<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę U


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997





    Uba - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubacz - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’ lub od ubaczyć ‘dostrzec’.

    Ubaczek - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’ lub od ubaczyć ‘dostrzec’.

    Ubaka - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubala - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubaniak - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubaniewicz - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubanow - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubanowicz - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubanowski - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubański - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubars - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubas - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubasiewicz - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubawski - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubczyński - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Uber - - od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Ubera - - od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberall - - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberbacher - - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberda - - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberek - - od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberkowski - - od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberle - - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberman - - od niemieckiej nazwy osobowej Ubermann, ta od Übermann ‘najwyższy sędzia’.

    Ubermann - - od niemieckiej nazwy osobowej Ubermann, ta od Übermann ‘najwyższy sędzia’.

    Ubermanowicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Ubermann, ta od Übermann ‘najwyższy sędzia’.

    Ubermon - - od niemieckiej nazwy osobowej Ubermann, ta od Übermann ‘najwyższy sędzia’.

    Uberna - - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberowicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberreiter - - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Ubert - - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Ubertowski - - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Uberuk - - od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Ubik - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubikiewicz - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubiński - - prawdopodobnie od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubiorski - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubirek - - od niemieckiej nazwy osobowej Uber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego uober ‘czynny, aktywny’.

    Ubizski - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubkiewicz - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Uboga - - od ubogi ‘biedny, skromny’.

    Ubogi - 1621 - od ubogi ‘biedny, skromny’.

    Uboski - - od ubogi ‘biedny, skromny’.

    Ubowicz - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubowski - – prawdopodobnie od ubogi ‘biedny, skromny’.

    Ubożak - - od ubogi ‘biedny, skromny’.

    Ubożek - - od ubogi ‘biedny, skromny’.

    Ubrich - - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’. W dialektach staroniemieckich uległo przekształceniu w Adalberth, Adalbert, Albert. Do staropolszczyzny imię zostało przejęte

    Ubrych - - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’. W dialektach staroniemieckich uległo przekształceniu w Adalberth, Adalbert, Albert. Do staropolszczyzny imię zostało przejęte

    Ubryk - 1387 - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’. W dialektach staroniemieckich uległo przekształceniu w Adalberth, Adalbert, Albert. Do staropolszczyzny imię zostało przejęte

    Ubsiak - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubski - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubych - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubycha - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubystek - 1415 - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubysz - 1391 - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubyszek - 1396 - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubyszewski - - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ubyszkowic - 1393 - od imion złożonych typu Ubysław lub też od dawnego ubać się ‘przestraszyć się’.

    Ucek - - prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Ucha - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchacki - 1702 – od nazwy miejscowej Uchacze (siedleckie, gmina Maciejowice).

    Uchacz - 1293 – od uchacz ‘dzban z uchami’.

    Uchaczek - - od uchacz ‘dzban z uchami’.

    Uchaczewski - - od uchacz ‘dzban z uchami’.

    Uchal - 1652 - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchalic - 1416 - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchaluk - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchał - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchan - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchancik - – prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchaniuk - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchanowicz - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchański - – od nazwy miejscowej Uchań (skierniewickie, gmina Łyszkowice), Uchanie (zamojskie, gmina Uchanie).

    Uchata - – od uchata ‘mająca ucha (o naczyniu)’.

    Uchaty - – od uchaty ‘mający ucha (o naczyniu)’.

    Uchelski - – prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Ucher - – od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ucherek - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ucherski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchimiak - - prawdopodobnie od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchimowicz - - prawdopodobnie od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchlarz - – od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Uchlenberg - – prawdopodobnie od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Uchler - - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Uchlerz - - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Uchlik - – prawdopodobnie od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Uchlorz - - od węgiel, ze staropolskiego wągiel, wągl.

    Uchman - – od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchmaniuk - - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchman-Mularczyk - – złożenia brak; Uchman – od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’; Mularczyk 1622 – od mur lub od murarczyk ‘uczeń murarski’.

    Uchmann - - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchmann - - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchmanowicz - - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchmań - - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchmański - - od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchmast - - prawdopodobnie od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchmiak - - prawdopodobnie od niemieckich nazw osobowych Hofmann, Ofman, te od apelatywu Hofmann ‘dworzanin’.

    Uchnas - – prawdopodobnie od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Uchnast - – prawdopodobnie od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Uchnastki - – prawdopodobnie od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Uchnasz - – prawdopodobnie od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Uchniak - – prawdopodobnie od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Uchniat - - prawdopodobnie od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Uchniewski - - prawdopodobnie od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Uchniowski - - prawdopodobnie od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Uchno - 1474 (KrW) – od jucha ‘krew zwierzęca’.

    Ucho - 1447 – od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchocki - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchol - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Ucholc - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchoński - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchorczak - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchornicka - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchosyt - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchowicz - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchowski - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchrański - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchrin - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchroński - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchry - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchryn - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchrynczuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchrynowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchrynowski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchryń - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchryńczuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uchta - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchto - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchura - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchwal - – od uchwalić ‘postanowić, podjąć decyzję w wyniku narady’, uchwała ‘postanowienie’.

    Uchwał - - od uchwalić ‘postanowić, podjąć decyzję w wyniku narady’, uchwała ‘postanowienie’.

    Uchwała - - od uchwalić ‘postanowić, podjąć decyzję w wyniku narady’, uchwała ‘postanowienie’.

    Uchwast - – od uchwacić ‘uchwycić’, też od chwacić, ochwacić ‘powodować ochwat u konia’.

    Uchwat - - od uchwacić ‘uchwycić’, też od chwacić, ochwacić ‘powodować ochwat u konia’.

    Uchylski - – od uchylać ‘schylić, zgiąć’, też ‘chronić kogoś, odbierać coś komuś; rozchylać’.

    Uchyła - - od uchylać ‘schylić, zgiąć’, też ‘chronić kogoś, odbierać coś komuś; rozchylać’.

    Uchyło - - od uchylać ‘schylić, zgiąć’, też ‘chronić kogoś, odbierać coś komuś; rozchylać’.

    Uchymiak - - prawdopodobnie od uchylać ‘schylić, zgiąć’, też ‘chronić kogoś, odbierać coś komuś; rozchylać’.

    Uchyniak - - prawdopodobnie od uchylać ‘schylić, zgiąć’, też ‘chronić kogoś, odbierać coś komuś; rozchylać’.

    Uchyra - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uciakiewicz - – prawdopodobnie od uciekać ‘oddalać się biegiem; odwołać się do kogoś’ (od uciekły ‘zbiegły’).

    Uciakowski - - prawdopodobnie od uciekać ‘oddalać się biegiem; odwołać się do kogoś’ (od uciekły ‘zbiegły’).

    Ucichowski - – prawdopodobnie od uciecha ‘radość, pociecha’.

    Uciech - 1265 - od uciecha ‘radość, pociecha’.

    Uciecha - – od uciecha ‘radość, pociecha’.

    Uciechowic - 1397 - od uciecha ‘radość, pociecha’.

    Uciechowski - 1492 – od nazwy miejscowej Uciechowice (KrW).

    Uciekałek - - od uciekać ‘oddalać się biegiem; odwołać się do kogoś’.

    Uciekiewicz - – od uciekać ‘oddalać się biegiem; odwołać się do kogoś’.

    Ucieklak - - od uciekać ‘oddalać się biegiem; odwołać się do kogoś’ (od uciekły ‘zbiegły’).

    Ucieński - - prawdopodobnie od uciekać ‘oddalać się biegiem; odwołać się do kogoś’ (od uciekły ‘zbiegły’).

    Ucieszek - 1623 - od uciecha ‘radość, pociecha’.

    Ucieszny - 1369 – od ucieszny ‘przyjemny, wesoły’.

    Ucieszyński - - od uciecha ‘radość, pociecha’.

    Ucikiewicz - – prawdopodobnie od uciekać ‘oddalać się biegiem; odwołać się do kogoś’ (od uciekły ‘zbiegły’).

    Ucinek - – od ucinek ‘ścinek; fragment; przytyk’, też od ucinać’.

    Uciniak - - od ucinek ‘ścinek; fragment; przytyk’, też od ucinać’.

    Ucink - – prawdopodobnie od ucinek ‘ścinek; fragment; przytyk’, też od ucinać’.

    Ucinyk - - prawdopodobnie od ucinek ‘ścinek; fragment; przytyk’, też od ucinać’.

    Uciński - - od ucinek ‘ścinek; fragment; przytyk’, też od ucinać’.

    Ucisko - – od uciskać ‘ugniatać; gnębić’.

    Ucisło - – od ucisły ‘ciasny, obcisły’.

    Ucyk - – prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Ucz - – od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczak - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczakowski - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczarczyk - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczciwek - – od uczciwy ‘rzetelny, prawy’, dawniej też ‘godziwy’.

    Uczek - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczenik - – 1645 – od uczenik ‘uczeń’.

    Uczennik - – od uczennik ‘‘ten, kto się uczy; zwolennik’.

    Uczeń - 1605 – od uczeń ‘ten, kto się uczy; zwolennik’.

    Uczka - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczkiewicz - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczko - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczkoronic - - prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczkoronis - - prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczkowski - – prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczkuronic - - prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczkuronis - - prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczniak - - od uczeń ‘ten, kto się uczy; zwolennik’.

    Uczulski - - od uczulić ‘rozczulić, rozrzewnić’, uczuły ‘uczuciowy’.

    Uczuła - – od uczulić ‘rozczulić, rozrzewnić’, uczuły ‘uczuciowy’.

    Uczułka - - od uczulić ‘rozczulić, rozrzewnić’, uczuły ‘uczuciowy’.

    Uczułko - - od uczulić ‘rozczulić, rozrzewnić’, uczuły ‘uczuciowy’.

    Uczycki - – prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczyk - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczykowski - - od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Uczyński - – od nazwy miejscowej Łuczyńce (KrW).

    Uczywek - - od uczciwy ‘rzetelny, prawy’, dawniej też ‘godziwy’.

    Ućniewski - - prawdopodobnie od uczyć ‘przekazywać komuś wiedzę’.

    Udaka - - prawdopodobnie od staropolskiego udały ‘udany; silny, mocny’:

    Udakowski - – prawdopodobnie od staropolskiego udały ‘udany; silny, mocny’:

    Udalski - - od staropolskiego udały ‘udany; silny, mocny’:

    Udała - , m. 1626 – od staropolskiego udały ‘udany; silny, mocny’:

    Udało - - od staropolskiego udały ‘udany; silny, mocny’:

    Udałoj - - od staropolskiego udały ‘udany; silny, mocny’:

    Udałow - - prawdopodobnie od staropolskiego udały ‘udany; silny, mocny’:

    Udałowski - - od staropolskiego udały ‘udany; silny, mocny’:

    Udawa - – od udawać.

    Udko - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’ (lub od udko).

