<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Za - Zą



    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997






    Zaba - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabacki - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabad - od imienia Zebedeusz, ze staropolskiego Zebedej, pochodzenia hebrajskiego, od Zebadejahu ‘dar Jahwe’.

    Zabadaj - od imienia Zebedeusz, ze staropolskiego Zebedej, pochodzenia hebrajskiego, od Zebadejahu ‘dar Jahwe’.

    Zabadała - od imienia Zebedeusz, ze staropolskiego Zebedej, pochodzenia hebrajskiego, od Zebadejahu ‘dar Jahwe’.

    Zabadeusz - od imienia Zebedeusz, ze staropolskiego Zebedej, pochodzenia hebrajskiego, od Zebadejahu ‘dar Jahwe’.

    Zabagła - od dawnego zabagać, zabażyć (się) ‘zachcieć się’.

    Zabagło - 1470 80 od dawnego zabagać, zabażyć (się) ‘zachcieć się’.

    Zabagoński - od dawnego zabłagać, zabażyć (się) ‘zachcieć się’.

    Zabandzała - od za + będa, por. będę, być.

    Zabandżała - od za + będa, por. będę, być.

    Zabaryła - od za + baryła ‘beczka’.

    Zabaryłło - od za + baryła ‘beczka’.

    Zabaryło - od za + baryła ‘beczka’.

    Zabawa - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.

    Zabawczuk - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.

    Zabawczyk - 1538 od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.

    Zabawicz - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.

    Zabawiński - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.

    Zabawiona - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa lub od zabawiony.

    Zabawka - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa lub od zabawka ‘przedmiot służący dzieciom do zabawy; błahostka, igraszka’.

    Zabawniuk - od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa lub od zabawny ‘budzący wesołość; zajmujący’.

    Zabawski - 1388 (= de Zabawa) od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.

    Zabczak - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabczuk - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabczyk - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabczyński - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabdaj - 1387 od imienia Zebedeusz, ze staropolskiego Zebedej, pochodzenia hebrajskiego, od Zebadejahu ‘dar Jahwe’.

    Zabder - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabderz - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabdyr - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabdyrski - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabdyrz - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabecki - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabek - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabel - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabelicki - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabelik - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabell - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabelnik - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabelski - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabęcki - od za + będa, por. będę, być.

    Zabęda - od za + będa, por. będę, być.

    Zabędzki - od za + będa, por. będę, być.

    Zabęski - od za + będa, por. będę, być.

    Zabialski - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabiałowicz - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabicki - od nazwy miejscowej Żabice, dziś Żabiczki (łódzkie, gmina Konstantynów Łódzki).

    Zabiczek - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabiecki - od nazwy miejscowej Żabice, dziś Żabiczki (łódzkie, gmina Konstantynów Łódzki).

    Zabiega - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegacz - 1590 od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’ lub od zabiegacz ‘ten, co zabiega o coś’.

    Zabiegaj - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegajło - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegalik - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegaliński - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegalski - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegała - 1534 od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegało - 1594 od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegałowski - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegały - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabieglik - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegliński - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabiegła - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’; od zabiegły dawniej ‘daleki, oddalony’, też ‘zapobiegliwy’.

    Zabiegło - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’; od zabiegły dawniej ‘daleki, oddalony’, też ‘zapobiegliwy’.

    Zabiegłowski - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’; od zabiegły dawniej ‘daleki, oddalony’, też ‘zapobiegliwy’.

    Zabiegły - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’; od zabiegły dawniej ‘daleki, oddalony’, też ‘zapobiegliwy’.

    Zabielan - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabielana - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabielany - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabielewicz - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabielik - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabielin - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabielna - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabielny - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabielski - 1391 od nazw miejscowych Zabiele (łomżyńskie, gmina Kolno), Biała (częste).

    Zabiełło - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabieło - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabiełowicz - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabiełowski - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabieły - od za + dawne biel ‘błoto’ lub od zabielić lub od nazwa miejscowa Biała, Biel.

    Zabierak - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabieralski - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierek - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierkowski - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierowski - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierski - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierty - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierza - 1467 od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierzanek - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierzański - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabierzewski - od nazwy miejscowej Zabierzów (krakowskie, gmina Niepolomice, Zabierzów).

    Zabierzowski - 1476 od nazwy miejscowej Zabierzów (krakowskie, gmina Niepolomice, Zabierzów).

    Zabierzyński - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabigaj - od zabiegać ‘dotrzeć gdzieś biegnąc; wpaść; zastąpić drogę’, dawniej też ‘wypełnić się, nabrzmieć (krwią, łzami); zapobiec, przeszkodzić; uzyskać coś zabiegami’.

    Zabijak - od zabijaka ‘awanturnik’, zabić ‘spowodować śmierć’.

    Zabijaka - od zabijaka ‘awanturnik’, zabić ‘spowodować śmierć’.

    Zabijdyabeł - 1439 od zabijaka ‘awanturnik’, zabić ‘spowodować śmierć’.

    Zabijkoń - 1497 od zabijaka ‘awanturnik’, zabić ‘spowodować śmierć’.

    Zabijkot - 1443 od zabijaka ‘awanturnik’, zabić ‘spowodować śmierć’.

    Zabilski - od zabijaka ‘awanturnik’, zabić ‘spowodować śmierć’.

    Zabiński - od nazwy miejscowej Żabno (poznańskie, gmina Brodnica; miasto, tarnowskie; tarnobrzeskie, gmina Radomyśl).

    Zabiorowski - 1470-80 od nazwy miejscowej Zabierzów (krakowskie, gmina Niepolomice, Zabierzów).

    Zabirek - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabirka - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabirna - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabirniak - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabirowicz - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabirowski - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabirski - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’.

    Zabirzewski - od nazwy miejscowej Zabierzów (krakowskie, gmina Niepolomice, Zabierzów).

    Zabirzowski - 1484 od nazwy miejscowej Zabierzów (krakowskie, gmina Niepolomice, Zabierzów).

    Zabiszak - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabiszek - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabiszewski - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabka - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabkiewicz - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabko - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabkowski - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zableński - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zablewski - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabliński - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabluk - od szabla ‘broń sieczna o wygiętej klindze’; w pochodnych też od niemieckiej nazwy osobowej Schabel lub Sabel.

    Zabłoca - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłociak - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłocki - 1369 od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłodzki - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłoński - od za błoniem lub od nazwy miejscowej Zabłonie (kilka miejscowości).

    Zabłoski - 1467 od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłota - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłotna - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłotni - 1581– od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie; od dawnego zabłotni ‘dozorca stawów).

    Zabłotnia - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie; od dawnego zabłotni ‘dozorca stawów).

    Zabłotniak - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie; od dawnego zabłotni ‘dozorca stawów).

    Zabłotnik - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie; od dawnego zabłotni ‘dozorca stawów).

    Zabłotny - 1474 od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłotnyj - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłotowicz - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Zabłotowski - 1460 od nazwy miejscowej Zabłotowce (KrW).

    Zabłuda - od zabłuda ‘roślina trawiasta’.

    Zabłudowski - 1668 od nazwy miasta Zabłudów (białostockie).

    Zaboina - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zaboja - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojak - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojaszcz - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojek - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojsc - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojsca - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojscz - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojski - 1630 od nazwy miejscowej Zawoja (bielskie, gmina Zawoja).

    Zabojski - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojszcz - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojszcza - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojszczyk - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabojść - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zaboklicki - od żaba ‘pospolitry płaz’; od staropolskiego klik ‘krzyk’.

    Zabokrzecki - od nazwy miejscowej Żabokrzeki (płockie, gmina Daszyna, gmina Piątek).

    Zabokrzycki - od nazwy miejscowej Żabokrzeki (płockie, gmina Daszyna, gmina Piątek).

    Zabolewicz - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabolicki - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabolski - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabołotna - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie; od dawnego zabłotni ‘dozorca stawów).

    Zabołotny - od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie; od dawnego zabłotni ‘dozorca stawów).

    Zabor - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zabora - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaborak - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaboraś - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaborczyk - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaborek - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaborewicz - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaborna - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’; od zaborny ‘leżący za borem’.

    Zaborni - 1618 od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’; od zaborny ‘leżący za borem’.

    Zaborniak - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’; od zaborny ‘leżący za borem’.

    Zaborny - 1618 od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’; od zaborny ‘leżący za borem’.

    Zaboronek - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaboros - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaboroski - 1395 od nazw miejscowych Zaborów, Zaborowie (kilka wsi).

    Zaborosz - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaboroś - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaborowicz - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaborowski - 1387 od nazw miejscowych Zaborów, Zaborowie (kilka wsi).

    Zaborski - 1400 od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’ lub od nazwy miejscowej Zaborze (częste).

    Zaborszczyk - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’ lub od nazwy miejscowej Zaborze (częste).

    Zabort - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’ lub od nazwy miejscowej Zaborze (częste).

    Zaborzęcki - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’ lub od nazwy miejscowej Zaborze (częste).

    Zaborzycki - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’ lub od nazwy miejscowej Zaborze (częste).

    Zabowa - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabowicz - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabowski - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabój - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabójczyk - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabójski - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabójszcz - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabójszczyk - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabójść - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabólski - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’ lub od nazwy miejscowej Zaborze (częste).

    Zabór - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zabórski - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’ lub od nazwy miejscowej Zaborze (częste).

    Zabówka - od żaba ‘pospolitry płaz’.

    Zabramna - od za bramą.

    Zabramny - od za bramą.

    Zabramski - od za bramą.

    Zabrana - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabraniak - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabranik - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabrany - od zabierać, zabrać ‘pozbawic kogoś czegoś; brać ze soba; zajmować coś, wypełniać’, dawniej też ‘wyrobić w sobie coś; wyruszyć z kimś’; od dawnego zabierak ‘ten, kto zabiera’.

    Zabrat - 1269 od za + brat, zbratać ‘zbratać, zaprzyjaźnić się’.

    Zabratański - od za + brat, zbratać ‘zbratać, zaprzyjaźnić się’.

    Zabratowski - od za + brat, zbratać ‘zbratać, zaprzyjaźnić się’.

    Zabratyński - od za + brat, zbratać ‘zbratać, zaprzyjaźnić się’.

    Zabrocki - 1540 od nazw miejscowych Zabrodzie, Zabrody (częste).

    Zabrodin - od nazw miejscowych Zabrodzie, Zabrody (częste).

    Zabrodzin - od nazw miejscowych Zabrodzie, Zabrody (częste).

    Zabrodzki - od nazw miejscowych Zabrodzie, Zabrody (częste).

    Zabron - od zabronić ‘zakazać’.

    Zabronek - od zabronić ‘zakazać’.

    Zabroni - od zabronić ‘zakazać’.

    Zabroniak - od zabronić ‘zakazać’.

    Zabronna - od zabronić ‘zakazać’; od zabronny ‘zabroniony’.

    Zabronny - od zabronić ‘zakazać’; od zabronny ‘zabroniony’.

    Zabroń - od zabronić ‘zakazać’.

    Zabroński - od zabronić ‘zakazać’.

    Zabrorniak - od zabronić ‘zakazać’.

    Zabrowarna - od za + browar.

    Zabrowarny - od za + browar.

    Zabrożek - od za + bróg.

    Zabrożyński - od za + bróg.

    Zabryd - zapewne od dawnego zabrzydzić ‘zabrudzić, zanieczyścić’.

    Zabrydna - zapewne od dawnego zabrzydzić ‘zabrudzić, zanieczyścić’.

    Zabrydni - zapewne od dawnego zabrzydzić ‘zabrudzić, zanieczyścić’.

    Zabrydny - zapewne od dawnego zabrzydzić ‘zabrudzić, zanieczyścić’.

    Zabrzak - od nazwy miasta Zabrze (katowickie).

    Zabrzański - od nazwy miasta Zabrze (katowickie).

    Zabrzecki - od nazw miejscowych typu Zabrzeg, Zabrzeże.

    Zabrzejewski - od nazw miejscowych typu Zabrzeg, Zabrzeże.

    Zabrzeński - 1385 od nazwy miasta Zabrze (katowickie).

    Zabrzeski - 1587- od nazw miejscowych typu Zabrzeg, Zabrzeże.

    Zabrzewicz - od nazw miejscowych typu Zabrzeg, Zabrzeże.

    Zabrzewski - od nazw miejscowych typu Zabrzeg, Zabrzeże.

    Zabrzezna - od zabrzeżny ‘połozony za brzegiem’.

    Zabrzezny - od zabrzeżny ‘połozony za brzegiem’.

    Zabrzeźna - od zabrzeżny ‘połozony za brzegiem’.

    Zabrzeźniak - od zabrzeżny ‘połozony za brzegiem’.

    Zabrzeźny - od zabrzeżny ‘połozony za brzegiem’.

    Zabrzeżny - od zabrzeżny ‘połozony za brzegiem’.

    Zabrzochowic - 1476 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Zabrzyński - od nazwy miasta Zabrze (katowickie).

    Zabrzyski - od nazw miejscowych typu Zabrzeg, Zabrzeże.

    Zabuda - od zabud, zabudź ‘zapomnienie’.

    Zabudek - od zabud, zabudź ‘zapomnienie’; od zabudko ‘zapominalski’.

    Zabudowski - od zabud, zabudź ‘zapomnienie’; od zabudko ‘zapominalski’.

    Zabudź - od zabud, zabudź ‘zapomnienie’.

    Zabuga - od za + nazwa rzeki Bug.

    Zabujski - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabujść - od dawnego zabój ‘zabicie, zabójstwo’.

    Zabul - od za + prasłowiańskie buliti ‘wytrzeszczać oczy, pęcznieć’.

    Zabula - od za + prasłowiańskie buliti ‘wytrzeszczać oczy, pęcznieć’.

    Zabulewicz - od za + prasłowiańskie buliti ‘wytrzeszczać oczy, pęcznieć’.

    Zabulis - od za + prasłowiańskie buliti ‘wytrzeszczać oczy, pęcznieć’.

    Zabulski - od za + prasłowiańskie buliti ‘wytrzeszczać oczy, pęcznieć’.

    Zabuła - od za + prasłowiańskie buliti ‘wytrzeszczać oczy, pęcznieć’.

    Zabur - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaburko - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’.

    Zaburna - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’; od zaborny ‘leżący za borem’.

    Zaburny - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’; od zaborny ‘leżący za borem’.

    Zaburski - od imienia złożonego Zabor, znanego od XII wieku lub też od za + bor ‘las’ lub od nazwy miejscowej Zaborze (częste).

    Zabuski - od za + nazwa rzeki Bug.

    Zabuznik - 1565 od za + nazwa rzeki Bug.

    Zabuzny - 1565 od za + nazwa rzeki Bug.

    Zabza - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabzda - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabzdur - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabzdyl - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabzdyr - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabzecki - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabża - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zabżdyr - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zach - 1136 od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zacha - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachacz - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachaczewski - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachaczowski - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachaj - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachajczuk - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachajczyk - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachajewicz - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachajka - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachajkiewicz - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachajko - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachajski - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachajusz - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachalski - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachaluk - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachała - 1737 od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachan - 1391 od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachanek - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachanik - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachanowicz - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachanowski - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachar - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachara - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharasiewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharasz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharaśkiewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharcew - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharczak - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharczenko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharczewski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharczonek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharczowski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharczuk - 1662 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharczyk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharczyszyn - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharec - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharecki - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachareicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharejko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharek - 1446 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharenko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachareń - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharew - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharewicz - 1796 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharewski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharia - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariadze - (?)– od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharian - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharianowicz - 1551 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharias - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariasiewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariasik - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariasz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariaszcyk - 1662 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariaszonek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariaszowicz - 1565 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariaszyk - 1662 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharion - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharis - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharisz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachariusz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharjasiecien - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharjasiewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharjasik - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharjasz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharjaszonek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharka, m. - 1440 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharkiew - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharkiewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharkiw - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharko - 1639 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharkow - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharkowicz - 1560 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharków - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharmin - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharo - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharoczkin - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharonek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharonko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharoszczuk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharow - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharowicz - 1789 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharowski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharów - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharski - 1434 od nazwy miejscowej Zacharzew (kaliskie, gmina Ostrów Wielkopolski), Zacharzów (radomskie, gmina Radzanów).

    Zacharuk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharus - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharuś - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachary - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharyasiewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharyasz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharycz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharyga - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharyja - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharyjasz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharyjaszek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharysz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharz - 1386 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharzewski - 1500 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharzewski - 1500 od nazwy miejscowej Zacharzew (kaliskie, gmina Ostrów Wielkopolski), Zacharzów (radomskie, gmina Radzanów).

    Zacharzowski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharzuk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharzyński - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacharżewski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachas - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachaszcz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachaszewski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachaś - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachażewski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachciał - od zechciec ‘zapragnąć’, zachcieć ‘nabrać ochoty’.

    Zachczyński - od zechciec ‘zapragnąć’, zachcieć ‘nabrać ochoty’.

    Zachej - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zacheja - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachel - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachełmski - od nazwy miejscowej Zachełmna (bielskie, gmina Budzów).

    Zachemski - 1581 od nazwy miejscowej Zachełmna (bielskie, gmina Budzów).

    Zacher - 1634 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachera - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacherczak - 1706 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacherczuk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacherek - 1679 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacherniak - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachernik - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacherowski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacherski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zacheusz - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachewicz - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachewitz - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachey - od imienia Zacheusz, od łacińskiego Zacheus, to z hebrajskiego zakkaj ‘czysty, błyszczący, bez winy’.

    Zachęcki - od zachęcić, też zachęta ‘impuls, podnieta’.

    Zachęć - od zachęcić, też zachęta ‘impuls, podnieta’.

    Zachęś - od zachęcić, też zachęta ‘impuls, podnieta’.

    Zachlebowski - od za chlebem.

    Zachlod - od zachlodzić ‘ochłodzić, ostudzić’.

    Zachlód - od zachlodzić ‘ochłodzić, ostudzić’.

    Zachłod - od zachlodzić ‘ochłodzić, ostudzić’.

    Zachłód - od zachlodzić ‘ochłodzić, ostudzić’.

    Zachma - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmac - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmacz - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachman - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmann - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmast - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmastski - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmoc - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmost - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmyc - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmyć - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachmyst - od niemieckiej nazwy osobowej Sachmann, ta od imienia Zacharias.

    Zachno - 1540 od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachodna - od zachód ‘chwila, w której słońce przecina horyzont; strona swiata’, dawniej też ‘zabieg, staranie’, zachodzić; od zachodni.

    Zachodni - od zachód ‘chwila, w której słońce przecina horyzont; strona swiata’, dawniej też ‘zabieg, staranie’, zachodzić; od zachodni.

    Zachodnia - od zachód ‘chwila, w której słońce przecina horyzont; strona swiata’, dawniej też ‘zabieg, staranie’, zachodzić; od zachodni.

    Zachodniak - od zachód ‘chwila, w której słońce przecina horyzont; strona swiata’, dawniej też ‘zabieg, staranie’, zachodzić; od zachodni.

    Zachodnik - od zachód ‘chwila, w której słońce przecina horyzont; strona swiata’, dawniej też ‘zabieg, staranie’, zachodzić; od zachodni.

    Zachodny - od zachód ‘chwila, w której słońce przecina horyzont; strona swiata’, dawniej też ‘zabieg, staranie’, zachodzić; od zachodni.

    Zachodyło - od zachód ‘chwila, w której słońce przecina horyzont; strona swiata’, dawniej też ‘zabieg, staranie’, zachodzić.

    Zachol - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zacholski - 1786 od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachoła - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachon - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachoń - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachoński - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachor - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachora - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachora-Buławski - złożenia brak; Zachora od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz; Buławski 1484 od buława.

    Zachorbeński - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorczuk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorczyk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorczyński - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorenko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorilko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorlik - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorodna - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zachorodny - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zachorowicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorowski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorujko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachoruś - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachorzewski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachos - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachoszcz - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachowajko - od zachować ‘zatrzymać, przechować’.

    Zachowal - od zachować ‘zatrzymać, przechować’.

    Zachowicz - 1449 od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachowiecki - od zachować ‘zatrzymać, przechować’.

