łołko Łołkowska Łołnowska Łoma Łomacki Łomacz Łomaczewska Łomaga Łomak Łomakin Łomako Łoman Łomanas Łomania Łomanik Łomankiewicz Łomanko Łomanow Łomanowicz Łomanowski Łomanów Łomańczyk Łomański Łomasiński Łomasko Łomasz Łomaszewicz Łomaszewski Łomaszkiewicz Łomaza Łomaziej Łomazka Łomaż Łomcha Łomciak Łomczyk Łomczykowska Łomczyński Łomecki Łomeczek Łomeć Łomej Łomejko Łomek Łomiak Łomiański Łomicki Łomicz Łomiec Łomiewska Łomik Łomikowski Łominek Łominicka Łominoga Łomiński Łomiwojski Łomna Łomniak Łomnicki Łomniczak Łomniewska Łomnitz Łomny Łomociński Łomoć Łomoj Łomonkiewicz Łomonos Łomonowicz Łomonowski Łomońska Łomot Łomot-Łuszkiewicz Łomotowski Łomott Łomowski Łomozik Łompara Łomper Łompicki Łompierz Łompies Łompiesz Łompieś Łompik Łomski Łomsza Łomszewicz Łomucha Łomuć Łomysz Łomza Łomzik Łomzikowski Łomża Łomżyński Łon Łonak Łoncik Łoncki Łoncz Łonczak Łonczek Łonczewska Łonczkowska Łonczna Łonczny Łonczont Łonczuk Łonczyk Łonczynowska Łonczyński Łondka Łondkowska Łonfeld Łongiewczyk Łongiewka Łongiewski Łongosz Łongowicz Łongowik Łongwa Łoniak Łonicki Łoniec Łoniecka Łonieć Łoniek Łoniewicz Łoniewski Łonik Łonin Łonis Łonisk Łonisz Łoniszewska Łoniszyn Łoniś Łoniuk Łonkiewicz Łonko Łonkowska Łonnerstag Łonocha Łonon Łonopiński Łonoszka Łonoszyn Łonowicz Łonowski Łonski Łonszczak Łontka Łontkowski Łontowski Łonyczyńska Łonyszyn Łonżyński Łoń Łończuk Łończyk Łończyński Łońkiewicz Łońko Łońków Łoński Łońszczak Łopa Łopaciak Łopaciej Łopacieński Łopacin Łopaciński Łopaciuch Łopaciuk Łopacki Łopacz Łopaczak Łopaczek Łopaczewski Łopaczuk Łopaczyk Łopaczyński Łopaćkyj Łopadczak Łopadka Łopadko Łopag Łopalewski Łopała Łopałka Łopałło Łopało Łopano Łopanowski Łopański Łoparecki Łoparowicz Łopaszewski Łopaszyński Łopaś Łopat Łopata Łopatczak Łopatecki Łopatek Łopater Łopatiak Łopatin Łopatiuk Łopatka Łopatki Łopatkiewicz Łopatko Łopatkowski Łopatnik Łopatniuk Łopato Łopatowicz Łopatowski Łopatta Łopatto Łopatyn Łopatyńska Łopatyński Łopawa Łopąg Łopągowski Łopciak Łopcik Łopcińska Łopcio Łopczyk Łopczyńska Łopecka Łopeć Łopek Łoperkiewicz Łopiałło Łopian Łopianecki Łopianiak Łopianowski Łopiany Łopiąg Łopiecka Łopiejko Łopieński Łopieszowiec Łopiewska Łopik Łopin Łopiński Łopion Łopionowski Łopiszczak Łopka Łopkiewicz Łopko Łopkowski Łopoch Łopociński Łopocki Łopocz Łopoczyńska Łopog Łopok Łopoka Łopong Łoponog Łoponug Łoposiewicz Łoposzko Łoposzyńska Łopot Łopota Łopotecki Łopotka Łopotko Łopotoczna Łopotowska Łopott Łopotycz Łopruś Łopsz Łopszak Łopszański Łopszyc Łoptacz Łoptas Łoptaszyński Łoptos