<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Ś


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997


    Ściak - od gwarowego ściakać ‘zlać (np. deszczem).

    Ścian - od ściana.

    Ściana - od ściana.

    Ścianek - od ściana.

    Ścianowski - od ściana.

    Ściański - od ściana.

    Ściara - od gwarowego ścierać ‘zbrudzić; znudzić’.

    Ściarek - od gwarowego ścierać ‘zbrudzić; znudzić’.

    Ściażko - od staropolskiego ściążka ‘goleń, podudzie’.

    Ściągaj - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściągajło - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściągała - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściągosz - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściązko - od staropolskiego ściążka ‘goleń, podudzie’.

    Ściązko - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściążka - od staropolskiego ściążka ‘goleń, podudzie’.

    Ściążka - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściążki - od staropolskiego ściążka ‘goleń, podudzie’.

    Ściążko - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściążko - od staropolskiego ściążka ‘goleń, podudzie’.

    Ściba - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibak - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibał - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibała - 1462 od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibałka - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibałło - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibało - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ściban - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibek - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibek-Rejmentowski - złożenia brak; Ścibek od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor; Rejmentowski od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Ścibel - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ściberski - może od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibiak - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibich - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibidło - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibiel - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibiela - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibielecki - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibielski - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibier - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibierek - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibierski - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibik - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibilski - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibiło - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibiłowski - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibiński - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibior - 1243 od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibiorek - 1679 od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibiorowski - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibiorski - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibiorski - od nazwy miejscowej Czciborze, dziś Ściborze (bydgoskie, gmina Rojewo), Cibory (łomżyńskie, gmina Zawady).

    Ścibiór - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibirowski - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibis - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibisz - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibiur - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibiwołk - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ściblak - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ściblok - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ścibłak - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ścibło - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ścibłowski - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ścibor - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibora - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibora - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściborczyk - 1684 od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściborek - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibor-Marchocka - złożenia brak; Ścibor od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor; Marchocki 1401 od nazwy miejscowej Marchocice (kieleckie, gmina Racławice).

    Ściborowicz - 1435 od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściborowicz - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściborowski - od nazwy miejscowej Ściborowo (plockie, gmina Mała Wieś), Ścieborowice (opolskie, gmina Krapkowice).

    Ścibor-Rylski - złożenia brak; Ścibor od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor; Rylski 1634 od nazwy miejscowej Rylsk (skierniewickie, gmina Cielądz).

    Ściborski - od nazwy miejscowej Czciborze, dziś Ściborze (bydgoskie, gmina Rojewo), Cibory (łomżyńskie, gmina Zawady).

    Ściborz - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściborz - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibosz - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibosz - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibór - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibór - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibski - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścibur - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibura - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibura - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścibut - od ścibić ‘wtrącać się; wykonywać żmudną pracę ręczną’ lub od imienia Ścibor.

    Ścichocki - od nazwy miejscowej Ciechocin kilka miejscowości).

    Ścichomski - od imion złożonych typu Scibor lub od Ciech z przedrostkiem S-.

    Ścichowski - od nazwy miejscowej Ściechow (gorzowskie, gmina Lubiszyn), Ścichawa, dawniej Ścichowo (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Ściebeł - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ściebełko - 1629 od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ściebier - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebierek - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebior - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebiorowski - od nazwy miejscowej Ściborowo (plockie, gmina Mała Wieś), Ścieborowice (opolskie, gmina Krapkowice).

    Ściebiór - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebiur - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebiura - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebło - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ściebłowski - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ściebor - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebor - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebora - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebora - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścieborowski - od nazwy miejscowej Ściborowo (plockie, gmina Mała Wieś), Ścieborowice (opolskie, gmina Krapkowice).

    Ścieborowski - od nazwy miejscowej Ściborowo (plockie, gmina Mała Wieś), Ścieborowice (opolskie, gmina Krapkowice).

    Ścieborski - 1470 od nazwy miejscowej Ściborzyce (krakowskie, gmina Trzyciąż).

    Ściebór - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebór - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebur - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebur - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebura - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebura - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściebura - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścieburako - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ściechocki - od nazwy miejscowej Ciechocin kilka miejscowości).

    Ściechowicz - od imion złożonych typu Scibor lub od Ciech z przedrostkiem S-.

    Ściechowski - od nazwy miejscowej Ściechow (gorzowskie, gmina Lubiszyn), Ścichawa, dawniej Ścichowo (piotrkowskie, gmina Kluki).

    Ściechólski - od imion złożonych typu Scibor lub od Ciech z przedrostkiem S-.

    Ściechulski - od imion złożonych typu Scibor lub od Ciech z przedrostkiem S-.

    Ściechura - od imion złożonych typu Scibor lub od Ciech z przedrostkiem S-.

    Ściechurski - od imion złożonych typu Scibor lub od Ciech z przedrostkiem S-.

    Ścieg - od gwarowego ścieg ‘rodzaj szycie’.

    Ściegaj - od gwarowego ścieg ‘rodzaj szycie’.

    Ściegas - od gwarowego ścieg ‘rodzaj szycie’.

    Ściegielniak - od nazwy miejscowej Ściegna (kilka miejscowości).

    Ściegienka - od ściegna ‘droga, ścieżka; pastwisko’.

    Ściegienko - od ściegna ‘droga, ścieżka; pastwisko’.

    Ściegienna - od ściegna ‘droga, ścieżka; pastwisko’; od przymiotnika ściegienny.

    Ściegienny - od ściegna ‘droga, ścieżka; pastwisko’; od przymiotnika ściegienny.

    Ściegieńczuk - od ściegna ‘droga, ścieżka; pastwisko’.

    Ściegiński - od nazwy miejscowej Ściegna (kilka miejscowości).

    Ściegliński - od nazwy miejscowej Ściegna (kilka miejscowości).

    Ścieglur - od niemieckich nazw osobowych Stigler, Steigler, te od średnio-wysoko-niemieckiego stigel, stigele ‘przyrząd do przechodzenia przez płot, żywopłot’.

    Ściegosz - od gwarowego ścieg ‘rodzaj szycie’.

    Ściegular - od niemieckich nazw osobowych Stigler, Steigler, te od średnio-wysoko-niemieckiego stigel, stigele ‘przyrząd do przechodzenia przez płot, żywopłot’.

    Ściekała - 1745 od staropolskiego ściekać się ‘bić się’.

    Ścieklica - 1443 od wściekly ‘zły, okrutny’.

    Ścielna - od gwarowych ścielny, ścielony, te od ścielić ‘słać’, pościelic, pościel ‘poduszki, kołdra, bielizna pościelowa itp.’, dawniej też ‘łóżko, posłanie’.

    Ścielny - od gwarowych ścielny, ścielony, te od ścielić ‘słać’, pościelic, pościel ‘poduszki, kołdra, bielizna pościelowa itp.’, dawniej też ‘łóżko, posłanie’.

    Ścielona - od gwarowych ścielny, ścielony, te od ścielić ‘słać’, pościelic, pościel ‘poduszki, kołdra, bielizna pościelowa itp.’, dawniej też ‘łóżko, posłanie’.

    Ścielony - od gwarowych ścielny, ścielony, te od ścielić ‘słać’, pościelic, pościel ‘poduszki, kołdra, bielizna pościelowa itp.’, dawniej też ‘łóżko, posłanie’.

    Ścielski - od gwarowych ścielny, ścielony, te od ścielić ‘słać’, pościelic, pościel ‘poduszki, kołdra, bielizna pościelowa itp.’, dawniej też ‘łóżko, posłanie’.

    Ściengorz - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściengosz - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ścientek - od ścięty ‘majacy płaski czubek’, ściąć.

    Ścieński - zapewne od nazwy miejscowej Ściony (białostockie, gmina Brańsk).

    Ściepan - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stéphanos, od stéphanos ‘wieniec, korona. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już od XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Ściepaniuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stéphanos, od stéphanos ‘wieniec, korona. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już od XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Ściepanowicz - 1551 od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stéphanos, od stéphanos ‘wieniec, korona. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już od XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan; od białoruskiego Sciepan, Stiepan.

    Ściepańczuk - od imienia Stefan, pochodzenia greckiego Stéphanos, od stéphanos ‘wieniec, korona. Łacińska forma Stephanus adaptowana była do języka polskiego w dwóch postaciach, starszej Szczepan i nowszej Stefan. Imię znane w Polsce już od XII wieku. Postać Szczepan poświadczona na początku XIII wieku; na Kresach Wschodnich forma Stepan.

    Ściepień - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepiuk - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepko - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścieplik - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepłek - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepniak - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepuk - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepuko - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepul - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepuło - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepura - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepurko - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściepuro - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściera - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścieracki - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścieranczyszyn - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścieranka - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierański - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścieraszewski - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierawka - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierawko - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierczak - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierczyk - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierka - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierko - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierkowski - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierniański - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ściernicki - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierniewski - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ściernioch - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierski - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścierwicki - od staropolskiego ścierw ‘martwe ciało, trup’, ścierwo ‘padlina’.

    Ścierwiński - od staropolskiego ścierw ‘martwe ciało, trup’, ścierwo ‘padlina’.

    Ścies - od ściesać, ściosać ‘ściąć, ociosać’.

    Ściesiek - od ściesać, ściosać ‘ściąć, ociosać’.

    Ściesłowski - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścieszek - od ścieszyć ‘ucieszyć’.

    Ścieszka - od ścieszyć ‘ucieszyć’.

    Ścieszko - od ścieszyć ‘ucieszyć’.

    Ścieszkowski - od ścieszyć ‘ucieszyć’.

    Ścieszo - od ścieszyć ‘ucieszyć’.

    Ścieszyński - od ścieszyć ‘ucieszyć’.

    Ścieśko - od ścieszyć ‘ucieszyć’.

    Ścieślak - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścieślicki - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścieśniak - od szczęście, ze staropolskiego też szczeście ‘pomyślność, zadowolenie.

    Ścieśniewicz - od szczęście, ze staropolskiego też szczeście ‘pomyślność, zadowolenie.

    Ścieśniewski - od szczęście, ze staropolskiego też szczeście ‘pomyślność, zadowolenie.

    Ścieżka - od ścieżka ‘dróżka, przejście’.

    Ścieżko - od ścieżka ‘dróżka, przejście’.

    Ścieżkowski - od ścieżka ‘dróżka, przejście’.

    Ścieżor - od gwarowego ciężar ‘tyczka wokół której układa się siano w stogu’.

    Ścięgacz - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’; od ściągacz ‘ten, kto ściąga, złodziej’.

    Ścięgaj - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ścięgorz - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ścięgosz - od ściągać, zw staropolskiego ścięgać ‘usuwać, zdejmować; zbierać, gromadzić; zmierzać, podążać’.

    Ściętek - od ścięty ‘majacy płaski czubek’, ściąć.

    Ściężar - od gwarowego ciężar ‘tyczka, wokół której układa się siano w stogu’.

    Ściężor - od gwarowego ciężar ‘tyczka, wokół której układa się siano w stogu’.

    Ściga - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigacki - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigacz - 1643 od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigaczewski - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigaj - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigajko - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigajłło - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigajło - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigal - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigalski - 1708 od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigał - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigała - 1676 od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigałka - 1676 od ścigać ‘pędzić, gonić’; od gwarowego ścigałki ‘kluski kładzione’.

    Ścigałła - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigałło - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigały - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigan - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigana - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigany - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigaszewski - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigelski - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigiela - 1726 od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigielski - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigienna - od ściegna ‘droga, ścieżka; pastwisko’; od przymiotnika ściegienny.

    Ścigienny - od ściegna ‘droga, ścieżka; pastwisko’; od przymiotnika ściegienny.

    Ścigiński - od ściegna ‘droga, ścieżka; pastwisko’.

    Ścigler - od niemieckich nazw osobowych Stigler, Steigler, te od średnio-wysoko-niemieckiego stigel, stigele ‘przyrząd do przechodzenia przez płot, żywopłot’.

    Ściglur - od niemieckich nazw osobowych Stigler, Steigler, te od średnio-wysoko-niemieckiego stigel, stigele ‘przyrząd do przechodzenia przez płot, żywopłot’.

    Ścigła - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigły - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigoń - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścigulski - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ściguła - od ścigać ‘pędzić, gonić’.

    Ścikowic - 1334 od imion typu Czścibor lub od cześć.

    Ścikowski - 1471 od nazwy miejscowej Cikowice, dawniej Czcikowice (tarnowskie, gmina Bochnia).

    Ścimborski - od nazwy miejscowej Ściborzyce (krakowskie, gmina Trzyciąż).

    Ścinbak - od ścinek ‘okrawek’.

    Ścinek - od ścinek ‘okrawek’.

    Ściński - zapewne od nazwy miejscowej Ściony (białostockie, gmina Brańsk).

    Ścioblo - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ściobłoński - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ściobłowski - od ździebło, źdźbło ‘łodyga roślin trawiastych i zbóż; drobna cząsteczka’; od gwarowego ścibło ‘źdźbło’.

    Ściobor - od imienia złożonego Czścibor, którego człon pierwszy podlegał wahaniom fonetycznym: Czcibor, Cibor, Ścibor.

    Ścioch - zapewne od nazwy osobowej Cioch, z przedrostkiem S-.

    Ściocha - zapewne od nazwy osobowej Cioch, z przedrostkiem S-.

    Ściochura - zapewne od nazwy osobowej Cioch, z przedrostkiem S-.

    Ściolna - od gwarowych ścielny, ścielony, te od ścielić ‘słać’, pościelic, pościel ‘poduszki, kołdra, bielizna pościelowa itp.’, dawniej też ‘łóżko, posłanie’.

    Ściolny - od gwarowych ścielny, ścielony, te od ścielić ‘słać’, pościelic, pościel ‘poduszki, kołdra, bielizna pościelowa itp.’, dawniej też ‘łóżko, posłanie’.

    Ściopko - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściopuk - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ściora - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścios - od ściesać, ściosać ‘ściąć, ociosać’.

    Ściórka - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścipaniuk - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipider - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipień - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipiń - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipior - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipiorski - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipiór - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipisz - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipniak - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścipura - od ściepiać ‘zrzucać’ lub też od wschodniosłowiańskiego Sciepan, Stiepan (= Stefan).

    Ścira - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścirek - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścirka - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścirko - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ścisek - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ściseł - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisiewicz - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ścisiński - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ścisk - od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Ściska - od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Ściskalski - od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Ściskała - 1494 od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’; od gwarowego ściskała ‘dusigrosz’.

    Ściskała - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisko - od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Ściskol - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ściskol (Śl) - od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Ściskoł (Śl) - od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Ściskowski - od ściskać ’gnieść, tłoczyć; ściągać; zwierać, zacisnąć; obejmować uściskiem’.

    Ścislak - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścislewski - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścislicki - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisła - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisłasw - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’, z nawiązaniem do imion na sław.

    Ścisław - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisławicz - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisławicz - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisławski - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisławski - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisłek - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisłek - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisło - 1789 od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisło - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisłowicz - 1736 od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisłowicz - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisłowski - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisłowski - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścisły - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ścisły - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ścissek - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ścistowicz - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ścistowski - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ściszek - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ściszewicz - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ściszka - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ściszko - od ściszyć ‘przyciszyc, uspokoić’.

    Ściślak - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściślak - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’; od gwarowego ściślak.

    Ściśler - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściślewski - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściślewski - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściślicki - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściślicki - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściśliński - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściśliński - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściślocki - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściślocki - od ścisły ‘dokładny; zwarty, spoisty’.

    Ściśniak - od ścisnąć, od gwarowego ściśniak ‘gorset’.

    Ściśnik - od ścisnąć, od gwarowego ściśniak ‘gorset’.

    Ściuba - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubak - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubek - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubel - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubeł - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubiak - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubidło - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubiecki - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubielicki - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubik - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubilecki - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubiło - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubioło - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubis - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubisz - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubiś - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubok - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubor - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściubski - od ściubic, ściubać ‘skąpić; robic coś powoli i nieudolnie’.

    Ściupider - od gwarowego ściupać ‘zrąbać; zamienić się z kimś’.

    Ściupidło - od gwarowego ściupać ‘zrąbać; zamienić się z kimś’.

    Ściupidro - od gwarowego ściupać ‘zrąbać; zamienić się z kimś’.

    Ściupski - od gwarowego ściupać ‘zrąbać; zamienić się z kimś’.

    Ściupuk - od gwarowego ściupać ‘zrąbać; zamienić się z kimś’.

    Ściura - od ścierać, ze staropolskiego ścirać ‘usuwać zewnętrzną warstwę; oczyszczać; miażdżyć’, ścierka ‘płocienna szmatka do wycierania naczyń, kurzu itp.’.

    Ściurka - od ściurkać ‘zlewać powoli’.

    Ściurko - od ściurkać ‘zlewać powoli’.

    Ściurkowski - od ściurkać ‘zlewać powoli’.

    Ściurtek - od ściurkać ‘zlewać powoli’.

    Ściwa - od stywa ‘przyrząd do czyszczenia pługa z ziemi’.

    Ściwiarski - od ściwiara ‘przekleństwo; rozpustnik’.

    Ściwierski - od ściwiara ‘przekleństwo; rozpustnik’.

    Ściwowski - od stywa ‘przyrząd do czyszczenia pługa z ziemi’.

    Ściżko - od ścieżka ‘dróżka, przejście’.

    Ścok (Śl) - od staropolskiego szczak ‘nocnik’, szczać ‘oddawać mocz’.

    Śczatko - od staropolskiego szczak ‘nocnik’, szczać ‘oddawać mocz’.

    Ścześniok (Śl) - od szczęście, ze staropolskiego też szczeście ‘pomyślność, zadowolenie.

    Śćklarz - 1453 od szkło ‘przezroczysta substancja krzemianowa’, ze staropolskiego śćkło.

    Śćmiel - 1406 od trzmiel, ze staropolskiego ćmiel, czmiel ‘trzmiel’.

    Śćmielow - 1478 od trzmiel, ze staropolskiego ćmiel, czmiel ‘trzmiel’.

    Śfit - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śkierkosz - od staropolskiego skierka ‘najmniejsza cząstka czegoś’.

    Śkiruć - od litewskiej nazwy osobowej Skirutis.

    Śkiścim - od skislały, skisły.

    Śkiślewicz - od skislały, skisły.

    Śklarczyk - 1480 od szkło ‘przezroczysta substancja krzemianowa’, ze staropolskiego śćkło.

    Śklarz - 1396 od szkło ‘przezroczysta substancja krzemianowa’, ze staropolskiego śćkło.

    Śklarzowicz - 1566 od szkło ‘przezroczysta substancja krzemianowa’, ze staropolskiego śćkło.

    Ślabski - od staropolskiego szłapa ‘ochronne nakrycie głowy’ lub od szłapać, słapać ‘chodzić, deptać’.

    Ślacan - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślachciak - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślachciński - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślachetka - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślacz - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślaczałek - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślaczka - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślada - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladczyk - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladczyn - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladecki - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladeczek - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladek - 1414 od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’; od śladek ‘pośladek’.

    Śladeński - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladewski - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladkowski - 1390 od nazwy miejscowej Śladków (kilka wsi).

    Śladownik - 1427 od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’; od śladownik ‘goniec, szpieg’.

    Śladowski - 1432 od nazwy miejscowej Śladów (kieleckie, gmina Słaboszów; warszawskie, gmina Tułowice).

    Śladurski - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladzik - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śladziński - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Ślag - 1520 od staropolskiego szlaga ‘szlachetka’, także ‘młot, maczuga’, z gwarowego ‘słota, szaruga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlag.

    Ślaga - od staropolskiego szlaga ‘szlachetka’, także ‘młot, maczuga’, z gwarowego ‘słota, szaruga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlag.

    Ślagor - od szlagier ‘człowiek wynajęty do pobicia kogoś’, też ‘modna melodia, przebój’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlager.

    Ślagowski - od staropolskiego szlaga ‘szlachetka’, także ‘młot, maczuga’, z gwarowego ‘słota, szaruga’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlag.

    Ślagórski - od szlagier ‘człowiek wynajęty do pobicia kogoś’, też ‘modna melodia, przebój’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlager.

    Ślak - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślakiewicz - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślakowski - od szlak, ślak ‘droga, przesmyk; ślad, trop’, dawniej ‘iderzenie, udar serca, paraliż’.

    Ślamczyk - od szlam, ślam ‘rzadki muł, śluz’, szlama, ślama ‘kobieta zaniedbana’.

    Ślamczyński - od szlam, ślam ‘rzadki muł, śluz’, szlama, ślama ‘kobieta zaniedbana’.

    Ślana - od przymiotnika ślany, od śla, szla ‘postronki przyczepione do orczyków’.

    Ślanda - od wschodniosłowiańskiego šljanda, šlenda ‘włóczęga’.

    Ślandzicki - od wschodniosłowiańskiego šljanda, šlenda ‘włóczęga’.

    Ślanga - od niemieckiej nazwy osobowej Schlange, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slange ‘wąż, smok, diabeł’ lub od szlęg ‘rodzaj działa’.

    Ślaniec - od przymiotnika ślany, od śla, szla ‘postronki przyczepione do orczyków’.

    Ślanina - od przymiotnika ślany, od śla, szla ‘postronki przyczepione do orczyków’.

    Ślanski - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślany - od przymiotnika ślany, od śla, szla ‘postronki przyczepione do orczyków’.

    Ślańda - od wschodniosłowiańskiego šljanda, šlenda ‘włóczęga’.

    Ślapak - od staropolskiego szłapa ‘ochronne nakrycie głowy’ lub od szłapać, słapać ‘chodzić, deptać’.

    Ślapik - od staropolskiego szłapa ‘ochronne nakrycie głowy’ lub od szłapać, słapać ‘chodzić, deptać’.

    Ślapka - od staropolskiego szłapa ‘ochronne nakrycie głowy’ lub od szłapać, słapać ‘chodzić, deptać’.

    Ślapski - od staropolskiego szłapa ‘ochronne nakrycie głowy’ lub od szłapać, słapać ‘chodzić, deptać’.

    Ślarski - od niemieckiej nazwy osobowej Schlärz, też od gwarowego ślarz ‘śledziona u bydła’.

    Ślarzyński - od niemieckiej nazwy osobowej Schlärz, też od gwarowego ślarz ‘śledziona u bydła’.

    Ślas - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślasa - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślasczyk - 1624 od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślasiński - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaski - 1569 od nazwy miejscowej Ślasy (łomżyńskie, gmina Boguty-Pianki).

    Ślasko - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaskowicz - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślassa - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślasyk - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślasz - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaszkiewicz - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaszyński - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślatała - od zlatać się, dawniej slatać się ‘zlatywać się, gromadzić się’.

    Ślatkowski - od zlatać się, dawniej slatać się ‘zlatywać się, gromadzić się’.

    Ślatosz - od zlatać się, dawniej slatać się ‘zlatywać się, gromadzić się’.