    Zachowski - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachowski - od zachować ‘zatrzymać, przechować’.

    Zachód - od zachód ‘chwila, w której słońce przecina horyzont; strona swiata’, dawniej też ‘zabieg, staranie’, zachodzić.

    Zachórzok - (Śl) od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachra - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachrabelny - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zachradniczek - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste).

    Zachradnik - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste).

    Zachradny - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste).

    Zachrebelny - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zachrek - od imieniaZachariasz, pochodzenia biblijnego, odZeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jakoZachryasz iZacharz.

    Zachrewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachriasiewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachriasz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachris - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachrjasz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachrkiewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachrobelny - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zachrodna - pod wpływem czeskim od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zachrodny - pod wpływem czeskim od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zachroński - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachrowiec - 1669 od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachruk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachryczek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachryczuk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachucic - 1464 od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachulak - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachulski - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachuń - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachura - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachurzak - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachurzek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachurzewski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachurzok - (Śl) od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zachut - od zachęcić, też zachęta ‘impuls, podnieta’.

    Zachuta - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachuta - od zachęcić, też zachęta ‘impuls, podnieta’.

    Zachwej - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’; od zachwieja ‘zawieja’.

    Zachweja - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’; od zachwieja ‘zawieja’.

    Zachwey - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’; od zachwieja ‘zawieja’.

    Zachwiej - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’; od zachwieja ‘zawieja’.

    Zachwieja - 1553 od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’; od zachwieja ‘zawieja’.

    Zachwiejak - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’; od zachwieja ‘zawieja’.

    Zachwija - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’; od zachwieja ‘zawieja’.

    Zachycz - od imion na Za-, typu Zachariasz, Zacheusz, Zabor, Zasław.

    Zachyla - od zachylić ‘zachwiać; zakrzywić’.

    Zachylski - od zachylić ‘zachwiać; zakrzywić’.

    Zacichło - 1579 od zacichać, zacichnąć ‘uciszyc się, uspokoić’.

    Zaciera - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Zacierka - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’; od zacierka ‘potrawa z drobnych klusek gotowanych na mleku lub wodzie’.

    Zacierkowski - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’; od zacierka ‘potrawa z drobnych klusek gotowanych na mleku lub wodzie’.

    Zacierowski - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Zacierski - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Zacieski - od zacios ‘karb na drzewie wykonany siekierą’, dawniej ‘raz, cięcie’, zaciosać ‘zaciąć siekierą, zaostrzyć’.

    Zaciewski - od zacios ‘karb na drzewie wykonany siekierą’, dawniej ‘raz, cięcie’, zaciosać ‘zaciąć siekierą, zaostrzyć’.

    Zaciński - od zacios ‘karb na drzewie wykonany siekierą’, dawniej ‘raz, cięcie’, zaciosać ‘zaciąć siekierą, zaostrzyć’.

    Zaciora - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Zacios - od zacios ‘karb na drzewie wykonany siekierą’, dawniej ‘raz, cięcie’, zaciosać ‘zaciąć siekierą, zaostrzyć’.

    Zacira - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Zacirka - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Zaciura - od zacierać ‘zamazywać, tuszować; ucierać, sporządzać zacier’.

    Zacki - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zackiewicz - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zacko - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zackowski - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zacloński - od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’.

    Zacłona - od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’.

    Zacłoński - od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’.

    Zacmiński - od zaćmić.

    Zacna - od zacny ‘szlachetny’, dawniej ‘w dobrym gatunku’.

    Zacniewski - od zacny ‘szlachetny’, dawniej ‘w dobrym gatunku’.

    Zacny - od zacny ‘szlachetny’, dawniej ‘w dobrym gatunku’.

    Zacz - od zaczarować, z gwarowego Zacharzyc, czarzyć ‘czynić czary, rzucać urok’, dawniej ‘oczarować, zadziwić’.

    Zaczara - od zaczarować, z gwarowego Zacharzyc, czarzyć ‘czynić czary, rzucać urok’, dawniej ‘oczarować, zadziwić’.

    Zaczarczuk - od zaczarować, z gwarowego Zacharzyc, czarzyć ‘czynić czary, rzucać urok’, dawniej ‘oczarować, zadziwić’.

    Zaczarczyk - od zaczarować, z gwarowego Zacharzyc, czarzyć ‘czynić czary, rzucać urok’, dawniej ‘oczarować, zadziwić’.

    Zaczarewicz - od zaczarować, z gwarowego Zacharzyc, czarzyć ‘czynić czary, rzucać urok’, dawniej ‘oczarować, zadziwić’.

    Zaczarowski - od zaczarować, z gwarowego Zacharzyc, czarzyć ‘czynić czary, rzucać urok’, dawniej ‘oczarować, zadziwić’.

    Zaczarzewski - od zaczarować, z gwarowego Zacharzyc, czarzyć ‘czynić czary, rzucać urok’, dawniej ‘oczarować, zadziwić’.

    Zaczek - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaczepiło - od zaczepić.

    Zaczkiewicz - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaczko - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaczkowiak - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaczkowicz - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaczkowski - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaczor - od zaczarować, z gwarowego Zacharzyc, czarzyć ‘czynić czary, rzucać urok’, dawniej ‘oczarować, zadziwić’.

    Zaczyk - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaczykiewicz - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaczyński - 1612 od zaczyn ‘zakwas’, przenośnie ‘zaczątek, zarodek’, zaczynać.

    Zaczyński - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaćmiński - od zaćmić.

    Zad - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadach - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadadzki - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadaj - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadajewski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadak - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadala - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadalin - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadała - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadan - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’ lub od zadany.

    Zadanowicz - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’ lub od zadany.

    Zadanowski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’ lub od zadany.

    Zadańkowski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’ lub od zadany.

    Zadański - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’ lub od zadany.

    Zadara - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadarecki - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadarko - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadarło - 1596 od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadarnowski - od żandar, żandarm ‘policjant’.

    Zadart - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadawa - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’ lub od zadany.

    Zadawaj - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’ lub od zadany.

    Zadbyr - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zadeberna - od za + dawne debra, debrza ‘parów, wąwóz; nierówność terenu’.

    Zadeberny - od za + dawne debra, debrza ‘parów, wąwóz; nierówność terenu’.

    Zadebrana - od za + dawne debra, debrza ‘parów, wąwóz; nierówność terenu’.

    Zadebrany - od za + dawne debra, debrza ‘parów, wąwóz; nierówność terenu’.

    Zadecki - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’ lub od zadany.

    Zadek - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zader - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadera - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zaderajkiewicz - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zaderecki - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zaderej - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadernowski - od żandar, żandarm ‘policjant’.

    Zaderski - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadka, m. - 1680 od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadke - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadkiewicz - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadko - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadkowski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadler - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadlewski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadlic - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadlo - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadlok - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadło - 1608 od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadłowski - 1760 od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadłuźny - od zadłużyc ‘obciążyć długami’.

    Zadłużna - od zadłużyc ‘obciążyć długami’.

    Zadłużny - od zadłużyc ‘obciążyć długami’.

    Zadnica - 1538 od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’; od gwarowego zadnica ‘tyłek’.

    Zadnowicz - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’; od zadny ‘tylni’.

    Zadnowski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’; od zadny ‘tylni’.

    Zado - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadolinny - od zadolny ‘mieszkający za dołem’.

    Zadolna - od zadolny ‘mieszkający za dołem’.

    Zadolny - od zadolny ‘mieszkający za dołem’.

    Zadolski - od zadolny ‘mieszkający za dołem’.

    Zadołynny - od zadolny ‘mieszkający za dołem’.

    Zadomski - od za + dom.

    Zadon - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadonowicz - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadoń - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadoński - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zador - 1505 od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadora - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’; lub od ukraińskiego zadora ‘kłótnica’.

    Zadora-Łączkowski - złożenia brak; Zadora od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’; lub od ukraińskiego zadora ‘kłótnica’; Łączkowski 1553 od nazw miejscowych Łączkowice (piotrkowskie, gmina Masłowice, Ujazd), Łączki (częste).

    Zadorański - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’; lub od ukraińskiego zadora ‘kłótnica’.

    Zadora-Przyłęcki - złożenia brak; Zadora od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’; lub od ukraińskiego zadora ‘kłótnica’; Przyłęcki 1623 od nazwy miejscowej Przyłęk (kilka wsi).

    Zadorczak - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadorecki - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadorek - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadorin - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadorko - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadorocki - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadorowicz - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadoroźna - (z fonetyką ukraińską) od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadoroźny - (z fonetyką ukraińską) od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadorożna - (z fonetyką ukraińską) od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadorożny - (z fonetyką ukraińską) od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadorożnyj - (z fonetyką ukraińską) od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadorski - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadoryn - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadow - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadowa - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadowoj - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadowski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadów - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadra - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadrach - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadran - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadranowicz - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadranowski - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadrażny - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrażyński - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrejko - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadrejkowski - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadroga - od za drogą.

    Zadros - od za drogą.

    Zadrosz - od za drogą.

    Zadroś - od za drogą.

    Zadrośna - od za drogą.

    Zadroz - od za drogą.

    Zadroziński - od za drogą.

    Zadrozna - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrozny - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadroźna - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadroźniak - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadroźny - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadroż - od za drogą.

    Zadrożna - od za drogą.

    Zadrożniak - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrożnik - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrożny - 1576 od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrożyn - od za drogą.

    Zadrożyński - od za drogą.

    Zadróźna - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadróźny - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadróż - od za drogą.

    Zadróżna - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadróżniak - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadróżny - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadruś - od za drogą.

    Zadrużeński - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrużna - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrużniak - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrużny - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadrużyński - od za drogą; od zadrożny ‘leżący za drogą’.

    Zadryna - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadryński - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadrzyński - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadt - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadtka - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadunajski - od za + nazwa rzeki Dunaj lub Dunajec.

    Zadunayski - od za + nazwa rzeki Dunaj lub Dunajec.

    Zadura - od dawnego zadurzyć, zadurzeć ‘ogłuszyć; upoić, zawrócić głowę’, może też od za + staropolskie dura ‘dziura’.

    Zadurowicz - od dawnego zadurzyć, zadurzeć ‘ogłuszyć; upoić, zawrócić głowę’, może też od za + staropolskie dura ‘dziura’.

    Zadurski - od dawnego zadurzyć, zadurzeć ‘ogłuszyć; upoić, zawrócić głowę’, może też od za + staropolskie dura ‘dziura’.

    Zadurzajski - od dawnego zadurzyć, zadurzeć ‘ogłuszyć; upoić, zawrócić głowę’, może też od za + staropolskie dura ‘dziura’.

    Zadworna - od dawnego zadworny ‘idący za dworem królewskim; związany z dworem’, zadworski ‘leżący za dworem’.

    Zadworny - 1577 od dawnego zadworny ‘idący za dworem królewskim; związany z dworem’, zadworski ‘leżący za dworem’.

    Zadworski - od dawnego zadworny ‘idący za dworem królewskim; związany z dworem’, zadworski ‘leżący za dworem’.

    Zadworzański - od dawnego zadworny ‘idący za dworem królewskim; związany z dworem’, zadworski ‘leżący za dworem’.

    Zadwórna - od dawnego zadworny ‘idący za dworem królewskim; związany z dworem’, zadworski ‘leżący za dworem’.

    Zadwórny - od dawnego zadworny ‘idący za dworem królewskim; związany z dworem’, zadworski ‘leżący za dworem’.

    Zadyniec - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadyński - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadyr - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadyrko - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadyrowicz - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadyrski - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadzdyr - od za + bzdyr ‘głupstwo’, w pochodnych może też od imienia Zebedeusz.

    Zadziak - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadziarski - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadziel - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadzielski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadziełło - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadziełło-Zieliński - złożenia brak; Zadziełło od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’; Zieliński 1424 od nazw miejscowych Zieleń, Zieleniec (kilka wsi).

    Zadzik - 1634 od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadziła - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadziłko - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zadziorka - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadziorko - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadziorski - od zadra, też zadzier, zadzior ‘drzazga; kolec’.

    Zadziuk - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zafir - od imienia Zefiryn, to od łacińskiego Zephyrinus, z greckiego Dzéphyros.

    Zafira - od imienia Zefiryn, to od łacińskiego Zephyrinus, z greckiego Dzéphyros.

    Zafirakis - od imienia Zefiryn, to od łacińskiego Zephyrinus, z greckiego Dzéphyros.

    Zafiri - od imienia Zefiryn, to od łacińskiego Zephyrinus, z greckiego Dzéphyros.

    Zafirys - od imienia Zefiryn, to od łacińskiego Zephyrinus, z greckiego Dzéphyros.

    Zaga - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagaciak - 1661 od zagata ‘pokrycie dachu, okrycie domu słomą’.

    Zagacki - od za + gać ‘grobla’ lub od nazwy miejscowej Zagacie (kilka wsi).

    Zagacz - od zagata ‘pokrycie dachu, okrycie domu słomą’.

    Zagada - od zagadać.

    Zagadan - od zagadać.

    Zagadański - od zagadać.

    Zagadka - od zagadać; od zagadka.

    Zagadlewicz - od zagadać.

    Zagadlik - od zagadać.

    Zagadliński - od zagadać.

    Zagadło - od zagadać.

    Zagadłowicz - od zagadać.

    Zagadzaj - od zagadać.

    Zagadzajski - od zagadać.

    Zagadzki - od zagadać.

    Zagaj - 1423 od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zagaja - 1429 od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zagajczyk - od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zagajewicz - od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zagajewski - 1402 od nazw miejscowych typu Zagajew, Zagajów, Zagajewice.

    Zagajna - od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zagajny - od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zagajowski - 1424 od nazw miejscowych typu Zagajew, Zagajów, Zagajewice.

    Zagajski - 1586 od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zagala - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagalak - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagalewski - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagalski - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagała - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagałak - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagałkiewicz - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagałkowicz - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagałło - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagało - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagałow - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagan - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zagana - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganas - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganczyk - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganek - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganiacki - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganiacz - 1449 od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganiaczyk - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganiaszczyk - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganiczyk - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zaganiec - 1447 od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zagańczyk - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zagański - od zaganiać ‘zapędzać; przynaglać’, od dawnego zaganiacz ‘pastuch’.

    Zagarda - 1795 od zagarda ‘zapał; zapole, sąsiek’.

    Zagardło - od zagarda ‘zapał; zapole, sąsiek’.

    Zagardowicz - 1772 od zagarda ‘zapał; zapole, sąsiek’.

    Zagarowski - od żagary ‘szczapy’ lub od zagar ‘zgorzel, zaczadzenie’.

    Zagarów - od żagary ‘szczapy’ lub od zagar ‘zgorzel, zaczadzenie’.

    Zagarski - od żagary ‘szczapy’ lub od zagar ‘zgorzel, zaczadzenie’.

    Zagarzewski - od żagary ‘szczapy’ lub od zagar ‘zgorzel, zaczadzenie’.

    Zagata - 1608 od zagata ‘pokrycie dachu, okrycie domu słomą’.

    Zagatowicz - 1692 od zagata ‘pokrycie dachu, okrycie domu słomą’.

    Zagawa - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; też od żagwić się ‘żarzyć się, płonąć’.

    Zagawałko - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; też od żagwić się ‘żarzyć się, płonąć’.

    Zagawski - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; też od żagwić się ‘żarzyć się, płonąć’.

    Zager - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagerłowski - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagerman - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagermann - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagerowicz - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagerowicz - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagiel - od żagiel.

    Zagiell - od żagiel.

    Zagier - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagierłowski - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagierski - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zagiertowiski - od niemieckich nazw osobowych Sager, Sëger, te od średnio-wysoko-niemieckiego sageraere, sager ‘zakrystia’ lub od średnio-wysoko-niemieckiego seger ‘właściciel tartaku’.

    Zaglewicz - od żagiel.

    Zaglewski - od żagiel.

    Zagłoba - od dawnego zagłoba ‘przeszkoda; troska, kłopot; nicpoń’, zagłobić ‘zabić; zaklinować’.

    Zagłoba-Sochacki - złożenia brak; Zagłoba od dawnego zagłoba ‘przeszkoda; troska, kłopot; nicpoń’, zagłobić ‘zabić; zaklinować’; Sochacki 1443 od nazwy miejscowej Sochacz (krośnieńskie, gmina Lipinki).

    Zagłoba-Zygler - złożenia brak; Zagłoba od dawnego zagłoba ‘przeszkoda; troska, kłopot; nicpoń’, zagłobić ‘zabić; zaklinować’; Zygler od niemieckiej nazwy osobowej Siegler, ta od średnio-wysoko-niemieckiego siegeler ‘zwycięzca’.

    Zagłobicki - od dawnego zagłoba ‘przeszkoda; troska, kłopot; nicpoń’, zagłobić ‘zabić; zaklinować’.

    Zagłobiecki - od dawnego zagłoba ‘przeszkoda; troska, kłopot; nicpoń’, zagłobić ‘zabić; zaklinować’.

    Zagłobiński - od dawnego zagłoba ‘przeszkoda; troska, kłopot; nicpoń’, zagłobić ‘zabić; zaklinować’ lub od nazwy miejscowej Zagłobin (lubelskie, gmina Opole Lubelskie).

    Zagłobski - od dawnego zagłoba ‘przeszkoda; troska, kłopot; nicpoń’, zagłobić ‘zabić; zaklinować’ lub od nazwy miejscowej Zagłoba (lubelskie, gmina Wilków; łódzkie, gmina Stryków).

    Zagłowek - od zagłówek ‘poduszka; podgłówek’.

    Zagłówek - od zagłówek ‘poduszka; podgłówek’.

    Zagmant - od imienia Zygmunt, ze staropolskiego też Żygmunt. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, genetycznie germańskie, od sigi ‘zwycięstwo’ + mund ‘opieka, pomoc’.

    Zagminciak - od imienia Zygmunt, ze staropolskiego też Żygmunt. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, genetycznie germańskie, od sigi ‘zwycięstwo’ + mund ‘opieka, pomoc’.

    Zagmuncik - od imienia Zygmunt, ze staropolskiego też Żygmunt. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, genetycznie germańskie, od sigi ‘zwycięstwo’ + mund ‘opieka, pomoc’.

    Zagmunt - od imienia Zygmunt, ze staropolskiego też Żygmunt. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, genetycznie germańskie, od sigi ‘zwycięstwo’ + mund ‘opieka, pomoc’.

    Zagnański - 1605 od nazwy miejscowej Zagnańsk (kieleckie, gmina Zagnańsk).

    Zagner - od niemieckiej nazwy osobowej Sagner, ta od nazwy miejscowej Sagan (dziś Żagań).

    Zagnieński - od nazwy miejscowej Zagnańsk (kieleckie, gmina Zagnańsk).

    Zagniński - od nazwy miejscowej Zagnańsk (kieleckie, gmina Zagnańsk).

    Zagoda - od dawnego zagoda ‘załagodzenie sporu’, zagodzić ‘pogodzić, pojednać’.

    Zagodza - od dawnego zagoda ‘załagodzenie sporu’, zagodzić ‘pogodzić, pojednać’.

    Zagodziński - od dawnego zagoda ‘załagodzenie sporu’, zagodzić ‘pogodzić, pojednać’.

    Zagodzki - od dawnego zagoda ‘załagodzenie sporu’, zagodzić ‘pogodzić, pojednać’.

    Zagoj - od zagoić ‘uleczyć’.

    Zagojewski - od zagoić ‘uleczyć’.

    Zagojski - od zagoić ‘uleczyć’ lub od nazwy miejscowej Zagość (szczecińskie, gmina Kobylanka), Zagoździe (siedleckie, gmina Stanin).

    Zagol - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagola - 1412 od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; lub od za golą, od gola ‘miejsce gołe’.

    Zagolla - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; lub od za golą, od gola ‘miejsce gołe’.

    Zagolski - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; lub od za golą, od gola ‘miejsce gołe’.

    Zagoł - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; lub od za golą, od gola ‘miejsce gołe’.

    Zagoła - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; lub od za golą, od gola ‘miejsce gołe’.

