<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Pó - Py

    pozostałe w kolejnych rozdziałach na dole listy rozdziałów



    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997



    Póda - od podać ‘dać, przekazać’.

    Pógrabia - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Pójdak - od pójść, pójdę.

    Pójdzik - od pójść, pójdę.

    Póka - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pókała - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pól - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pólakowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’ lub od nazwy miejscowej Pólko (kilka miejscowości).

    Pólrola - od półrola ‘połowa roli’.

    Półaczewski - od nazwy miejscowej Pułaczów (kieleckie, gmina Raków).

    Półaszewski - od nazwy miejscowej Pułaczów (kieleckie, gmina Raków).

    Póławnik - od półławnik ‘kmieć posiadający pół łanu’.

    Póławski - od nazwy miasta Puławy (lubelskie).

    Półbeczko - od półbeczek, półbeczka ‘naczynie o połowę mniejsze niż beczka’.

    Półbrat - od staropolskiego półbrat ‘brat przyrodni’.

    Półbratek - 1692 od staropolskiego półbrat ‘brat przyrodni’.

    Półchleb - od pół + chleb(a).

    Półchleba - od pół + chleb(a).

    Półchłopak - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Półchłopek - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Półchłopień - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Półchłopko - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Półchopek - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Półcieniak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Półcik - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Półczyński - od nazwy miejscowej Połczyno (gdańskie, gmina Puck).

    Półćwiartek - od półćwiartek ‘połowa ćwierci; długi a wąski pas ziemi’.

    Półdworanin - od pół + dworzanin.

    Półeć - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Półgarbia - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgarbiak - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgąsek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Półgensek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Półgęs - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Półgęsek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Półgęś - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Półgrab - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgrabek - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgrabi - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgrabia - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgrabiak - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgrabicz - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgrabik - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgrabin - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgrabski - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Półgreszewicz - od półgroszek ‘moneta o wartości połowy grosza’.

    Półgrosiewicz - od półgroszek ‘moneta o wartości połowy grosza’.

    Półgroszek - od półgroszek ‘moneta o wartości połowy grosza’.

    Półgroszewicz - od półgroszek ‘moneta o wartości połowy grosza’.

    Półjan - od pół + imię Jan.

    Półjanowicz - od pół + imię Jan.

    Półjanowski - od pół + imię Jan.

    Półka - 1712 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’; lub od półka.

    Półkoń - 1489 od pół + koń.

    Półkopek - 1416 od półkopek ‘połowa kopy, 30 sztuk’.

    Półkoszek - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Półkosznik - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Półkośniak - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Półkośnik - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Półkotycki - od nazwy miejscowej Półkotycze (KrW).

    Półkowiak - od pułk ‘oddział wojska’.

    Półkownik - od pułkownik, dawniej półkownik.

    Półkowski - od pułk ‘oddział wojska’.

    Półkozic - zapewne od nazwy herbu, ta od pół + koza ‘na wpół koza’; nazwa heraldyczna.

    Półkról - od pół + król.

    Półmiarek - od półmiarek ‘miara, ósma część kłody’.

    Półmis - od półmisek ‘owalne naczynie przypominające duży płytki talerz’.

    Półośnik - od pół + ośnik.

    Półpanek - od półpanek ‘człowiek udający pana’.

    Półrawski - od pół + nazwa Rawski.

    Półrol - od półrola ‘połowa roli’.

    Półrola - od półrola ‘połowa roli’.

    Półrolczak - od półrola ‘połowa roli’.

    Półrolczyk - od półrola ‘połowa roli’.

    Półrolniczak - od półrola ‘połowa roli’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Półrolniczek - od półrola ‘połowa roli’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Półrolnik - od półrola ‘połowa roli’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Półról - od półrola ‘połowa roli’.

    Półrul - od półrola ‘połowa roli’.

    Półtalarczyk - od półtalarczyk ‘moneta wartości pół talara’.

    Półtarowicz - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtarzycki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtawski - od nazw miejscowych Połtawa, Pułtawa.

    Półterak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półterzycki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtoracki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtoraczek - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtoraczyk - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtoraj - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorak - 1669 od półtora ‘jeden i pół’; od półtorak ‘rodzaj miodu pitnego; szeroki wóz’.

    Półtorakiewicz - od półtora ‘jeden i pół’; od półtorak ‘rodzaj miodu pitnego; szeroki wóz’.

    Półtorakowski - od półtora ‘jeden i pół’; od półtorak ‘rodzaj miodu pitnego; szeroki wóz’.

    Półtoranos - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorczak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorczyk - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorek - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorniak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtornik - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtoroczyk - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorolnik - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorynów - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorzacki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorzecki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtorzycki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtoszek - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtotak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtowicz - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtowski - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtożycki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtórzycki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półtrak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półturzycki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Półzagrodnik - od pół + zagrodnik.

    Półzięć - od pół + zięć.

    Półzimek - 1792 od pół + zima.

    Pópke - (Pom) od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pórczyński - od nazwy miejscowej Porczyny (sieradzkie, gmina Poddębice).

    Pórecki - od porkać ‘ukłuć, żgnąć’ lub od porka ‘rodzaj zupy owocowej’.

    Pórkowski - od porkać ‘ukłuć, żgnąć’ lub od porka ‘rodzaj zupy owocowej’.

    Pórzecki - od nazwy miejscowej Porzecze (kilka wsi).

    Pórzycki - od nazwy miejscowej Porzecze (kilka wsi).

    Póstułka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pótorak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Pówidzki - od nazwy miejscowej Powidz (konińskie, gmina Witkowo).

    Pózio - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’; też od puź ‘serce; rybka’.

    Późna - od staropolskiego poździe ‘późno’; od późny.

    Późniak - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Późniakowski - od staropolskiego poździe ‘późno’;

    Późnicki - od staropolskiego poździe ‘późno’;

    Późniecki - od staropolskiego poździe ‘późno’;

    Późnieński - od staropolskiego poździe ‘późno’;

    Późniewski - od staropolskiego poździe ‘późno’;

    Późnik - od staropolskiego poździe ‘późno’;

    Późnikiewicz - od staropolskiego poździe ‘późno’;

    Późny - od staropolskiego poździe ‘późno’; od późny.

    Póżarlik - od pożarły, pożreć, pożarty.

    Póżerski - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Póżniak - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Póżniakowski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Póżniecki - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Póżniejewski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Póżniewski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Póżnikiewicz - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Póżny - od staropolskiego poździe ‘późno’; od późny.

    Póżycki - od nazwy miejscowej Porzecze (kilka wsi).

    Prabucki - 1626 od nazwy miasta Prabuty (elbląskie).

    Prabudzki - od nazwy miasta Prabuty (elbląskie).

    Prac - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Praca - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracajło - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracało - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracek - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracel - od precel, pracel ‘obwarzanek’.

    Pracewicz - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Prach - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Pracharczyk - od pracharz ‘żebrak’.

    Pracharenko - od pracharz ‘żebrak’.

    Pracharz - od pracharz ‘żebrak’.

    Prachatko - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Prachawski - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Pracher - od pracharz ‘żebrak’.

    Pracheta - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Prachetka - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Prachiński - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Prachnar - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prachniak - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prachniar - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prachnic - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prachniewski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prachoński - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Prachor - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prachor - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Prachota - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Prachownik - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Prachowski - od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Pracht - od niemieckich nazw osobowych Pracht, Prücht, te od średnio-wysoko-niemieckiego bracht ‘krzyk, hałas, wrzask’ lub od dolnoniemieckiego pracht ‘przepych, okazałość’.

    Prachta - od niemieckich nazw osobowych Pracht, Prücht, te od średnio-wysoko-niemieckiego bracht ‘krzyk, hałas, wrzask’ lub od dolnoniemieckiego pracht ‘przepych, okazałość’.

    Prachtel - od niemieckich nazw osobowych Pracht, Prücht, te od średnio-wysoko-niemieckiego bracht ‘krzyk, hałas, wrzask’ lub od dolnoniemieckiego pracht ‘przepych, okazałość’; od niemieckiej nazwy osobowej Prachtel.

    Prachtl - od niemieckich nazw osobowych Pracht, Prücht, te od średnio-wysoko-niemieckiego bracht ‘krzyk, hałas, wrzask’ lub od dolnoniemieckiego pracht ‘przepych, okazałość’.

    Prachtor - od niemieckich nazw osobowych Pracht, Prücht, te od średnio-wysoko-niemieckiego bracht ‘krzyk, hałas, wrzask’ lub od dolnoniemieckiego pracht ‘przepych, okazałość’; od niemieckiej nazwy osobowej Prachter. Prachut 1405 od nazw osobowych na Pra-, typu Prakseda, lub od prach ‘zupełnie, doszczętnie’.

    Praciak - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracik - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracikowski - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Praciuk - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracjuk - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracki - 1421 od nazwy miejscowej Pracze (kilka miejscowości).

    Prackiewicz - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracoch - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracon - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracoń - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracoś - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracowiak - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracowicz - 1545 od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracowita - od praca ‘wysiłek, trud’; od pracowity

    Pracowity - od praca ‘wysiłek, trud’; od pracowity.

    Pracownik - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracowski - 1699 od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracuch - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracucik - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracuk - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracuta - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracuto - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracyk - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracyszyn - od praca ‘wysiłek, trud’.

    Pracz - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczanowski - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczek - 1432 od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczka - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczke - (Pom) od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczkiewicz - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczko - 1478 od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczkowski - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczna - 1424 od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczuk - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczukowski - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczyk - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praczyński - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Prać - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Pradczyk - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Prade - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradel - 1391 od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Pradela - od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Pradelak - od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Pradella - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Pradello - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Pradellok - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Pradelo - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Pradelok - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Prader - od niemieckiej nazwy osobowej Preder, ta od prado ‘łąka’, präder ‘pilnujący łąk gminnych’.

    Pradil - 1398 od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Pradiuch - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradiuk - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradiuszyk - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradko - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradkowiak - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradleski - od nazwy miejscowej Pradła (częstochowskie, gmina Kroczyce).

    Pradlewski - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradlik - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradło - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’; od pradło ‘bielizna, szmaty’.

    Pradnich - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradnik - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradnikowski - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Prado - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradola - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradon - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradoń - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradowski - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Praduk - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradun - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Praduń - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Praduszyk - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradyszczuk - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradziad - 1789 od pradziad.

    Pradziadowicz - od pradziad.

    Pradziedowicz - od pradziad.

    Pradziński - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradzioch - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradzisz - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradziuch - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradziuk - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradziuszyk - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Pradzki - od nazwy miejscowej Pracze (kilka miejscowości).

    Pradzyński - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Praeissner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prafic - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Praficz - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Prafiniuk - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Prafis - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Prafka - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Prafman - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Prafus - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Prag - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Praga - 1265 od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragaciński - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragacz - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragał - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragan - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prager - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragert - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragiel - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragieła - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragiński - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragło - (Śl) od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy); od pragły ‘suchy, wysuszony’.

    Pragłowski - od nazwy miejscowej Pręgowo (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Pragnąca - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragnący - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragne - (Śl) od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragniacy - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragniąca - (Śl) od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragniący - (Śl) od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragol - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragska - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Pragski - od nazwy miejscowej Praga (część Warszawy, dzielnica Praga-Północ).

    Praha - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prahl - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Praibisz - od niemieckiej nazwy osobowej Preibisch, ta ze słowiańskiego Pribislav.

    Praidl - od niemieckiej nazwy osobowej Preidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego bridel ‘lejce, wodze’.

    Prais - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Praisnar - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Praisner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Praiss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Praiznar - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Praizner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Praj - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Prajbisz - od niemieckiej nazwy osobowej Preibisch, ta ze słowiańskiego Pribislav.

    Prajel - od niemieckiej nazwy osobowej Preil, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego brüel ‘moczar, miejsce podmokłe’.

    Prajel - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Prajer - od niemieckiej nazwy osobowej Preier, ta od górnoniemieckiego Paier, z Braurer ‘piwowar’ lub z łacińskiego prior ‘przeor’.

    Prajer - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Prajłowski - od nazwy miejscowej Prejłowo (olsztyńskie, gmina Purda).

    Prajnar - od niemieckich nazw osobowych Prein, Preiner, te od nazwy miejscowej Prein.

    Prajnert - od niemieckich nazw osobowych Prein, Preiner, te od nazwy miejscowej Prein.

    Prajniger - od niemieckiej nazwy osobowej Preiniger, ta od imion złozonych na Brun-.

    Prajnowski - od niemieckich nazw osobowych Prein, Preiner, te od nazwy miejscowej Prein.

    Prajoszek - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Prajs - 1663 od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prajski - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prajsner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prajss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prajś - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prajzendanc - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Preisen, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prisen ‘pochwalać’ + tanz ‘taniec’.

    Prajzer - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prajzler - od niemieckiej nazwy osobowej Preissler,ta od średnio-wysoko-niemieckiego pris ‘godny pochwały’.

    Prajznar - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prajzner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prajżner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prak - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Prakowski - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Praks - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Praksa - 1357 od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Prakseda - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Praksedowicz - 1680 od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Praksik - 1679 od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Praksza - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Praktyk - 1627 od praktyk ‘człowiek doświadczony, biegły’.

    Pral - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralak - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralej - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralewski - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralicki - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralicz - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralik - 1589 od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Prall - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralla - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralle - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pralniczyk - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Prał - 1589 od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Prała - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Prałacki - od prałat, ze staropolskiego prałat, przełat ‘tytuł wyższego duchownego w Kościele katolickim’.

    Prałasz - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Prałat - od prałat, ze staropolskiego prałat, przełat ‘tytuł wyższego duchownego w Kościele katolickim’.

    Prałatowski - od prałat, ze staropolskiego prałat, przełat ‘tytuł wyższego duchownego w Kościele katolickim’.

    Prałka - od prać lub od średnio-dolno-niemieckiego präl ‘piękny’.

    Pramek - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Pramiński - od nazwy miejscowej Promna (radomskie, gmina Promna).

    Pramka - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Pramnik - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Pramor - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Pramowski - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Prancik - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’; od prącik ‘kij’.

    Pranckiewicz - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’; od prącik ‘kij’.

    Prancuk - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’; od prącik ‘kij’.

    Pranczak - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranczek - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranczk - (Pom) od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranczka - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranczke - (Pom) od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranczyk - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranda - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandecki - od nazwy miejscowej Pradki (bydgoskie, gmina Białe Błota).

    Prandeta - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandi - (Śl) od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandke - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prando - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandol - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandos - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandota - 1524 od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandota-Prandecki - złożenia brak; Prandota 1524 od prędki ‘szybki, nagły’; Prandecki od nazwy miejscowej Pradki (bydgoskie, gmina Białe Błota).

    Prandotka - 1527 od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandyk - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandziach - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandzich - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandzioch - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prandzoch - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pranek - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranel - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranelak - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Prang - od pręga ‘smuga, pas’.

    Pranga - od pręga ‘smuga, pas’.

    Prange - od pręga ‘smuga, pas’.

    Prangel - od niemieckich nazw osobowych Prengel, Pranger, te może od średnio-wysoko-niemieckiego pranger, branger ‘pręgierz’.

    Pranger - od niemieckich nazw osobowych Prengel, Pranger, te może od średnio-wysoko-niemieckiego pranger, branger ‘pręgierz’.

    Prango - od pręga ‘smuga, pas’.

    Praniak - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranica - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranicz - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Praniewicz - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranik - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranikowski - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Praniński - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Praniok - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Praniuk - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranka - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranke - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Prankiewicz - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Prankowski - od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranschke - (Pom) od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranszchke - (Pom) od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranszk - (Pom) od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Pranszke - (Pom) od prany ‘to, co się pierze’, prać.

    Prante - od niemieckich nazw osobowych Prant, Brant, Prantl, te od imion złożonych na Prant-.

    Prantel - od niemieckich nazw osobowych Prant, Brant, Prantl, te od imion złożonych na Prant-.

    Prańczuk - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’; od prącik ‘kij’.

    Prap - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Prapa - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Prapak - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Prapas - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Prapczyński - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Prapowski - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Prarat - od prałat, ze staropolskiego prałat, przełat ‘tytuł wyższego duchownego w Kościele katolickim’.

    Pras - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasa - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasacz - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasak - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasal - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasalski - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasał - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasała - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasałek - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasałka - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasałowicz - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasałowski - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasang - (Śl) od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Praschil - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Praschill - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasejko - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasek - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasel - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Praselski - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Praseł - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasełek - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasiel - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasielski - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasiewicz - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasik - 1646 od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasil - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasiłowski - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasiński - od nazw miejscowych Prosienica (ostrołęckie, gmian Ostrów Mazowiecka), Prosna (kilka wsi).

    Prask - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’.

    Praske - (Śl) od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’.

    Praski - 1483 od nazwy miejscowej Praga (część Warszawy, dzielnica Praga-Północ).

    Praskiewicz - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’.

    Praskiniuk - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’.

    Praskowicz - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’.

    Praskowik - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’.

    Praskowski - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’.

    Praskórka - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Praskórnicki - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Praskura - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Praskurnica - 1474 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Praskurnicz - 1449 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Praskurnik - 1474 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Prasmowski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prasnal - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’; od prasny ‘prasowy’.

    Prasnek - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’; od prasny ‘prasowy’.

    Prasneta - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’; od prasny ‘prasowy’.

    Prasniewski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prasnowski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prasok - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasol - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasolik - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasolnik - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasolski - 1420 od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasoł - 1401 od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasoła - 1607 od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasołek - 1497 od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasołowicz - 1475 od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasow - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasowik - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasowski - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasół - od nazwy miejscowej Praga (część Warszawy, dzielnica Praga-Północ).

    Prasów - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prass - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasse - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prassek - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prassoł - (Śl) od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prast - od niemieckich nazw osobowych Prast, Prahst, te od średnioniemieckiego provest (pravest) ‘proboszcz’.

    Prastoł - od niemieckich nazw osobowych Prast, Prahst, te od średnioniemieckiego provest (pravest) ‘proboszcz’.

    Prastowski - od niemieckich nazw osobowych Prast, Prahst, te od średnioniemieckiego provest (pravest) ‘proboszcz’.

    Prasuła - od prasa ‘urządzenie do wyciskania’.

    Prasuła - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prasz - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszak - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszakowicz - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszałek - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszałowicz - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszałowski - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszczaj - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’; też od wschodniosłowiańskiego prašča ‘proca’

    Praszczak - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’; też od wschodniosłowiańskiego prašča ‘proca’.

    Praszczak-Tracz - złożenia brak; Praszczak od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’; też od wschodniosłowiańskiego prašča ‘proca’; Tracz 1416 od staropolskiego tracz ‘robotnik obrabiający piłą kłody drzewa’.

    Praszczałek - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’; też od wschodniosłowiańskiego prašča ‘proca’.

    Praszczałk - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’; też od wschodniosłowiańskiego prašča ‘proca’.

    Praszczorek - od praszczur ‘daleki krewny, prapradziad’.

    Praszczoruk - od praszczur ‘daleki krewny, prapradziad’.

    Praszczyk - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’; też od wschodniosłowiańskiego prašča ‘proca’.

    Praszczyński - od nazwy miasta Praszka (częstochowskie), Praszki (olsztyńskie, gmina Iława).

    Praszczyszyn - od prask ‘trzask, uderzenie’, praskać ‘uderzać’; też od wschodniosłowiańskiego prašča ‘proca’.

    Praszek - 1401 od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszel - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszelik - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszker - od niemieckiej nazwy osobowej Proschker, ta od słowiańskich imion złożonych na Prosi- lub od łużyckiego bratš, braš ‘brat’.

    Praszkier - od niemieckiej nazwy osobowej Proschker, ta od słowiańskich imion złożonych na Prosi- lub od łużyckiego bratš, braš ‘brat’.

    Praszkiewicz - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszkowicz - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszkowski - od nazwy miasta Praszka (częstochowskie), Praszki (olsztyńskie, gmina Iława).

    Praszmo - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Prasznicz - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Prasznik - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Praszo - XII-XV wiek od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszowski - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszyn - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszyński - 1764 od nazw miejscowych Prosienica (ostrołęckie, gmian Ostrów Mazowiecka), Prosna (kilka wsi).

    Praszyński - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praszywka - (Śl) od parszeć ‘parszywieć’, pierszyć ‘pryskać; pruszyć, padać’.

    Praś - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praściński - od nazwy miasta Praszka (częstochowskie), Praszki (olsztyńskie, gmina Iława).

    Praśkiewicz - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praśkowicz - od gwarowego praszać ‘zapraszać, upraszać’ lub od imion na Pra-, typu Prakseda.

    Praśnicki - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Praśniewski - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Praśnik - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Praśnikiewicz - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Praśnikowski - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Prata - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratal - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratasewicz - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratiuk - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratkiewicz - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratko - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratkowiecki - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratkowski - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratków - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratnicki - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratos - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratsch - (Śl) od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Pratsz - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Pratt - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Prattos - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratycz - od łacińskiego pratum ‘łąka’, od niemieckiej nazwy osobowej Prat.

    Pratzer - od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Pratzka - (Śl) od pracz ‘człowiek zajmujący się praniem, np. bielizny’.

    Praus - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prausa - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prauschke - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prause - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prauser - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prausner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prauss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prauszke - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prauza - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prauze - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prauziński - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prauzner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prauzner-Bechcicki - złożenia brak; Prauzner od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’; Bechcicki od nazwy miejscowej Bachcice, dziś Bechcice (sieradzkie, gmina Lutomiersk).

    Prawak - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    PRAWDA - 1430 od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prawdiuk - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prawdowicki - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prawdzic - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; por. też nazwa herbu Prawdzic XV wiek.

    Prawdzic-Kornacki - złożenia brak; Prawdzic od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; por. też nazwa herbu Prawdzic XV wiek; Kornacki 1553 od nazwy miejscowej Kornaty (konińskie, gmina Stzałkowo).

    Prawdzic-Lewandowski - złożenia brak; Prawdzic od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; por. też nazwa herbu Prawdzic XV wiek; Lewandowski 1688 od lawenda ‘roślina o silnym zapachu, stosowana do wyrobu perfum’ lub od nazwy miejscowej Lewandów.

    Prawdzic-Lewicki - złożenia brak; Prawdzic od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; por. też nazwa herbu Prawdzic XV wiek; Lewicki 1659 od lewy, w pochodnych też od imion Leon i od hebrajskiego Levi.

    Prawdzic-Łaszcz - złożenia brak; Prawdzic od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; por. też nazwa herbu Prawdzic XV wiek; Łaszcz od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Prawdzic-Witosławski - złożenia brak; Prawdzic od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; por. też nazwa herbu Prawdzic XV wiek; Witosławski od nazw miejscowych Witosław, Witosławice (kilka wsi).

    Prawdziec - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; por. też nazwa herbu Prawdzic XV wiek.

    Prawdzik - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prawdzin - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prawdziński - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prawdziuk - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prawdziwa - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; od prawdziwy.

    Prawdziwy - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’; od prawdziwy.

    Prawecki - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawelski - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawęcki - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawic - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawica - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawiciel - 1624 od prawy ‘prawdziwy, należyty’; od prawiciel ‘sprawca, biegły’.

    Prawicki - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawicz - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawidło - 1514 od prawy ‘prawdziwy, należyty’; od prawidło.

    Prawiec - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawik - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawiło - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawin - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawiński - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawka - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawko - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawkowicz - 1405 od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawniczak - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawnik - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawnók - od prawnuk ‘syn wnuka’.

    Prawnucki - od prawnuk ‘syn wnuka’.

    Prawnuk - od prawnuk ‘syn wnuka’.

    Prawosud - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawosudowicz - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawota - 1226 od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawowicz - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawski - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prawucki - od nazwy miejscowej Prawutyn (KrW).

    Praz - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Praza - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prazak - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prazanowski - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prazdnik - od wschodniosłowiańskiego prazdnik ‘dzień świąteczny’.

    Prazdnikow - od wschodniosłowiańskiego prazdnik ‘dzień świąteczny’.

    Prazich - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Praziński - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Praziuch - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prazma - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Prazmo - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Prazmowski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prazner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Praznikow - od wschodniosłowiańskiego prazdnik ‘dzień świąteczny’.

    Praznowski - od wschodniosłowiańskiego prazdnik ‘dzień świąteczny’.

    Prazuch - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prazucha - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prazuchowski - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prazych - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Praźkiewicz - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Praźmak - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Praźmo - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Praźmowicz - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Praźmowski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Praźna - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Praźniewski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Praźno - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Praźnowski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Praża - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażak - 1490 od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażec - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażek - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażeniak - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażeniewicz - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażenik - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażennik - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażewicz - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażkiewicz - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażko - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażma - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Prażmak - 1762 od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Prażmo - 1440 od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Prażmowicz - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Prażmowski - 1417 od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prażna - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażnek - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażniewicz - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażniewski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prażniowski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prażno - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażnowski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prażoch - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażuch - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażucha - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażuchowski - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażuk - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażyc - 1451 od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażych - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażygroch - 1427 od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażyniak - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażyniewicz - od gwarowego praga ‘upał; pragnienie’, też od nazwy miejscowej Praga (dziś część Warszawy).

    Prażyniewski - od nazwy miejscowej Prażmów (sieradzkie, gmina Burzenin; warszawskie, gmina Prażmów).

    Prażyński - od nazwy miejscowej Prężyna (opolskie, gmina Biała).

    Prąciel - 1751 od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’.

    Prącik - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’; od prącik ‘kij’.

    Prącikowski - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’; od prącik ‘kij’.

    Prączak - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’.

    Prączek - 1432 od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’.

    Prączewski - od nazwy miejscowej Preczów, dawniej Pręczów (katowickie, gmina Psary).

    Prączka - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’; też od gwarowego pręczka, prączka ‘kobieta lekkich obyczajów’.

    Prączko - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’; też od gwarowego pręczka, prączka ‘kobieta lekkich obyczajów’.

    Prączkowski - od nazwy miejscowej Pręczki (włocławskie, gmina Rogowo).

    Prączuk - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’.

    Prączyk - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’.

    Prądecki - od nazwy miejscowej Pradki (bydgoskie, gmina Białe Błota).

    Prądel - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądela - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądelok - (Śl) od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądka - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądkiewicz - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądkowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądlik - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądnicki - 1471 od nazwy miejscowej Prądnik, dziś Sędziwuje (łomżyńskie, gmina Zambrów) lub od Prądnik (część Krakowa, dzielnica Krowodrza, Śródmieście).

    Prądnikowski - od nazwy miejscowej Prądnik, dziś Sędziwuje (łomżyńskie, gmina Zambrów) lub od Prądnik (część Krakowa, dzielnica Krowodrza, Śródmieście).

    Prądo - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądyszczuk - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądyś - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prądzewski - 1394 od nazwy miejscowej Prądzew (płockie, gmina Łęczyca).

    Prądzinski - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Prądziński - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Prądzowski - 1388 od nazwy miejscowej Prądzew (płockie, gmina Łęczyca).

    Prądzyński - 1742 od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Prągłowski - od nazwy miejscowej Pręgowo (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Prągowski - od nazwy miejscowej Pręgowo (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Prąndzyński - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Prątczak - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prątecki - od nazwy miejscowej Pradki (bydgoskie, gmina Białe Błota).