    Ślatyński - od zlatać się, dawniej slatać się ‘zlatywać się, gromadzić się’.

    Ślaz - 1389 od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaza - 1644 od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazak - 1673 od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaząk - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazek - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazewicz - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazik - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaziński - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazka - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazkiewicz - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazko - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazok (Śl) - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazyk - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślazyński - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaź - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślaż - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślażak - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślażeński - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślażewicz - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślażko - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślażyk - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślażyński - od ślaz ‘roślina kwiatowa, malwa’.

    Ślączak - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślączek - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślączka - 1390 od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślączko - 1399 od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślączkowski - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Śląg - 1401 od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Śląga - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Śląka - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Śląsak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śląski - 1440-1500 od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’; od przymiotnika śląski.

    Śląskiewicz - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śląszkiewicz - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śląz - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślązak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślązakiewicz - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślązakowski - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślązała - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślązek - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Śląziak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślązka - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’; od przymiotnika śląski.

    Ślązki - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’; od przymiotnika śląski.

    Ślązkiewicz - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślązok (Śl) - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślązowski - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślązyk - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślążak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślążek - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślążkiewicz - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślążok - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślążyński - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślebarski - od nazwy miejscowej Szlembark (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Ślebecki (Śl) - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebida - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebiedziński - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebioda - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebioda - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebiodziński - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebiodziński - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebocki - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Śleboda - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebodowski - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebodziński - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślebski - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Śled - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledak - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledański - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledek - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledyński - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledziak - 1787 od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledzianowski - od nazwy miejscowej Śledzianów (białostockie, gmina Drohiczyn).

    Śledzicak - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledzicki - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledziecki - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledziejewski - od nazwy miejscowej Śledziejowice (krakowskie, gmina Wieliczka).

    Śledziejowski - od nazwy miejscowej Śledziejowice (krakowskie, gmina Wieliczka).

    Śledziewicz - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledziewski - 1455 od nazwy miejscowej Śledziewo, dziś Śledzie (łomżyńskie, gmina Zambrów).

    Śledzik - 1412-13 od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’; od staropolskiego śledzik ‘pies myśliwski’.

    Śledzikowski - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledzin - 1484 od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledzina - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledziona - od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’.

    Śledzionka - 1579 od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’; od śledzionka ‘śledziona’.

    Śledzionko - od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’; od śledzionka ‘śledziona’.

    Śledziono - od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’.

    Śledziowicz - 1393 od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledziowski - od nazwy miejscowej Śledziewo, dziś Śledzie (łomżyńskie, gmina Zambrów).

    Śledziszewski - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledzki - od śledź ‘ryba morska’.

    Śledzoński - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledź - 1381 od śledź ‘ryba morska’.

    Śledź - od ślad ‘trop; pozostałość po czymś; znikoma ilość’, dawniej ‘powinność ścigania winowajcy; miara gruntu’, śledzić ‘iść po czyichś śladach, bacznie obserwować’; w pochodnych też od śledź ‘ryba morska’.

    Śledż - od śledź ‘ryba morska’.

    Ślefarski - od niemieckiej nazwy osobowej Schläfer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego släfaere ‘śpiący, śpioch’.

    Ślega - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślegiński - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślegl (Śl) - od niemieckiej nazwy osobowej Schlegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slegel ‘drąg, pałka maczuga’.

    Śleis - od gwarowego szleja ‘postronki przyczepione do orczyków’.

    Ślejkowski - od gwarowego szleja ‘postronki przyczepione do orczyków’.

    Ślejski - od gwarowego szleja ‘postronki przyczepione do orczyków’.

    Ślek - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślekowowicz - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślema - od szlemię, ślemię ‘belka poprzecznie umocowana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlemm.

    Ślembarski - od nazwy miejscowej Szlembark (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Ślemek - 1470-80 od szlemię, ślemię ‘belka poprzecznie umocowana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlemm.

    Ślemień - od szlemię, ślemię ‘belka poprzecznie umocowana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlemm.

    Ślemieński - od szlemię, ślemię ‘belka poprzecznie umocowana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlemm.

    Ślemin - od szlemię, ślemię ‘belka poprzecznie umocowana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlemm.

    Ślemiński - od szlemię, ślemię ‘belka poprzecznie umocowana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlemm.

    Ślemp - od gwarowego ślępa ‘wywar gorzelniany’, ślępać ‘mżyc’. szlępać ‘pobrudzić się’.

    Ślempa - od gwarowego ślępa ‘wywar gorzelniany’, ślępać ‘mżyc’. szlępać ‘pobrudzić się’.

    Ślenczek - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślenczka - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślenczkowski - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślenczkowski - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Śleniak - może od gwarowego śleni ‘pośledni, ostatni’.

    Ślenk - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślenzak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślenzakiewicz - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślenzakowski - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślenzok (Śl) - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślenżok (Śl) - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śleń - może od gwarowego śleni ‘pośledni, ostatni’.

    Śleńczek - może od gwarowego śleni ‘pośledni, ostatni’.

    Śleńczek - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Śleńczeka - może od gwarowego śleni ‘pośledni, ostatni’.

    Śleńczka - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Śleński - może od gwarowego śleni ‘pośledni, ostatni’.

    Ślep - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepa - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepacki - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepaczek - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepaczuk - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepak - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepakura - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepczak - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepczuk - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepczyk - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepczyński - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepecki - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepek - 1568 od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepenko - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepeńczuk - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepiak - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepicki - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepiczko - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepiec - 1489 od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepień - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepieńczuk - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepik - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepikas - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepiko - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepikowski - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepiński - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepka - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepkiewicz - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepko - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepniak - 1674 od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepocki - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepokora - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepokur - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepokura - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepokuz - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepow - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepowron - 1441 od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepowron-Korwin - złożenia brak; Ślepowron 1441 od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’; Korwin 1555 od nazwy herbu Korwin. Nazwa herbu notowana od XV wieku, od łacińskiego corvinus ‘kruczy’.

    Ślepowron-Łukaszewicz - złożenia brak; Ślepowron 1441 od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’; Łukaszewicz 1377 od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Ślepowroński - 1617 od nazwy miejscowej Ślepowrony (ciechanowskie, gmina Sochocin; łomżyńskie, gmina Nur).

    Śleprowański - od nazwy miejscowej Ślepowrony (ciechanowskie, gmina Sochocin; łomżyńskie, gmina Nur).

    Ślepski - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepuchow - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepuchowski - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślepuszewski - od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’; od ślepiec ‘niewidomy’.

    Ślepy - 1571 od ślepy ‘niewidzący; nie mający wylotu’.

    Ślesak - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesar - 1507 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesarczuk - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesarczyk - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesarek - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesarew - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesarewski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesarski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesarz - 1601 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śleser - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślesieński - od nazwy miejscowej Ślesin (miasto, konińskie; wieś, bydgoskie, gmina Nakło).

    Ślesiński - 1388 od nazwy miejscowej Ślesin (miasto, konińskie; wieś, bydgoskie, gmina Nakło).

    Ślesiona - od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’.

    Śleszczyński - od nazwy miejscowej Ślesin (miasto, konińskie; wieś, bydgoskie, gmina Nakło).

    Śleszyński - od nazwy miejscowej Ślesin (miasto, konińskie; wieś, bydgoskie, gmina Nakło).

    Ślewa - od zlewać, dawniej slewać ‘przelać płyn z wielu naczyń do jednego’; od gwarowego ślewać ‘zlewać’.

    Ślewczuk - od zlewać, dawniej slewać ‘przelać płyn z wielu naczyń do jednego’; od gwarowego ślewać ‘zlewać’.

    Ślewicki - od zlewać, dawniej slewać ‘przelać płyn z wielu naczyń do jednego’; od gwarowego ślewać ‘zlewać’.

    Ślewiczko - od zlewać, dawniej slewać ‘przelać płyn z wielu naczyń do jednego’; od gwarowego ślewać ‘zlewać’.

    Ślewiński - od zlewać, dawniej slewać ‘przelać płyn z wielu naczyń do jednego’; od gwarowego ślewać ‘zlewać’.

    Ślewski - od nazwy miejscowej Ślewo (włocławskie, gmina Wielgie).

    Ślewski - od zlewać, dawniej slewać ‘przelać płyn z wielu naczyń do jednego’; od gwarowego ślewać ‘zlewać’.

    Ślezak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślezak - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezankiewicz - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezankowski - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezański - od nazwy miejscowej Ślęzany (częstochowskie, gmina Lelów), Ślężany (ostrołęckie, gmina Dąbrówka).

    Ślezański - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezar - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślezenko - od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’.

    Ślezenko - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleziak - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezik - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezin - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezinger - od niemieckiej nazwy osobowej Schlesinger określającej człowieka pochodzącego ze Śląska’.

    Śleziński - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleziona - 1712 od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’.

    Ślezionka - 1786 od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’; od ślezionka ‘roślina z gromady paprotników’.

    Ślezioński - od śledziona ‘narząd wewnętrzny ssaków znajdujący się w jamie brzusznej’.

    Śleziuk - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezok - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezuk - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezyn - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślezynger - od niemieckiej nazwy osobowej Schlesinger określającej człowieka pochodzącego ze Śląska’.

    Ślezyngier - od niemieckiej nazwy osobowej Schlesinger określającej człowieka pochodzącego ze Śląska’.

    Śleź - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleźnik - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleżak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śleżak - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleżanin - 1339 od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śleżankiewicz - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleżanowski - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleżański - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleżewski - od nazwy miejscowej Śleszowice, też Śleżowice (bielskie, gmina Zembrzyce).

    Śleżewski - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleżowski - od nazwy miejscowej Śleszowice, też Śleżowice (bielskie, gmina Zembrzyce).

    Śleżowski - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleżuk - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śleżuk - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Śleżyński - od zleźć, dawniej sleść ‘zjeść z czegoś; złuszczyć się z powierzchni’, od gwarowego śleźć, śleść ‘zleźć, zejść’.

    Ślębida - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślęcka - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęczak - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęczek - 1581 od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęczka - 1557 od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęczko - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęczkowski - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęczna - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęczuk - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęczykowski - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęg - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęga - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęgiewicz - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęk - od ślęczeć ‘wysiadywać, wyczekiwać’, ślęczka ‘osoba wysiadująca’.

    Ślęmp - od gwarowego ślępa ‘wywar gorzelniany’, ślępać ‘mżyc’. szlępać ‘pobrudzić się’.

    Ślęnzak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślęp - od gwarowego ślępa ‘wywar gorzelniany’, ślępać ‘mżyc’. szlępać ‘pobrudzić się’.

    Ślęsak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślęski - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślęszyński - od nazwy miejscowej Ślesin (miasto, konińskie; wieś, bydgoskie, gmina Nakło).

    Ślęza - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęzaczek - 1577 od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślęzak - 1626 od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślęzakiewicz - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślęzakowski - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślęzański - od nazwy miejscowej Ślęzany (częstochowskie, gmina Lelów), Ślężany (ostrołęckie, gmina Dąbrówka).

    Ślęzański - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęzawski - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęzek - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęziak - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęzik - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęzka - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęzok (Śl) - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślęzowski - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęż - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślęża - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślężajski - 1693 od nazwy miejscowej Ślęzany (częstochowskie, gmina Lelów), Ślężany (ostrołęckie, gmina Dąbrówka).

    Ślężak - 1442 od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślężakiewicz - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślężakowski - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślężański - 1693 od nazwy miejscowej Ślęzany (częstochowskie, gmina Lelów), Ślężany (ostrołęckie, gmina Dąbrówka).

    Ślężek - 1415 od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślężewicz - od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślężka - 1394 od staropolskiego śląg ‘słota, niepogoda’.

    Ślężyński - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śliba - od gwarowego śliba ‘ozdoba palmy wielkanocnej’.

    Ślibida - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Śliboda - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’.

    Ślichcin - od szlichta ‘klej tkacki; warstwa zaprawy w murarstwie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Schlicht(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego slëht, sliht ‘prosto, gładko’.

    Ślicmer - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Schlitz ‘rysa, szczelina w skale’, także ‘rozporek’.

    Ślicner - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Schlitz ‘rysa, szczelina w skale’, także ‘rozporek’.

    Śliczna - od śliczny ‘piękny, uroczy, bardzo ładny’.

    Śliczner - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Schlitz ‘rysa, szczelina w skale’, także ‘rozporek’.

    Śliczniak - od śliczny ‘piękny, uroczy, bardzo ładny’.

    Ślicznik - od śliczny ‘piękny, uroczy, bardzo ładny’.

    Śliczniuk - od śliczny ‘piękny, uroczy, bardzo ładny’.

    Śliczny - 1528 od śliczny ‘piękny, uroczy, bardzo ładny’.

    Ślidziewski - od nazwy miejscowej Śledziewo, dziś Śledzie (łomżyńskie, gmina Zambrów).

    Ślifarski - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślifiarski - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślifierczyk - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślifierski - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślifierz - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślifiński - od szlifa, szlufa ‘naramiennik, epolet’ lub od szlif ‘powierzchnia wypolerowana’.

    Ślifirczyk - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślifirski - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślifirz - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślifka - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliga - od gwarowego śliga, śluga ‘rózga, nieproszony gość na weselu’.

    Śligowski - od gwarowego śliga, śluga ‘rózga, nieproszony gość na weselu’.

    Ślima - od niemieckiej nazwy osobowej Schlimm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slim ‘krzywy, odwrócony’, też od gwarowego szlim ‘płacz’, ślimać się, ślimaczyć ‘płakać, mazać się’.

    Ślimaczek - 1621 od ślimak; ślimaczek.

    Ślimaczyk - 1614 od ślimak; ślimaczek.

    Ślimak - 1408 od ślimak.

    Ślimakowicz - 1588 od ślimak.

    Ślimakowski - od ślimak.

    Ślimas - od niemieckiej nazwy osobowej Schlimm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slim ‘krzywy, odwrócony’, też od gwarowego szlim ‘płacz’, ślimać się, ślimaczyć ‘płakać, mazać się’.

    Ślimborski - od nazwy miejscowej Szlembark (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Ślimiński - od niemieckiej nazwy osobowej Schlimm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slim ‘krzywy, odwrócony’, też od gwarowego szlim ‘płacz’, ślimać się, ślimaczyć ‘płakać, mazać się’.

    Ślimko - od niemieckiej nazwy osobowej Schlimm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slim ‘krzywy, odwrócony’, też od gwarowego szlim ‘płacz’, ślimać się, ślimaczyć ‘płakać, mazać się’.

    Ślimkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Schlimm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slim ‘krzywy, odwrócony’, też od gwarowego szlim ‘płacz’, ślimać się, ślimaczyć ‘płakać, mazać się’.

    Ślimok (Śl) - od ślimak.

    Ślin - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’.

    Ślina - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’.

    Śliniak - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’.

    Śliniński - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’.

    Ślinka - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’.

    Ślinkiewicz - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’.

    Ślinko - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’.

    Ślintula - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’; od ślinta ‘ten, co się ślini’.

    Śliński - od ślina ‘wydzielina gruczołów ślinowych’.

    Ślip - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipa - 1492 od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipaczek - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipaczuk - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipańczuk - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipcewicz - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipczak - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipczenko - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipczuk - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipczynko - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipczyński - od nazwy miejscowej Ślipcze (zamojskie, gmina Hrubieszów).

    Ślipecki - od nazwy miejscowej Ślipcze (zamojskie, gmina Hrubieszów).

    Ślipek - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipenczuk - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipenko - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipeńczuk - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipeńki - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipeńko - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Śliperacki - od niemieckiej nazwy osobowej Schlipper, ta od dolnoniemieckiego ślippen ‘ślizgać się, wyślizgiwać się’.

    Śliperski - od niemieckiej nazwy osobowej Schlipper, ta od dolnoniemieckiego ślippen ‘ślizgać się, wyślizgiwać się’.

    Śliperski - od niemieckiej nazwy osobowej Schlipper, ta od dolnoniemieckiego ślippen ‘ślizgać się, wyślizgiwać się’.

    Ślipiec - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipienko - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipieńczuk - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipierski - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipiko - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipikowski - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipiński - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipka - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’; od ślipka ‘przylepka’.

    Ślipko - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’; od ślipka ‘przylepka’.

    Ślipkowski - od nazwy miejscowej Ślipki (Wileńszczyzna).

    Śliporski - od niemieckiej nazwy osobowej Schlipper, ta od dolnoniemieckiego ślippen ‘ślizgać się, wyślizgiwać się’.

    Ślipota - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipski - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślipy - od podstawy ślip-, por. ślipieć, ślipać ‘wysilać wzrok’, ślipia, ślepia ‘oczy zwierzęcie, też ludzkie’, ślipek ‘okoń’.

    Ślirz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślirzewski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślis - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślisarczyk - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślisarek - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślisarenko - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślisarski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślisarz - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śliser - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślisiewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślisinger - od niemieckiej nazwy osobowej Schlesinger określającej człowieka pochodzącego ze Śląska’.

    Ślisingier - od niemieckiej nazwy osobowej Schlesinger określającej człowieka pochodzącego ze Śląska’.

    Ślisiński - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliski - od śliski ‘mający gładką, wilgotną powierzchnię’.

    Ślisko - od śliski ‘mający gładką, wilgotną powierzchnię’.

    Śliskowski - od śliski ‘mający gładką, wilgotną powierzchnię’.

    Ślisynger - od niemieckiej nazwy osobowej Schlesinger określającej człowieka pochodzącego ze Śląska’.

    Ślisyngier - od niemieckiej nazwy osobowej Schlesinger określającej człowieka pochodzącego ze Śląska’.

    Ślisz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliszczyk - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliszewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliszka - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliszkiewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliszko - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliusarczyk - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śliw - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwa - 1482 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwacz - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwak - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwaka - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwakowski - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwaniuk - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwankiewicz - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwańczuk - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwańczyk - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwański - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Schliwer, ta od nazw miejscowych Schleiw, Schlieveu.

    Śliwarski - od niemieckiej nazwy osobowej Schliwer, ta od nazw miejscowych Schleiw, Schlieveu.

    Śliwczak - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwczycz - 1464 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwczyk - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwczyński - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwecki - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwek - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliweński - 1699 od nazwy miejscowej Śliwiny (kilka wsi), Śliwno (poznańskie, gmina Kuślin).

    Śliwer - od niemieckiej nazwy osobowej Schliwer, ta od nazw miejscowych Schleiw, Schlieveu.

    Śliwerski - od niemieckiej nazwy osobowej Schliwer, ta od nazw miejscowych Schleiw, Schlieveu.

    Śliwiacki - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwiak - 1766 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwian - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwiana - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwianka - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwiany - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwiarski - od niemieckiej nazwy osobowej Schliwer, ta od nazw miejscowych Schleiw, Schlieveu.

    Śliwic - 1417 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwicki - od nazwy miejscowej Śliwice (kilka wsi).

    Śliwiczyński - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwiecki - od nazwy miejscowej Śliwice (kilka wsi).

    Śliwiek - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwienko - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwieński - od nazwy miejscowej Śliwiny (kilka wsi), Śliwno (poznańskie, gmina Kuślin).

    Śliwierski - od niemieckiej nazwy osobowej Schliwer, ta od nazw miejscowych Schleiw, Schlieveu.

    Śliwierz - od niemieckiej nazwy osobowej Schliwer, ta od nazw miejscowych Schleiw, Schlieveu.

    Śliwieski - od nazwy miejscowej Śliwice (kilka wsi).

    Śliwik - od nazwy miejscowej Śliwiny (kilka wsi), Śliwno (poznańskie, gmina Kuślin).

    Śliwinko - od nazwy miejscowej Śliwiny (kilka wsi), Śliwno (poznańskie, gmina Kuślin).

    Śliwiński - 1641 od nazwy miejscowej Śliwiny (kilka wsi), Śliwno (poznańskie, gmina Kuślin).

    Śliwiok (Śl) - od nazwy miejscowej Śliwiny (kilka wsi), Śliwno (poznańskie, gmina Kuślin).

    Śliwirski - od niemieckiej nazwy osobowej Schliwer, ta od nazw miejscowych Schleiw, Schlieveu.

    Śliwiski - od nazwy miejscowej Śliwice (kilka wsi).

    Śliwisz - 1385 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwka - 1373 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwkaniec - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwkiewicz - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwkin - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwko - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwkowicz - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’; od śliwka ‘owoc śliwy’.

    Śliwkowski - 1565 od nazwy miejscowej Śliwkowo (włocławskie, gmina Nieszawa).

    Śliwłok (Śl) - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwnicki - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwo - 1676 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwocki - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwok (Śl) - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwon - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwoniak - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwonik - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwoniok - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwoniuk - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwoń - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwoński - od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwoski - od nazwy miejscowej Śliwowo (łomżyńskie, gmina Rutki).

    Śliwosz - 1386 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliwowski - 1569 od nazwy miejscowej Śliwowo (łomżyńskie, gmina Rutki).

    Śliwski - 1638 od nazwy miejscowej Śliwa (kilka wsi).

    Śliwusz - 1436 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Śliz - 1569 od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliza - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizak - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizakowski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizanawski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizankiewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizankowski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizanowski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizański - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizar - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślizarski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślizarz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizawka - 1536 od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’; od ślizawka ‘ślizgawka’.

    Ślizawski - od nazwy miejscowej Śluzów (kaliskie, gmina Syców), lub od Ślizowo (Wileńszczyzna).

    Ślizeń - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizewski - od nazwy miejscowej Śluzów (kaliskie, gmina Syców), lub od Ślizowo (Wileńszczyzna).

    Ślizga - od gwarowego ślizgi ‘śliski’; od ślizga ‘ryba cierniopromienna’.

    Ślizgi - od gwarowego ślizgi ‘śliski’.

    Ślizgowski - od gwarowego ślizgi ‘śliski’.

    Ślizień - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’; od ślizie ‘ryba brzana; ślimak’.

    Ślizieński - od nazwy miejscowej Śliżyn (KrW).

    Śliziewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliziewski - od nazwy miejscowej Śluzów (kaliskie, gmina Syców), lub od Ślizowo (Wileńszczyzna).

    Ślizik - 1560 od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizin - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliziński - od nazwy miejscowej Śliżyn (KrW).

    Śliziuk - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizo - 1636 od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizowski - 1636 od nazwy miejscowej Śluzów (kaliskie, gmina Syców), lub od Ślizowo (Wileńszczyzna).

    Ślizuk - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślizyk - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliź - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliźniewicz - 1558 od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliż - 1534 od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliża - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliżak - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliżankiewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliżanowski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliżawski - od nazwy miejscowej Śluzów (kaliskie, gmina Syców), lub od Ślizowo (Wileńszczyzna).

    Śliżewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliżewski - od nazwy miejscowej Śluzów (kaliskie, gmina Syców), lub od Ślizowo (Wileńszczyzna).

    Śliżka - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śliżowski - od nazwy miejscowej Śluzów (kaliskie, gmina Syców), lub od Ślizowo (Wileńszczyzna).