    Udo - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowczyk - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowiak - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowicki - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowicz - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowieni - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowienko - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowieńko - - prawdopodobnie od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowik - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowiuk - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udowolski - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udra - - od udrzeć ‘oderwać’, dawniej też ‘uderzyć’.

    Udro - - od udrzeć ‘oderwać’, dawniej też ‘uderzyć’.

    Udroń - - od udrzeć ‘oderwać’, dawniej też ‘uderzyć’.

    Udrycki - - prawdopodobnie od udrzeć ‘oderwać’, dawniej też ‘uderzyć’.

    Udrysz - - od udrzeć ‘oderwać’, dawniej też ‘uderzyć’.

    Uduk - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udycz - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udyło - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udysz - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udziak - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udziakiewicz - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udziałko - - prawdopodobnie od udzielić ‘dostarczyć coś; użyczyć’.

    Udziel - - od udzielić ‘dostarczyć coś; użyczyć’.

    Udziela - 1698 - od udzielić ‘dostarczyć coś; użyczyć’.

    Udzielak - - od udzielić ‘dostarczyć coś; użyczyć’.

    Udzik - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’ (lub od udzik ‘małe udo’).

    Udziński - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Udzyński - - od udo ‘część nogi między biodrem a kolanem’, może też od udać ‘symulować; oskarżyć kogoś fałszywie’.

    Ufa - - od ufać ‘wierzyć, mieć nadzieję’.

    Ufer - - od niemieckiej nazwy osobowej Ufer, ta od późno-średnio-wysoko-niemieckiego ouver ‘brzeg’, od niemieckiego Ufer ‘brzeg morza, rzeki’.

    Ufier - - od niemieckiej nazwy osobowej Ufer, ta od późno-średnio-wysoko-niemieckiego ouver ‘brzeg’, od niemieckiego Ufer ‘brzeg morza, rzeki’.

    Ufior - - od niemieckiej nazwy osobowej Ufer, ta od późno-średnio-wysoko-niemieckiego ouver ‘brzeg’, od niemieckiego Ufer ‘brzeg morza, rzeki’.

    Ufir - - od niemieckiej nazwy osobowej Ufer, ta od późno-średnio-wysoko-niemieckiego ouver ‘brzeg’, od niemieckiego Ufer ‘brzeg morza, rzeki’.

    Ufka - - od ufać ‘wierzyć, mieć nadzieję’.

    Ufnal - 1657 - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufnalewski - - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufnalowski - - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufnalski - - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufnarski - - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufnat - - prawdopodobnie od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufniak - - od ufać ‘wierzyć, mieć nadzieję’ (od ufny ‘pewny czegoś’).

    Ufniarski - - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufniarz - - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufniasz - - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufnierz - - od hufnal, ufnal ‘gwóźdź do podkowy’, to do niemieckiego Hufnagel.

    Ufnowski - - od ufać ‘wierzyć, mieć nadzieję’.

    Uganiewicz - - od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Uganowski - - od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Ugarenko - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ugarynko - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uggla - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Ugha - - prawdopodobnie od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Ugielski - - prawdopodobnie od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Ugiewicz - - prawdopodobnie od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Ugiński - - prawdopodobnie od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Ugla - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uglanica - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uglaniec - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uglar - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uglarenko - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uglenica - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Ugliczek - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uglik - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uglis - - prawdopodobnie z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uglorz - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Ugner - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ugnienko - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ugniewski - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ugo - - od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Ugoda - - od ugoda ‘porozumienie; ustępliwość, kompromisowość’, ugodzić ‘uderzyć’; dawniej ‘dopasować; dogodzić’.

    Ugodowski - - od ugoda ‘porozumienie; ustępliwość, kompromisowość’, ugodzić ‘uderzyć’; dawniej ‘dopasować; dogodzić’.

    Ugodziński - - od ugoda ‘porozumienie; ustępliwość, kompromisowość’, ugodzić ‘uderzyć’; dawniej ‘dopasować; dogodzić’.

    Ugolik - - od ugolić ‘uciąć, urżnąć’.

    Ugolnik - - od ugolić ‘uciąć, urżnąć’.

    Ugoł - - od ugolić ‘uciąć, urżnąć’.

    Ugonowicz - - od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Ugonowski - - od Jugo, Igo jarzmo’, też od imienia niemieckiego Hugo.

    Ugorczak - - od ugór ‘pole niezaorane’.

    Ugorek - - od ugór ‘pole niezaorane’; od ugorek.

    Ugorenko - - od ugór ‘pole niezaorane’.

    Ugorna - - od ugór ‘pole niezaorane’; od ugorna ‘leżąca odłogiem’.

    Ugorny - - od ugór ‘pole niezaorane’; od ugorny ‘leżący odłogiem’.

    Ugorowicz - - od ugór ‘pole niezaorane’.

    Ugorowski - - od ugór ‘pole niezaorane’.

    Ugorski - - od ugór ‘pole niezaorane’.

    Ugorzewski - - od ugór ‘pole niezaorane’.

    Ugowski - - od nazwy miejscowej Ugoszcz (słupskie, gmina Studzienice).

    Ugórowski - - prawdopodobnie od ugór ‘pole niezaorane’.

    Ugrewicz - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ugriczicz - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ugrin - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ugryn - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ugrynowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uharenko - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uharynko - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uher - 1771 - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhera - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uherek - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uherik - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uherski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhilg - - prawdopodobnie z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhl - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhlarz - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhle - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhlerz - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhlig - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhlik - - z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhlir - - prawdopodobnie z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhlirz - - prawdopodobnie z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhlke - - prawdopodobnie z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhlmann - - prawdopodobnie z fonetyką ukraińską od węgiel, od staropolskiego wągiel, wągl.

    Uhorczak - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhorczuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhornicki - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhorski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhrin - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhrym - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhrymowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhryn - 1381 - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhrynczuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhryniuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhrynowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhrynowski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhryń - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhryńczuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhryński - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uja - - od wuj, ze staropolskiego też uj ‘brat matki lub mąż ciotki’.

    Ujas - - od wuj, ze staropolskiego też uj ‘brat matki lub mąż ciotki’.

    Ujasik - - od wuj, ze staropolskiego też uj ‘brat matki lub mąż ciotki’.

    Ujasz - - od wuj, ze staropolskiego też uj ‘brat matki lub mąż ciotki’.

    Ujaszew - - od wuj, ze staropolskiego też uj ‘brat matki lub mąż ciotki’.

    Ujazdowski - 1472 - od nazwy miejscowej Ujazdów, Ujazdowo (kilka wsi).

    Ujczak - - od wuj, ze staropolskiego też uj ‘brat matki lub mąż ciotki’.

    Ujda - - od ujść ‘odejść, zbiec; ulotnić się; wyciec’.

    Ujdak - - od ujść ‘odejść, zbiec; ulotnić się; wyciec’.

    Ujdera - - prawdopodobnie od ujść ‘odejść, zbiec; ulotnić się; wyciec’.

    Ujec - - od wuj, ze staropolskiego też uj ‘brat matki lub mąż ciotki’.

    Ujejski - 1462 - od licznych nazw miejscowych typu Ujście, Ujazd.

    Ujek - - od wuj, ze staropolskiego też uj ‘brat matki lub mąż ciotki’.

    Ujeński - - prawdopodobnie od licznych nazw miejscowych typu Ujście, Ujazd.

    Ujeski - 1490 - od licznych nazw miejscowych typu Ujście, Ujazd.

    Ujewski - - prawdopodobnie od licznych nazw miejscowych typu Ujście, Ujazd.

    Ujezdzki - 1406 - prawdopodobnie od licznych nazw miejscowych typu Ujście, Ujazd.

    Ujezowska - - prawdopodobnie od licznych nazw miejscowych typu Ujście, Ujazd.

    Ujma - 1602 - od ujma ‘uszczerbek na honorze; strata, szkoda’.

    Ujmański - - prawdopodobnie od ujma ‘uszczerbek na honorze; strata, szkoda’.

    Ujmek - - od ujma ‘uszczerbek na honorze; strata, szkoda’.

    Ujmiak - - od ujma ‘uszczerbek na honorze; strata, szkoda’.

    Ujmicki - - prawdopodobnie od ujma ‘uszczerbek na honorze; strata, szkoda’.

    Ujmowicz - - od ujma ‘uszczerbek na honorze; strata, szkoda’.

    Ujściak - - prawdopodobnie od licznych nazw miejscowych typu Ujście, Ujazd.

    Ujzada - - prawdopodobnie od licznych nazw miejscowych typu Ujście, Ujazd.

    Ukarma - - od ukarm ‘opas’, ukarmić ‘utuczyć’.

    Ukasiak - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Ukasiewicz - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Ukasik - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Ukasiński - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Ukasiuk - - od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Ukaszewicz - - prawdopodobnie od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Ukaszewski - - prawdopodobnie od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Ukawski - - prawdopodobnie od imienia Łukasz, notowanego w Polsce od XIII wieku, z łacińskiego Lukas, greckiego Laukas, adaptowane jako Łukasz, Łuka.

    Uklaj - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Uklajewska - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Ukleia - - prawdopodobnie od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Uklej - 1476 - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Ukleja - 1400 - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Uklejewicz - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Uklejewski - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Uklejka - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Uklejma - - prawdopodobnie od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Uklejowski - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Uklejski - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Ukłaj - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Ukłajewski - - od ukleja ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

    Ukrainczyk - - od nazwy etnicznej Ukrainiec ‘mieszkaniec Ukrainy’.

    Ukrainetz - - prawdopodobnie od nazwy etnicznej Ukrainiec ‘mieszkaniec Ukrainy’.

    Ukrainiec - - od nazwy etnicznej Ukrainiec ‘mieszkaniec Ukrainy’.

    Ukraiński - - od nazwy etnicznej Ukrainiec ‘mieszkaniec Ukrainy’.

    Ukrop 1479 - - od ukrop ‘wrzątek’.

    Ukropczyk - - od ukrop ‘wrzątek’.

    Ukropek - - od ukrop ‘wrzątek’ (od ukropek ‘rodzaj zupy’).

    Ukropiec - 1405 - od ukrop ‘wrzątek’.

    Ukryn - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ukryńczuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ukrzesik - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ukrzewski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ukrzys - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ukrzyski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ul - 1451 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ula - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulach - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulacha - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulachowski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaciuk - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaczyk - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulajewski - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulak - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulakarski - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulan 1398 - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulanczyk - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulandowski - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulanecki - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulanek - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulanicki - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaniecki - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaniewicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulanik - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaniuk - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulankiewicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulanowicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulanowski - 1389 - od nazwy miejscowej Ulanów (skierniewickie, gmina Nowy Kawęczyn).

    Ulantowski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulańczyk - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulański - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulas - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulasek - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulasiewicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulasik - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulasiński - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulasiuk - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulasowicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulasowiec - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    UlasowskI - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulass - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulasz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaszczak - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaszczykowski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaszek - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaszewski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaszkiewicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaszko - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaszyk - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulaś - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulatowicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulatowski - - od nazwy miejscowej Ulatowo (ostrołęckie, gmina Krzynowłoga Mała).