    Prątek - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’.

    Prątka - 1494 od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’.

    Prątkiewicz - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prątkowski - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’.

    Prążak - od pręga ‘smuga, pas’.

    Prążyński - od nazwy miejscowej Prężyna (opolskie, gmina Biała).

    Prebendarz - 1499 od prebendarz ‘korzystający z prebendy’, prebenda ‘część majątku kościelnego udzielona za spełnianie obowiązków duchownych’.

    Prebendowski - od nazwy miejscowej Prebenda (kilka miejscowości).

    Prebisz - od niemieckiej nazwy osobowej Preibisch, ta ze słowiańskiego Pribislav.

    Prec - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preca - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Precałło - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Precek - 1578 od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Precel - od precel, pracel ‘obwarzanek’.

    Precelewski - od precel, pracel ‘obwarzanek’.

    Precer - od precel, pracel ‘obwarzanek’.

    Precewski - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preckowski - 1700 od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Precler - od precel, pracel ‘obwarzanek’.

    Preclik - od precel, pracel ‘obwarzanek’.

    Precyk - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Precz - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preczak - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preczewski - od nazwy miejscowej Preczów, dawniej Pręczów (katowickie, gmina Psary).

    Preczewski - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preczko - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preczkowicz - 1577 od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preczkowski - od nazwy miejscowej Pręczki (włocławskie, gmina Rogowo).

    Preczkowski - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preczyk - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preczyński - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preć - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Prećko - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’.

    Preda - od niemieckich nazw osobowych na Preid- lub od łacińskiego praeda ‘zdobycz’.

    Preda - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predal - od niemieckich nazw osobowych na Preid- lub od łacińskiego praeda ‘zdobycz’.

    Predal - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predalle - od niemieckich nazw osobowych na Preid- lub od łacińskiego praeda ‘zdobycz’.

    Predalle - (Śl) od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predaluk - 1662 od niemieckich nazw osobowych na Preid- lub od łacińskiego praeda ‘zdobycz’.

    Predan - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prede - od niemieckich nazw osobowych na Preid- lub od łacińskiego praeda ‘zdobycz’.

    Prede - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predecki - od nazwy miejscowej Pradki (bydgoskie, gmina Białe Błota).

    Predehl - (Pom) od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predel - 1391 od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Predela - od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Predell - od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Predella - od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Predgyś - od niemieckiej nazwy osobowej Predygier, ta od Prediger ‘dominikanin, kaznodzieja’.

    Predi - od niemieckiej nazwy osobowej Predygier, ta od Prediger ‘dominikanin, kaznodzieja’.

    Predil - 1349 od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Predki - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Predkiewicz - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Predko - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Predl - od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Predlik - od niemieckiej nazwy osobowej Predel, ta od nazwy miejscowej Predel.

    Predo - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predocin - 1394 od nazwy miejscowej Predocin, dziś Prandocin (krakowskie, gmina Słomniki).

    Predol - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predon - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Predon - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predoń - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Predoń - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Predota - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Predotka - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Preduń - od niemieckich nazw osobowych na Prad-, te od prado, od łacińskiego pratum ‘łąka’.

    Predy - od niemieckiej nazwy osobowej Predygier, ta od Prediger ‘dominikanin, kaznodzieja’.

    Predygier - od niemieckiej nazwy osobowej Predygier, ta od Prediger ‘dominikanin, kaznodzieja’.

    Predygierz - od niemieckiej nazwy osobowej Predygier, ta od Prediger ‘dominikanin, kaznodzieja’.

    Predys - od niemieckiej nazwy osobowej Predygier, ta od Prediger ‘dominikanin, kaznodzieja’.

    Predyś - od niemieckiej nazwy osobowej Predygier, ta od Prediger ‘dominikanin, kaznodzieja’.

    Prefata - od łacińskiego prefatus ‘nazwany’.

    Prefecki - od łacińskiego prefatus ‘nazwany’.

    Preferansow - od preferans ‘rodzaj gry karcianej; oddanie komuś pierwszeństwa’.

    Preferansów - od preferans ‘rodzaj gry karcianej; oddanie komuś pierwszeństwa’.

    Preferensow - od preferans ‘rodzaj gry karcianej; oddanie komuś pierwszeństwa’.

    Preferensów - od preferans ‘rodzaj gry karcianej; oddanie komuś pierwszeństwa’.

    Prefeta - od łacińskiego prefatus ‘nazwany’.

    Preffer - od niemieckiej nazwy osobowej Preffer.

    Prefier - od niemieckiej nazwy osobowej Preffer.

    Prefta - od łacińskiego prefatus ‘nazwany’.

    Preg - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Preg, ta może od nazwy miejscowej Brzeg lub Praga.

    Prega - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Preg, ta może od nazwy miejscowej Brzeg lub Praga.

    Pregel - od niemieckiej nazwy osobowej Pregler, ta z górnoniemieckiego Pregler ‘zrzęda, gderacz’.

    Preger - od niemieckiej nazwy osobowej Preg, ta może od nazwy miejscowej Brzeg lub Praga.

    Pregiel - od niemieckiej nazwy osobowej Pregler, ta z górnoniemieckiego Pregler ‘zrzęda, gderacz’.

    Pregier - od niemieckiej nazwy osobowej Preg, ta może od nazwy miejscowej Brzeg lub Praga.

    Pregla - od niemieckiej nazwy osobowej Pregler, ta z górnoniemieckiego Pregler ‘zrzęda, gderacz’.

    Pregler - od niemieckiej nazwy osobowej Pregler, ta z górnoniemieckiego Pregler ‘zrzęda, gderacz’.

    Pregłowski - od nazwy miejscowej Pręgowo (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Pregnar - od niemieckiej nazwy osobowej Preg, ta może od nazwy miejscowej Brzeg lub Praga.

    Pregner - od niemieckiej nazwy osobowej Preg, ta może od nazwy miejscowej Brzeg lub Praga.

    Pregoń - od niemieckiej nazwy osobowej Preg, ta może od nazwy miejscowej Brzeg lub Praga.

    Pregowski - od nazwy miejscowej Pręgowo (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Preguła - od niemieckiej nazwy osobowej Preg, ta może od nazwy miejscowej Brzeg lub Praga.

    Prei - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Preibisz - od niemieckiej nazwy osobowej Preibisch, ta ze słowiańskiego Pribislav.

    Preibysz - od niemieckiej nazwy osobowej Preibisch, ta ze słowiańskiego Pribislav.

    Preidal - od niemieckiej nazwy osobowej Preidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego bridel ‘lejce, wodze’.

    Preidel - od niemieckiej nazwy osobowej Preidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego bridel ‘lejce, wodze’.

    Preidl - od niemieckiej nazwy osobowej Preidel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego bridel ‘lejce, wodze’.

    Preihs - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preinger - od niemieckiej nazwy osobowej Preiniger, ta od imion złozonych na Brun-.

    Preiniger - od niemieckiej nazwy osobowej Preiniger, ta od imion złozonych na Brun-.

    Preis - 1600 od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preisar - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preiser - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preisler - od niemieckiej nazwy osobowej Preissler,ta od średnio-wysoko-niemieckiego pris ‘godny pochwały’.

    Preisner - 1630 od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Preissner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Preiznar - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Preizner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prej - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Preja - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Prejbisz - od niemieckiej nazwy osobowej Preibisch, ta ze słowiańskiego Pribislav.

    Prejbusz - od niemieckiej nazwy osobowej Preibisch, ta ze słowiańskiego Pribislav.

    Prejda - od niemieckich nazw osobowych na Preid-.

    Prejdak - od niemieckich nazw osobowych na Preid-.

    Prejka - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Prejlowski - od nazwy miejscowej Prejłowo (olsztyńskie, gmina Purda).

    Prejlowski - od niemieckiej nazwy osobowej Preil, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego brüel ‘moczar, miejsce podmokłe’.

    Prejłowski - od nazwy miejscowej Prejłowo (olsztyńskie, gmina Purda).

    Prejma - od niemieckich nazw osobowych Prein, Preiner, te od nazwy miejscowej Prein.

    Prejna - od niemieckich nazw osobowych Prein, Preiner, te od nazwy miejscowej Prein.

    Prejno - od niemieckich nazw osobowych Prein, Preiner, te od nazwy miejscowej Prein.

    Prejs - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prejsa - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prejsewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prejsiński - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prejsler - od niemieckiej nazwy osobowej Preissler,ta od średnio-wysoko-niemieckiego pris ‘godny pochwały’.

    Prejsnar - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prejsner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prejsnerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prejss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prejś - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prejzendac - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Preisen, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prisen ‘pochwalać’ + tanz ‘taniec’.

    Prejzendanc - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Preisen, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prisen ‘pochwalać’ + tanz ‘taniec’.

    Prejzendenc - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Preisen, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prisen ‘pochwalać’ + tanz ‘taniec’.

    Prejznar - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prejzner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prejżendanc - od górnoniemieckiej nazwy osobowej Preisen, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prisen ‘pochwalać’ + tanz ‘taniec’.

    Prekel - od niemieckiej nazwy osobowej Prek-, ta może od nazwy miejscowej Brekau.

    Preker - od niemieckiej nazwy osobowej Prek-, ta może od nazwy miejscowej Brekau.

    Prekiel - od niemieckiej nazwy osobowej Prek-, ta może od nazwy miejscowej Brekau.

    Prekier - od niemieckiej nazwy osobowej Prek-, ta może od nazwy miejscowej Brekau.

    Prekl - od niemieckiej nazwy osobowej Prek-, ta może od nazwy miejscowej Brekau.

    Prekoniak - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Prekop - od przekopać, przekop ‘rów’.

    Prekura - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prekurat - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prekwa - od przekwasić, przekwas ‘coś przekwaśniałe, przekisłe.’

    Prel - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prela - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelatowski - od prałat, ze staropolskiego prałat, przełat ‘tytuł wyższego duchownego w Kościele katolickim’.

    Prelczak - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prele - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelek - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelh - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelich - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelicz - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Preliński - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelis - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Preliss - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelka - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prell - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prella - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prellwitz - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelowski - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelwic - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prelwitz - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prełatowski - od prałat, ze staropolskiego prałat, przełat ‘tytuł wyższego duchownego w Kościele katolickim’.

    Prełka - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Prełowski - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Premicz - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Premik - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Premis - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Premka - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Premke - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Premowski - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Premski - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Premula - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Premus - od podstawy prem-, por. premia, dawniej premium, od niemieckiej nazwy osobowej Prem.

    Prena - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prencel - od niemieckiej nazwy osobowej Pren(t)zel, ta od Branz, od imion złozonych na Brant-.

    Prencikowski - od pręt ‘cienki drążek’, dawniej ‘miara długości’.

    Prenda - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prendke - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prendki - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prendkowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prendota - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prendotka - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prendowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prengel - od niemieckich nazw osobowych Prengel, Pranger, te może od średnio-wysoko-niemieckiego pranger, branger ‘pręgierz’.

    Prenger - od niemieckich nazw osobowych Prengel, Pranger, te może od średnio-wysoko-niemieckiego pranger, branger ‘pręgierz’.

    Prengiel - od niemieckich nazw osobowych Prengel, Pranger, te może od średnio-wysoko-niemieckiego pranger, branger ‘pręgierz’.

    Prengler - od niemieckich nazw osobowych Prengel, Pranger, te może od średnio-wysoko-niemieckiego pranger, branger ‘pręgierz’.

    Prengowski - od nazwy miejscowej Pręgowo (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Preniak - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Preniasz - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prenik - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prenk - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prenkiewicz - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prens - od niemieckich nazw osobowych Prens, Brens, te od Prenn.

    Prensena - od niemieckich nazw osobowych Prens, Brens, te od Prenn.

    Prenss - od niemieckich nazw osobowych Prens, Brens, te od Prenn.

    Prentka - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prentke - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prentki - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prentkiewicz - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prentkowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prentowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prenzel - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Pren(t)zel, ta od Branz, od imion złożonych na Brant-.

    Preńczuk - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Preńkiewicz - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Preńkos - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Preńkoś - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Preński - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Preńsko - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Preobrażeński - od rosyjskiej nazwy Preobrażenskij.

    Pres - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presak - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presch - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Prescha - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presel - od niemieckiej nazwy osobowej Prestel, od Braster, od średnio-wysoko-niemieckiego brast ‘przechwalanie się, pysznienie’.

    Presia - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presiak - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presiński - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presio - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presko - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presler - od górnoniemieckich nazw osobowych Presler, Prösler, te od Bressler ‘wrocławianin’.

    Presnarewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner.

    Presnarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner.

    Presner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner.

    Presnorowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner.

    Press - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Pressel - od niemieckiej nazwy osobowej Prestel, od Braster, od średnio-wysoko-niemieckiego brast ‘przechwalanie się, pysznienie’.

    Pressen - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presser - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Pressew - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Pressin - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Pressler - od górnoniemieckich nazw osobowych Presler, Prösler, te od Bressler ‘wrocławianin’.

    Prestal - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Prestel - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Preston - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Prestrzelski - od przestrzelić ‘przebić strzałem’.

    Presz - 1570 od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Presza - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Preszel - od niemieckiej nazwy osobowej Prestel, od Braster, od średnio-wysoko-niemieckiego brast ‘przechwalanie się, pysznienie’.

    Preszer - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preszko - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Preszler - od górnoniemieckich nazw osobowych Presler, Prösler, te od Bressler ‘wrocławianin’.

    Preszowski - 1633 od nazwy miasta Prešov (na Słowacji).

    Preś - od niemieckiej nazwy osobowej Presch, ta od nazw miejscowych Bresch, Bresck.

    Preściak - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Preściewicz - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Preściński - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Pretas - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Pretasiuk - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Pretka - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pretki - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pretkiewicz - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pretko - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pretkowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pretor - od pretor ‘najwyższy urzędnik sądowy w starożytnym Rzymie’.

    Pretorian - od pretor ‘najwyższy urzędnik sądowy w starożytnym Rzymie’.

    Pretorius - od pretor ‘najwyższy urzędnik sądowy w starożytnym Rzymie’.

    Pretsch - od prec, precz, preczka ‘daleko, z dala’ lub od nazwy miejscowej Pretzsch.

    Pretula - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Pretuła - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Pretwicz - 1610 od nazwy herbu Protwic, notowanej od XV wieku, ta zapewne od formy zgermanizowanej nazwy miejscowej Prottwitz (Śląsk).

    Pretzel - od precel, pracel ‘obwarzanek’.

    Pretzlaf - (forma zgermanizowana) od nazw miejscowych Przeciszewo (płockie, gmina Staroźreby), Przeciszów (bielskie, gmina Przeciszów).

    Pretzlaff - (Pom, forma zgermanizowana) od nazw miejscowych Przeciszewo (płockie, gmina Staroźreby), Przeciszów (bielskie, gmina Przeciszów).

    Pretzlof - (forma zgermanizowana) od nazw miejscowych Przeciszewo (płockie, gmina Staroźreby), Przeciszów (bielskie, gmina Przeciszów).

    Pretzłaff - (Pom, forma zgermanizowana) od nazw miejscowych Przeciszewo (płockie, gmina Staroźreby), Przeciszów (bielskie, gmina Przeciszów).

    Preuhs - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preus - 1572 od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preuschmann - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preuschof - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preuschoff - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preusner - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preuss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preusser - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preussner - 1596 od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preusz - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preuszof - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prevss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preweda - od prebendarz ‘korzystający z prebendy’, prebenda ‘część majątku kościelnego udzielona za spełnianie obowiązków duchownych’.

    Prewencki - od prebendarz ‘korzystający z prebendy’, prebenda ‘część majątku kościelnego udzielona za spełnianie obowiązków duchownych’.

    Prewenda - od prebendarz ‘korzystający z prebendy’, prebenda ‘część majątku kościelnego udzielona za spełnianie obowiązków duchownych’.

    Prewendowski - od nazwy miejscowej Prebenda (kilka miejscowości).

    Prewenta - od prebendarz ‘korzystający z prebendy’, prebenda ‘część majątku kościelnego udzielona za spełnianie obowiązków duchownych’.

    Prewentowski - od nazwy miejscowej Prebenda (kilka miejscowości).

    Prewęcki - od prebendarz ‘korzystający z prebendy’, prebenda ‘część majątku kościelnego udzielona za spełnianie obowiązków duchownych’.

    Prewędowski - od nazwy miejscowej Prebenda (kilka miejscowości).

    Prewicz - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prewisz - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prewka - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prewlekły - od przewlec, przewlekły ‘długotrwały’.

    Prewlic - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prewo - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Preworski - od nazwy miasta Przeworsk, dawniej Przeworsko (przemyskie).

    Prewss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prewysz - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prewysz-Kwinto - złożenia brak; Prewysz od prawy ‘prawdziwy, należyty’; Kwinto 1621 od kwinta ‘interwał w gamie’.

    Prey - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Preyer - od niemieckiej nazwy osobowej Preier, ta od górnoniemieckiego Paier, z Braurer ‘piwowar’ lub z łacińskiego prior ‘przeor’.

    Preys - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preyss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Preyzner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prezbiter - 1521 od prezbiter ‘kapłan mający wszystkie święcenia’.

    Prezes - od prezes ‘osoba stojaca na czele instytucji lub stowarzyszenia’.

    Prezner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prezydent - od prezydent ‘głowa państwa’, też ‘prezes’.

    Pręcicki - od pręt ‘cienki drążek’, dawniej ‘miara długości’.

    Pręcikowski - od pręt ‘cienki drążek’, dawniej ‘miara długości’.

    Pręciński - od pręt ‘cienki drążek’, dawniej ‘miara długości’.

    Pręciuk - od pręt ‘cienki drążek’, dawniej ‘miara długości’.

    Pręcka - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’.

    Pręczewski - od nazwy miejscowej Preczów, dawniej Pręczów (katowickie, gmina Psary).

    Pręczko - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’; też od gwarowego pręczka, prączka ‘kobieta lekkich obyczajów’.

    Pręczkowski - 1567 od nazwy miejscowej Pręczki (włocławskie, gmina Rogowo).

    Pręda - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędecki - od nazwy miejscowej Pradki (bydgoskie, gmina Białe Błota).

    Prędel - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędka - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędki - 1699 od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędkiel - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędkiewicz - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędko - 1204 od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędkosz - 1441 od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędkowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędłowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędocic - 1453 od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędocki - 1394 od nazwy miejscowej Predocin, dziś Prandocin (krakowskie, gmina Słomniki).

    Prędola - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędoła - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędołka - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędoś - 1598 od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędota - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędotka - 1516 od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędys - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędysz - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędyś - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędzieński - 1497 od nazwy miejscowej Prądno, dziś Promno (poznańskie, gmina Pobiedziska).

    Prędziński - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Prędziński - od nazwy miejscowej Prądno, dziś Promno (poznańskie, gmina Pobiedziska).

    Prędzioł - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prędzyński - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Pręg - od pręga ‘smuga, pas’.

    Pręga - od pręga ‘smuga, pas’.

    Pręgal - od pręga ‘smuga, pas’.

    Pręgel - od niemieckich nazw osobowych Prengel, Pranger, te może od średnio-wysoko-niemieckiego pranger, branger ‘pręgierz’.

    Pręgiel - od niemieckich nazw osobowych Prengel, Pranger, te może od średnio-wysoko-niemieckiego pranger, branger ‘pręgierz’.

    Pręgłowski - od nazwy miejscowej Pręgowo (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Pręgowski - od nazwy miejscowej Pręgowo (gdańskie, gmina Kolbudy Górne).

    Pręka - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’.

    Prękal - od pręczyć ‘dusić, smażyć’ lub od staropolskiego prącie ‘mlode gałęzie’.

    Pręndki - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pręndota - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pręntki - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pręt - 1510 od pręt ‘cienki drążek’, dawniej ‘miara długości’.

    Prętczak - od pręt ‘cienki drążek’, dawniej ‘miara długości’.

    Prętka - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prętki - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prętkiewicz - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prętko - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prętkowski - od nazwy miejscowej Prętkowice, Prętki (kilka miejscowości).

    Prętkowski - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prętnicki - od nazwy miejscowej Prątnik, Prątnica (kilka wsi).

    Prętnik - od pręt ‘cienki drążek’, dawniej ‘miara długości’; od prątnik ‘gatunek mchu’.

    Prężak - od pręga ‘smuga, pas’; od prężyć ‘napinać, natężać’.

    Prężkowski - od pręga ‘smuga, pas’; od prężyć ‘napinać, natężać’.

    Prężna - od pręga ‘smuga, pas’; od prężyć ‘napinać, natężać’.

    Prężny - od pręga ‘smuga, pas’; od prężyć ‘napinać, natężać’; od prężny ‘sprężysty’.

    Priba - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe.

    Pribicz - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe.

    Pribyłowski - od nazwy miejscowej Przybyłów (kilka wsi).

    Pric - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prica - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Price - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pricel - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prich - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prichacz - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prichidna - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prichidny - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prichitko - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prichła - (Pom) od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prichoćka - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prichoda - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prichodka - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prichodko - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prichodzicz - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prichodzki - od nazwy miejscowej Przychody (kilka wsi).

    Prichownik - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prichowski - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Pridat - od przydatek, w staropolszczyźnie ‘dopłata, zakąska’.

    Pridatka - od przydatek, w staropolszczyźnie ‘dopłata, zakąska’.

    Pridka - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pridon - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prieba - od niemieckiej nazwy osobowej Priebe, ta od słowiańskich imion złożonych na Priby-.

    Priebe - od niemieckiej nazwy osobowej Priebe, ta od słowiańskich imion złożonych na Priby-.

    Priebisz - od niemieckiej nazwy osobowej Priebe, ta od słowiańskich imion złożonych na Priby-.

    Priedke - od niemieckich nazw osobowych na Preid-.

    Pries - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Priess - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prieś - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prietzel - od precel, pracel ‘obwarzanek’.

    Prigan - (Śl) od przyganiać, przyganić ‘zganić, przymówić’.

    Prikop - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Prikopiak - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Prikopiuk - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Pril - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prileński - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prilewski - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prill - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prilowski - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prima - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primaczenko - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primaczuk - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primak - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primakowicz - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primar - od łacińskiego primarius ‘pierwszy, naczelny’.

    Primas - od prymas ‘głowa Kościola w państwie’.

    Primik - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primka - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primke - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primko - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primlewicz - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primowicz - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Primula - od prymula ‘roślina zielna doniczkowa, odmiana pierwiosnka’.

    Primuła - od prymula ‘roślina zielna doniczkowa, odmiana pierwiosnka’.

    Primus - od prymus ‘pierwszy, najlepszy’, a to od łacińskiego primus ‘pierwszy’ lub od imienia łacińskiegoPrimus.

    Princ - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Princic - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Prins - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Printz - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Prinz - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Prior - od łacińskiego prior ‘pierwszy; starszy, przełożony’.

    Pris - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Priska - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Priske - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Priss - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Prissner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Pristaj - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Pristupa - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Pristupo - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Pritikina - od przytyk ‘dotknięcie, przymówka’, przytykać.

    Pritulak - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Pritulczyk - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Pritulecki - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Pritycki - od przytyk ‘dotknięcie, przymówka’, przytykać.

    Pritykina - od przytyk ‘dotknięcie, przymówka’, przytykać.

    Privara - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Priwara - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Priwoznik - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Priwoźnik - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Probala - od próba, dawniej proba.

    Probała - 1452 od próba, dawniej proba.

    Proban - od próba, dawniej proba.

    Probanowski - od próba, dawniej proba.

    Probański - od próba, dawniej proba.

    Probe - od próba, dawniej proba.

    Probek - od próba, dawniej proba.

    Probert - od probierz ‘miernik, kryterium; człowiek oceniający jakość wyrobu’.

    Probia - od próba, dawniej proba.

    Probierz - 1612 od probierz ‘miernik, kryterium; człowiek oceniający jakość wyrobu’.

    Probiesz - od probierz ‘miernik, kryterium; człowiek oceniający jakość wyrobu’.

    Probik - od próba, dawniej proba.

    Probirowski - od probierz ‘miernik, kryterium; człowiek oceniający jakość wyrobu’.

    Probisz - od probierz ‘miernik, kryterium; człowiek oceniający jakość wyrobu’.

    Probka - od próba, dawniej proba.

    Probla - od próba, dawniej proba.

    Probol - od próba, dawniej proba.

    Probola - od próba, dawniej proba.

    Proboll - od próba, dawniej proba.

    Proboło - 1397 od próba, dawniej proba.

    Probołowic - 1244 od próba, dawniej proba.

    Proborowicz - od probierz ‘miernik, kryterium; człowiek oceniający jakość wyrobu’.

    Proborszcz - (Śl) od proboszcz ‘duchowny zarządzający parafią’.

    Proboscz - (Śl) od proboszcz ‘duchowny zarządzający parafią’.

    Probosz - (Śl) od proboszcz ‘duchowny zarządzający parafią’.

    Proboszcz - 1369 od proboszcz ‘duchowny zarządzający parafią’.

    Proboszczewski - 1602 od nazw miejscowych Proboszczewice, Proboszczowice (kilka wsi).

    Proboszczowic - 1497 od proboszcz ‘duchowny zarządzający parafią’.

    Proboszczowice - 1593 od nazw miejscowych Proboszczewice, Proboszczowice (kilka wsi).

    Proboszczyk - 1447 od proboszcz ‘duchowny zarządzający parafią’.

    Proboszowski - 1525 od nazw miejscowych Proboszczewice, Proboszczowice (kilka wsi).

    Probst - od niemieckiej nazwy osobowej Probst, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego brobest ‘przewodniczący, nadzorca; proboszcz’.

    Probucki - od nazwy miasta Prabuty (elbląskie).

    Probulewicz - XVII w. od próba, dawniej proba.

    Probulski - od próba, dawniej proba.

    Proburzański - od nazwy miejscowej Probużna (KrW).

    Probużański - od nazwy miejscowej Probużna (KrW).

    Proc - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proca - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procach - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procaj - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procajko - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procajła - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procajło - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procajłowicz - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procak - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procakiewicz - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procan - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procanin - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procanyn - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proce - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procek - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procel - 1748 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procelewski - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procelli - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procenko - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proceńko - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’,od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procewicz - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proch - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Procha - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochadzka - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochalski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochaluk - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochał - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochała - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochan - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Procharczyk - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Procharski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochas - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochasek - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochaski - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochatschek - (Śl) od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochatzka - (Śl) od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochażka - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochel - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochenka - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochenko - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Procheń - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Procheńka - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Procheński - 1470-80 od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Procher - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Procher - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Prochera - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochera - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Prochiński - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochl - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochlicz - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochna - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochnacki - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochnal - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochnau - (= ał) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochner - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochniak - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochnicki - 1437 od nazwy miejscowej Pruchnik, dawniej Prochnik (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Prochnicz - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochniewicz - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochniewski - od nazwy miejscowej Pruchnowo, dawniej Prochnowo (poznańskie, gmina Klecko; włocławskie, gmina Radziejów), Próchnowo (pilskie, gmina Margonin).