    Śliżyński - od nazwy miejscowej Śliżyn (KrW).

    Śloga - 1560 od gwarowego śloga, szloga ‘duży młot do ubijania gliny; poręba’.

    Ślonski - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślonzak - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślonzok - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Śloński - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślopek - od staropolskiego szłapa ‘ochronne nakrycie głowy’ lub od szłapać, słapać ‘chodzić, deptać’.

    Ślosarczuk - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślosarczyk - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślosarek - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślosarenko - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślosarski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślosarz - 1414 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślosecki - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Ślosek - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Śloser - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śloska - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Ślosko - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Ślosorz (Śl) - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślosowski - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Śloszyński - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Ślot - od zlatać się, dawniej slatać się ‘zlatywać się, gromadzić się’; od gwarowego ślotać ‘zlatać’.

    Ślotala - od zlatać się, dawniej slatać się ‘zlatywać się, gromadzić się’; od gwarowego ślotać ‘zlatać’.

    Ślotała - od zlatać się, dawniej slatać się ‘zlatywać się, gromadzić się’; od gwarowego ślotać ‘zlatać’.

    Ślozarek - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślozer - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślozko - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Ślozowski - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Śloźnik - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Ślożnik - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Ślósarczyk - 1618 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślósarek - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślósarkiewicz - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślósarski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślósarz - 1643 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślósorz (Śl) - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślózak - od niemieckiej nazwy osobowej Schloß, ta od Schloß ‘zamek’; od gwarowego szlos ‘zamek’.

    Śluba - od ślub ‘zawarcie związku małżeńskiego; przysięga’.

    Ślubecki - od ślub ‘zawarcie związku małżeńskiego; przysięga’.

    Ślubik - od ślub ‘zawarcie związku małżeńskiego; przysięga’.

    Ślubiński - od ślub ‘zawarcie związku małżeńskiego; przysięga’.

    Ślubojański - od ślub ‘zawarcie związku małżeńskiego; przysięga’.

    Śluborski - od ślub ‘zawarcie związku małżeńskiego; przysięga’.

    Ślubowicz - 1399 od ślub ‘zawarcie związku małżeńskiego; przysięga’.

    Ślubowski - od nazw miejscowych Ślubów, Ślubowo (kilak wsi).

    Ślubski - od ślub ‘zawarcie związku małżeńskiego; przysięga’.

    Ślufarczyk - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślufarnik - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślufarski - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Ślufcik - od szlifa, szlufa ‘naramiennik, epolet’ lub od szlif ‘powierzchnia wypolerowana’.

    Ślufik - od szlifa, szlufa ‘naramiennik, epolet’ lub od szlif ‘powierzchnia wypolerowana’.

    Ślufiński - od szlifa, szlufa ‘naramiennik, epolet’ lub od szlif ‘powierzchnia wypolerowana’.

    Ślufirski - od szlifierz ‘rzemieślnik zajmujący się szlifowaniem, wyrównywaniem’.

    Śluga - od gwarowego śliga, śluga ‘rózga, nieproszony gość na weselu’.

    Ślugacz - od gwarowego śliga, śluga ‘rózga, nieproszony gość na weselu’.

    Ślugaj - od gwarowego śliga, śluga ‘rózga, nieproszony gość na weselu’.

    Ślugajski - od gwarowego śliga, śluga ‘rózga, nieproszony gość na weselu’.

    Ślugej - od gwarowego śliga, śluga ‘rózga, nieproszony gość na weselu’.

    Ślumkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Schlimm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slim ‘krzywy, odwrócony’, też od gwarowego szlim ‘płacz’, ślimać się, ślimaczyć ‘płakać, mazać się’.

    Ślumowski - od niemieckiej nazwy osobowej Schlimm, ta od średnio-wysoko-niemieckiego slim ‘krzywy, odwrócony’, też od gwarowego szlim ‘płacz’, ślimać się, ślimaczyć ‘płakać, mazać się’.

    Ślus - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusakiewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusakowicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusałek - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusar - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarczak - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarczewski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarczuk - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarczy - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarczyk - 1653 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarczyński - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarek - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarenka - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarenko - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusareńka - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarkiewicz - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarski - 1798 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślusarz - 1691 od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusarzyk - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusaski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusek - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusewski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusiarski - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’; od przymiotnika ślusarski.

    Ślusiewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śluskowski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusorz (Śl) - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślusowicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślusowski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślussarz - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śluszarz - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śluz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’; od śluz ‘lepka, galaretowatasubstancja; wydzielina gruczołów’.

    Śluza - 1425 od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’; od śluza ‘urządzenie zaporowe dzielące dwa zbiorniki wodne o róznym poziomie’.

    Śluzak - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śluzalek - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’

    Śluzała - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śluzałek - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śluzar - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śluzarek - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śluzarz - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śluzek - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śluzewski - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śluziewicz - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śluzor - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Śluzyński - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślużar - od ślusarz, ze staropolskiego ślusarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślużel - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Ślużel-Jancewicz - złożenia brak; Ślużel od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’; Jancewicz

    Ślużyński - od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śmagacz - od smagać, z gwarowego szmagać ‘bić, chłostać’, też od smaga ‘pragnienie’.

    Śmagaj - od smagać, z gwarowego szmagać ‘bić, chłostać’, też od smaga ‘pragnienie’.

    Śmagasiewicz - od smagać, z gwarowego szmagać ‘bić, chłostać’, też od smaga ‘pragnienie’.

    Śmagielski - od smagać, z gwarowego szmagać ‘bić, chłostać’, też od smaga ‘pragnienie’.

    Śmardz - 1767 od smardz, także smarz, smarszcz ‘grzyb jadalny’.

    Śmarski - od smardz, także smarz, smarszcz ‘grzyb jadalny’.

    Śmarż - od smardz, także smarz, smarszcz ‘grzyb jadalny’.

    Śmechowicz - od śmiech.

    Śmeja - od dawnego szmajda, szmaja, szamania, sznajda ‘mańkut’.

    Śmejda - od dawnego szmajda, szmaja, szamania, sznajda ‘mańkut’.

    Śmela - od śmiały ‘odważny’.

    Śmelak - od śmiały ‘odważny’.

    Śmentek - od staropolskiego smęt ‘smutek’, smęcić się ‘smucić się’, później smutek, smutny.

    Śmentoch - od staropolskiego smęt ‘smutek’, smęcić się ‘smucić się’, później smutek, smutny.

    Śmerczek - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmesz - od śmiech.

    Śmeszek - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmetana - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmędra - od gwarowego śmędrać (się), szmędrać ‘łazić tam i z powrotem, kręcić się’.

    Śmętek - od staropolskiego smęt ‘smutek’, smęcić się ‘smucić się’, później smutek, smutny.

    Śmiada - od śniady ‘mający ciemną cerę’; od gwarowego śmiady ‘śniady’.

    Śmiadowski - od nazwy miejscowej Śniadowo (łomżyńskei, gmina Śniadowo, warszawskie, gmina Zakroczym).

    Śmiady - od śniady ‘mający ciemną cerę’; od gwarowego śmiady ‘śniady’.

    Śmialik - 1652 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiała - 1727 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałacz - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałczyk - 1600 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałecki - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałek - 1399 od śmiały ‘odważny’; od śmiałek ‘człowiek lekceważący niebiezpieczeństwa’.

    Śmiałkiewicz - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałko - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałkowski - 1793 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałkowski - 1793 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałogórski - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałosz - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałowicz - 1655 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiałowski - 1724 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiały - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiara - 1424 od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmiarkowski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmiarowski - od nazwy miejscowej Śmiarowo (łomżyńskie, gmina Mały Płock).

    Śmiaszek - od śmiech.

    Śmiatacz - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmiatała - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmiatek - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmiatkowski - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmiatłowski - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmiatowski - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmiąder - od gwarowego śmędrać (się), szmędrać ‘łazić tam i z powrotem, kręcić się’.

    Śmich - od śmiech.

    Śmichalski - od śmiech.

    Śmichel - od śmiech.

    Śmichorski - od śmiech.

    Śmichowicz - od śmiech.

    Śmichowski - od śmiech.

    Śmichur - od śmiech.

    Śmichura - od śmiech.

    Śmichurski - od śmiech.

    Śmicielski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śmiciński - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śmiczek - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śmiczkiewicz - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śmiczkowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śmić - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śmić - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śmid - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmida - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmidecki - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiderek - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiderski - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmidła - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmidoda - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmidowicz - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmidowski - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmidrowicz - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmidziński - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiec - od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmiech - 1437 od śmiech.

    Śmiechalski - od śmiech.

    Śmiechawski - od śmiech.

    Śmiechewicz - od śmiech.

    Śmiechocki - od śmiech.

    Śmiechoła - od śmiech.

    Śmiechoń - od śmiech.

    Śmiechorski - od śmiech.

    Śmiechowicz - od śmiech.

    Śmiechowski - od nazw miejscowychŚmiechów, Śmiechowice (kilka wsi).

    Śmiechowski - od śmiech.

    Śmiechórski - od śmiech.

    Śmiechun - od śmiech.

    Śmiechura - od śmiech.

    Śmiechurski - od śmiech.

    Śmieciakowski - od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmiecikowski - od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmieciński - od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmieciska - od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmieciuch - od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmieciuszewski - od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmieć - od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmiedowski - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiedziewski - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiedziński - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiedziuk - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiedzowicz - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiedzowski - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmiegalski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiegasiewicz - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiegel - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiegelski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiegiel - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiegielski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmieglewski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmiegocki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockioe, gmina Radzanowo).

    Śmiegoń - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiegowski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiegucki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockioe, gmina Radzanowo).

    Śmieguła - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmieguń - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiegusiewicz - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmieiński - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmieja - 1716 od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejak - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejan - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejanowski - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejczak - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejczyk - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejek - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejewski - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejka - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejko - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejkowski - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiejowski - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiekowicz - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiekowski - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmiel - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiela - od śmiały ‘odważny’.

    Śmielak - od śmiały ‘odważny’.

    Śmielecki - od śmiały ‘odważny’.

    Śmielewicz - od śmiały ‘odważny’.

    Śmielewski - od nazwy miejscowej Śmiełów (kaliskie, gmina Żerków).

    Śmieliński - od nazwy miejscowej Śmielin (bydgoskie, gmina Sadki).

    Śmielkiewicz - od śmiały ‘odważny’.

    Śmielowski - od nazwy miejscowej Śmiełów (kaliskie, gmina Żerków).

    Śmielski - od nazwy miejscowej Śmieły (włocławskie, gmina Izbica Kujawska).

    Śmieluk - od śmiały ‘odważny’.

    Śmieł - 1786 od śmiały ‘odważny’.

    Śmieła - 1666-67 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiełek - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiełka - 1787 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiełkow - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiełkowski - od śmiały ‘odważny’.

    Śmiełowski - od nazwy miejscowej Śmiełów (kaliskie, gmina Żerków).

    Śmiera - 1424 (Maz) od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmierak - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmierański - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmierchalski - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmierciak - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmierciew - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmierciński - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmierciok - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmierczewski - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmierczyński - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmierdziński - od nazwy miejscowej Śmierdzin (KrW).

    Śmierek - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmiergal - od smargać, smyrgać, smyrgać, smyrkać, szmergać ‘ciskać, rzucać z rozmachem; skoczyć szybko’.

    Śmiergała - od smargać, smyrgać, smyrgać, smyrkać, szmergać ‘ciskać, rzucać z rozmachem; skoczyć szybko’.

    Śmiergiel - od smargać, smyrgać, smyrgać, smyrkać, szmergać ‘ciskać, rzucać z rozmachem; skoczyć szybko’; od gwarowego śmiergiel ‘okrągły kamień do ostrzenia narzędzi z korbką’.

    Śmierguła - od smargać, smyrgać, smyrgać, smyrkać, szmergać ‘ciskać, rzucać z rozmachem; skoczyć szybko’.

    Śmierła - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmierna - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Smirnow, ta od smirna ‘mirra; wieniec mirtowy’ lub od staropolskiego przymiotnika śmierny ‘cierpliwy, cichy’.

    Śmierniak - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Smirnow, ta od smirna ‘mirra; wieniec mirtowy’ lub od staropolskiego przymiotnika śmierny ‘cierpliwy, cichy’.

    Śmiernik - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Smirnow, ta od smirna ‘mirra; wieniec mirtowy’ lub od staropolskiego przymiotnika śmierny ‘cierpliwy, cichy’.

    Śmiernow - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Smirnow, ta od smirna ‘mirra; wieniec mirtowy’ lub od staropolskiego przymiotnika śmierny ‘cierpliwy, cichy’.

    Śmiernowski - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Smirnow, ta od smirna ‘mirra; wieniec mirtowy’ lub od staropolskiego przymiotnika śmierny ‘cierpliwy, cichy’.

    Śmierny - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Smirnow, ta od smirna ‘mirra; wieniec mirtowy’ lub od staropolskiego przymiotnika śmierny ‘cierpliwy, cichy’.

    Śmierski - od nazwy miejscowej Śmiary (siedleckie, gmina Wiśniew).

    Śmierszalski - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmierszała - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmierszchalski - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmierszchała - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmiertek - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmiertelna - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmiertelny - od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmiertka - 1428 od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmierz - 1563 od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmierzalski - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmierzchalski - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmierzchała - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmierzchwalski - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmierzyc - 1488 od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmierzyk - 1424 od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmierzyński - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmieskol (Śl) - od dawnego zmieszkać ‘opóźnić, zmitrężyć’.

    Śmiesz - 1558 od śmiech.

    Śmieszak - 1489 od śmiech.

    Śmieszalski - od śmiech.

    Śmieszała - 1770 od śmiech.

    Śmieszała - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmieszchalski - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmieszchała - od zmierzchać się ‘ściemniać się’, zmierzch.

    Śmieszek - 1444 od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszewski - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszka - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszkał - 1770 od dawnego zmieszkać ‘opóźnić, zmitrężyć’.

    Śmieszkiewicz - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszko - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszkol - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszkol (Śl) - od dawnego zmieszkać ‘opóźnić, zmitrężyć’.

    Śmieszkoł - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszkoł (Śl) - od dawnego zmieszkać ‘opóźnić, zmitrężyć’.

    Śmieszkot - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszkow - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszkowicz - 1595 od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszkowski - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszkół - od śmiech; od śmieszek ‘człowiek skłonny do śmiechu’.

    Śmieszna - od śmiech; od śmieszny ‘wywołujący śmiecj, cudaczny’.

    Śmieszniak - od śmiech; od śmieszny ‘wywołujący śmiecj, cudaczny’.

    Śmieszny - 1494 od śmiech; od śmieszny ‘wywołujący śmiecj, cudaczny’.

    Śmieszol (Śl) - od śmiech.

    Śmieszoł (Śl) - od śmiech.

    Śmieśniak - od śmiech; od śmieszny ‘wywołujący śmiecj, cudaczny’.

    Śmieśniewicz - od śmiech; od śmieszny ‘wywołujący śmiecj, cudaczny’.

    Śmietacz - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietak - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietaka - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietalik - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietalski - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietała - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietało - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietan - 1405 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietana - 1391 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietanczycz - 1491 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietanek - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietaniak - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietanik - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietanin - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietaniuk - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietanka - 1416 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmietankin (Śl) - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmietanko - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmietankow - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmietankowski - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmietannik - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietanowski - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietański - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietawa (Śl) - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietjuch - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietka - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietko - 1494 od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietkowska - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietochowski - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmietoński - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmietura - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmięch - od śmiech.

    Śmięchowski - od śmiech.

    Śmiga - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigacz - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigaj - 1470 od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigalski - 1738 od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigalszczak - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigała - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiganowski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigarski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigaruk - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigas - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigasiewicz - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigasz - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigaszewski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigaś - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigawski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigay - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigecki - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigel - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigelski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiger - od niemieckiej nazwy osobowej Schmiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego smegen ‘wyginać, spajać’.

    Śmigera - od niemieckiej nazwy osobowej Schmiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego smegen ‘wyginać, spajać’.

    Śmigerski - od niemieckiej nazwy osobowej Schmiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego smegen ‘wyginać, spajać’.

    Śmigiel - 1428 od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigiel ‘kij w drabinie’.

    Śmigiela - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigielak - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigielewski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigielka - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigielny - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigielok (Śl) - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigielski - 1451 od nazwy miasta Śmigiel (leszczyńskie).

    Śmigielski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigieł - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigieła - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigier - od niemieckiej nazwy osobowej Schmiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego smegen ‘wyginać, spajać’.

    Śmigiera - od niemieckiej nazwy osobowej Schmiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego smegen ‘wyginać, spajać’.

    Śmigiero - od niemieckiej nazwy osobowej Schmiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego smegen ‘wyginać, spajać’.

    Śmigierski - od niemieckiej nazwy osobowej Schmiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego smegen ‘wyginać, spajać’.

    Śmigierzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Schmiger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego smegen ‘wyginać, spajać’.

    Śmigiewicz - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigiewski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigla - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmiglak - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmiglarski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmigla-Żywocki - złożenia brak; Śmigla od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’; Żywocki od żywy.

    Śmiglewicz - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmiglewski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmiglicki - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmiglin - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmigła - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmigłek - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmigłowski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmigły - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’; od śmigły ‘smukły, prędki, zwinny’.

    Śmigocki - od nazwy miejscowej Śniegocin (płockie, gmina Radzanowo).

    Śmigoda - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigoń - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigoński - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigoradzki - od nazwy miejscowej Żmigród (krośnieńskie, gmina Nowy Żmigród).

    Śmigowski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigrocki - od nazwy miejscowej Żmigród (krośnieńskie, gmina Nowy Żmigród).

    Śmigrodzki - od nazwy miejscowej Żmigród (krośnieńskie, gmina Nowy Żmigród).

    Śmigucki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockioe, gmina Radzanowo).

    Śmigula - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigulec - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigulski - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmiguła - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmigurowicz - od śmigać ‘machać; pędzić; rzucać’.

    Śmija - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmijski - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śmikałła - od smyk, ze staropolskiego ‘grajek’, smykać.

    Śmikiel - od smyk, ze staropolskiego ‘grajek’, smykać.

    Śmikowski - od smyk, ze staropolskiego ‘grajek’, smykać.

    Śmil - od imienia złożonego Smil, to od S + mil, miły.

    Śmilecki - od imienia złożonego Smil, to od S + mil, miły.

    Śmilewicz - od imienia złożonego Smil, to od S + mil, miły.

    Śmilgień - od litewskiej nazwy osobowej Smilginis.

    Śmilgiewicz - od litewskiej nazwy osobowej Smilginis.

    Śmilgin - od litewskiej nazwy osobowej Smilginis.

    Śmilgiń - 1753 od litewskiej nazwy osobowej Smilginis.

    Śmilowski - od nazwy miejscowej Smiłowo (poznańskie, gmina Szamotuły), Smiłów (radomskie, gmina Jastrząb).

    Śmiłek - od imienia złożonego Smil, to od S + mil, miły.

    Śmiłkowski - od nazwy miejscowej Smiłowo (poznańskie, gmina Szamotuły), Smiłów (radomskie, gmina Jastrząb).

    Śmiłowicz - od imienia złożonego Smil, to od S + mil, miły.

    Śmiłowski - od nazwy miejscowej Smiłowo (poznańskie, gmina Szamotuły), Smiłów (radomskie, gmina Jastrząb).

    Śmioch - od śmiech.

    Śmioszek - od śmiech.

    Śmiotacz - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmiotała - od staropolskiego śmiatać, śmietać ‘zmiotać’.

    Śmiotana - 1498 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmiotanczycz - 1444 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmiotanczyn - 1473 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmiotanic - 1415 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Śmiotank - 1406 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmiotanka - 1442 od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmiotanko - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmirć - 1797 od gwarowego śmertka ‘człowiek mizerny, blady’, śmierć.

    Śmirkowski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmirnow - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Smirnow, ta od smirna ‘mirra; wieniec mirtowy’.

    Śmirnowski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmirnowski - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Smirnow, ta od smirna ‘mirra; wieniec mirtowy’.

    Śmirowska - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmirski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmirzewski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać,tłumić’.

    Śmirzyński - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śmisek - od śmiech.

    Śmisz - od śmiech.

    Śmiszek - 1572 od śmiech.

    Śmiszkiewicz - od śmiech.

    Śmiszko - od śmiech.

    Śmiszyński - od śmiech

    Śmiśniewicz - od śmiech; od śmieszny ‘wywołujący śmiecj, cudaczny’; od śmiszny ‘śmieszny’

    Śmit - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmitana - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmitański - od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’; od śmietanka.

    Śmitek - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmitka - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmitkiewicz - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmitko - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmitkowski - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmitowski - od niemieckiego Schmied ‘kowal’, od niemieckich nazw osobowych Schmied, Schmid(t).

    Śmoczek - od smok ‘mityczny potwór skrzydlaty z ogonem węża’, przenośnie ‘olbrzym’, w pochodnych też os staropolskiego smoczyć ‘zmoczyć’.

    Śmoczyński - od nazwy miejscowej Smoczyn (powiat słupecki, Wlkp).

    Śmoleń - od smoła ‘uboczny produkt suchej destylacji węgla lub drewna’, smolić ‘brudzić; powlekać smołą; palić’.

    Śmołoński - od smoła ‘uboczny produkt suchej destylacji węgla lub drewna’, smolić ‘brudzić; powlekać smołą; palić’.

    Śmuda - od gwarowego smudzić ‘mieć pragnienie’.

    Śmukler - od gwarowego szmuklerz ‘rzemieślnik wyrabiający pasmanterię, pasamonik’.

    Śmuniewski - od nazwy miejscowej Smuniew (siedleckie, gmina Repki).

    Śmura - od gwarowego smura, smur ‘mgła’.

    Śmuś - od dawnego smusz ‘skóra zdarta z węgorza; kawał płótna’.

    Śmuśkiewicz - od dawnego smusz ‘skóra zdarta z węgorza; kawał płótna’.

    Śmużyński - od nazwy miejscowej Smoryń (zamojskie, gmina Frampol).

    Śmyczek - od smyk, ze staropolskiego ‘grajek’, smykać.

    Śmykiewicz - od smyk, ze staropolskiego ‘grajek’, smykać.

    Śmykuła - od smyk, ze staropolskiego ‘grajek’, smykać.

    Śmyl - od imienia złożonego Smil, to od S + mil, miły.

    Śmyrgała - od smargać, smyrgać, smyrgać, smyrkać, szmergać ‘ciskać, rzucać z rozmachem; skoczyć szybko’.

    Śnaglewski - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Śnajdar - od niemieckiego apelatywu Schneider, ze średnio-wysoko-niemieckiego snider ‘krawiec’ i od nazwy osobowej Schneider.

    Śniach - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniada - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadach - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadaj - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śniadalski - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śniadała - 1799 od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śniadanko - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’; od śniadanko.

    Śniadawa - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadecki - 1603 od nazwy miejscowej Śniadka (kieleckie, gmina Bodzentyn).

    Śniadek - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadel - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadewicz - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadj - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadka - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadko - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadkowski - od nazwy miejscowej Śniadków (siedleckie, gmina Sobienie-Jeziory; radomskie, gmina Orońsko).