    Ulawski - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulażek - - od ulęgnąć ‘urodzić, wylęgnąć’.

    Ulażka - - od ulęgnąć ‘urodzić, wylęgnąć’.

    Ulażowski - - od ulęgnąć ‘urodzić, wylęgnąć’.

    Uląska - - od ulęgnąć ‘urodzić, wylęgnąć’.

    Ulązka - - od ulęgnąć ‘urodzić, wylęgnąć’.

    Ulążałka - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Ulążek - - od ulęgnąć ‘urodzić, wylęgnąć’.

    Ulążka - - od ulęgnąć ‘urodzić, wylęgnąć’.

    Ulbach - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulber - - prawdopodobnie od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulberski - - prawdopodobnie od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbert - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbertyn - 1344 - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbik - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbin - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbińska - - prawdopodobnie od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbrech - 1470-80 - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbrecht - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbrich - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbricht - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbrych - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbrycht - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbrzych - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulbych - - od imienia Albert, notowanego w Polsce od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berth ‘jasny, sławny’.

    Ulc - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulchurski - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulcyfer - - od lucyfer, lucyper ‘diabeł, czart’.

    Ulczak - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczek - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczewski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczkowicz - 1487 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczok - (Śl) - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczukiewicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczyc - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczycki - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczyk - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulczyński - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulec - 1488 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulecht - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulecki - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulej - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejasz - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejczak - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejczuk - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejczyk - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejko - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejna - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejniczak - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejnik - - od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulejski - - prawdopodobnie od ulać ‘wylać, odlać’.

    Ulek - 1437 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulenrzałka - -od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Ulenzałka - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Ulenżałka - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Uler - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Ulerych - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Uleryk - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Ulesz - 1453 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulesza - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uleszek - 1489 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uleszyńska - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uleś - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulewak - - od ulewać ‘odlewać, wylewać’.

    Ulewicz - 1443 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula;

    Ulewicz - - od ulewać ‘odlewać, wylewać’.

    Ulewiński - - od ulewać ‘odlewać, wylewać’.

    Ulewski - - od ulewać ‘odlewać, wylewać’.

    Uleyski - - prawdopodobnie prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uleżałka - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Uleżałko - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Uleżko - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Ulężałek - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Ulężałka - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Ulężałko - - od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Ulężyk - -- od ulężałka, ulęgałka ‘ owoc dzikiej gruszy jadalny po dłuższym leżeniu’.

    Uli - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulian - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulianicki - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulianiuk - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulianow - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulianowicki - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulianowicz - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulianowski - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uliańczak - 1652 - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uliańczyk - 1656 - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uliański - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uliarczyk - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula

    Uliarewicz - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula

    Uliarz - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula

    Ulias - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Uliasz - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Uliaszów - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Uliaszyk - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ulic - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulica - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulich - 1223 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulich - 1223 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulicha - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulichman - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula

    Ulichnowski - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula

    Ulichowski - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula

    Ulicki - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulicner - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulicyn - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulicz - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Uliczek - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Uliczenko - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Uliczka - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Uliczko - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Uliczkowski - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Uliczna - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Uliczny - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulij - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulij - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijach - 1442 - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ulijan - 1403 - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijan - 1403 - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijana - , m. 1480 - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijana - , m. 1480 - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanic - 1362 - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanic - 1362 - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijaniuk - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijaniuk - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanow - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanowicki - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanowicz - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanowicz - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanowski - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanowski - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijanów - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijański - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijański - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijarczyk - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulijas - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ulijasz - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ulijaszowicz - 1496 - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ulijaszyk - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ulik - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulikian - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulikowski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uliński - 1400 - od nazwy miejscowej Ulina (krakowskie, gmina Gołcza’).

    Ulis - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulisch - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulisiak - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulisiewicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulisz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uliszak - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uliszczak - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uliszek - 1200 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uliszewski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulitza - (Śl) - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulitzka - (Śl) - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulitzna - (Śl) - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulitzner - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ulitzny - (Śl) - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Uliwiak - - od uliwać ‘ulewać’.

    Uljanicki - - prawdopodobnie od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula

    Uljanicki - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljaniuk - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljanow - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljanowicki - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljanowicz - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljanowski - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljanów - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljański - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljarczyk - - prawdopodobnie od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Uljasz - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Uljaszow - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Uljaszów - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Uljewicz - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Uljianicki - - od imienia Julian lub Juliusz, z łacińskiego Iulianus, Iulius. Oba imiona znane w Polsce od średniowiecza.

    Ulk (Pom) - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulka - 1499 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulke - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulkie - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulko - 1354-55 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulkowski - 1586 - od nazwy miejscowej Ulkowy (gdańskie, gmina Pszczółki).

    Ull - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ullas - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ullm - - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ullman - - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ullmann - - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ullrich - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Ulm - - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ulma - - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ulman - 1318 - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ulmanek - 1462 - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ulmaniec - - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ulmann - - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ulman-Ulmański - – złożenia brak; Ulman 1318 - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm. Ulmański - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ulmański - - od niemieckiej nazwy osobowej Ulmann, ta od imienia złożonego Uodalmamm.

    Ulowicz - 1443 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulowski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ulrich - 1563 - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Ulrichs - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Ulrych - 1400 - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Ulryk - 1145 - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Ulusz - 1362 - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Uluszczak - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ułamek - - od ułamek, ułomek ‘odłamek, część’, ze staropolskiego też ‘człowiek wolny, ale bez ziemi’.

    Ułan - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’.

    Ułanek - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’.

    Ułaniak - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’.

    Ułanicki - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’.

    Ułanow - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’.

    Ułanowicz - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’.

    Ułanowski - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’.

    Ułanów - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’.

    Ułański - - od ułan ‘żołnierz lekkiej kawalerii’, dawniej ‘książę tatarski’ (od przymiotnika ułański).

    Ułas - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułasewicz - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułasiak - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułasień - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułasiewicz - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułasik - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułasiuk - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułasowicz - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułasowiec - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułaszczuk - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułaszek - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułaszewski - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułaszkiewicz - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułaszonek - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułaszyn - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułaś - - od imienia Eliasz. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego Elijah ‘Jahwe jest moim Bogiem’; notowane w Polsce od XIII wieku w formach Elijasz, Helijasz, na Kresach Wschodnich Ilijasz, Ilija, Hilijasz, Ulijasz.

    Ułłowicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ułoga - - od ułoga ‘ułożenie, odłożenie na bok’.

    Ułomek - - od ułamek, ułomek ‘odłamek, część’, ze staropolskiego też ‘człowiek wolny, ale bez ziemi’.

    Ułowicz - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ułowski - - od podstawy ul-, p. ul ‘pomieszczenie dla pszczół’, ulać ‘wylać trochę płynu; odlać coś z kruszcu, od imion na –Ul, np. Ulryk, z niemieckiego Uodal + rich, Ulian z Julian, imienia żeńskiego Ula.

    Ułyczna - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Ułyczny - - od ulica ‘wydzielony pas ruchu w mieście’.

    Umecki - - od nazwy miejscowej Umieszcz (krośnieńskie, gmina Tarnowiec).

    Umer - - od gwarowego umer ‘umarł’.

    Umerek - - od gwarowego umer ‘umarł’.

    Umerla - - od gwarowego umarły ‘zmarły’.

    Umerle - - od gwarowego umarły ‘zmarły’.

    Umerli - – od gwarowego umarły ‘zmarły’.

    Umerlich - - od gwarowego umarły ‘zmarły’.

    Umerlik - - od gwarowego umarły ‘zmarły’.

    Umerowicz - - od gwarowego umer ‘umarł’.

    Umerski - - od gwarowego umer ‘umarł’.

    Umiecki - 1562 - od nazwy miejscowej Umieszcz (krośnieńskie, gmina Tarnowiec).

    Umierski - - od gwarowego umarły ‘zmarły’.

    Umiński - 1673 - od nazwy miejscowej Umienino (płockie, gmina Bielsk).

    Umirski - - od gwarowego umarły ‘zmarły’.

    Umlas - - od niemieckiej nazwy osobowej Umlauf(f), ta od Umlauf ‘dozorca, strażnik’.

    Umlauf - - od niemieckiej nazwy osobowej Umlauf(f), ta od Umlauf ‘dozorca, strażnik’.

    Umlauft - - od niemieckiej nazwy osobowej Umlauf(f), ta od Umlauf ‘dozorca, strażnik’.

    Umlaut - - od niemieckiej nazwy osobowej Umlauf(f), ta od Umlauf ‘dozorca, strażnik’.

    Umorski - - od gwarowego umarły ‘zmarły’.

    Umywalnik - - od umywalnik ‘umywalnia, miednica’.

    Underka - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Underko - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Underlich - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Underlik - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Underman - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Underowicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Underuk - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Underys - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Undra - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Undrewicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Undro - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Undrowin - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Undruch - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Undrul - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Undrych - - od niemieckiej nazwy osobowej Under, ta od dolno-niemieckiego under, unter ‘poniżej’.

    Ungar - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungarenko - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungarus - 1542 - od łacińskiego Hungarus (= Węgier).

    Ungarus - 1612 - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungarynko - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungcheuer - - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Ungecheuer - - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Ungechojer - - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Ungehajer - - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Ungehauer - - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Ungeheier - - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Ungeheuer - - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Ungehojer - - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Unger - 1604 - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’; od niemieckiego Unger ‘Węgier’.

    Ungerat - – prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungerath - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungerek - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungerfeld - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungerman - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungerski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungert - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungier - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungierat - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungierek - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungierowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungierski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungiert - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungor - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungorowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungr - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungrad - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungrat - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungrich - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungrowski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungur - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Unguran - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Unguranin - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungurenko - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungurewicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungurian - - prawdopodobnie od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungurowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uniak - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniast - 1278 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniatowicz - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniatycki - 1437 - od nazwy miejscowej Uniatycze (KrW).

    Unic - 1424 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unich - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unichowski - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniechowicz - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniej - 1455 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniejewski - - od nazwy miejscowej Uniejewo (płockie, gmina Brudzeń Duży), Uniejów (kieleckie, gmina Charsznica).

    Uniejowski - - od nazwy miejscowej Uniejewo (płockie, gmina Brudzeń Duży), Uniejów (kieleckie, gmina Charsznica).

    Uniema - 1411 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unierzycki - - od nazwy miejscowej Unierzyż, dawniej Unieżyrz (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Unierzyski - - od nazwy miejscowej Unierzyż, dawniej Unieżyrz (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Uniesz - 1125 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unieszek - 1420 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unieszko - 1418 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniewicz - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniewski - - od nazwy miejscowej Uniejewo (płockie, gmina Brudzeń Duży), Uniejów (kieleckie, gmina Charsznica).