Łopuc Łopuch Łopucha Łopuchin Łopuchow Łopuchowicz Łopucki Łopuczyński Łopuć Łopulski Łopung Łopurzyńska Łopusiak Łopusiewicz Łopusiński Łopuski Łopuszak Łopuszański Łopuszczyńska Łopuszek Łopuszeński Łopuszewicz Łopuszewski Łopuszko Łopuszko-Łopuszyńska Łopuszniak Łopuszyński Łopuśniak Łoputkiewicz Łoputko Łopuzińska Łopystyńska Łopyszyńska Łopyta Łopyto Łorenc Łoręcka Łoria Łorowska Łos Łosak Łosakiewicz Łosek Łosewicz Łosewski Łosia Łosiaczyk Łosiak Łosiakowski Łosian Łosiata Łosica Łosicki Łosicz Łosiecki Łosiecz Łosieczka Łosieczko Łosieczna Łosiek Łosien Łosieniecki Łosień Łosiew Łosiewicki Łosiewicz Łosiewski Łosik Łosikowska Łosin Łosiniecki Łosiń Łosiński Łosiok Łosionek Łosior Łosiowski Łosiów Łosiuk Łosk Łoskarzewska Łoski Łoskiewicz Łoskiewicz-Zakrzewska Łosko Łoskociński Łoskoczyński Łoskot Łoskowski Łosniak Łosobik Łosobyk Łosodzińska Łosoń Łosońska Łosos Łososińska Łosoś Łosowicki Łosowik Łosowski Łoss Łossan Łosski Łossowski Łostarz Łostawiecki Łostowiecka Łostowski Łosydor Łosyk Łosyn Łosz Łosza Łoszajc Łoszajć Łoszak Łoszak Łoszakiewicz Łoszako Łoszcz Łoszczek Łoszczenko Łoszczewska Łoszczki Łoszczowska Łoszczuk Łoszczyk Łoszczyków Łoszczyński Łoszek Łoszewski Łoszka Łoszkiewicz Łoszko Łoszkowski Łoszniów Łoszyca Łoszycia Łoszyk Łoszyn Łoszyń Łoszyński Łoś Łościnowicz Łośka Łośko Łośniak Łośniewski Łoś-Tynowski Łota Łotach Łotacz Łotak Łotaków Łotarew Łotarewicz Łotarowicz Łotarski Łotasińska Łotasz Łotaszewska Łotaszyńska Łotaś Łotecki Łoteczko Łotek Łotewska Łotka Łotkiewicz Łotko Łotkow Łotkowski Łotocki Łotoczko Łotoczuk Łotoczyńska Łotong Łotopolski Łotorewicz Łotosz Łotoszczyńska Łotoszyński Łotoś Łotowicz Łotowski Łotuk Łotuszka Łotuszko Łotuszyńska Łotut Łotwińska Łotycka Łotycz Łotynia Łotyrba Łotys Łotysz Łotyszewicz Łotyszojc Łotyszojć Łotyszonek Łotyszonok Łotyszyńska Łotyś Łowacka Łowacz Łowaczak Łowak Łowalczyk Łowas Łowcewicz Łowcorz Łowcza Łowczak Łowczan Łowczanin Łowczarz Łowczecki Łowczewska Łowczon Łowczowski Łowczuk Łowczy Łowczyc Łowczycki Łowczyk Łowczykowski Łowczynowski Łowczyński Łowczys Łowecka Łowejko Łowiagin Łowica Łowicki Łowicz Łowiczyk Łowiduch Łowiec Łowiecki Łowiejko Łowiejski Łowiel Łowiewski Łowigus Łowik Łowin Łowinienko Łowiński Łowis Łowisz Łowiś Łowkajtis Łowkiel Łowkiel-Sadowski Łowkiet Łowkiewicz Łowkis Łowna Łownicka Łowniczak Łowniczek Łowny Łowocki Łowor Łowozyńska Łowrynowicz Łowrynowska Łowski Łowszynowska Łowyńska Łowysz Łowysz-Kulesza Łowzyk Łowżył Łoyko Łoykuć Łoza Łozak Łozanczyn Łozanow Łozański Łozar Łozarczyk Łozarewicz