    Prochnij - (= ej) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochnik - 1425 od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochnin - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochnke - (Pom) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochno - 1353 od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochnowski - 1484 od nazwy miejscowej Pruchnowo, dawniej Prochnowo (poznańskie, gmina Klecko; włocławskie, gmina Radziejów), Próchnowo (pilskie, gmina Margonin).

    Procho - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochol - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochoł - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochoła - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochon - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochoniak - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochonowski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochoń - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochoński - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochor - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorczuk - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorczyków - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorec - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochoreć - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorenko - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorewicz - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochoronek - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorow - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorowicz - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorowski - 1616 od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorów - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorski - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochoruk - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochoryk - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochorz - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochot - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochota - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochotko - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochotta - (Śl) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochow - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochowiak - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochowicz - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochowiec - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochowiecki - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochowik - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochowniak - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochownik - 1623 od proch ‘pył, kurz, okruszyny’; od prochownik ‘wytwórca prochu’.

    Prochowski - 1786 od nazwy miejscowej Prochownia (kilka miejscowości).

    Prochowski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochór - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prochównik - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Procht - od niemieckich nazw osobowych Pracht, Prücht, te od średnio-wysoko-niemieckiego bracht ‘krzyk, hałas, wrzask’ lub od dolnoniemieckiego pracht ‘przepych, okazałość’.

    Prochta - od niemieckich nazw osobowych Pracht, Prücht, te od średnio-wysoko-niemieckiego bracht ‘krzyk, hałas, wrzask’ lub od dolnoniemieckiego pracht ‘przepych, okazałość’.

    Prochurski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochwic - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochwicz - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochyński - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prochyra - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prochyra - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Prociak - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procian - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Prociena - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Prociewicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procik - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procinów - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Prociński - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procio - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Prociów - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Prociuch - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Prociuk - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procki - od nazw miejscowych typu Proczki, Prochy.

    Procki - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prockiewicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procko - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prockowicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procków - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procnal - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procnar - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procnel - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procner - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procoń - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procora - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procowski - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procuk - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procukiewicz - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procuń - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procuszkiewicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procyk - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procyk - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Procyszyn - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Procz - 1394 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczak - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczakowski - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczek - 1470-80 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczesz - 1261 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczewicz - 1411 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczka - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczkajło - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczke - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczko - 1478 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczkowski - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczo - 1401 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczowicz - 1388 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczyk - 1456 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proczyński - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proć - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proćka - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proćki - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proćko - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proćkow - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proćków - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prodan - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodanis - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodanow - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodanowski - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodawczuk - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodecki - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodehl - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ (forma zgermanizowana).

    Prodel - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodela - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodelik - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodkowski - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodlik - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodlo - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodło - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodnicki - od nazwy miasta Prudnik (opolskie).

    Prodochl - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ (forma zgermanizowana).

    Prodoehl - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ (forma zgermanizowana).

    Prodohl - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ (forma zgermanizowana).

    Prodöhl - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ (forma zgermanizowana).

    Prodoł - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodonowski - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodończuk - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodous - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Produn - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Produń - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Produs - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Produsiewicz - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodzewicz - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodziak - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prodzowski - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Proesler - od górnoniemieckich nazw osobowych Presler, Prösler, te od Bressler ‘wrocławianin’.

    Profalski - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Profało - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Profanowicz - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Profaska - od profes, profeska ‘zakonnik (zakonnica) po złożeniu ślubów’.

    Profeska - od profes, profeska ‘zakonnik (zakonnica) po złożeniu ślubów’.

    Profic - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Proficz - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Profiński - od profan ‘ignorant, niewtajemniczony’.

    Profis - od profos ‘podoficer pilnujący aresztantów’.

    Profos - od profos ‘podoficer pilnujący aresztantów’.

    Profoska - od profes, profeska ‘zakonnik (zakonnica) po złożeniu ślubów’.

    Profus - od profos ‘podoficer pilnujący aresztantów’; od profuzja ‘nadmiar, zbytek’.

    Proga - od próg.

    Progacz - od próg.

    Progajło - od próg.

    Progał - od próg.

    Progsza - od próg.

    Progulski - od próg.

    Proguła - 1744 od próg.

    Prohas - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prohasek - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prohaski - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prohassek - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prohaś - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prohazka - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prohopek - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prohopow - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prohota - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prohun - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prohuń - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Proia - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Prois - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Projak - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Projda - od niemieckich nazw osobowych na Preid-.

    Projniak - od niemieckich nazw osobowych Prein, Preiner, te od nazwy miejscowej Prein.

    Projo - od niemieckiej nazwy osobowej Prey, ta od górnoniemieckiego Prei, wysokoniemieckiego Breu, Bräu-, Braurer ‘piwowar’.

    Projs - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Projsa - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Projsner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Projsonowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Projzner - od niemieckiej nazwy osobowej Preußner, ta od Preußen ‘Prusy’.

    Prok - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proka - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokap - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokapionek - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokapiuk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokasiński - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Prokaziuk - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Prokazja - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Prokesch - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Prokesz - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Prokiel - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokień - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokiepczuk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokina - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokipczak - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokipczuk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokipczyn - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokisz - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokocim - od nazwy miejscowej Prokocim, dawniej Prokocin (częśćKrakowa, dzielnica Podgórze).

    Prokocin - 1380 od nazwy miejscowej Prokocim, dawniej Prokocin (częśćKrakowa, dzielnica Podgórze).

    Prokocki - 1398 od nazwy miejscowej Prokocice (kieleckie, gmina Bejsce).

    Prokoczuk - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokof - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokofczyk - 1620 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokofi - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokofiew - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokofij - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokofjew - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokolewicz - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokop - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopcew - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopciów - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopcow - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopczak - 1607 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopczenko - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopczewski - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopczuk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopczyc - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopczyk - 1667 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopeczko - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopejko - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopek - 1517 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopenko - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopeńko - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopeszko - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopiak - 1666 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopian - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopiec - 1497 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopienia - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopienko - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopieńko - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopiew - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopiewicz - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopik - 1601 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopilik - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopin - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopiński - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopionek - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopiszyn - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopiuk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopiwicz - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopłuk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopnik - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopniuk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopo - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopoczyk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopow - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopowicz - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopowski - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopów - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopski - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopyk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokopyszyn - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokorczyk - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prokorym - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prokoryn - od imienia Prochor, używanego w Kościele prawosławnymm to z greckiego Próchoros, a to od pró + chorós ‘taniec zbiorowy, chór’. W Polsce imię pojawia się w X wieku. Obocznie występowały formy Prochort, Profor, Profort.

    Prokos - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokosa - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokosiński - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokosz - 1359 od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokosza - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokot - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokowicz - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokowski - od nazwy miejscowej Prokowo (gdańskie, gmina Kartuzy).

    Proks - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Proksa - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Proksa - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Proksch - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Prokscha - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Prokseda - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Proksz - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Proksza - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Prokszyc - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Prokuda - 1558 od wschodniosłowiańskiego prokuda ‘swawolnik’, od polskiego przekuda ‘przekora’.

    Prokudo - od wschodniosłowiańskiego prokuda ‘swawolnik’, od polskiego przekuda ‘przekora’.

    Prokudowicz - od wschodniosłowiańskiego prokuda ‘swawolnik’, od polskiego przekuda ‘przekora’.

    Prokulewicz - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokulski - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokup - 1386 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokupek - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokupiak - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokupiuk - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prokurał - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prokurat - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prokurata - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prokurator - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prokuratorowicz - 1560 od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prokuratorski - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prokuratowicz - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Prokusa - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokuski - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokuszka - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokuszki - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prokwitz - (Śl) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prol - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Prola - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Prolan - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Prolewiak - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Prolewski - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Proliński - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Prolis - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Prolisko - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Proliuk - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Proliz - (= is) od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Proll - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Proma - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Promanowski - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Promaska - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Promaszko - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Promiczek - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Promień - od promień ‘wiązka światła, smuga’.

    Promieński - od nazwy miejscowej Promna (radomskie, gmina Promna).

    Promiewicz - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Promiński - 1615 od nazwy miejscowej Promna (radomskie, gmina Promna).

    Promis - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Promiuk - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Promkiewicz - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Promna - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’; od promny ‘przedni, wyborny’.

    Promnicki - 1582 od nazwy miejscowej Promna (radomskie, gmina Promna).

    Promnik - 1427 od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’; od staropolskiego promnik.

    Promny - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’; od promny ‘przedni, wyborny’.

    Promobis - od łacińskiego wyrażenia pro nobis (= módl zię za nami) z modlitwy kościelnej.

    Promowicz - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Promyk - od promień ‘wiązka światła, smuga’.

    Pron - 1545 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prona - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronassek - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronaszko - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proncew - 1578 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronczak - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronczew - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronczk - (Pom) od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronczuk - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronczyc - 1545 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronczyk - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronczyński - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prondzinski - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Prondziński - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Prondzioch - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prondziuk - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Prondzyński - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Pronebis - od łacińskiego wyrażenia pro nobis (= módl zię za nami) z modlitwy kościelnej.

    Pronek - 1662 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronelewicz - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronelowicz - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronga - od pręga ‘smuga, pas’.

    Prongal - od pręga ‘smuga, pas’.

    Pronia - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniak - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniakin - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniakow - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronicz - 1467 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniczew - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniczuk - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniec - 1449 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniek - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniew - 1578 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniewicki - od nazwy miejscowej Proniewicze (KrW).

    Proniewicz - 1551 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniewski - 1572 od nazwy miejscowej Proniewicze (KrW).

    Pronik - 1662 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronin - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronina - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniński - od nazwy miejscowej Promna (radomskie, gmina Promna).

    Proniowicz - 1469 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniszyn - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniuch - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proniuk - 1662 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronka - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronkiewicz - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronko - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronkow - 1578 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronkowski - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronobis - 1473 od łacińskiego wyrażenia pro nobis (= módl zię za nami) z modlitwy kościelnej.

    Pronobis-Proński - złożenia brak; Pronobis 1473 od łacińskiego wyrażenia pro nobis (= módl zię za nami) z modlitwy kościelnej; Proński od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronobiś - od łacińskiego wyrażenia pro nobis (= módl zię za nami) z modlitwy kościelnej.

    Pronowicz - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronski - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prontek - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’.

    Prontkielewicz - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’.

    Prontul - od gwarowego prątek ‘pęd owoconośny’.

    Pronyk - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pronżyński - od nazwy miejscowej Prężyna (opolskie, gmina Biała).

    Proń - 1435 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prończak - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prończuk - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prończukowski - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prończyk - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prońdziński - od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

    Prońkiewicz - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prońko - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Proński - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Propa - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propaczek - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propaczewski - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propala - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propała - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Prope - (Śl) od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propel - 1728 od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propicz - 1443 od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propiewski - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propin - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propok - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’ lub od imienia Prokop.

    Propokowicz - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’ lub od imienia Prokop.

    Propola - XVII wiek od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propoła - 1526 od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propołow - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propop - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propopek - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propowicz - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propp - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Proppe - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Proppo - od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’.

    Propp-Russin - złożenia brak; Propp od propa ‘korek’ lub od niemieckich nazw osobowych Propp, Propfe, te od średnio-dolno-niemieckiego prop, prope ‘korek, zatyczka’; Russin od Rusin ‘ukrainiec’.

    Prorocki - od prorok ‘człowiek natchniony, przepowiadający przyszłość’.

    Proroczek - 1603 od prorok ‘człowiek natchniony, przepowiadający przyszłość

    Proroczenko - od prorok ‘człowiek natchniony, przepowiadający przyszłość’.

    Proroczyk - 1621 od prorok ‘człowiek natchniony, przepowiadający przyszłość

    Prorok - 1519 od prorok ‘człowiek natchniony, przepowiadający przyszłość’.

    Prorokowski - 1494 od prorok ‘człowiek natchniony, przepowiadający przyszłość’.

    Pros - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosa - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosak - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosakiewicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosakowski - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosal - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosał - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosałek - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosałowski - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosałowski - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Proscha - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosciak - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prosciak - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prosciński - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prosek - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosewicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosiaczek - od prosiątko ‘mała świnia, prosię’ lub od prosić.

    Prosiak - od prosiątko ‘mała świnia, prosię’ lub od prosić.

    Prosiałowski - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosianna - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosianny - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosianowski - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosiątko - 1408 od prosiątko ‘mała świnia, prosię’.

    Prosiątkowic - 1391 od prosiątko ‘mała świnia, prosię’.

    Prosiciński - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prosicki - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosiecki - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosiek - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosik - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosiło - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosiłowski - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosina - 1136 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosiniak - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosinkiewicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosiński - 1530 od nazw miejscowych Prosienica (ostrołęckie, gmian Ostrów Mazowiecka), Prosna (kilka wsi).

    Prosisz - 1204 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proske - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proski - 1393 od nazwy miejscowej Prochy (poznańskie, gmina Wielichowo).

    Proskień - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proskin - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proskiniuk - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proskiń - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proskora - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskorenko - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskornicki - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskowiak - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proskórniak - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskórnicki - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskuda - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proskunikow - 1481 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskur - 1558 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskura - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurka - 1489 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurniak - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurnicki - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurnicz - 1551 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej iprawosławnej’.

    Proskurnicza - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurniczy - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurniczycz - 1555 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurnik - 1494 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurnikowicz - 1551 od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurow - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurowicz - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskurowski - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskuryn - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskuryna - od dawnego proskura, praskura ‘chleb liturgiczny używany w Cerkwi unickiej i prawosławnej’.

    Proskuta - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosnak - od staropolskiego prostny ‘zły, gorszący’.

    Prosniak - od staropolskiego prostny ‘zły, gorszący’.

    Prosniuk - 1662 od staropolskiego prostny ‘zły, gorszący’.

    Proso - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosolowski - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prosoł - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prosołek - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prosołowicz - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prosołowski - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Prosotowicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosowicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosowiecki - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosowski - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosół - od staropolskiego prasoł, prasuł ‘handlarz solą’.

    Pross - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prossowski - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prost - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostacki - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki); od przymiotnika prostacki.

    Prostak - 1769 od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki); od prostak.

    Prostański - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostasiewicz - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Prostasiuk - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Prostec - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostecki - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostek - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostęga - 1649 od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostka - 1649 od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostko - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostko-Prostyński - złożenia brak; od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki); Prostyński 1569 od nazwy miejscowej Prostyń (ostrołęckie, gmina Małkinia Górna).

    Prosto - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostojanek - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostok - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostosz - 1499 od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostowicz - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prostowski - 1774 od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prosty - 1447 od prosty ‘równy, zwyczajny, prawy’.

    Prostyński - 1569 od nazwy miejscowej Prostyń (ostrołęckie, gmina Małkinia Górna).

    Prostyński - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prosuł - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosuła - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosut - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosyniak - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosyniuk - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosz - 1193 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prosza - 1382 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszak - 1494 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszak - 1556 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić; od proszak ‘ktoś natrętnie proszący’.

    Proszałek - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszański - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszcz - 1423 od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Proszczak - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Proszczałek - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Proszczałkiewicz - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Proszczek - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Proszczuk - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Proszczyk - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Proszczyński - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Proszek - 1204 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszel - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszelik - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszeński - 1560 od nazw miejscowych Prosienica (ostrołęckie, gmian Ostrów Mazowiecka), Prosna (kilka wsi).

    Proszewicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszewski - 1592 od nazwy miasta Proszowice (krakowskie), Proszew (siedleckie, gmina Grębków).

    Proszka - 1474 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszkiewicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszkin - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszko - 1456 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszkowic - 1653 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszkowiec - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszkowski - 1396 od nazwy miasta Pruszków, dawniej Proszków (warszawskie).

    Proszna - 1420 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszogłowicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszogołowicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszony - 1441 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszowic - 1224 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszowice - 1427 od nazwy miasta Proszowice (krakowskie), Proszew (siedleckie, gmina Grębków).

    Proszowita - 1412 od nazwy miasta Proszowice (krakowskie), Proszew (siedleckie, gmina Grębków).

    Proszowski - 1396 od nazwy miasta Proszowice (krakowskie), Proszew (siedleckie, gmina Grębków).

    Proszwic - 1405 od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszycki - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszyk - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszyna - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszyniak - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Proszyński - 1399 od nazw miejscowych Prosienica (ostrołęckie, gmian Ostrów Mazowiecka), Prosna (kilka wsi).

    Proś - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prośba - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić; od prośba ‘proszenie’.

    Prośba - od prośba ‘proszenie, suplika’.

    Prościak - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prościański - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prościewicz - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prościk - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prościński - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prościński - od nazwy miejscowej Prostyń (ostrołęckie, gmina Małkinia Górna).

    Prościo - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prość - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prośka - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prośko - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prośniak - od staropolskiego prostny ‘zły, gorszący’; od prośniak ‘prosiak’.

    Prośniczek - od staropolskiego prostny ‘zły, gorszący’.

    Prośnik - od staropolskiego prostny ‘zły, gorszący’.

    Prośniuk - 1662 od staropolskiego prostny ‘zły, gorszący’.

    Prot - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Prota - 1672 od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protacki - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protakiewicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protaliński - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protański - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protas - 1471 od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasewicki - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasewicz - 1520 od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasiewicz - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasik - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasiński - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasiuk - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaski - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasow - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasowicki - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasowiecki - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protasowski - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protassewicz - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaszczyk - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaszewicz - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaszow - 1569 od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaszuk - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaszyk - 1662 od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaś - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaz - 1558 od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaziewicz - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protaziuk - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protazy - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protczak - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protczek - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protek - 1793 od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protekta - od protektor ‘opiekun, mecenas’.

    Protesiewicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Proth - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protko - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protkowicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protkowski - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protocki - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protokiewicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protokowski - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protołowicz - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protorczyn - od pretor ‘najwyższy urzędnik sądowy w starożytnym Rzymie’.

    Protorius - od pretor ‘najwyższy urzędnik sądowy w starożytnym Rzymie’.

    Protorski - od pretor ‘najwyższy urzędnik sądowy w starożytnym Rzymie’.

    Protos - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protosewicz - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protosiewicz - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protosiuk - od imienia Protazy. Imię, w formie łacińskiej Prothasius, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego, od protásso ‘umieszczam na czele’.

    Protowski - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protrz - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Protsch - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Protsz - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Protszke - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Protuch - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protus - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protwicki - 1621 od nazwy herbu Protwic, notowanej od XV wieku, ta zapewne od formy zgermanizowanej nazwy miejscowej Prottwitz (Śląsk).

    Protwicz - 1599 od nazwy herbu Protwic, notowanej od XV wieku, ta zapewne od formy zgermanizowanej nazwy miejscowej Prottwitz (Śląsk).

    Protyga - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protyniak - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protyński - od imienia Prot. Imię notowane w Polsce od XV wieku, jest pochodzenia greckiego, od protos ‘pierwszy’; też może od imienia Protazy.

    Protz - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Protze - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Protzek - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Protzel - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Protzen - (forma zgermanizowana) od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Prow - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prowacki - od prowadzić.

    Prowadło - 1488 od prowadzić.

    Prowadłowski - 1629 od prowadzić.

    Prowadzisz - od prowadzić.

    Prowalna - od prowadzić.

    Prowalny - od prowadzić.

    Prowalski - od prowadzić.

    Prowaźnik - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Prowda - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prowdzik - od prawda ‘zgodność słów z rzeczywistością’.

    Prowicz - od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prowideniec - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewiedzieć, przewidzieć ‘określić dokładnie, przeczuć’.

    Prowidieniec - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewiedzieć, przewidzieć ‘określić dokładnie, przeczuć’.

    Prowiedieniec - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewiedzieć, przewidzieć ‘określić dokładnie, przeczuć’.

    Prowisz - (Śl) od prawy ‘prawdziwy, należyty’.

    Prowizor - od prowizor ‘gospodarz; kurator’.

    Prowosnik - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Prowośnik - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Prowoznik - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Prowoźnik - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Prowucki - od nazwy miejscowej Prawutyn (KrW).

    Prozarowicz - od ukraińskiego prozie, prozornyj ‘przenikliwy, bystry’.

    Prozarowski - od ukraińskiego prozie, prozornyj ‘przenikliwy, bystry’.

    Prozerowski - od ukraińskiego prozie, prozornyj ‘przenikliwy, bystry’.

    Proziewicz - od próg.

    Prozniak - od staropolskiego prostny ‘zły, gorszący’.

    Prozor - 1437 od ukraińskiego prozie, prozornyj ‘przenikliwy, bystry’.

    Prozorow - od ukraińskiego prozie, prozornyj ‘przenikliwy, bystry’.

    Prozorowicz - od ukraińskiego prozie, prozornyj ‘przenikliwy, bystry’.

    Prozorowski - od ukraińskiego prozie, prozornyj ‘przenikliwy, bystry’.

    Prozowicz - od próg.

    Prozowski - od próg.

    Prozych - od próg.

    Proź - od próg.

    Prożanowski - od próg.

    Prożmo - od staropolskiego prażmo ‘potrawa z prażonych ziaren zboża’.

    Prożych - od próg.

    Próba - od próba, dawniej proba.

    Próban - od próba, dawniej proba.

    Próbczyński - od próba, dawniej proba.

    Próbka - od próba, dawniej proba.

    Próbski - od próba, dawniej proba.

    Próchenka, m. - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’; od prócha ‘odrobina, kruszyna’.

    Próchenko - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’; od prócha ‘odrobina, kruszyna’.

    Prócheńko - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’; od prócha ‘odrobina, kruszyna’.

    Prócheński - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Próchera - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Próchiński - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Próchner - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Próchniak - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Próchniakowski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Próchnicki - od nazwy miejscowej Pruchnik, dawniej Prochnik (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Próchniewicz - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Próchniewski - od nazwy miejscowej Pruchnowo, dawniej Prochnowo (poznańskie, gmina Klecko; włocławskie, gmina Radziejów), Próchnowo (pilskie, gmina Margonin).

    Próchnik - 1709 od proch ‘pył, kurz, okruszyny’; od próchnik ‘człowiek zgrzybiały’.

    Próchnio - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Próchno - 1655 od proch ‘pył, kurz, okruszyny’; od próchno, pruchno, prochno.

    Próchyński - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prócnal - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Próczeńko - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Próczkowski - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Pródlik - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’ ( z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Pródnicki - od nazwy miasta Prudnik (opolskie).

    Pródziński - od nazwy miejscowej Prudziany (KrW).

    Próg - od próg.

    Próniewicz - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Própka - od próba, dawniej proba.

    Prós - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prósiński - od nazw miejscowych Prosienica (ostrołęckie, gmian Ostrów Mazowiecka), Prosna (kilka wsi).

    Prószczyk - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prószczyński - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prószkiewicz - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Prószkowski - od nazwy miasta Pruszków, dawniej Proszków (warszawskie).

    Prószyński - od nazwy miejscowej Pruszyn (siedleckie, gmina Siedlce).

    Próś - od imion złożonych typu Prosimir lub od prosić.

    Próściak - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Próściński - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Próźny - od próżny ‘daremny’.

    Próżnik - od próżny ‘daremny’.

    Próżny - od próżny ‘daremny’.

    Prtosieński - 1432 od nazw miejscowych Prosienica (ostrołęckie, gmian Ostrów Mazowiecka), Prosna (kilka wsi).

    Pruba - od próba, dawniej proba.

    Pruban - od próba, dawniej proba.

    Prubań - od próba, dawniej proba.

    Prubka - od próba, dawniej proba.

    Prubski - od próba, dawniej proba.

    Pruc - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucajło - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucak - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucek - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucel - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruch - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prucha - 1798 od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchal - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchala - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchalak - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchała - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchański - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prucharczyk - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prucharski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchczyński - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchenka - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchenko - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Prucheński - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Pruchiński - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Pruchla - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchło - od wschodniosłowiańskiego pruchło ‘sprężyna’.

    Pruchnal - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchner - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchniak - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchniakowski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchnicki - 1456 od nazwy miejscowej Pruchnik, dawniej Prochnik (przemyskie, gmina Pruchnik).

    Pruchniewicz - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchniewski - od nazwy miejscowej Pruchnowo, dawniej Prochnowo (poznańskie, gmina Klecko; włocławskie, gmina Radziejów), Próchnowo (pilskie, gmina Margonin).

    Pruchnik - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchno - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchnowski - od nazwy miejscowej Pruchnowo, dawniej Prochnowo (poznańskie, gmina Klecko; włocławskie, gmina Radziejów), Próchnowo (pilskie, gmina Margonin).

    Pruchoła - 1717 od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchoń - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchoński - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchowski - od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Pruchyński - od czeskiej nazwy osobowej Prochazka, ta od prochazka ‘przechadzka; człowiek gadatliwy’.

    Prucia - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruciak - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucik - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucinowski - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruciński - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucka - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucko - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucow - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucyk - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prucz - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruczak - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruczka - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruczko - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruczkowski - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prud - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudaczek - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudaczuk - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudawczuk - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudcow - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudców - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudel - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudil - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudiłowicz - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudko - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudla - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudlak - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudlik - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudlo - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudło - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudna - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudniak - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudnicki - od nazwy miasta Prudnik (opolskie).

    Prudnik - od nazwy miasta Prudnik (opolskie).

    Prudnikow - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudo - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudowczuk - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudowicz - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudziak - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudzic - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudzicz - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudziec - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudzienica - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudziennica - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudzik - od podstawy prud-, ta od wschodniosłowiańskiego prud ‘młyn wodny’, zapora’, od czeskiego prud stanowiącego kontynuant prasłowiańskiego prąd.

    Prudziłko - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudziłowicz - od prudło ‘rekojeść od sikawki ręcznej’.

    Prudziński - 1669 od nazwy miejscowej Prudziany (KrW).

    Prudznicki - od nazwy miasta Prudnik (opolskie).

    Prudzyński - od nazwy miejscowej Prudziany (KrW).

    Prug - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-.

    Prugal - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-.

    Prugał - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-.

    Prugała - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-.

    Prugar - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-; od średnio-wysoko-niemieckiego brucker ‘poborca cła na moście.

    Prugarewicz - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-; od średnio-wysoko-niemieckiego brucker ‘poborca cła na moście.

    Prugar-Ketling - złożenia brak; od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-; od średnio-wysoko-niemieckiego brucker ‘poborca cła na moście; Ketling brak.

    Pruger - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-; od średnio-wysoko-niemieckiego brucker ‘poborca cła na moście.

    Prugiel - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-.

    Prugier - od gwarowego prug ‘próg’, może też od próg lub od niemieckiej nazw osobowych Brug-, Prug-; od średnio-wysoko-niemieckiego brucker ‘poborca cła na moście.

    Prujko - od pruję, pruc.

    Prujs - od pruję, pruc.

    Prujszczyk - od pruję, pruc.

    Pruk - od gwarowego pruka ‘głos przywołujący krowy’, prukać ‘pierdzieć’.

    Prukacz - od gwarowego pruka ‘głos przywołujący krowy’, prukać ‘pierdzieć’.

    Prukała - od gwarowego pruka ‘głos przywołujący krowy’, prukać ‘pierdzieć’.

    Prukarz - od gwarowego pruka ‘głos przywołujący krowy’, prukać ‘pierdzieć’.

    Prukop - 1641 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Prukopczak - 1700 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Pruksa - od gwarowego pruka ‘głos przywołujący krowy’, prukać ‘pierdzieć’.