    Zagon - od zagon ‘wąski pas ziemi uprawnej; oddział wojska zapuszczający się w głąb obcego terytorium’, zagonić.

    Zagoń - od zagon ‘wąski pas ziemi uprawnej; oddział wojska zapuszczający się w głąb obcego terytorium’, zagonić.

    Zagończyk - od zagon ‘wąski pas ziemi uprawnej; oddział wojska zapuszczający się w głąb obcego terytorium’, zagonić; od zagończyk ‘żołnierz doświadczony w zwalczaniu zagonów tatarskich’.

    Zagoński - od zagon ‘wąski pas ziemi uprawnej; oddział wojska zapuszczający się w głąb obcego terytorium’, zagonić.

    Zagor - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagora - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagorda - 1662 od zagarda ‘zapał; zapole, sąsiek’.

    Zagorec - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagorna - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagornik - (Śl) od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagorny - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagorowicz - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagorowski - od nazwy miejscowej Zagórowa (krakowskie, gmina Trzyciąż).

    Zagorski - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagorzycki - od nazwy miejscowej Zagorzyce (kilka wsi).

    Zagozd - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozda - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdoń - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdun - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdziński - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdzion - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdzon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdźon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagozdżan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoźdzen - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoździan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoździński - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoździon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoźdzon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoźdzoń - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoźdżan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoźdżon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagoźdżoń - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdzan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdziński - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdzion - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdzon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdzoń - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdżan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdżon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagożdżoń - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagódka - od dawnego zagoda ‘załagodzenie sporu’, zagodzić ‘pogodzić, pojednać’.

    Zagój - od zagoić ‘uleczyć’.

    Zagójski - od zagoić ‘uleczyć’.

    Zagól - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagólnik - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagólski - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagóła - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-.

    Zagór - 1786 od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagóra - 1578 od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórczyk - 1625 od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórda - od zagarda ‘zapał; zapole, sąsiek’.

    Zagórecki - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórek - 1602 od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórewicz - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórka - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórna - od dawnego zagórny ‘mieszkający, położony za górą’.

    Zagórniak - od dawnego zagórny ‘mieszkający, położony za górą’.

    Zagórnik - od dawnego zagórny ‘mieszkający, położony za górą’.

    Zagórny - 1614 od dawnego zagórny ‘mieszkający, położony za górą’.

    Zagórowczyk - 1595 od nazwy miejscowej Zagórowa (krakowskie, gmina Trzyciąż).

    Zagórowicz - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórowski - 1398 od nazwy miejscowej Zagórowa (krakowskie, gmina Trzyciąż).

    Zagórski - 1398 od za + góra ‘mieszkajacy za górą’ lub od nazwy miejscowej Zagórze (częste).

    Zagórszczak - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórzak - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagórzański - 1470 od nazwy miejscowej Zagórzany (kilka wsi).

    Zagórzecki - od nazwy miejscowej Zagorzyce (kilka wsi).

    Zagórzeński - 1446 od nazwy miejscowej Zagórzany (kilka wsi).

    Zagórzycki - od nazwy miejscowej Zagorzyce (kilka wsi).

    Zagórzyński - 1444 od nazwy miejscowej Zagórzany (kilka wsi) lub od nazwy miejscowej Zagórzyn.

    Zagózdziński - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagózdżan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagóźdzan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagraba - 1436 od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrabczyński - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrabe - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrabelna - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrabelny - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrabelski - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrabiński - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrabowicz - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrabski - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagradka - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste).

    Zagradnik - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste).

    Zagraj - od zagrać.

    Zagraja - od zagrać.

    Zagrajczuk - od zagrać.

    Zagrajczyk - od zagrać.

    Zagrajek - od zagrać.

    Zagrajewski - od zagrać.

    Zagralski - od zagrać.

    Zagrał - od zagrać.

    Zagraniczna - od zagraniczny ‘cudzoziemski’.

    Zagraniczny - od zagraniczny ‘cudzoziemski’.

    Zagray - od zagrać.

    Zagreba - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrebski - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrednik - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste).

    Zagroba - 1443 od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrobelna - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrobelny - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrobelski - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrobic - 1484 od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrobielna - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrobielny - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrobielski - od za grobla, zagroble ‘miejsce za groblą’.

    Zagrobik - 1569 od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrobski - 1418 od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’ lub od nazwy miejscowej Zagrobki (wieś zagrodowa, Maz).

    Zagrocki - 1794 od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagroda - 1450 od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodka - 1461 od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodna - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodniak - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodnicki - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodniczak - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste); od staropolskiego zagrodnik ‘chłop bezrolny, użytkujący tylko zagrodę i niewielką działkę’.

    Zagrodniczek - 1686 od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste); od staropolskiego zagrodnik ‘chłop bezrolny, użytkujący tylko zagrodę i niewielką działkę’.

    Zagrodniec - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodnik - 1435 od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste); od staropolskiego zagrodnik ‘chłop bezrolny, użytkujący tylko zagrodę i niewielką działkę’.

    Zagrodnikow - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste); od staropolskiego zagrodnik ‘chłop bezrolny, użytkujący tylko zagrodę i niewielką działkę’.

    Zagrodny - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodowski - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrody - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodzak - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodzik - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodziński - 1597 od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrodzki - 1698 od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagrojek - od zagrać.

    Zagrojski - od zagrać.

    Zagrol - (Śl) od zagrać.

    Zagroł - (Śl) od zagrać.

    Zagróbka - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagróbski - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagródek - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagródka - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagródzki - od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zagruba - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrubka - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrubski - od zagrabić ‘wyrównać grabiami; zagarnąć’.

    Zagrywaj - od zagrać; od zagrywać.

    Zagrywyj - od zagrać; od zagrywać.

    Zagrzajek - od zagrzać ‘podnieść temperaturę przez ogrzewanie’, zagrzewać ‘pobudzić, zachęcić’.

    Zagrzebna - od dawnego zagrzebny ‘mogący być zagrzebany’, zagrzebać ‘zasypać, zakopać’, zagrzeb ‘nieład’.

    Zagrzebnicki - od dawnego zagrzebny ‘mogący być zagrzebany’, zagrzebać ‘zasypać, zakopać’, zagrzeb ‘nieład’.

    Zagrzebniok - od dawnego zagrzebny ‘mogący być zagrzebany’, zagrzebać ‘zasypać, zakopać’, zagrzeb ‘nieład’.

    Zagrzebny - od dawnego zagrzebny ‘mogący być zagrzebany’, zagrzebać ‘zasypać, zakopać’, zagrzeb ‘nieład’.

    Zagrzebowski - od dawnego zagrzebny ‘mogący być zagrzebany’, zagrzebać ‘zasypać, zakopać’, zagrzeb ‘nieład’.

    Zagrzebski - 1624 od dawnego zagrzebny ‘mogący być zagrzebany’, zagrzebać ‘zasypać, zakopać’, zagrzeb ‘nieład’ lub od nazwy miasta Zagrzeb.

    Zagrzecki - od zagrzać ‘podnieść temperaturę przez ogrzewanie’, zagrzewać ‘pobudzić, zachęcić’.

    Zagrzejek - od zagrzać ‘podnieść temperaturę przez ogrzewanie’, zagrzewać ‘pobudzić, zachęcić’.

    Zagrzejewski - od zagrzać ‘podnieść temperaturę przez ogrzewanie’, zagrzewać ‘pobudzić, zachęcić’.

    Zagrzelski - od zagrzać ‘podnieść temperaturę przez ogrzewanie’, zagrzewać ‘pobudzić, zachęcić’.

    Zagrzewski - od zagrzać ‘podnieść temperaturę przez ogrzewanie’, zagrzewać ‘pobudzić, zachęcić’ lub od nazwy miasta Zagrzewo (olsztyńskie, gmina Nidzica).

    Zaguba - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zagubien - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zagubieniak - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zagubień - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zagubin - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zagubiniak - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zagubiń - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zagul - od za + guła ‘kulista narośl, guz’.

    Zagulajew - od za + guła ‘kulista narośl, guz’.

    Zagulak - od za + guła ‘kulista narośl, guz’.

    Zagulin - od za + guła ‘kulista narośl, guz’.

    Zagulski - od za + guła ‘kulista narośl, guz’.

    Zaguła - od za + guła ‘kulista narośl, guz’.

    Zagułła - od za + guła ‘kulista narośl, guz’.

    Zagumna - od zagumny ‘mieszkający za gumnem’.

    Zagumny - od zagumny ‘mieszkający za gumnem’.

    Zagun - od zagon ‘wąski pas ziemi uprawnej; oddział wojska zapuszczający się w głąb obcego terytorium’, zagonić

    Zagunis - od zagon ‘wąski pas ziemi uprawnej; oddział wojska zapuszczający się w głąb obcego terytorium’, zagonić

    Zaguń - od zagon ‘wąski pas ziemi uprawnej; oddział wojska zapuszczający się w głąb obcego terytorium’, zagonić

    Zagura - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagurda - 1662 od zagarda ‘zapał; zapole, sąsiek’.

    Zagurdowicz - 1632 od zagarda ‘zapał; zapole, sąsiek’.

    Zagurdzik - 1601 od zagarda ‘zapał; zapole, sąsiek’.

    Zagurowicz - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagurowski - od nazwy miejscowej Zagórowa (krakowskie, gmina Trzyciąż).

    Zagurski - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zagwałko - od żaga ‘piła do drzewa’, może też od podstawy żeg-; też od żagwić się ‘żarzyć się, płonąć’.

    Zagwoźdżan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagwożdzan - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagwożdżon - od za + dawne gozd las, gaj’.

    Zagział - od zagzić ‘począć gzić; zapalić’.

    Zagzieł - od zagzić ‘począć gzić; zapalić’.

    Zagzik - od zagzić ‘począć gzić; zapalić’.

    Zagzil - od zagzić ‘począć gzić; zapalić’.

    Zagził - od zagzić ‘począć gzić; zapalić’.

    Zagziłł - od zagzić ‘począć gzić; zapalić’.

    Zagzioł - od zagzić ‘począć gzić; zapalić’.

    Zahaj - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajczuk - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajewicz - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajewski - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajka - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajkiewicz - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajko - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajkowiec - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajna - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajny - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahajski - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od dawnego zagaj ‘lasek, gaj’, może też od nazwy miejscowej Zagaj.

    Zahar - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahara - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharański - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharenko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharniczek - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharnik - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharowicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharowski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zaharuk - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahir - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahl - od żagiel.

    Zahn - od niemieckiej nazwy osobowej Zahn, ta od apelatywu Zahn ‘ząb’.

    Zahnar - od niemieckiej nazwy osobowej Zahn, ta od apelatywu Zahn ‘ząb’.

    Zahnd - od niemieckiej nazwy osobowej Zahn, ta od apelatywu Zahn ‘ząb’.

    Zahner - od niemieckiej nazwy osobowej Zahn, ta od apelatywu Zahn ‘ząb’.

    Zahno - od niemieckiej nazwy osobowej Zahn, ta od apelatywu Zahn ‘ząb’.

    Zahoń - od zagon ‘wąski pas ziemi uprawnej; oddział wojska zapuszczający się w głąb obcego terytorium’, zagonić

    Zahor - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahora - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahora-Buławski - złożenia brak; Zahora od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz; Buławski 1484 od buława.

    Zahorański - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahorbeński - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahorcak - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahorecki - od za + góra ‘mieszkajacy za górą’ (z fonetyką czeska lub ukraińską).

    Zahorenko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahoreńko - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahoroda - z fonetyką wschodniosłowiańską od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zahorodna - z fonetyką wschodniosłowiańską od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zahorodny - z fonetyką wschodniosłowiańską od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zahorowicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahorowski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zahorski - 1534 od za + góra ‘mieszkajacy za górą’ lub od nazwy miejscowej Zahorze.

    Zahradnicek - pod wpływem czeskim od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zahradniczek - pod wpływem czeskim od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zahradnik - 1769 pod wpływem czeskim od zagroda ‘miejsce ogrodzone; gospodarstwo wiejskie; parkan, płot’ też od nazwy miejscowej Zagroda (częste)

    Zahraj - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od zagrać.

    Zahran - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od zagrać.

    Zahray - (z fonetyką czeską lub ukraińską) od zagrać.

    Zahubień - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zahubiniak - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zahubiński - od dawnego zaguba ‘zagłada’.

    Zahuta - od zachęcić, też zachęta ‘impuls, podnieta’.

    Zahutyński - 1432 od nazwy miejscowej Zahutyń (krośnieńskie, gmina Zagórz).

    Zaiać - 1652 (z fonetyką wschodniosłowiańską) od zięć ‘mąż córki’.

    Zaibert - od niemieckiej nazwy osobowej Seibert, ta od imienia złożonego Siegbert.

    Zaic - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zaiczek - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zaiczyk - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zaidan - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zaidel - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zaidler - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zaidlewicz - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zaidlitz - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zaidowicz - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zaidych - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zaif - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zaiferdt - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zaifert - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zaik - 1782 od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zaika - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zaikin - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zaikowski - od nazwy miejscowej Zajki (łomżyńskie, gmina Trzcianne).

    Zaikowski - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zaim - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zaima - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zaimski - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zaionc - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zaist - zapewne od zaist-, por. zaistnieć ‘pojawić się’, zawistny ‘istotny’; od dawnego zaiste ‘zaprawdę’, isty ‘istotny’.

    Zaistowski - zapewne od zaist-, por. zaistnieć ‘pojawić się’, zawistny ‘istotny’; od dawnego zaiste ‘zaprawdę’, isty ‘istotny’.

    Zaisz - od niemieckiej nazwy osobowej Sei, ta od imion złożonych na Sig-.

    Zaitz - od niemieckiej nazwy osobowej Sei, ta od imion złożonych na Sig-.

    Zaj - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zaja - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zajac - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajaczek - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajaczewski - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajaczkiewicz - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajaczkowski - od nazw miejscowych Zajączków (piotrkowskie, gmina Mniszków), Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Zajad - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajada - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajadacz - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajadak - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajadał XVIII w. - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajadlak - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajadlik - od zajadać ‘jeść ze smakiem’; od zajadły ‘zawzięty, zapamiętały’.

    Zajadła - od zajadać ‘jeść ze smakiem’; od zajadły ‘zawzięty, zapamiętały’.

    Zajadło - od zajadać ‘jeść ze smakiem’; od zajadły ‘zawzięty, zapamiętały’.

    Zajadły - od zajadać ‘jeść ze smakiem’; od zajadły ‘zawzięty, zapamiętały’.

    Zajadowicz - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajadowski - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajadzik - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajadziński - od zajadać ‘jeść ze smakiem’.

    Zajak - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zajan - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zajas - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zając - 1313 od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zającki - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zającz - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajączakowski - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajączek - 1257 od zając, też zajc, z gwarowego zajk; od zajączek.

    Zajączewski - 1400 od nazwy miejscowej Zającowo, dziś Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Zajączkiewicz - od zając, też zajc, z gwarowego zajk; od zajączek.

    Zajączkowicz - 1428 od zając, też zajc, z gwarowego zajk; od zajączek.

    Zajączkowski - 1387 od nazw miejscowych Zajączków (piotrkowskie, gmina Mniszków), Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Zajączowski - 1387 od nazwy miejscowej Zającowo, dziś Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Zajączyk - 1665 od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajączyński - od nazwy miejscowej Zającowo, dziś Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Zająk - od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’.

    Zająkała - 1419 od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’, też od gwarowego zająkała ‘jąkała’.

    Zająkałła - od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’, też od gwarowego zająkała ‘jąkała’.

    Zająkiel - 1427 od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’, też od gwarowego zająkała ‘jąkała’.

    Zająkowski - od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’, też od gwarowego zająkała ‘jąkała’.

    Zajber - od niemieckiej nazwy osobowej Schauber, ta od apelatywu Schaub ‘wiązka słomy’ lub od Scheiber, ta od średnio-wysoko-niemieckiego schiber ‘gracz w kręgle’.

    Zajbert - od niemieckiej nazwy osobowej Seibert, ta od imienia złożonego Siegbert.

    Zajc - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajcew - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajch - od niemieckiej nazwy osobowej Seich(e), ta od Seiche ‘głębokie mokradło’.

    Zajchowski - od niemieckiej nazwy osobowej Seich(e), ta od Seiche ‘głębokie mokradło’.

    Zajcow - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajców - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajcz - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajczek - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajczenko - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajczewski - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajczęta - 1560 od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajczonko - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajczuk - 1662 od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajczyk - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajczyk-Zańczak - złożenia brak; Zajczyk od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie); Zańczak od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zajd - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajda - 1435 od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdak - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajday - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdecki - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdek - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdel - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdewicz - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdkowski - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdl - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdla - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdlak - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdler - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdlewicz - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdlic - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdlicz - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdlitz - od zajdel ‘kufel szklany’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seidel, ta od imienia złożonego Sigifrid.

    Zajdok - (Śl) od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdowicz - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdowski - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdul - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdych - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdzik - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdzikowski - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajdziński - od zajść, zajdę lub od staropolskiego Zajda ‘kosa’, też ‘płachta do noszenia siana’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Seide, ta od apelatywu Seide ‘jedwab’.

    Zajec - (genetycznie czeskie lub ukraińskie) od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajeczkowski - od nazw miejscowych Zajączków (piotrkowskie, gmina Mniszków), Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Zajedziński - od zajadać ‘jeść ze smakiem’; od zajadły ‘zawzięty, zapamiętały’.

    Zajenczyk - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajenkowski - od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’, też od gwarowego zająkała ‘jąkała’.

    Zajew - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zajewicz - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zajewski - od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zajezierski - od nazwy miejscowej Zajezierze (częste).

    Zajęc - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajęcki - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajęców - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajęczak - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajęczek - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajęczewski - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajęczkowski - od nazw miejscowych Zajączków (piotrkowskie, gmina Mniszków), Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Zajęczyk - 1618 od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajęczykowski - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajękała - od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’, też od gwarowego zająkała ‘jąkała’.

    Zajękowski - od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’, też od gwarowego zająkała ‘jąkała’.

    Zajęski - od dawnego zająkać się ‘zacinać się w mowie’, też od gwarowego zająkała ‘jąkała’.

    Zajfer - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zajferd - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zajferdt - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zajfert - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zajfred - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zajfret - 1471 od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zajfried - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zajfryd - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zajgla - od niemieckiej nazwy osobowej Seigel, ta od imion złożonych na Sig-.

    Zajglic - od niemieckiej nazwy osobowej Seigel, ta od imion złożonych na Sig-.

    Zajglicz - od niemieckiej nazwy osobowej Seigel, ta od imion złożonych na Sig-.

    Zajgła - od niemieckiej nazwy osobowej Seigel, ta od imion złożonych na Sig-.

    Zajic - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajicek - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajiczek - 1313 (Śl) od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajić - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (genetycznie czeskie lub ukraińskie).

    Zajk - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zajka - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zajke - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zajkiewicz - 1567 od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zajkin - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zajko - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zajko-Ignatowicz - złożenia brak; Zajko od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’); Ignatowicz 1498 (KrW) od imienia Ignacy, to od Ignatius, niejasnego pochodzenia. Etymologia popularna łączy imię Ignatius z łacińskim ignis ‘ogień’. W Polsce imię znane od XIV wieku, początkowo na Kresach Wschodnich jako Ignat, Ignac, Inac, Inat.

    Zajkowicz - 1558 od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zajkowski - 1676 od zając, też zajc, z gwarowego zajk (od kaszubskiego zajk ‘zając’).

    Zajkowski - 1711 od nazwy miejscowej Zajki (łomżyńskie, gmina Trzcianne).

    Zajm - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zajma - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zajmała - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zajmało - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zajmałowski - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zajman - od dawnego zajmać, zaimać ‘chwytać, łapać; zająć; objąć’.

    Zajonc - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajonczkowski - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajons - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajonskowski - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajontz - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (forma zgermanizowana).

    Zajonz - od zając, też zajc, z gwarowego zajk (forma zgermanizowana).