    Unieżycki - - od nazwy miejscowej Unierzyż, dawniej Unieżyrz (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Unieżyrski - 1497 - od nazwy miejscowej Unierzyż, dawniej Unieżyrz (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Unieżyski - - od nazwy miejscowej Unierzyż, dawniej Unieżyrz (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Unięta - 1294 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unijewski - - od nazwy miejscowej Uniejewo (płockie, gmina Brudzeń Duży), Uniejów (kieleckie, gmina Charsznica).

    Unik - 1125 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unikiewicz - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unim - 1187 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unima - 1176 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unimic - 1218-33 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unimka - 1219-20 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unirzycki - - od nazwy miejscowej Unierzyż, dawniej Unieżyrz (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Unis - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniszczuk - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniszkiewicz - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniszyn - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniś - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniśkiewicz - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniśko - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uniwersal - od uniwersał ‘w dawnej Polsce odezwa królewska do narodu’.

    Uniwersał - - od uniwersał ‘w dawnej Polsce odezwa królewska do narodu’.

    Uniżycki - - od nazwy miejscowej Unierzyż, dawniej Unieżyrz (ciechanowskie, gmina Strzegowo-Osada).

    Unka - 1136 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unkiewicz - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Uno - 1394 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unoch - 1125 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unosz - 1218 - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unruch - - od niemieckich nazw osobowych Unruh, Unrug, te od średnio-wysoko-niemieckiego unruowe ‘niedbały, niestaranny’.

    Unrug - - od niemieckich nazw osobowych Unruh, Unrug, te od średnio-wysoko-niemieckiego unruowe ‘niedbały, niestaranny’.

    Unruh - - prawdopodobnie - od niemieckich nazw osobowych Unruh, Unrug, te od średnio-wysoko-niemieckiego unruowe ‘niedbały, niestaranny’.

    Unruk - - od niemieckich nazw osobowych Unruh, Unrug, te od średnio-wysoko-niemieckiego unruowe ‘niedbały, niestaranny’.

    Unryk - - od niemieckich nazw osobowych Unruh, Unrug, te od średnio-wysoko-niemieckiego unruowe ‘niedbały, niestaranny’.

    Unuczek - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unuk - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unukowski - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unysko - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unyszkiewicz - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Unyśko - - od imion złożonych typu Uniesław, Uniedrog.

    Upadek - - od upadek ‘upadnięcie; klęska; występek’.

    Upława - - od upław ‘wyciek, wydzielina’.

    Upławski - - od upław ‘wyciek, wydzielina’.

    Uracz - - od uraczyć (się) ‘ugościć’, dawniej też ‘upić się’.

    Uraczyńcow - - od uraczyć (się) ‘ugościć’, dawniej też ‘upić się’.

    Uraczyńców - - od uraczyć (się) ‘ugościć’, dawniej też ‘upić się’.

    Uraczyński - - od uraczyć (się) ‘ugościć’, dawniej też ‘upić się’.

    Uradnik - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Uran - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Uranek - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Uraniak - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Uranik - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Uranin - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Uranowicz - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Uranowski - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Urańczyk - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Urański - - od uran ‘metal ciężki’ lub od uranić ‘zranić, skaleczyć’.

    Uras - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Urasiński - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Uraski - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Uraszewski - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Uraś - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Uraz - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Urazek - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Urazik - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Uraziński - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Uraziuk - - od urazić ‘zranić; spowodować przykrość’, uraz.

    Urba - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaal - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbacek - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbach - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaciński - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbacki - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbacz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaczek - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaczewski - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaczka - , m. - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbain - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbainczyk - (Śl) - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbainski - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaińczyk - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbais - (Śl) - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbal - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbala - 1785 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbalewicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbalewski - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urban - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’. - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec

    Urbanajc - (Śl) - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanajć - (Śl) - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanak - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanas - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanczuk - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanczyk - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanec - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanek - 1464 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanelis - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanellis - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanetz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbani - 1698 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaniak - 1786 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanicki - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaniec - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanietz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaniewicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanik - 1622 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanikiewicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaniok - (Śl) - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaniuk - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanka - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanke - (Śl) - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbankiewicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbankowicz - 1596 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbankowski - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbano - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanojć - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanow - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanowicz - 1416 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanowicz-Urbański - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’; Urbański 1634 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’ lub od nazwy miejscowej Urbanice (sieradzkie, gmina Wieluń).

    Urbanowski - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanski - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urban-Taraszkiewicz - złożenia brak; - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’; Taraszkiewiczod imienia Taras, używanego na Rusi, z greckiego Taras, możliwe też od apelatywu taras ze staropolskiego ‘więzienie, grobla’.

    Urbanuch - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanyi - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbanyj - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbań - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbańczak - 1685 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbańczuk - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbańczyk - 1596 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbańczyk-Zajączkowska - złożenia brak; Urbańczyk 1596- od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’; Zajączkowski 1387 - od nazwy miejscowej Zajączków (piotrkowskie, gmina Mniszków), Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Urbańka - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbańska - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbański - 1634 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’ lub od nazwy miejscowej Urbanice (sieradzkie, gmina Wieluń).

    Urbas - 1698 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbasek - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbasiak - 1788 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbasik - 1786 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbasz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaszek - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaszewski - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaszkiewicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaś - 1599 - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbat - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbath - - prawdopodobnie od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbatzki - - prawdopodobnie od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbauer - - prawdopodobnie od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbaź - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbel - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbelewicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbelis - - prawdopodobnie od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbesik - - prawdopodobnie od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbeś - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbiak - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbich - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbicki - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbiczek - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbiel - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbielewicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbielowicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbik - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbiński - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbis - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbisch - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbisz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbiś - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urblik - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbo - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbom - - prawdopodobnie od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbon - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbonek - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbos - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbowicz - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbowski - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbrych - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbsik - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbszat - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbszo - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbszys - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbus - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urbuś - - od imienia Urban, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego – Urbanus, od urbanus ‘miejski, mieszkaniec miasta’.

    Urda - - od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urdanik - - prawdopodobnie od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urdański - - prawdopodobnie od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urdas - - od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urdzela - - od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urdzeń - - od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urdziela - - od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urdzon - - od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urdzoń - - od urda ‘serwatka z owczego sera’.

    Urga - - od urgać ‘gruchać’.

    Urgacz - - od urgać ‘gruchać’.

    Urgal - - od urgać ‘gruchać’.

    Urgalski - - od urgać ‘gruchać’.

    Urganiak - - od urgać ‘gruchać’.

    Urgański - - od urgać ‘gruchać’.

    Urgasz - - od urgać ‘gruchać’.

    Urgatz (Śl) - - od urgać ‘gruchać’.

    Urgoł - - od urgać ‘gruchać’.

    Uriadka - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Uriadko - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urig - - od łacińskiego auriga ‘woźnica, furman’.

    Uriga - - od łacińskiego auriga ‘woźnica, furman’.

    Url - od orzeł.

    Urla - - od niemieckiej nazwy osobowej Urla, ta od Urla ‘ugór, odłóg’ lub od imion Urlich, Ulrich, te od Uodalrich.

    Urlacz - - od niemieckiej nazwy osobowej Urla, ta od Urla ‘ugór, odłóg’ lub od imion Urlich, Ulrich, te od Uodalrich.

    Urlewicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Urla, ta od Urla ‘ugór, odłóg’ lub od imion Urlich, Ulrich, te od Uodalrich.

    Urlich - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich; (od niemieckiej nazwy osobowej Urlich)

    Urlichs - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Urlicht - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Urlicki - 1771 - od nazwy miejscowej Urle (siedleckie, gmina Jadów).

    Urlik - od orzeł.

    Urlikowski - - od niemieckiej nazwy osobowej Urla, ta od Urla ‘ugór, odłóg’ lub od imion Urlich, Ulrich, te od Uodalrich.

    Urliksen - prawdopodobnie od orzeł.

    Urliński - prawdopodobnie od orzeł.

    Urluk - - od niemieckiej nazwy osobowej Urla, ta od Urla ‘ugór, odłóg’ lub od imion Urlich, Ulrich, te od Uodalrich.

    Urlych - - od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Urłaub - - prawdopodobnie od niemieckich nazw osobowych Ulrich, Ulerich, te od imienia złożonego Uodalrich.

    Urło - - od niemieckiej nazwy osobowej Urla, ta od Urla ‘ugór, odłóg’ lub od imion Urlich, Ulrich, te od Uodalrich.

    Urman - - od niemieckiej nazwy osobowej Uhrmann, ta od Uhrmann ‘zegarmistrz’.

    Urmaniak - - od niemieckiej nazwy osobowej Uhrmann, ta od Uhrmann ‘zegarmistrz’.

    Urmanin - - od niemieckiej nazwy osobowej Uhrmann, ta od Uhrmann ‘zegarmistrz’.

    Urmanowicz - - od niemieckiej nazwy osobowej Uhrmann, ta od Uhrmann ‘zegarmistrz’.

    Urmanowski - - od niemieckiej nazwy osobowej Uhrmann, ta od Uhrmann ‘zegarmistrz’.

    Urmańczyk - - od niemieckiej nazwy osobowej Uhrmann, ta od Uhrmann ‘zegarmistrz’.

    Urmański - - od niemieckiej nazwy osobowej Uhrmann, ta od Uhrmann ‘zegarmistrz’.

    Urn - -od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urna - -od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urnański - - od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urniarz - - od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urniasz - od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urniaź - - od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urniaż - - od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urnowicz - - od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urny - - od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urnys - - od urna ‘naczynie na prochy nieboszczyka; skrzynka na kartki wyborcze (dawniej gałki), dawna miara miodu’.

    Urocki - – od urok ‘wdzięk, czar; zła moc’, uroczy.

    Urocz - – od urok ‘wdzięk, czar; zła moc’, uroczy.

    Uroczek - – od urok ‘wdzięk, czar; zła moc’, uroczy; od uroczek.

    Uroczka - – od urok ‘wdzięk, czar; zła moc’, uroczy.

    Uroczyński - – od urok ‘wdzięk, czar; zła moc’, uroczy.

    Uroda - - od uroda ‘urodzaj; piękno’.

    Urodow - - od uroda ‘urodzaj; piękno’.

    Urodzoń - - od uroda ‘urodzaj; piękno’.

    Ursal - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursalis - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursen - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursiak - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursini - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursinus - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursiński - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Urson - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursoń - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursul - - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Ursule - - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Ursus - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’ (od imienia Ursus).

    Ursyn - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursyni - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Ursyn-Niemcewicz - złożenia brak; Ursyn- od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’; Niemcewicz 1432 - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Ursynowicz - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Urszel - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Urszul - - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Urszula - - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Urszulak - 1638 - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Urszulanka - , m. 1406 - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Urszulik - - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Urszulin - - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Urszulski - - od imienia żeńskiego Urszula, pochodzenia łacińskiego Ursula, od ursus ‘niedźwiedź’. W Polsce w średniowieczu obok formy Urszula występowała postać Orszula.