Łozarowicz Łozarska Łozaryszak Łozarz Łozdowski Łozdzian Łozecki Łozewicz Łozewska Łozga Łoziak Łoziarczyk Łozicki Łoziczonek Łoziec Łoziecka Łozienka Łozienko Łoziewski Łozik Łozikowski Łozimska Łozina Łoziniewska Łozinkiewicz Łozinko Łozinoga Łoziński Łozioczonek Łoziuk Łozki Łozniewski Łoznikow Łoznucho Łozny Łozon Łozonowska Łozor Łozorek Łozorko Łozorowicz Łozoryk Łozow Łozowa Łozowicki Łozowicz Łozowiecki Łozowik Łozowski Łozowy Łozyk Łozynek Łozyniak Łozynko Łozynyk Łozyński Łoździan Łoździn Łoźko Łoźna Łoźniak Łoźnicki Łoźniewski Łoźnikow Łoźny Łoża Łożak Łożański Łożca Łożecki Łożecznik Łożek Łożeniewski Łożeński Łożewicz Łożewski Łożko Łożna Łożniak Łożniewski Łożnikow Łożny Łożowska Łożuch Łożuk Łożyca Łożycki Łożyczka Łożyk Łożykiewicz Łożykowski Łożynek Łożyniak Łożynko Łożyński Łożys Łożysz Łódej Łódka Łódkiewicz Łódkowski Łódtka Łódz Łódzki Łódzkiewicz Łódź Łódź-Śmigielski Łógowy Łój Łójek Łójkiewicz Łójko Łókaszek Łókomski Łókowski Łószakiewicz Łóś Łótka Łóżecki Łóżewicz Łóżkin Łóżko Łóżniak Łóżyński Łub Łuba Łubach Łubacka Łubacz Łubaczuk Łubak Łubakowska Łubaniak Łubaniecka Łubański Łubas Łubasiak Łubasiewicz Łubasiński Łubaszewicz Łubaszewska Łubaś Łubatiuk Łubawa Łubczak Łubczonek Łubczonok Łubczyk Łubczyński Łubecki Łubeczko Łubek Łubgan Łubiach Łubiaczyk Łubiak Łubiakowska Łubian Łubianecka Łubianek Łubianka Łubianko Łubiań Łubiański Łubiarz Łubiasz Łubica Łubich Łubiech Łubiecka Łubiejewska Łubiela Łubieniec Łubieniecki Łubieniewska Łubień Łubieński Łubieszko Łubieżewski Łubik Łubikowski Łubin Łubina Łubinicki Łubiniecka Łubiński Łubis Łubisz Łubiszewski Łubiś Łubjan Łubka Łubkiewicz Łubko Łubkowicz Łubkowski Łubków Łubnicki Łubniewicz Łubniewski Łubo Łubocki Łuboczko Łuboda Łubolińska Łubomski Łubońska Łuborska Łubosik Łubosz Łuboszko Łuboś Łubowiak Łubowicz Łubowiecki Łubowski Łubów Łubul Łubuński Łubyk Łubysz Łuc Łucak Łucakiewicz Łucan Łucaniec Łucarz Łucas Łucaś Łucejko Łucek Łucen Łucenia Łucenko Łuceń Łucewicz Łuch Łucha Łuchcińska Łuchiewicz Łuchmiak Łuchniak Łuchniak-Ufniak Łuchowa Łuchowiak Łuchowicz Łuchowska Łuchowy Łuchowyj Łuchów Łucht Łuchtaj Łuciak Łuciakiewicz Łuciankiewicz Łuciarz Łuciejko Łuciekiewicz Łuciennik Łucik Łucikiewicz Łucikowiak Łucimkiewicz Łucina Łuciniec Łucinkiewicz Łuciński Łucio Łuciow Łuciów Łuciszyński Łuciuk Łuciukiewicz Łuciuł Łuciw Łucja Łucjan Łucjanek Łucjanik Łucjanow Łucki Łucki Łucki Łuckiewicz Łucko Łuckoć Łuckos Łuckosz Łuckoś Łuckow Łuckowicz Łuckowski Łucków Łuców Łucuk Łucuszyn Łucwik Łucyan Łucyarz Łucyga Łucyjanek Łucyk