    Śniadoch - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadower - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadowicz - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadowski - od nazwy miejscowej Śniadowo (łomżyńskei, gmina Śniadowo, warszawskie, gmina Zakroczym).

    Śniadówka - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniaduła - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śniady - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadych - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniadziński - od śniady ‘mający ciemną cerę’.

    Śniak - od gwarowego śniak ‘grzyb siniak, podgrzybek’.

    Śniałecki - od gwarowego śniak ‘grzyb siniak, podgrzybek’.

    Śniarowski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’

    Śniarski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śniat - 1466 od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniatała - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniatecki - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniatek - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniateńczuk - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniatkiewicz - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniatkowski - od nazwy miejscowej Śniadowo (łomżyńskei, gmina Śniadowo, warszawskie, gmina Zakroczym).

    Śniatłowski - od nazwy miejscowej Śniatowa (łódzkie, gmina Parzęczew).

    Śniatowski - od nazwy miejscowej Śniatowa (łódzkie, gmina Parzęczew).

    Śniaty - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniatycki - od nazwy miejscowej Śniatycze (zamojskie, gmina Komorów-Osada).

    Śniatynczuk - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniatyniecki - od nazwy miejscowej Śniatynka (KrW).

    Śniatyńczuk - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniatyński - od nazwy miejscowej Śniatyń (KrW).

    Śniaz - od gwarowego snażyć ‘czyścić, chędożyć’.

    Śnicarenko - od snycerz, sznicer ‘rzemieślnik artysta rzeźbiący w drzewie’.

    Śnicer - od snycerz, sznicer ‘rzemieślnik artysta rzeźbiący w drzewie’.

    Śnich - od śmiech.

    Śnichota - od śmiech.

    Śnichotta - od śmiech.

    Śnichowski - od śmiech.

    Śnichór - od śmiech.

    Śnichur - od śmiech.

    Śniciński - od śnica ‘jeden z dwóch drążków w przedniej części wozu, stanowiących osadę dyszla’.

    Śnicki - 1733 od nazwy miejscowej Śnice (siedleckie, gmina Liw; gdańskie, gmina Stężyca).

    Śnicz - od śnica ‘jeden z dwóch drążków w przedniej części wozu, stanowiących osadę dyszla’.

    Śniczek - od śnica ‘jeden z dwóch drążków w przedniej części wozu, stanowiących osadę dyszla’.

    Śniczewski - od śnica ‘jeden z dwóch drążków w przedniej części wozu, stanowiących osadę dyszla’.

    Śniczyński - od śnica ‘jeden z dwóch drążków w przedniej części wozu, stanowiących osadę dyszla’.

    Śnić - od śnica ‘jeden z dwóch drążków w przedniej części wozu, stanowiących osadę dyszla’.

    Śnida - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śnidach - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śnidecki - od nazwy miejscowej Śniadka (kieleckie, gmina Bodzentyn).

    Śnidek - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śniech - od śmiech lub od śnieg.

    Śniechota - od śmiech.

    Śniechowicz - od śmiech.

    Śniechowski - od śmiech.

    Śniechórski - od śmiech.

    Śniecichowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śniecicki - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śnieciekowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śniecikowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śnieciński - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śnieciowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śnieckiowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śniecuła - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śnieczewski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śnieć - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śniećkowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śnieda - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śniedecki - od nazwy miejscowej Śniadka (kieleckie, gmina Bodzentyn).

    Śniedka - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śniedko - od dawnego śniadać ‘jeść śniadanie’, od prasłowiańskiego sněda ‘jedzenie’, od śniedny ‘jadalny’.

    Śniedziewski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śniedziński - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śniedziowski - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śniedź - od śnieć, śniedź ‘grzyb wywołujący chorobę zbóż’, też od śniedź ‘nalot na metalach, patyna’.

    Śnieg - 1749 od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegarewicz - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegaruk - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegiel - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegielski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegierow - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegirow - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegirowski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniego - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegoch - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegocka - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockioe, gmina Radzanowo).

    Śniegocki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockioe, gmina Radzanowo).

    Śniegola - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegolski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegoń - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegor - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegorski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegoski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegota - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegowicz - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegowski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniególski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegóła - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegór - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegóra - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegórowski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegórski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegucki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockioe, gmina Radzanowo).

    Śniegula - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegulla - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegulski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieguła - 1469 od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegur - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegurow - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegurowicz - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniegurski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniehota (Śl) - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieiński - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śnieja - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śniejaczak - od staropolskiego śmiejać się ‘ śmiać się’.

    Śniejczak - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śniejka - 1446 od sen.

    Śniela - od sen.

    Śnielewski - od niemieckiej nazwy osobowej Schnell, ta z średnio-wysoko-niemieckiego snel ‘szybki; mocny, dzielny’.

    Śnierzak - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śnierzek - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śnierzewski - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śnierzko - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śnierzy - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śnierzyk - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śnierzyński - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śnies - od śmiech.

    Śniesuła - od śmiech.

    Śnieszek - od śmiech.

    Śnieszewski - od śmiech.

    Śnieszko - od śmiech.

    Śnieszkowicz - od śmiech.

    Śnietański - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śnietka - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śnietko - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śnietliński - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śnietura - od dawnego śniat ‘pień krzewu, drzewa’.

    Śniezek - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniezko - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieźnik - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnież - 1462 od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżak - 1445 od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżawski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżek - 1443 od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżewski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżka - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżko - 1448 od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżko-Błocki - złożenia brak; Śnieżko 1448 od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’; Błocki 1393 od nazwy miejscowej Błocko (zielonogórskie, gmina Wolsztyn).

    Śnieżkowic - 1499 od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżkowski - od nazwy miejscowej Śnieżkowice (kieleckie, gmina Waśniów).

    Śnieżna - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżniak - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżnik - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżny - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżowski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżycki - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżyk - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżynka - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnieżyński - od nazwy miejscowej Śnieżna (KrW).

    Śnigarewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Schnigger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snigge, wysokoniemieckiego Schnecke ‘ślimak’.

    Śnigaruk - od niemieckiej nazwy osobowej Schnigger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snigge, wysokoniemieckiego Schnecke ‘ślimak’.

    Śniger - od niemieckiej nazwy osobowej Schnigger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snigge, wysokoniemieckiego Schnecke ‘ślimak’.

    Śnigier - od niemieckiej nazwy osobowej Schnigger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego snigge, wysokoniemieckiego Schnecke ‘ślimak’.

    Śnigocki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockie, gmina Radzanowo).

    Śnigoń - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnigowski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnigór - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnigórski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnigucki - od nazwy miejscowej Śniegocin (plockioe, gmina Radzanowo).

    Śnigulski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniguła - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śnik - od sen; od gwarowego śnik ‘marzenie senne’.

    Śnilek - od sen.

    Śnilewicz - od sen.

    Śnilik - od sen.

    Śnilkowski - od sen.

    Śnilski - od sen.

    Śniła - od sen.

    Śniłko - od sen.

    Śniło - od sen.

    Śnioch - od sen.

    Śnirzyński - od nazwy miejscowej Śnieżna (KrW).

    Śnit - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnita - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitała - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitczuk - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitek - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitka - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitkiewicz - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitko - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitkowski - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitoński - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnitowski - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnituła - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śnityński - od sznyt, sznit, śnit ‘wytworność, elegancja’, dawniej też ‘cięcie; odcięty płat’.

    Śniwoja - od sen.

    Śnizyński - od nazwy miejscowej Śnieżna (KrW).

    Śniżek - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniżewski - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniżko - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śniżyński - od nazwy miejscowej Śnieżna (KrW).

    Śniżyński - od śnieg ‘zimowy opad atmosferyczny’.

    Śpaleniak - od spalić ‘poddać coś działaniu ognia, ciepła’, niektóre też od spać, (o)spały.

    Śpałek - od spalić ‘poddać coś działaniu ognia, ciepła’, niektóre też od spać, (o)spały.

    Śpewaczek - 1763 od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpętany - od spętany, spętać.

    Śpiaczka - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’; od śpiączka ‘chorobliwy stan głębokiego snu; potrzeba snu, senność’.

    Śpiak - od gwarowego śpiak ‘śpioch’.

    Śpiał - od gwarowego śpiały ‘dojrzały’, śpiać ‘pospieszać; być wolnym’.

    Śpiała - od gwarowego śpiały ‘dojrzały’, śpiać ‘pospieszać; być wolnym’.

    Śpiałek - od gwarowego śpiały ‘dojrzały’, śpiać ‘pospieszać; być wolnym’.

    Śpiączka - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’; od śpiączka ‘chorobliwy stan głębokiego snu; potrzeba snu, senność’.

    Śpiąk - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’; od śpiączka ‘chorobliwy stan głębokiego snu; potrzeba snu, senność’.

    Śpiąkowski - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’; od śpiączka ‘chorobliwy stan głębokiego snu; potrzeba snu, senność’.

    Śpibida - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Śpic - od szpic, szpica, ze staropolskiego stpica ‘ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Śpica - od szpic, szpica, ze staropolskiego stpica ‘ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Śpich - od gwarowego śpich, szpich ‘stromy brzeg’.

    Śpicha - od gwarowego śpich, szpich ‘stromy brzeg’.

    Śpichal - od gwarowego śpich, szpich ‘stromy brzeg’.

    Śpichalski - od gwarowego śpich, szpich ‘stromy brzeg’.

    Śpiczak - od szpic, szpica, ze staropolskiego stpica ‘ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Śpiczka - od szpic, szpica, ze staropolskiego stpica ‘ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Śpiczko - od szpic, szpica, ze staropolskiego stpica ‘ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Śpiczonek - od szpic, szpica, ze staropolskiego stpica ‘ostre zakończenie czegoś; pies pokojowy’.

    Śpiec - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Śpiech - 1596 od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Śpiecha - 1524 od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Śpiechała - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Śpiechowicz - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Śpieczyński - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Śpieć - od dawnego spiek ‘upał’, od staropolskiego spiec ‘upiec’.

    Śpieg - od szpieg, dawniej śpieg ‘agent tajnej policji; ten, co szpieguje’.

    Śpiegarski - od szpieg, dawniej śpieg ‘agent tajnej policji; ten, co szpieguje’.

    Śpiegel - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Śpiegiel - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Śpiegiewicz - od szpieg, dawniej śpieg ‘agent tajnej policji; ten, co szpieguje’.

    Śpiegowski - od szpieg, dawniej śpieg ‘agent tajnej policji; ten, co szpieguje’.

    Śpielak - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Śpienek - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Śpienok (Śl) - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Śpiesz - od pośpiech, śpieszyć się, śpiech ‘pośpiech’.

    Śpieszny - 1553 od śpieszny ‘szybki’.

    Śpieszyński - od nazwy miejscowej Spieszyn (białostockie, gmina Brańsk).

    Śpiewa - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewaczak - 1683 od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewaczyk - 1687 od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewak - 1442 od śpiew, z gwarowego też śpiewa; od śpiewak.

    Śpiewakiewicz - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewakowski - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewan - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewanek - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewankiewicz - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewanowski - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewek - od śpiew, z gwarowego też śpiewa; od śpiewek ‘śpiewka’.

    Śpiewiński - od śpiew, z gwarowego też śpiewa; od śpiewek ‘śpiewka’.

    Śpiewka - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiewla - od śpiew, z gwarowego też śpiewa; od śpiewliwy ‘śpiewny’.

    Śpiewok (Śl) - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpieżak - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Śpięczka - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’; od śpiączka ‘chorobliwy stan głębokiego snu; potrzeba snu, senność’.

    Śpigiel - od gwarowego szpigiel ‘lustro’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Spiegel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego spiegel ‘zwierciadło, wzór’.

    Śpigiez - 1428 od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Śpik - 1638 od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, w staropolszczyźnie szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’; od śpik ‘skroń’.

    Śpikowicz - 1512 od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, w staropolszczyźnie szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’; od śpik ‘skroń’.

    Śpikowski - 1765 od szpik ‘substancja wypełniająca przestrzenie w kościach’, w staropolszczyźnie szpik, śpik ‘mózg koci używany jako środek nasenny’; od śpik ‘skroń’.

    Śpila - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Śpiler - od niemieckiej nazwy osobowej Spiller, ta od średnio-wysoko-niemieckiego sille ‘wrzeciono; wałek’, lub od Spieller, od średnio-wysoko-niemieckiego spilaere ‘grajek’.

    Śpilkowski - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Śpilski - od szpila, w staropolszczyźnie ‘przedmiot drwin’, szpilka, też od niemieckiej nazwy osobowej Spille.

    Śpindel - od gwarowego szpind ‘szafa’.

    Śpioch - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Śpiołek - od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Śpionek - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Śpiong - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Śpionkowski - od spinać, od dawnego spina ‘sprzączka; kręgosłup’.

    Śpiorek - od spierać ‘przeć; spychać’, też od wspierać, wesprzeć.

    Śpirek - od spierać ‘przeć; spychać’, też od wspierać, wesprzeć.

    Śpirka - od spierać ‘przeć; spychać’, też od wspierać, wesprzeć.

    Śpiryba - 1497 od śpioch ‘człowiek lubiący spać; zając’.

    Śpirydowicz - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Śpirzewski - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Śpisak - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ułożyć tekst’; też spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca, dzida’.

    Śpisz - od spisać dawniej ‘zaciągnąć do wojska’, też ‘sporządzić spis; ułożyć tekst’; też spis ‘rejestr, wykaz’, spisa ‘dawna broń kłująca, dzida’.

    Śpitalniak - od szpital ‘zaklad leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Śpitalnik - od szpital ‘zaklad leczniczy’, dawniej też ‘przytułek’.

    Śpiwak - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiwok (Śl) - od śpiew, z gwarowego też śpiewa.

    Śpiza - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Śpiża - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Śpiżak - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Śpiżewski - od spiż ‘stop miedzi, cyny i cynku z domieszką ołowiu; przedmiot odlany ze spiżu, np. dzwon lub działo’.

    Śpringer - od niemieckich nazw osobowych na Spring-.

    Śpruta - od gwarowego szprut ‘ocet’.

    Śprutta - od gwarowego szprut ‘ocet’.

    Śprycha - od szprycha, dawniej też szprych ‘pręt łączący piastę koła z jego obwodem’.

    Śpuś - od spuszeć ‘spleśnieć, zatęchnąć’.

    Śpyt - od imion złożonych typu Spycisław, Spycimir.

    Śram - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śrama - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śramek - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śramiak - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śramkiewicz - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śramkowski - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śramski - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śreberski - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Śrebniak - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Śrebnicki - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Śrebrniak - od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Średa - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Średecki - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Średniak - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Średniala - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Średniarz - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Średniawa - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Średniawski - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Średnica - od nazwy miejscowej Średnica (łomżyńskie, gmina Szepietowo-Stacja).

    Średnicki - 1528 od nazwy miejscowej Średnica (łomżyńskie, gmina Szepietowo-Stacja).

    Średniewski - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Średniowski - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Średziński - 1640 od nazwy miejscowej Śrędziny (tarnowskie, gmina Skrzyszów; białostockie, gmina Suraż), Średnia (kilka miejscowości).

    Średzki - od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Średzyński - od nazwy miejscowej Śrędziny (tarnowskie, gmina Skrzyszów; białostockie, gmina Suraż), Średnia (kilka miejscowości).

    Śrek - od niemieckiej nazwy osobowej Schreck, ta od średnio-wysoko-niemieckiego schrëcke ‘strach’.

    Śrem - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śrema - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śremba - od zrąbać, zrębić ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Śrembowata - od zrąbać, zrębić ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Śrembowaty - od zrąbać, zrębić ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Śrembowski - od zrąbać, zrębić ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Śrembski - od zrąbać, zrębić ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Śremski - od nazwy miasta Śrem (poznańskie).

    Śreniawa - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Śreniawa-Pisarski - złożenia brak; Śreniawa od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa; Pisarski 1391 od pisać; od przymiotnika pisarski lub od nazwy miejscowej Pisary (krakowskie, gmina Zabierzów).

    Śreniawski - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Śreniowski - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Śręba - od zrąbać, zrębić ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Śrębowata - od zrąbać, zrębić ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Śrębowaty - od zrąbać, zrębić ‘ściąć; poranić kogoś bronią sieczną’.

    Śroczyński - może od nazwy miejscowej Sroczyn (poznańskie, gmina Kiszkowo).

    Środa - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środarczyk - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środawa - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środecki - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środek - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środka - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środkowski - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środon - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środoń - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środowski - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’ lub od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Środula - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środulski - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Środziński - od nazwy miejscowej Śrędziny (tarnowskie, gmina Skrzyszów; białostockie, gmina Suraż), Średnia (kilka miejscowości).

    Środziński - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrogi - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Śroka - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Śrokosz - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’; od srokosz ‘gatunek ptaka’.

    Śrokowski - od sroka ‘ptak z rodziny krukowatych’.

    Śroma - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śromek - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śromicki - od szrama, ze staropolskiego szram ‘blizna, znamię’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Schram(m).

    Śron - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Śronek - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Śroniak - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Śronkowski - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Śroń - od szron, ze staropolskiego śron ‘osad lodowy’.

    Śropa - od staropolskiego szropa ‘zgrzebło’.

    Śropiński - od staropolskiego szropa ‘zgrzebło’.

    Śroslak - od zrost ‘zrośnięcie się’, zróść.

    Śroślak - od zrost ‘zrośnięcie się’, zróść.

    Śrot - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrotarz - 1520 od śrotarz ‘ten, kto śrutuje’.

    Śrotmistrz - 1609 od staropolskiego szrotmistrz ‘mincarz’.

    Śróbka - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śród - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śróda - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śródecki - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śródka - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śródkowski - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śródoń - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śródowski - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śródziński - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrót - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrótka - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrótka - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrótkowski - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrótkowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrótowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrótowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śróttek - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrótwa - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śruba - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubarczyk - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubarek - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubarski - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubarz - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubas - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubka - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubko - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubkowski - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubo - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śruborek - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śruborz - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubowicz - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubowski - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrubski - 1590 od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śruda - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrudak - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrudecki - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrudka - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrudkowski - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrudzowski - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrut - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrutek - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrutka - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrutkowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrutowski - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrutwa - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śryda - od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrytwa - od śrut, także śrót, srut ‘naboje do broni myśliwskiej’, śruta, ze staropolskiego szrota ‘grube części ziarna pozostałe po pierwszym przemiale; prażone makuchy’.

    Śrzebro - 1390 od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Śrzebrzany - 1452 od srebro, ze staropolskiego śrzebro ‘metal szlachetny’.

    Śrzed - 1228 od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrzednicki - od nazwy miejscowej Średnica (łomżyńskie, gmina Szepietowo-Stacja).

    Śrzedzieński - 1492 od nazwy miejscowej Śrędziny (tarnowskie, gmina Skrzyszów; białostockie, gmina Suraż), Średnia (kilka miejscowości).

    Śrzedziński - 1676 od nazwy miejscowej Śrędziny (tarnowskie, gmina Skrzyszów; białostockie, gmina Suraż), Średnia (kilka miejscowości).

    Śrzedzki - 1430 od nazwy miejscowej Środa (kilka miejscowości).

    Śrzemski - 1389 od nazwy miasta Śrem (poznańskie).

    Śrzeniawa - 1402 od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Śrzeniawski - od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Śrzoda - 1453 od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrzodka - 1489 od środa, ze staropolskiego śrzoda ‘środkowy dzień tygodnia’, środek ‘punkt centralny; wnętrze; sposób; narzędzie’.

    Śrzymski - 1432 od nazwy miasta Śrem (poznańskie).

    Śrzyniawa - 1433 od nazwy miejscowej Śreniawa, dawniej Śrzeniawa (krakowskie, gmina Gołcza), ta od nazwy rzeki Szreniawa; też od nazwy herbu Szreniawa.

    Śtuka - od stukać ‘’uderzać głośno, pukać’.

    Śtukan - od stukać ‘’uderzać głośno, pukać’.

    Śtyka - od stykać ‘powodować zwarcie, zetknięcie’, styk ze staropolskiego ‘narzędzie do zgarniania ziemi z pługa; istyk; kozica’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stick.

    Śtykan - od stykać ‘powodować zwarcie, zetknięcie’, styk ze staropolskiego ‘narzędzie do zgarniania ziemi z pługa; istyk; kozica’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Stick.

    Śtypuła - od szypuła ‘pałeczka do grania na bębnie’.

    Śtysior - od gwarowego stysić ‘nalegać na kogoś, aby szedł’.

    Śtyś - od gwarowego stysić ‘nalegać na kogoś, aby szedł’.

    Śtyśko - od gwarowego stysić ‘nalegać na kogoś, aby szedł’.

    Śwacha - od staropolskiego swach ‘szwagier; drużba weselny’.

    Śwachta - od staropolskiego swach ‘szwagier; drużba weselny’.

    Śwaciak - od swat ‘pośrednik przy zawarciu związku małżeńskiego; starosta weselny’.

    Śwaciński - od swat ‘pośrednik przy zawarciu związku małżeńskiego; starosta weselny’.

    Śwadźba - od staropolskiego swadźba ‘ślub, wesele’.

    Śwagrzyk - od szwagier ‘mąż siostry; brat żony lub męża’.

    Śwagrzyk - od szwagier ‘mąż siostry; brat żony lub męża’.

    Śwarbuła - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Śwat - od swat ‘pośrednik przy zawarciu związku małżeńskiego; starosta weselny’.

    Śwatek - od swat ‘pośrednik przy zawarciu związku małżeńskiego; starosta weselny’.

    Śwebocki - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Śweboda - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Śwebodziński - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Śwercz - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Śwerczek - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Śwerczuk - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Śwerczyński - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Śwerkot - od gwarowego świegotać ‘ćwierkać’, świegonić się ‘brudzić się’; od świegot ‘świergot’.

    Świaboda - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Świacha - od gwarowego świachać ‘uderzać, śmigać’.

    Świachała - od gwarowego świachać ‘uderzać, śmigać’.

    Świacik - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’.

    Świacki - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’.

    Świacko - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’.

    Świacko-Świackiewicz - złożenia brak; Świacko od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’; Świackiewicz od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’.

    Świaczna - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’.

    Świaczny - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’.

    Świaczyński - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’.

    Świać - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’.

    Świad - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’.

    Świadek - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’; od świadek.

    Świader - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świadkiewicz - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’.

    Świadkowicz - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’.

    Świadkowski - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’.

    Świadniak - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’.

    Świadowski - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’.

    Świadro - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świadrowski - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świadysz - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’.

    Świadzki - od staropolskiego świadać ‘przedstawiać w sądzie świadectwo’.

    Świałek - od gwarowego swal, swał ‘zwał; na schwał’.

    Świałkowski - od gwarowego swal, swał ‘zwał; na schwał’.

    Świałoszek - od gwarowego swal, swał ‘zwał; na schwał’.

    Świaniarski - od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świaniarski - od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świargiel - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świarkosz - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świarowski - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świarzyński - od nazwy miejscowej Świerzyny (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Świastak - od świastać ‘qwywijac batem’, od świastki ‘smagły, gibki’.

    Świastyn - od świastać ‘qwywijac batem’, od świastki ‘smagły, gibki’.

    Świaszcz - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świaszczyk - od świastać ‘qwywijac batem’, od świastki ‘smagły, gibki’.