    Urszyc - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Urszyn - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Urszyński - - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Uruga - - od łacińskiego auriga ‘woźnica, furman’.

    Urwalski - - od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwan - - od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’; od urwany ‘oderwany’)

    Urwanow - - od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwanow-Dryhusz - złożenia brak; Urwanow - od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’; Dryhusz - prawdopodobnie od staropolskiego drygać ‘trząść się’.

    Urwanowicz - - od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwant - - prawdopodobnie od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwantowicz - - prawdopodobnie od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwań - - od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwentowicz - - prawdopodobnie od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwicz - - od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwin - - prawdopodobnie od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’.

    Urwis 1670 - - od urwać ‘oderwać, zmniejszyć coś’; od urwis ‘łobuz’.

    Uryga 1634 - - od łacińskiego auriga ‘woźnica, furman’.

    Urymiak - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Urymiuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Urymkowski - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Urymowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uryn - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Urynek - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uryniak - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uryniecki - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uryniuk - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Urynowicz - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Urynowik - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uryń - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uryński - - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Urządek - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzedniczok - (Śl) od urzędniczek.

    Urzednik - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzedowski - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzendowski - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzenicok - od urzędniczek.

    Urzeniczok - od urzędniczek.

    Urzenitzak - od urzędniczek.

    Urzenitzok - od urzędniczek.

    Urzenniczak - od urzędniczek.

    Urzenniczok - od urzędniczek.

    Urzeński - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzędniczak - od urzędniczek.

    Urzędniczak - od urzędniczek.

    Urzędniczek - od urzędniczek.

    Urzędniczek - od urzędniczek.

    Urzędniczok - od urzędniczek.

    Urzędnik - 1598 – od urzędnik.

    Urzędowicz - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzędowski - - od nazwy miejscowej Urzędów (lubelskie, gmina Urzędów).

    Urzędziński - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzęniczok - (Śl) od urzędniczek.

    Urzynicek - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzynicok - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Urzyniczok - - od urząd ‘ustalony porządek; urządzenie; stanowisko; organ władzy publicznej’.

    Us - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usa - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usacz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usaczew - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usaczow - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usaczowski - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usaczuk - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usaczyk - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usaj - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usajewicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usak - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usakiewicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usakowski - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usan - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usaniewicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usar - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usarczyk - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usarek - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usarewicz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usarkiewicz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usarowicz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usarowski - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usarz - 1636 - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Usarzewicz - - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Usarzewski - - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Usas - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usasz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usaszewski - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usażewicz - - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Uscien - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Usciena - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uscienna - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uscienny - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uscijan - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uscijaniuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uscin - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Usciniak - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uscinowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Usciński - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Usenko - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usenko - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usewicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usiaczyk - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usiadacz - - od usiadać ‘siadać’.

    Usiadczyk - - od usiadać ‘siadać’.

    Usiadek - - od usiadać ‘siadać’.

    Usiak - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usiarczyk - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Usiądek - - od usiadać ‘siadać’ (od usiąść).

    Usiej - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usien - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usienko - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usień - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usiewała - - od usiewać ‘obsiać, zasiać’.

    Usiewicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usik - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usikiewicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usikow - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usin - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usiniuk - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usinowicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usiukiewicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usman - - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolno-niemieckiego osse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Usmanow - - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolno-niemieckiego osse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Usmiał - - od uśmiać się ‘naśmiać się do woli’.

    Usow - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usowicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usowiec - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usowski - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usów - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usraniec - 1591 - od usrany ‘wątłej budowy, słaby’.

    Uss - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Ussa - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Ussakowski - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Ussarek - - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Ussarz - - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Ussarzewski - - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Ussowicz - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Ussowski - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Uss-Wąsowicz - złożenia brak; Uss - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’; Wąsowicz 1414 – od wąs ‘zarost nad górną wargą u mężczyzn’.

    Ust - - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Usta - - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustach - - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustal - 1393 od ustać.

    Ustalic - 1204 od ustać.

    Ustał - od ustać.

    Ustap - - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem E

    Ustapczuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Ustapczuk - - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem E

    Ustapiuk - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem Eustacy, pochodzącym od greckiego Eustathios (z eustathes ‘dobrze postawiony, zdrowy’). Imię pierwsze realizowane było w Polsce w formach Awstach, Abstach, Jawczach, drugie jako Awstacy, Abstacy, Jawstacy, na Kresach Wschodnich jako Ostap, Ostaf, Ostafiej.

    Ustapiuk - - od imienia Eustachy, notowanego w Polsce od XIII wieku. Pochodzi z greckiego Eustachios, Eustachus, tu od eu ‘dobrze’ + stachus ‘kłos zboża, potomstwo’; przejęte przez język łaciński w formie Eustachius. W Polsce nastąpiło pomieszanie z innym imieniem E

    Ustasiak - - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustech - - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustek - 1146 - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustian - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustianek - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustianowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustianowski - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustianycz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustiena - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustienny - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustiennyj - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustijan - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustijanczuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustijanicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustijaniuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustijanowski - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustimenko - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustimenko-Warski - złożenia brak; Ustimenko - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy); Warski -

    Ustimiuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustimow - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustimowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustimów - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustinienko - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustiniuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustinow - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustinowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustjan - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustjanczuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustjanicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustjaniuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustjanowski - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustjanycz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustjańczuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustjańczyk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Usto - - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustoch - 1453 - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustoń - 1136 - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustosik - - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Ustroński - 1723 - od nazwy miejscowej Ustroń, Ustronie (kilka wsi).

    Ustrzycki - - od nazwy miasta Ustrzyki (krośnieńskie).

    Ustupicki - - od nazwy miejscowej Ustup (część Zakopanego).

    Ustupski - 1683 - od nazwy miejscowej Ustup (część Zakopanego).

    Ustupszczak - 1726 - od nazwy miejscowej Ustup (część Zakopanego).

    Ustyjanczuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustyjanowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustyjanowski - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustyjańczuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustyjańczyk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustymczak - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustymczuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustymenko - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustymiuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustymowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustyniak - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustyniuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustynowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Usyk - - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych na Us-, te od us ‘wąs’.

    Usz - – od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Usza - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszac - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszacki - – prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszaczek - 1447 - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszak - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’; też od uszak ‘uchwyt, zawias; nauszniki’.

    Uszakiewicz - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszakow - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszakowicz - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszaków - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszalewski - - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszał - – prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszałkowski - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszałowicz - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszana - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszanow - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszański - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszarek -

    Uszaruk -

    Uszaty - – od uszaty ‘mający duże uszy (o człowieku lub o zwierzęciu)’.

    Uszcz - - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uszczak - - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uszczek - - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uszczoń - - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uszczuk - - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uszczyk - - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uszczyn - - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uszczyna - - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uszczyński - - od nazwy miejscowej Uszczyn (piotrkowskie, gmina Sulejów).

    Uszecki - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszek - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszelewicz - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszeński - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszewski - 1630 - od nazwy miejscowej Uszew (tarnowskie, gmina Gnojnik).

    Uszka - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszkarz - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszkiewicz - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszko - 1495 - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’; od uszko.

    Uszkowski - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszman - - od nazwy etnicznej Osman lub też od niemieckiej nazwy osobowej Ossmann, ta od dolno-niemieckiego osse(n)mann ‘parobek do wołów’.

    Uszok - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszycki - – od nazwy miejscowej Uszyce (częstochowskie, gmina Gorzów Śląski).

    Uszyj - od uszyć.

    Uszyk - 1370 - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszyłło - od uszyć.

    Uszyło - od uszyć.

    Uszyłow - od uszyć.

    Uszyński - - prawdopodobnie od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uszywiec - od uszyć.

    Uściak - - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Uścian - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścianiak - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścianiuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścianowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścianowski - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uściec - 1452 - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Uściech - 1136 - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Uścienna - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścienny - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścięt - 1382 - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Uścięta - 1325 - od usta, z prasłowiańskiego ustiti ‘pobudzać’, też od imion Uściwoj, Eustachy, August.

    Uścijaniuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścin - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uściniak - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uściniuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścino - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścinowicz - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścinowski - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uściński - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścio - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uścjaniuk - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uść - - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (iustus ‘sprawiedliwy).

    Uśmiał - - od uśmiać się ‘naśmiać się do woli’.

    Ut - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Uta - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utan - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utans - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utań - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utart -

    Utas - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utasowicz - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utaszewski - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utczyk - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utek - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Uteka - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utel - - od utyć ‘zgrubnąć’.

    Uteł - - od utyć ‘zgrubnąć’.

    Utełko - 1657 - od utyć ‘zgrubnąć’.

    Utikal - - od utykać ‘kuleć; zawadzać o coś nogą’.

    Utkała - - od utykać ‘kuleć; zawadzać o coś nogą’.

    Utkiewicz - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utko - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utowka - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utowko - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utowko - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utowko - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utowko - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utowko - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utowko - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utowko - - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utraciak - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utracik - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utracisz - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utracki - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utraczyk - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utrafny - - od utrafny ‘utrafiony, trafny’.

    Utraiczak - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utrajczak - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utrajczuk - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utrajczyk - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utrat - - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utrata - 1627 - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utrata-Scholl - - złożenia brak; Utrata 1627 - od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Utratna - - od dawnego utratny ‘marnotrawny; przemijający’.

    Utratny - - od dawnego utratny ‘marnotrawny; przemijający’.

    Utt - Utowka - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utta - Utowka - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Uttka - Utowka - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Uttke - Utowka - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Uttko - Utowka - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Uttych - Utowka - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utycht - Utowka - od niemieckich nazw osobowych Ute, Uta, te od imion złożonych na Od-, z germańskiego audha ‘posiadanie, własność’.

    Utykal - - od utykać ‘kuleć; zawadzać o coś nogą’.

    Utykalski - - od utykać ‘kuleć; zawadzać o coś nogą’.

    Utykał - - od utykać ‘kuleć; zawadzać o coś nogą’.

    Utykański - - od utykać ‘kuleć; zawadzać o coś nogą’.

    Utylski - 1700 - od utyć ‘zgrubnąć’.

    Utyła - 1686 - od utyć ‘zgrubnąć’.

    Utyra - - od utyrać ‘zmęczyć się; zużyć, stracić’.

    Utyro - - od utyrać ‘zmęczyć się; zużyć, stracić’.

    Uwara - - od dawnego gwarowego uwarzyć ‘ugotować’.

    Uwarkin - - od dawnego gwarowego uwarzyć ‘ugotować’.

    Uwarow - - od dawnego gwarowego uwarzyć ‘ugotować’.

    Uwarów - - od dawnego gwarowego uwarzyć ‘ugotować’.

    Uwarzyński - - od dawnego gwarowego uwarzyć ‘ugotować’.

    Uważana - - od uważny ‘przezorny, skupiony’, dawniej ‘sznowny’.

    Uważna - - od uważny ‘przezorny, skupiony’, dawniej ‘sznowny’.