    Pruksa - od imienia Prakseda, notowanego w Polsce od XIV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od praksis ‘czynność, działanie’.

    Prul - od niemieckiej nazwy osobowej Proll.

    Prum - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Prumm - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Prumus - od prom, dawniej też pram ‘statek płaskodenny do przewozu ludzi lub ładunków’.

    Pruna - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prunak - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich

    Prunelewicz - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pruniak - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prunicki - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pruniec - 1482 od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pruniewicz - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pruniewski - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pruniuk - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Pruński - od imion typu Prochor, Prokofij, Sopron, używanych dawniej na Kresach Wschodnich.

    Prus - 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusa - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusacki - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusaczek - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusaczuk - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusaczyk - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusak - 1494 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od Prusak ‘mieszkaniec Prus’.

    Prusakiewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusakow - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusakowicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusakowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusał - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusała - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusałowicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusarczyk - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prus-Bogusławski - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Bogusławski 1396 od nazw miejscowych Bogusławice, Bogusławki (częste).

    Prus-Bugayski - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Bugayski od staropolskiego bugaj ‘zakole rzeki; byk; duży chłopak’ lub od nazwy miejscowej Bugaj.

    Pruschak - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruschko - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusczek - 1593 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusecki - od nazwy miejscowej Pruśce, dawniej też Prusice (pilskie, gmina Rogoźno).

    Prusek - 1432 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prus-Głowacki - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Głowacki 1461 od nazw miejscowych Głowaczew, Głowaczowa, Głowaczów (kilka wsi).

    Prus-Grobelski - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Grobelski od grobla ‘nasyp ziemi dla zatrzymania wody’.

    Prusiak - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusianowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusicki - 1405 od nazwy miejscowej Pruśce, dawniej też Prusice (pilskie, gmina Rogoźno).

    Prusidlo - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusidło - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusiecki - 1396 od nazwy miejscowej Pruśce, dawniej też Prusice (pilskie, gmina Rogoźno).

    Prusiel - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusiewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusik - 1625 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusikiewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusikowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusimski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusin - 1204 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Prusinek - 1489 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Prusinkiewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusinkowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusinowicz - 1318 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Prusinowski - 1420 od nazw miejscowych Prusinów (kaliskie, gmina Żerków), Prusinowice (ciechanowskie, gmina Świercze-Koty).

    Prusiński - od nazwy miejscowej Pruszyn (siedleckie, gmina Siedlce).

    Prusio - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusisz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusiuk - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusk - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruske - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruski - 1395 od nazwy miejscowej Prusy (kilka wsi).

    Pruskiewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusko - 1266 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruskowicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruskowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prus-Niewiadomski - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Niewiadomski od niewiada ‘wyrostek, odmieniec’, od nie wiedzieć lub od nazwy miejscowej Niewiadom (katowickie, gmina Rybnik).

    Prusniewski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusnik - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusok - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusota - 1136 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusowic - 1666 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prus-Rudziński - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Rudziński 1616 od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Pruss - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prussak - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prussakow - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prussakowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusski - od nazwy miejscowej Prusy (kilka wsi).

    Prusson - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prus-Strowski - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Strowski od strawa ‘żywność’, dawniej ‘stypa’, od strawić.

    Prustecki - od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prustk - (Pom) od nazwy miejscowej Prostki (suwalskie, gmina Prostki).

    Prus-Trębicki - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Trębicki 1648 od nazwy miejscowej Trębice (siedleckie, gmina Paprotnia).

    Prus-Wiśniewski - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Wiśniewski 1471 od nazw miejscowych Wiśniewo, Wiśniowa, Wiszniowa (częste).

    Prus-Wiśniowski - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Wiśniowski 1471 od nazw miejscowych Wiśniewo, Wiśniowa, Wiszniowa (częste).

    Prusz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Prusza - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus

    Prus-Zajączkowski - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Zajączkowski 1387 nazwy miejscowej Zajączków (piotrkowskie, gmina Mniszków), , Zajączkowo (poznańskie, gmina Pniewy).

    Pruszak - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Pruszak-Leliwa - złożenia brak; Prus 1293 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; Leliwa 1500 od nazwy herbu Leliwa.

    Pruszakowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Pruszałkiewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszanow - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszanowski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszański - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszcz - zapewne od nazwy miasta Pruszcz (gdańskie).

    Pruszczak - zapewne od nazwy miasta Pruszcz (gdańskie).

    Pruszczański - od nazwy miejscowej Pruszczyn (płockie, gmina Wyszogród).

    Pruszczeński - od nazwy miejscowej Pruszczyn (płockie, gmina Wyszogród).

    Pruszczyk - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszczyk - zapewne od nazwy miasta Pruszcz (gdańskie).

    Pruszczyński - 1592 od nazwy miejscowej Pruszczyn (płockie, gmina Wyszogród).

    Pruszek - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszewicz - 1494 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszewski - od nazwy miasta Proszowice (krakowskie), Proszew (siedleckie, gmina Grębków).

    Prusziński - od nazwy miejscowej Pruszyn (siedleckie, gmina Siedlce).

    Pruszka - 1419 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszkarski - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszkiewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszko - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszkowski - 1389 od nazwy miasta Pruszków, dawniej Proszków (warszawskie).

    Pruszków - od nazwy miasta Pruszków, dawniej Proszków (warszawskie).

    Pruszo - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszowski - od nazwy miasta Proszowice (krakowskie), Proszew (siedleckie, gmina Grębków).

    Pruszydło - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszyk - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Pruszyna, m. - 1392 od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus.

    Pruszyński - 1439 od nazwy miejscowej Pruszyn (siedleckie, gmina Siedlce).

    Pruś - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Pruśka - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Pruśkiewicz - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Pruśko - od nazwy etnicznej Prus ‘członek narodu pruskiego’, też od nazwy herbu Prus; od staropolskiego Prusin ‘Prus’.

    Prut - 1440 od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruta - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prutek - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prutka - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prutkowski - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruto - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Prutuła - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruty - od gwarowego prut, pruty, prutać ‘trwonić’, pruć.

    Pruzaczyk - od prużyć ‘prężyć; prażyć; może też od nazwy osobowej Prug.

    Pruzanin - od nazwy miejscowej Prużany (KrW).

    Pruzielewicz - od prużyć ‘prężyć; prażyć; może też od nazwy osobowej Prug.

    Pruzikowski - od prużyć ‘prężyć; prażyć; może też od nazwy osobowej Prug.

    Pruziński - od nazwy miejscowej Prużany (KrW).

    Prużak - od prużyć ‘prężyć; prażyć; może też od nazwy osobowej Prug.

    Prużan - od nazwy miejscowej Prużany (KrW).

    Prużanin - od nazwy miejscowej Prużany (KrW).

    Prużański - od nazwy miejscowej Prużany (KrW).

    Prużek - od prużyć ‘prężyć; prażyć; może też od nazwy osobowej Prug.

    Prużewski - od prużyć ‘prężyć; prażyć; może też od nazwy osobowej Prug.

    Prużyński - od nazwy miejscowej Prużany (KrW).

    Pryba - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe,

    Prybacki - od przebaczyć ‘zauważyć’.

    Prybała - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe.

    Prybe - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe.

    Prybich - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe.

    Prybicho - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe.

    Prybiczy - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Prybiński - od nazwy miejscowej Przybina (leszczyńskie, gmina Rydzyna).

    Pryboda - od przy + bodę, bóść; przebóść.

    Prybor - od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Pryborowski - od nazw miejscowych Przeborowo, Przeborowice, dziś Przyborowo, Przyborowice (kilka wsi).

    Prybuła - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe.

    Prybusz - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć lub od niemieckiej nazwy osobowej Priebe.

    Prybycin - od przybycień ‘przybysz’.

    Prybył - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Prybyła - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Prybyło - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Prybysławski - od nazwy miejscowej Przybysławice (kilka wsi).

    Prybysz - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Prybyszewski - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Prybyś - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Prybyteń - od przybycień ‘przybysz’.

    Pryc - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pryca - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycak - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycal - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycaszczyk - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycel - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prych - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychacz - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychala - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychalski - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychała - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychidko - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychidna - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychidny - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychitko - (z fonetyką ukraińską) od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychla - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychła - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychno - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychocen - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychoceń - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychocin - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychod - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychoda - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychodicz - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychodko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychodny - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychodzicz - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychotko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Prychowski - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Prychta - od prychać ‘parskać, chrapać’.

    Pryciak - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pryciarz - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pryciaszczyk - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pryciaszek - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycik - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycikowski - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pryciński - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pryciuk - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycki - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycko - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Pryckowski - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycnik - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycuń - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth; od niemieckiej nazwy osobowej Prietz.

    Prycz - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prycza - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryczak - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryczek - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryczewski - 1634 od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryczka - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryczko - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryczkowski - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryczuska - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryczyn - (z fonetyką ukraińską) od przyczyna ‘powód’.

    Pryczynicz - (z fonetyką ukraińską) od przyczyna ‘powód’.

    Pryczyniec - (z fonetyką ukraińską) od przyczyna ‘powód’.

    Pryczyński - (z fonetyką ukraińską) od przyczyna ‘powód’.

    Pryć - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’; też od prycza, prycz ‘ława, tapczan’.

    Pryda - od niemieckich nazw osobowych Priede, Brit, te od imion złożonych na Brit-.

    Prydałek - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Prydan - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Prydatek - od przydatek, w staropolszczyźnie ‘dopłata, zakąska’.

    Prydatkiewicz - od przydatek, w staropolszczyźnie ‘dopłata, zakąska’.

    Pryde - 1736 od niemieckich nazw osobowych Priede, Brit, te od imion złożonych na Brit-.

    Prydon - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Prydoń - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Prydróżny - od przydrożny ‘znajdujący się przy drodze’.

    Prydyba - od przydybać ‘przyłapać, zaskoczyć’.

    Prydzik - 1715 od niemieckich nazw osobowych Priede, Brit, te od imion złożonych na Brit-.

    Prygodzicz - od przygoda ‘przypadek, niebezpieczeństwo’.

    Prygodzki - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Prygon - od przyganiać, przyganić ‘zganić, przymówić’.

    Prygoń - od przyganiać, przyganić ‘zganić, przymówić’.

    Prygozy - od białoruskiego prygožy ‘piękny, ładny’.

    Prygozyj - od białoruskiego prygožy ‘piękny, ładny’.

    Prygoża - od białoruskiego prygožy ‘piękny, ładny’.

    Prygoży - od białoruskiego prygožy ‘piękny, ładny’.

    Prygożyj - od białoruskiego prygožy ‘piękny, ładny’.

    Prygun - od przyganiać, przyganić ‘zganić, przymówić’.

    Pryida - od przyjść, przyjdę.

    Pryida - od przyjść, przyjdę.

    Pryjda - od przyjść, przyjdę.

    Pryjemski - od nazwy miejscowej Przyjma (konińskie, gmina Golina), Przyjmy (kilka wsi).

    Pryjm - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Pryjma - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Pryjmaczuk - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Pryjmak - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Pryjmicz - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Pryjmo - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Pryjomka - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Pryjomko - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Pryjomski - od nazwy miejscowej Przyjma (konińskie, gmina Golina), Przyjmy (kilka wsi).

    Pryk - 1492 od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Pryka - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykacz - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykan - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykaniak - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykanowski - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykas - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykaszczyk - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykaza - od przykazać ‘polecić, rozkazać, przysądzić’.

    Prykaziuk - od przykazać ‘polecić, rozkazać, przysądzić’.

    Pryke - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykel - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykiel - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykiński - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykoda - od przygoda ‘przypadek, niebezpieczeństwo’.

    Prykon - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykop - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Prykopski - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Prykosz - od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykowski - 1454 od pryk ‘człowiek zużyty, dziad’.

    Prykuta - od przykuć, przykuty, też od gwarowego przykutać ‘przygrzebać, przygarnąć’.

    Pryl - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryla - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prylepa - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przylepa ‘kawałek chleba, piętka’, przylepić.

    Prylewski - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryliński - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prylip - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przylepa ‘kawałek chleba, piętka’, przylepić.

    Prylipko - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od przylepa ‘kawałek chleba, piętka’, przylepić.

    Prylka - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryll - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryloński - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prylowski - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryluk - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Prył - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryła - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryłan - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryłowski - od niemieckiej nazwy osobowej Prill, ta od Briil ‘ryba olszówka’.

    Pryłukin - od przyłęk, przyłęg ‘wzgórek przy mokrej nizinie’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Prym - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Pryma - 1615 od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymaczek - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymaczenko - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymaczko - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymaczuk - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymak - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’; od prymak ‘uczeń pierwszej klasy’.

    Prymaka - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’; od prymak ‘uczeń pierwszej klasy’.

    Prymako - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’; od prymak ‘uczeń pierwszej klasy’.

    Prymakow - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’; od prymak ‘uczeń pierwszej klasy’.

    Prymakowski - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’; od prymak ‘uczeń pierwszej klasy’.

    Prymała - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymar - od łacińskiego primarius ‘pierwszy, naczelny’.

    Prymarczuk - od łacińskiego primarius ‘pierwszy, naczelny’.

    Prymarczyk - od łacińskiego primarius ‘pierwszy, naczelny’.

    Prymark - od łacińskiego primarius ‘pierwszy, naczelny’.

    Prymas - od prymas ‘głowa Kościola w państwie’.

    Prymasiak - od prymas ‘głowa Kościola w państwie’.

    Prymasiewicz - od prymas ‘głowa Kościola w państwie’.

    Prymaszko - od prymas ‘głowa Kościola w państwie’.

    Prymaś - od prymas ‘głowa Kościola w państwie’.

    Prymczak - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymczek - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymczuk - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymecki - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymek - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymel - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymelski - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymer - od łacińskiego primarius ‘pierwszy, naczelny’.

    Prymerski - od łacińskiego primarius ‘pierwszy, naczelny’.

    Prymiak - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymicki - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymicz - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymier - od łacińskiego primarius ‘pierwszy, naczelny’.

    Prymiński - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymka - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’; od prymka ‘rodzaj tytoniu’.

    Prymke - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymlewicz - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymo - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymocki - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymos - od prymas ‘głowa Kościola w państwie’.

    Prymowicz - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymski - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymtczuk - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prymula - od prymula ‘roślina zielna doniczkowa, odmiana pierwiosnka’.

    Prymuła - od prymula ‘roślina zielna doniczkowa, odmiana pierwiosnka’.

    Prymus - 1787 od prymus ‘pierwszy, najlepszy’, a to od łacińskiego primus ‘pierwszy’ lub od imienia łacińskiego Primus.

    Prymusiewicz - od prymus ‘pierwszy, najlepszy’, a to od łacińskiego primus ‘pierwszy’ lub od imienia łacińskiego Primus.

    Prymusz - 1403 od prymus ‘pierwszy, najlepszy’, a to od łacińskiego primus ‘pierwszy’ lub od imienia łacińskiego Primus.

    Prymuszewicz - 1440 od prymus ‘pierwszy, najlepszy’, a to od łacińskiego primus ‘pierwszy’ lub od imienia łacińskiego Primus.

    Prymuszewski - od prymus ‘pierwszy, najlepszy’, a to od łacińskiego primus ‘pierwszy’ lub od imienia łacińskiego Primus.

    Prymuszowicz - 1437 od prymus ‘pierwszy, najlepszy’, a to od łacińskiego primus ‘pierwszy’ lub od imienia łacińskiego Primus.

    Prymys - od pryma ‘nagroda’, prym ‘pierwszeństwo’, też od łacińskiego primus ‘pierwszy’.

    Prynakowski - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn lub Prien.

    Prync - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Prynczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Prynczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Prynda - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pryndiak - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pryndo - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pryndziak - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pryndziuk - od prędki ‘szybki, nagły’.

    Pryniak - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prynicki - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prynicz - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Pryniewicz - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prynkiewicz - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prynowicz - od gwarowego prena, pren ‘kij w miotle z chrustu; duży gwóźdź’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Prenn.

    Prynz - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Pryńc - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Pryńczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Prinz, od Prinz ‘książę’.

    Prypłot - zapewne od przypłod, przypłodek ‘przychówek zwierząt; dziecko z nieprawego łoża’.

    Prypucien - 1551 od białoruskiego prypuc, gwarowego pripucień ‘gatunek gołębia’.

    Pryputen - od białoruskiego prypuc, gwarowego pripucień ‘gatunek gołębia’.

    Pryputeń - od białoruskiego prypuc, gwarowego pripucień ‘gatunek gołębia’.

    Pryputnicki - od białoruskiego prypuc, gwarowego pripucień ‘gatunek gołębia’.

    Pryputniewicz - od białoruskiego prypuc, gwarowego pripucień ‘gatunek gołębia’.

    Prys - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Prysak - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Prysek - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Prysiaźnik - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiaźniuk - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiażna - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiażnik - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiażniuk - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiażny - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiażnyj - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiążniuk - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysicz - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Prysiężna - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiężny - (z fonetyką ukraińską) od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Prysiński - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Pryska - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Pryskała - 1693 od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Prysko - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Pryskowski - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Prysłaj - od przysłać ‘nadesłać’.

    Prysłanek - od przysłać ‘nadesłać’.

    Prysłasz - od przysłać ‘nadesłać’.

    Prysłopski - od przysłup ‘przypora’ lub od nazwy miejscowej Przysłop.

    Prysok - (Śl) od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Prysowski - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Pryss - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Pryssok - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Prystaj - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Prystalczyk - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Prystan - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Prystanowski - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Prystański - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Prystarz - od przestarzeć się ‘stać się starym’; od przystarz ‘mąż, który osiadł na gospodarstwie żony’.

    Prystasz - od przestarzeć się ‘stać się starym’; od przystarz ‘mąż, który osiadł na gospodarstwie żony’.

    Prystopa - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Prystrom - od przy + strom ‘miejsce strome, urwisko’.

    Prystupa - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Prystupczyk - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Prystupe - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Prystupiuk - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Prystypa - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Prystypiuk - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Prysz - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Pryszak - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Pryszanow - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Pryszcz - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Pryszczaszczyk - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Pryszczek - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Pryszczenko - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Pryszczepa - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Pryszczepczyk - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Pryszczepienko - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Pryszczepka - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Pryszczepko - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Pryszczewski - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Pryszczyk - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Pryszczyła - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Pryszczyński - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Pryszczypienko - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Pryszek - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Pryszel - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Pryszka - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Pryszkiewicz - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Pryszko - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Pryszla - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Pryszlak - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Pryszło - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Prysztacki - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Prysztak - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Pryś - 1787 od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Pryśko - od prys ‘ogier; wieprz; pies’.

    Pryślak - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Pryt - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytaj - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytas - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytek - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytka - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytkin - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytko - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytkow - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytkowski - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytków - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytulak - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Prytulczyk - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Prytulek - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Prytuluk - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Prytuła - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytuła - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Prytułka - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Prytuło - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Prytułów - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Prytycki - od przytyk ‘dotknięcie, przymówka’, przytykać.

    Prytyka - od przytyk ‘dotknięcie, przymówka’, przytykać.

    Prytys - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prytyś - od pryt ‘w języku dziecinnym zrobić pryt ‘pierdnąć’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Pierth.

    Prywala - od przywalić ‘przycisnąć’.

    Prywałko - od przywalić ‘przycisnąć’.

    Prywar - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Prywara - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Prywat - od prywat ‘człowiek prywatny’, prywata ‘dbałość o własne dobro’.

    Prywata - od prywat ‘człowiek prywatny’, prywata ‘dbałość o własne dobro’.

    Prywatowski - od prywat ‘człowiek prywatny’, prywata ‘dbałość o własne dobro’.

    Prywer - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Prywerek - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Prywor - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Prywoznik - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Prywoźnik - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Pryza - od pryza ‘więzienie’.

    Pryzno - od pryza ‘więzienie’.

    Pryzowicz - od pryza ‘więzienie’.

    Pryzwan - od przyzwać ‘wezwać, zawołać’, przyzwany.

    Pryzwański - od przyzwać ‘wezwać, zawołać’, przyzwany.

    Przada - (Śl) od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przadak - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przadka - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Przadkiewicz - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Przado - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przakulin - od staropolskiego przanka ‘suchy owoc’, prza ‘oskarżenie, spór’; od przeć.

    Przał - od przał-, por. zeprzały ‘zniszczony, zbutwiały, zepsuty’.

    Przała - od przał-, por. zeprzały ‘zniszczony, zbutwiały, zepsuty’.

    Przanek - 1416 od staropolskiego przanka ‘suchy owoc’, prza ‘oskarżenie, spór’.

    Przaniewski - od nazwy miejscowej Przanowice (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Przankowski - 1787 od staropolskiego przanka ‘suchy owoc’, prza ‘oskarżenie, spór’.

    Przanowic - 1359 od staropolskiego przanka ‘suchy owoc’, prza ‘oskarżenie, spór’.

    Przanowski - 1393 od nazwy miejscowej Przanowice (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Przanzak - od przeżak ‘nieuk, półmędrek’; też od gwarowego uprząż ‘sprzędzione włókno lnu’

    Przaradzki - od nazwy miejscowej Przeradz (ciechanowskie, gmina Lutocin).

    Przasmycki - od nazwy miejscowej Przesmyki, Przesmyk (kilka wsi).

    Przasmyski - od nazwy miejscowej Przesmyki, Przesmyk (kilka wsi).

    Przasnek - 1406 od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Przasnicki - od nazwy miejscowej Przesmyki, Przesmyk (kilka wsi).

    Przasnycki - od nazwy miasta Przasnysz (ostrołęckie).

    Przasnyski - od nazwy miasta Przasnysz (ostrołęckie).

    Przastek - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przaszlak - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Przaździecki - od nazwy miejscowej Przeździecki (łomżyńskie, gmina Andrzejewo, Zambrów).

    Prząda - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządak - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządek - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Prządka - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Prządkiewicz - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Prządko - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Prządło - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządo - 1628 od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządowski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządza - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządzielewski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządzik - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządziński - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządziono - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prządziuk - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Prząstek - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przątka - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Przątkiewicz - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Przczel - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Przczeliński - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Przczelorz - (Śl) od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Przczółkiewicz - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Przczółkowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Przebędowski - 1391 od nazwy miejscowej Przebędowo (poznańskie, gmina Murowana Goślina; słupskie, gmina Główczyce).

    Przebieda - od przebiedzić ‘przebiedować’.

    Przebieg - od przebieg ‘rozwój, tok’, przebiegać ‘szybko przemieszczać się; odbywać się, dziać’.

    Przebiegała - 1594 od przebieg ‘rozwój, tok’, przebiegać ‘szybko przemieszczać się; odbywać się, dziać’.

    Przebieglec - od przebieg ‘rozwój, tok’, przebiegać ‘szybko przemieszczać się; odbywać się, dziać’; od przebiegły ‘chytry’.

    Przebiegło - 1564 od przebieg ‘rozwój, tok’, przebiegać ‘szybko przemieszczać się; odbywać się, dziać’; od przebiegły ‘chytry’.

    Przebieracz - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przebieradło - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przebieralski - 1791 od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przebierała - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przebierowski - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przebig - od przebieg ‘rozwój, tok’, przebiegać ‘szybko przemieszczać się; odbywać się, dziać’.

    Przebinia - od nazwy miejscowej Przebin (KrW).

    Przebiński - od nazwy miejscowej Przebin (KrW).

    Przebiodowski - od gwarowego przebudać, przybudać ‘przebudowywać, dobudowywać’.

    Przebiorowski - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przebirowski - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przebitkowski - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Przebitowski - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Przebiuda - od gwarowego przebudać, przybudać ‘przebudowywać, dobudowywać’.

    Przebiudowski - od gwarowego przebudać, przybudać ‘przebudowywać, dobudowywać’.

    Przeborka - 1416 od imienia złożonego Przebor, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przeborowski - 1387 od nazw miejscowych Przeborowo, Przeborowice, dziś Przyborowo, Przyborowice (kilka wsi).

    Przebosz - 1425 od imienia złożonego Przebor, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przebój - od przebój ‘przemoc, siła’.

    Przebór - od imienia złożonego Przebor, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przebuś - od imienia złożonego Przebor, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przebycien - od przybycień ‘przybysz’.

    Przebylski - od przebyć ‘przetrwać; przejść jakąś przestrzeń’, przebyty.

    Przebyła - od przebyć ‘przetrwać; przejść jakąś przestrzeń’, przebyty.

    Przebysz - od imienia złożonego Przebor, notowanego w Polsce od XII wieku lub od przybysz.

    Przebyty - od przebyć ‘przetrwać; przejść jakąś przestrzeń’, przebyty; od przebyt ‘przeprawa, przebycie’.

    Przecek - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przech - 1398 od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Przecha - 1409 od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Przechacki - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Przechadzki - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Przechała - od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Przechera - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przecherka - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przecherko - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przecherny - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przecherski - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przechnic - 1398 od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Przechnik - od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Przechno - 1437 od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Przechnowski - od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Przechocki - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Przechocko - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Przechoćko - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Przechodna / - y od przechodzień ‘człowiek przechodzący’; od dawnego przechodny ‘przejściowy’.

    Przechodniak - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’; od dawnego przechodny ‘przejściowy’.

    Przechodzeń - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Przechodzień - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Przechodziński - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’.

    Przechodzki - od przechodzień ‘człowiek przechodzący’; od dawnego przechodny ‘przejściowy’.

    Przechora - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przechorski - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przechowic - 1441 od imion złożonych typu Przedsław, Przebor.

    Przechowiecki - od nazwy miejscowej Przechowo (bydgoskie, gmina Świecie).

    Przechowski - od nazwy miejscowej Przechowo (bydgoskie, gmina Świecie).

    Przechrzest - 1441 od przechrzta, ze staropolskiego też przekryta ‘ten co przyjął chrzest porzuciwszy swoją wiarę, zwłaszcza Żyd’.

    Przechrzta - 1483 od przechrzta, ze staropolskiego też przekryta ‘ten co przyjął chrzest porzuciwszy swoją wiarę, zwłaszcza Żyd’.

    Przechszta - od przechrzta, ze staropolskiego też przekryta ‘ten co przyjął chrzest porzuciwszy swoją wiarę, zwłaszcza Żyd’.

    Przechwalski - od przechwalać się.

    Przeciak - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przeciasa - od przyciasny ‘trochę ciasny’.

    Przecieszewski - od nazw miejscowych Przeciszewo (płockie, gmina Staroźreby), Przeciszów (bielskie, gmina Przeciszów).

    Przecinkowski - od przecinać; od przecinka ‘sciezka w lesie powstała po wycięciu drzew’.

    Przeciński - od przecinać.

    Przecioska - od przeciosać ‘rozciąć’, przeczos ‘dom z drzewa’.

    Przecioszka - od przeciosać ‘rozciąć’, przeczos ‘dom z drzewa’.

    Przeciszewski - 1767 od nazw miejscowych Przeciszewo (płockie, gmina Staroźreby), Przeciszów (bielskie, gmina Przeciszów).

    Przeciszowski - od nazw miejscowych Przeciszewo (płockie, gmina Staroźreby), Przeciszów (bielskie, gmina Przeciszów).