    Zajóc - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajst - zapewne od zaist-, por. zaistnieć ‘pojawić się’, zawistny ‘istotny’; od dawnego zaiste ‘zaprawdę’, isty ‘istotny’.

    Zajsz - od niemieckiej nazwy osobowej Sei, ta od imion złożonych na Sig-.

    Zajszczak - od zaszły ‘który zaszedł; zestarzały’.

    Zajszła - od zaszły ‘który zaszedł; zestarzały’.

    Zajszły - od zaszły ‘który zaszedł; zestarzały’.

    Zajtz - od niemieckiej nazwy osobowej Sei, ta od imion złożonych na Sig-.

    Zajuk - 1662 od zaj ‘uczestnik gry w zająca’, od staropolskiego zajać ‘zajechać’.

    Zajunc - od zając, też zajc, z gwarowego zajk.

    Zajutrek - od zajutro, zajutrze ‘dzień następny’; od zajutrek ‘ranek’.

    Zajutro - od zajutro, zajutrze ‘dzień następny’.

    Zajutrzniak - od zajutro, zajutrze ‘dzień następny’; od zajutrzny ‘jutrzejszy’.

    Zajwert - 1722 od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zak - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaka - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zakabłuk - od za + kabłąk, kłobuk ‘dawne nakrycie głowy; zły duch’.

    Zakabłukowski - od za + kabłąk, kłobuk ‘dawne nakrycie głowy; zły duch’.

    Zakal - od zakalić ‘zabrudzić’, od zakała ‘nieczystość, hańba’.

    Zakalak - od zakalić ‘zabrudzić’, od zakała ‘nieczystość, hańba’.

    Zakaliński - od zakalić ‘zabrudzić’, od zakała ‘nieczystość, hańba’.

    Zakalski - od zakalić ‘zabrudzić’, od zakała ‘nieczystość, hańba’.

    Zakaluk - od zakalić ‘zabrudzić’, od zakała ‘nieczystość, hańba’.

    Zakała - od zakalić ‘zabrudzić’, od zakała ‘nieczystość, hańba’.

    Zakałek - od zakalić ‘zabrudzić’, od zakała ‘nieczystość, hańba’.

    Zakało - od zakalić ‘zabrudzić’, od zakała ‘nieczystość, hańba’.

    Zakałużna - od za + kałuża ‘płytkie zagłębienie z wodą pochodzącą z opadów’.

    Zakałużny - od za + kałuża ‘płytkie zagłębienie z wodą pochodzącą z opadów’.

    Zakałużny-Żerebecki - złożenia brak; Zakałużny od za + kałuża ‘płytkie zagłębienie z wodą pochodzącą z opadów’; Żerebecki od źrebię, ze staropolskiego źrzebię, źrzebiec, także źróbek ‘młode zwierząt jednokopytnych’ (z fonetyką ukraińską).

    Zakarczemna - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakarczemny - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakarczewna - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakarczewny - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakarczmenny - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakarczmiany - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakaria - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zakarzewicz - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zakarzewski - od imienia Zachariasz, pochodzenia biblijnego, od Zeakharejahu ‘Jahwe pamięta’. W Polsce imię to notowane jest od XII wieku jako Zachryasz i Zacharz.

    Zakens - od zakęs ‘zagryzka’, zakąsić ‘zjeść coś po wypiciu’.

    Zakenś - od zakęs ‘zagryzka’, zakąsić ‘zjeść coś po wypiciu’.

    Zakerski - od za + kierz, krzak.

    Zakes - od zakęs ‘zagryzka’, zakąsić ‘zjeść coś po wypiciu’.

    Zakęć - od zakęs ‘zagryzka’, zakąsić ‘zjeść coś po wypiciu’.

    Zakępski - od nazwy miejscowej Zakępie (kilka miejscowości) lub od za kępą.

    Zakęs - od zakęs ‘zagryzka’, zakąsić ‘zjeść coś po wypiciu’.

    Zakęś - od zakęs ‘zagryzka’, zakąsić ‘zjeść coś po wypiciu’.

    Zakierski - od za + kierz, krzak.

    Zakieta - od żakiet, dawniej żakieta ‘wierzchnie okrycie damskie’.

    Zakiewicz - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zaklepa - od zaklepać ‘przymocować coś klepaniem’.

    Zaklicki - od za + dawne klik, klicz ‘zawołanie, krzyk’.

    Zakliczyński - od nazwy miejscowej Zakliczyn (kilka wsi).

    Zaklik - 1489 od za + dawne klik, klicz ‘zawołanie, krzyk’.

    Zaklika - 1345 od za + dawne klik, klicz ‘zawołanie, krzyk’.

    Zaklikiewicz - od za + dawne klik, klicz ‘zawołanie, krzyk’.

    Zaklikocki - od za + dawne klik, klicz ‘zawołanie, krzyk’.

    Zaklikowicz - od za + dawne klik, klicz ‘zawołanie, krzyk’.

    Zaklikowski - od nazwy miejscowej Zaklików (tarnobrzeskie, gmina Zaklików).

    Zakluczyński - od nazwy miejscowej Zakliczyn (kilka wsi).

    Zaklukiewicz - od za + dawne klik, klicz ‘zawołanie, krzyk’.

    Zaklykowski - od nazwy miejscowej Zaklików (tarnobrzeskie, gmina Zaklików).

    Zakłada - od zakładać ‘urządzać, organizować; planować; wnosić’, dawniej ‘opierać się na czymś; zastanawiać się’, zakład dawniej ‘zastaw, gwarancja; fundacja; oddział wojskowy’.

    Zakładowski - od zakładać ‘urządzać, organizować; planować; wnosić’, dawniej ‘opierać się na czymś; zastanawiać się’, zakład dawniej ‘zastaw, gwarancja; fundacja; oddział wojskowy’.

    Zakłodkin - od zakładać ‘urządzać, organizować; planować; wnosić’, dawniej ‘opierać się na czymś; zastanawiać się’, zakład dawniej ‘zastaw, gwarancja; fundacja; oddział wojskowy’.

    Zakobielski - 1425 od nazwy miejscowej Zakobiel (ciechanowskie, gmina Nowe Miasto).

    Zakolicki - od zakole, dawniej zakoł ‘półkolisty zakręt; obręcz’.

    Zakoll - od zakole, dawniej zakoł ‘półkolisty zakręt; obręcz’.

    Zakolnicki - od zakole, dawniej zakoł ‘półkolisty zakręt; obręcz’.

    Zakolski - od zakole, dawniej zakoł ‘półkolisty zakręt; obręcz’.

    Zakołodkin - od zakładać ‘urządzać, organizować; planować; wnosić’, dawniej ‘opierać się na czymś; zastanawiać się’, zakład dawniej ‘zastaw, gwarancja; fundacja; oddział wojskowy’.

    Zakołodna - od zakładać ‘urządzać, organizować; planować; wnosić’, dawniej ‘opierać się na czymś; zastanawiać się’, zakład dawniej ‘zastaw, gwarancja; fundacja; oddział wojskowy’.

    Zakołodny - od zakładać ‘urządzać, organizować; planować; wnosić’, dawniej ‘opierać się na czymś; zastanawiać się’, zakład dawniej ‘zastaw, gwarancja; fundacja; oddział wojskowy’.

    Zakołodzieżna - od zakładać ‘urządzać, organizować; planować; wnosić’, dawniej ‘opierać się na czymś; zastanawiać się’, zakład dawniej ‘zastaw, gwarancja; fundacja; oddział wojskowy’.

    Zakołodzieżny - od zakładać ‘urządzać, organizować; planować; wnosić’, dawniej ‘opierać się na czymś; zastanawiać się’, zakład dawniej ‘zastaw, gwarancja; fundacja; oddział wojskowy’.

    Zakon - 1497 od zakon ‘zbiór przepisów; zgromadzenie religijne’.

    Zakonek - od zakon ‘zbiór przepisów; zgromadzenie religijne’.

    Zakonicz - od zakon ‘zbiór przepisów; zgromadzenie religijne’.

    Zakoniecki - od zakon ‘zbiór przepisów; zgromadzenie religijne’.

    Zakonnik - 1612 od zakon ‘zbiór przepisów; zgromadzenie religijne’; od zakonnik.

    Zakonnikowic - 1558 od zakon ‘zbiór przepisów; zgromadzenie religijne’; od zakonnik.

    Zakończyk - od zakon ‘zbiór przepisów; zgromadzenie religijne’.

    Zakoński - od zakon ‘zbiór przepisów; zgromadzenie religijne’.

    Zakopian - 1762 od nazwy miasta Zakopane (nowosądeckie).

    Zakopiec - od nazwy miasta Zakopane (nowosądeckie).

    Zakopiek - od nazwy miasta Zakopane (nowosądeckie).

    Zakorczemenny - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakorczemny - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakorczmenna - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakorczmenny - od zakarczemny ‘leżący za karczmą’.

    Zakordański - od za kordonem, od dawnego zakordonowiec ‘człowiek pochodzący zza kordonu, z zagranicy’.

    Zakordoniec - od za kordonem, od dawnego zakordonowiec ‘człowiek pochodzący zza kordonu, z zagranicy’.

    Zakordoński - od za kordonem, od dawnego zakordonowiec ‘człowiek pochodzący zza kordonu, z zagranicy’.

    Zakostowicz - od zakosztować ‘skosztować, spróbować’.

    Zakosztowicz - od zakosztować ‘skosztować, spróbować’.

    Zakościelna - od zakościelny ‘położony za kościołem’.

    Zakościelny - od zakościelny ‘położony za kościołem’.

    Zakowana - od dawnego zakować ‘zakuć w kajdany; zakończyć metalowym okuciem’.

    Zakowany - od dawnego zakować ‘zakuć w kajdany; zakończyć metalowym okuciem’.

    Zakowiak - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zakowicz - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zakowiec - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zakowiecki - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zakowny - od dawnego zakować ‘zakuć w kajdany; zakończyć metalowym okuciem’.

    Zakowski - od żak ‘student, uczeń’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Zakólski - od zakole, dawniej zakoł ‘półkolisty zakręt; obręcz’.

    Zakrajda - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakrajewski - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakrajko - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakrawacz - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakrawiec - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakrecki - od zakręt ‘zmiana kierunku; zaginający się odcinek drogi, rzeki’, dawniej też ‘krzątanina, zawijas’.

    Zakrejko - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakrent - od zakręt ‘zmiana kierunku; zaginający się odcinek drogi, rzeki’, dawniej też ‘krzątanina, zawijas’.

    Zakreta - od zakręt ‘zmiana kierunku; zaginający się odcinek drogi, rzeki’, dawniej też ‘krzątanina, zawijas’.

    Zakretow - od zakręt ‘zmiana kierunku; zaginający się odcinek drogi, rzeki’, dawniej też ‘krzątanina, zawijas’.

    Zakręcki - od zakręt ‘zmiana kierunku; zaginający się odcinek drogi, rzeki’, dawniej też ‘krzątanina, zawijas’.

    Zakręt - od zakręt ‘zmiana kierunku; zaginający się odcinek drogi, rzeki’, dawniej też ‘krzątanina, zawijas’.

    Zakręta - od zakręt ‘zmiana kierunku; zaginający się odcinek drogi, rzeki’, dawniej też ‘krzątanina, zawijas’.

    Zakrętny - 1420 od zakręt ‘zmiana kierunku; zaginający się odcinek drogi, rzeki’, dawniej też ‘krzątanina, zawijas’.

    Zakrocki - 1536 od nazwy miasta Zakroczym, dawniej Zakroczyn (warszawskie).

    Zakroczymski - 1640 od nazwy miasta Zakroczym, dawniej Zakroczyn (warszawskie).

    Zakroczyński - od nazwy miasta Zakroczym, dawniej Zakroczyn (warszawskie).

    Zakrojczyk - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakrojko - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakrojszczyk - od zakrajać, zakroić, zakrawać dawniej ‘zamierzać; odkrawać’.

    Zakruczymski - od nazwy miasta Zakroczym, dawniej Zakroczyn (warszawskie).

    Zakruczyński - od nazwy miasta Zakroczym, dawniej Zakroczyn (warszawskie).

    Zakrys - od gwarowego zakryszka ‘warzywo do gotowania; cebula’.

    Zakryszka - od gwarowego zakryszka ‘warzywo do gotowania; cebula’.

    Zakryszko - od gwarowego zakryszka ‘warzywo do gotowania; cebula’.

    Zakryś - od gwarowego zakryszka ‘warzywo do gotowania; cebula’.

    Zakrz - od za + kierz, krzak.

    Zakrzacki - od za + kierz, krzak.

    Zakrzański - od nazwy regionu Zawkrze (Maz).

    Zakrzawski - od nazw miejscowych Zakrzewo, Zakrzów (częste).

    Zakrzecki - od za + kierz, krzak.

    Zakrzeczkowski - od za + kierz, krzak.

    Zakrzeczna - od za + kierz, krzak.

    Zakrzeczniak - od za + kierz, krzak.

    Zakrzeczny - od za + kierz, krzak.

    Zakrzeński - od nazwy regionu Zawkrze (Maz).

    Zakrzeski - od nazw miejscowych Zakrzewo, Zakrzów (częste).

    Zakrzesz - 1434 od za + kierz, krzak.

    Zakrzewicki - od nazwy miejscowej Zakrzewice (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Zakrzewicz - 1703 od za + kierz, krzak.

    Zakrzewski - 1390 od nazw miejscowych Zakrzewo, Zakrzów (częste).

    Zakrzowiecki - od nazwy miejscowej Zakrzewice (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Zakrzowski - 1392 od nazw miejscowych Zakrzewo, Zakrzów (częste).

    Zakrzycki - od za + krzyk.

    Zakrzyczkowski - od za + krzyk.

    Zakrzyczny - od za + krzyk.

    Zakrzyk - od za + krzyk.

    Zakrzyński - od nazwy regionu Zawkrze (Maz).

    Zaks - od niemieckiego Sax, Saxe, Sachs, Sachse ‘mieszkaniec Saksonii’.

    Zakstankiewicz - od niemieckiego Sax, Saxe, Sachs, Sachse ‘mieszkaniec Saksonii’.

    Zakszawski - od nazw miejscowych Zakrzewo, Zakrzów (częste).

    Zakszewski - od nazw miejscowych Zakrzewo, Zakrzów (częste).

    Zakszyk - od za + krzyk.

    Zakulec - od zakulić ‘skulić’.

    Zakulecki - od zakulić ‘skulić’.

    Zakulewicz - od zakulić ‘skulić’.

    Zakulski - od zakulić ‘skulić’.

    Zakuła - 1760 od zakulić ‘skulić’.

    Zakuło - od zakulić ‘skulić’.

    Zakurzawski - od nazwy miejscowej Zakurzewo (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Zakurzewski - od nazwy miejscowej Zakurzewo (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Zakusił - 1609 od zakusić ‘zakąsić’, zakuszać ‘zagryzać’.

    Zakusiłło - od zakusić ‘zakąsić’, zakuszać ‘zagryzać’.

    Zakusiło - od zakusić ‘zakąsić’, zakuszać ‘zagryzać’.

    Zakuska - od zakusić ‘zakąsić’, zakuszać ‘zagryzać’.

    Zakusza - od zakusić ‘zakąsić’, zakuszać ‘zagryzać’.

    Zakuszewski - od zakusić ‘zakąsić’, zakuszać ‘zagryzać’.

    Zakużewski - od nazwy miejscowej Zakurzewo (toruńskie, gmina Grudziądz).

    Zakwieja - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’.

    Zal - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zala - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zalach - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zalas - 1388 od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalasa - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalasek - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalasiak - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalasiewicz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalasik - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalasiński - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaskiewicz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaskowski - od nazw miejscowych Zalasek, Zalaski (kilka miejscowości).

    Zalasowski - 1424 od nazw miejscowych Zalasowa (tarnowskie, gmina Ryglice), Zalasewo (poznańskie, gmina Swarzędz).

    Zalass - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalassowski - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaszczyk - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaszewski - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaś - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaśkiewicz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaśna - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaśny - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalaza - od załazić dawniej ‘zapełniać się, pokryć się czymś’.

    Zalazek - od załazić dawniej ‘zapełniać się, pokryć się czymś’.

    Zalazowski - od załazić dawniej ‘zapełniać się, pokryć się czymś’.

    Zalc - 1409 od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’.

    Zalcek - od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’; od zalcek ‘rodzaj placka’.

    Zalcewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’.

    Zalczak - od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’.

    Zalczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’.

    Zalczyk - 1676 od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’.

    Zalec - od niemieckiej nazwy osobowej Salz, ta od średnio-wysoko-niemieckiego salz ‘sól’.

    Zalech - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaleciało - od zalecieć ‘’dotrzeć gdzieś lecąc; dobiegnąć’.

    Zaleciłło - od zalecieć ‘’dotrzeć gdzieś lecąc; dobiegnąć’.

    Zaleciło - od zalecieć ‘’dotrzeć gdzieś lecąc; dobiegnąć’.

    Zaleciński - od zalecieć ‘’dotrzeć gdzieś lecąc; dobiegnąć’.

    Zalecki - od zalecieć ‘’dotrzeć gdzieś lecąc; dobiegnąć’.

    Zalega - od zalega ‘długość’, zalegać ‘wypełnić jakąś przestrzeń; opóźniać płatność’.

    Zalej - od za + staropolskie lejać ‘lać’.

    Zalejarz - od za + staropolskie lejać ‘lać’.

    Zalejasz - od za + staropolskie lejać ‘lać’.

    Zalejewski - od za + staropolskie lejać ‘lać’.

    Zalejko - od za + staropolskie lejać ‘lać’.

    Zalejski - 1600 od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zalejszczak - 1574 od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zalenga - od zalęgać ‘rozplenić się; zostać zapłodnionym (o jaju)’.

    Zaleński - 1761 od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zalep - od zalepa, zalep ‘coś zalepionego; coś czym się zalepia’, zalepić, zalepiać ‘zaklejać, zatykać coś; pokrywać powierzchnię czymś przyklejonym’.

    Zalepa - od zalepa, zalep ‘coś zalepionego; coś czym się zalepia’, zalepić, zalepiać ‘zaklejać, zatykać coś; pokrywać powierzchnię czymś przyklejonym’.

    Zalepiński - od zalepa, zalep ‘coś zalepionego; coś czym się zalepia’, zalepić, zalepiać ‘zaklejać, zatykać coś; pokrywać powierzchnię czymś przyklejonym’.

    Zalesiak - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas; od zalesie ‘miejsce za lasem; zagajnik’ i od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zalesie - 1478 od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas; od zalesie ‘miejsce za lasem; zagajnik’ i od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zalesiewicz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas; od zalesie ‘miejsce za lasem; zagajnik’ i od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zalesik - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas; od zalesie ‘miejsce za lasem; zagajnik’ i od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zalesiński - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas; od zalesie ‘miejsce za lasem; zagajnik’ i od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zaleski - 1370 od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zaleskie - 1458 od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleskiewicz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalesko - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalesna - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalesny - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zalesowski - 1431 od nazw miejscowych Zalasowa (tarnowskie, gmina Ryglice), Zalasewo (poznańskie, gmina Swarzędz).

    Zalesz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszcz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszczak - 1684 od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zaleszczak - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszczenko - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszczko - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszczuk - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszczyk - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszczyński - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszewski - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszki - od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zaleszkiewicz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszko - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszna - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleszny - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleś - 1396 (= de Zalesie) od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleśkiewicz - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleśna - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleśna-Zaleska - złożenia brak; Zaleśna od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas; Zaleska 1370 od nazwy miejscowej Zalesie (częste);

    Zaleśniakow - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleśniaków - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleśnikow - od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleśny - 1450 od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas.

    Zaleśny-Zaleski - złożenia brak; Zaleśny 1450 od za + las, za lasem, też od nazwy miejscowej Zalas; Zaleski 1370 od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zaleta - od zaleta ‘cnota dodatnia’, dawniej też ‘pochwała; zaszczyt; uznanie, szacunek’.

    Zaletański - od zaleta ‘cnota dodatnia’, dawniej też ‘pochwała; zaszczyt; uznanie, szacunek’.