    Uważny - - od uważny ‘przezorny, skupiony’, dawniej ‘sznowny’.

    Uważyński - - od dawnego gwarowego uwarzyć ‘ugotować’.

    Uwiera - - od uwierać ‘uciskać’.

    Uwijak - - od uwijać się ‘spieszyć się; otulić’.

    Uwijała - - od uwijać się ‘spieszyć się; otulić’.

    Uwijało - - od uwijać się ‘spieszyć się; otulić’.

    Uwira - - od uwierać ‘uciskać’.

    Uzar - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzarczyk - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzarek - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzarewicz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzarkiewicz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzarowicz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzarowski - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzars - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzarski - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Uzdalewicz - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdanowicz - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdanowski - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdański - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdejczyk - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdek - 1408 - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdel - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdelewicz - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdin - - prawdopodobnie od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdnik - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdowski - - od nazwy miejscowej Uzdowo (ciechanowskie, gmina Działdowo).

    Uzdzelewicz - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdzicki - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdzieł - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdziło - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uzdziński - - od uzda ‘część uprzęży nakładana na głowę konia’, uzdać ‘zakładać uzdę; kiełznać’.

    Uziebło - - od dawnego uziębić ‘zziębnąć’.

    Uziembło - - od dawnego uziębić ‘zziębnąć’.

    Uziębło - - od dawnego uziębić ‘zziębnąć’.

    Uzięmbło - - od dawnego uziębić ‘zziębnąć’.

    Uzor - - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Uzor, ta od uzor ‘przystrojenie’.

    Uzorek - - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Uzor, ta od uzor ‘przystrojenie’.

    Uzorka - - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Uzor, ta od uzor ‘przystrojenie’.

    Uzorko - - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Uzor, ta od uzor ‘przystrojenie’.

    Uzorski - - od wschodniosłowiańskiej nazwy osobowej Uzor, ta od uzor ‘przystrojenie’.

    Użar - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Użarek - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Użarewicz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Użarkiewicz - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Użarowski - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Użarski - - od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, z gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Użytczuk - - od użytek ‘używanie, korzyść; teren nadający się do uprawy’, dawniej też ‘dochód, zysk’.

    Użytek - - od użytek ‘używanie, korzyść; teren nadający się do uprawy’, dawniej też ‘dochód, zysk’.

    Używała - 1717 - od używać ‘żyć dobrze, wyżyć; posługiwać się czymś’.






    UZUPEŁNIENIE


    Uszan - od ucho ‘narząd słuchu u kręgowców; uchwyt w kształcie koła’.

    Uchorczyk - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uhrzak - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungierhajer - od niemieckiej nazwy osobowej Ungeheuer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego ungehiure ‘nieprzyjazny, okropny’.

    Ungryn - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Ungryniak - od Węgier ‘członek ludu ugrofińskiego zamieszkującego tereny dzisiejszych Węgier’.

    Uniowski - od nazwy miejscowej Uniejewo (płockie, gmina Brudzeń Duży), Uniejów (kieleckie, gmina Charsznica).

    Ursel - od imienia Ursyn, to od łacińskiego ursus ‘niedźwiedź’.

    Uscjan - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (od iustus ‘sprawiedliwy).

    Uscjanowicz - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (od iustus ‘sprawiedliwy).

    Usmędka - 1702 od usmędzić ‘opiec’.

    Ustyanczyk - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (od iustus ‘sprawiedliwy).

    Ustyanowicz - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (od iustus ‘sprawiedliwy).

    Uszarek - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Uszaruk - od husarz, ze staropolskiego usarz ‘żołnierz ciężkiej jazdy w XVI-XVIII wieku’.

    Uszczowicz - od uszczać ‘oblać moczem’.

    Uścimiak - od imienia Justyn. Imię, znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego Justinus, od Justus (od iustus ‘sprawiedliwy).

    Utikala - od utykać ‘kuleć; zawadzać o coś nogą’.

    Utman - od niemieckiej nazwy osobowej Utmann, ta od nazw osobowych na Ut-.

    Utmańczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Utmann, ta od nazw osobowych na Ut-.

    Utna - od huta ‘zakład, w którym wytapia się metale lub szkło’.

    Utniewicz - od huta ‘zakład, w którym wytapia się metale lub szkło’.

    Utnowski - od huta ‘zakład, w którym wytapia się metale lub szkło’.

    Utratka - 1633 od utrata ‘strata’, też ‘marnotrawstwo, rozrzutność’, utracić.

    Użysk - od użytek ‘używanie, korzyść; teren nadający się do uprawy’, dawniej też ‘dochód, zysk’.







    Nazwiska występujące w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.