Łucykiewicz Łucyków Łucyn Łucyniak Łucyń Łucypera Łucysz Łucyszyn Łucza Łuczaj Łuczajko Łuczak Łuczak Łuczak Łuczakiewicz Łuczakowski Łuczan Łuczanko Łuczański Łuczarz Łuczas Łuczasz Łuczczak Łuczecki Łuczeczko Łuczejka Łuczejko Łuczek Łuczenczyn Łuczenko Łuczeńczyk Łuczer Łuczewicz Łuczewski Łuczęczyk Łuczka Łuczkanin Łuczkanycz Łuczkanyn Łuczkiewicz Łuczkin Łuczkiw Łuczko Łuczkosiński Łuczkoś Łuczkow Łuczkowiak Łuczkowicz Łuczkowiec Łuczkowski Łuczków Łuczmińska Łuczniak Łuczniewicz Łuczniewski Łucznik Łuczok Łuczon Łuczów Łuczuk Łuczun Łuczuńska Łuczyc Łuczycki Łuczyc-Wyhowski Łuczyk Łuczykiewicz Łuczykowski Łuczyków Łuczyn Łuczyna Łuczynek Łuczyniak Łuczyniec Łuczynin Łuczynowicz Łuczyńczyk Łuczyński Łuczyszyn Łuczywek Łuczywo Łuć Łućko Łućkoś Łud Łuda Łudala Łudała Łudczak Łudczyk Łudek Łuder Łudka Łudkiewicz Łudko Łudkowski Łudno Łudojć Łuduk Łudwiczak Łudyn Łudyń Łudzań Łudzen Łudzeń Łudziak Łudzicz Łudziejewska Łudzień Łudzik Łudzikowski Łudzin Łudzinowska Łudziński Łudziuk Łudzka Łudź Ług Ługa Ługacz Ługaj Ługam Ługanowska Ługański Ługas Ługasiewicz Ługawiak Ługawska Ługewicz Ługiewicz Ługin Ługiński Ługniewicz Ługnowska Ługom Ługoski Ługosz Ługowa Ługowaj Ługowaja Ługowiak Ługowicz Ługowiec Ługowiecka Ługowienko Ługowik Ługownik Ługowoj Ługowski Ługowy Ługun Łuhińska Łuhowa Łuhowy Łuj Łujak Łujczuk Łujkosz Łujkowski Łujszczyk Łuk Łuka Łukacewicz Łukaciejewska Łukacijewski Łukacki Łukacz Łukaczak Łukaczek Łukaczewicz Łukaczewski Łukacziw Łukaczow Łukaczów Łukaczyk Łukaczyn Łukaczyński Łukać Łukaj Łukajanczuk Łukajaniec Łukajanik Łukajaniuk Łukajczuk Łukajczyk Łukajenko Łukajewicz Łukajko Łukajniuk Łukajnowicz Łukajtis Łukajtys Łukalska Łukamienko Łukamiuk Łukan Łukanczuk Łukanczyk Łukanek Łukaniak Łukaniec Łukaniecki Łukaniewicz Łukanik Łukaniowska Łukaniszyn Łukaniuk Łukanko Łukanow Łukanowicz Łukanowski Łukanta Łukanty Łukanus Łukańczuk Łukańczyk Łukańko Łukański Łukarewska Łukarowska Łukarski Łukarz Łukarzewicz Łukarzewska Łukarzyńska Łukas Łukasczyk Łukasek Łukasiak Łukasiak Łukasiewicz Łukasiewicz Łukasiewska Łukasik Łukasin Łukasiński Łukasiuk Łukaski Łukaskiewicz Łukassek Łukassiak Łukasz Łukasza Łukaszak Łukaszaniec Łukaszawska Łukaszcyk Łukaszczak Łukaszczewska Łukaszczow Łukaszczuk Łukaszczy Łukaszczyk Łukaszczyk-Capowski Łukaszczykiewicz Łukaszejko Łukaszek Łukaszenia Łukaszeniec Łukaszenin Łukaszenko Łukaszew Łukaszewicz Łukaszewski Łukaszka Łukaszkiewicz Łukaszko Łukaszkowicz Łukaszo Łukaszonek Łukaszow Łukaszowicz Łukaszowska Łukaszów Łukaszuk Łukaszuk Łukaszuk Łukaszuk Łukaszun