    Przecka - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przecław - od imienia złożonego Przedsław, Przecław, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przecławski - 1407 od nazw miejscowych typu Przecławice, Przesławice.

    Przeczak - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przeczek - 1388 od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przeczeń - 1403 od przeczny ‘przeciwny’.

    Przeczewski - od nazwy miejscowej Przeczów (tarnobrzeskie, gmina Połaniec; opolskie, gmina Namysłów).

    Przeczka, m. - 1497 od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przeczko - 1390 od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przeczkowic - 1491 od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przeczkowski - 1492 od nazwy miejscowej Przeczki (łomżyńskie, gmina Mały Płock).

    Przeczkowski - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przecznic - 1411 od przeczny ‘przeciwny’.

    Przeczno - 1394 od przeczny ‘przeciwny’.

    Przecznowski - 1394 od nazwy miejscowej Przecznia (piotrkowskie, gmina Zelów).

    Przeczowski - 1390 od nazwy miejscowej Przeczów (tarnobrzeskie, gmina Połaniec; opolskie, gmina Namysłów).

    Przeczyna - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przeczyński - od nazwy miejscowej Przecznia (piotrkowskie, gmina Zelów).

    Przeczyński - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przed - 1424 od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Przedacz - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’.

    Przedacz - XIII w. od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Przedała - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’.

    Przedałkowski - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’.

    Przedański - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’.

    Przedaszek - od przedać ‘odstąpić za pieniądze, sprzedać’.

    Przedbora - od imienia złożonego Przedbor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przedborowski - od nazwy miejscowej Przedborze (częste) lub od nazwy miejscowej Przedborów (kaliskie, gmina Mikstat).

    Przedborski - 1494 od nazwy miejscowej Przedborze (częste).

    Przedbój - od przebój ‘przemoc, siła’.

    Przedbór - od imienia złożonego Przedbor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przedecki - od nazwy miasta Przedecz (konińskie).

    Przedecz - 1470- 80 od nazwy miasta Przedecz (konińskie).

    Przedęcki - od nazwy miasta Przedecz (konińskie).

    Przedka - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Przedlacki - od przed + Lachy o znaczeniu pierwotnym ‘mieszkający przed Polakami’.

    Przedlecki - od przed + Lachy o znaczeniu pierwotnym ‘mieszkający przed Polakami’.

    Przedmiejski - 1543 od przedmiejski ‘położony pod miastem’.

    Przedmieszczanic - 1599 od przedmieszczanin ‘mieszkaniec okolic przedmiejskich’.

    Przedmojski - od przedmoście ‘miejsce połozone przed mostem’.

    Przedmolski - od przedmoście ‘miejsce połozone przed mostem’.

    Przedmost - 1391 od przedmoście ‘miejsce połozone przed mostem’.

    Przedmoście - 1369 od przedmoście ‘miejsce połozone przed mostem’.

    Przedni - 1411 od przedni ‘stojący na czele’.

    Przedniaczek - od przedni ‘stojący na czele’.

    Przedniak - od przedni ‘stojący na czele’.

    Przedniakowski - od przedni ‘stojący na czele’.

    Przedniczek - od przedni ‘stojący na czele’; od przednik ‘przewodnik’.

    Przedniczowski - od przedni ‘stojący na czele’; od przednik ‘przewodnik’.

    Przednik - 1383 od przedni ‘stojący na czele’; od przednik ‘przewodnik’.

    Przednikiewicz - od przedni ‘stojący na czele’; od przednik ‘przewodnik’.

    Przednikowski - od przedni ‘stojący na czele’; od przednik ‘przewodnik’.

    Przednowek - od przednówek ‘czas przednowymi zbiorami, przed nowym księżycem’.

    Przednówek - od przednówek ‘czas przednowymi zbiorami, przed nowym księżycem’.

    Przedpelski - od imienia złożonego Przedpełk, Przedpełka, notowanego od XIII wieku.

    Przedpełka - od imienia złożonego Przedpełk, Przedpełka, notowanego od XIII wieku.

    Przedpełkowic - 1286 od imienia złożonego Przedpełk, Przedpełka, notowanego od XIII wieku.

    Przedpełski - od imienia złożonego Przedpełk, Przedpełka, notowanego od XIII wieku.

    Przedpłata - od przedpłata ‘zaliczka’.

    Przedpolewski - od nazwy miejscowej Przezpolew (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Przedpolski - od przedpole ‘obszar znajdujący się w bezpośredniej bliskości czegoś’.

    Przedpołski - od przedpole ‘obszar znajdujący się w bezpośredniej bliskości czegoś’.

    Przedromirski - od nazwy miejscowej Przedrzymirchy (KrW).

    Przedrzymirski - 1592 od nazwy miejscowej Przedrzymirchy (KrW).

    Przedsławski - 1393 od nazw miejscowych typu Przecławice, Przesławice, pochodne z podstawy Przedsław-.

    Przedwalski - od przed + wał.

    Przedwiecki - od przed + wieś, wioska o znaczeniu ‘mieszkający przed wsią’.

    Przedwies - od przed + wieś, wioska o znaczeniu ‘mieszkający przed wsią’.

    Przedwieski - 1662 od przed + wieś, wioska o znaczeniu ‘mieszkający przed wsią’.

    Przedwiosko - od przed + wieś, wioska o znaczeniu ‘mieszkający przed wsią’.

    Przedwoj - od imienia złożonego Przedwoj, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przedwojewic - 1423 od imienia złożonego Przedwoj, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przedwojewski - od imienia złożonego Przedwoj, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przedwojowic - 1204 od imienia złożonego Przedwoj, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przedwojowski - od imienia złożonego Przedwoj, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przedwojski - od imienia złożonego Przedwoj, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przedwolski - od przed + nazwa miejscowa Wola o znaczeniu ‘mieszkający przed Wolą’.

    Przedwój - od imienia złożonego Przedwoj, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przedziecki - od nazwy miejscowej Przeździecki (łomżyńskie, gmina Andrzejewo, Zambrów).

    Przedziek - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedziekowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedzienkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedzień - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedzieńkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedziękowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedzik - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedzikowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedzimiarski - od nazwy miejscowej Przedrzymirchy (KrW).

    Przedzimierski - od nazwy miejscowej Przedrzymirchy (KrW).

    Przedzimirski - od nazwy miejscowej Przedrzymirchy (KrW).

    Przedzinkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przedziński - 1397 od nazwy miejscowej Przedzino, dziś Przedzeń (kaliskie, gmina Ceków- Kolonia).

    Przedziuk - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Przegadziński - od przegadać.

    Przegaliński - 1499 od nazwy miejscowej Przegaliny (białostockie, gmina Komarówka Podlaska).

    Przegalski - od nazwy miejscowej Przegaliny (białostockie, gmina Komarówka Podlaska).

    Przeganiała - od przeganiać.

    Przegedza - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegenda - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegendz - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegendza - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegenza - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegęda - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegędza - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegędzki - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegęza - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegienda - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegięda - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegiętka - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przegina - 1541 od przeginać.

    Przeginia - od nazwy miejscowej Przeginia (krakowskie, gmina Czernichów) lub od nazwy herbu Przeginia, znanej od XIV wieku.

    Przeginiak - 1788 od nazwy miejscowej Przeginia (krakowskie, gmina Czernichów) lub od nazwy herbu Przeginia, znanej od XIV wieku.

    Przegiński - 1442 od nazwy miejscowej Przeginia (krakowskie, gmina Czernichów) lub od nazwy herbu Przeginia, znanej od XIV wieku.

    Przegocki - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przegoliński - od nazwy miejscowej Przegaliny (białostockie, gmina Komarówka Podlaska).

    Przegon - od przegonić, przegon ‘przepędzanie bydła’.

    Przegonia - od przegonić, przegon ‘przepędzanie bydła’.

    Przegoniak - od przegonić, przegon ‘przepędzanie bydła’.

    Przegoniała - od przegonić, przegon ‘przepędzanie bydła’.

    Przegoń - od przegonić, przegon ‘przepędzanie bydła’.

    Przegórski - od nazwy miejscowej Przygórze (kilka wsi).

    Przegrała - od przegrać ‘stracić; zostać pokonanym’,

    Przegrałek - od przegrać ‘stracić; zostać pokonanym’,

    Przegrocki - od przegrodzić ‘przedzielić’, przegroda ‘płot, ogrodzenie’.

    Przegroda - od przegrodzić ‘przedzielić’, przegroda ‘płot, ogrodzenie’.

    Przegrodzki - od przegrodzić ‘przedzielić’, przegroda ‘płot, ogrodzenie’.

    Przejczowski - od nazwy miejscowej Przeczów (tarnobrzeskie, gmina Połaniec; opolskie, gmina Namysłów).

    Przejemski - od nazwy miejscowej Przyjma (konińskie, gmina Golina), Przyjmy (kilka wsi).

    Przejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Preis, ta od średniowysoko niemieckiego pris ‘godny pochwały’, później ‘cena’; w innych wariantach też od Preuß, ta od Preuße ‘Prusak’.

    Przek - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przeka - 1496 od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przekadziński - od przekadzić ‘okadzic w nadmiarze’, tu ‘przechwalić, pochlebić’.

    Przekała - 1391 od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przekaza - 1652 od przekaza, przekaz ‘przeszkoda, pogróżka’.

    Przekaziński - od przekaza, przekaz ‘przeszkoda, pogróżka’.

    Przeklas - od przeklasować ‘wybredzać’, przeklaśny ‘wybredny’.

    Przeklasa - od przeklasować ‘wybredzać’, przeklaśny ‘wybredny’.

    Przeklassa - (Śl) od przeklasować ‘wybredzać’, przeklaśny ‘wybredny’.

    Przekłasa - (Śl) od przeklasować ‘wybredzać’, przeklaśny ‘wybredny’.

    Przekociński - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przekocki - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przekop - od przekopać, przekop ‘rów’.

    Przekopański - od przekopać, przekop ‘rów’.

    Przekopiak - od przekopać, przekop ‘rów’.

    Przekopiński - od przekopać, przekop ‘rów’.

    Przekopowicz - od przekopać, przekop ‘rów’.

    Przekopowski - od przekopać, przekop ‘rów’.

    Przekopski - od przekopać, przekop ‘rów’.

    Przekora - 1413 od przekora ze staropolskiego ‘zniewaga; szkoda’.

    Przekoracki - od przekora ze staropolskiego ‘zniewaga; szkoda’.

    Przekoradzki - od przekora ze staropolskiego ‘zniewaga; szkoda’.

    Przekorka - 1560 od przekora ze staropolskiego ‘zniewaga; szkoda’.

    Przekorzyński - od przekora ze staropolskiego ‘zniewaga; szkoda’.

    Przekota - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przekowiak - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przekrzta - 1441 od przechrzta, ze staropolskiego też przekryta ‘ten co przyjął chrzest porzuciwszy swoją wiarę, zwłaszcza Żyd’.

    Przekta - 1789 od przechrzta, ze staropolskiego też przekryta ‘ten co przyjął chrzest porzuciwszy swoją wiarę, zwłaszcza Żyd’.

    Przekuła - 1399 od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’; od przekuć.

    Przekupień - 1410 od przekupień ‘handlarz’.

    Przekupka, m. - 1488 od przekupka ‘handlarka’.

    Przekupniowicz - 1695 od przekupień ‘handlarz’.

    Przekuracki - od przekora ze staropolskiego ‘zniewaga; szkoda’; od przekurat ‘prokurator’.

    Przekuradzki - od przekora ze staropolskiego ‘zniewaga; szkoda’; od przekurat ‘prokurator’.

    Przekurat - od prokurat, prokurator ‘dawniej ‘obrońca’.

    Przekwas - od przekwasić, przekwas ‘coś przekwaśniałe, przekisłe.’

    Przekwasiński - od przekwasić, przekwas ‘coś przekwaśniałe, przekisłe.’

    Przel - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Przelaczek - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Przelak - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Przelakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Prell, ta od średnio-wysoko-niemieckiego prellen ‘oszukać; podrzucic do góry’, średnio-wysoko-niemieckiego prelle ‘krzykacz, krzykała’.

    Przelasko - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przelaskowski - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przelaśkowski - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przelazła - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przelazłowski - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przelazły - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przelepski - 1397 od nazw miejscowych Przylepice, Przelepice, dziś Przlepki (poznańskie, gmina Brodnica), Przylepa, Przylepki.

    Przelezło - 1448 od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przelicki - od gwarowego przylica ‘dowód’.

    Przeliński - 1780 od przelina ‘ziemia pokazująca się na wiosnę spod śniegu’.

    Przelior - (Śl) zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Preller.

    Przeliorz - (Śl) zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Preller.

    Przeliosz - (Śl) zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Preller.

    Przeliórz - (Śl) zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Preller.

    Przelonczkowski - (Śl) zapewne od nazwy miejscowej Przyłęczek (kieleckie, gmina Wodzisław).

    Przelor - (Śl) zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Preller.

    Przełaczkowski - (Śl) zapewne od nazwy miejscowej Przyłęczek (kieleckie, gmina Wodzisław).

    Przełaz - 1417 od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przełazło - 1441 od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przełącki - od nazwy miejscowej Przyłęk (kilka wsi).

    Przełączkowski - zapewne od nazwy miejscowej Przyłęczek (kieleckie, gmina Wodzisław).

    Przełęcki - od nazwy miejscowej Przyłęk (kilka wsi).

    Przełocki - od nazwy miejscowej Przyłęk (kilka wsi).

    Przełomiec - 1566 od przełomie, przełom.

    Przełomski - od przełomie, przełom.

    Przełonczkowski - (Śl) zapewne od nazwy miejscowej Przyłęczek (kieleckie, gmina Wodzisław).

    Przełoźna - od przełożony ‘zwierzchnik’.

    Przełoźny - od przełożony ‘zwierzchnik’.

    Przełożeński - od przełożony ‘zwierzchnik’.

    Przełożna - od przełożony ‘zwierzchnik’.

    Przełożny - od przełożony ‘zwierzchnik’.

    Przełożona - od przełożony ‘zwierzchnik’.

    Przełożony - od przełożony ‘zwierzchnik’.

    Przełożyński - od przełożony ‘zwierzchnik’.

    Przełucki - od nazw miejscowych Przyłuka, Przyłuki (KrW), Przyłuski (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Przełuski - od nazw miejscowych Przyłuka, Przyłuki (KrW), Przyłuski (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Przemakowski - od nazwy miejscowej Przemęków, dziś Przemyków (kieleckie, gmina Koszyce).

    Przemecki - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przemeński - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przemęcki - 1388 od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przemękowski - 1389 od nazwy miejscowej Przemęków, dziś Przemyków (kieleckie, gmina Koszyce).

    Przemęski - 1393 od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przemęt - 1372 od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przemianek - 1628 od przemianek ‘ten, kto zmienił nazwisko, przezwisko’.

    Przemielewski - od przemiły ‘bardzo miły’ lub od imienia złożonego Przemił, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przemieniecki - od przemianek ‘ten, kto zmienił nazwisko, przezwisko’.

    Przemił - od przemiły ‘bardzo miły’ lub od imienia złożonego Przemił, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przemiła - od przemiły ‘bardzo miły’ lub od imienia złożonego Przemił, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przemiłek - 1576 od przemiły ‘bardzo miły’ lub od imienia złożonego Przemił, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przemiłowic - 1306 od przemiły ‘bardzo miły’ lub od imienia złożonego Przemił, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przemiński - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przemiosła - od przemieść ‘przesunąć, przygarnąć’.

    Przemiosło - od przemieść ‘przesunąć, przygarnąć’.

    Przemirski - zapewne od przymierze, dawniej przymirze ‘umowa, współpraca’.

    Przemorski - od przymorze ‘miejsce przy morzu’, przymorski ‘nadmorski’ lub też od nazwy miejscowej Przymorze (liczne).

    Przemosło - od przemieść ‘przesunąć, przygarnąć’.

    Przemus - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przemusiak - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przemusiała - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przemusiński - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przemuś - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przemycki - od przemykać ‘przebiec szybko, przekraść się’, przemyk ‘przesmyk’.

    Przemyk - od przemykać ‘przebiec szybko, przekraść się’, przemyk ‘przesmyk’.

    Przemykalski - od przemykać ‘przebiec szybko, przekraść się’, przemyk ‘przesmyk’.

    Przemykała - od przymykać ‘zamykać’, przemyk ‘przymknięcie’, może też od przemykać.

    Przemykowski - od przemykać ‘przebiec szybko, przekraść się’, przemyk ‘przesmyk’.

    Przemyłski - od nazwy miasta Przemyśl.

    Przemyski - 1482 od nazwy miasta Przemyśl.

    Przemysław - od imienia Przemysław notowanego w tej formie od XIII wieku, pochodnego od imienia złożonego Przemysł.

    Przemysławic - 1262 od imienia Przemysław notowanego w tej formie od XIII wieku, pochodnego od imienia złożonego Przemysł.

    Przemysławski - od imienia Przemysław notowanego w tej formie od XIII wieku, pochodnego od imienia złożonego Przemysł.

    Przemysłowicz - 1408 od imienia Przemysław notowanego w tej formie od XIII wieku, pochodnego od imienia złożonego Przemysł.

    Przemysłowski - od imienia Przemysław notowanego w tej formie od XIII wieku, pochodnego od imienia złożonego Przemysł.

    Przemyślak - od nazwy miasta Przemyśl.

    Przemyślański - od nazwy miasta Przemyślany (KrW).

    Przemyślski - 1491 od nazwy miasta Przemyśl.

    Przenda - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przendziecki - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przendziejewski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przendzielewski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przendzielski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przendzik - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przendziono - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przenek - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenia - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenica - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenicki - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przeniczka - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przeniczkowski - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przeniczna - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przeniczny - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przeniczona - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przeniczony - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przeniecki - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenieslik - od przenieść.

    Przeniesławski - od przenieść.

    Przeniesło - od przenieść.

    Przenieślik - od przenieść.

    Przeniewski - od przenieść.

    Przenieżlik - od przenieść.

    Przeniosko - od przenieść.

    Przeniosła - od przenieść.

    Przeniosław - od przenieść.

    Przeniosło - od przenieść.

    Przeniósło - od przenieść.

    Przenisło - od przenieść.

    Przenisz - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenna - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przennak - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przennakowski - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenniak - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenno - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenny - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenosił - od prznosić.

    Przenyczny - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przenzak - od przeżak ‘nieuk, półmędrek’.

    Przeobrażański - od rosyjskiej nazwy Preobrażenskij.

    Przeobrażeński - od rosyjskiej nazwy Preobrażenskij.

    Przeor - 1455 od przeor ‘przełożony klasztoru’.

    Przeorek - od przeor ‘przełożony klasztoru’.

    Przeorowski - od przeor ‘przełożony klasztoru’.

    Przeorski - od przeor ‘przełożony klasztoru’.

    Przepadło - od przepadły ‘stracony’, przepaść.

    Przepaliński - od nazwy miejscowej Przepałkowo (bydgoskie, gmina Sośno) lub od przypalić.

    Przepalski - od nazwy miejscowej Przepałkowo (bydgoskie, gmina Sośno) lub od przypalić.

    Przepałkowski - od nazwy miejscowej Przepałkowo (bydgoskie, gmina Sośno).

    Przeparski - od przeprzeć się ‘przepracować się’ lub od przeparać ‘przepruć’, przepór ‘rozcięcie’, por. rozporek.

    Przepaśniak - od gwarowego przepastnik ‘szatan, mieszkaniec piekla’, od staropolskiego przepastny ‘przezorny, roztropny’.

    Przepaśnik - od gwarowego przepastnik ‘szatan, mieszkaniec piekla’, od staropolskiego przepastny ‘przezorny, roztropny’.

    Przepeluk - od nazwy miejscowej Przepałkowo (bydgoskie, gmina Sośno) lub od przypalić.

    Przeperski - od przeprzeć się ‘przepracować się’ lub od przeparać ‘przepruć’, przepór ‘rozcięcie’, por. rozporek.

    Przepiałowski - od nazwy miejscowej Przepałkowo (bydgoskie, gmina Sośno) lub od przypalić.

    Przepiera - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepierczyński - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepierowski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepierski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepierzyczka - 1612 od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepierzyński - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepior - 1497 od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiora - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiorczycz - 1440 od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiorka - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiorko - 1428 od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiorkowski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiorski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiorzyński - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiór - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepióra - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórczyk - 1753 od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórczyński - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórka - 1266 od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórkiewicz - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórko - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórkowski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórowski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiórzyński - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepirzyński - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepis - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać, zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przepisna - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać, zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przepiura - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiurka - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepiurkowski - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przeplaska - od prze + płaski, przypłaski ‘trochę płaski’.

    Przeplasko - od prze + płaski, przypłaski ‘trochę płaski’.

    Przepłaska - od prze + płaski, przypłaski ‘trochę płaski’.

    Przepłasko - od prze + płaski, przypłaski ‘trochę płaski’.

    Przepłata - od przeplatać ‘rozpłatać, rozciąć’.

    Przepodobna - od przypodobny ‘nieco podobny’.

    Przepodobny - od przypodobny ‘nieco podobny’.

    Przepolewski - od nazwy miejscowej Przepoły (Wileńszczyzna).

    Przepolski - od nazwy miejscowej Przepoły (Wileńszczyzna).

    Przepórka - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Przepyszny - od przepyszny ‘wspaniały, okazały’ lub od przepyszny ‘nieco pyszny’.

    Przeracki - od nazwy miejscowej Przeradz (ciechanowskie, gmina Lutocin).

    Przerada - od staropolskiego przeradzić ‘wprowadzić w błąd’.

    Przeradowski - 1431 od nazwy miejscowej Przeradowo (ostrołęckie, gmina Szelków).

    Przeradza - od staropolskiego przeradzić ‘wprowadzić w błąd’.

    Przeradziński - od staropolskiego przeradzić ‘wprowadzić w błąd’.

    Przeradzka - od staropolskiego przeradzić ‘wprowadzić w błąd’.

    Przeradzki - 1497 od nazwy miejscowej Przeradz (ciechanowskie, gmina Lutocin).

    Przeraja - od prze + raja ‘błoto, topielisko’ lub od raić ‘radzić’.

    Przerambski - od przerębel, przyrębel ‘otwór wyrąbany w lodzie’.

    Przerański - 1497 od nazwy miejscowej Przeranie, dziś Przyranie (kaliskie, gmina Mycielin).

    Przeraziński - od przerazić ‘przekłuć, uszkodzić; przestraszyć’.

    Przeraźniak - od przeraźny ‘przeraźliwy’.

    Przerembel - od przerębel, przyrębel ‘otwór wyrąbany w lodzie’.

    Przerembski - od przerębel, przyrębel ‘otwór wyrąbany w lodzie’.

    Przerębel - od przerębel, przyrębel ‘otwór wyrąbany w lodzie’.

    Przeroda - od przyrodzić się ‘związać się węzłem rodzinnym’, przyroda ‘natura, istota’.

    Przerodek - od przyrodzić się ‘związać się węzłem rodzinnym’, przyroda ‘natura, istota’.

    Przeródzki - od przyrodzić się ‘związać się węzłem rodzinnym’, przyroda ‘natura, istota’.

    Przerwa - od przerwać ‘rozerwać coś; wstrzymać coś’, przerwa ‘rów; zatrzymanie czegoś’.

    Przerwacz - od przerwać ‘rozerwać coś; wstrzymać coś’, przerwa ‘rów; zatrzymanie czegoś’.

    Przerwanek - od przerwać ‘rozerwać coś; wstrzymać coś’, przerwa ‘rów; zatrzymanie czegoś’; od przerwany.

    Przerwa-Tetmajer - złożenia brak; Przerwa od przerwać ‘rozerwać coś; wstrzymać coś’, przerwa ‘rów; zatrzymanie czegoś’; Tetmajer pd niemieckiej nazwy osobowej Tet(t)meyer.

    Przerwiński - od przerwać ‘rozerwać coś; wstrzymać coś’, przerwa ‘rów; zatrzymanie czegoś’.

    Przerwok - (Śl) od przerwać ‘rozerwać coś; wstrzymać coś’, przerwa ‘rów; zatrzymanie czegoś’.

    Przerywacz - od przerywać, przerywany.

    Przerywan - od przerywać, przerywany.

    Przerzta - 1445 od przechrzta, ze staropolskiego też przekryta ‘ten co przyjął chrzest porzuciwszy swoją wiarę, zwłaszcza Żyd’.

    Przerzutek - od przerzutek ‘zbieg, odstępca’.

    Przes - od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław lub od przez-.

    Przesada - od przesadzić ‘przenieść w inne miejsce’, przesada ‘zbytek, nienaturalność’.

    Przesadna - od przesadzić ‘przenieść w inne miejsce’, przesada ‘zbytek, nienaturalność’.

    Przesadny - od przesadzić ‘przenieść w inne miejsce’, przesada ‘zbytek, nienaturalność’.

    Przesadzka - od przesadzić ‘przenieść w inne miejsce’, przesada ‘zbytek, nienaturalność’.

    Przesdzieng - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przesdzienk - (Śl) od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przesdzieńk - (Śl) od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przesdzięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przesdzina - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przesdzing - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przesdzink - (Śl) od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przesiak - od przesiekać ‘przeciąć’, przesieka ‘pas niezadrzewiony w lesie’.

    Przesiecki - 1392 od nazwy miejscowej Przesieka (kilka wsi).

    Przesieka - 1424 od przesiekać ‘przeciąć’, przesieka ‘pas niezadrzewiony w lesie’.

    Przesiewkowski - od przesiewać ‘wybierać co najlepsze’.

    Przesiewski - od przesiewać ‘wybierać co najlepsze’.

    Przeslak - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Przeslakiewicz - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Przesłański - od przysłać ‘nadesłać’.

    Przesław - od imienia złożonego Przesław, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przesławski - od nazwy miejscowej Przesławice (kilka wsi).

    Przesło - od przysłać ‘nadesłać’.

    Przesłowski - od nazwy miejscowej Przesławice (kilka wsi).

    Przesmycki - 1627 od nazwy miejscowej Przesmyki, Przesmyk (kilka wsi).

    Przesmyski - 1487 od nazwy miejscowej Przesmyki, Przesmyk (kilka wsi).

    Przesor - od przezor ‘przewidywanie, przezorność’.

    Przesór - od przezor ‘przewidywanie, przezorność’.

    Przespalewski - od nazwy miejscowej Przezpolew (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Przespolewski - od nazwy miejscowej Przezpolew (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Przespolski - od nazwy miejscowej Przezpolew (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Przestacki - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestaj - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestak - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestalski - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestał - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestanowski - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestański - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestarz - od przestarzeć się ‘stać się starym’.

    Przestarzała - od przestarzeć się ‘stać się starym’; od przestarzały.

    Przestecki - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestelski - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Przestęp - 1420 od przestąpić, ze staropolskiego przegapić przejść, przekroczyć’.

    Przestępna - od przestąpić, ze staropolskiego przegapić przejść, przekroczyć’ od staropolskiego przestępny ‘związany z przestępstwem’.

    Przestępny - od przestąpić, ze staropolskiego przegapić przejść, przekroczyć’; od staropolskiego przestępny ‘związany z przestępstwem’.

    Przestępski - od przestąpić, ze staropolskiego przegapić przejść, przekroczyć’.