    Zaleta-Zaletański - złożenia brak; Zaleta od zaleta ‘cnota dodatnia’, dawniej też ‘pochwała; zaszczyt; uznanie, szacunek’; Zaletański od zaleta ‘cnota dodatnia’, dawniej też ‘pochwała; zaszczyt; uznanie, szacunek’.

    Zalewa - 1763 od zalewać, zaliwać.

    Zalewajko - od zalewać, zaliwać.

    Zalewajski - od zalewać, zaliwać.

    Zalewart - od zalewać, zaliwać.

    Zalewczak - od zalewać, zaliwać.

    Zalewicz - od zalewać, zaliwać.

    Zalewiński - od zalewać, zaliwać.

    Zalewkowski - od zalewać, zaliwać.

    Zalewski - od nazwy miejscowej Zalew (sieradzkie, gmina Lutomiersk).

    Zalężny - od zalęgać ‘rozplenić się; zostać zapłodnionym (o jaju)’.

    Zalfresso-Jundziłło - złożenia brak; Zalfresso brak; Jundziłło od litewskich nazw osobowych Jundzila, Jundzil, te od jundilas ‘(człowiek) niespokojny, ciągle szukający’.

    Zalich - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaliczek - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zalik - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zalikowski - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaliński - 1655 od nazwy miejscowej Zalesie (częste).

    Zalipa - od nazwy miejscowej Zalipie (kilka miejscowości) lub od wyrażenia za lipą.

    Zalipski - od nazwy miejscowej Zalipie (kilka miejscowości) lub od wyrażenia za lipą.

    Zalis - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zalisik - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaliski - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zalisko - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zalisz - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaliszczak - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaliszczok - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaliszczuk - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaliszewski - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Zaliwajko - od zalewać, zaliwać.

    Zaliwczak - od zalewać, zaliwać.

    Zaliwicki - 1526 od nazwy miejscowej Zaliwice (wieś zagrodowa koło Kwidzyna).

    Zaliwko - od zalewać, zaliwać.

    Zaliwkowski - od zalewać, zaliwać.

    Zaliwski - 1497 od nazwy miejscowej Zaliwie (siedleckie, gmina Mokobody).

    Zaloch - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Załan - od za + łan ‘obszar pola uprawnego’ (mieszkający za łanem).

    Załanowski - od za + łan ‘obszar pola uprawnego’ (mieszkający za łanem).

    Zaław - od za + ława ‘most, kładka’ (mieszkający za ławą).

    Zaława - od za + ława ‘most, kładka’ (mieszkający za ławą).

    Załawka - od za + ława ‘most, kładka’ (mieszkający za ławą).

    Załawski - 1399 od nazwy miejscowej Załawie (wieś zagrodowa, Wlkp).

    Załącki - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załączkowski - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załecki - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załeczna - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załeczny - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załega - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załegowski - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załencki - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załencki - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załenski - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załeski - od nazwy miejscowej Załęże (kilka wsi).

    Załęcki - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załęcz XV w. - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załęczna - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załęczny - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załędzki - od za + staropolskie łęk ‘wygięta część siodła’, też od nazwy miejscowej Załęcze (kilka wsi).

    Załęga - 1497 od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załęgowski - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załęski - 1498 od nazwy miejscowej Załęże (kilka wsi).

    Załęzki - od nazwy miejscowej Załęże (kilka wsi).

    Załężna - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załężny - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załka - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Załko - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Załoba - od żałoba ‘żal, smutek po stracie kogoś bliskiego’, dawniej też ‘skarga, zażalenie’.

    Załobak - od żałoba ‘żal, smutek po stracie kogoś bliskiego’, dawniej też ‘skarga, zażalenie’.

    Załobicki - od żałoba ‘żal, smutek po stracie kogoś bliskiego’, dawniej też ‘skarga, zażalenie’.

    Załobiński - od żałoba ‘żal, smutek po stracie kogoś bliskiego’, dawniej też ‘skarga, zażalenie’.

    Załobka - od żałoba ‘żal, smutek po stracie kogoś bliskiego’, dawniej też ‘skarga, zażalenie’.

    Załobniak - od żałoba ‘żal, smutek po stracie kogoś bliskiego’, dawniej też ‘skarga, zażalenie’.

    Załocha - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Załochowski - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Załog - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Załoga - 1401 od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Załogowicz - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Załogowski - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Załomski - od załom ‘zapadnięcie, obniżenie’ lub od nazwy miejscowej Załom (pilskie, gmina Człopa).

    Załostowicz - od żal ‘smutek; skrucha; uraza’.

    Załoziński - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Założecki - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Założna - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Założny - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Założuk - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Założyc - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Założyk - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Założyński - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Załóg - od załoga ze staropolskiego ‘fundament; pożyczka; zastaw; ozdoba kobieca’, też ‘podstęp’, założyć.

    Załuba - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załubak - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załubieniak - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załubiniak - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załubka - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załubko - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załubski - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załucki - od nazwy miejscowej Załuki (białostockie, gmina Gródek) lub od za + łuka ‘łaka’.

    Załuczkowski - od nazwy miejscowej Załuki (białostockie, gmina Gródek) lub od za + łuka ‘łaka’.

    Załudziewicz - od nazwy miejscowej Załuki (białostockie, gmina Gródek) lub od za + łuka ‘łaka’.

    Załudzki - od nazwy miejscowej Załuki (białostockie, gmina Gródek) lub od za + łuka ‘łaka’.

    Załudź - od żołądź ‘owoc dębu; kolor w kartach, trefl’.

    Załug - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załuga - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załugowicz - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załuha - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załuk - od nazwy miejscowej Załuki (białostockie, gmina Gródek) lub od za + łuka ‘łaka’.

    Załupka - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załupki - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załupski - od załupa ‘cymbał, gamoń’.

    Załuski - 1640 od nazwy miejscowej Załusków (płockie, gmina Iłów), Załuszkowo (włocławskie, gmina Kowal).

    Załuskowski - od nazwy miejscowej Załusków (płockie, gmina Iłów), Załuszkowo (włocławskie, gmina Kowal).

    Załużniak - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załużny - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Załyga - od za + staropolskie łęg, ług ‘łąka’, od gwarowego załęga ‘pole za łąkami’, też od nazwy miejscowej Załęg (krakowskie, gmina Czernichów).

    Zamach - od zamach ‘szybki, energiczny ruch; machnięcie, rozmach’, zamachać, zamachnąć się.

    Zamachaj - od zamach ‘szybki, energiczny ruch; machnięcie, rozmach’, zamachać, zamachnąć się; od zamachaj ‘ogon’.

    Zamachowski - od zamach ‘szybki, energiczny ruch; machnięcie, rozmach’, zamachać, zamachnąć się.

    Zaman - od zamanać ‘natrafić, napaść’.

    Zamana - od zamanać ‘natrafić, napaść’.

    Zamanek - od zamanać ‘natrafić, napaść’.

    Zamankiewicz - od zamanać ‘natrafić, napaść’.

    Zamara - od zamarać ‘zabrudzić’, zamara ‘poczwarka chrabąszcza’.

    Zamarek - od zamarać ‘zabrudzić’, zamara ‘poczwarka chrabąszcza’.

    Zamarlik - 1799 od zamarły ‘zmarły; zastygły; zakrzepły’, dawniej zamarty.

    Zamarła - od zamarły ‘zmarły; zastygły; zakrzepły’, dawniej zamarty.

    Zamarło - od zamarły ‘zmarły; zastygły; zakrzepły’, dawniej zamarty.

    Zamarły - od zamarły ‘zmarły; zastygły; zakrzepły’, dawniej zamarty.

    Zamaro - od zamarać ‘zabrudzić’, zamara ‘poczwarka chrabąszcza’.

    Zamarowski - od zamarać ‘zabrudzić’, zamara ‘poczwarka chrabąszcza’.

    Zamarzlak - 1800 od zamarzły ‘zamarznięty, zmrożony’.

    Zamarzlik - od zamarzły ‘zamarznięty, zmrożony’.

    Zamarzła - od zamarzły ‘zamarznięty, zmrożony’.

    Zamarzły - 1614 od zamarzły ‘zamarznięty, zmrożony’.

    Zambala - od ząb.

    Zambała - od ząb.

    Zambik - od ząb.

    Zambo - od ząb.

    Zambok - (Śl) od ząb.

    Zambol - od ząb.

    Zambon - od ząb.

    Zambro - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Zambron - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Zambroń - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Zambrowicz - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Zambrowski - od nazwy miasta Zambrów (łomżyńskie).

    Zambroziewicz - od zamróz ‘szadź’, dawniej ‘chłód, mróz’.

    Zambrucki - od nazw miejscowych Zembrzyce, Zambrzyce (Maz), Ząbrzyca.

    Zambrycki - od nazw miejscowych Zembrzyce, Zambrzyce (Maz), Ząbrzyca.

    Zambrzucki - od nazwy miejscowej Zambrzus (ciechanowskie, gmina Czernice Borowe).

    Zambrzuski - od nazwy miejscowej Zambrzus (ciechanowskie, gmina Czernice Borowe).

    Zambrzycki - od nazw miejscowych Zembrzyce, Zambrzyce (Maz), Ząbrzyca.

    Zambrzydzki - od nazw miejscowych Zembrzyce, Zambrzyce (Maz), Ząbrzyca.

    Zamczuk - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamczyk - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamczyński - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamecki - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamecznik - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zameć - od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’ lub od zamęć ‘zamęt’.

    Zamek - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamek-Gliszczyński - złożenia brak; Zamek od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’; Gliszczyński 1550 od nazwy miejscowej Gliszcz (bydgoskie, gmina Sicienko).

    Zamel - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamela - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamelak - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamelczak - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamelek - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamelski - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamełka - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zamełko - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zamełło - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zameło - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zamencki - od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’ lub od nazwy miejscowej Zamęty (kaliskie, gmina Mycielin).

    Zamerlak - od zamarły ‘zmarły; zastygły; zakrzepły’, dawniej zamarty.

    Zamerluk - od zamarły ‘zmarły; zastygły; zakrzepły’, dawniej zamarty.

    Zamerta - od zamarły ‘zmarły; zastygły; zakrzepły’, dawniej zamarty.

    Zamerty - od zamarły ‘zmarły; zastygły; zakrzepły’, dawniej zamarty.

    Zamęcki - od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’ lub od nazwy miejscowej Zamęty (kaliskie, gmina Mycielin).

    Zamędzki - od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’ lub od nazwy miejscowej Zamęty (kaliskie, gmina Mycielin).

    Zamęt - od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’.

    Zamęta - od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’.

    Zamętowic - 1482 od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’.

    Zamiana - od zamiana ‘otrzymywanie czegoś za coś; przekształcenie czegoś’, zamienić.

    Zamianowski - od zamiana ‘otrzymywanie czegoś za coś; przekształcenie czegoś’, zamienić.

    Zamiar - od zamiar ‘intencja, plan’, dawniej też ‘wymiar, zasięg’.

    Zamiara - od zamiar ‘intencja, plan’, dawniej też ‘wymiar, zasięg’.

    Zamiarski - od zamiar ‘intencja, plan’, dawniej też ‘wymiar, zasięg’.

    Zamiat - od zamiatać.

    Zamiata - od zamiatać.

    Zamiatała - od zamiatać.

    Zamiatnin - od zamiatać.

    Zamiatowski - od zamiatać.

    Zamieciński - od zamiatać.

    Zamiecki - od zamiatać.

    Zamieczyński - od zamiatać.

    Zamiejski - od zamiejski ‘leżący za miastem’.

    Zamiel - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamiela - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamielak - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamielski - od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamiera - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamierczyk - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamierowski - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamierski - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamieszka - od zamieszkały, w staropolszczyźnie ‘powolny, nieporadny’.

    Zamieszkała - 1559 od zamieszkały, w staropolszczyźnie ‘powolny, nieporadny’.

    Zamięcki - od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’ lub od nazwy miejscowej Zamęty (kaliskie, gmina Mycielin).

    Zamięszka - 1448 od zamieszka, ze staropolskiego ‘ucisk, udręka; zamęt’.

    Zamiętny - od zamęt, ze staropolskiego ‘strapienie, ucisk’, zamącić ‘spowodować zmętnienie cieczy, zakłócić’.

    Zamijski - od zamiejski ‘leżący za miastem’.

    Zamiora - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamiorowski - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamirczuk - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamirowski - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamirski - od zamierać dawniej ‘przestać żyć’, później też ‘nieruchomieć’.

    Zamka - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamkiewicz - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamko - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamkowicz - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamkowski - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamkowy - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’; od przymiotnika zamkowy.

    Zamków - od zamek ‘urządzenie do zamykania; część broni palnej; gród warowny; pałac’.

    Zamla - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zamlak - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zamlecki - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zamlewski - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zamła - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Zamłyn - od za + młyn, za młynem.

    Zamłynna - od za + młyn, za młynem.

    Zamłynny - od za + młyn, za młynem.

    Zamłyny - od za + młyn, za młynem.

    Zamłyński - od za + młyn, za młynem.

    Zammel - 1329 od niemieckiej nazwy osobowej Samel, ta od imienia Samuel.

    Zamojski - 1426 od nazwy miejscowej Zamoście, potem Zamość (częste).

    Zamoliński - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamolski - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamoluk - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamoński - od nazwy miejscowej Zamoście, potem Zamość (częste).

    Zamor - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamora - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamorek - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamorenko - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamoro - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamorowski - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamorski - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’, od przymiotnika zamorski.

    Zamoryło - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamoryn - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamorzyński - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamoski - 1441 od nazwy miejscowej zamoście, potem Zamość (częste).

    Zamosny - od zamoście, za mostem.

    Zamostna - od zamoście, za mostem.

    Zamostny - od zamoście, za mostem.

    Zamostowski - od zamoście, za mostem.

    Zamościański - od zamoście, za mostem.

    Zamościk - od zamoście, za mostem.

    Zamościński - od zamoście, za mostem.

    Zamośćski - 1437 od nazwy miejscowej zamoście, potem Zamość (częste).

    Zamośna - od zamoście, za mostem.

    Zamośny - od zamoście, za mostem.

    Zamoyski - od nazwy miejscowej Zamoście, potem Zamość (częste).

    Zamozniak - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamozniewicz - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamozny - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamoźniak - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamoźniewicz - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamoźny - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamożna - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamożniak - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamożniewicz - od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamożny - 1497 od zamożny ‘bpgaty’, dawniej też ‘potężny’.

    Zamólski - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamór - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamórski - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamroz - od zamróz ‘szadź’, dawniej ‘chłód, mróz’.

    Zamroziewicz - od zamróz ‘szadź’, dawniej ‘chłód, mróz’.

    Zamrozik - od zamróz ‘szadź’, dawniej ‘chłód, mróz’.

    Zamroźniak - od zamróz ‘szadź’, dawniej ‘chłód, mróz’.

    Zamrożniak - od zamróz ‘szadź’, dawniej ‘chłód, mróz’.

    Zamróz - od zamróz ‘szadź’, dawniej ‘chłód, mróz’.

    Zamróż - od zamróz ‘szadź’, dawniej ‘chłód, mróz’.

    Zamrzycki - od nazw miejscowych Zembrzyce, Zambrzyce (Maz), Ząbrzyca.

    Zams - od zamsz ‘odpowiednio wyprawiona skóra o włochatej powierzchni’, też od dawnego zamszyć ‘pokryć mchem’.

    Zamski - od zamsz ‘odpowiednio wyprawiona skóra o włochatej powierzchni’, też od dawnego zamszyć ‘pokryć mchem’.

    Zamsz - 1699 od zamsz ‘odpowiednio wyprawiona skóra o włochatej powierzchni’.

    Zamsza - 1558 od zamsz ‘odpowiednio wyprawiona skóra o włochatej powierzchni’.

    Zamszał - od zamsz ‘odpowiednio wyprawiona skóra o włochatej powierzchni’, też od dawnego zamszyć ‘pokryć mchem’.

    Zamszyn - od zamsz ‘odpowiednio wyprawiona skóra o włochatej powierzchni’, też od dawnego zamszyć ‘pokryć mchem’.

    Zamula - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamulak - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamulański - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamulewicz - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamulewski - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamuliński - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamulski - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamuła - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamułka - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamułko - od zamulić ‘zatkać mułem, skalić’.

    Zamur - od zamora, zamor ‘środek nasenny’, zamorzyć ‘doprowadzić kogoś do stanu wycieńczenia’, dawniej też ‘zabić’.

    Zamusiak - od za + musieć.

    Zamusik - od za + musieć.

    Zamuszko - od za + musieć.

    Zamyłek - od dawnego zamylić, zamylać ‘zmylić’.

    Zamyłka - od dawnego zamylić, zamylać ‘zmylić’.

    Zamyłko - od dawnego zamylić, zamylać ‘zmylić’.

    Zamyło - od dawnego zamylić, zamylać ‘zmylić’.

    Zamyslewski - od zamyślić w staropolszczyźnie ‘powiedzieć coś z namysłem’, zamysł ‘zamiar’, ze staropolskiego zamyślny ‘rozważny’.

    Zamysławski - od zamyślić w staropolszczyźnie ‘powiedzieć coś z namysłem’, zamysł ‘zamiar’, ze staropolskiego zamyślny ‘rozważny’.

    Zamysło - od zamyślić w staropolszczyźnie ‘powiedzieć coś z namysłem’, zamysł ‘zamiar’, ze staropolskiego zamyślny ‘rozważny’.

    Zamysłowski - od zamyślić w staropolszczyźnie ‘powiedzieć coś z namysłem’, zamysł ‘zamiar’, ze staropolskiego zamyślny ‘rozważny’.

    Zamyślewski - od zamyślić w staropolszczyźnie ‘powiedzieć coś z namysłem’, zamysł ‘zamiar’, ze staropolskiego zamyślny ‘rozważny’.

    Zamyślony - od zamyślić w staropolszczyźnie ‘powiedzieć coś z namysłem’, zamysł ‘zamiar’, ze staropolskiego zamyślny ‘rozważny’; od zamyślony.

    Zamzel - od niemieckiej nazwy osobowej Samsel, ta od imienia Samson.

    Zamżycki - od nazw miejscowych Zembrzyce, Zambrzyce (Maz), Ząbrzyca.

    Zan - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zan - od sandał ‘rodzaj obuwia’.

    Zancew - 1578 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zancewicz - 1560 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanczak - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanczewicz - 1560 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanczuk - 1662 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zand - od niemieckiej nazwy osobowej Sand, ta od imion złożonych na Sand-, niektóre formy też od graficznych realizacji polskiego Sąd-.

    Zandał - od sandał ‘rodzaj obuwia’.

    Zandarnowski - od żandar, żandarm ‘policjant’.

    Zandarowski - od żandar, żandarm ‘policjant’.

    Zandarski - od żandar, żandarm ‘policjant’.

    Zandecki - od nazwy miasta Sadecz, dziś Nowy i Stary Sącz (nowosądeckie).

    Zandek - od niemieckiej nazwy osobowej Sand, ta od imion złożonych na Sand-, niektóre formy też od graficznych realizacji polskiego Sąd-.

    Zander - od niemieckich nazw osobowych Sender, Sander, te od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Zanderski - od niemieckich nazw osobowych Sender, Sander, te od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Zandkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Sand, ta od imion złożonych na Sand-, niektóre formy też od graficznych realizacji polskiego Sąd-.

    Zandr - od niemieckich nazw osobowych Sender, Sander, te od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Zandrejko - od niemieckich nazw osobowych Sender, Sander, te od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Zandrowicz - od niemieckich nazw osobowych Sender, Sander, te od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Zandrowski - od niemieckich nazw osobowych Sender, Sander, te od imienia Aleksander lub od nazwy miejscowej Senden.

    Zanewczyk - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniak - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniat - od wschodniosłowiańskiego zaniat’ ‘zająć’.

    Zanic - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanicki - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniec - 1478 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniek - 1478 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniela - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniew - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniewczyk - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniewicki - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniewicz - 1545 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniewiecki - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniewski - 1794 od nazwy miejscowej Zanie (kilka wsi).