Łukaszus Łukaszyk Łukaszyn Łukaszyna Łukaszynin Łukaszyński Łukawa Łukawczyk Łukawer Łukawiec Łukawiecki Łukawniuk Łukawski Łukawszczyk Łukawy Łukcjan Łukcjanek Łukcjaniak Łukcjewska Łukian Łukianiec Łukianienko Łukianionek Łukianiuk Łukianonek Łukianow Łukianowicz Łukianowski Łukianów Łukiańczuk Łukiańczyk Łukiański Łukiawiczyk Łukic Łukicz Łukiczew Łukić Łukiejczuk Łukienczuk Łukieniszyn Łukieńczak Łukieńczuk Łukiesz Łukiewicz Łukiewiczow Łukiewski Łukijan Łukijanczuk Łukijanczyk Łukijaniec Łukijaniuk Łukijanów Łukijańczuk Łukijańczyk Łukijański Łukijeńska Łukin Łukina Łukinczyk Łukiniak Łukinow Łukińczuk Łukiński Łukisz Łukiw Łukiwanowicz Łukjamski Łukjan Łukjanczuk Łukjanek Łukjaniec Łukjanienko Łukjanik Łukjanionek Łukjanionok Łukjaniuk Łukjanow Łukjanowicz Łukjanowski Łukjanów Łukjańczuk Łukjańczyk Łukjański Łukjonow Łukjończyk Łukliński Łukmin Łuknianienko Łukniewicz Łukniewska Łuko Łukocijewski Łukocz-Łuniewski Łukoć Łukoj Łukojańska Łukojc Łukojciów Łukojć Łukojko Łukom Łukomaska Łukomczak Łukomczuk Łukomiak Łukomicz Łukomiuk Łukomowski Łukomski Łukonek Łukoniak Łukonicz Łukoniec Łukonik Łukonowicz Łukoński Łukoryj Łukos Łukoschek Łukosik Łukoski Łukosz Łukoszczuk Łukoszczyk Łukoszek Łukoszewicz Łukoszewska Łukoszius Łukoszko Łukoszuk Łukoszun Łukoszyk Łukoś Łukota Łukow Łukowczyk Łukowiak Łukowicz Łukowiec Łukowiecki Łukowienko Łukowitz Łukowski Łukowskyj Łukowszczyk Łukowszyk Łukowy Łukozik Łuków Łuków-Broniszewski Łuks Łuksa Łuksiak Łuksiewicz Łuksik Łuksin Łuksz Łuksza Łuksza-Korycka Łukszan Łukszaniec Łukszas Łukszczyk Łukszek Łukszewicz Łukszewski Łukszo Łukszta Łukszted Łuksztedt Łuksztet Łukszto Łukszy Łukszyn Łukszyńska Łukszys Łukuc Łukucewicz Łukuciejewska Łukucijewska Łukuczka Łukuć Łukumiak Łukumska Łukus Łukusik Łukuś Łukwiński Łukwiszczyk Łulczyk Łulewicz Łulężałka Łulik Łulis Łuliszak Łułka Łumas Łumiak Łumianek Łumiewski Łumiński Łumniewski Łumowska Łun Łuna Łunak Łunarski Łunarzewski Łunecki Łuneczko Łunej Łunek Łuner Łunert Łungis Łungowski Łunia Łuniak Łunicz Łuniecka Łunieckajte Łuniejewski Łuniew Łuniewicz Łuniewski Łunina Łunińska Łunio Łuniowska Łuniów Łunis Łunkiel Łunkiewicz Łunowska Łunyszyn Łuń Łuńczuk Łuńkiewicz Łuński Łup Łupacz Łupaczewski Łupaczyk Łupaczyński Łupaj Łupak Łupała Łupało Łupandin Łupandzin Łupanow Łupanowicz Łupanów Łupas Łupaszewska Łupawka Łupczak Łupczyk Łupczyńska Łupecka Łupek Łupiak Łupian Łupianek Łupiańska Łupicki Łupicz Łupiecka Łupiejczyk Łupieniak Łupienko Łupień Łupieński Łupieryba Łupierz Łupierzowiec Łupies Łupiesz Łupieszko Łupiez