    Przestroga - od przestroga ‘ostrzeżenie, upomnienie’.

    Przestrzelski - od przestrzelić ‘przebić strzałem’.

    Przesz - 1429 od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław.

    Przeszak - od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław.

    Przeszek - 1309 od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław.

    Przeszewic - 1402 od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław.

    Przeszewski - od nazw miejscowych Przyszów, Przyszowa, Przyszowice.

    Przeszka, ż. - 1397 od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław.

    Przeszkodziński - od przeszkodzić.

    Przeszlakiewicz - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Przeszlakowski - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Przeszło - od przeszły ‘miniony, dawny’.

    Przeszłowski - od przeszły ‘miniony, dawny’.

    Przeszły - od przeszły ‘miniony, dawny’.

    Przeszoł - od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław.

    Przeszowic - 1469 od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław.

    Przeszowski - od nazw miejscowych Przyszów, Przyszowa, Przyszowice (lub od słowackiej nazwy miasta Prešow.

    Prześciński - od przestać, przestajać ‘przeminąć; przerwać; osłabnąć’.

    Prześding - (Śl) od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Prześkowiak - od imion złożonych na Prze-, typu Przemił, Przesław.

    Prześladkowski - od prześladować ‘gnębić, tępić’; od prześladek ‘trop, ślad’.

    Prześladowski - od prześladować ‘gnębić, tępić’.

    Prześlak - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Prześlaki - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Prześlakiewicz - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Prześlakowski - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Prześlica - 1684 od przęślica ‘część kądzieli’.

    Prześluga - od wschodniosłowiańskiego peresluga, ukraińskiego gwarowego sl(i)uga ‘słota’.

    Prześna - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Prześnak - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony

    Prześniacki - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Prześniak - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Prześnicki - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Prześnik - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Prześny - od staropolskiego przasnek ‘chleb z ciasta niekiszonego’, przaśny ‘niezakwaszony’.

    Prześrut - od prześrutować ‘zemleć na śrut, grubo, jeden raz’.

    Przetaczek - od przetak ‘rodzaj dużego sita’.

    Przetaczka, m. - 1540 od przetak ‘rodzaj dużego sita’.

    Przetacznik - 1591 od przetak ‘rodzaj dużego sita’; przetacznik ‘wyrabiający przetaki, sita’.

    Przetaczyński - od przetak ‘rodzaj dużego sita’.

    Przetak - 1698 od przetak ‘rodzaj dużego sita’.

    Przetakiewicz - od przetak ‘rodzaj dużego sita’.

    Przetakowski - od przetak ‘rodzaj dużego sita’.

    Przetko - od imion złożonych typu Przedbor, Przedsław.

    Przetocki - 1393 od nazwy miejscowej Przetoczno, dziś Przytoczna (gorzowskie, gmina Przytoczna).

    Przetoczeński - 1437 od przetoka, przetoczyć.

    Przetokiewicz - od przetoka, przetoczyć.

    Przewada - od prze + wadzić ‘kłócić się’.

    Przewadzikowski - od prze + wadzić ‘kłócić się’.

    Przewala - od przywalić ‘przycisnąć’; od przewalić ‘przetoczyć, przewrócić’.

    Przewała - od przywalić ‘przycisnąć’; od przewalić ‘przetoczyć, przewrócić’.

    Przewdziecki - od nazwy miejscowej Przeździecki (łomżyńskie, gmina Andrzejewo, Zambrów).

    Przewdziedzki - od nazwy miejscowej Przeździecki (łomżyńskie, gmina Andrzejewo, Zambrów).

    Przewdziek - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdziekowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdzienk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdzienkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdzieńkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdzięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdziękowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdziętkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdzing - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewdzink - (Śl) od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przewecki - od przewędzić, przywędzić ‘uwędzić, długo wędzić’.

    Przewenda - od przewędzić, przywędzić ‘uwędzić, długo wędzić’.

    Przewęcki - od przewędzić, przywędzić ‘uwędzić, długo wędzić’.

    Przewęda - od przewędzić, przywędzić ‘uwędzić, długo wędzić’.

    Przewędzikowski - od przewędzić, przywędzić ‘uwędzić, długo wędzić’.

    Przewęzikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewiąźlikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewiecki - od przewiedzieć, przewidzieć ‘określić dokładnie, przeczuć’.

    Przewieczarski - 1481 od nazwy miejscowej Przywieczerzyn (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Przewieczerski - 1478 od nazwy miejscowej Przywieczerzyn (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Przewieda - od przewiedzieć, przewidzieć ‘określić dokładnie, przeczuć’.

    Przewiedzikowski - od przewiedzieć, przewidzieć ‘określić dokładnie, przeczuć’.

    Przewiejski - od prze + wiesić (powiesić) lub wieś.

    Przewies - od prze + wiesić (powiesić) lub wieś.

    Przewieslik - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewieś - od prze + wiesić (powiesić) lub wieś; od przewieś ‘przyrząd do łowienia ptaków’).

    Przewieślik - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewieśluk - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewieśnik - od prze + wiesić (powiesić) lub wieś; od przewieś ‘przyrząd do łowienia ptaków’).

    Przewiezlik - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewiezlikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewieźlik - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewieźlikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewieżlik - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewięd - od przewiędnąć ‘nieco zwiędnąć, uschnąć’, przewiędły ‘zwiędły’.

    Przewięda - od przewiędnąć ‘nieco zwiędnąć, uschnąć’, przewiędły ‘zwiędły’.

    Przewięzikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewięzlikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewięźlik - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewięźlikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewiężlikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewioźlik - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przewlekła - od przewlec, przewlekły ‘długotrwały’.

    Przewlekło - 1494 od przewlec, przewlekły ‘długotrwały’.

    Przewlekły - od przewlec, przewlekły ‘długotrwały’.

    Przewloka - od staropolskiego przewłoka ‘część wozu’, przewlec, przewłóczyć.

    Przewło - od staropolskiego przewłoka ‘część wozu’, przewlec, przewłóczyć.

    Przewłocki - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przewłoczyńska - od staropolskiego przewłoka ‘część wozu’, przewlec, przewłóczyć.

    Przewłodzki - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przewłoka - od staropolskiego przewłoka ‘część wozu’, przewlec, przewłóczyć.

    Przewłoski - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przewłócki - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przewłucki - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przewod - 1471 od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewoda - od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodek - 1204 od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodka - 1265 od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodnik - 1437 od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodnikowski - od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodowic - 1250 od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodowski - od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodzik - od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodzikowski - od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodzing - od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodzisz - 1204 od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewodzki - od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przewojski - od imienia złożonego Przedwoj, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przewolski - od przed + nazwa miejscowa Wola o znaczeniu ‘mieszkający przed Wolą’.

    Przewor - od staropolskiego przewory ‘rodzaj powinności chłopskiej’.

    Przewora - 1513 od staropolskiego przewory ‘rodzaj powinności chłopskiej’; też przewora ‘przegroda’.

    Przeworczyk - od staropolskiego przewory ‘rodzaj powinności chłopskiej’; też przewora ‘przegroda’.

    Przeworek - od staropolskiego przewory ‘rodzaj powinności chłopskiej’; też przewora ‘przegroda’.

    Przeworowski - od staropolskiego przewory ‘rodzaj powinności chłopskiej’; też przewora ‘przegroda’.

    Przeworski - 1447 od nazwy miasta Przeworsk, dawniej Przeworsko (przemyskie).

    Przeworsko - XV w. od nazwy miasta Przeworsk, dawniej Przeworsko (przemyskie).

    Przewoski - 1498 od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przewozik - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewozikowski - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoziński - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik lub od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przewozna - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić.

    Przewozniak - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewozniczak - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić.

    Przewoznik - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewozny - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźna - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić.

    Przewoźniak - 1685 od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźnicki - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźniczak - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźniczek - 1681 od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźniczuk - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźnik - 1437 od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźnikowic - 1437 od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźniok - (Śl) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewoźny - 1632 od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić.

    Przewożna - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić.

    Przewożniak - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewożniczak - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewożniczuk - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewożnik - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewożny - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewożnyk - od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przewóski - od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przewracała - 1574 od przewracać ‘rzucać, łamać, przeszukiwać’.

    Przewratil - (w formie czeskiej) od przewracać ‘rzucać, łamać, przeszukiwać’.

    Przewuski - od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przezak - od przeżak ‘nieuk, półmędrek’.

    Przezborski - od nazw miejscowych typu Przyborze, Przyborów.

    Przezbór - od imienia złożonego Przebor, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przezbórski - od nazw miejscowych typu Przyborze, Przyborów.

    Przezbórz - od imienia złożonego Przebor, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przezdzęk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdziak - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdziąk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdziecki - od nazwy miejscowej Przeździecki (łomżyńskie, gmina Andrzejewo, Zambrów).

    Przezdziegowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdziek - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzieng - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzienk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzienkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzień - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzieńkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzięg - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdziękowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzik - od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przezdzina - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzing - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzink - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzionek - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzionkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdziwięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezdzwięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeziak - od przeżak ‘nieuk, półmędrek’.

    Przezimek - od przezimka ‘kobieta, która miała dziecko nieślubne’, z gwarowego przezimek prawie roczne cielę’.

    Przeznak - od przeznać ‘przewidzieć’.

    Przezorski - od przezor ‘przewidywanie, przezorność’.

    Przezpolewski - 1411 od nazwy miejscowej Przezpolew (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Przezpolowski - 1413 od nazwy miejscowej Przezpolew (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Przezwański - od przezwać ‘nadać komuś nazwisko, przydomek’; od przezwany.

    Przezwdzięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przezwicki - od przezwać ‘nadać komuś nazwisko, przydomek’.

    Przeździak - od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przeździał - od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przeździch - od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przeździcki - od nazwy miejscowej Przeździecki (łomżyńskie, gmina Andrzejewo, Zambrów).

    Przeździecki - 1424 od nazwy miejscowej Przeździecki (łomżyńskie, gmina Andrzejewo, Zambrów).

    Przeździek - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździeng - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździenk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździenkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździeń - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździeńkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździęg - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździęgowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździęk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździękowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździk - od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przeździng - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździnk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeździonkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeźdzwięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeźdźwięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeźniczak - od przeznać ‘przewidzieć’.

    Przeźniczek - od przeznać ‘przewidzieć’.

    Przeźnieński - od przeznać ‘przewidzieć’.

    Przeźwiecki - od przezwać ‘nadać komuś nazwisko, przydomek’.

    Przeżak - od przeżak ‘nieuk, półmędrek’.

    Przeżdziak - od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przeżdziecki - od nazwy miejscowej Przeździecki (łomżyńskie, gmina Andrzejewo, Zambrów).

    Przeżdzienkowski - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeżdzięg - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeżdzięk - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeżdzik - od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przeżdzing - od przezdzięk ‘bez dzięki, bez podzięki’.

    Przeżdżon - od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przeżycki - od nazwy miejscowej Przyrzecze (koszalińskie, gmina Brzeźno) lub od przyrzecze ‘miejsce przy rzece’.

    Przeżywalski - od przeżywać ‘przekarmić; utrzymać się przy życiu’.

    Przęciszewski - od nazw miejscowych Przeciszewo (płockie, gmina Staroźreby), Przeciszów (bielskie, gmina Przeciszów).

    Przęda - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędka - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędło - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędo - 1498 od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędza - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzak - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzakowski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzalski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędziak - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędziakowski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzicki - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzielewski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzielowski - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzik - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzin - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędziński - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzion - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzionka, m. - 1496 od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędziuk - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przędzyński - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przęsło - od przęślica ‘część kądzieli’; od przęsło ‘przędza’.

    Przęślica - od przęślica ‘część kądzieli’.

    Przęślicki - od przęślica ‘część kądzieli’.

    Przęzak - od przeżak ‘nieuk, półmędrek’.

    Przężak - od przeżak ‘nieuk, półmędrek’.

    Przibila - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przibilka - (Śl) od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przibilla - (Śl) od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przibisch - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przibucin - (Śl) od przybycień ‘przybysz’.

    Przibycin - od przybycień ‘przybysz’.

    Przibyczin - od przybycień ‘przybysz’.

    Przibyla - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przibylla - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przibyła - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przikling - (Śl) od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przodak - od przód, przodek ‘przednia część’.

    Przodaszek - od przód, przodek ‘przednia część’.

    Przodek - od przód, przodek ‘przednia część’.

    Przodka - od przód, przodek ‘przednia część’.

    Przodo - od przód, przodek ‘przednia część’.

    Przodoła - od przód, przodek ‘przednia część’.

    Przodownik - od przód, przodek ‘przednia część’ (od przodownik).

    Przoł - od przał-, por. zeprzały ‘zniszczony, zbutwiały, zepsuty’.

    Przon - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przona - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przonaj - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przonak - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przondak - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przondek - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przondka - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przondo - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przondzion - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przondziono - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’.

    Przonek - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przonicki - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przonka - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przonkowski - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przontka - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Przódzik - od przód, przodek ‘przednia część’.

    Przudzik - od przód, przodek ‘przednia część’.

    Przyb - 1189 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przyba - 1176 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybaciński - od przebaczyć ‘zauważyć’.

    Przybacki - od przebaczyć ‘zauważyć’.

    Przybacz - od przebaczyć ‘zauważyć’.

    Przybak - 1394 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybalak - od przybałować ‘przydźwigać, przywlec’.

    Przybalka - od przybałować ‘przydźwigać, przywlec’.

    Przybalski - od przybałować ‘przydźwigać, przywlec’.

    Przybał - od przybałować ‘przydźwigać, przywlec’.

    Przybała - od przybałować ‘przydźwigać, przywlec’.

    Przyban - 1494 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybasz - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybaszek - 1400 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybczyc - 1407 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybec - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybecki - od przebaczyć ‘zauważyć’.

    Przybek - 1250 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybelak - 1759 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybelek - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybelik - 1715 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybeł - 1632 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybeła - 1615 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybełek - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybełka - 1624 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybeło - 1454 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybełowicz - 1625 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybic - 1369 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybicień - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybicin - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybiciński - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybiczin - (Śl) od przybycień ‘przybysz’.

    Przybiczyn - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybieg - od przebieg ‘rozwój, tok’, przebiegać ‘szybko przemieszczać się; odbywać się, dziać’.

    Przybieracz - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przybierała - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przybieżała - od przybieżeć ‘przybiec, przylecieć’.

    Przybig - od przebieg ‘rozwój, tok’, przebiegać ‘szybko przemieszczać się; odbywać się, dziać’.

    Przybik - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybil - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybila - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybilak - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybiliński - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybilka - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybill - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybilla - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybillak - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybillok - (Śl) od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybilski - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybiła - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybinda - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybindowski - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybiński - 1475 od nazwy miejscowej Przybina (leszczyńskie, gmina Rydzyna).

    Przybiorowski - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przybirowski - od przebierać ‘zmienić ubranie; wybrać do dna’.

    Przybis - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybisch - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybisz - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybiszewski - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybiś - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybitkowski - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Przybitni - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Przybka, m. - 1372 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybkan - 1437 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybko - 1250 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybkowic - 1395 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybkowski - 1392 od nazwy miejscowej Przybkowice, dziś Przytkowice (bielskie, gmina Kalwaria Zebrzydowska).

    Przybla - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przyblak - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przyblik - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybłocki - od przy + błoto o znaczeniu ‘mieszkający przy błocie’.

    Przybłowski - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybo - 1389 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybocki - od przy + bok o znaczeniu ‘mieszkający na boku’.

    Przyboda - od przy + bodę, bóść; przebóść.

    Przybojewic - 1436 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybojewski - od nazwy miejscowej Przybujewo, dziś Przybojewo (plockie, gmina Mochowo).

    Przybolewski - od przeboleć ‘przecierpieć, odpokutować’.

    Przybolok - od przeboleć ‘przecierpieć, odpokutować’.

    Przybołowicz - od przeboleć ‘przecierpieć, odpokutować’.

    Przybołowski - od przeboleć ‘przecierpieć, odpokutować’.

    Przybor - od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przybora - od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przyborek - od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przyborewicz - od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przyborkiewicz - od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przyboro - od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przyborowicz - od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przyborowski - 1389 od nazw miejscowych Przeborowo, Przeborowice, dziś Przyborowo, Przyborowice (kilka wsi).

    Przyborski - 1616 od nazw miejscowych typu Przyborze, Przyborów.

    Przyborzyc - 1233 od imienia złożonego Przybor, notowanego w Polsce od XIII wieku.

    Przybos - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybosz - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przyboś - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybowicz - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybowski - od nazwy miejscowej Przybówka (krośnieńskie, gmina Wojaszówka).

    Przybój - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybójewski - od nazwy miejscowej Przybujewo, dziś Przybojewo (plockie, gmina Mochowo).

    Przybuj - 1425 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybujewski - 1427 od nazwy miejscowej Przybujewo, dziś Przybojewo (plockie, gmina Mochowo).

    Przybulewski - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybuliński - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybulski - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybuła - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybułek - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybułka - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybułkowski - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybułowski - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybusz - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybuś - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybyciej - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybyciel - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybycien - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybycień - 1609 od przybycień ‘przybysz’.

    Przybycin - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybyciń - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybyciński - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybycki - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybyczin - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybyczyn - od przybycień ‘przybysz’.

    Przybyjski - (= yński) od nazwy miejscowej Przybin (słupskie, gmina Smołdzino).

    Przybyk - 1478 od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybyk - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyk - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyka - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybykowicz - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybykowicz - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybykowski - od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybykowski - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyl - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyla - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylak - 1760 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylak-Kaczmarek - złożenia brak; Przybylak 1760 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’; Kaczmarek od karczma ‘gospoda, zajazd’.

    Przybylański - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylczak - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylczyk - 1681 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylek - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyleński - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylewski - 1766 od nazwy miejscowej Przybyłów (kilka wsi).

    Przybylich - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylik - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyliński - 1761 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyliski - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylka - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylkowski - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyll - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylla - (Śl) od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyllak - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyllek - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyllok - (Śl) od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylo - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylok - (Śl) od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylowicz - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylowski - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybylski - 1715 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybył - 1787 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyła - 1486 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłak - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłaszek - 1754 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłecki - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłek - 1372 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłka - 1567 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłkiewicz - 1800 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłko - 1597 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłkowicz - 1626 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłkowski - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłła - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłło - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyło - 1396 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłok - (Śl) od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłowicz - 1648 od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyłowski - 1451 od nazwy miejscowej Przybyłów (kilka wsi).

    Przybyłski - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyły - od przybyły ‘przybysz, ten, co przybył’.

    Przybyna, m. - XII w. od imion złożonych typu Przybysław, Przybywoj też od przybyć.

    Przybyniak - od nazwy miejscowej Przybin (słupskie, gmina Smołdzino).

    Przybynowski - 1464 od nazwy miejscowej Przybynów (częstochowskie, gmina Żarki).

    Przybys - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybysiak - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybysiak-Przybyszewski - złożenia brak; Przybysiak od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’; Przybyszewski 1491 od nazwy miejscowej Przybyszew, Przybyszów (kilka wsi), Przybyszówka (rzeszowskie, gmina Świlcza).

    Przybysiel - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybysin - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybyski - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybysł - od imienia złożonego Przybysław, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przybysławski - 1399 od nazwy miejscowej Przybysławice (kilka wsi).

    Przybysłowicz - od imienia złożonego Przybysław, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przybysłowski - od imienia złożonego Przybysław, notowanego w Polsce od XII wieku.

    Przybysz - 1204 od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybysza - 1136 od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybyszak - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybyszczyk - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybyszek - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybyszewicz - 1432 od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybyszewski - 1491 od nazwy miejscowej Przybyszew, Przybyszów (kilka wsi), Przybyszówka (rzeszowskie, gmina Świlcza).

    Przybysz-Jasek - złożenia brak; Przybysz 1204 od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’; Jasek od imion na Ja-, typu Jan, Jaczemir, Jaromir.

    Przybyszowski - 1477 od nazwy miejscowej Przybyszew, Przybyszów (kilka wsi), Przybyszówka (rzeszowskie, gmina Świlcza).

    Przybyszowski - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybyszów - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybysz-Przybyszewski - złożenia brak; Przybysz 1204 od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’; Przybyszewski 1491 od nazwy miejscowej Przybyszew, Przybyszów (kilka wsi), Przybyszówka (rzeszowskie, gmina Świlcza).

    Przybysz-Rębała - złożenia brak; Przybysz 1204 od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’; Rębała od rąbać ‘łupać; zadawać ciosy bronią sieczną’, rab ‘wycinanie drzew, wyrąb ,zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Przybyś - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Przybyt - 1395 od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybyta - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytek - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytka - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytkiewicz - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytko - 1461 od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytkowicz - 1490 od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytkowski - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od nazw miejscowych Przybytkowo, Przybytki.

    Przybytni - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytniak - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Przybytniewski - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Przybytnik - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Przybytniowski - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’ lub od gwarowego przybytnik.

    Przybytnowski - 1601 od przybycień ‘przybysz’.

    Przybytny - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’; od przybytny ‘obecny, przytomny’.

    Przybyto - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytowicz - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przybytowski - od przybyt, przybytek ‘to, co przybyło, nabytek; majętność, mieszkanie, pobyt’.

    Przych - 1420 od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przychecki - od nazwy miejscowej Przychody (kilka wsi).

    Przycherka - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przychocki - 1662 od nazwy miejscowej Przychody (kilka wsi).

    Przychoćko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychoda - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodaj - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodło - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodna - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodni ‘przybysz’.

    Przychodni - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodni ‘przybysz’.

    Przychodnia - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodni ‘przybysz’.

    Przychodniak - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodni ‘przybysz’.

    Przychodnik - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodni ‘przybysz’.

    Przychodny - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodni ‘przybysz’.

    Przychodowski - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodzen - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodzień ‘przybysz’.

    Przychodzeń - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodzień ‘przybysz’.

    Przychodzieć - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodzien - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodzień ‘przybysz’.

    Przychodzień - od przychodzić ‘przybywać’; od staropolskiego przychodzień ‘przybysz’.

    Przychodziń - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodziński - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodzki - od nazwy miejscowej Przychody (kilka wsi).

    Przychodzko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodźeń - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychodźko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychojec - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychonia - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przychoń - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przychorenko - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przychornicki - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przychośko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychotko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychowski - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przychoża - od przychodzić ‘przybywać’; od białoruskiego prychoży ‘przybysz’.

    Przychoży - 1560 od przychodzić ‘przybywać’; od białoruskiego prychoży ‘przybysz’.

    Przychódzko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychódźko - od przychodzić ‘przybywać’.

    Przychyliński - od przy + nazwa miejscowa Chyliny, Chylin (kilka wsi).

    Przychyra - od przechera ‘człowiek przebiegły’.

    Przyciasa - od przyciasny ‘trochę ciasny’.

    Przyciasny - od przyciasny ‘trochę ciasny’.

    Przycki - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przyczka - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przyczyn - 1662 od przyczyna ‘powód’.

    Przyczyna - od przyczyna ‘powód’.

    Przyczynek - od przyczyna ‘powód’ lub od przyczynek.

    Przyczyniec - od przyczyna ‘powód’.

    Przyczyń - od przyczyna ‘powód’.

    Przyczyński - od przyczyna ‘powód’.

    Przydacz - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydak - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydalski - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydała - 1794 od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydałek - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydało - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydan - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydanek - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydański - od przydać ‘dodać, dołożyć’.

    Przydara - od przydarzyć się ‘przytrafić się’.

    Przydarz - od przydarzyć się ‘przytrafić się’.

    Przydatek - od przydatek, w staropolszczyźnie ‘dopłata, zakąska’.

    Przydatko - od przydatek, w staropolszczyźnie ‘dopłata, zakąska’.

    Przydnik - od przedni ‘stojący na czele’.

    Przydonik - od przedni ‘stojący na czele’.

    Przydrożna - od przydrożny ‘znajdujący się przy drodze’.

    Przydrożny - od przydrożny ‘znajdujący się przy drodze’.

    Przydrózna - od przydrożny ‘znajdujący się przy drodze’.

    Przydróżna - od przydrożny ‘znajdujący się przy drodze’.

    Przydróżny - od przydrożny ‘znajdujący się przy drodze’.

    Przydryga - od gwarowego przydrygnąć się ‘przestraszyć się’, od staropolskiego drygać ‘trząść się’.

    Przydworski - od przy + dwór, określa człowieka mieszkającego przy dworze.

    Przydyba - od przydybać ‘przyłapać, zaskoczyć’.

    Przydział - od przydziałać ‘przyczynic, dorobić’.

    Przydzielski - od przydziałać ‘przyczynic, dorobić’.

    Przydzimirski - od nazwy miejscowej Przedrzymirchy (KrW).

    Przygaliński - od nazwy miejscowej Przegaliny (białostockie, gmina Komarówka Podlaska).

    Przygan - od przyganiać, przyganić ‘zganić, przymówić’.

    Przygański - od przyganiać, przyganić ‘zganić, przymówić’.

    Przygendza - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przygędza - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przygienda - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przygięda - od przegędać ‘grać na instrumencie strunowym’.

    Przygocki - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygoda - 1399 od przygoda ‘przypadek, niebezpieczeństwo’.

    Przygodka - od przygoda ‘przypadek, niebezpieczeństwo’.

    Przygodzicz - 1579 od przygoda ‘przypadek, niebezpieczeństwo’.

    Przygodzienski - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygodzieński - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygodziński - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygodzki - od nazwy miejscowej Przygodzice (Kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygoski - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygoszki - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygożski - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygócki - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygóda - od przygoda ‘przypadek, niebezpieczeństwo’.

    Przygódzki - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygórski - od nazwy miejscowej Przygórze (kilka wsi).

    Przygórzewski - od nazwy miejscowej Przygórze (kilka wsi).

    Przygroda - od przegrodzić ‘przedzielić’, przegroda ‘płot, ogrodzenie’; od przygrodzić ‘powiększyć’.

    Przygrodzki - od przegrodzić ‘przedzielić’, przegroda ‘płot, ogrodzenie’; od przygrodzić ‘powiększyć’.

    Przygucki - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przygudzki - od nazwy miejscowej Przygodzice (kaliskie, gmina Przygodzice), Przygody (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Przyhorski - od nazwy miejscowej Przygórze (kilka wsi).

    Przyimka - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przyimski - od nazwy miejscowej Przyjma (konińskie, gmina Golina), Przyjmy (kilka wsi).

    Przyjaciel - 1480 od przyjaciel ‘kolega, towarzysz’.

    Przyjacielski - od przyjaciel ‘kolega, towarzysz’; od przymiotnika przyjacielski.

    Przyjaciel-Zabłocki - złożenia brak; Przyjaciel 1480 od przyjaciel ‘kolega, towarzysz’; Zabłocki 1369 od zabłocie (za + błoto) lub od nazwy miejscowej Zabłocie.