    Uba Ubacz Ubaczek Ubaka Ubala Ubaniak Ubaniewicz Ubanow Ubanowicz Ubanowska Ubański Ubars Ubas Ubasiewicz Ubawska Ubczyński Ubda Ubecki Ubel Ubels Uber Ubera Uberall Uberbacher Uberda Uberek Uberkowska Uberle Uberman Ubermann Ubermanowicz Ubermon Uberna Uberowicz Uberreiter Ubert Ubertowski Uberuk Ubfal Ubieszyński Ubieżajow Ubieżajów Ubijkon Ubik Ubiński Ubiorski Ubirek Ubizska Ubkiewicz Ublaender Uboga Ubogi Uboski Ubowicz Ubowski Ubożak Ubożek Ubramek Ubraniak Ubraniec Ubrich Ubrych Ubsiak Ubski Ubukata Ubuszajew Ubych Ubycha Ubysz Ubysz Ubyszek Ubyszewski Ucal Ucańska Uceichowski Ucek Ucha Uchacz Uchaczewska Uchal Uchaluk Uchał Uchan Uchancik Uchaniuk Uchaniuk Uchanowicz Uchański Uchata Uchaty Uchelski Ucher Ucherek Ucherski Uchimiak Uchimowicz Uchlarz Uchlenberg Uchler Uchlerz Uchlik Uchlorz Uchman Uchmaniuk Uchman-Mularczyk Uchmann Uchmanowicz Uchmań Uchmański Uchmast Uchmiak Uchnas Uchnast Uchnastki Uchnasz Uchniak Uchniat Uchniewski Uchniowski Ucho Uchocka Uchol Ucholc Uchońska Uchorczak Uchornicka Uchosyt Uchowicz Uchowska Uchrański Uchroński Uchryn Uchrynczuk Uchrynowicz Uchrynowski Uchryń Uchryńczuk Uchta Uchto Uchura Uchwal Uchwał Uchwała Uchwast Uchwat Uchylski Uchyła Uchyło Uchymiak Uchyniak Uchyra Uciakiewicz Uciakowski Ucichowski Uciecha Uciechowski Uciekałek Uciekiewicz Ucieklak Ucieńska Ucieszyński Ucig Ucikiewicz Ucinek Uciniak Ucink Ucinyk Uciński Ucisko Ucisło Uciurkiewicz Ucka Uckermann Uckert Ucman Ucyk Ucz Uczak Uczakowska Uczarczyk Uczciwek Uczek Uczenik Uczeń Uczka Uczkiewicz Uczko Uczkoronic Uczkoronis Uczkowski Uczkuronic Uczkuronis Uczniak Uczulska Uczuła Uczułka Uczułko Uczycka Uczyk Uczykowska Uczyński Uczywek Ućniewska Udaka Udakowska Udalski Udała Udało Udałoj Udałow Udałowski Udawa Ude Udelsman Uden Uderjan Uderkiewicz Uderski Udich Udinkan Udko Udo Udod Udodik Udodow Udodzik Udoj Udolf Udorowiecki Udot Udowczyk Udowiak Udowicka Udowicz Udowieni Udowienko Udowieńko Udowik Udowiuk Udowolski Udra Udro Udroń Udrycki Udrysz Udud Ududowicz Uduk Udut Udwald Udwaldt Udycz Udyło Udymowski Udyrysz Udysz Udziakiewicz Udziałko Udziel Udziela Udzielak Udzik Udziński Udzyński Uebel Uebelbacher Ueberall Ueberberg Ueberfluss Ueberhan Ueberla Ueberlauer Ueberle Uebermuth Ueberschaer Ueberszaer Uebinger Ueckert Ufa Ufel Ufen Ufer Ufert Uff Uffelmann Ufiel Ufier Ufior Ufir Ufka Ufland Uflant Uflewski Uflik Uflond Uflont Ufman Ufnal Ufnalewski Ufnalowski Ufnalski Ufnarski Ufnat Ufniak Ufniarski Ufniarz Ufniasz Ufnierz Ufnowski Ufryjewicz Uganiewicz Uganowski Ugarenko Ugarynko Uggla Ugha Ugielski Ugiewicz Ugiński Ugla Uglanica Uglaniec Uglarenko Uglenica Ugliczek Uglik Uglis Uglorz Ugner Ugnienko Ugniewski Ugo Ugoda Ugodowski Ugodziński Ugolik Ugolnik Ugoł Ugonowicz Ugonowska Ugorczak Ugorek Ugorenko Ugorna Ugorny Ugorowicz Ugorowski Ugorski Ugorzewska Ugowski Ugórowski Ugrewicz Ugriczicz Ugrin Ugryn Ugrynowicz Uha Uhacz Uhal Uharenko Uharynko Uhde Uhel Uher Uhera Uherek Uherik Uhilg Uhl Uhlarz Uhle Uhleburg Uhlemann Uhlen Uhlenberg Uhlendorf Uhlerz Uhlig Uhlik Uhlir Uhlirz Uhlke Uhlmann Uhma Uhman Uhniat Uhorczak Uhorczuk Uhornicki Uhorski Uhowaniec Uhrberg Uhrenczykowski Uhrich Uhrik Uhrin Uhruski Uhrym Uhryn Uhrynczuk Uhryniuk Uhrynowicz Uhrynowski Uhryń Uhryńczuk Uhryński Uhura Uibel Uiberal Uiberall Uieth Uiński Uisiak Uisiowiec Uja Ujam Ujama Ujas Ujasik Ujasz Ujaszew Ujazda Ujazdowski Ujbukant Ujczak Ujda Ujdak Ujdera Ujec Ujejski Ujek Ujeński Ujewski Ujezowska Ujhelyi Ujma Ujma Ujmański Ujmek Ujmiak Ujmowicz Ujnicki Ujściak Ujwar Ujwary Ujzada Ukalisz Ukalski Ukałowicz Ukałów Ukanowicz Ukapło Ukarma Ukasiak Ukasiewicz Ukasik Ukasińska Ukasiuk Ukaszewicz Ukaszewski Ukawska Ukeja Ukeje Ukelis Ukielski Ukiński Uklaj Uklajewska Uklański Uklasz Ukleia Uklej Uklej Ukleja Uklejewicz Uklejewski Uklejka Uklejma Uklejowski Uklejski Uklewicz Uklińska Ukołow Ukołowicz Ukołów Ukomski Ukowicz Ukowitz Ukowski Ukrainczyk Ukrainetz Ukrainiec Ukraiński Ukrańska Ukrasiński Ukropczyk Ukropek Ukryn Ukryńczuk Ukrzesik Ukrzewski Ukrzys Ukrzyski Uks Uksik Ukunski Ukuś Ul Ula Ulach Ulacha Ulachowska Ulaciuk Ulaczyk Ulajewska Ulak Ulakarska Ulan Ulanczyk Ulandowski Ulanecki Ulanek Ulanicki Ulaniecki Ulaniewicz Ulanik Ulaniuk Ulankiewicz Ulanowicz Ulanowski Ulantowski Ulańczyk Ulański Ular Ularczyk Ulard Ularowski Ulas Ulasek Ulasiewicz Ulasik Ulasiński Ulasiuk Ulaski Ulasowicz Ulasowiec Ulasowska Ulass Ulasz Ulaszczak Ulaszczykowska Ulaszek Ulaszewski Ulaszkiewicz Ulaszko Ulaszyk Ulaś Ulatowicz Ulatowski Ulawski Ulażka Ulażowski Uląska Ulązka Ulążałka Ulążek Ulążka Ulbach Ulber Ulberski Ulbert Ulbik Ulbin Ulbińska Ulbrecht Ulbrich Ulbricht Ulbrych Ulbrycht Ulbrzych Ulbych Ulc Ulchurski Ulcyfer Ulczak Ulczek Ulczewska Ulczok Ulczukiewicz Ulczyc Ulczycki Ulczyk Ulczyński Uldanowicz Uldynowicz Ulecht Ulecki Ulej Ulejasz Ulejczak Ulejczuk Ulejczyk Ulejko Ulejna Ulejniczak Ulejnik Ulejski Ulek Ulekowicka Uleksy Ulemberg Ulenberg Ulenberk Ulenbug Uleniecki Uleniewski Ulenińska Ulenrzałka Ulenzałka Ulenżałka Uleński Uler Ulerych Uleryk Ulesza Uleszyńska Uleś Uleta Uletowska Ulewak Ulewicz Ulewiński Ulewski Uleyski Ulezło Uleżałka Uleżałko Uleżko Ulężałek Ulężałka Ulężałko Ulężyk Ulfig Ulfik Ulgorz Ulhórski Ulhurski Uli Ulian Ulianicka Ulianiuk Ulianow Ulianowicki Ulianowicz Ulianowski Uliański Uliarczyk Uliarewicz Uliarz Ulias Uliasz Uliaszów Uliaszyk Ulic Ulica Ulich Ulicha Ulichman Ulichnowski Ulichowski Ulicki Ulicner Ulicyn Ulicz Uliczek Uliczenko Uliczka Uliczko Uliczkowski Uliczna Uliczny Ulida Ulidis Ulidowicz Ulidowski Uliesz Ulig Ulij Ulijaniuk Ulijanowski Ulijański Ulijarczyk Ulijas Ulijasz Ulijaszyk Ulik Ulikian Ulikowski Ulimek Ulimowicz Ulina Ulindo Ulingo Uliniacz Uliniak Uliniarz Ulinkowska Ulinowicz Ulinowski Uliński Ulis Ulisch Ulisiak Ulisiewicz Ulisz Uliszak Uliszczak Uliszewski Uliśniewska Ulita Ulita Ulitka Ulitkin Ulitko Ulitkowska Ulitza Ulitzka Ulitzna Ulitzner Uliwiak Uljanicki Uljaniuk Uljanow Uljanowicka Uljanowicz Uljanowski Uljanów Uljański Uljarczyk Uljasz Uljaszow Uljaszów Uljewicz Ulk Ulka Ulke Ulkie Ulko Ulkowski Ull Ullas Ulle Uller Ullisch Ullm Ullmajer Ullman Ullmann Ullmeier Ullrich Ulm Ulma Ulmacher Ulman Ulmanek Ulmaniec Ulmann Ulman-Ulmański Ulmański Ulmecka Ulmer Ulnan Ulner Ulnicka Uloch Ulok Uloński Ulor Ulowski Ulór Ulras Ulraum Ulrich Ulrichs Ulrych Ulryk Ulska Ulszyn Ulszynska Ultanowska Ultański Ulucki Uludowski Uluk Ulur Uluszczak Uluzczak Ulwan-Olfans Ulwański Ulwiniak Ulżański Ulżyk Ułamek Ułan Ułanek Ułaniak Ułanicka Ułanow Ułanowicz Ułanowski Ułanów Ułański Ułart Ułas Ułasewicz Ułasiak Ułasień Ułasiewicz Ułasik Ułasiuk Ułasowicz Ułasowiec Ułaszczuk Ułaszek Ułaszewski Ułaszkiewicz Ułaszonek Ułaszyn Ułaś Ułatowski Uławski Ułaziak Ułazowski Ułecki Ułłowicz Ułoga Ułomek Ułowicz Ułowska Ułuska Ułyczna Ułyczny Ułynowicz Ułyszewska Uma Umacka Umali Umaluf Uman Umaniec Umanowicz Umanowska Umański Umard Umbach Umbras Umbrasewicz Umbrażewicz Umbrażum Umbrażun Umbrażunas Umbreit Umbrewicz Umbrowicz Umbrus Umdas Umdziakiewicz Umecki Umeda Umel Umeniuk Umer Umerek Umerenkow Umerla Umerle Umerli Umerlich Umerlik Umerowicz Umerski Umęcki Umgelter Umi Umianowicz Umianowska Umiastkowska Umiastowski Umidajski Umiejewski Umiejski Umielewska Umieliński Umieniuk Umieńska Umierski Umierzyska Umieszczyk Umięcki Umijewski Umiłowska Uminowicz Umiński Umirska Umita Umlant Umlas Umlauf Umlauft Umlaut Umławski Umłowski Umnicki Umnik Umofner Umońska Umorski Umow Umowski Umów Umperowicz Umpirowicz Umsza Umszkiewicz Umufner Umylański Umyliński Umyszkiewicz Umyśkiewicz Umywalnik Umzik Umżyński Unald Unarski Uncajtig Unczur Unczura Unczyr Undak Undank Undas Undaś Underbrink Underka Underko Underlich Underlik Underman Underowicz Underuk Underys Undos Undra Undrewicz Undro Undrowin Undruch Undrul Undrunas Undrych Undycz Undziakiewicz Undziałkiewicz Undziłło Uner Unfericht Ungar Ungcheuer Ungecheuer Ungechojer Ungehajer Ungehauer Ungeheier Ungeheuer Ungehojer Ungemeuer Ungenheuer Unger Ungerat Ungerath Ungerek Ungerfeld Ungerman Ungerski Ungert Ungiadze Ungier Ungierat Ungierek Ungierhajer Ungierowicz Ungierska Ungiert Ungiewski Unglik Ungor Ungorowicz Ungowski Ungr Ungrad Ungrat Ungrich Ungrowski Ungur Unguran Unguranin Ungurenko Ungurewicz Ungurian Ungurowicz Uniak Uniakienko Uniałkowska Uniastkowska Uniastowski Uniat Uniatkowska Uniatowicz Uniatowski Uniatycki Unich Unichowski Unicki Uniczka Uniczko Uniechowicz Uniechowska Uniecińska Uniecki Uniedzińska Uniejewski Uniejowska Uniejska Unierzycki Unierzyńska Unierzyski Unieski Unieszowski Uniewicz Uniewski Unieżycki Unieżyski Unifantowicz Unijat Unijewski Unik Unikiewicz Unikowski Unilatko Uniłowski Uniowski Unirzewska Unirzycki Unis Unisk Unisławski Uniszczuk Uniszewski Uniszk Uniszkiewicz Uniszyn Uniś Uniśkiewicz Uniśko Unitowska Uniwersal Uniwersał Uniżewska Uniżycki Unkelbach Unkiewicz Unobloch Unold Unolt Unper Unrad Unrat Unrath Unrau Unruch Unrug Unruh Unruk Unryh Uns Unsing Unsner Unstädt Unsworth Untan Untenberg Untenberger Unter Unterberg Unterberger Unterharnscheidt Unterholzner Untermann Unterschuetz Unterschüt Unterschutz Unterschütz Unterseher Untersteiner Unterszic Untik