Łupież Łupieżowicz Łupieżowiec Łupij Łupijczuk Łupik Łupikarz Łupikasz Łupikasza Łupin Łupina Łupiniak Łupiniec Łupinka Łupinko Łupinowicz Łupiński Łupiryba Łupisz Łupisza Łupiszyńska Łupiwok Łupka Łupko Łupkowski Łupnia Łupniak Łupnicka Łupniewski Łupnik Łupniowicz Łupow Łupowska Łupów Łupryjak Łupuszyński Łurczyk Łurka Łurzykowski Łurzyński Łus Łusa Łusak Łusakowski Łusek Łusewicz Łusiaczyk Łusiak Łusiakowski Łusiarczyk Łusicki Łusiecki Łusiewicz Łusik Łusiński Łusiuk Łuska Łuskanowska Łuskawa Łuskiewicz Łuskoś Łuskowic Łuskowska Łusoń Łustaborowicz Łustacz Łustyński Łusyszyn Łusz Łuszacki Łuszaj Łuszajtis Łuszak Łuszakiewicz Łuszanek Łuszcz Łuszczacz Łuszczak Łuszczakiewicz Łuszczakowska Łuszczanica Łuszczaniec Łuszczański Łuszczarek Łuszczarz Łuszczek Łuszczeńska Łuszczew Łuszczewski Łuszczka Łuszczki Łuszczkiewicz Łuszczko Łuszczok Łuszczorz Łuszczowska Łuszczuk Łuszczuńska Łuszczyc Łuszczycki Łuszczyk Łuszczykiewicz Łuszczykowska Łuszczyków Łuszczymak Łuszczyn Łuszczyna Łuszczyński Łuszczyszyn Łuszewski Łuszkiewicz Łuszkiewska Łuszkin Łuszko Łuszkowicz Łuszkowski Łuszniak Łusznienko Łuszniewska Łuszowska Łuszpa Łuszpaj Łuszpak Łuszpianko Łuszpiński Łusztak Łusztakiewicz Łuszycka Łuszyn Łuszyński Łuś Łuścik Łuściuk Łuśniak Łuśnin Łut Łutaj Łutczak Łutczenko Łutczyk Łutczyn Łutek Łutka Łutkiewicz Łutkow Łutkowski Łutnik Łutowicz Łutyńska Łutz Łuza Łuzak Łuzan Łuzdowski Łuzeńczyk Łuziak Łuzina Łuziński Łuzna Łuzniak Łuźna Łuźniak Łuźnik Łuźny Łuża Łużak Łużański Łużawska Łużczarz Łużecki Łużek Łużeniecki Łużewicz Łużewska Łużna Łużniak Łużnicki Łużnik Łużny Łużwiak Łużycki Łużyn Łużyna Łużyniecki Łużyński Łużys Łyb Łyba Łybacki Łybak Łybcza Łybczyńska Łybek Łybik Łybko Łybkowski Łybus Łybyk Łyc Łyca Łycek Łych Łycha Łychacz Łychicki Łychin Łychman Łychmus Łychołat Łychoński Łychosiak Łychoszewski Łychowid Łychowit Łychowski Łychowyd Łychwa Łychwar Łyciak Łyciek Łyciński Łyciuk Łycur Łycuś Łycykiewicz Łycyniak Łycz Łyczag Łyczak Łyczakiewicz Łyczakowski Łyczana Łyczany Łyczar Łyczarz Łyczba Łyczbiński Łyczek Łyczewski Łyczka Łyczko Łyczkowski Łyczków Łyczna Łyczno Łyczok Łyczuk Łyczyk Łyczykowski Łyczyński Łyczyszyński Łyczywek Łyczywko Łyd Łyda Łydak Łydek Łydka Łydko Łydkowski Łydno Łydo Łyduch Łydzba Łydzbiński Łydzich Łydzieński Łydzik Łydziński Łydźba Łydźbińska Łydżba Łyga Łygan Łygańczuk Łygańska Łygas Łygaś Łygo Łygonowska Łygoń Łygoński Łygowicz Łygowski Łyhun Łyjak Łyjek Łyjka Łyjok Łyk Łyka Łykanowski Łykasiak Łykaszewicz Łykawka Łyko Łykos Łykow Łykowski Łyków Łykus Łylo Łylowski