    Świat - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świata - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światak - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światakowski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światalski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światała - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światałowski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światały - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światański - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światas - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świataszczyk - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światczak - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światczyński - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światecki - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światek - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światełko - od światło, światełko.

    Światełko-Nachtlicht - złożenia brak; Światełko od światło, światełko; Nachtlicht od niemieckiej nazwy osobowej Nachtigal, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nachtegal(e) ‘słowik’.

    Światka - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światkiewicz - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światko - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światkoch - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światkon - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światkowiak - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światkowicz - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światkowski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światlak - od światło.

    Światlik - od światło.

    Światła - od światło.

    Światło - od światło.

    Światłoch - od światło.

    Światłon - od światło.

    Światłoń - od światło.

    Światłoski - od światło.

    Światłow - od światło.

    Światłowicz - 1620 od światło.

    Światłowski - od światło.

    Światłów - od światło.

    Światły - 1470-80 od światło; światły ‘mądry, uczony; widny’.

    Światna - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światnicki - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światocha - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światocho - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światogór - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światoniak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Światoniewski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Światoniowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Światoński - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światopełek - od imienia złożonego Świętopełk, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Światopełk - od imienia złożonego Świętopełk, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Światopełk-Mirski - złożenia brak; Światopełk od imienia złożonego Świętopełk, notowanego w Polsce od XII wieku; Mirski 1398 od nazwy miejscowej Mirzyn, dziś Mierzyn (piotrkowskie, gmina Rozprza).

    Światopełk-Zawadzki - złożenia brak; Światopełk od imienia złożonego Świętopełk, notowanego w Polsce od XII wieku; Zawadzki 1382 od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Światopołk - od imienia złożonego Świętopełk, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Światoszczyk - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światoszek - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światowa - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światowiak - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światowicz - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światowiec - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światowski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światowy - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światulewicz - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Światy - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Światyło - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Światyński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świazdek - od związek, związać.

    Świazek - od związek, związać.

    Świażdek - od związek, związać.

    Świąc - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świąch - 1537 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świąciak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świącicki - od nazw miejscowych typu Święcice, Święcica, Święciec.

    Świącik - 1722 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świącik - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świąciński - 1397 od nazwy miejscowej Święcienin (łomżyńskie, gmina Radziłów), Świączyń (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Świącki - od nazw miejscowych typu Święte, Święciny.

    Świąckiewicz - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świączak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świączek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świączkowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świączny - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świąć - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świądczak - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świądek - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świąder - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świąderski - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świądkiewicz - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świądkowski - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świądor - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świądro - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świądrowski - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świąntek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świąntkowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świąs - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świąt - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątalski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątała - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątaniowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątański - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątaszczyk - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątaszek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątczak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątczyński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątecki - 1631 od nazw miejscowej Świątki (kilka wsi).

    Świątecki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątek - 1634 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątek-Brzeziński - złożenia brak; Świątek 1634 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty; Brzeziński od brzoza ‘gatunek drzewa’; może być odmiejscowe.

    Świątek-Chudzio - złożenia brak; Świątek 1634 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty; Chudzio od chudy.

    Świątek-Orski - złożenia brak; Świątek 1634 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty; Orski od orać, od prasłowiańskiego oriti ‘burzyć, niszczyć’, od staropolskiego oborzyć ‘zburzyc, zniszczyć’.

    Świątelski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątkiewicz - 1776 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątko - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątkoński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątkowiak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątkowicz - 1778 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątkowski - 1399 od nazw miejscowych Świątkowo, Świątkowice (kilka wsi).

    Świątkowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątniak - od staropolskiego świątnik ‘osoba zobowiązana do posług w kościele’.

    Świątnicki - 1476 od nazwy miejscowej Świątniki (kilka wsi).

    Świątniczak - 1727 od staropolskiego świątnik ‘osoba zobowiązana do posług w kościele’.

    Świątnik - 1369 od staropolskiego świątnik ‘osoba zobowiązana do posług w kościele’.

    Świątniowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świątnowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świątochowski - od nazwy miejscowej Świętochów (warszawskie, gmina Tarczyn), Świętochłowice, dawniej Świętochowice (miasto, katowickie).

    Świątocki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątoniewski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świątoniowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świątonowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świątoń - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątoński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątoszczyk - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątoszek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątowicz - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świąty - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątyń - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świątyński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świązdek - od związek, związać.

    Świązkowski - od związek, związać.

    Świąż - od związek, związać.

    Świążek - od związek, związać.

    Świb - od staropolskiego świbica, świbka ‘podpuszczka, środek powodujący szybkie kwaszenie się mleka’.

    Świba - od staropolskiego świbica, świbka ‘podpuszczka, środek powodujący szybkie kwaszenie się mleka’.

    Świbocki - od nazwy miejscowej Świebodzin (tarnowskie, gmina Bolesław, Pleśna), Świebodna (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Świboda - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Świbodziński - od nazwy miejscowej Świebodzin (tarnowskie, gmina Bolesław, Pleśna), Świebodna (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Świbodzki - od nazwy miejscowej Świebodzin (tarnowskie, gmina Bolesław, Pleśna), Świebodna (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Świbowicz - od staropolskiego świbica, świbka ‘podpuszczka, środek powodujący szybkie kwaszenie się mleka’.

    Świbur - może od staropolskiego świbica, świbka ‘podpuszczka, środek powodujący szybkie kwaszenie się mleka’.

    Świbut - może od staropolskiego świbica, świbka ‘podpuszczka, środek powodujący szybkie kwaszenie się mleka’.

    Świc - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świca - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świcak - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świcarz - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świch - od imion złożonych typu Świerad, Świesław.

    Świchocki - od nazwy miejscowej Świechocin (gorzowskie, gmina Pszczew).

    Świchowski - od nazwy miejscowej Świechów (płockie, gmina Oporów).

    Świchura - od imion złożonych typu Świerad, Świesław.

    Świciak - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świciarz - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świcielski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świcierowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świciewski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świciński - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świcki - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świcon - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świcz - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świcza - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczak - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczek - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczeniak - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczeniuk - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczerewski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczerowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczewski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczka - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczkowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczniak - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczniewicz - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świczyński - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świć - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świda - 1398 od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’; od świd ‘świdwa, dereń’.

    Świdanowicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdawa - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdba - 1406 od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdczak - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdczuk - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdecki - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdegoł - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdek - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdelski - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Śwideń - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świder - 1376 od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderczak - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderczuk - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderczyk - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderczyński - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderek - 1557 od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’; od świderek.

    Świderga - od staropolskiego świdrygał ‘figlarz, trzpiot’.

    Świdergal - od staropolskiego świdrygał ‘figlarz, trzpiot’.

    Świdergał - od staropolskiego świdrygał ‘figlarz, trzpiot’.

    Świdergol (Ś) - od staropolskiego świdrygał ‘figlarz, trzpiot’.

    Świdergoł (Śl) - od staropolskiego świdrygał ‘figlarz, trzpiot’.

    Świderk - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderka - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderke - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderki - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderko - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świderowski - od nazwy miejscowej Świder (część Otwocka, warszawskie), Świdry (częste).

    Świderski - 1410 od nazwy miejscowej Świder (część Otwocka, warszawskie), Świdry (częste).

    Świdka - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdkiewicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdko - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdkowski - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdler - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdlicha - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdlicki - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdlik - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdlikiewicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdliński - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdła - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdłowski - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdna - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdniak - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdnic - 1384 od nazwy miejscowej Świdniki (zamojskie, gmina Miączyn), Świdnica (miasto, wałbrzyskie).

    Świdnicki - 1476 od nazwy miejscowej Świdniki (zamojskie, gmina Miączyn), Świdnica (miasto, wałbrzyskie).

    Świdniczak - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdniewski - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdnik - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdny - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdonowicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdor - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdorski - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdowicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdowski - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdra - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrak - 1415 od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdral - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdreski - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdron - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdroń - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdroń-Słoboda - złożenia brak; Świdroń od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’; Słoboda 1662 od białoruskiego sloboda, od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Świdros - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrow - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrowaty - 1614 od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’; od świdrowaty ‘skręciny spiralnie; zezowaty’.

    Świdrowicz - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrowski - 1478 od nazwy miejscowej Świdrów (siedleckie, gmina Dobre).

    Świdrowski - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrów - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdruk - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdruń - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrych - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrydowicz - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrygalik - 1619 od staropolskiego świdrygał ‘figlarz, trzpiot’.

    Świdrygał - 1518 od staropolskiego świdrygał ‘figlarz, trzpiot’.

    Świdrygałka - 1494 od staropolskiego świdrygał ‘figlarz, trzpiot’.

    Świdryk - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrzak - 1633 od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrzyk - 1450 od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdrzyński - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdukiewicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdukowicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdunowicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdurka - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdurski - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świduszek - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdwa - 1291 od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdwic - 1427 od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdwiński - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’ lub od nazwy miasta Świdwin (koszalińskie); Świdwie (bydgoskie, gmina Sępólno Krajeńskie).

    Świdynowicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdyński - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdyrow - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdyrowicz - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świdzicki - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdzieński - 1447 od nazwy miejscowej Świdno (kieleckie, gmina Krasocin; radomskie, gmina Mogielnica).

    Świdzik - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdzikiewicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdzikowski - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdziniewski - od nazwy miejscowej Świdno (kieleckie, gmina Krasocin; radomskie, gmina Mogielnica).

    Świdzinowicz - od świdwa, także świdba, świd, z gwarowego świdła, świdzina ‘krzew z rodziny dereniowatych’.

    Świdziński - od nazwy miejscowej Świdno (kieleckie, gmina Krasocin; radomskie, gmina Mogielnica).

    Świebocki - od nazwy miejscowej Świebodzin (tarnowskie, gmina Bolesław, Pleśna), Świebodna (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Świeboda - 1386 od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Świebodka - 1453 od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Świebodziński - od nazwy miejscowej Świebodzin (tarnowskie, gmina Bolesław, Pleśna), Świebodna (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Świebodzki - od nazwy miejscowej Świebodzin (tarnowskie, gmina Bolesław, Pleśna), Świebodna (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Świeborowski - 1398 od nazwy miejscowej Świeborowice, dziś Sieborowice (krakowskie, gmina Michałowice).

    Świeborz - 1390 od imienia złożonego Wszebor, notowanego od XII wieku. W średniowieczu formy oboczne: Wszabor, Szebor, Siebor, Świebor.

    Świebuda - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Świebutowicz - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Świec - od szewc, ze staropolskiego szwiec.

    Świec - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeca - 1484 od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecak - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecarz - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świech - 1414 od imion złożonych typu Świerad, Świesław.

    Świechło - od imion złożonych typu Świerad, Świesław.

    Świechocki - od nazwy miejscowej Świechocin (gorzowskie, gmina Pszczew).

    Świechowicz - 1454 od imion złożonych typu Świerad, Świesław.

    Świechowski - od imion złożonych typu Świerad, Świesław.

    Świechowski - od nazwy miejscowej Świechów (płockie, gmina Oporów).

    Świeciak - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świeciakowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecianowski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świecichowski - od nazwy miejscowej Świecichowo (płockie, gmina Oporów).

    Świecicki - od nazw miejscowych typu Święcice, Święcica, Święciec.

    Świecielski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świeciewski - od nazwy miasta Świecie (bydgoskie), może też od gwarowego przymiotnika świecki ‘szewski’.

    Świeciewski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świecik - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świecimski - od nazwy miejscowej Święcienin (łomżyńskie, gmina Radziłów), Świączyń (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Świeciński - od nazwy miejscowej Święcienin (łomżyńskie, gmina Radziłów), Świączyń (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Świeciński - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świeciochowski - od nazwy miejscowej Świecichowo (płockie, gmina Oporów).

    Świecionek - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świecki - od nazwy miasta Świecie (bydgoskie), może też od gwarowego przymiotnika świecki ‘szewski’.

    Świeckiewicz - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecko - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecko-Świackiewicz - złożenia brak; od świeca, za staropolskiego też świca;

    Świecoń - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecula - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecuła - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecz - od szewc, ze staropolskiego szwiec.

    Świecz - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeczak - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeczakowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeczek - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeczka - 1464 od świeca, za staropolskiego też świca; lub od świeczka.

    Świeczkiewicz - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeczko - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeczkowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecznik - 1472 od świeca, za staropolskiego też świca; od świecznik ‘lichtarz’, ze staropolskiego ‘rzemieślnik wyrabiający świece’.

    Świecznikow - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świecznikowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeczny - 1483 od świeca, za staropolskiego też świca; od staropolskiego świeczny ‘człowiek zapalający świece’.

    Świeczyński - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świeć - od szewc, ze staropolskiego szwiec.

    Świeć - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świećkowski - od świeca, za staropolskiego też świca.

    Świed - od świedzieć ‘świadczyć’.

    Świederek - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świederski - od świder ‘narzędzie do wiercenia otworów’.

    Świedkowicz - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świedowski - od świedzieć ‘świadczyć’.

    Świedrych - od gwarowego świdrzyk ‘krzywe dłuto’.

    Świedrzak - od gwarowego świdrzyk ‘krzywe dłuto’.

    Świedzikowski - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świedziński - od nazwy miejscowej Świdno (kieleckie, gmina Krasocin; radomskie, gmina Mogielnica).

    Świeg - od gwarowego świegotać ‘ćwierkać’, świegonić się ‘brudzić się’.

    Świegocki - od gwarowego świegoda ‘swoboda’ lub od nazwy miejscowej Świegocin (nowosądeckie, gmina Korzenna).

    Świegoda - od gwarowego świegoda ‘swoboda’.

    Świegodziński - od gwarowego świegoda ‘swoboda’.

    Świegodzki - od gwarowego świegoda ‘swoboda’ lub od nazwy miejscowej Świegocin (nowosądeckie, gmina Korzenna).

    Świegoń - od gwarowego świegotać ‘ćwierkać’, świegonić się ‘brudzić się’.

    Świegoński - od gwarowego świegotać ‘ćwierkać’, świegonić się ‘brudzić się’.

    Świegot - od gwarowego świegotać ‘ćwierkać’, świegonić się ‘brudzić się’; od świegot ‘świergot’.

    Świegota - 1601 od gwarowego świegotać ‘ćwierkać’, świegonić się ‘brudzić się’; od świegot ‘świergot’.

    Świeja - od niemieckich nazw osobowych na Schwei-, typu Schwein, Schweig.

    Świejko - od niemieckich nazw osobowych na Schwei-, typu Schwein, Schweig.

    Świejkowski - 1569 od nazwy miejscowej Szwejki (ciechanowskie, gmina Sońsk; siedleckie, gmina Sterdyń; skierniewickie, gmina Sadkowice) lub Świejkówka (KrW).

    Świekatoń - od staropolskiego świekot ‘świergot’ człowiek wielomówny, papla’.

    Świekatowski - od staropolskiego świekot ‘świergot’ człowiek wielomówny, papla’.

    Świekatun - od staropolskiego świekot ‘świergot’ człowiek wielomówny, papla’.

    Świekatuń - od staropolskiego świekot ‘świergot’ człowiek wielomówny, papla’.

    Świekier - 1497 od staropolskiego świekier ‘teść’.

    Świekot - 1392 od staropolskiego świekot ‘świergot’ człowiek wielomówny, papla’.

    Świekotka - 1387 od staropolskiego świekot ‘świergot’ człowiek wielomówny, papla’.

    Świekrzyński - od staropolskiego świekier ‘teść’.

    Świekto - od staropolskiego świekot ‘świergot’ człowiek wielomówny, papla’; od świektać ‘dużo mówić’.

    Świela - od niemieckich nazw osobowych Schwelle, Schwiele, Schwill, te z średnio-wysoko-niemieckiego swëlle ‘nagniotek, opuchlina’; od świela ‘podkład’.

    Świelak - od niemieckich nazw osobowych Schwelle, Schwiele, Schwill, te z średnio-wysoko-niemieckiego swëlle ‘nagniotek, opuchlina’.

    Świelicki - od niemieckich nazw osobowych Schwelle, Schwiele, Schwill, te z średnio-wysoko-niemieckiego swëlle ‘nagniotek, opuchlina’.

    Świelkowski - od niemieckich nazw osobowych Schwelle, Schwiele, Schwill, te z średnio-wysoko-niemieckiego swëlle ‘nagniotek, opuchlina’.

    Świeluch - od niemieckich nazw osobowych Schwelle, Schwiele, Schwill, te z średnio-wysoko-niemieckiego swëlle ‘nagniotek, opuchlina’.

    Świenc - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świenchowicz - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świencicki - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świencik - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świenciński - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świencki - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świenczak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świenczyk - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świeniarski - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świeniewicz - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świenko - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świenktowski - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świenta - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świentak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świentalski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świentczak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świentek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świentkowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świentochowski - od nazwy miejscowej Świętochów (warszawskie, gmina Tarczyn), Świętochłowice, dawniej Świętochowice (miasto, katowickie).

    Świentoń - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świentoński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świentuchowski - od nazwy miejscowej Świętochów (warszawskie, gmina Tarczyn), Świętochłowice, dawniej Świętochowice (miasto, katowickie).

    Świentulski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świenty - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świeńciński - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świeńczak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świeńczyk - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świeńćkowski - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Świeprawski - 1472 od nazwy miejscowej Siepraw krakowskie, gmina Siepraw).

    Świeprowski - od nazwy miejscowej Siepraw krakowskie, gmina Siepraw).

    Świer - od gwarowego świer, świr ‘świerk’.

    Świera - od gwarowego świer, świr ‘świerk’.

    Świerad - od imienia złożonego Świerad, notowanego od XIII wieku, które stanowiło przekształconą postać imienia Wszerad.

    Świerak - od gwarowego świer, świr ‘świerk’.

    Świerakowski - od gwarowego świer, świr ‘świerk’.

    Świerat - od imienia złożonego Świerad, notowanego od XIII wieku, które stanowiło przekształconą postać imienia Wszerad

    Świerba - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerbel - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerbiołek - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerbotowicz - od litewskiej nazwy osobowej Svirbutas.

    Świerbut - od litewskiej nazwy osobowej Svirbutas.

    Świerbutowicz - od litewskiej nazwy osobowej Svirbutas.

    Świerbutowski - od litewskiej nazwy osobowej Svirbutas.

    Świerc - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świercarz - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerciak - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerciński - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świercok (Śl) - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świercz - 1434 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świercza - 1441 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczak - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczakiewicz - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczakowski - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczański - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczawski - od nazw miejscowych Świerczów, Świerczewo, Świercze (kilka wsi).

    Świerczek - 1609 od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’; od dawnego świercz ‘świerszcz’.

    Świerczeński - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczewski - 1490 od nazw miejscowych Świerczów, Świerczewo, Świercze (kilka wsi).

    Świerczkowicz - 1575 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczkowski - 1604 od nazwy miejscowej Świerczków, dawniej Świrczków (tarnowskie, gmina Tarnów).

    Świercznik - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczok (Śl) - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczowicz - 1617 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczowski - 1497 od nazw miejscowych Świerczów, Świerczewo, Świercze (kilka wsi).

    Świerczuk - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczyk - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczyka - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczyn - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczyna, m. - 1651 od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’ lub od świerczyna ‘gałęzie świerku’.

    Świerczyna, m. - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerczynka - 1698 od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’ lub od świerczyna ‘gałęzie świerku’.

    Świerczyński - od nazwy miejscowej Świerczyn (włocławskie, gmina Topólka).

    Świerczyzna - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerć - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerek - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerepa - od staropolskiego świerzepa, świerzopa ‘klacz żyjąca na swobodzie, nieoswojona’.

    Świerepo - od staropolskiego świerzepa, świerzopa ‘klacz żyjąca na swobodzie, nieoswojona’.

    Świerew - od gwarowego świer, świr ‘świerk’.

    Świergacz - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergal - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergalski - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergał - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergała - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergiel - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergocki - od nazwy miejscowej Świerkocin (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Świergodzki - od nazwy miejscowej Świerkocin (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Świergol - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergolecki - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergolik - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergolski - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergoł - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergoła - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergoń - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergosz - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergoszcz - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergot - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergul - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świergulski - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świerguła - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świerk - 1764 od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkacki - od nazwy miejscowej Świerkocin (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Świerkacz - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świerkat - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świerkatowski - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świerki - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkiel - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkiewicz - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerklański - od nazwy miejscowej Świerkla (nowosądeckie, gmina Podegrodzie).

    Świerklik - od świetlić ‘ćwierkać’.

    Świerklikowski - od świetlić ‘ćwierkać’.

    Świerkliński - 1698 od nazwy miejscowej Świerkla (nowosądeckie, gmina Podegrodzie).

    Świerkłos - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerko - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkocki - od nazwy miejscowej Świerkocin (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Świerkocz - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkoń - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkos - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkoski - od nazw miejscowych Świerkowo, Świerkowice.

    Świerkosz - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkot - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świerkowicz - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkowski - 1686 od nazw miejscowych Świerkowo, Świerkowice.

    Świerkót - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świerkta - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świerkula - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerkuła - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świerlik - 1636 od świetlić ‘ćwierkać’.

    Świerlikowski - od świetlić ‘ćwierkać’.

    Świerliński - od nazwy miejscowej Świerkla (nowosądeckie, gmina Podegrodzie).

    Świerniak - od gwarowego świrnąć lub od dawnego zwiernik, zwierniak ‘dozorca zwierząt w zwierzyńcu’; od gwarowego świernik ‘świerszcz’.

    Świernik - od gwarowego świrnąć lub od dawnego zwiernik, zwierniak ‘dozorca zwierząt w zwierzyńcu’; od gwarowego świernik ‘świerszcz’.

    Świerok - od gwarowego świer, świr ‘świerk’.

    Świerosz - od gwarowego świer, świr ‘świerk’.

    Świers - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerski - 1479 od nazw miejscowych Świr, Świrz (KrW), Świerże (kilka wsi).

    Świersz - 1492 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świersz - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świersza - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszcz - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczak - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczakowski - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczek - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczewicz - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczewski - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczko - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczków - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczyk - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczyn - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczyna - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszczyński - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszka - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerszko - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świerydziuk - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Świerydziukowski - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spyridon, ukraińskiego Spiridon, Spiryd. W Polsce notowane od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Świerz - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerz - od zwierz, dawniej też źwierz, w pochodnych też od zwierać ‘sczepić dwie części przedmiotu’.

    Świerza - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzacz - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzaczyński - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzak - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzanowski - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzański - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzawski - od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świerzawski - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzb - 1463 od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzba - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbicki - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbieński - 1569 od nazwy miejscowej Świerzbienie (białostockie, gmina Mońki).

    Świerzbigęba - 1555 od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbin - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbinka - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbinowicz - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbiński - od nazwy miejscowej Świerzbienie (białostockie, gmina Mońki).

    Świerzbiołek - 1558 od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbonowicz - 1471 od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbowicz - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbowski - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świerzbutowski - od litewskiej nazwy osobowej Svirbutas.

    Świerzczak - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerze - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzek - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzeński - od nazwy miejscowej Świerzyny (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Świerzepa - 1402 od staropolskiego świerzepa, świerzopa ‘klacz żyjąca na swobodzie, nieoswojona’.