Untner Unton Untulis Unuchowski Unucka Unuczek Unuk Unukowska Unvericht Unverricht Unwericht Unwerricht Unycheur Unysko Unyszkiewicz Unyśko Unzartowicz Unzeitig Unzettig Unzner Upadek Upalińska Uperowicz Upert Upfał Uphoff Upiec Upikuła Upińska Upirów Upitas Upka Uplawski Upława Uppal Uppit Uptas Uptass Uptaś Upton Uptych Ura Uracz Uraczyńcow Uraczyńców Uraczyński Uradnik Uradowska Uradziński Urai Urain Urajewska Urakczyńcow Urakczyńska Uraków Uralski Uram Uramek Uramowicz Uramowski Uran Urancz Uranek Uraniak Uraniecki Uranik Uranin Uranowicz Uranowski Urant Urantowski Urantówka Urańczyk Urański Uras Urasiński Uraski Uraszewski Uraś Urata Urawczyn Urawski Uraz Urazek Urazik Uraziński Uraziuk Urba Urbacek Urbach Urbacińska Urbacki Urbacz Urbaczek Urbaczewski Urbaczka Urbain Urbainczyk Urbainski Urbaińczyk Urbais Urbajtel Urbajter Urbal Urbala Urbalewicz Urban Urbanajc Urbanajć Urbanak Urbanas Urbanczuk Urbanczyk Urbanec Urbanek Urbanelis Urbanellis Urbanetz Urbani Urbaniak Urbaniak Urbanicki Urbanicz Urbaniec Urbanietz Urbaniewicz Urbanik Urbanikiewicz Urbaniok Urbaniuk Urbanka Urbanke Urbankiewicz Urbankowski Urbano Urbanojć Urbanow Urbanowicz Urbanowicz Urbanowicz-Urbański Urbanowski Urbanski Urban-Taraszkiewicz Urbanyi Urbań Urbańczak Urbańczuk Urbańczyk Urbańczyk Urbańczyk-Zajączkowska Urbańka Urbańska Urbański Urbański Urbas Urbasek Urbasiak Urbasik Urbasz Urbaszek Urbaszewski Urbaszkiewicz Urbaś Urbat Urbath Urbatzka Urbauer Urbaź Urbącki Urbeinzik Urbel Urbelewicz Urbelis Urbesik Urbeś Urbiak Urbich Urbicki Urbiczek Urbiel Urbielewicz Urbielowicz Urbik Urbiński Urbis Urbisch Urbisz Urbiś Urblik Urbo Urbom Urbon Urbonek Urbos Urbowicz Urbowski Urbrych Urbsik Urbszat Urbszo Urbszys Urbus Urbuś Urcus Urczyński Urda Urdanik Urdańska Urdas Urdelowicz Urdianyk Urdomiński Urdzela Urdzeń Urdziela Urdziniak Urdzon Urdzoń Uredat Urej Urena Urfajg Urfajn Urfaloff Urfałow Urga Urgacz Urgalski Urganiak Urgański Urgasz Urgatz Urgel Urgin Urgoł Urguhart Uriadka Uriadko Uriarz Uriasz Urich Uricki Uriel Uriewicz Urig Uriga Uriowska Urisek Urjasz Urjewicz Urkaczyńcow Urkas Urkasiewicz Urkiel Urkliński Urla Urlacz Urlata Urlaub Urlewicz Urlich Urlichs Urlicht Urlicki Urlik Urlikowski Urliksen Urliński Urluk Urlych Urłaub Urło Urman Urmaniak Urmanin Urmanowicz Urmanowski Urmańczyk Urmański Urmiłowicz Urmińska Urmowska Urn Urna Urnański Urnat Urnatówka Urner Urniarz Urniasz Urniaź Urniaż Urnowicz Urny Urnys Urocki Urocz Uroczek Uroczka Uroczyński Uroda Urodow Urodzoń Uromski Urona Uronek Uronicka Uroniecki Uroniuk Urosik Urowski Urpsza Urra Ursaki Ursal Ursalis Ursanek Ursaniak Ursel Ursen Ursiak Ursillo Ursini Ursinus Ursiński Urski Urson Ursoń Ursule Ursus Ursyn Ursyni Ursyn-Niemcewicz Ursynowicz Ursyn-Szantyr Urszel Urszeński Urszewska Ursztajn Ursztein Ursztejn Urszula Urszulak Urszulik Urszulin Urszulski Urszyc Urszyn Urszyńska Urtanówka Urtate Urthaler Urtnowski Urtus Uruga Urumow Urupa Urupek Urus Urusiński Uruski Urusow Uruszczak Uruszczuk Uruszek Uruszewska Uruzaj Urwalski Urwan Urwanow Urwanow-Dryhusz Urwanowicz Urwant Urwantowicz Urwań Urwentowicz Urwicz Urwin Urya Uryasi Uryasz Uryc Urych Urycki Urycz Uryczałko Uryć Urydat Urydowicz Uryga Uryj Uryjasz Uryka Urykowski Urymiak Urymiuk Urymkowski Urymowicz Uryn Urynek Uryniak Uryniecki Uryniuk Urynowicz Urynowik Uryń Uryńska Urys Urysa Urysek Urysiak Urysiuk Urysz Uryszczak Uryszek Uryszewski Uryś Urywkow Urywska Uryzaj Uryziak Uryżek Urza Urzada Urzalska Urzan Urzanowska Urzańska Urządek Urządowska Urzedniczok Urzednik Urzedowska Urzejowski Urzendowski Urzenicok Urzeniczok Urzenitzak Urzenitzok Urzenniczok Urzeński Urzędniczak Urzędniczek Urzędniczok Urzędnik Urzędowicz Urzędowski Urzędzińska Urzęniczok Urzęński Urzon Urzoń Urzycki Urzyczak Urzyczak Urzyczek Urzyczyn Urzyk Urzykowski Urzylewska Urzynicek Urzynicok Urzyniczok Urzyński Urzyński Us Usa Usacz Usaczew Usaczow Usaczowska Usaczuk Usaczyk Usajewicz Usak Usakiewicz Usakowski Usan Usaniewicz Usar Usarczyk Usarek Usarewicz Usarkiewicz Usarowicz Usarowska Usarz Usarzewicz Usarzewski Usas Usasz Usaszewska Usatiuk Usażewicz Uschler Uschok Uschpelkat Uscianowski Usciena Uscienna Uscienny Uscijaniuk Usciłko Usciłło Usciło Usciłowski Uscimiak Usciniak Uscinowicz Usciński Uscio Uscjaniuk Uscki Usczyk Usdrowski Usel Uselis Usendiah Usenko Usewicz Usiaczyk Usiadacz Usiadczyk Usiadek Usiak Usiarczyk Usiatycki Usiądek Usiciński Usicki Usidus Usiecka Usiej Usiekniewicz Usiel Usielski Usien Usienko Usień Usiewicz Usik Usikiewicz Usikow Usin Usiniuk Usinowicz Usiński Usipiak Usipińska Usiukiewicz Uske Usko Uskoba Uskoryp Uskow Uskowiak Usków Usłowski Usłupska Usma Usman Usmanow Usmiał Usnacht Usnarowska Usnarski Usniacka Usnik Usolan Usolcew Usorowski Usoski Usouska Usow Usowicz Usowiec Usowski Usów Uspienskij Uspieński Uspikow Uspiński Uss Ussa Ussakowski Ussarek Ussarz Ussarzewski Ussat Ussikow Usson Ussorowski Ussowicz Ussowski Uss-Wąsowicz Ust Usta Ustaborowicz Ustach Ustajak Ustajanowska Ustaniak Ustanik Ustaniuk Ustanowski Ustanowskyj Ustapczuk Ustapiuk Ustarbowicz Ustarbowski Ustasiak Ustaszewski Ustawski Ustech Uster Usternul Ustępska Ustiak Ustian Ustianek Ustianowicz Ustianowski Ustianycz Ustichowski Ustiena Ustienna Ustienny Ustiennyj Ustijaniuk Ustijanowski Ustiłko Ustiłowicz Ustimenko Ustimenko-Warski Ustimiuk Ustimow Ustimowicz Ustimów Ustinienko Ustiniuk Ustinow Ustinowicz Ustjak Ustjan Ustjanczuk Ustjanicz Ustjaniuk Ustjanowski Ustjanycz Ustjańczuk Ustjańczyk Ustkowski Usto Ustosik Ustoszewska Ustowski Ustrabowski Ustrnul Ustrobiński Ustrowski Ustrycki Ustrzycki Ustrzyński Ustupski Ustyanowicz Ustyanowski Ustyanycz Ustyczwa Ustyjanczuk Ustyjanowicz Ustyjanowska Ustyjańczuk Ustyjańczyk Ustymczak Ustymczuk Ustymenko Ustymiuk Ustymowicz Ustyniak Ustyniuk Ustynowicz Usungo Usurski Usydus Usyk Usz Usza Uszac Uszacki Uszak Uszakiewicz Uszakow Uszakowicz Uszaków Uszalewski Uszał Uszałkowska Uszałowicz Uszana Uszanow Uszańska Uszarek Uszaruk Uszat Uszcz Uszczak Uszczanowska Uszczapowski Uszczek Uszczewski Uszczoń Uszczowicz Uszczowska Uszczuk Uszczwan Uszczyk Uszczyn Uszczyna Uszczyński Uszecki Uszek Uszelewicz Uszeńska Uszer Uszerenko Uszerowicz Uszewski Uszij Uszka Uszkarajtes Uszkarz Uszkiewicz Uszko Uszkodzin Uszkowski Uszkur Uszkurat Uszler Uszliński Uszman Uszniak Uszok Uszolik Uszołek Uszomirski Uszpak Uszpalewicz Uszpelkat Uszpiel Uszpik Uszpolewicz Uszpolis Uszpulewicz Uszpulowicz Usztel Uszton Usztwan Usztwand Usztwant Uszuńska Uszycki Uszyj Uszyłło Uszyło Uszyłow Uszyński Uszywiec Uściak Uścianiak Uścianiuk Uścianowicz Uścianowski Uścian-Szaciłowski Uścieło Uścienna Uścienny Uścieński Uściewski Uścijaniuk Uścik Uścikowska Uściła Uściłko Uściłło Uściło Uściłowicz Uściłowski Uścim Uścimiak Uścimiuk Uścimow Uścimowicz Uścimów Uścin Uściniak Uściniuk Uścino Uścinowicz Uścinowski Uściński Uścio Uścionowicz Uścisławski Uścisło Uścisłowicz Uścisłowski Uścjaniuk Uść Uśmiał Uśmiankin Uśniacki Uśnik Uśpieński Uśpiński Uśto Uświeczew Ut Uta Utan Utans Utań Utart Utas Utasowicz Utaszewski Utberg Utcziński Utczyk Utczyńska Utech Utecht Utecki Utek Uteka Utelski Uterberger Uteusz Utewska Utfald Uthke Uthof Utich Utiechin Utiekieszew Utig Utikal Utka Utkała Utke Utkiewicz Utkin Utko Utkowski Utler Utlik Utliński Utła Utły Utman Utmanczyk Utmańczyk Utnicki Utnik Utorowicz Utowka Utowko Utraciak Utracik Utracisz Utracki Utraczyk Utraiczak Utrajczak Utrajczuk Utrajczyk Utrat Utrata Utrata-Scholl Utratna Utratny Utrącka Utrecht Utrutko Utrykańska Utrysko Utschik Utszyk Utt Utta Uttecht Utter Uttermann Uttich Uttka Uttke Uttko Uttych Utuczenko Utwald Utych Utycht Utykal Utykalska Utykał Utykański Utylski Utyna Utyniec Utyra Utyro Utz Utzig Utzka Utzman Utzmann Uwara Uwarkin Uwarow Uwarów Uwarzyński Uwaśniok Uważana Uważna Uważny Uważyński Uwer Uwiała Uwiera Uwijak Uwijała Uwijało Uwira Uwis Uwizl Uwnal Uwsiewicz Uwsiński Uzado Uzak Uzalska Uzałowicz Uzanowicz Uzańska Uzar Uzarczyk Uzarek Uzarewicz Uzarkiewicz Uzarowicz Uzarowski Uzars Uzarski Uzbańska Uzbiak Uzbyła Uzdalewicz Uzdanowicz Uzdanowska Uzdański Uzdarski Uzdawinis Uzdejczyk Uzdel Uzdelewicz Uzdin Uzdnik Uzdowski Uzdrejczyk Uzdrowicz Uzdrowieniec Uzdrowski Uzdrzychowski Uzdzieł Uzdziło Uzdziński Uze Uzel Uzelac Uzerowicz Uziak Uział Uziałko Uziałło Uziało Uziebło Uziej Uziel Uzieleniew Uziełko Uziełło Uzieło Uziembło Uzierowicz Uziębło Uzięmbło Uzikowski Uzin Uziński Uziołło Uziontek Uziuk Uzłowski Uzman Uzmańska Uzmarski Uzmiela Uzna Uznałowicz Uznański Uzniak Uzny Uzolejczyk Uzolnik Uzor Uzorek Uzorka Uzorko Uzorska Uzulin Uzułowicz Uzunkaya Uzunow Uzunów Uzurin Uzwienko Uzygus Uzyk Uździcki Uździecka Uździło Uździłowicz Uździński Uźlis Uźluk Uźniak Użak Użakow Użałowicz Użanowski Użański Użar Użarek Użarewicz Użarkiewicz Użarowski Użarski Użdalewicz Użdawinis Użdel Użdelewicz Użdelowicz Użdolewicz Użdowinis Użdrzychowski Użdzicka Użdziła Użdziło Użdziński Użejko Użel Użeńska Użikowska Użlis Użluk Użniak Użorowska Użwij Użwijski Użycki Użyczak Użyczyn Użyk Użykowski Użyński Użysk Użytczuk Użytek 




    wrzesień 2008 r. - 14 wrzesień 2009 r.

    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005