Łyluk Łyłka Łyłko Łyłyk Łyłysz Łymiszka Łyn Łyncarz Łynczek Łynda Łyndo Łyngas Łyniec Łyniewski Łynio Łyniuk Łynka Łynkawińska Łynko Łynkowski Łyno Łynsza Łyńka Łyński Łyp Łypa Łypacewicz Łypacz Łypaczewski Łypakowska Łypczak Łypeć Łypek Łypeń Łypiak Łypian Łypień Łypik Łypiński Łypka Łypko Łypkowski Łypna Łypnik Łyra Łyrus Łys Łysa Łysa Łysaczenko Łysagórski Łysak Łysakiewicz Łysakowski Łysaków Łysanczuk Łysaniewska Łysaniuk Łysanowicz Łysanowski Łysanów Łysańczuk Łysańczyk Łysawa Łysawka Łysawska Łyscarz Łyschik Łyscz Łysczasz Łysczorz Łysecki Łyseczko Łysejko Łysek Łysenki Łysenko Łyseń Łyseńka Łyseńki Łyseńko Łyseński Łysiak Łysiak Łysiakiewicz Łysiakowski Łysianik Łysiarz Łysica Łysiecki Łysiejko Łysiek Łysien Łysienia Łysienko Łysień Łysieńka Łysieńki Łysiewicz Łysiewko Łysik Łysikiewicz Łysikow Łysikowski Łysin Łysiń Łysiński Łysio Łysionek Łysiuk Łysk Łyska Łyskała Łyskaniuk Łyskanka Łyskanowski Łyskanycz Łyskarzewska Łyskawa Łyskawiński Łyskawka Łyskawska Łyskawy Łyskiewicz Łysko Łyskojc Łyskojć Łyskoś Łyskowa Łyskowicz Łyskowińska Łyskowka Łyskowski Łysków Łyskówka Łyskwa Łysobej Łysobycki Łysogóra Łysogórski Łysokowska Łysomirski Łyson Łysonek Łysonia Łysoniak Łysoniek Łysoniewski Łysonik Łysoń Łysow Łysowiak Łysowiewska Łysowski Łysóń Łysów Łyssowski Łyssy Łystak Łysuniak Łysuniec Łysuniek Łysy Łysy Łysyganicz Łysyganowicz Łysyj Łysyk Łysykowicz Łysynkiewicz Łysyński Łysyszczak Łysyszyn Łysz Łyszak Łyszakowska Łyszcz Łyszczacz Łyszczak Łyszczan Łyszczańska Łyszczarczyk Łyszczarek Łyszczaryk Łyszczarz Łyszczasz Łyszczek Łyszczenko Łyszczerz Łyszczewski Łyszczkowicz Łyszczkowski Łyszczorz Łyszczuk Łyszczyk Łyszczyna Łyszczyński Łyszczyrz Łyszczyszyn Łyszdzak Łyszega Łyszejko Łyszek Łyszewski Łyszęga Łyszk Łyszka Łyszkiewicz Łyszko Łyszkonicz Łyszkowicz Łyszkowski Łyszowicz Łyszyczyn Łyszyk Łyś Łyś-Dobradin Łyśkiewicz Łyśków Łyśniewski Łyta Łytaszczyk Łytek Łytka Łytkiewicz Łytkin Łytko Łytkow Łytkowski Łytniak Łytow Łytwyn Łytysz Ływczak Ływczywek Ływiński Łyza Łyzak Łyzakowska Łyzan Łyzanczuk Łyzbicki Łyzeń Łyziak Łyzicki Łyzień Łyzik Łyzin Łyziński Łyzko Łyzniak Łyzon Łyzoń Łyzun Łyzuń Łyzwińska Łyzyński Łyźniak Łyźnik Łyźwa Łyźwiński Łyż Łyżak Łyżba Łyżbicki Łyżczarz Łyżecka Łyżeczko Łyżen Łyżeń Łyżewski Łyżka Łyżkiewicz Łyżkowicz Łyżkowski Łyżna Łyżniak Łyżnicki Łyżniewska Łyżnik Łyżny Łyżoń Łyżun Łyżwa Łyżwański Łyżwiak Łyżwiński Łyżycki Łyżyczka Łyżykiewicz Łyżyn Łyżyń Łyżyński



    wrzesień 2008 r. - 2 wrzesień 2010 r.

    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005