    Zaniewski - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanin - 1441 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanink - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniński - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanio - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniowski - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanis - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanisenko - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanistowski - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanisza - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanit - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanitkowski - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaniuk - 1662 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanjat - od wschodniosłowiańskiego zaniat’ ‘zająć’.

    Zank - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanki - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zankiewicz - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanko - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zankowicz - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zankowski - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zann - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanora - od zanorzyć ‘zanurzyć, zatopić, pogrążyć’.

    Zanorowski - od zanorzyć ‘zanurzyć, zatopić, pogrążyć’.

    Zanorski - od zanorzyć ‘zanurzyć, zatopić, pogrążyć’.

    Zanorza - od zanorzyć ‘zanurzyć, zatopić, pogrążyć’.

    Zanowicz - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanowski - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zanoza - od zanorza ‘rodzaj sworznia, zatyczka’.

    Zanozik - od zanorza ‘rodzaj sworznia, zatyczka’.

    Zanozik-Lipka - złożenia brak; Zanozik od zanorza ‘rodzaj sworznia, zatyczka’; Lipka 1396 od lipka.

    Zanoziński - od zanorza ‘rodzaj sworznia, zatyczka’.

    Zanoża - od zanorza ‘rodzaj sworznia, zatyczka’.

    Zantar - od niemieckich nazw osobowych Santer, Sander, te od imienia Alexander; może też od rosyjskiego sutorit’ ‘pleść głupstwa’.

    Zantara - od niemieckich nazw osobowych Santer, Sander, te od imienia Alexander; może też od rosyjskiego sutorit’ ‘pleść głupstwa’.

    Zanter - od niemieckich nazw osobowych Santer, Sander, te od imienia Alexander; może też od rosyjskiego sutorit’ ‘pleść głupstwa’.

    Zantkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Sand, ta od imion złożonych na Sand-, niektóre formy też od graficznych realizacji polskiego Sąd-.

    Zanto - od niemieckich nazw osobowych Sant, Sand, te od imion złożonych na Sand-.

    Zantonowicz - od niemieckich nazw osobowych Sant, Sand, te od imion złożonych na Sand-.

    Zantor - od niemieckich nazw osobowych Santer, Sander, te od imienia Alexander; może też od rosyjskiego sutorit’ ‘pleść głupstwa’.

    Zantorski - od niemieckich nazw osobowych Santer, Sander, te od imienia Alexander; może też od rosyjskiego sutorit’ ‘pleść głupstwa’.

    Zantour - od niemieckich nazw osobowych Santer, Sander, te od imienia Alexander; może też od rosyjskiego sutorit’ ‘pleść głupstwa’.

    Zantow - od niemieckich nazw osobowych Sant, Sand, te od imion złożonych na Sand-.

    Zantowicz - od niemieckich nazw osobowych Sant, Sand, te od imion złożonych na Sand-.

    Zantowski - od niemieckich nazw osobowych Sant, Sand, te od imion złożonych na Sand-.

    Zań - 1444 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zańczak - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zańczuk - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zańczyk - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zańka - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zańko - 1487 od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zańkowski - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zański - od imion na Za-, typu Zachariasz. Nazwiska na Zan- występowały głównie na Kresach Wschodnich.

    Zaoborna - od za + obora ‘budynek dla bydła rogatego’, też dawny przymiotnik oborny.

    Zaoborny - od za + obora ‘budynek dla bydła rogatego’, też dawny przymiotnik oborny.

    Zaoborski - od za + obora ‘budynek dla bydła rogatego’, też dawny przymiotnik oborny.

    Zaor - od zaorać.

    Zaorał - od zaorać.

    Zaorka - od zaorać; od zaorka ‘zaoranie’.

    Zaorowski - od zaorać.

    Zaorski - 1534 od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zaorz - 1493 od zaorać.

    Zap - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zapa - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zapadka - od zapadka ‘urządzenie blokujące mechanizm; prymitywny zamek’, zapadać ‘zagłębiać się, pogrążać; tracić zdrowie; zbliżać się; opadać’.

    Zapadko - od zapadka ‘urządzenie blokujące mechanizm; prymitywny zamek’, zapadać ‘zagłębiać się, pogrążać; tracić zdrowie; zbliżać się; opadać’.

    Zapadliński - od zapadka ‘urządzenie blokujące mechanizm; prymitywny zamek’, zapadać ‘zagłębiać się, pogrążać; tracić zdrowie; zbliżać się; opadać’.

    Zapadła - od zapadka ‘urządzenie blokujące mechanizm; prymitywny zamek’, zapadać ‘zagłębiać się, pogrążać; tracić zdrowie; zbliżać się; opadać’; od zapadły ‘odległy, odludny’.

    Zapadło - 1416 od zapadka ‘urządzenie blokujące mechanizm; prymitywny zamek’, zapadać ‘zagłębiać się, pogrążać; tracić zdrowie; zbliżać się; opadać’; od zapadły ‘odległy, odludny’.

    Zapadnia - od zapadka ‘urządzenie blokujące mechanizm; prymitywny zamek’, zapadać ‘zagłębiać się, pogrążać; tracić zdrowie; zbliżać się; opadać’; od dawnego zapadni ‘zapadły’.

    Zapala - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapalec - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapalik - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapalnik - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’; od zapalnik ‘mechanizm powodujący wybuch’.

    Zapalony - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’; od zapalony ‘pełen zapału’, dawniej ‘dotknięty chorobą’.

    Zapalski - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapał - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapała - 1764 od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’; od nazwy herbu Zapała.

    Zapałac - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’; od nazwy herbu Zapała.

    Zapałacz - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’; od nazwy herbu Zapała.

    Zapałka - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’; od zapałka.

    Zapałkowski - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’; od zapałka.

    Zapałła - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapałowicz - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapałowski - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapałyła - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapałyło - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapar - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zapara - 1552 od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparaniuk - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparka - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparko - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparniuk - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparowicz - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparski - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zapart - 1393 od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zaparta - od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zapartek - od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zapartka - od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zaparto - 1394 od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zapartowicz - 1592 od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zaparty - 1445 od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zaparucha - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparuszewski - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparzalski - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparzała - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparzałek - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zaparzewicz - od zapar ‘para, wyziew’, zaparzyć ‘zalewać wrzątkiem’.

    Zapasa - od zapas ‘zasób’, zapasać ‘opasać, przepasać’.

    Zapasek - od zapas ‘zasób’, zapasać ‘opasać, przepasać’; od zapasek ‘zapas’.

    Zapasiewicz - od zapas ‘zasób’, zapasać ‘opasać, przepasać’.

    Zapasiński - od zapas ‘zasób’, zapasać ‘opasać, przepasać’.

    Zapaska - od zapas ‘zasób’, zapasać ‘opasać, przepasać’; od zapaska ‘fartuch noszony przez kobiety wiejskie jako okrycie wierzchnie’.

    Zapasnik - od zapas ‘zasób’, zapasać ‘opasać, przepasać’; od zapaśnik.

    Zapaśnik - od zapas ‘zasób’, zapasać ‘opasać, przepasać’ od zapaśnik.

    Zapat - od zapatać ‘zawalić, zapaćkać’.

    Zapata - od zapatać ‘zawalić, zapaćkać’.

    Zapatero - od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zapatka - od zapatać ‘zawalić, zapaćkać’.

    Zapatko - od zapatać ‘zawalić, zapaćkać’.

    Zapatoczna - od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’.

    Zapatoczny - od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’.

    Zapendowski - od nazwy miejscowej Zapędowo (bydgoskie, gmina Czersk).

    Zapert - (z północnopolską zamianą ar- w er) od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zaperta - (z północnopolską zamianą ar- w er) od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zapertka - (z północnopolską zamianą ar- w er) od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zaperty - (z północnopolską zamianą ar- w er) od staropolskiego zaparty ‘zamknięty, zatkany’.

    Zapęcki - od nazwy miejscowej Zapędowo (bydgoskie, gmina Czersk).

    Zapędowski - 1631 od nazwy miejscowej Zapędowo (bydgoskie, gmina Czersk).

    Zapędzki - od nazwy miejscowej Zapędowo (bydgoskie, gmina Czersk).

    Zapiec - od dawnego zapiec ‘legowisko za piecem; zapiecek’.

    Zapiecki - od dawnego zapiec ‘legowisko za piecem; zapiecek’.

    Zapiera - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapieraczyński - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapierał - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’; od zapierać.

    Zapierczyński - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapierkowski - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapierowski - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapior - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapiorkowski - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapiór - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapióra - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapiórk - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapiórkowski - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapiórowski - od zapierać ‘wstrzymywać’, dawniej też ‘wypierać się; odmawiać’.

    Zapisek - od zapisek ‘notatka’, zapisać.

    Zapisko - od zapisek ‘notatka’, zapisać.

    Zapisz - od zapisek ‘notatka’, zapisać.

    Zapka - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zapke - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zapkowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zaplata - od zaplatać, zapletać ‘łączyć pasma w splot’.

    Zaplatalski - od zaplatać, zapletać ‘łączyć pasma w splot’.

    Zaplatał - od zaplatać, zapletać ‘łączyć pasma w splot’.

    Zaplatolski - od zaplatać, zapletać ‘łączyć pasma w splot’.

    Zaplecek - 1354 od dawnego zaplecek ‘oparcie dla pleców; plecy’;

    Zapleta - od zaplatać, zapletać ‘łączyć pasma w splot’.

    Zapletak - od zaplatać, zapletać ‘łączyć pasma w splot’.

    Zapletal - od zaplatać, zapletać ‘łączyć pasma w splot’.

    Zapletał - od zaplatać, zapletać ‘łączyć pasma w splot’.

    Zapłacina - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić.

    Zapłaciński - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić.

    Zapłacki - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić.

    Zapłata - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić.

    Zapłatka - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić.

    Zapłatna - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić.

    Zapłatnik - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić; od zapłaty ‘godny zapłaty’.

    Zapłatny - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić; od zapłaty ‘godny zapłaty’.

    Zapłatyński - od zapłata ‘należność za coś’, zapłacić.

    Zapława - od zapław ‘to, co się zatapia’, zapławić ‘zalać, pochłonąć’.

    Zapławski - od zapław ‘to, co się zatapia’, zapławić ‘zalać, pochłonąć’.

    Zapłociński - od za + płot, zapłotki ‘zapłocie’, za płotem; od zapłotny ‘będący za płotem’.

    Zapłotka - od za + płot, zapłotki ‘zapłocie’, za płotem.

    Zapłotna - od za + płot, zapłotki ‘zapłocie’, za płotem; od zapłotny ‘będący za płotem’.

    Zapłotniak - od za + płot, zapłotki ‘zapłocie’, za płotem; od zapłotny ‘będący za płotem’.

    Zapłotnik - od za + płot, zapłotki ‘zapłocie’, za płotem; od zapłotny ‘będący za płotem’.

    Zapłotny - od za + płot, zapłotki ‘zapłocie’, za płotem; od zapłotny ‘będący za płotem’.

    Zapłotyński - od za + płot, zapłotki ‘zapłocie’, za płotem.

    Zapłowski - od zapław ‘to, co się zatapia’, zapławić ‘zalać, pochłonąć’.

    Zapolec - 1394 od dawnego zapole ‘miejsce za polem; sąsiek’ lub od nazwy miejscowej Zapole (kilka miejscowości).

    Zapolka - od dawnego zapole ‘miejsce za polem; sąsiek’ lub od nazwy miejscowej Zapole (kilka miejscowości).

    Zapolna - od dawnego zapole ‘miejsce za polem; sąsiek’ lub od nazwy miejscowej Zapole (kilka miejscowości); też od przymiotnika zapolny.

    Zapolniew - od dawnego zapole ‘miejsce za polem; sąsiek’ lub od nazwy miejscowej Zapole (kilka miejscowości).

    Zapolnik - od dawnego zapole ‘miejsce za polem; sąsiek’ lub od nazwy miejscowej Zapole (kilka miejscowości).

    Zapolny - od dawnego zapole ‘miejsce za polem; sąsiek’ lub od nazwy miejscowej Zapole (kilka miejscowości); też od przymiotnika zapolny.

    Zapolski - 1783 od dawnego zapole ‘miejsce za polem; sąsiek’ lub od nazwy miejscowej Zapole (kilka miejscowości).

    Zapolya - od dawnego zapole ‘miejsce za polem; sąsiek’ lub od nazwy miejscowej Zapole (kilka miejscowości).

    Zapoła - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapołka - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapołoch - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapołoczna - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapołoczny - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapołowicz - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapołowski - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapołuch - od zapał ‘chęć, ochota’, dawniej też ‘miłość, namiętność’, zapalić ‘rozniecić ogień; budzić zapał’, dawniej też ‘wywoływać gorączkę, zaogniać’.

    Zapor - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zapora - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zaporoski - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zaporoszczenko - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zaporowicz - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zaporowski - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zaporski - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zaport - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zapotocki - od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’.

    Zapotocky - od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’.

    Zapotoczna - od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’.

    Zapotoczni - 1700 od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’.

    Zapotoczniak - 1718 od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’.

    Zapotoczny - 1690 od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’.

    Zapotoczny-Lisowski - złożenia brak; Zapotoczny 1690 od zapotoczny ‘mieszkający za potokiem’; Lisowski 1424 od nazw miejscowych Lisów, Lisowo, Lisowice (kilka wsi).

    Zapowiedź - 1505 od zapowiedź ‘ogłoszenie czegoś, co ma nastąpić’, dawniej ‘wyzwanie, klątwa’.

    Zapór - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zapp - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zappa - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zappe - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zappek - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zappel - od niemieckiej nazwy osobowej Sap, ta od imienia złożonego Sacbert.

    Zaprawa - od zaprawa ‘przyprawa; podnieta, zachęta’.

    Zaprawda - od za + prawda, zaprawdę ‘istotnie, rzeczywiście’.

    Zaprzala - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzalski - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzaluk - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzał - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzała - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzałek XVI w. - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzałka - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzałkiewicz - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzałko - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzałkowski - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzelski - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzeła - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzoł - (Śl) od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzoła - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzołek - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zaprzołka - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zapszaluk - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zapszał - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zapszała - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zapszałek - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zapszyński - od dawnego zaprzały ‘spleśniały’ lub od zaprzeć się ‘nie przyznać się do czegoś; zamknąć się’.

    Zapura - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zapurowicz - od zapora, zapor ‘przeszkoda; zasuwa w drzwiach’.

    Zapust - od zapust, zapusty ‘ostatnie dni karnawału’, zapuścić.

    Zapusta - od zapust, zapusty ‘ostatnie dni karnawału’, zapuścić.

    Zapustowski - od zapust, zapusty ‘ostatnie dni karnawału’, zapuścić.

    Zapytowski - od zapytać się.

    Zar - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zara - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarabin - od nazwy miejscowej Zarabie (kilka miejscowości; krakowskie, nowosądeckie).

    Zarabski - 1698 od nazwy miejscowej Zarabie (kilka miejscowości; krakowskie, nowosądeckie).

    Zarach - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarach-Czapiewski - złożenia brak; Zarach od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’; Czapiewski 1733 od nazwy miejscowej Czapiewice (bydgoskie, gmina Brusy).

    Zarachowicz - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zaracki - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić.

    Zaracz - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zaraczyński - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarada - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić.

    Zaradecki - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić.

    Zaradka - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić.

    Zaradkiewicz - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić.

    Zaradkowicz - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić.

    Zaradna - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić; od zaradny ‘przedsębiorczy, sprytny’.

    Zaradniak - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić; od zaradny ‘przedsębiorczy, sprytny’.

    Zaradniewicz - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić; od zaradny ‘przedsębiorczy, sprytny’.

    Zaradnik - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić; od zaradny ‘przedsębiorczy, sprytny’.

    Zaradny - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić; od zaradny ‘przedsębiorczy, sprytny’.

    Zaradowski - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić.

    Zaradzki - od dawnego zarada ‘środek zaradczy’, zaradzić.

    Zaraja - od zarajać ‘poraić, swatać’.

    Zarajczek - od zarajać ‘poraić, swatać’.

    Zarajczuk - od zarajać ‘poraić, swatać’.

    Zarajczyk - od zarajać ‘poraić, swatać’.

    Zarajewski - od zarajać ‘poraić, swatać’.

    Zarako - od ziarno, ze staropolskiego zarno ‘nasienie zboża’; od gwarowego zarko ‘ziarnko’.

    Zarakowski - od ziarno, ze staropolskiego zarno ‘nasienie zboża’; od gwarowego zarko ‘ziarnko’.

    Zarako-Zarakowski - złożenia brak; Zarako od ziarno, ze staropolskiego zarno ‘nasienie zboża’; od gwarowego zarko ‘ziarnko’; Zarakowski od ziarno, ze staropolskiego zarno ‘nasienie zboża’; od gwarowego zarko ‘ziarnko’.

    Zarała - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarałko - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarambik - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zaran - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zaranek - 1616 od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zaranewicz - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zarankiewicz - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zaranko - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zarankow - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zarankowski - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zaranowicz - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zaranowski - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zarań - 1634 od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zarańczuk - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zarański - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zaras - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zaraska - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zaraś - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zaraśnik - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zarawski - od za (rzeką) Rawą.

    Zaraza - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zarazek - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zarazik - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zarazin - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zaraziński - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zarazka - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza; od zarazka ‘zaraza’.

    Zarazowski - od zaraza ‘choroba zakaźna występująca masowo’, zarazić zakazić’, też od nazwy herbu Zaraza.

    Zarąba - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarąbski - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarcza - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarczański - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarczuk - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarczyk - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarczykowski - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarczyński - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zardzawiecki - od zardzewiały, zardzewieć.

    Zardzelewicz - od zardzewiały, zardzewieć.

    Zardzewiał - od zardzewiały, zardzewieć.

    Zardzewiała - od zardzewiały, zardzewieć.

    Zardzewiały - od zardzewiały, zardzewieć.

    Zardzewiecki - od zardzewiały, zardzewieć.

    Zardzewski - od zardzewiały, zardzewieć.

    Zardzielewicz - od zardzewiały, zardzewieć.

    Zareba - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarebczan - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarebecki - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarebiński - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarebka - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarebski - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarecki - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarecz - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarek - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zaremb - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zaremba - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zaremba-Czereyski - złożenia brak; Zaremba od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba; Czereyski brak.

    Zaremba-Ociepka - złożenia brak; Zaremba od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba; Ociepka 1441 od ociepa ‘człowiek ciężki, krępy’, od gwarowego ociepać; od staropolskiego ociepka ‘snopek’.

    Zaremba-Śmietański - złożenia brak; Zaremba od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba; Śmietański od śmietana ‘tłusta substancja zbierająca się na powierzchni mleka’.

    Zaremba-Wyczliński - złożenia brak; Zaremba od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba; Wyczliński brak.

    Zarembczan - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembecki - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembik - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembiński - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembiuk - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembka - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembkiewicz - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembo - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembowicz - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembowski - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembów - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembski - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarembuk - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zaremski - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarenba - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarenka - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zarenkiewicz - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zareń - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zarewa - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarewicz - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zaręba - 1352 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębczak - 1722 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębczan - 1765 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębczyn - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębiak - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębicki - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębicz - 1411 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębiec - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębiński - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębiuk - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębka - 1335 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba; od gwarowego zarębka ‘wieś w lesie’.

    Zarębkiewicz - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba; od gwarowego zarębka ‘wieś w lesie’.

    Zarębkowicz - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba; od gwarowego zarębka ‘wieś w lesie’.

    Zarębnik - 1602 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębo - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębowicz - 1707 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębowski - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarębska - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba lub od nazwy miejscowej Zaręby (częste).

    Zarębski - 1746 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba lub od nazwy miejscowej Zaręby (częste).

    Zarębuk - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarękiewicz - od dawnego zaręka ‘poreka, gwarancja’.

    Zaria - brak;

    Zaria-Zarine - złożenia brak; Zaria brak; Zarine brak.

    Zariczański - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zariczańskyj - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zariczna - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zariczniak - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zaricznik - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zariczny - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zariczuk - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zark - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarka - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarkiewicz - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarko - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarkocz - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarkow - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarkowski - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarlak - od żarło ‘pokarm’, żreć ‘jeść chciwie; trawić, niszczyć’.