    Świerzewicz - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzewski - 1580 od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świerzko - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzkowski - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzowicz - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzowski - od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świerzowski - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzy - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzycki - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzyk - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzyna - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerzyński - od nazwy miejscowej Świerzyny (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Świerż - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerżak - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerżański - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerżeński - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerżewski - od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świerżewski - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerżko - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerżowicz - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerżowski - od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świerżowski - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerży - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świerżyński - od nazwy miejscowej Świerzyny (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Świes - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świesciak - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świesiulski - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świestowski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świestowski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świesz - 1401 od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeszcz - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świeszczak - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świeszczakowski - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świeszczorowski - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świeszek - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeszeń - 1377 od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeszewski - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeszkiewicz - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeszko - 1335-42 od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeszkowski - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeszkowski - od nazwy miejscowej Świeszkowice, dziś Śnieżkowice (kieleckie, gmina Waśniów).

    Świeszników - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeszulski - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeś - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świeściach - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świeściak - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świeśczak - od staropolskiego świeść ‘siostra żony; krewna’.

    Świet - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świeta - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetalski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetanko - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetanowski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetański - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetczak - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetek - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świeteńko - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetkosz - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetkowiak - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetkowski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świetla - 1425 od światło.

    Świetlaga - od światło.

    Świetlak - od światło.

    Świetlewski - od światło.

    Świetlicki - od światło.

    Świetliczka - od światło.

    Świetliczko - od światło.

    Świetliczna - od światło.

    Świetliczny - od światło.

    Świetlik - 1369 od światło lub od świetlik ‘robaczek świętojański; oszklony otwór w dachu’.

    Świetlikiewicz - od światło.

    Świetlikowicz - 1457 od światło.

    Świetlikowski - od światło lub od nazwy miejscowej Świetlikowo (gdańskie, gmina Tczew).

    Świetlin - od światło.

    Świetling - od światło.

    Świetliński - od światło.

    Świetliska - od światło.

    Świetlokowski - od światło.

    Świetluk - od światło.

    Świetluński - od światło.

    Świetłoń - od światło.

    Świetłow - od światło.

    Świetłowicz - od światło.

    Świetnicki - od nazwy miejscowej Świątniki (kilka wsi).

    Świetniewski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świetnik - od staropolskiego świątnik ‘osoba zobowiązana do posług w kościele’.

    Świetny - od staropolskiego świątnik ‘osoba zobowiązana do posług w kościele’.

    Świetochowski - od nazwy miejscowej Świętochów (warszawskie, gmina Tarczyn), Świętochłowice, dawniej Świętochowice (miasto, katowickie).

    Świetojański - od nazwy miejscowej Świętojańsk (KrW) lub od nazwy osoby Świętego Jana.

    Świeton - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świetoniak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świetoniewski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świetoniowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świetoń - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świetoński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świetor - 1323 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świetorecki - od nazwy miejscowej Świętorzecze (KrW).

    Świetorzecki - od nazwy miejscowej Świętorzecze (KrW).

    Świetosławski - od nazwy miejscowej Świętosław (włocławskie, gmina Włocławek).

    Świetura - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świetuszak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świety - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świetycki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty

    Świeykowski - od nazwy miejscowej Szwejki (ciechanowskie, gmina Sońsk; siedleckie, gmina Sterdyń; skierniewickie, gmina Sadkowice) lub Świejkówka (KrW).

    Śwież - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeża - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżaczyński - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżak - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżański - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżawski - od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świeżba - od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świeżbiński - od nazwy miejscowej Świerzbienie (białostockie, gmina Mońki).

    Świeżek - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżewicz - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżewski - od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świeżkiewicz - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżko - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżowicz - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżowski - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeży - 1494 od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżyk - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżyna - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świeżyński - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Święc - 1283 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święca - XII w. od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcak - 1427 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcański - od nazwy miejscowej Święcany (krośnieńskie, gmina Skotyszyn), Święciany (Wileńszczyzna).

    Święcek - 1166 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święch - 1375 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święcha - 1103 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święchno - 1219 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święcho - 1401 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święchowic - 1426 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święchowicz - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święchowięta - 1474 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święchowski - od nazwy miejscowej Święchowo (słupskie, gmina Czarna Dąbrówka).

    Święciachowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciak - 1427 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcian - 1377 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciański - od nazwy miejscowej Święcany (krośnieńskie, gmina Skotyszyn), Święciany (Wileńszczyzna).

    Święciaszek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcic - 1320 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcica - 1788 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcich - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcichowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcicki - 1444 od nazw miejscowych typu Święcice, Święcica, Święciec.

    Święciech - 1265 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciechowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciel - 1725 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcieński - 1400 od nazwy miejscowej Święcienin (łomżyńskie, gmina Radziłów), Świączyń (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Święciewo - 1436 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcik - 1396 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcikowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciło - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcimski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcina - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciński - 1397 od nazwy miejscowej Święcienin (łomżyńskie, gmina Radziłów), Świączyń (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Święcioch - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciochowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcionek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcioszek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święciska - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcisława - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcka, m. - 1306 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcki - 1397 od nazw miejscowych typu Święte, Święciny.

    Święcko - 1447 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święckowicz - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święckowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcler - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święco - 1278 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcon - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święconek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcoń - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcucki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święczak - zapewne od imion złożonych na Świę-, typu Świętosław.

    Święczek - zapewne od imion złożonych na Świę-, typu Świętosław.

    Święczka - zapewne od imion złożonych na Świę-, typu Świętosław.

    Święczkowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święcznik - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święczyk - zapewne od imion złożonych na Świę-, typu Świętosław.

    Święć - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święćkowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święder - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świędrak - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świędrowski - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świędrych - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świędział - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świędziewski - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świędzik - 1610 od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’; od świądzik.

    Świędzikowski - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Świędzioł - od świąd ‘swędzenie skóry’, od gwarowego świądek ‘świąd’, też od świątekk’, od gwarowego świądzieć ‘swędzieć’.

    Święk - 1330 zapewne od imion złożonych na Świę-, typu Świętosław.

    Świękała - zapewne od imion złożonych na Świę-, typu Świętosław.

    Świękowic - 1492 zapewne od imion złożonych na Świę-, typu Świętosław.

    Świękowski - zapewne od imion złożonych na Świę-, typu Świętosław.

    Święntek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święsz - 1373 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święszczak - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święszek - 1386 od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święszkowski - 1470-80 od nazwy miejscowej Świeszkowice, dziś Śnieżkowice (kieleckie, gmina Waśniów).

    Święś - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święściak - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święśkiewicz - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święśkowski - od imion złożonych na Świę-, typu Świętobor, Świętosław.

    Święta, m. - 1418 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętach - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętak - 1369 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętakowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętal - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętalski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętała - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętałek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętanowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętański - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętaszczyk - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętaszek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętczak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętecki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętek - 1250 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętka, m. - 1317 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętkiewicz - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętko - 1215 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętkow - 1490 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętkowiak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętkowicz - 1375 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętkowiec - 1642 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętkowski - 1588 od nazw miejscowych Świątkowo, Świątkowice (kilka wsi).

    Świętkula - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętlak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętlicki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętlik - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętłoch - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętłowicz - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętniak - od staropolskiego świątnik ‘osoba zobowiązana do posług w kościele’.

    Świętnicki - 1789 od nazwy miejscowej Świątniki (kilka wsi).

    Świętniczak - 1721 od staropolskiego świątnik ‘osoba zobowiązana do posług w kościele’.

    Świętnik - od staropolskiego świątnik ‘osoba zobowiązana do posług w kościele’.

    Świętniowiec - 1642 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętniowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świętoch - 1265 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętocha - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętochłowski - od nazwy miejscowej Świętochów (warszawskie, gmina Tarczyn), Świętochłowice, dawniej Świętochowice (miasto, katowickie).

    Świętochowicz - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętochowski - 1418 od nazwy miejscowej Świętochów (warszawskie, gmina Tarczyn), Świętochłowice, dawniej Świętochowice (miasto, katowickie).

    Świętocki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętojański - od nazwy miejscowej Świętojańsk (KrW) lub od nazwy osoby Świętego Jana.

    Świętok (Śl) - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętokowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święton - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętonia - 1265 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoniewski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świętoniowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoniowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świętonowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świętoń - 1265 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętopełk - od imienia złożonego Świętopełk, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Świętorecki - od nazwy miejscowej Świętorzecze (KrW).

    Świętorzecki - od nazwy miejscowej Świętorzecze (KrW).

    Świętosław - od imienia złożonego Świętosław, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Świętosława - od imienia złożonego Świętosław, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Świętosławczyk - 1646 od imienia złożonego Świętosław, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Świętosławski - 1496 od nazwy miejscowej Świętosław (włocławskie, gmina Włocławek).

    Świętosz - 1204 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoszawski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoszczyk - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoszek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoszewic - 1455 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoszewski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoszko - 1419 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętoszowic - 1455 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętota - 1446 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętowicz - 1428 od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętowiec - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętozielski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętrzak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętuch - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętuchowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętulski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętuła - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święty - XII wiek od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świętyniowski - od nazwy miejscowej Świętoniowa, dawniej Świątoniowa (przemyskie, gmina Przeworsk).

    Świętyński - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Święż - od związek, związać.

    Świężak - od związek, związać.

    Świężek - od związek, związać.

    Świg - 1482 od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgiel - 1537 od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgiń - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgliński - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgła - 1437 od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’; też od świgły ‘zatyczki na osi wozu zabezpieczającego koło’.

    Świgłek - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’; też od świgły ‘zatyczki na osi wozu zabezpieczającego koło’.

    Świgło - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’; też od świgły ‘zatyczki na osi wozu zabezpieczającego koło’.

    Świgno - 1423 od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgo - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgocki - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgoda - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgoł - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgon - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgonia - 1488 od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgoniak - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgoń - 1564 od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgończyk - 1617 od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgońka, m. - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgoński - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgost - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgot - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgowski - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgóń - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgulski - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgun - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świguń - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świgut - od gwarowego świgać ‘rzucać, ciskać’.

    Świja - od zwijacz ‘człowiek, który coś zwija’, zwijać ‘skręcać; likwidować’.

    Świjek - od zwijacz ‘człowiek, który coś zwija’, zwijać ‘skręcać; likwidować’.

    Świk - od świkać ‘skakać’.

    Świkla - od świkać ‘skakać’.

    Świkliński - od świkać ‘skakać’.

    Świkowski - od świkać ‘skakać’.

    Świkszcz - od litewskich nazw osobowych Švikšča, Švikštys.

    Świkszczo - od litewskich nazw osobowych Švikšča, Švikštys.

    Świkszta - od litewskich nazw osobowych Švikšča, Švikštys.

    Świłpa - od litewskiej nazwy osobowej Švilpa.

    Świnaga - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnar - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnarew - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnarewicz - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnarski - 1393 od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świnarski - 1393 od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świncicki - od nazw miejscowych typu Święcice, Święcica, Święciec.

    Świncow - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnczak - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnczuk - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnczyk - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnda - od niemieckiej nazwy osobowej Schwind, ta od imion złożonych na Schwind-.

    Świnder - od niemieckiej nazwy osobowej Schwind, ta od imion złożonych na Schwind-.

    Świndryk - od niemieckiej nazwy osobowej Schwind, ta od imion złożonych na Schwind-.

    Świnerski - od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świnga - od niemieckiej nazwy osobowej Schwinge, ta od średnio-wysoko-niemieckiego swinge ‘przetak do zboża; klepaczka do lnu’.

    Świnia - 1406 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnianoga - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świniański - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świniarczuk - od świnia ‘zwierzę hodowlane’; od świniarz, świnarz ‘pasterz świń’.

    Świniarczyk - 1642 od świnia ‘zwierzę hodowlane’; od świniarz, świnarz ‘pasterz świń’.

    Świniarek - od świnia ‘zwierzę hodowlane’; od świniarz, świnarz ‘pasterz świń’.

    Świniarski - od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świniarz - od świnia ‘zwierzę hodowlane’; od świniarz, świnarz ‘pasterz świń’.

    Świniaski - od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świniątko - 1420 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świniątkowicz - 1441 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnicki - 1459 od nazw miejscowych typu Świnica, Świnice, Świnki, Świncz.

    Świniec - 1494 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świniecki - 1475 od nazw miejscowych typu Świnica, Świnice, Świnki, Świncz.

    Świnierski - od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świnierski - od nazwy miejscowej Świniary, dawniej też Świnary (kilka wsi).

    Świniewicz - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnin - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świninoga - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnioch - 1454 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnionoga - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnionóg - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świniuch - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnka - 1404 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnko - 1431 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnkowski - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnoburko - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnoga - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnonoga - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnowski - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnski - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świnta - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świnty - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świntychowski - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świnuch - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świń - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świńczak - 1705 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świńczuk - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świńczyc - 1417 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świńczyk - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świńka - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świński - od świnia ‘zwierzę hodowlane’; od przymiotnika świński.

    Świobocki - od swoboda, nowsze; od staropolskiego świeboda, od gwarowego, kresowego słoboda ‘wolnośc; ulga’; od staropolskiego świeboda ‘’zwolnienie od czynszów; hojny pan’, też od nazwy herbu Świeboda.

    Świoch - od imion złożonych typu Świerad, Świesław.

    Świoder - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świonc - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świonć - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świonder - od gwarowego świąder ‘świder; człowiek o kędzierzawych włosach’.

    Świonionoga - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świontczak - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świontecki - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świontek - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świontek-Brzeziński - złożenia brak; Świontek od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty; Brzeziński od brzoza ‘gatunek drzewa’; może być odmiejscowe.

    Świontkowski - od nazw miejscowych Świątkowo, Świątkowice (kilka wsi).

    Świoń - od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świońć - od imion złożonych typu Świętobor, Świętosław lub od święty.

    Świos - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świosek - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świostek - od gwarowego świost ‘główna belka pod sufitem’.

    Świoszek - od imion złożonych na Świe-, typu Świerad.

    Świotak - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świotek - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świotło - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świotło - od światło.

    Świotoń - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świotowski - od świat ‘glob ziemski; otoczenie; ludzkość’, od staropolskiego ‘świtanie’; w pochodnych od świecić ‘stanowic źródło światła; oświetlać coś; błyszczeć się’.

    Świr - od gwarowego świer, świr ‘świerk’.

    Świrad - 1501 od imienia złożonego Świerad, notowanego od XIII wieku, które stanowiło przekształconą postać imienia Wszerad.

    Świradowicz - 1497 od imienia złożonego Świerad, notowanego od XIII wieku, które stanowiło przekształconą postać imienia Wszerad.

    Świrat - od imienia złożonego Świerad, notowanego od XIII wieku, które stanowiło przekształconą postać imienia Wszerad.

    Świrbut - od litewskiej nazwy osobowej Svirbutas.

    Świrbutowicz - od litewskiej nazwy osobowej Svirbutas.

    Świrc - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Śwircicki - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Śwircik - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Śwircz - 1136 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczak - 1490 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczek - 1447 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczewski - 1493 od nazw miejscowych Świerczów, Świerczewo, Świercze (kilka wsi).

    Świrczkowicz - 1530 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczkowski - 1475 od nazwy miejscowej Świerczków, dawniej Świrczków (tarnowskie, gmina Tarnów).

    Świrczok (Śl) - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczowic - 1448 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczowski - 1489 od nazw miejscowych Świerczów, Świerczewo, Świercze (kilka wsi).

    Świrczula - 1541 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczyk - 1483 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczyna - 1414 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrczyński - 1492 od nazwy miejscowej Świerczyn (włocławskie, gmina Topólka).

    Świrdowicz - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrdowski - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrdziuk - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrecki - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrek - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrek-Świerszcz - złożenia brak; Świrek od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’; Świerszcz od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrepa - od staropolskiego świerzepa, świerzopa ‘klacz żyjąca na swobodzie, nieoswojona’.

    Świrepo - od staropolskiego świerzepa, świerzopa ‘klacz żyjąca na swobodzie, nieoswojona’.

    Świrgal - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgał - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgiel - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgolewski - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgolski - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgoła - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgon - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgoń - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgul - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrguła - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrgun - od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrida - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świridow - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrk - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrkaitis - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrkajtis - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrkleński - 1489 od nazwy miejscowej Świerkla (nowosądeckie, gmina Podegrodzie).

    Świrkliński - 1611 od nazwy miejscowej Świerkla (nowosądeckie, gmina Podegrodzie).

    Świrko - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrkosz - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrkot - 1434 od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrkotowicz - 1437 od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrkowicz - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrkowski - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrkta - 1398 od świerg ‘ptak z rodziny wróblowatych’, świergoła ‘rzępoła’, świerkać, świergot, świerkot ‘głos ptaków, ćwierkanie’.

    Świrkula - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrlik - 1786 od świetlić ‘ćwierkać’.

    Świrlik - od świerk ‘drzewo iglaste’ lub od świerkać ‘ćwierkać’.

    Świrlikowski - od świetlić ‘ćwierkać’.

    Świrniak - od gwarowego świrnąć lub od dawnego zwiernik, zwierniak ‘dozorca zwierząt w zwierzyńcu’.

    Świrnik - od gwarowego świrnąć lub od dawnego zwiernik, zwierniak ‘dozorca zwierząt w zwierzyńcu’.

    Świrski - 1390 od nazw miejscowych Świr, Świrz (KrW), Świerże (kilka wsi).

    Świrsz - 1497 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrszcz - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrszczewski - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrszczków - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrszko - od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świrszyn - 1374 od świerszcz, ze staropolskiego świercz, śwircz ‘owad skaczący’.

    Świryd - 1406 (KrW) od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świryda - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrydczuk - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrydenko - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrydo - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrydoń - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrydow - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrydowicz - 1560 od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrydziuk - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świryt - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich

    Świrytczuk - od imienia Spirydon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Spirydon, ukraińskiego Spiridon, Swiryd, notowanego w Polsce od XV wieku na Kresach Wschodnich.

    Świrza - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świrzb - 1463 od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świrzbłowicz - 1481 od świerzb, ze staropolskiego świrzb ‘zakaźna choroba skóry z wysypką i swędzeniem’, świerzbić ‘swędzieć’.

    Świrzewski - 1469 od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świrzyński - od nazwy miejscowej Świerzyny (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Świrż - od świeży ‘nowy, rześki; orzeźwiający’.

    Świrżyński - od nazwy miejscowej Świerzyny (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Świsłocki - od nazwy miejscowej Świsłocz (KrW).

    Świst - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Śwista - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstacki - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstacz - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstak - 1645 od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; lub od świstak.

    Świstakowski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; lub od świstak.

    Świstal - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstalnicki - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstalski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstał - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstała - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstan - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstaniuk - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstara - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstarski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstecki - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstek - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstel - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstelecki - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstelnicki - 1436 od nazwy miejscowej Świstelniki (KrW).

    Świstelnik - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstelniski - 1479 od nazwy miejscowej Świstelniki (KrW).

    Świstelski - 1475 od nazwy miejscowej Świstelniki (KrW).

    Świsterski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstko - 1558 od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstkowski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świston - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstoniuk - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstonowicz - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstoń - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstow - 1558 od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstowicz - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstowski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstów - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstra - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstro - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstula - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstulski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstun - 1558 od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; od świstun dawniej ‘lekkoduch’; też ‘ptak z rodziny kaczkowatych’.

    Świstuniuk - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstunow - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstunowicz - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstuń - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świstylniski - 1443 od nazwy miejscowej Świstelniki (KrW).

    Świsulski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świsz - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać.

    Świszcz - 1551 od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świszczak - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świszczał - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świszczarowski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świszczewicz - 1662 od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świszczewski - od nazw miejscowych Świszczów, Świszczewo (KrW).

    Świszczorowski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świszczowski - od nazw miejscowych Świszczów, Świszczewo (KrW).

    Świszczuk - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świszczyk - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świszewski - od nazwy miejscowej Świszewy (włocławskie, gmina Izbica Kujawska).

    Świś - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świściel - 1491 od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świściorowski - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptakow’, świstać; świszczeć.

    Świt - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świta - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtacki - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtacz - 1494 od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtaj - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtajewski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtajło - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtajski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtak - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtakowski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwital - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtala - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtalek - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtalik - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtalla - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtalski - 1669 od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtał - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtała - 1566 od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtało - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtałowski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtały - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtan - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtaniak - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtanowicz - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtanowski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtań - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtański - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtar - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtara - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtarek - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtarz - 1497 od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtarzewska - od nazwy miejscowej Świtarzów (KrW).

    Świtarzowski - 1495 od nazwy miejscowej Świtarzów (KrW).

    Świtas - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtaski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtaszewski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtaś - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtażowski - od nazwy miejscowej Świtarzów (KrW).

    Świtczuk - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtecki - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtecz - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtejko - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtek - 1632 od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtel - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świteliński - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtelski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świteńka - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świteńki - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świteńko - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świterski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtilnik - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtka - 1628 od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtkiewicz - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtko - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtkowski - od nazwy miejscowej Świtkowo (KrW).

    Świtla - od światło.

    Świtlaga - od światło.

    Świtlak - od światło.

    Świtlański - od światło.

    Świtlich - od światło.

    Świtlicki - od światło.

    Świtlik - od światło lub od świetlik.

    Świtlikowski - od światło.

    Świtling - od światło.

    Świtliński - od światło.

    Świtluk - od światło.

    Świtła - od światło.

    Świtło - od światło.

    Świtłoń - od światło.

    Świtłowicz - od światło.

    Świtłowski - od światło.

    Świtłyk - od światło.

    Świtniak - od świtny ‘siermiężny’.

    Świtnicki - od świtny ‘siermiężny’.

    Świtniewski - od świtny ‘siermiężny’.

    Świto - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtocz - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtol - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtolski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świton - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtoniak - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtoniuk - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtoń - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtoński - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtosz - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtowski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtra - od litewskiej nazwy osobowej Šwitrá, ta od švitrús ‘prędki, zwinny’.

    Świtro - od litewskiej nazwy osobowej Šwitrá, ta od švitrús ‘prędki, zwinny’.

    Świtucha - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtul - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtula - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtulski - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwituluk - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwituła - 1743 od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwituniak - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwituń - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwituszak - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwituszek - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świty - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świtycz - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwityj - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Śwityn - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    Świzewski - od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świżewski - od nazwy miejscowej Świerże, dawniej Świrze (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń), Świerzowa (krośnieńskie, gmina Krempna), Świeżawy (włocławskie, gmina Rogowo).

    Świżyński - od nazwy miejscowej Świerzyny (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Śwoczyński - od gwarowego śląskiego swaczyna ‘podwieczorek’.






    UZUPEŁNIENIE



    Ściech
    - od imion złożonych typu Ścibor lub od Ciech z przedrostkiem S-.

    Ślepowrański - od nazwy miejscowej Ślepowrony (ciechanowskie, gmina Sochocin; łomżyńskie, gmina Nur).

    Ślepy Biskup - 1349-66 od ślepy ‘niewidzący; niemający wylotu’.

    Ślesarow - od ślusarz, ze staropolskiego ślosarz, ślosar ‘rzemieślnik wyrabiający drobne przedmioty z metalu’.

    Ślężanin1339 - od Ślązak ‘mieszkaniec Śląska’.

    Ślimakiewicz - 1781 od ślimak.