    Przyjagłowski - od nazwy miejscowej Przyjałgowo (KrW).

    Przyjakowski - od nazwy miejscowej Przyjałgowo (KrW).

    Przyjalkowski - od nazwy miejscowej Przyjałgowo (KrW).

    Przyjała - od staropolskiego przyjać ‘sprzyjać, być życzliwym’.

    Przyjałgowski - od nazwy miejscowej Przyjałgowo (KrW).

    Przyjałkowski - od nazwy miejscowej Przyjałgowo (KrW).

    Przyjało - XVI w. od staropolskiego przyjać ‘sprzyjać, być życzliwym’.

    Przyjankowski - od nazwy miejscowej Przyjałgowo (KrW).

    Przyjazna - od przyjazny ‘przyjacielski, życzliwy’.

    Przyjazny - od przyjazny ‘przyjacielski, życzliwy’.

    Przyjda - od przyjść, przyjdę.

    Przyjemczak - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przyjemko - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przyjemny - od przyjemny ‘miły, wdzięczny’.

    Przyjemski - 1497 od nazwy miejscowej Przyjma (konińskie, gmina Golina), Przyjmy (kilka wsi).

    Przyjma - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przyjmak - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przyjomski - od nazwy miejscowej Przyjma (konińskie, gmina Golina), Przyjmy (kilka wsi).

    Przyk - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przykanowski - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przykaski - od przykazać ‘polecić, rozkazać, przysądzić’.

    Przykaza - od przykazać ‘polecić, rozkazać, przysądzić’.

    Przykazany - 1581 od przykazać ‘polecić, rozkazać, przysądzić’; od przykazany.

    Przykazka - od przykazać ‘polecić, rozkazać, przysądzić’.

    Przyklang - od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przykląk - od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przyklek - od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przyklenk - od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przyklęk - od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przykling - (Śl) od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przyklink - (Śl) od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przykład - od przykład ‘wzór, dowód’, przykladać ‘dodawać’.

    Przykłenk - od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przykłęk - od przyklęknąć ‘klęknąć na chwilę’.

    Przykłocki - od gwarowego przykłota ‘nierozwiązany snopek zboza przygotowany do młócenia’, przykłotek ‘snopek wymłócony’.

    Przykłoda - od gwarowego przykłota ‘nierozwiązany snopek zboza przygotowany do młócenia’, przykłotek ‘snopek wymłócony’.

    Przykłot - od gwarowego przykłota ‘nierozwiązany snopek zboza przygotowany do młócenia’, przykłotek ‘snopek wymłócony’.

    Przykłota - od gwarowego przykłota ‘nierozwiązany snopek zboza przygotowany do młócenia’, przykłotek ‘snopek wymłócony’.

    Przykop - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Przykopa - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Przykopański - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Przykopiak - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Przykopiec - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Przykopski - od gwarowego przykopa ‘rów, potok’.

    Przykorski - od nazwy miejscowej Przykory (kilka wsi).

    Przykorzyński - od nazwy miejscowej Przykory (kilka wsi).

    Przykota - od gwarowego przykłota ‘nierozwiązany snopek zboza przygotowany do młócenia’, przykłotek‘snopek wymłócony’.

    Przykowski - od przek ‘przeciwnie, na opak’, od staropolskiego przeko ‘w poprzek’.

    Przykra - od przykryć ‘zakryć, zasłonić’.

    Przykrył - od przykryć ‘zakryć, zasłonić’; od przykryły ‘skryty, tajemny’.

    Przykucki - od przykuć, przykuty, też od gwarowego przykutać ‘przygrzebać, przygarnąć’.

    Przykudzki - od przykuć, przykuty, też od gwarowego przykutać ‘przygrzebać, przygarnąć’.

    Przykuła - od przykuć, przykuty, też od gwarowego przykutać ‘przygrzebać, przygarnąć’.

    Przykuta - 1433 od przykuć, przykuty, też od gwarowego przykutać ‘przygrzebać, przygarnąć’.

    Przylas - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przylasko - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przylepa - od przylepa ‘kawałek chleba, piętka’, przylepić.

    Przylepka - od przylepa ‘kawałek chleba, piętka’, przylepić.

    Przylepski - 1391 od nazw miejscowych Przylepice, Przelepice, dziś Przlepki (poznańskie, gmina Brodnica), Przylepa, Przylepki.

    Przylewski - 1393 od nazw miejscowych Przylepice, Przelepice, dziś Przlepki (poznańskie, gmina Brodnica), Przylepa, Przylepki.

    Przylębski - od nazw miejscowych Przyłubice (kilka wsi), Przyłubsko (częstochowskie, gmina Kroczyce).

    Przylibski - od nazw miejscowych Przylepice, Przelepice, dziś Przlepki (poznańskie, gmina Brodnica), Przylepa, Przylepki.

    Przylicki - od gwarowego przylica ‘dowód’.

    Przylipiak - od przylepa ‘kawałek chleba, piętka’, przylepić.

    Przylipko - od przylepa ‘kawałek chleba, piętka’, przylepić.

    Przyludski - od nazw miejscowych Przyłuka, Przyłuki (KrW), Przyłuski (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Przyludzki - od nazw miejscowych Przyłuka, Przyłuki (KrW), Przyłuski (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Przyluski - od nazw miejscowych Przyłuka, Przyłuki (KrW), Przyłuski (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Przyłas - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przyłaska - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przyłaś - od przełazić, przeleźć ‘przejść’.

    Przyłąbski - od nazw miejscowych Przyłubice (kilka wsi), Przyłubsko (częstochowskie, gmina Kroczyce).

    Przyłecki - od nazwy miejscowej Przyłęk (kilka wsi).

    Przyłębski - od nazw miejscowych Przyłubice (kilka wsi), Przyłubsko (częstochowskie, gmina Kroczyce).

    Przyłęcki - 1623 od nazwy miejscowej Przyłęk (kilka wsi).

    Przyłęga - 1569 od przyłęk, przyłęg ‘wzgórek przy mokrej nizinie’.

    Przyłęk - od przyłęk, przyłęg ‘wzgórek przy mokrej nizinie’.

    Przyłęski - od nazwy miejscowej Przyłęk (kilka wsi).

    Przyłodzki - od nazwy miejscowej Przyłogi (kilka miejscowości).

    Przyłoga - od przyłoga ‘wierzch, wieko, dekiel’.

    Przyłorzyński - od nazwy miejscowej Przyłogi (kilka miejscowości).

    Przyłożyński - od nazwy miejscowej Przyłogi (kilka miejscowości).

    Przyłódzki - od nazwy miejscowej Przyłogi (kilka miejscowości).

    Przyłóg - od przyłoga ‘wierzch, wieko, dekiel’.

    Przyłubski - 1600 od nazw miejscowych Przyłubice (kilka wsi), Przyłubsko (częstochowskie, gmina Kroczyce).

    Przyłucki - od nazw miejscowych Przyłuka, Przyłuki (KrW), Przyłuski (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Przyłudzki - od nazw miejscowych Przyłuka, Przyłuki (KrW), Przyłuski (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Przyług - od przyłoga ‘wierzch, wieko, dekiel’.

    Przyłupski - od nazw miejscowych Przyłubice (kilka wsi), Przyłubsko (częstochowskie, gmina Kroczyce).

    Przyłuski - 1594 od nazw miejscowych Przyłuka, Przyłuki (KrW), Przyłuski (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Przymak - 1560 od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przymecki - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przymek - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przymencki - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przymenski - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przymeński - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przymęcki - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przymęski - od nazw miejscowych Przemęt (miasto, leszczyńskie), Przemęczany (krakowskie, gmina Radziemice).

    Przymicz - 1560 od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przymierski - zapewne od przymierze, dawniej przymirze ‘umowa, współpraca’.

    Przymik - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przymirski - zapewne od przymierze, dawniej przymirze ‘umowa, współpraca’.

    Przymorowski - od przymorze ‘miejsce przy morzu’, przymorski ‘nadmorski’ lub też od nazwy miejscowej Przymorze (liczne).

    Przymorski - od przymorze ‘miejsce przy morzu’, przymorski ‘nadmorski’ lub też od nazwy miejscowej Przymorze (liczne).

    Przymostowy - XVII w. od przy + most określenie człowieka mieszkającego przy moście.

    Przymowicz - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przymowski - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przymula - od staropolskiego przyjmać, przyimać, przymać ‘dostawać, otrzymywać’.

    Przymus - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymusiak - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymusiała - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymusiewicz - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymusik - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymusiński - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymuski - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymuszala - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymuszała - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymuszałek - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymuszewski - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymuszła - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymuszyński - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymuś - od przymus ‘obowiązek, nacisk’, przymuszać.

    Przymyk - od przymykać ‘zamykać’, przemyk ‘przymknięcie’, może też od przemykać.

    Przymysław - od imienia Przemysław notowanego w tej formie od XIII wieku, pochodnego od imienia złożonego Przemysł.

    Przymyszkiewicz - od imienia Przemysław notowanego w tej formie od XIII wieku, pochodnego od imienia złożonego Przemysł.

    Przymyślak - od nazwy miasta Przemyśl.

    Przyna - od nazwy miejscowej Przyny (bydgoskie, gmina Nowe).

    Przynęcki - od przynęta ‘pokarm służący do wabienia zwierzyny’.

    Przynicki - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przyniczka - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przyniczna - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przyniczny - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przyniczyński - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przyniecki - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Przynoga - od przynoga ‘prawa rękojeśc pługa’.

    Przynowski - od nazwy miejscowej Przyny (bydgoskie, gmina Nowe).

    Przyński - od nazwy miejscowej Przyny (bydgoskie, gmina Nowe).

    Przypadek - od przypadły, przypaść ‘stać się odpowiednim; przywrzec do kogoś; dostać się komuś’; od przypadek.

    Przypadlińska - od przypadły, przypaść ‘stać się odpowiednim; przywrzec do kogoś; dostać się komuś’.

    Przypadlo - od przypadły, przypaść ‘stać się odpowiednim; przywrzec do kogoś; dostać się komuś’.

    Przypadło - od przypadły, przypaść ‘stać się odpowiednim; przywrzec do kogoś; dostać się komuś’.

    Przypaleński - od przypadły, przypaść ‘stać się odpowiednim; przywrzec do kogoś; dostać się komuś’.

    Przypaliński - od przypadły, przypaść ‘stać się odpowiednim; przywrzec do kogoś; dostać się komuś’.

    Przypaśniak - od gwarowego przepastnik ‘szatan, mieszkaniec piekla’, od staropolskiego przepastny ‘przezorny, roztropny’.

    Przypaśnik - od gwarowego przepastnik ‘szatan, mieszkaniec piekla’, od staropolskiego przepastny ‘przezorny, roztropny’.

    Przypiera - od przypierać ‘przyciskać, przygniatać’.

    Przypierowski - od przypierać ‘przyciskać, przygniatać’.

    Przypis - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać, zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przypisana - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać, zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przypisek - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać, zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przypisna - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać, zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przypisno - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać, zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przypisny - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać, zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przypiśna - od przepisać, przepis ‘wierny odpis, kopia’, w innych formach też od przypisać ‘napisać, dopisać,zatwierdzić’, od przypis ‘dopisek’.

    Przyplata - od przypłacić ‘ponieść konsekwencje’, przypłatny ‘drogo zapłacony’, od staropolskiego przypłata ‘kawałek ziemi dodanej do głównej posiadłości’.

    Przypłata - od przypłacić ‘ponieść konsekwencje’, przypłatny ‘drogo zapłacony’, od staropolskiego przypłata ‘kawałek ziemi dodanej do głównej posiadłości’.

    Przypłot - zapewne od przypłod, przypłodek ‘przychówek zwierząt; dziecko z nieprawego łoża’.

    Przypodobny - od przypodobny ‘nieco podobny’.

    Przypoliński - od nazwy miejscowej Przepoły (Wileńszczyzna) lub od przy polu.

    Przypolski - od nazwy miejscowej Przepoły (Wileńszczyzna) lub od przy polu.

    Przyporowski - od przypora ‘kawałek sukna u spodni przy zapięciu; wzmocnienie’.

    Przyprawa - od przyprawa ‘przygotowanie; substancja wzmacniająca smak; sprzęt’.

    Przypysz - od przepyszny ‘wspaniały, okazały’ lub od przepyszny ‘nieco pyszny’.

    Przypyszna - od przepyszny ‘wspaniały, okazały’ lub od przepyszny ‘nieco pyszny’.

    Przypyszny - od przepyszny ‘wspaniały, okazały’ lub od przepyszny ‘nieco pyszny’.

    Przypytałsiej - 1515 od przypytać się ‘dopytać się’.

    Przyracki - od nazwy miejscowej Przeradz (ciechanowskie, gmina Lutocin).

    Przyrada - od staropolskiego przeradzić ‘wprowadzić w błąd’.

    Przyradski - od nazwy miejscowej Przeradz (ciechanowskie, gmina Lutocin).

    Przyradzki - od nazwy miejscowej Przeradz (ciechanowskie, gmina Lutocin).

    Przyrański - od nazwy miejscowej Przeranie, dziś Przyranie (kaliskie, gmina Mycielin).

    Przyrembel - od przerębel, przyrębel ‘otwór wyrąbany w lodzie’.

    Przyrocki - od przyrodzić się ‘związać się węzłem rodzinnym’, przyroda ‘natura, istota’.

    Przyroda - 1559 od przyrodzić się ‘związać się węzłem rodzinnym’, przyroda ‘natura, istota’.

    Przyrodzki - od przyrodzić się ‘związać się węzłem rodzinnym’, przyroda ‘natura, istota’.

    Przyrowski - od nazwy miejscowej Przyrów, Przyrowa (kilka wsi).

    Przyrywacz - od przerywać, przerywany.

    Przyrzecki - od nazwy miejscowej Przyrzecze (koszalińskie, gmina Brzeźno) lub od przyrzecze ‘miejsce przy rzece’.

    Przyrzewski Przyrzycki - od nazwy miejscowej Przyrzecze (koszalińskie, gmina Brzeźno) lub od przyrzecze ‘miejsce przy rzece’.

    Przysada - od przesadzić ‘przenieść w inne miejsce’, przesada ‘zbytek, nienaturalność’; od przysadzić ‘osadzic, osiedlić’.

    Przysadna - od przesadzić ‘przenieść w inne miejsce’, przesada ‘zbytek, nienaturalność’; od przysadzić ‘osadzic, osiedlić’.

    Przysadny - od przesadzić ‘przenieść w inne miejsce’, przesada ‘zbytek, nienaturalność’; od przysadzić ‘osadzic, osiedlić’.

    Przysambor - od przy + nazwa miasta Sambor (KrW).

    Przysiada - od przysiadać ‘siadać na chwilę; obniżyć pozycję ciała’.

    Przysiadka - od przysiadać ‘siadać na chwilę; obniżyć pozycję ciała’; od przysiadka ‘zasadzka’.

    Przysiadła - od przysiadać ‘siadać na chwilę; obniżyć pozycję ciała’.

    Przysiadło - od przysiadać ‘siadać na chwilę; obniżyć pozycję ciała’.

    Przysiadłowski - od przysiadać ‘siadać na chwilę; obniżyć pozycję ciała’.

    Przysiadły - od przysiadać ‘siadać na chwilę; obniżyć pozycję ciała’; od przysiadły ‘siedzący, leżący obok’.

    Przysiecki - od nazwy miejscowej Przesieka (kilka wsi).

    Przysiek - od przesiekać ‘przeciąć’, przesieka ‘pas niezadrzewiony w lesie’; od przysiekać, przysieka zasiek’.

    Przysieka - od przesiekać ‘przeciąć’, przesieka ‘pas niezadrzewiony w lesie’; od przysiekać, przysieka zasiek’.

    Przysietnicki - 1604 od nazwy miejscowej Przesietnica (krośnieńskie, gmina Brzozów; nowosądeckie, gmina Stary Sącz).

    Przysiewek - od przesiewać ‘wybierać co najlepsze’; od przysiewać, przysiewek ‘to, co zasiano’.

    Przysiewicz - od przesiewać ‘wybierać co najlepsze’; od przysiewać, przysiewek ‘to, co zasiano’.

    Przysiewkowski - od przesiewać ‘wybierać co najlepsze’; od przysiewać, przysiewek ‘to, co zasiano’.

    Przysieżna - od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysieżniak - od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysieżnik - od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysieżniuk - od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysieżny - od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysięzniak - od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysięźniak - od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysiężna - od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysiężniak - od przysiężny ‘zaprzysiężony’; przysiężnik ‘przysięgły ławnik sądowy’.

    Przysiężnik - 1603 od przysiężny ‘zaprzysiężony’; przysiężnik ‘przysięgły ławnik sądowy’.

    Przysiężniuk - od przysiężny ‘zaprzysiężony’; przysiężnik ‘przysięgły ławnik sądowy’.

    Przysiężny - 1634 od przysiężny ‘zaprzysiężony’.

    Przysiuda - od prysiud, przysiud ‘tupnięcie jako figura w tańcu zwanym kozakiem’.

    Przysiurek - od przy + gwarowe siurek ‘dziecko, chłopiec; smarkacz; penis’.

    Przysiwek - od przesiewać ‘wybierać co najlepsze’; od przysiewać, przysiewek ‘to, co zasiano’.

    Przysiwiek - od przesiewać ‘wybierać co najlepsze’; od przysiewać, przysiewek ‘to, co zasiano’.

    Przyska - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Przyskalski - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Przyskiewicz - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca

    Przysko - od pryskać ‘trysnąć, chlapać’, prysk ‘popiół gorący, żar’, od łacińskiego imienia żeńskiego Prisca.

    Przyskupa - 1558 od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przyslak - od prześlakować, przeszlakować ‘wyśledzić, wytropić’.

    Przyslak - od przysłać ‘nadesłać’.

    Przysła - od przysłać ‘nadesłać’.

    Przysłał - od przysłać ‘nadesłać’.

    Przysłan - od przysłać ‘nadesłać’; od przysłany.

    Przysłaś - od przysłać ‘nadesłać’.

    Przysławski - od nazwy miejscowej Przesławice (kilka wsi).

    Przysło - od przysłać ‘nadesłać’.

    Przysłopski - od przysłup ‘przypora’ lub od nazwy miejscowej Przysłop.

    Przysłópski - od przysłup ‘przypora’ lub od nazwy miejscowej Przysłop.

    Przysłup - od przysłup ‘przypora’.

    Przysłupa - od przysłup ‘przypora’.

    Przysłupski - od przysłup ‘przypora’ lub od nazwy miejscowej Przysłop.

    Przysmak - od przysmak ‘smakołyk’, też ‘przyprawa’.

    Przysow - od nazwy miejscowej Przysów (kieleckie, gmina Jędrzejow), Przysowy (ostrołęckie, gmina Chorzele).

    Przysowa - od nazwy miejscowej Przysów (kieleckie, gmina Jędrzejow), Przysowy (ostrołęckie, gmina Chorzele).

    Przysówka - od nazwy miejscowej Przysów (kieleckie, gmina Jędrzejow), Przysowy (ostrołęckie, gmina Chorzele).

    Przysta - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystacki - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystać - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystaj - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystajczuk - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystajka - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystajko - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystajn - (Śl) od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystak - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystal - od przystać ‘przyjść, przystąpić’; od przystały ‘przystojny, przyzwoity’.

    Przystalik - 1789 od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystalski - od przystać ‘przyjść, przystąpić’; od przystały ‘przystojny, przyzwoity’.

    Przystał - 1785 od przystać ‘przyjść, przystąpić’; od przystały ‘przystojny, przyzwoity’.

    Przystała - od przystać ‘przyjść, przystąpić’; od przystały ‘przystojny, przyzwoity’.

    Przystałka - od przystać ‘przyjść, przystąpić’; od przystały ‘przystojny, przyzwoity’.

    Przystałowski - od przystać ‘przyjść, przystąpić’; od przystały ‘przystojny, przyzwoity’.

    Przystanek - od przystać ‘przyjść, przystąpić’; od przystanek ‘odstęp czasu’.

    Przystaniak - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystanik - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystaniok - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystanko - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystankowski - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystanowicz - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystanowski - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystań - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystański - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystapczuk - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystarz - od przestarzeć się ‘stać się starym’; od przystarz ‘mąż, który osiadł na gospodarstwie żony’.

    Przystas - od przestarzeć się ‘stać się starym’; od przystarz ‘mąż, który osiadł na gospodarstwie żony’.

    Przystaski - od przestarzeć się ‘stać się starym’; od przystarz ‘mąż, który osiadł na gospodarstwie żony’.

    Przystasz - od przestarzeć się ‘stać się starym’; od przystarz ‘mąż, który osiadł na gospodarstwie żony’.

    Przystaś - od przestarzeć się ‘stać się starym’; od przystarz ‘mąż, który osiadł na gospodarstwie żony’.

    Przystaś - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystaw - 1437 od staropolskiego przystaw ‘pomocnik’.

    Przystawa - od staropolskiego przystaw ‘pomocnik’; od przystawa ‘powód, okazja’.

    Przystawik - od staropolskiego przystaw ‘pomocnik’.

    Przystawka - od staropolskiego przystaw ‘pomocnik’.

    Przystawko - od staropolskiego przystaw ‘pomocnik’.

    Przystawski - od staropolskiego przystaw ‘pomocnik’.

    Przystępa - 1662 od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystępski - od przestąpić, ze staropolskiego przegapić przejść, przekroczyć’; od staropolskiego przestępny ‘związany z przestępstwem’.

    Przystocik - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystoj - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystojak - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystojecki - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystojko - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystolik - od przystoł ‘bufet, kontuar’.

    Przystolski - od przystoł ‘bufet, kontuar’.

    Przystoł - od przystoł ‘bufet, kontuar’.

    Przystoń - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystoński - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystop - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystopa - 1560 od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystopa - 1560 od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystosz - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystoś - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przystrom - od przy + strom ‘miejsce strome, urwisko’.

    Przystrzelski - od przestrzelić ‘przebić strzałem’.

    Przystup - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystupa - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystupczyk - 1662 od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystupiak - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystupiński - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystupiuk - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystuplak - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystupo - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystupski - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystyp - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przystypa - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przysuch - od przysuchy ‘trochę suchy’.

    Przysucha - od przysuchy ‘trochę suchy’.

    Przysuchy - od przysuchy ‘trochę suchy’.

    Przysuszyński - od przysuchy ‘trochę suchy’ lub od nazwy miasta Przysucha (radomskie).

    Przyswojski - od przyswoić ‘uznać coś za swoje; poskromić’.

    Przysysz - 1224 od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyszcz - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Przyszczak - od pryszcz ‘wyprysk, krosta’.

    Przyszczepa - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Przyszczepiński - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Przyszczepowski - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Przyszczypkowski - od przyszczepać ‘przyłupać’, przyszczepa ‘to, co przyszczepiono’.

    Przyszek - 1442 od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyszewski - od nazw miejscowych Przyszów, Przyszowa, Przyszowice.

    Przyszka - 1457 od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyszkiewicz - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyszkowic - 1488 od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyszkowski - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyszlak - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyszlakiewicz - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyszlakowski - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyszła - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyszło - 1503 od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyszłowski - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyszły - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyszna - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyszowiec - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyszowski - 1617 od nazw miejscowych Przyszów, Przyszowa, Przyszowice.

    Przysztański - od przystać ‘przyjść, przystąpić’.

    Przysztupa - od białoruskiego prystupa ‘zięć przybrany do rodziny żony’.

    Przyśko - od imion złożonych typu Przybysław, Przysław.

    Przyślak - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyślakiewicz - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyślakowski - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyślewicz - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyśliwski - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przyślok - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Przytalski - od przytyć, z gwarowego przytyły.

    Przytka - 1589 rodzaj pala służącego do ogradzania terenu’.

    Przytkowski - od nazwy miejscowej Przybkowice, dziś Przytkowice (bielskie, gmina Kalwaria Zebrzydowska).

    Przytocki - od nazwy miejscowej Przetoczno, dziś Przytoczna (gorzowskie, gmina Przytoczna).

    Przytoł - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytomski - zapewne od przytomny.

    Przytóła - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytrafik - od przytrafić ‘trafić, przystosować’.

    Przytrafnik - od przytrafić ‘trafić, przystosować’; od przytrafmy ‘trafny, dogodny’.

    Przytula - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytulak - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytulczyk - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytulecki - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytuliński - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’ lub od nazwy miejscowej Przytulin (siedleckie, gmina Wojcieszków).

    Przytulski - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytuł - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytuła - 1423 od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytułek - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytułka - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytuło - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytułowski - od przytulić ‘przygarnąć, przycisnąć’.

    Przytupa - od przytupywać ‘tupać do taktu’.

    Przytycki - od przytyk ‘dotknięcie, przymówka’, przytykać.

    Przytyk - od przytyk ‘dotknięcie, przymówka’, przytykać.

    Przytylski - od przytyk ‘dotknięcie, przymówka’, przytykać.

    Przywalna - od przywalić ‘przycisnąć’; od przywalny ‘położony przy wale, podwalny’.

    Przywalny - od przywalić ‘przycisnąć’; od przywalny ‘położony przy wale, podwalny’.

    Przywalski - od przywalić ‘przycisnąć’.

    Przywała - od przywalić ‘przycisnąć’.

    Przywara - 1484 od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Przywarciak - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Przywarczak - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Przywarczyk - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Przywarka - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Przywarski - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Przywarta - od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’.

    Przywarty - 1459 od przywara, przewara ‘resztki jedzenia przywartr do naczynia; złe przyzwyczajenie’; od przywarty ‘przywrzały’.

    Przywdział - od przywdziać ‘nałożyć, włożyć coś na siebie’.

    Przywecki - od przewędzić, przywędzić ‘uwędzić, długo wędzić’.

    Przywęcki - od przewędzić, przywędzić ‘uwędzić, długo wędzić’.

    Przywidzki - 1619 od nazwy miejscowej Przywidz (gdańskie, gmina Przywidz).

    Przywiecki - od przewiedzieć, przewidzieć ‘określić dokładnie, przeczuć’.

    Przywieczerski - 1474 od nazwy miejscowej Przywieczerzyn (włocławskie, gmina Bądkowo).

    Przywięda - od przewiędnąć ‘nieco zwiędnąć, uschnąć’, przewiędły ‘zwiędły’.

    Przywięźlikowski - od przewięzły ‘cienki, wcięty w pasie’.

    Przywitalski - od przywitać.

    Przywitkowski - od przywitać.

    Przywitowski - od przywitać lub od nazwy miejscowej Przywitowo (włocławskie, gmina Skrwilno).

    Przywłocki - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przywłoka - od staropolskiego przewłoka ‘część wozu’, przewlec, przewłóczyć.

    Przywłowski - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przywłucki - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przywocki - od nazwy miejscowej Przewłoka (kilka wsi).

    Przywolski - od przy + nazwa miejscowa Wola.

    Przywora - od staropolskiego przewory ‘rodzaj powinności chłopskiej’; też przewora ‘przegroda’.

    Przyworski - od staropolskiego przewory ‘rodzaj powinności chłopskiej’; też przewora ‘przegroda’; lub od nazwy miejscowej Przywory (kilka wsi).