    Zarlok - od żarło ‘pokarm’, żreć ‘jeść chciwie; trawić, niszczyć’.

    Zarłok - od żarło ‘pokarm’, żreć ‘jeść chciwie; trawić, niszczyć’.

    Zarna - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarnawski - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarnecki - 1767 od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarnek - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarniak - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarnicki - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarniewicz - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarniewski - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarnik - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarnoch - od żarna ‘prymitywne urządzenie do mielenia’, od staropolskiego żarny ‘gorący’.

    Zarnowiecki - od nazwy miejscowej Żarnowiec (krośnieńskie, gmina Jedlicze).

    Zarnowski - od nazw miejscowych Żarnowo, Żarnów (kilka miejscowości).

    Zarobczyński - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’.

    Zarobek - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’.

    Zarobiak - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’.

    Zarobkiewicz - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’.

    Zarobnik - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’; od dawna zarobnik ‘robotnik sezonowy’.

    Zarobny - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’; od dawnego zarobny ‘zarobkowy’.

    Zarobowicz - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’.

    Zarobski - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’.

    Zarod - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zaroda - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarodkiewicz - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarodna - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarodniak - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarodniewicz - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarodnik - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarodny - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarodziński - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zaron - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zaronowicz - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’.

    Zaroń - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’; od zaroń ‘odłóg’.

    Zaroński - od zarań, zaranek, zaranie ‘początek dnia’; od zaroń ‘odłóg’.

    Zaros - od zarosić ‘pokryc rosą, wilgocią’.

    Zarosa - od zarosić ‘pokryc rosą, wilgocią’.

    Zarosiak - od zarosić ‘pokryc rosą, wilgocią’.

    Zarosiński - od zarosić ‘pokryc rosą, wilgocią’.

    Zaroski - od zarosić ‘pokryc rosą, wilgocią’.

    Zaroslak - od zarosły ‘zarośnięty’.

    Zarosły - 1604 od zarosły ‘zarośnięty’.

    Zarosski - od zarosić ‘pokryc rosą, wilgocią’.

    Zarosta - od zarosić ‘pokryc rosą, wilgocią’.

    Zaroślak - od zarosły ‘zarośnięty’.

    Zarośliński - od zarosły ‘zarośnięty’.

    Zarowna - od dawnego zarówny ‘równy, jednakowy’.

    Zarowny - od dawnego zarówny ‘równy, jednakowy’.

    Zaroźny - od za rogiem.

    Zarożna - od za rogiem.

    Zarożny - od za rogiem.

    Zaróbiak - od zarobek ‘wynagroszenie za pracę; zysk’, zarobić ‘otrzymać zapłatę za pracę; mieć zysk’.

    Zaród - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zaródzki - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zaróg - od za rogiem.

    Zarów - od dawnego zarówny ‘równy, jednakowy’; od gwarowego zarów ‘żóraw’.

    Zarówna - od dawnego zarówny ‘równy, jednakowy’.

    Zarówny - od dawnego zarówny ‘równy, jednakowy’.

    Zarski - od nazw miejscowych Żary, Żdżary (kilka miejscowości).

    Zarszyn - 1500 od nazwy miejscowej Zarszyn )krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Zarszyński - 1467 od nazwy miejscowej Zarszyn )krośnieńskie, gmina Zarszyn).

    Zart - od żart ‘dowcip’.

    Zartkowiak - od żart ‘dowcip’.

    Zartt - od żart ‘dowcip’.

    Zaruba - (z fonetyką ukraińską lub czeską) 1437 (KrW) od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarubajko - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarubek - (Śl) 1460 od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarubiak - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarubicz - 1411 (KrW) od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarubiej - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarubin - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarubiński - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarucha - od dawnego zaruchać ‘poruszyć, zachwiać’.

    Zaruchta - od dawnego zaruchać ‘poruszyć, zachwiać’.

    Zarucki - od nazwy miejscowej Zarudce (KrW).

    Zaruczuk - od dawnego zaręka ‘poreka, gwarancja’.

    Zaruczyński - od dawnego zaręka ‘poreka, gwarancja’.

    Zarudna - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarudny - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarudski - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarudziński - od zaród ‘zarodek, początek’, zarodzić ‘zapłopdnić, obrodzić’.

    Zarudzki - 1443 od nazwy miejscowej Zarudce (KrW).

    Zaruk - od dawnego zaręka ‘poreka, gwarancja’.

    Zarukiewicz - od dawnego zaręka ‘poreka, gwarancja’.

    Zaruski - od nazwy miejscowej Zarudce (KrW).

    Zarwalski - od zarwać ‘urwać, porwać’, dawniej też ‘zaczepić, zahaczyć’.

    Zarwański - od zarwać ‘urwać, porwać’, dawniej też ‘zaczepić, zahaczyć’; od dawnego zarwański ‘pełen zamętu’.

    Zarwas - od zarwać ‘urwać, porwać’, dawniej też ‘zaczepić, zahaczyć’.

    Zarych - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarychczyński - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarychla - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarycht - od staropolskiego narychtować ‘przygotować, nastawić’.

    Zarychta - 1437 od staropolskiego narychtować ‘przygotować, nastawić’.

    Zarychto - od staropolskiego narychtować ‘przygotować, nastawić’.

    Zaryciak - 1693 od nazwy miejscowej Zaryte (nowosądeckie, gmina Rabka).

    Zaryciński - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zarycki - 1644 od nazwy miejscowej Zaryte (nowosądeckie, gmina Rabka).

    Zarycz - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zaryczański - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zaryczna - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zaryczniak - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zaryczny - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zaryczoński - (z fonetyką ukraińską) od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zarymbski - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zarymski - od staropolskiego zaręba, zarąb ‘miejsce po wyciętych zaroślach’, zarąbać ‘wyrabać; zabić bronią sieczną’, też od nazwy herbu Zaręba.

    Zaryn - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarynkiewicz - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zaryń - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zaryński - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarys - od zarys ‘plan, kontur; sylwetka’, zarysować ‘’naszkicować; zrobić rysę’.

    Zarysiński - od zarys ‘plan, kontur; sylwetka’, zarysować ‘’naszkicować; zrobić rysę’.

    Zaryski - od zarys ‘plan, kontur; sylwetka’, zarysować ‘’naszkicować; zrobić rysę’.

    Zarysz - od zarys ‘plan, kontur; sylwetka’, zarysować ‘’naszkicować; zrobić rysę’.

    Zaryszewski - od zarys ‘plan, kontur; sylwetka’, zarysować ‘’naszkicować; zrobić rysę’.

    Zaryszka - od zarys ‘plan, kontur; sylwetka’, zarysować ‘’naszkicować; zrobić rysę’.

    Zaryszkiewicz - od zarys ‘plan, kontur; sylwetka’, zarysować ‘’naszkicować; zrobić rysę’.

    Zarywczyński - od zarywać ‘targać, szarpać’, dawniej też ‘udawać kogoś lub coś’.

    Zarywka - od zarywać ‘targać, szarpać’, dawniej też ‘udawać kogoś lub coś’; od zarywka ‘strumyk’.

    Zarywna - od zarywać ‘targać, szarpać’, dawniej też ‘udawać kogoś lub coś’.

    Zarywny - od zarywać ‘targać, szarpać’, dawniej też ‘udawać kogoś lub coś’.

    Zarywski - od zarywać ‘targać, szarpać’, dawniej też ‘udawać kogoś lub coś’.

    Zarzakiewicz - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarzałek - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarzanek - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarzawa - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarzawiecki - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarzecki - 1447 od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zarzeczak - 1685 od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zarzeczański - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zarzeczna - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzeczniak - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzeczny - 1400 od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzeczyński - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zarzeka - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzyc - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzycki - 1582 od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzyczański - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzyczna - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzyczny - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzyka - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzykowski - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzyna - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarzyński - 1798 od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste); od dawnego przymiotnika zarzeczny ‘leżący za rzeką’.

    Zarzyński - od żar ‘rozżarzone węgle; wysoka temperatura; upał’.

    Zarżał - 1679 od zarżeć ‘odezwać się rżeniem (o koniu).

    Zasacki - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’; od nazwy miejscowej Zasadne (nowosądeckie, gmina Kamienica).

    Zasad - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasada - 1419 od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadka - 1361 od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadna - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’; od przymiotnika zasadny ‘uzasadniony’.

    Zasadni - 1698 od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadnia - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadniewski - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadnik - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadny - 1681 od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’; od przymiotnika zasadny ‘uzasadniony’.

    Zasadowski - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadzeń - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadziak - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadzień - 1682 od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadzik - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadzin - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadziński - od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’.

    Zasadzki - 1703 od zasada ‘reguła, sposób postępowania’, dawniej ‘podstawa, fundament; przyczyna’; od nazwy miejscowej Zasadne (nowosądeckie, gmina Kamienica).

    Zasan - od za + (rzeką) Sanem.

    Zasański - od za + (rzeką) Sanem.

    Zasempa - od zasępić się ‘zasmucić się, spoważnieć’.

    Zasepa - od zasępić się ‘zasmucić się, spoważnieć’.

    Zasępa - od zasępić się ‘zasmucić się, spoważnieć’.

    Zasępiło - od zasępić się ‘zasmucić się, spoważnieć’.

    Zasiadczak - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiadczuk - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiadczyk - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiadkiewicz - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiadko - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiadła - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’; od dawnego zasiadły ‘osiadły’.

    Zasiadło - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’; od dawnego zasiadły ‘osiadły’.

    Zasiadły - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’; od dawnego zasiadły ‘osiadły’.

    Zasidko - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasieczna - od zasiek ‘sąsiek; przeszkoda lub ogrodzenie ze ściętych drzew’, dawniej też ‘wyrąbany znak, wrąb’, zasiekać ’naciąć; zabić’; od zasieczny.

    Zasieczny - od zasiek ‘sąsiek; przeszkoda lub ogrodzenie ze ściętych drzew’, dawniej też ‘wyrąbany znak, wrąb’, zasiekać ’naciąć; zabić’; od zasieczny.

    Zasied - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiedka - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiedko - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiek - od zasiek ‘sąsiek; przeszkoda lub ogrodzenie ze ściętych drzew’, dawniej też ‘wyrąbany znak, wrąb’, zasiekać ’naciąć; zabić’.

    Zasiekacz - 1452 od zasiek ‘sąsiek; przeszkoda lub ogrodzenie ze ściętych drzew’, dawniej też ‘wyrąbany znak, wrąb’, zasiekać ’naciąć; zabić’.

    Zasietko - od zasiedzieć ‘nabrać prawa własności przez zasiedzenie’.

    Zasiewski - od zasiewać ‘obsiewać’.

    Zasięgała - 1670 od zasięgać ‘czerpać coś z czegoś’, dawniej też ‘oganiać’.

    Zasim - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasimiuk - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasimowicz - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasimowski - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasimski - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasimuk - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasin - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasina - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasińczuk - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zasiński - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zaskalski - 1761 od nazwy miejscowej Zaskale (nowosądeckie, gmina Biały Dunajec).

    Zaskarski - od za skórą, zaskórny ‘znajdujący się pod skórą’.

    Zaskorski - od za skórą, zaskórny ‘znajdujący się pod skórą’.

    Zaskórnik - od za skórą, zaskórny ‘znajdujący się pod skórą’; od zaskórnik ‘wągier’, dawniej też ‘pasożyt skóry’.

    Zaskórski - od za skórą, zaskórny ‘znajdujący się pod skórą’.

    Zaskurski - od za skórą, zaskórny ‘znajdujący się pod skórą’.

    Zasława - od za + (rzeką) Sławą.

    Zasławna - od za + (rzeką) Sławą.

    Zasławniak - od za + (rzeką) Sławą.

    Zasławny - od za + (rzeką) Sławą.

    Zasławski - od za + (rzeką) Sławą.

    Zasłona - 1456 od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’.

    Zasłonek - od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’.

    Zasłonka - od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’; od zasłonka.

    Zasłonko - od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’; od zasłonka.

    Zasłonowski - od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’.

    Zasłoń - od zasłona ‘tkanina zasłaniająca’, też ze staropolskiego ‘niejasność, sen’, z gwarowego zacłona, zasłonić ‘zakryć’.

    Zasług - od zasługa ‘to, co godne uznania’, dawniej też ‘zapłata’.

    Zasłużny - od zasługa ‘to, co godne uznania’, dawniej też ‘zapłata’; od zasłużny ‘zasłużony’.

    Zasobniak - od zasobny ‘będący z tyłu, zadni; zamozny’.

    Zason - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasoniewicz - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasoń - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasoński - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasowa - od zasuwa, ze staropolskiego też zasowa ‘rygiel; zasuwana zasłona’.

    Zasowski - 1427 od nazwy miejscowej Zasów (tarnowskie, gmina Żyraków).

    Zasóń - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasówa - od zasuwa, ze staropolskiego też zasowa ‘rygiel; zasuwana zasłona’.

    Zaspa - od zaspa ‘pagórek utworzony przez padający śnieg’, może też zasypać ‘wypełnić coś, przykryć sypiąc’.

    Zaspicz - od zaspa ‘pagórek utworzony przez padający śnieg’, może też zasypać ‘wypełnić coś, przykryć sypiąc’.

    Zassowski - od nazwy miejscowej Zasów (tarnowskie, gmina Żyraków).

    Zastapiło - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastawa - od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić.

    Zastawiak - od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić.

    Zastawik - od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić.

    Zastawna - od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić; od staropolskiego zastawny ‘dotyczący zastawu’.

    Zastawniak - od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić; od staropolskiego zastawny ‘dotyczący zastawu’.

    Zastawnik - od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić; od staropolskiego zastawny ‘dotyczący zastawu’; od zastawnik ‘ten, kto przyjął zastaw’, dawniej też ‘zakładnik’.

    Zastawny - 1463 od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić; od staropolskiego zastawny ‘dotyczący zastawu’.

    Zastawski - od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić.

    Zastawy - od staropolskiego zastaw, zastawa ‘rzecz zastawiona’, zastawić.

    Zastąpiłło - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastąpiło - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastempowski - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastepa - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastepca - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić; od zastępca ‘osoba zastępująca kogoś’.

    Zastepiński - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastepowski - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastęp - 1391 od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastępa - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastępiński - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastępowic - 1398 od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastępowski - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastępski - od zastęp ‘oddział wojska’, dawniej też ‘wał ochronny’, zastąpić.

    Zastocki - od nazwy miejscowej Zastocze (kilka miejscowości).

    Zastrozna - od za strugą.

    Zastrozny - od za strugą.

    Zastrożna - od za strugą.

    Zastrożny - od za strugą.

    Zastróźna - od za strugą.

    Zastróźny - od za strugą.

    Zastróżna - od za strugą.

    Zastróżny - od za strugą.

    Zastruszna - od za strugą.

    Zastruszny - od za strugą.

    Zastrużna - od za strugą.

    Zastrużny - 1612 od za strugą.

    Zastryżna - od za strugą.

    Zastryżny - od za strugą.

    Zasucha - od za + nazwa miejscowa Sucha.

    Zasun - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasuniak - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasuń - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasuński - od zasunąć ‘zasłonić coś; zamknąć za pomocą zasuwy’.

    Zasuw - od zasuwa, ze staropolskiego też zasowa ‘rygiel; zasuwana zasłona’.

    Zasuwa - od zasuwa, ze staropolskiego też zasowa ‘rygiel; zasuwana zasłona’.

    Zasuwiak - od zasuwa, ze staropolskiego też zasowa ‘rygiel; zasuwana zasłona’.

    Zasuwik - od zasuwa, ze staropolskiego też zasowa ‘rygiel; zasuwana zasłona’.

    Zaswek - 1608 od za swe ‘za swoje, np. dziecko’.

    Zasybski - od zasypka ‘substancja miałka’, zasypać.

    Zasypka - od zasypka ‘substancja miałka’, zasypać.

    Zasypski - od zasypka ‘substancja miałka’, zasypać.

    Zaszczak - od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaszczok - (Śl) od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaszczuk - od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaszewicz - od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaszewski - od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaszkiewicz - od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaszkowicz - od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaszkowski - od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaszła - od zaszły ‘który zaszedł; zestarzały’.

    Zaszły - od zaszły ‘który zaszedł; zestarzały’.

    Zaszna - 1399 od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaśkiewicz - od imion na Za-, typu Zachariasz.

    Zaśko - od imienia Zosim, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Zosimos, od zosis ‘pas, rzemień’ + przyrostek imos.

    Zaśpiał - od zaspa ‘pagórek utworzony przez padający śnieg’, może też zasypać ‘wypełnić coś, przykryć sypiąc’.

    Zaśpicz - od zaspa ‘pagórek utworzony przez padający śnieg’, może też zasypać ‘wypełnić coś, przykryć sypiąc’.

    Zataj - od zataić ‘utrzymać w tajemnicy’.

    Zatajczak - od zataić ‘utrzymać w tajemnicy’.

    Zatajski - od zataić ‘utrzymać w tajemnicy’.

    Zatar - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatara - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatarski - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatka - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zatke - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zatkiewicz - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zatko - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zatkowski - od zad ‘pośladki’, dawniej też ‘tył’ lub też od zadać ‘dać z góry; wyznaczyc coś; dać do zażycia’, dawniej też ‘oskarżyć; dać, oddać; wyłożyć kartę w grze’.

    Zatłoka - 1642 od zatłóka ‘omasta z sadła’, zatłoczyć ‘zapchać’.

    Zatłokiewicz - od zatłóka ‘omasta z sadła’, zatłoczyć ‘zapchać’.

    Zatłokowicz - 1683 od zatłóka ‘omasta z sadła’, zatłoczyć ‘zapchać’.

    Zatoka - od zatoka ‘zakręt, zakole’, zatoczyć.

    Zaton - od zatonąć; toń ‘głębia wodna’, dawniej przenośnie też ‘krytyczne położenie’.

    Zatonow - od zatonąć; toń ‘głębia wodna’, dawniej przenośnie też ‘krytyczne położenie’.

    Zatoń - od zatonąć; toń ‘głębia wodna’, dawniej przenośnie też ‘krytyczne położenie’.

    Zatoński - od zatonąć; toń ‘głębia wodna’, dawniej przenośnie też ‘krytyczne położenie’.

    Zator - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatora - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatorka - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatorki - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatorowski - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatorski - 1415 od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zaturski - od zator ‘zastawa, zapora’ lub od nazwy miasta Zator (katowickie) lub od za torem.

    Zatwardnicki - od zatwardzać, zatwardnieć.

    Zatwardowicz - od zatwardzać, zatwardnieć.

    Zatwardzicki - od zatwardzać, zatwardnieć.

    Zatwardziński - od zatwardzać, zatwardnieć.

    Zatwarnicki - od zatwardzać, zatwardnieć.

    Zatwarski - od zatwardzać, zatwardnieć.

    Zatwornicki - od zatwardzać, zatwardnieć.

    Zatycki - od zatykać ‘zamknąć otwór; umieścić coś’, dawniej też ‘wyznaczyć, wytknąć; zamknąć’, zatyka ‘zatyczka’.

    Zatyczyc - od zatykać ‘zamknąć otwór; umieścić coś’, dawniej też ‘wyznaczyć, wytknąć; zamknąć’, zatyka ‘zatyczka’.

    Zatyka - od zatykać ‘zamknąć otwór; umieścić coś’, dawniej też ‘wyznaczyć, wytknąć; zamknąć’, zatyka ‘zatyczka’.

    Zatylna - od dawnego zatylny ‘tylny’.

    Zatylny - od dawnego zatylny ‘tylny’.

    Zatyna - od za + dawne tyn, tyna ‘ogrodzenie z gałęzi’.

    Zatynajko - od za + dawne tyn, tyna ‘ogrodzenie z gałęzi’.

    Zatynna - od za + dawne tyn, tyna ‘ogrodzenie z gałęzi’.

    Zatynny - od za + dawne tyn, tyna ‘ogrodzenie z gałęzi’.

    Zauliczna - od zauliczny ‘leżący za ulicą’.