    Śliwotrząs - 1391 od śliwa ‘drzewo lub krzew owocowy’; też od gwarowego śliwać ‘zlewać’.

    Ślizio - 1636 od podstawy śliz-, por. śliz ‘ryba z rodziny okoniowatych’, dawniej też ‘śluz’.

    Śmiałczak - 1679 od śmiały ‘odważny’.

    Śmiechal - od śmiech.

    Śmiechła - od śmiech.

    Śmieć - 1416 od śmieć ‘rzecz bezużyteczna, odpadek; byle kto, co’.

    Śmierdząca, ż. - 1434 od śmierdziuch ‘człowiek śmierdzący; smarkacz, malec’, śmierdzieć ‘wydawać przykrą woń’; od śmierdzący.

    Śmierdzigroch - 1424 od śmierdziuch ‘człowiek śmierdzący; smarkacz, malec’, śmierdzieć ‘wydawać przykrą woń’.

    Śmierdziuch - 1501 od śmierdziuch ‘człowiek śmierdzący; smarkacz, malec’, śmierdzieć ‘wydawać przykrą woń’.

    Śmirdzimiech - 1458 od śmierdziuch ‘człowiek śmierdzący; smarkacz, malec’, śmierdzieć ‘wydawać przykrą woń’.

    Śnica - od śnica ‘jeden z dwóch drążków w przedniej części wozu, stanowiących osadę dyszla’.

    Śnierczak - od staropolskiego śmiara ‘uległość, pokora, cierpliwość’, od dawnego śmierzyć ‘poskramiać, tłumić’.

    Śpiewaczek - 1763 od śpiew, z gwarowego też od śpiewa.

    Śrobarz - 1619 od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śrobka - od śruba ‘pręt z gwintem służący do łączenia elementów konstrukcji’.

    Śroga - od srogi ‘groźny, okrutny; ogromny’.

    Śrzeński - 1418 od nazwy miejscowej Szreńsk (ciechanowskie, gmina Śzreńsk).

    Śwajnóżka - od niemieckiej nazwy osobowej Schweiner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego swinaere ‘pastuch świń, świniarz’.

    Świniepołudnie - 1520 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świniwąs - 1498 od świnia ‘zwierzę hodowlane’.

    Świstuniak - od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptaków’, świstać.

    Świstura - 1607 od świst ‘ostry, przenikliwy dźwięk, gwizd; śpiew niektórych ptaków’, świstać.

    Świtarzewski - od nazwy miejscowej Świtarzów (KrW).

    Śwityło - od świt ‘pora, gdy zaczyna dnieć; brzask’, świtać.

    .












    Nazwiska występujące w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.