    Zauliczny - od zauliczny ‘leżący za ulicą’.

    Zaus - od niemieckiej nazwy osobowej Saus, ta od średnio-wysoko-niemieckiego süs ‘hałas, wrzask’.

    Zauss - od niemieckiej nazwy osobowej Saus, ta od średnio-wysoko-niemieckiego süs ‘hałas, wrzask’.

    Zausz - od niemieckiej nazwy osobowej Saus, ta od średnio-wysoko-niemieckiego süs ‘hałas, wrzask’.

    Zauszkiewicz - od zausznik, zauszek ‘powiernik’, dawniej też ‘kolczyk’.

    Zauszniewski - od zausznik, zauszek ‘powiernik’, dawniej też ‘kolczyk’.

    Zausznik - od zausznik, zauszek ‘powiernik’, dawniej też ‘kolczyk’.

    Zautyński - 1432 od nazwy miejscowej Zahutyń (krośnieńskie, gmina Zagórz).

    Zautyński - od nazwy miejscowej Zahutyń (krośnieńskie, gmina Zagórz).

    Zawacki - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawada - 1410 od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadaj - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadecki - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadewicz - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadiak - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadija - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadil - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadjasz - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadka - 1553 od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od Zawadka.

    Zawadki - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od zawadka.

    Zawadkiewicz - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od Zawadka.

    Zawadko - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od zawadka.

    Zawadło - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od zawadło ‘zawada; brzemię’.

    Zawadnik - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od dawnego zawadny ‘zawadzający’.

    Zawadny XV w. - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od dawnego zawadny ‘zawadzający’.

    Zawado - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od zawadka.

    Zawadowicz - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od zawadka.

    Zawadowski - 1736 od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od nazwy miejscowej Zawadów (lubelskie, gmina Puchaczów).

    Zawadów - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne); od nazwy miejscowej Zawadów (lubelskie, gmina Puchaczów).

    Zawadski - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawaduch - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadyl - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadyński - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadzak - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadzanko - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadziak - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadzicz - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadzik - 1489 od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadziłło - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadziło - 1469 (KrW) od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadziński - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawadzki - 1382 od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawal - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawala - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalak - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalanka - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawaleń - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawaleński - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalewski - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawali - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalich - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalidroga - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalij - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalik - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalinoga - 1489 od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawaliński - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalis - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalisz - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawaliszyn - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawaliuch - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawall - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawallich - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalna - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalniak - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalnicki - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalnik - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalniuk - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalny - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalo - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalonka, m. - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawalski - 1683 od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’ lub od nazwy miejscowej Zawale (kilak miejscowości).

    Zawaluk - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawał - 1347 od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawała - 1424 od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawałczycz - 1467 (KrW) od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawałek - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawałka - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawałkiewicz - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawałko - 1439 (KrW) od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawałło - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawało - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawałowicz - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawałowski - od zawał, od staropolskiego zawała ‘zawalenie się’, zawalić ‘zasypać, ukryć’.

    Zawar - od dawnego zawarzyć ‘zagotować się, zawrzeć’, zawar ‘coś wygotowanego’.

    Zawara - od dawnego zawarzyć ‘zagotować się, zawrzeć’, zawar ‘coś wygotowanego’.

    Zawaracki - od dawnego zawarzyć ‘zagotować się, zawrzeć’, zawar ‘coś wygotowanego’.

    Zawarczyński - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawardka - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawardko - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawardziej - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawardzin - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawarski - od dawnego zawarzyć ‘zagotować się, zawrzeć’, zawar ‘coś wygotowanego’.

    Zawartczyński - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawarti - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawartka - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawartko - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawartowicz - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawartowski - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawarty - 1430 od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawarus - od dawnego zawarzyć ‘zagotować się, zawrzeć’, zawar ‘coś wygotowanego’.

    Zawaryński - od dawnego zawarzyć ‘zagotować się, zawrzeć’, zawar ‘coś wygotowanego’.

    Zawatka - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawatkiewicz - od zawada ‘przeszkoda’, dawniej też ‘kora; skaza’ lub od nazwy miejscowej Zawada (liczne).

    Zawer - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zaweracz - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zawerski - od zawierać dawniej ‘zamykać’ lub od nazwy miejscowej Zawierów (rzeszowskie, gmina Wielopole Skrzyńskie).

    Zawerta - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawerty - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawerucha - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawialicz - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawialow - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawialów - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawialski - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawiała - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawiałow - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawiałów - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawias - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiasa - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiasiński - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiasko - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiasz - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiązała - od zawiązały ‘krępy, przysadzisty’, zawiązać ‘zrobic supeł, węzeł; zorganizować, utworzyć; łączyć się w grupę’.

    Zawiązałek - od zawiązały ‘krępy, przysadzisty’, zawiązać ‘zrobic supeł, węzeł; zorganizować, utworzyć; łączyć się w grupę’.

    Zawiązały - od zawiązały ‘krępy, przysadzisty’, zawiązać ‘zrobic supeł, węzeł; zorganizować, utworzyć; łączyć się w grupę’.

    Zawichoski - 1324 od nazwy mioasta Zawichost (tarnobrzeskie).

    Zawichost - 1333 od nazwy mioasta Zawichost (tarnobrzeskie).

    Zawichowski - od nazwy mioasta Zawichost (tarnobrzeskie).

    Zawicki - od nazwy miejscowej Zawidz (płockie, gmina Zawidz).

    Zawidczak - od staropolskiego zawidzieć, zawidować ‘zazdrościć’.

    Zawidla - od staropolskiego zawidzieć, zawidować ‘zazdrościć’, od zawidlewy ‘zawistnik’.

    Zawidlak - od staropolskiego zawidzieć, zawidować ‘zazdrościć’, od zawidlewy ‘zawistnik’.

    Zawidło - od staropolskiego zawidzieć, zawidować ‘zazdrościć’, od zawidlewy ‘zawistnik’.

    Zawidniak - od staropolskiego zawidzieć, zawidować ‘zazdrościć’.

    Zawidow - od staropolskiego zawidzieć, zawidować ‘zazdrościć’.

    Zawidowicz - od staropolskiego zawidzieć, zawidować ‘zazdrościć’.

    Zawidowski - od staropolskiego zawidzieć, zawidować ‘zazdrościć’.

    Zawidzki - od nazwy miejscowej Zawidz (płockie, gmina Zawidz).

    Zawieja - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’.

    Zawiejski - od zawieja ‘śnieżyca połączona z silnym wiatrem; wichura’ lub od przymiotnika zawiejski ‘ znajdujący się poza wsią’.

    Zawiela - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawielak - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawielew - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawieliński - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawielski - 1756 od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawieluk - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawiera - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zawieracz - od zawierać dawniej ‘zamykać’; od zawieracz ‘ten, co zamyka’.

    Zawierajko - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zawierski - 1628 od zawierać dawniej ‘zamykać’ lub od nazwy miejscowej Zawierów (rzeszowskie, gmina Wielopole Skrzyńskie).

    Zawiert - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawierta - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawiertowski - od zawarty ‘znajdujący się w czymś; zamknięty, skryty’.

    Zawieruch - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawierucha - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawierucho - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawieruchowski - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawieruszka - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawieruszko - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawieruszyński - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawierycha - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawierzucha - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawiesienko - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiesigęba - 1460 od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiesimost - 1423 od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiesiński - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawieska, m. - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiesko - 1577 od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawiesny - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawieszewski - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawieszowski - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawieszyński - od zawiasa, zawias ‘przegub metalowy do zawieszania drzwi i okien’ też ‘staw kostny’, zawiesić ‘umocować coś w pozycji wiszącej; wstrzymać, odłożyć na później’.

    Zawija - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’.

    Zawijacz - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawijacz ‘ten, kto zawija’.

    Zawikost - 1333 od nazwy mioasta Zawichost (tarnobrzeskie).

    Zawikowski - od nazwy mioasta Zawichost (tarnobrzeskie).

    Zawila - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawilak - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawilewicz - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawilik - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiliński - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawilla - (Śl) od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawilski - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiła, m. - 1673 od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiła-Michoń - złożenia brak; Zawiła, m. 1673 od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’; Michoń 1399 od imienia Michał, też od imion na Mi-, typu Miłosław, Mirosław.

    Zawiła-Niedźwiecki - złożenia brak; Zawiła, m. 1673 od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’; Niedźwiecki 1565 od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Zawiłek - 1500 od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiłkowski - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiłła - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiłło - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiło - 1449 od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiłowicz - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiłowski - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiłów - od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiły - 1470 od zawijać ‘otulac, owijać w coś; podwijać brzeg’; od zawiły ‘trudny; kręty’.

    Zawiola - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawiolak - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawiolla - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawioła - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawiołka - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawiołkowski - od zawiać, zawiany ‘pijany’.

    Zawionsek - (Śl) od zawiązały ‘krępy, przysadzisty’, zawiązać ‘zrobic supeł, węzeł; zorganizować, utworzyć; łączyć się w grupę’.

    Zawionzek - (Śl) od zawiązały ‘krępy, przysadzisty’, zawiązać ‘zrobic supeł, węzeł; zorganizować, utworzyć; łączyć się w grupę’.

    Zawiór - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zawira - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zawirczuk - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zawirecki - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zawirowski - od zawierać dawniej ‘zamykać’.

    Zawirski - od zawierać dawniej ‘zamykać’ lub od nazwy miejscowej Zawierów (rzeszowskie, gmina Wielopole Skrzyńskie).

    Zawirucha - od zawierucha ‘silny wiatr’, dawniej też ‘człowiek porywczy, zawadiaka’.

    Zawis - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawisa - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawisiak - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawisiakiewicz - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawisiański - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawisiński - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawisiukiewicz - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawiski - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawisko - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’.

    Zawisla - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawislak - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawislan - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawislański - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawisliński - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawislok - (Śl) od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawisła - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawisłański - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawisław - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą; od zawisły z nawiązaniem do nazw osobowych na sław.

    Zawisławski - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą; od zawisły z nawiązaniem do nazw osobowych na sław.

    Zawisło - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawisłok - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą.

    Zawisłowski - od zawisać, zawisnąć ‘zostać powieszonym’, zawisły ‘podlegający czemuś, podległy’ lub od za + nazwa (rzeki) Wisłą; od zawisły z nawiązaniem do nazw osobowych na sław.

    Zawist XII w. - od zawiść, ze staropolskiego zawiścić ‘zazdrościć’, też od zawistny ‘czujący nienawiść, zazdrość’.

    Zawista - od zawiść, ze staropolskiego zawiścić ‘zazdrościć’, też od zawistny ‘czujący nienawiść, zazdrość’.

    Zawistański - od nazwy miejscowej Zawisty (kilka wsi, Maz).

    Zawistewski - od nazwy miejscowej Zawisty (kilka wsi, Maz).

    Zawistowicz - od zawiść, ze staropolskiego zawiścić ‘zazdrościć’, też od zawistny ‘czujący nienawiść, zazdrość’.

    Zawistowski - 1466 od nazwy miejscowej Zawisty (kilka wsi, Maz).

    Zawisz - 1352 od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawisza - 1214 od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawisza-Jarecki - złożenia brak; Zawisza 1214 od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’; Jarecki 1600 od nazwy miejscowej Jarki (bydgoskie, gmina Rojewo).

    Zawiszak - od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawiszewic - 1432 od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawiszewski - od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawiszka - 1392 od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawiszko - 1428 od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawiszlak - od za Wisłą.

    Zawiszowski - od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawiszyc - 1443 od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawiszyn - 1431 od zawiszać, zawisać ‘zawieszać’.

    Zawiślak - 1741 od za Wisłą.

    Zawiślakiewicz - od za Wisłą.

    Zawiślan - od za Wisłą.

    Zawiślański - od za Wisłą.

    Zawiślarz - od za Wisłą.

    Zawiślewski - od za Wisłą.

    Zawiśliński - od za Wisłą.

    Zawiślok - (Śl) od za Wisłą.

    Zawita - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitaj - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitalski - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitarz - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitasz - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitaż - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitek - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitkowski - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitniewicz - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitowski - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawitus - od zawitać ‘przybyć’.

    Zawłocki - od staropolskiego zawłoka ‘powłoka’, też ‘włóczęga’.

    Zawłodzki - od staropolskiego zawłoka ‘powłoka’, też ‘włóczęga’.

    Zawłoka - 1408 od staropolskiego zawłoka ‘powłoka’, też ‘włóczęga’.

    Zawoda - (Śl) od za wodą lub od zawada ‘przeszkoda’.

    Zawodka - (Śl) od za wodą lub od zawada ‘przeszkoda’.

    Zawodna - od za wodą; od zawodny ‘leżący za wodą’.

    Zawodni - 1625 od za wodą; od zawodny ‘leżący za wodą’.

    Zawodnia - od za wodą; od zawodny ‘leżący za wodą’.

    Zawodniak - 1786 od za wodą; od zawodny ‘leżący za wodą’.

    Zawodnik - od za wodą; od zawodny ‘leżący za wodą’ lub od zawodnik ‘biorący udział w zawodach’.

    Zawodniok - (Śl) od za wodą; od zawodny ‘leżący za wodą’.

    Zawodny - od za wodą; od zawodny ‘leżący za wodą’.

    Zawodowicz - od za wodą.

    Zawodowski - od za wodą.

    Zawodziak - od za wodą.

    Zawodzian - od za wodą.

    Zawodzijasz - od za wodą.

    Zawodzik - od za wodą.

    Zawodziński - od za wodą.

    Zawodzki - od za wodą.

    Zawodzyński - od za wodą.

    Zawojak - od nazwy miejscowej Zawoja (bielskie, gmina Zawoja).

    Zawojek - od nazwy miejscowej Zawoja (bielskie, gmina Zawoja); lub od zawojek ‘kobiecy strój na głowę’.

    Zawojowski - od nazwy miejscowej Zawoja (bielskie, gmina Zawoja).

    Zawojski - 1488 od nazwy miejscowej Zawoja (bielskie, gmina Zawoja).

    Zawol - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawolas - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawoleński - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawolik - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawoliński - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawolniak - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawolnik - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawolski - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawoluk - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawoł - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawołański - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawołek - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawołoka - od staropolskiego zawłoka ‘powłoka’, też ‘włóczęga’.

    Zawołokin - od staropolskiego zawłoka ‘powłoka’, też ‘włóczęga’.

    Zawołowicz - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawor - 1427 od zawora, ze staropolskiego zawor ‘zasuwa drewniana; miejsce zamknięte’.

    Zawora - 1430 od zawora, ze staropolskiego zawor ‘zasuwa drewniana; miejsce zamknięte’.

    Zaworek - od zawora, ze staropolskiego zawor ‘zasuwa drewniana; miejsce zamknięte’.

    Zaworka - od zawora, ze staropolskiego zawor ‘zasuwa drewniana; miejsce zamknięte’.

    Zaworotiuk - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zaworotna - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zaworotniak - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zaworotnik - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zaworowski - od nazwy miejscowej Zawory (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Zaworski - 1454 od nazwy miejscowej Zawory (poznańskie, gmina Książ Wielkopolski).

    Zawort - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zaworta - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawortowicz - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawół - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawór - od zawora, ze staropolskiego zawor ‘zasuwa drewniana; miejsce zamknięte’.

    Zawórka - od zawora, ze staropolskiego zawor ‘zasuwa drewniana; miejsce zamknięte’.

    Zawrocki - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawrot - 1386 od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawrotiuk - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawrotna - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawrotniak - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawrotnik - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawrotny - od zawrót ‘zawrócenie; nawrócenie; zmiana kierunku ruchu’.

    Zawryd - od niemieckich nazw osobowych Siegfried, Sigifrith.

    Zawrynowicz - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrysiewicz - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzał - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzek - 1479 od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzel - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzeł - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzewski - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzy - 1464 od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzygraj - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzyjata - 1453 od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzyk - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzykaj - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzykraj - 1395 od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzykrajowic - 1427 od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzykrak - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzykrej - (Pom) od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzykrój - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawrzyński - od zawrzeć ‘gotować się, zamknąć’.

    Zawuł - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawuła - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawuszczak - od zawołać ‘krzyknąć’, dawniej ‘powołać na stanowisko’.

    Zawył - 1706 od zawyć.

    Zaza - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazel - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazgórnik - (Śl) od za + góra ‘mieszkajacy za górą’.

    Zaziabło - od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zaziąbł - od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zaziąbła - od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zaziąbło - 1523 od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zaziel - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zaziembłowski - od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zaziębła - od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zaziębło - 1488 od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zaziębłowski - od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zaziński - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazio - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazon - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazoniak - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazoniuk - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazoń - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazula - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazulak - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazulczak - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazulicz - 1551 od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazulin - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazuliński - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazulka - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazulkiewicz - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazulok - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazulski - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazułczak - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazun - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazuniak - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazuniuk - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zazyla - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zazylicz - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zaźdzyk - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zaźko - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zaźlak - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zaża - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażdrzyk - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażdzyk - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażdzykowski - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażdżyk - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażdżykowski - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażecki - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zażembłowski - od zaziębły ‘zaziębiony, zastygły’, zaziębić.

    Zażko - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażkowski - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażlak - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zażnicki - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Zażulak - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zażuliński - od zazula, zezula ‘kukułka’.

    Zażycki - od dawnego zarzecze ‘miejsce za rzeką’ lub od nazwy miejscowej Zarzecze (częste).

    Zażykowski - od gwarowego zaza, zaża ‘zorza, łuna na niebie’.

    Ząb - 1285 od ząb.

    Ząbakowski - od ząb.

    Ząbal - od ząb.

    Ząbala - od ząb.

    Ząbalski - od ząb.

    Ząbała - od ząb.

    Ząbarski - od ząb.

    Ząbczak - od ząb.

    Ząbczuk - od ząb.

    Ząbczyk - od ząb.

    Ząbczyński - od ząb.

    Ząbec - od ząb.

    Ząbecki - od nazwy miejscowej Ząbki (wieś, skierniewickie, gmina Domosin; miasto, warszawskie, gmina Zabki).

    Ząbek - 1400 od ząb; ząbek.

    Ząber - 1601 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząberek - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbicki - od ząb.

    Ząbiec - 1403 od ząb.

    Ząbielski - od ząb.

    Ząbik - 1595 od ząb.

    Ząbkiewicz - od ząb.

    Ząbko - 1421 od ząb.

    Ząbkowicz - 1697 od ząb.

    Ząbkowski - 1406 od nazw miejscowych typu Ząbki, Ząbków, Ząbkowice.

    Ząbol - od ząb.

    Ząboł - od ząb.

    Ząborek - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząborowski - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbowicz - od ząb.

    Ząbr - 1398 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrek - 1532 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbron - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbroń - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrowicz - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrowski - 1631 od nazwy miejscowej Ząbrowo (kilka miejscowości).

    Ząbrski - 1394 od nazwy miejscowej Ząbrsko, dziś Zemsko (gorzowskie, gmina Bledzew).

    Ząbrzec - 1441 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrzoch - 1454 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrzosz - 1402 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrzowic - 1441 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrzuch - 1466 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrzyc - 1470 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrzych - 1628 od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbrzyk - od staropolskiego ząbr ‘choroba dziąseł’, też od staropolskiego ząbrz, ząbr ‘żubr’.

    Ząbski - od ząb.

    Ządałek - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć; pożądać’.

    Ządek - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć; pożądać’.

    Ządełek - od żądło ‘narząd kłujący u samic niektórych owadów’.

    Ządka - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć; pożądać’.

    Ządlak - od żądło ‘narząd kłujący u samic niektórych owadów’.

    Ządło - od żądło ‘narząd kłujący u samic niektórych owadów’.

    Ządłowski - od żądło ‘narząd kłujący u samic niektórych owadów’.

    Ządziuk - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć; pożądać’.

    Zątak - od żąć ‘ścinać zboże’, żęć ‘skoszone zboże’, żęty.

    Zątek - od żąć ‘ścinać zboże’, żęć ‘skoszone zboże’, żęty.

    Zązel - 1683 od zązel ‘nudziarz, gderacz’.










     

    wrzesień 2008 r. - 4 listopad 2009 r.


    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005