    Ścelina Ścera Ściadko Ściagow Ściak Ściała Ściałowicz Ścian Ściana Ścianek Ścianowski Ściański Ściarek Ściatko Ściażko Ściągaj Ściągajło Ściągała Ściągosz Ściązko Ściążka Ściążko Ściba Ścibak Ścibała Ścibałło Ścibało Ściban Ścibek Ścibek-Rejmentowski Ścibel Ściberska Ścibiak Ścibich Ścibidło Ścibiel Ścibielski Ścibier Ścibierek Ścibierska Ścibik Ścibiło Ścibiłowska Ścibiński Ścibior Ścibiorek Ścibiorowski Ścibiorski Ścibiór Ścibirowski Ścibis Ścibisz Ścibiur Ścibiwołk Ściblak Ściblok Ścibłak Ścibło Ścibłowski Ścibojewska Ścibor Ścibora Ściborek Ścibor-Marchocka Ściborowicz Ściborowski Ścibor-Rylski Ściborski Ściborz Ścibosz Ścibór Ścibski Ścibur Ścibura Ścibut Ścichocki Ścichomska Ścichowski Ściebior Ściebiorowski Ściebiór Ściebiur Ściebiura Ściebło Ściebłowska Ściebor Ściebora Ścieborowska Ściebór Ściebur Ściebura Ściebura Ścieburako Ściechocka Ściechowicz Ściechowski Ściechólski Ściechulski Ściechura Ściechurski Ściecikowska Ścieciński Ścieg Ściegaj Ściegas Ściegielniak Ściegienka Ściegienko Ściegienna Ściegienny Ściegieńczuk Ściegiński Ściegliński Ścieglur Ściegodnik Ściegosz Ściegular Ścielna Ścielona Ścielony Ścielska Ściengosz Ścientek Ścieński Ściepaniuk Ściepańczuk Ściepień Ściepiuk Ściepko Ścieplik Ściepłek Ściepłek Ściepniak Ściepuk Ściepuko Ściepul Ściepuło Ściepura Ściepurko Ściepuro Ściera Ścieracki Ścieranczyszyn Ścieranka Ścierański Ścieraszewski Ścierawka Ścierczak Ścierczyk Ścierka Ścierko Ścierkowska Ściermoch Ścierniański Ściernicki Ścierniewski Ściernioch Ścierski Ścierwicki Ścierwiński Ścierzyński Ścies Ściesiek Ściesielski Ściesiński Ściesłowski Ścieszek Ścieszka Ścieszko Ścieszkowski Ścieszo Ścieszyński Ścieśko Ścieślak Ścieślicki Ścieśniak Ścieśniewski Ścieżka Ścieżko Ścieżkowski Ścieżor Ścieżyński Ścięgacz Ścięgaj Ścięgorz Ścięgosz Ściętek Ściężar Ściężor Ściga Ścigacki Ścigacz Ścigaczewski Ścigaj Ścigajko Ścigajłło Ścigajło Ścigal Ścigalski Ścigał Ścigała Ścigałła Ścigałło Ścigały Ścigan Ścigana Ścigany Ścigaszewski Ścigelski Ścigienna Ścigienny Ścigiński Ścigler Ściglur Ścigła Ścigniejew Ścigocki Ścigoń Ścigulska Ściguła Ścijbold Ścilicka Ściłba Ściłbo Ściłowski Ścimbior Ścimborski Ścinbak Ścinek Ściński Ściobior Ściobłoński Ściobłowski Ściobor Ścioch Ściocha Ściochura Ściolna Ściolny Ściopko Ściopuk Ściora Ścios Ścióg Ściórka Ścipaniuk Ścipider Ścipień Ścipiń Ścipior Ścipiorski Ścipiór Ścipisz Ścipniak Ścipura Ścira Ścirek Ścirka Ścirko Ścisek Ściseł Ścisiewicz Ścisiński Ścisk Ściska Ściskalski Ściskała Ścisko Ściskol Ściskoł Ściskowski Ścislak Ścislewski Ścislicki Ścisła Ścisław Ścisławicz Ścisławski Ścisłek Ścisło Ścisłowicz Ścisłowski Ścisły Ścissek Ścistowicz Ścistowski Ściszek Ściszewicz Ściszka Ściszko Ściślak Ściśler Ściślewski Ściślicki Ściśliński Ściślocki Ściśniak Ściśnik Ściuba Ściuba Ściubak Ściubek Ściubel Ściubeł Ściubiak Ściubidło Ściubiecka Ściubielicka Ściubik Ściubilecki Ściubiło Ściubioło Ściubis Ściubisz Ściubiś Ściubok Ściubor Ściubski Ściug Ściugińska Ściuk Ściuka Ściupider Ściupidło Ściupidro Ściupski Ściupuk Ściura Ściurka Ściurko Ściurkowski Ściurtek Ściwa Ściwiarski Ściwierska Ściwowska Ściżęga Ściżko Ścok Ścuślak Śczatko Ścześniok Śfit Śkierkosz Śkiruć Śkiścim Śkiślewicz Ślabski Ślacan Ślachciak Ślachciński Ślachetka Ślacz Ślaczałek Ślaczka Śladczyk Śladczyn Śladecki Śladeczek Śladek Śladeńska Śladewski Śladkowski Śladowski Śladurska Śladzik Śladzińska Ślaga Ślagor Ślagowski Ślagórski Ślak Ślakiewicz Ślakowski Ślamczyk Ślamczyńska Ślana Ślanda Ślandzicka Ślanga Ślaniec Ślanina Ślanska Ślany Ślańda Ślapak Ślapik Ślapka Ślapski Ślarski Ślarzyński Ślas Ślasa Ślasiński Ślaski Ślasko Ślaskowicz Ślassa Ślasyk Ślasz Ślaszkiewicz Ślaszyńska Ślatała Ślatkowski Ślatosz Ślatyński Ślawiński Ślawski Ślaz Ślaza Ślazak Ślaząk Ślazek Ślazewicz Ślazik Ślaziński Ślazka Ślazkiewicz Ślazko Ślazok Ślazyk Ślazyński Ślaź Ślaż Ślażak Ślażeńska Ślażewicz Ślażko Ślażyk Ślażyński Ślączak Ślączek Ślączka Ślączko Ślączkowska Ślądzak Ślądzikowska Śląga Śląsak Śląski Śląskiewicz Śląszkiewicz Śląz Ślązak Ślązakiewicz Ślązakowski Ślązała Ślązek Śląziak Ślązka Ślązki Ślązkiewicz Ślązok Ślązowska Ślązyk Ślążak Ślążek Ślążkiewicz Ślążok Ślążyńska Ślebarski Ślebecki Ślebida Ślebiedziński Ślebioda Ślebiodziński Ślebler Ślebocki Śleboda Ślebodziński Ślebrzak Ślebski Ślebzak Ślebżak Ślech Ślecicka Śleciewska Ślecki Śleczek Śleczka Śleczko Śleczkowski Śleczyński Śleć Śled Śledak Śledański Śledc Śledek Śledlecka Śledyński Śledz Śledziak Śledzianowski Śledzicak Śledzicki Śledziecki Śledziejewska Śledziejowski Śledziewicz Śledziewski Śledzik Śledzikowski Śledzina Śledzinowski Śledziński Śledziona Śledzionka Śledziono Śledziowski Śledziszewski Śledziwska Śledzki Śledzoński Śledź Śledź Śledż Ślefarski Ślega Ślegińska Ślegl Śleis Ślejkowski Ślejski Ślek Ślekowowicz Ślełdziński Ślema Ślembarski Ślemień Ślemieński Ślemin Ślemiński Ślemp Ślempa Ślencka Ślenczek Ślenczka Ślenczkowska Ślendak Ślendakowski Ślendzińska Śleniak Ślenk Ślenzak Ślenzakiewicz Ślenzakowski Ślenzok Ślenżok Śleńczek Śleńczka Śleńdzińska Śleński Ślep Ślepa Ślepacka Ślepaczek Ślepaczuk Ślepak Ślepakura Ślepaska Ślepczak Ślepczuk Ślepczyk Ślepczyńska Ślepecki Ślepek Ślepenko Ślepeńczuk Śleper Śleperska Ślepiak Ślepicki Ślepiczko Ślepieńczuk Ślepik Ślepikas Ślepiko Ślepikowski Ślepińska Ślepka Ślepkiewicz Ślepko Ślepocki Ślepokora Ślepokur Ślepokura Ślepokuz Ślepow Ślepowron Ślepowron Ślepowron-Korwin Ślepowron-Łukaszewicz Ślepowroński Śleprowański Ślepski Ślepuchow Ślepuszewski Ślepy Ślesak Ślesar Ślesarczuk Ślesarczyk Ślesarek Ślesarew Ślesarewska Ślesaron Ślesarow Ślesarski Śleser Ślesiak Ślesicki Ślesiczki Ślesieńska Ślesik Ślesiński Ślesiona Śleszczyński Śleszk Śleszycki Śleszyk Śleszyński Śletc Śletkiewicz Śletz Ślewa Ślewczuk Ślewicki Ślewiczko Ślewiński Ślewski Ślezak Ślezankiewicz Ślezankowska Ślezański Ślezar Ślezenko Śleziak Śleziejowska Ślezik Ślezin Śleziński Śleziona Ślezionka Ślezioński Śleziuk Ślezok Ślezuk Ślezyn Ślezynger Ślezyngier Śleź Śleźnik Śleżak Śleżankiewicz Śleżanowska Śleżański Śleżewski Śleżowska Śleżuk Śleżyński Ślębida Ślęcicka Ślęcka Ślęczak Ślęczek Ślęczka Ślęczko Ślęczkowski Ślęczna Ślęczuk Ślęczykowski Ślędak Ślędakowska Ślędzik Ślędziński Ślędź Ślęg Ślęga Ślęgiewicz Ślęk Ślęmp Ślęnzak Ślęp Ślęrzka Ślęsak Ślęsicka Ślęsik Ślęska Ślęszyński Ślęza Ślęzak Ślęzakiewicz Ślęzakowski Ślęzański Ślęzawska Ślęzek Ślęziak Ślęzik Ślęzka Ślęzok Ślęzowski Ślęża Ślężak Ślężakiewicz Ślężakowski Ślężański Ślężek Ślężewicz Ślężyński Ślibida Śliboda Ślibor Ślibzak Ślichcin Ślicher Śliciński Ślickiewicz Ślicmer Ślicner Śliczba Śliczna Śliczner Śliczniak Ślicznik Śliczniuk Śliczny Śliczyński Ślidziewski Ślieka Ślieszko Ślifarski Ślifiarska Ślifierczyk Ślifierski Ślifierz Ślifiński Ślifirczyk Ślifirczyk Ślifirski Ślifirz Ślifka Śliga Śligowski Ślima Ślimak Ślimakowski Ślimas Ślimborski Ślimiński Ślimko Ślimkowski Ślimok Ślin Ślina Ślincer Ślinder Ślingwan Śliniak Ślinińska Ślinka Ślinkiewicz Ślinko Śliński Ślioch Ślip Ślipa Ślipaczek Ślipaczuk Ślipańczuk Ślipcewicz Ślipczak Ślipczenko Ślipczuk Ślipczynko Ślipczyński Ślipecki Ślipek Ślipenczuk Ślipenko Ślipeńczuk Ślipeńki Ślipeńko Śliperacki Śliperski Ślipiec Ślipienko Ślipieńczuk Ślipierski Ślipiko Ślipikowski Ślipiński Ślipka Ślipko Ślipkowska Śliporska Ślipota Ślipski Ślipy Ślirz Ślirzewski Ślis Ślisarczyk Ślisarek Ślisarenko Ślisarska Ślisarz Śliser Ślisiewicz Ślisinger Ślisiński Śliski Ślisko Śliskowski Śliskowski Ślisyngier Ślisz Śliszczyk Śliszewicz Śliszka Śliszkiewicz Śliszko Śliusarczyk Śliw Śliwa Śliwa Śliwacz Śliwak Śliwaka Śliwakowski Śliwaniuk Śliwankiewicz Śliwańczuk Śliwańczyk Śliwański Śliwarowska Śliwarski Śliwczak Śliwczyk Śliwczyński Śliwecki Śliwek Śliwerski Śliwiacka Śliwiak Śliwian Śliwiana Śliwianka Śliwiany Śliwiarski Śliwicki Śliwiczyński Śliwiecki Śliwiek Śliwienko Śliwieński Śliwierski Śliwierz Śliwieski Śliwik Śliwinko Śliwiński Śliwiok Śliwirski Śliwiska Śliwka Śliwka Śliwkaniec Śliwkiewicz Śliwkin Śliwko Śliwkowicz Śliwkowski Śliwłok Śliwnicki Śliwocki Śliwok Śliwon Śliwoniak Śliwonik Śliwoniok Śliwoniuk Śliwoń Śliwońska Śliwoski Śliwosz Śliwowski Śliwski Śliz Śliza Ślizak Ślizakowska Ślizanawski Ślizankiewicz Ślizankowska Ślizanowski Ślizańska Ślizar Ślizarski Ślizarz Ślizawski Ślizeń Ślizewicz Ślizewski Ślizga Ślizgi Ślizgowski Ślizień Ślizieńska Śliziewicz Śliziewski Ślizin Śliziński Śliziuk Ślizowski Ślizuk Ślizyk Śliź Śliż Śliża Śliżak Śliżankiewicz Śliżanowska Śliżawska Śliżewicz Śliżewski Śliżka Śliżowski Śliżyński Śloderbach Ślonski Ślonzak Ślonzok Śloński Ślopek Ślosarczuk Ślosarczyk Ślosarek Ślosarenko Ślosarski Ślosarz Ślosecki Ślosek Śloser Śloska Ślosko Ślosorz Ślosowski Śloszyńska Ślot Ślotala Ślotała Ślozarek Ślozer Ślozko Ślozowski Śloźnik Ślożnik Ślóczka Ślósarczyk Ślósarek Ślósarkiewicz Ślósarski Ślósarz Ślósorz Ślózak Śluba Ślubecki Ślubik Ślubińska Ślubojańska Śluborski Ślubowicz Ślubowski Ślubska Śluczka Śludkowski Ślufarczyk Ślufarnik Ślufarski Ślufcik Ślufik Ślufiński Ślufirski Śluga Ślugacz Ślugaj Ślugajski Ślugej Ślumkowski Ślumowski Ślupczyńska Ślupkowska Ślupowicz Ślurka Ślus Ślusakiewicz Ślusakowicz Ślusałek Ślusar Ślusarczak Ślusarczewski Ślusarczuk Ślusarczy Ślusarczyk Ślusarczyński Ślusarek Ślusarenka Ślusarenko Ślusareńka Ślusarkiewicz Ślusarski Ślusarz Ślusarzyk Ślusaski Ślusek Ślusewicz Ślusewski Ślusiarski Ślusiewicz Śluskowski Ślusorz Ślusowicz Ślusowska Ślussarz Śluszarz Śluz Śluza Śluzak Śluzalek Śluzała Śluzałek Śluzar Śluzarek Śluzarz Śluzek Śluzewski Śluziewicz Śluzor Śluzyński Ślużar Ślużel Ślużel-Jancewicz Ślużyński Śmadzik Śmagacz Śmagaj Śmagasiewicz Śmagielska Śmała Śmałkowska Śmardz Śmarski Śmarż Śmaś Śmechowicz Śmeja Śmejda Śmela Śmelak Śmentek Śmentoch Śmerczek Śmeszek Śmetana Śmędra Śmętek Śmętkowski Śmiada Śmiadowska Śmiady Śmiała Śmiałacz Śmiałczyk Śmiałecki Śmiałek Śmiałkiewicz Śmiałko Śmiałkowski Śmiałogórski Śmiałosz Śmiałowicz Śmiałowski Śmiały Śmiankowski Śmiarkowski Śmiarowski Śmiaszek Śmiatacz Śmiatała Śmiatek Śmiatkowski Śmiatłowska Śmiatowski Śmiąder Śmiątek Śmiątkowska Śmich Śmichorska Śmichowicz Śmichowski Śmichur Śmichura Śmichurski Śmicielski Śmicińska Śmiczek Śmiczkiewicz Śmiczkowska Śmić Śmid Śmida Śmidecki Śmiderek Śmiderski Śmidła Śmidoda Śmidowicz Śmidowski Śmidrowicz Śmidzińska Śmiec Śmiech Śmiechalska Śmiechawska Śmiechewicz Śmiechocki Śmiechoła Śmiechoń Śmiechorski Śmiechowicz Śmiechowski Śmiechórska Śmiechun Śmiechura Śmiechurski Śmieciakowska Śmiecikowski Śmieciński Śmieciska Śmieciuch Śmieciuszewski Śmieć Śmiedowski Śmiedziewska Śmiedzińska Śmiedziuk Śmiedzowicz Śmiedzowska Śmiegalska Śmiegasiewicz Śmiegel Śmiegelski Śmiegiel Śmiegielski Śmieglewska Śmiegocka Śmiegoń Śmiegowska Śmiegrodzki Śmiegucki Śmieguła Śmieguń Śmiegusiewicz Śmieiński Śmieja Śmiejak Śmiejan Śmiejanowska Śmiejczak Śmiejczyk Śmiejek Śmiejewski Śmiejka Śmiejko Śmiejkowski Śmiejowski Śmiekowicz Śmiekowski Śmiel Śmiela Śmielak Śmielecki Śmielewicz Śmielewski Śmieliński Śmielkiewicz Śmielowski Śmielski Śmielster Śmieluk Śmieła Śmiełek Śmiełkow Śmiełkowski Śmiełowski Śmienkowska Śmientek Śmieński Śmierak Śmierańska Śmierchalska Śmierciak Śmierciew Śmiercińska Śmierciok Śmierczewska Śmierczyński Śmierdzińska Śmierek Śmiergal Śmiergała Śmiergiel Śmierguła Śmierna Śmierniak Śmiernik Śmiernow Śmiernowska Śmierski Śmierszalski Śmierszała Śmierszchalski Śmierszchała Śmiertek Śmiertelna Śmiertelny Śmiertka Śmierz Śmierzalski Śmierzchalski Śmierzchała Śmierzchwalska Śmierzewski Śmierzycki Śmierzyński Śmieskol Śmiesz Śmieszak Śmieszalski Śmieszała Śmieszchalski Śmieszchała Śmieszek Śmieszewska Śmieszka Śmieszkiewicz Śmieszko Śmieszkol Śmieszkoł Śmieszkot Śmieszkow Śmieszkowicz Śmieszkowski Śmieszkół Śmieszna Śmieszniak Śmieszny Śmieszol Śmieszoł Śmieśniak Śmieśniewicz Śmietacz Śmietak Śmietaka Śmietalski Śmietała Śmietała Śmietało Śmietana Śmietanek Śmietaniak Śmietanik Śmietanin Śmietaniuk Śmietanka Śmietankin Śmietanko Śmietankow Śmietankowski Śmietannik Śmietanowski Śmietański Śmietawa Śmietjuch Śmietka Śmietkowska Śmietochowski Śmietońska Śmietura Śmieżawski Śmieżewski Śmięch Śmięchowski Śmięcikowski Śmięćkowska Śmiętek Śmiętkowska Śmiętochowska Śmiętycka Śmiga Śmigacz Śmigaj Śmigalski Śmigała Śmiganowski Śmigarski Śmigaruk Śmigas Śmigasiewicz Śmigasz Śmigaszewski Śmigaś Śmigawski Śmigay Śmigecki Śmigel Śmigel Śmigelski Śmiger Śmigera Śmigerski Śmigiecki Śmigiel Śmigiela Śmigielak Śmigielewska Śmigielka Śmigielna Śmigielok Śmigielski Śmigieł Śmigieła Śmigier Śmigiera Śmigiero Śmigierski Śmigierzewski Śmigiewicz Śmigiewska Śmigla Śmiglak Śmiglarski Śmigla-Żywocki Śmiglewicz Śmiglewski Śmiglicki Śmiglin Śmigła Śmigłek Śmigłowski Śmigocki Śmigoda Śmigoń Śmigońska Śmigoradzka Śmigowski Śmigór Śmigórski Śmigrelska Śmigrocki Śmigrodzki Śmigrowski Śmigucki Śmigula Śmigulec Śmigulski Śmiguła Śmigurowicz Śmija Śmijski Śmikałła Śmikiel Śmikowski Śmil Śmilecki Śmilewicz Śmilgień Śmilgiewicz Śmilgin Śmilowski Śmiłek Śmiłkowski Śmiłowicz Śmiłowski Śmioch Śmioda Śmiorodzka Śmioszek Śmiotacz Śmiotała Śmiotanko Śmiowska Śmirkowski Śmirnow Śmirnowski Śmirowska Śmirski Śmirzewski Śmirzyński Śmist Śmistek Śmisz Śmiszczułka Śmiszczułko Śmiszek Śmiszkiewicz Śmiszko Śmiszyński Śmiśniewicz Śmit Śmitana Śmitańska Śmitek Śmitiuch Śmitjuch Śmitka Śmitkiewicz Śmitko Śmitkowski Śmitowska Śmitrowski Śmiżewski Śmoczek Śmoczyński Śmoleń Śmołoński Śmuda Śmukler Śmuniewski Śmura Śmuś Śmuśkiewicz Śmużyński Śmyczek Śmykiewicz Śmykuła Śmyl Śmyrgała Śnadach Śnaglewski Śnajdar Śnakowska Śniach Śniada Śniadach Śniadaj Śniadalski Śniadała Śniadanko Śniadawa Śniadecki Śniadek Śniadewicz Śniadj Śniadka Śniadko Śniadkowski Śniadoch Śniadower Śniadowicz Śniadowski Śniadówka Śniady Śniadych Śniadzińska Śniak Śniałecki Śniarowski Śniarski Śniaszek Śniatała Śniatecki Śniatek Śniateńczuk Śniatkiewicz Śniatkowski Śniatłowski Śniatowski Śniaty Śniatycki Śniatynczuk Śniatyniecka Śniatyńczuk Śniatyński Śniaz Śnicarenko Śnicer Śnich Śnichota Śnichotta Śnichowski Śnichór Śnichur Śniciekowski Śniciński Śnicz Śniczek Śniczewski Śniczyńska Śnić Śnida Śnidach Śnidecka Śnidek Śniderska Śnidówka Śnidziński Śniec Śniech Śniechota Śniechowicz Śniechowski Śniechórski Śniecichowski Śniecicka Śnieciekowski Śniecikowski Śnieciński Śnieciowski Śnieckiowski Śniecuła Śnieczewski Śnieć Śniećkowska Śnieda Śniedecki Śniedka Śniedko Śniedziewski Śniedziński Śniedziowski Śniedź Śnieg Śniegarewicz Śniegaruk Śniegiel Śniegielska Śniegierow Śniegirow Śniegirowska Śniego Śniegoch Śniegocka Śniegocki Śniegola Śniegolski Śniegoń Śniegor Śniegorski Śniegoski Śniegota Śniegowicz Śniegowski Śniególski Śniegóła Śniegór Śniegóra Śniegórowski Śniegórski Śniegucki Śniegula Śniegulla Śniegulski Śnieguła Śniegur Śniegurow Śniegurowicz Śniegurska Śniehota Śnieiński Śnieja Śniejczak Śnielewski Śnieniawska Śnierczek Śnierzak Śnierzek Śnierzewska Śnierzko Śnierzy Śnierzyk Śnierzyński Śnies Śniesuła Śnieszek Śnieszewska Śnieszko Śnieszkowicz Śnieściak Śnietańska Śnietka Śnietko Śnietlicki Śnietura Śniewierski Śniewski Śniezek Śniezko Śnieźnik Śnieżak Śnieżawski Śnieżek Śnieżewski Śnieżka Śnieżko Śnieżko-Błocki Śnieżkowska Śnieżna Śnieżniak Śnieżnik Śnieżny Śnieżowska Śnieżycki Śnieżyk Śnieżynka Śnieżyński Śnięcka Śnięs Śnigarewicz Śnigaruk Śniger Śnigielska Śnigier Śnigocka Śnigoń Śnigor Śnigowski Śnigór Śnigórski Śnigucki Śnigulska Śniguła Śnigur Śnigura Śnigurowicz Śnigurski Śnigut Śnihur Śnilek Śnilewicz Śnilik Śnilkowski Śnilska Śniło Śnioch Śnios Śniosek Śnioszek Śniotała Śniowski Śnirkosz Śnirkowska Śnirzyńska Śnist Śnistowska Śniszewski Śnit Śnita Śnitała Śnitczuk Śnitek Śnitka Śnitkiewicz Śnitko Śnitkowski Śnitoński Śnitowski Śnituła Śnityńska Śniwoja Śniżek Śniżewska Śniżko Śniżyńska Śpaleniak Śpałek Śpętana Śpiaczka Śpiak Śpiał Śpiałek Śpiączka Śpiąk Śpiąkowski Śpibida Śpic Śpica Śpich Śpicha Śpichal Śpichalska Śpiczak Śpiczka Śpiczko Śpiczonek Śpiec Śpiech Śpiecha Śpiechowicz Śpieczyńska Śpieć Śpieg Śpiegarski Śpiegel Śpiegiel Śpiegiewicz Śpiegowski Śpielak Śpienek Śpienok Śpiernadel Śpierzak Śpiesz Śpieszyńska Śpiewa Śpiewak Śpiewakowski Śpiewan Śpiewanek Śpiewankiewicz Śpiewanowski Śpiewek Śpiewińska Śpiewka Śpiewla Śpiewok Śpieżak Śpięczka Śpigiel Śpik Śpikowski Śpila Śpiler Śpilkowski Śpilski Śpindel Śpioch Śpiołek Śpionek Śpiong Śpionkowski Śpiorek Śpirek Śpirka Śpirydowicz Śpirzewski Śpisak Śpisz Śpitalniak Śpitalnik Śpitzhofer Śpiwak Śpiza Śpiżak Śpiżewska Śpringer Śpruta Śprutta Śprycha Śpuś Śpyt Śram Śrama Śramek Śramiak Śramkiewicz Śramkowski Śramski Śran Śreberska Śrebniak Śrebnicka Śrebrniak Średa Średecki Średl Średlińska Średniak Średniala Średniarz Średniawa Średniawski Średnica Średnicki Średniewski Średniowska Średziński Średzki Średzyński Śrejde Śrek Śrem Śrema Śremba Śrembowata Śrembowaty Śrembowski Śrembska Śremski Śreniawa Śreniawa-Pisarski Śreniawski Śreniowski Śręba Śrębowata Śrębowaty Śroczyński Środa Środarczyk Środawa Środecki Środek Środka Środkowski Środon Środoń Środowski Środula Środulski Środziński Śroga Śroka Śrokosz Śrokowski Śroma Śromek Śromicka Śron Śronek Śroniak Śronkowski Śroń Śropa Śropiński Śroslak Śroślak Śrot Śróbka Śród Śróda Śródecki Śródka Śródkowski Śródoń Śródzińska Śrót Śrótkowski Śrótowski Śróttek Śrótwa Śruba Śrubarczyk Śrubarek Śrubarski Śrubarz Śrubas Śrubka Śrubkowski Śrubo Śruborek Śruborz Śrubowicz Śrubowska Śruda Śrudak Śrudecka Śrudka Śrudkowski Śrudzowski Śrut Śrutek Śrutka Śrutkowski Śrutowski Śrutwa Śryda Śrytwa Śrzednicki Śtuka Śtukan Śtypuła Śtysior Śwacha Śwachta Śwaciak Śwacińska Śwadźba Śwagrzyk Śwarbuła Śwaryczewska Śwat Śwatek Śwąć Śwąder Śwątek Śwątkowski Śwebocki Śweboda Śwebodziński Śwercz Śwerczek Śwerczuk Śwerczyński Śwerguła Śwerkot Śwetlik Śwęchowicz Śwęciowska Śwęda Śwęder Śwędrak Śwędrowska Śwędzikowska Śwędzioł Śwęs Śwęszkowski Śwętek Świaboda Świacha Świacik Świacki Świackiewicz Świacko Świacko-Świackiewicz Świaczna Świaczny Świaczyński Świać Świad Świadek Świader Świadkiewicz Świadkowicz Świadkowski Świadlicki Świadniak Świadowska Świadro Świadrowski Świadysz Świadzka Świak Świałek Świałkowska Świałoszek Świaniarski Świaniewicz Świargiel Świarkosz Świarowska Świarzyński Świasła Świastak Świastyn Świaszczyk Świat Świata Światak Światakowska Światalski Światała Światałowski Światały Światański Światas Świataszczyk Światczak Światczyński Światecki Światek Światełko Światełko-Nachtlicht Światka Światkiewicz Światko Światkoch Światkon Światkowiak Światkowicz Światkowski Światlak Światlik Światła Światło Światło Światłoch Światłon Światłoń Światłopełk Światłoski Światłow Światłowicz Światłowski Światłów Światły Światna Światnicki Światocha Światocho Światogór Światoniak Światoniowski Światoński Światopełek Światopełk Światopełk-Mirski Światopełk-Zawadzka Światopołk Światoszczyk Światoszek Światowa Światowiak Światowicz Światowiec Światowski Światowy Światulewicz Światy Światyło Światyńska Świazdek Świazek Świażdek Świąc Świąchowska Świąciak Świącicki Świącik Świąciński Świącki Świąckiewicz Świączek Świączkowski Świączny Świąć Świądczak Świądek Świąder Świąderski Świądkiewicz Świądkowski Świądor Świądro Świądrowski Świąg Świąger Świąntek Świąntkowska Świąs Świąt Świątak Świątalski Świątała Świątaniowski Świątański Świątaszczyk Świątaszek Świątczak Świątczak Świątczyńska Świątecki Świątek Świątek Świątek Świątek-Brzeziński Świątek-Chudzio Świątek-Orski Świątelski Świątkiewicz Świątkiewicz Świątko Świątkońska Świątkowiak Świątkowicz Świątkowski Świątlak Świątlicka Świątła Świątłoń Świątłowska Świątniak Świątnicki Świątnik Świątniowska Świątnowska Świątochowska Świątocka Świątoniewski Świątoniowski Świątonowska Świątoń Świątońska Świątoszczyk Świątoszek Świątowicz Świątowski Świąty Świątyń Świątyński Świązdek Świązkowski Świąż Świążek Świb Świba Świbocka Świboda Świbodzińska Świbodzka Świbowicz Świbur Świbut Świc Świca Świcak Świcarz Świch Świchocki Świchowska Świchura Świciak Świciarz Świcielska Świcierowska Świciewski Świciński Świcka Świcon Świcz Świcza Świczak Świczek Świczeniak Świczeniuk Świczerewski Świczerowska Świczewski Świczka Świczkowski Świczniak Świczniewicz Świczowska Świczyński Świć Świda Świdanowicz Świdawa Świdczak Świdczuk Świdecki Świdegoł Świdek Śwideń Świder Świderczak Świderczuk Świderczyk Świderczyński Świderek Świderga Świdergal Świdergał Świdergol Świdergoł Świderk Świderka Świderke Świderki Świderko Świderowska Świderska Świderska Świderski Świdka Świdkiewicz Świdko Świdkowski Świdler Świdlicha Świdlicki Świdlik Świdlikiewicz Świdliński Świdła Świdłowski Świdna Świdniak Świdnicki Świdniczak Świdniewska Świdnik Świdonowicz Świdor Świdorski Świdowicz Świdowski Świdra Świdrak Świdral Świdreski Świdron Świdroń Świdroń-Słoboda Świdros Świdrow Świdrowicz Świdrowski Świdrów Świdruń Świdrych Świdrydowicz Świdryk Świdrzak Świdrzyńska Świdukiewicz Świdukowicz Świdunowicz Świdurka Świdurski Świduszek Świdwa Świdwiński Świdynowicz Świdyński Świdyrow Świdyrowicz Świdzicki Świdzik Świdzikiewicz Świdzikowski Świdziniewski Świdzinowicz Świdziński Świebocki Świeboda Świebodziński Świebodzki Świebuda Świebutowicz Świec Świeca Świecak Świecarz Świech Świechło Świechocki Świechowicz Świechowski Świeciak Świecianowska Świecichowski Świecicki Świecielski Świeciewski Świecik Świecimski Świeciński Świeciochowski Świecionek Świecki Świeckiewicz Świecko Świecko-Świackiewicz Świecoń Świecuła Świecz Świeczak Świeczakowska Świeczek Świeczewski Świeczka Świeczkiewicz Świeczko Świeczkowski Świeczkowski Świecznik Świecznikow Świecznikowski Świeczyński Świeć Świećkowski Świed Świedecka Świederek Świederski Świedkowicz Świedlecki Świedlicka Świedliński Świedorowicz Świedowski Świedrych Świedrzak Świedzikowska Świedziński Świeg Świegocki Świegoda Świegodziński Świegodzki Świegoń Świegoński Świegost Świegot Świegucka Świegut Świeja Świejko Świejkowski Świek Świekałun Świekatoń Świekatowski Świekatun Świekatuń Świekiel Świekła Świekło Świekot Świekow Świekowicz Świekrzyńska Świekula Świela Świelak Świelicka Świelkowska Świeluch Świena Świenc Świenchowicz Świencicki Świencik Świenciński Świencki Świenczak Świenczyk Świeniarska Świeniewicz Świenko Świenktowska Świenta Świentak Świentalska Świentczak Świentek Świentkowski Świentochowski Świentoń Świentońska Świentorecki Świentuchowski Świentulski Świenty Świeńciński Świeńczak Świeńczyk Świeńćkowski Świepczyńska Świeprawski Świeprowska Świer Świera Świerad Świerak Świerakowska Świerat Świerba Świerbel Świerbiński Świerbiołek Świerblewski Świerbotowicz Świerbut Świerbutowicz Świerbutowski Świerc Świercarz Świerciak Świerciński Świercok Świercz Świercz Świerczak Świerczakiewicz Świerczakowski Świerczańska Świerczawski Świerczek Świerczeński Świerczewski Świerczkowski Świercznik Świerczok Świerczowski Świerczuk Świerczyk Świerczyka Świerczyn Świerczyna Świerczyński Świerczyzna Świerć Świerd Świerdło Świerdłów Świerdowski Świerdza Świerdzewski Świerdziak Świerdział Świerdżewska Świerek Świerepa Świerepo Świerew Świergacz Świergal Świergalski Świergał Świergała Świergiel Świergocki Świergol Świergolecki Świergolik Świergolski Świergoł Świergoła Świergoń Świergosz Świergoszcz Świergot Świergul Świergulska Świerguła Świerk Świerkacka Świerkacz Świerkat Świerkatowski Świerki Świerkiel Świerkiewicz Świerklański Świerkłos Świerko Świerkocki Świerkocz Świerkoń Świerkos Świerkoski Świerkosz Świerkot Świerkowicz Świerkowski Świerkót Świerkta Świerkula Świerkuła Świerlik Świerlikowski Świerliński Świerniak Świernik Świernoga Świerok Świerosz Świerot Świeróg Świerpa Świerpel Świerpiel Świerpo Świerpol Świers Świerski Świerstok Świersz Świerszcz Świerszczak Świerszczakowski Świerszczek Świerszczewicz Świerszczewski Świerszczko Świerszczków Świerszczyk Świerszczyn Świerszczyna Świerszczyński Świerszka Świerszko Świerta Świertka Świertkowska Świertnia Świertniak Świertok Świertoka Świerubski Świeruk Świerupski Świerycki Świerydziuk Świerydziukowski Świerz Świerza Świerzacz Świerzaczyński Świerzak Świerzanowski Świerzański Świerzawski Świerzb Świerzba Świerzbicki Świerzbin Świerzbinka Świerzbinowicz Świerzbiński Świerzbiołek Świerzbowicz Świerzbowska Świerzbutowski Świerzchalski Świerzchała Świerzchowska Świerzcińska Świerzczak Świerze Świerzek Świerzeńska Świerzewicz Świerzewski Świerzko Świerzkowski Świerzowicz Świerzowski Świerzy Świerzycki Świerzyk Świerzyna Świerzyński Świerż Świerżak Świerżańska Świerżeński Świerżewski Świerżko Świerżowicz Świerżowski Świerży Świerżyński Świes Świesciak Świesiulski Świeskosz Świestowski Świesz Świeszcz Świeszczak Świeszczakowski Świeszczorowski Świeszek Świeszewski Świeszkiewicz Świeszko Świeszkowski Świeszników Świeszulski Świeś Świeściach Świeściak Świeśczak Świet Świeta Świetalski Świetanko Świetanowski Świetańska Świetczak Świetek Świeteńko Świetkosz Świetkowiak Świetkowski Świetla Świetlaga Świetlak Świetlewski Świetlicki Świetlicki Świetliczka Świetliczko Świetliczna Świetliczny Świetlik Świetlikiewicz Świetlikowski Świetlin Świetling Świetliński Świetliska Świetlokowska Świetluk Świetluńska Świetłoń Świetłow Świetłowicz Świetnicki Świetniewski Świetnik Świetny Świetochowski Świetojański Świeton Świetoniak Świetoniewski Świetoniowski Świetoń Świetońska Świetorecki Świetorzecka Świetorzyńska Świetosławski Świetura Świetuszak Świety Świetycki Świeykowski Śwież Świeża Świeżaczyński Świeżak Świeżańska Świeżawski Świeżba Świeżbińska Świeżek Świeżewicz Świeżewski Świeżkiewicz Świeżko Świeżowicz Świeżowski Świeży Świeżyk Świeżyna Świeżyński Święc Święca Święcak Święcański Święcek Święch Święchowicz Święchowski Święciachowski Święciak Święciański Święciaszek Święcica Święcich Święcichowski Święcicki Święciechowska Święcik Święciki Święcikowski Święciło Święcimski Święcina Święciński Święcioch Święciochowski Święcionek Święcioszek Święciowski Święciska Święcisława Święcki Święckowicz Święckowski Święcler Święcon Święconek Święcoń Święcucka Święczak Święczek Święczka Święczkowski Święcznik Święczyk Święć Święćkowski Święder Świędrak Świędrowski Świędrych Świędział Świędziewski Świędzikowski Świędzioł Święk Świękała Świękowska Święntek Święrak Święrczewski Święrzowicz Święs Święszczak Święszek Święszkowski Święś Święściak Święśkowska Święta Świętach Świętak Świętakowska Świętalski Świętała Świętałek Świętanowski Świętańska Świętaszczyk Świętaszek Świętczak Świętecka Świętek Świętek Świętkiewicz Świętko Świętkowiak Świętkowski Świętlak Świętlicki Świętlik Świętłoch Świętłowicz Świętniak Świętnicki Świętnik Świętniowski Świętoch Świętocha Świętochłowski Świętochowicz Świętochowski Świętocki Świętojański Świętok Świętokowska Święton Świętoniewski Świętoniowski Świętonowski Świętoń Świętoński Świętopełk Świętorecki Świętorzecki Świętosława Świętosławski Świętoszawska Świętoszczyk Świętoszek Świętoszewska Świętowicz Świętowiec Świętowski Świętozielski Świętrzak Świętuch Świętuchowski Świętulski Święty Świętyniowski Świętyńska Święż Świężak Świężek Świgiń Świgliński Świgłek Świgło Świgno Świgo Świgocki Świgoda Świgon Świgoniak Świgoń Świgończyk Świgoński Świgost Świgot Świgowski Świgóń Świgulski Świgun Świguń Świgut Świja Świjek Świk Świkla Świkliński Świkowska Świkszcz Świkszczo Świkszta Świlak Świlczewski Świlińska Świlonek Świlski Świluk Świła Świłalska Świłel Świłło Świło Świłpa Świnaga Świnar Świnarew Świnarewicz Świnarski Świncicki Świncow Świnczak Świnczuk Świnczyk Świnda Świnder Świndryk Świnecki Świnerska Świnga Świnianoga Świniański Świniarczuk Świniarek Świniarski Świniarz Świniaski Świnicki Świniecki Świnierski Świniewicz Świnin Świninoga Świnioch Świnionoga Świnionóg Świniuch Świnka Świnko Świnkowski Świnoburko Świnoga Świnonoga Świnowska Świnski Świnta Świntychowska Świnuch Świń Świńczak Świńczuk Świńczyk Świńka Świńska Świobocki Świoch Świoder Świokła Świokło Świokłowski Świoło Świonć Świonder Świonionoga Świontczak Świontecka Świontek Świontek-Brzeziński Świontkowski Świoń Świońć Świos Świosek Świostek Świoszek Świotak Świotek Świotło Świotoń Świotowska Świór Świpek Świpiarski Świr Świrad Świrat Świrblewski Świrbut Świrbutowicz Świrc Śwircicka Śwircik Śwircz Świrczak Świrczek Świrczewski Świrczok Świrczyński Świrdowicz Świrdowski Świrdziuk Świrecki Świredo Świrek Świrek-Świerszcz Świrepa Świrepo Świrerska Świrewo Świrgal Świrgał Świrgiel Świrgolski Świrgoła Świrgon Świrgoń Świrgul Świrgun Świrida Świridow Świrk Świrkaitis Świrkajtis Świrko Świrkosz Świrkot Świrkowicz Świrkowski Świrkula Świrlik Świrlikowski Świrniak Świrnik Świrog Świróg Świrski Świrsz Świrszcz Świrszczewski Świrszczków Świrszko Świrt Świrta Świrtuń Świryd Świryda Świrydczuk Świrydenko Świrydo Świrydoń Świrydow Świrydowicz Świrydziuk Świrypa Świryt Świrytczuk Świrz Świrza Świrzewski Świrzyński Świrż Świrżyńska Świs Świsiak Świsiulska Świsł Świsławski Świsłek Świsłocki Świsłowski Świst Śwista Świstacki Świstacz Świstak Świstakowski Świstal Świstalnicki Świstalski Świstał Świstała Świstan Świstaniuk Świstara Świstarski Świstecka Świstek Świstel Świstelecki Świstelnicki Świstelnik Świsterski Świstkowska Świstocki Świston Świstoniuk Świstonowicz Świstoń Świstow Świstowicz Świstowski Świstów Świstra Świstro Świstulski Świstun Świstuniuk Świstunow Świstunowicz Świstuń Świsulski Świsz Świszcz Świszczak Świszczał Świszczarowski Świszczewski Świszczorowski Świszczowski Świszczuk Świszczyk Świszewski Świszulski Świś Świściorowski Świt Świta Świtacka Świtacz Świtaj Świtajewski Świtajło Świtajski Świtak Świtakowski Śwital Świtala Świtalek Świtalik Świtalla Świtalski Świtała Świtało Świtałowski Świtały Świtan Świtaniak Świtanowicz Świtanowski Świtań Świtański Świtar Świtara Świtarzewska Świtas Świtaski Świtaszewski Świtaś Świtażowska Świtczuk Świtecki Świtecz Świtejko Świtek Świtel Świtelińska Świtelski Świteńka Świteńki Świteńko Świterski Świtilnik Świtka Świtkiewicz Świtko Świtkowski Świtla Świtlaga Świtlak Świtlański Świtlich Świtlicki Świtlik Świtlikowski Świtling Świtliński Świtluk Świtła Świtło Świtłoń Świtłowicz Świtłowski Świtłyk Świtniak Świtnicki Świtniewski Świto Świtocz Świtolski Świton Świtoniak Świtoniuk Świtoń Świtoński Świtosz Świtowski Świtra Świtro Świtucha Świtul Świtula Świtulski Śwituluk Śwituła Śwituniak Śwituń Śwituszak Śwituszek Świty Świtycz Śwityj Śwityn Świwoga Świzdek Świzder Świzdor Świzek Świzewski Świzik Świzińska Świzowicz Świzuk Świż Świżalska Świżdor Świżecki Świżek Świżeń Świżewski Świżowicz Świży Świżyński Śwoczyńska Śwodziński Śwogoń




    wrzesień 2008 r. - 17 wrzesień 2010 r.
    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005