    Przywoski - od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przywoziński - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przywozki - od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przywozny - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przywoźna - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przywoźny - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przywożna - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przywożny - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przywódzki - od staropolskiego przewód, przewoda ‘przewiezienie, przeprowadzenie czegoś’, przewodzić ‘przewodzić, wieść’.

    Przywólski - od przy + nazwa miejscowa Wola.

    Przywóski - od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przywózki - od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przywóźny - ( z fonetyką wschodniosłowiańską) od przewoźny ‘ten, co przewozi, związany z przwozem’, przewozić; od przewoźnik.

    Przywra - od przywrzeć ‘przylgnąć, przykleić się’.

    Przywrzej - od przywrzeć ‘przylgnąć, przykleić się’.

    Przywulski - od przy + nazwa miejscowa Wola.

    Przywuski - od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przywuzki - od nazwy miejscowej Przewóz (kilka miejscowości).

    Przywżejski - od przywrzeć ‘przylgnąć, przykleić się’.

    Przyzbórski - od nazw miejscowych typu Przyborze, Przyborów.

    Przyzwań - od przyzwać ‘wezwać, zawołać’, przyzwany.

    Przyzwański - od przyzwać ‘wezwać, zawołać’, przyzwany.

    Przyzycki - od nazwy miejscowej Przyrzecze (koszalińskie, gmina Brzeźno) lub od przyrzecze ‘miejsce przy rzece’.

    Przyździok - (Śl) od przezdać się ‘przewidzieć się, wydać się’.

    Przyżecki - od nazwy miejscowej Przyrzecze (koszalińskie, gmina Brzeźno) lub od przyrzecze ‘miejsce przy rzece’.

    Przyżycki - od nazwy miejscowej Przyrzecze (koszalińskie, gmina Brzeźno) lub od przyrzecze ‘miejsce przy rzece’.

    Psalmister - od psalmista ‘autor psalmów’; w liturgii wschodniej ‘śpiewak kościelny’.

    Psaltas - od psalmista ‘autor psalmów’; w liturgii wschodniej ‘śpiewak kościelny’; od psałterz ‘zbiór psalmów’.

    Psanek - od psianka ‘owoc zepsuty, wcześnie opadły’.

    Psanka - od psianka ‘owoc zepsuty, wcześnie opadły’.

    Psar - 1223 od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psarek - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psarski - 1386 od nazwy miejscowej Psary (kilka wsi).

    Psena - od psianka ‘owoc zepsuty, wcześnie opadły’.

    Psiak - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiakowski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiarczyk - 1653 od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiarski - 1386 od nazwy miejscowej Psary (kilka wsi).

    Psiarski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiarzak - 1774 od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psica - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psich - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiek - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psik - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psikowski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psikus - od psikus ‘zart, psota’; psik ‘wyraz dźwiękonaśladowczy; odgłos kichania’.

    Psikuta - od psikus ‘zart, psota’; psik ‘wyraz dźwiękonaśladowczy; odgłos kichania’.

    Psina - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psioda - od psota ‘figiel’.

    Psionka - od psianka ‘owoc zepsuty, wcześnie opadły’.

    Psionko - od psianka ‘owoc zepsuty, wcześnie opadły’.

    Psiorczyk - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiorczyk - (Śl) od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiorz - (Śl) od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiórski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiuch - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiuk - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiur - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiurka - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiurko - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psiurski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pskowski - od nazwy miasta Psków (KrW).

    Psocik - od psota ‘figiel’.

    Psociński - od psota ‘figiel’.

    Psoda - od psota ‘figiel’.

    Psojek - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psojka - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psolla - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Psoła - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Psoma - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Psomas - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Psonak - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Psonek - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Psoniak - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Psonka - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Psoński - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Psota - od psota ‘figiel’.

    Psotka - od psota ‘figiel’.

    Psowski - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psój - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psójek - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psójka - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Pstój - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Pstrach - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrać - (Śl) od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrag - od pstrąg ‘gatunek ryby’.

    Pstragowski - od nazwy miejscowej Pstrągowa (rzeszowskie, gmina Czudec).

    Pstrak - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrakoński - od nazwy miejscowej Pstrokonie (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Pstras - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstraś - (Śl) od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrąg - 1440 od pstrąg ‘gatunek ryby’.

    Pstrąg - od pstrąg ‘gatunek ryby’.

    Pstrągowski - 1763 od nazwy miejscowej Pstrągowa (rzeszowskie, gmina Czudec).

    Pstrąng - od pstrąg ‘gatunek ryby’.

    Pstręg - od pstrąg ‘gatunek ryby’.

    Pstręgowski - od nazwy miejscowej Pstrągowa (rzeszowskie, gmina Czudec).

    Pstrocha - 1386 od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrocki - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrokoń - od nazwy miejscowej Pstrokonie (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Pstrokoński - 1661 od nazwy miejscowej Pstrokonie (sieradzkie, gmina Zapolice).

    Pstronek - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrong - od pstrąg ‘gatunek ryby’.

    Pstrongowski - od nazwy miejscowej Pstrągowa (rzeszowskie, gmina Czudec).

    Pstroński - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstroski - 1404 od nazwy miejscowej Pstroszyce (kieleckie, gmina Miechów).

    Pstrowski - 1398 od nazwy miejscowej Pstroszyce (kieleckie, gmina Miechów).

    Pstruch - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrucha - 1468 od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstruchań - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrucki - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrus - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrusiński - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstruszeński - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstruszyński - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstruś - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstryga - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstryj - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrzak - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrząg - 1697 od pstrąg ‘gatunek ryby’.

    Pstrzech - 1427 od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrzelski - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrzoch - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrzonek - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstrzuch - od pstry ‘różnobarwny, kolorowy’.

    Pstus - od podstawy pst-, por. gwarowe psternadel ‘trznadel’, pstęga ‘wstęga’, pstrach ‘koń pstry’.

    Pstusiak - od podstawy pst-, por. gwarowe psternadel ‘trznadel’, pstęga ‘wstęga’, pstrach ‘koń pstry’.

    Pstuszak - od podstawy pst-, por. gwarowe psternadel ‘trznadel’, pstęga ‘wstęga’, pstrach ‘koń pstry’.

    Pstuszka - od podstawy pst-, por. gwarowe psternadel ‘trznadel’, pstęga ‘wstęga’, pstrach ‘koń pstry’.

    Pstuś - od podstawy pst-, por. gwarowe psternadel ‘trznadel’, pstęga ‘wstęga’, pstrach ‘koń pstry’.

    Pstyga - od podstawy pst-, por. gwarowe psternadel ‘trznadel’, pstęga ‘wstęga’, pstrach ‘koń pstry’.

    Psudy - (Śl) od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psuj - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psuja - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psujak - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psujej - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psujek - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psujka - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psula - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psurek - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psurski - od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Psut - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psuta - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psutka - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psuty - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psyjek - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Psyk - od psykać ‘syczeć’.

    Psykala - od psykać ‘syczeć’.

    Psykalla - od psykać ‘syczeć’.

    Psykała - od psykać ‘syczeć’.

    Psykowski - od psykać ‘syczeć’.

    Psyta - od psuja ‘szkodnik, psotnik’, psuć.

    Pszał - od przał-, por. zeprzały ‘zniszczony, zbutwiały, zepsuty’.

    Pszała - od przał-, por. zeprzały ‘zniszczony, zbutwiały, zepsuty’.

    Pszanka - od pszenica ‘gatunek zboża’; od pszonka ‘gatunek rośliny’.

    Pszasnyski - od nazwy miasta Przasnysz (ostrołęckie).

    Pszcoliński - (Śl) od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszcółkowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczaliński - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczanek - od pszczeć ‘pstrzyć’.

    Pszczanowski - od pszczeć ‘pstrzyć’; od pszczonak ‘chwast o żółtych, jaskrawych kwiatach, pszonak’.

    Pszczel - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczelak - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczelarski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczeliński - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczelkowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczelnik - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczelok - (Śl) od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczeloński - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczelorz - (Śl) od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczełkowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczełowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczola - (Śl) od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczolarski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczoliński - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczolkowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczolnik - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczoła - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczołaj - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczołak - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczołka - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczołkowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczołła - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczołow - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczołowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczonak - od pszczeć ‘pstrzyć’; od pszczonak ‘chwast o żółtych, jaskrawych kwiatach, pszonak’.

    Pszczonek - 1634 od pszczeć ‘pstrzyć’; od pszczonak ‘chwast o żółtych, jaskrawych kwiatach, pszonak’.

    Pszczonka - 1608 od pszczeć ‘pstrzyć’; od pszczonak ‘chwast o żółtych, jaskrawych kwiatach, pszonak’.

    Pszczóliński - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczólna - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczólniak - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczólny - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczólski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczóła - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczółek - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczółka - 1593 od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczółkiewicz - 1739 od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczółko - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczółkowicz - 1724 od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczółkowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczółnak - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczółowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczuliński - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczulna - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczulny - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’; od pszczółka.

    Pszczułkowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczułowski - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszczyński - 1650 od nazwy miasta Pszczyna (katowickie).

    Pszenda - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący się przędzeniem’.

    Pszenica - 1429 od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszenicki - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszeniczka - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszeniczko - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszeniczna - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszeniczny.

    Pszenicznik - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszeniczny.

    Pszeniczny - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszeniczny.

    Pszeniecki - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszeniczny.

    Pszenna - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszenny.

    Pszennak - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszenny.

    Pszennakowski - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszenny.

    Pszenniak - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszenny.

    Pszenniczny - 1484 od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszeniczny.

    Pszennik - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszenny.

    Pszenny - od pszenica ‘gatunek zboża’; od przymiotnika pszenny.

    Pszepióra - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Pszepiura - od przepiora, przepiórka, przepierzyca ‘gatunek ptaka’; czasem od przepierać.

    Pszeszło - od przeszły ‘miniony, dawny’.

    Pszetocki - od nazwy miejscowej Przetoczno, dziś Przytoczna (gorzowskie, gmina Przytoczna).

    Pszica - (Śl) od pies, od nazwy osobowej Piesz.

    Pszkowski - od nazwy miasta Psków (KrW).

    Pszoliński - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszolka - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszolla - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszoła - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszołka - od pszczoła, za staropolskiego pczoła ‘ owad zbierający miód’.

    Pszon - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszona - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszonaj - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszonak - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszonczak - od pszenica ‘gatunek zboża’; od pszonka ‘gatunek rośliny’.

    Pszonczenko - od pszenica ‘gatunek zboża’; od pszonka ‘gatunek rośliny’.

    Pszonek - od pszenica ‘gatunek zboża’; od pszonka ‘gatunek rośliny’.

    Pszoniak - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszonicki - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszonka - 1398 od pszenica ‘gatunek zboża’; od pszonka ‘gatunek rośliny’.

    Pszonko - od pszenica ‘gatunek zboża’; od pszonka ‘gatunek rośliny’.

    Pszonowski - od pszenica ‘gatunek zboża’.

    Pszontka - od prząść, przędę, od gwarowego prządać ‘prząść’; od prządek, prządka ‘zajmujący sięprzędzeniem’.

    Pszota - od psota ‘figiel’.

    Pszybysz - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Pszybyszewski - od imienia złożonego Przybysław lub od przybysz ‘ten, co przybył’.

    Pszyna - od nazwy miejscowej Przyny (bydgoskie, gmina Nowe).

    Pszyński - od nazwy miejscowej Przyny (bydgoskie, gmina Nowe).

    Pszyszlak - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Pszyszło - od przyszły ‘mający nadejść; ten, co przyszedł’.

    Pśnieg - od gwarowego pśnić ‘psuć się; ginąć’.

    Pśnik - od gwarowego pśnić ‘psuć się; ginąć’.

    Ptach - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptachetka - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptachla - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptachta - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptachytka - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaczek - 1393 od ptak.

    Ptaczkiewicz - od ptak.

    Ptaczko - 1453 od ptak.

    Ptaczkowicz - 1396 od ptak.

    Ptaczyński - od ptak.

    Ptak - 1396 od ptak.

    Ptakina - od ptak.

    Ptakinia - od ptak.

    Ptakowski - 1652 od nazwy miejscowej Ptakowice (katowickie, gmina Zbrosławice).

    Ptanak - od ptak.

    Ptarzyński - od ptak.

    Ptas - od ptak.

    Ptasek - od ptak.

    Ptasiak - od ptak.

    Ptasiewicz - od ptak.

    Ptasik - 1705 od ptak.

    Ptasikowski - od ptak.

    Ptasinski - od ptak.

    Ptasiński - od ptak.

    Ptasiuk - od ptak.

    Ptaska - od ptak.

    Ptaskiewicz - od ptak.

    Ptasowski - od ptak.

    Ptassek - od ptak.

    Ptassiński - od ptak.

    Ptaszaj - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszak - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszczak - od ptak.

    Ptaszczeński - od ptak.

    Ptaszczuk - od ptak.

    Ptaszczyk - od ptak.

    Ptaszczyński - od ptak.

    Ptaszek - 1224 od ptak.

    Ptaszewski - od ptak.

    Ptaszewski - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszkiewicz - od ptak.

    Ptaszkin - od ptak.

    Ptaszkis - od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptaszko - od ptak.

    Ptaszkowicz - 1584 od ptak.

    Ptaszkowski - 1398 od nazwy miejscowej Ptaszkowo (poznańskie, gmina Grodzisk Wielkopolski), Ptaszkowa (nowosądeckie, gmina Grybów).

    Ptaszlik - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszlik - od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptaszna - od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptasznik - 1413 od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptasznikow - od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptaszników - od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptaszny - od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptasznyk - od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptaszowski - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszuński - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszyc - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszycki - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszyk - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszyl - od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaszyński - 1752 od ptak; od gwarowego ptach ‘ptak’.

    Ptaś - 1649 od ptak.

    Ptaśkiewicz - od ptak.

    Ptaśniewicz - od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptaśnik - 1628 od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptaśnikowicz - 1691 od ptak; od staropolskiego ptasznik ‘hodowca ptaków; myśliwy polujący z ptakami’.

    Ptawa - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptawski - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptok - (Śl) od ptak.

    Ptonka - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptońka - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptoschek - (Śl) od ptak.

    Ptoska - od ptak.

    Ptoszaj - od ptak.

    Ptoszejewski - od ptak.

    Ptoszek - (Śl) od ptak.

    Ptók - (Śl) od ptak.

    Ptucha - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptusza - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptuszak - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptuszyński - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptycia - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptyczyn - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptyczyń - (pod wpływem wschodniosłowiańskim) od ptak.

    Ptysia - zapewne od ptyś ‘ciastko z parzonego ciasta z bitą śmietaną’.

    Ptysiński - zapewne od ptyś ‘ciastko z parzonego ciasta z bitą śmietaną’.

    Ptyś - zapewne od ptyś ‘ciastko z parzonego ciasta z bitą śmietaną’.

    Puacz - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Puanecki - od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Puaniecki - od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Pub - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Bub(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego buobe ‘parobek, sługa, pachołek’.

    Pubac - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Bub(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego buobe ‘parobek, sługa, pachołek’.

    Pubac - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Bub(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego buobe ‘parobek, sługa, pachołek’.

    Pubacki - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Bub(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego buobe ‘parobek, sługa, pachołek’.

    Pubacki - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Bub(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego buobe ‘parobek, sługa, pachołek’.

    Pubaj - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Bub(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego buobe ‘parobek, sługa, pachołek’.

    Pubanc - od niemieckich nazw osobowych Bubenz, Bubentsch, te od nazwy miejscowej Bubenec (część Pragi).

    Pubaniewicz - zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Bub(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego buobe ‘parobek, sługa, pachołek’.

    Pubanz - od niemieckich nazw osobowych Bubenz, Bubentsch, te od nazwy miejscowej Bubenec (część Pragi).

    Pubkowicz - 1566 zapewne od niemieckiej nazwy osobowej Bub(e), ta od średnio-wysoko-niemieckiego buobe ‘parobek, sługa, pachołek’.

    Publicewicz - od publika ‘publiczność’.

    Publikowski - od publika ‘publiczność’.

    Pubrat - od staropolskiego półbrat ‘brat przyrodni’.

    Puc - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puca - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucak - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucal - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucala - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucalla - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucała - 1690-92 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucałek - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucałowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucanowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucbacz - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucek - 1377 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’; też od staropolskiego pucek ‘dziecko o okrągłej twarzy’.

    Pucel - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucela - 1711 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucelak - 1762 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucelik - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puceń - 1366 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucer - od pucer ‘czyściciel’.

    Pucewicz - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puch - 1381 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Pucha - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchac - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Puchacewicz - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Puchach - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchacki - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Puchacz - 1400 od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Puchaczewski - od nazwy miejscowej Puchaczów (lubelskie, gmina Puchaczów).

    Puchajda - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchal - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchala - 1534 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalak - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalczyk - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalewicz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalewski - 1534 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalic - XVI w. od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalik - 1628 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalka - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalla - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalski - 1679 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchalski - od nazwy miejscowej Puchały (kilka wsi).

    Puchał - 1435 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchała - 1410 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchała - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Puchałak - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchałka - 1498 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchałka - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Puchałko - 1414-17 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchałła - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchało - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchałowicz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchan - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchanek - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchański - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchar - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek.

    Puchara - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek.

    Pucharczuk - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek.

    Pucharek - 1619 od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek.

    Pucharowicz - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek.

    Pucharowski - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek.

    Pucharski - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek.

    Pucharz - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek.

    Puchata - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchatka - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchatko - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchawka - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchawko - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchawski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchaża - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchciej - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchcij - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchciński - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchcz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchczewski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchecki - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchejda - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchelak - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchelok - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchelski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchełka - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Pucher - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek; od gwarowego pucher ‘pucherak, nazwa zapustnika’.

    Pucherski - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek; od gwarowego pucher ‘pucherak, nazwa zapustnika’.

    Puchert - od puchar ‘duży kubeł do picia, czasza’, pucharek; od gwarowego pucher ‘pucherak, nazwa zapustnika’.

    Puchiewicz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchiniec - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchl - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchla - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchlak - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchlarz - od puklerz ‘rodzaj tarczy’.

    Puchlerski - od puklerz ‘rodzaj tarczy’.

    Puchlerz - 1791 od puklerz ‘rodzaj tarczy’.

    Puchlew - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchlicki - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchlik - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchlski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchly - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchła - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puchłek - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchło - 1357 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchłopek - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Puchłopień - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Puchłowski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchły - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od puchły ‘wzdęty’.

    Puchmarski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchmiarz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchnacz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchnarewicz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchnata - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchnaty - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchnia - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchniak - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchniar - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchniarski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchniarz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchnierz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchniewicz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchniewski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchnik - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchnowski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchocki - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchol - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Pucholak - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Pucholczyk - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Pucholski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchoła - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchołek - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; od opuchły.

    Puchomirski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchomski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchora - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchota - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchow - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchowicz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchowiec - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchowny - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchowski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchrowicz - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchrowski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchta - od gwarowego puchta ‘puchata, pulchna’.

    Puchtarz - od gwarowego puchta ‘puchata, pulchna’.

    Puchtel - od gwarowego puchta ‘puchata, pulchna’.

    Puchteluk - od gwarowego puchta ‘puchata, pulchna’.

    Puchtiński - od gwarowego puchta ‘puchata, pulchna’.

    Puchtyński - od gwarowego puchta ‘puchata, pulchna’.

    Puchulski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchyła - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchyr - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchyra - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Puchyrski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć.

    Pucia - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciak - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciakowski - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciala - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciała - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciałkowski - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciałowski - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciata, m. - od pucia ‘człowiek pucułowaty’; od puciaty.

    Puciatkowski - od pucia ‘człowiek pucułowaty’; od puciaty.

    Puciato - od pucia ‘człowiek pucułowaty’; od puciaty.

    Puciaty - od pucia ‘człowiek pucułowaty’; od puciaty.

    Puciatycki - od pucia ‘człowiek pucułowaty’; od puciaty.

    Pucicha - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucicki - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciek - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucik - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucikowski - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucilauskas - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciło - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciłowski - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciński - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucio - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucior - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciorek - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciorkowski - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciowski - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucipka - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucis - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puciul - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Pucja - od pucia ‘człowiek pucułowaty’.

    Puck - od nazwy miasta Puck (gdańskie).

    Pucka - 1314 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puckala - od puckać ‘uderzać, miażdżyć’.

    Puckała - od puckać ‘uderzać, miażdżyć’.

    Puckarz - od puckać ‘uderzać, miażdżyć’.

    Pucki - od nazwy miasta Puck (gdańskie).

    Pucko - 1256 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucko - od puckać ‘uderzać, miażdżyć’.

    Puckowski - od nazwy miasta Puck (gdańskie).

    Puclik - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucłowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucman - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucol - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucoł - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucoła - 1787 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucołowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucotowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucuła - 1787 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucułek - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucułowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucułt - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucych - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucycha - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucyk - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucykowicz - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucyłło - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucyło - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucyłowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucyna - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucyński - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucz - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczak - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczalski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczała - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczan - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczarski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczek - 1559 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczel - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczen - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczeń - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczeński - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczer - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczetta - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczka - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczkarski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczke - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczkielewicz - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczkieło - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczkiewicz - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczko - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczkorski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczkow - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczkowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczków - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczłowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczniewski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucznik - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczok - (Śl) od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczoła - 1786 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczołek - 1450 od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczora - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Pucztarski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczul - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczuł - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczułek - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczułowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczydłowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczyk - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczykowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczyłkowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczyło - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczyłowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczyniak - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczyniec - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczynik - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczynski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puczyński - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puć - od pucia ‘człowiek pucułowaty’

    Pućka - od pucia, pućka ‘człowiek pucułowaty’.

    Pućko - od pucia, pućka ‘człowiek pucułowaty’.

    Pućkowski - od pucia, pućka ‘człowiek pucułowaty’.

    Puda - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudak - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudakiewicz - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudalewski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudalik - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudalski - 1746 od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudała - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudałek - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudan - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudas - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudaś - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pude - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudek - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudelek - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudelewicz - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudelik - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudelkiewicz - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudelko - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudell - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudelski - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudeł - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudełek - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudełka - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudełkiewicz - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudełko - 1398 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudełko-Bekiesz - złożenia brak; Pudełko 1398 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko; Bekiesz od niemieckiego apelatywu Bäcker ‘piekarz’.

    Pudełło - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Pudeło - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’; od pudełko.

    Puder - od puder, pudrować.

    Puderecki - od puder, pudrować.

    Puderek - od puder, pudrować.

    Puderko - od puder, pudrować.

    Puderski - od puder, pudrować.

    Pudesz - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudewil - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudianowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudig - (Pom) od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudisz - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudiszak - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudka - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudkiewicz - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudko - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudkowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudla - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlaj - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlak - 1638 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlar - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlarz - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlej - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlek - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudles - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlewicz - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlewski - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlich - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlicki - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlik - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlikowski - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudliński - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlis - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudliszak - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudliszek - 1493 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudliszewski - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudliszko - 1321 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudliszkowic - 1401 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudliś - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlo - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlowski - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudlyk - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudła - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudławski - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudło - 1400 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudłocki - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudłosz - 1794 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudłoś - 1653 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudłow - 1794 od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudłowicz - od pudło ‘skrzynka, opakowanie’.

    Pudłowski - 1655 od nazw miejscowych typu Pudłów, Pudły lub od pudło.

    Pudnik - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudo - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudochowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudolanko - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudołek - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’; od podołek ‘wklęsłość, wgłębienie w sukni lub fartuchu’.

    Pudołowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’; od podołek ‘wklęsłość, wgłębienie w sukni lub fartuchu’.

    Pudowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’; od podołek ‘wklęsłość, wgłębienie w sukni lub fartuchu’.

    Pudras - od puder, pudrować.

    Pudrasz - od puder, pudrować.

    Pudrecki - od puder, pudrować.

    Pudrowicz - 1707 od puder, pudrować.

    Pudrowski - od puder, pudrować.

    Pudrycha - od puder, pudrować.

    Pudrycki - od puder, pudrować.

    Pudrzyński - od puder, pudrować.

    Pudulik - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudulka - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudurek - od puder, pudrować.

    Pudwal - od niemieckiej nazwy osobowej Budewall, ta od nazwy miejscowej Podewall.

    Pudwald - od niemieckiej nazwy osobowej Budewall, ta od nazwy miejscowej Podewall.

    Pudwel - od niemieckiej nazwy osobowej Budewall, ta od nazwy miejscowej Podewall.

    Pudych - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudykiewicz - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’; od pudyk ‘człowiek wstydliwy’.

    Pudykowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’; od pudyk ‘człowiek wstydliwy’.

    Pudyl - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudyn - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudyna - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudys - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudysiak - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudysz - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudyszak - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudyszewski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudyś - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudz - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzała - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzanowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudziak - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudziakowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzianowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzich - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzik - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzin - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudziński - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzionowski - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzisz - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudzyński - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudź - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudźwa - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Pudżwa - od pud, puda ‘dawna jednostka wagi’.

    Puf - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufahl - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufal - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufald - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufalski - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufelski - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Puff - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Puffal - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Puffi - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Puffke - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufka - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufke - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufki - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufol - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Pufund - od niemieckiej nazwy osobowej Puff.

    Puga - od puga ‘chuda owca’.

    Pugacewicz - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Pugacz - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Pugaczew - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Pugaczewski - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Pugaczow - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Pugalewicz - od puga ‘chuda owca’.

    Pugaliński - od puga ‘chuda owca’.

    Pugała - od puga ‘chuda owca’.

    Pugawko - od puga ‘chuda owca’.

    Pugawski - od puga ‘chuda owca’.

    Pugensek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Pugęsek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Pugiel - od puga ‘chuda owca’; od pugiele ‘kluski ziemniaczane’.

    Puglewicz - od puga ‘chuda owca’.

    Pugowski - od puga ‘chuda owca’.

    Puguniec - od puga ‘chuda owca’.

    Puha - 1498 od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puhacewicz - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Puhacz - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Puhaczewski - od puchacz, puhacz ‘rodzaj ptaka’.

    Puhalski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puhała - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puhl - (Pom) od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Puhlman - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Puhlmann - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Puhowski - od puch ‘pierze, para’, puchać, puchnąć; też od puha ‘rodzaj bicza’.

    Puiman - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Pujak - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujan - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’ lub od litewskiej nazwy osobowej Pujša; od gwarowego pujany ‘kluski ziemniaczane’.

    Pujanek - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’ lub od litewskiej nazwy osobowej Pujša; od gwarowego pujany ‘kluski ziemniaczane’.

    Pujara - od pojarzyć ‘podochocic, podniecic; oporządzić’.

    Pujara - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujarczuk - od pojarzyć ‘podochocic, podniecic; oporządzić’.

    Pujarczuk - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujawski - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujda - od pójść, pójdę.

    Pujdak - od pójść, pójdę.

    Pujer - od pojarzyć ‘podochocic, podniecic; oporządzić’.

    Pujgo - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujia - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujkiewicz - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujko - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujos - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’.

    Pujsza - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’ lub od litewskiej nazwy osobowej Pujša.

    Pujszko - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’ lub od litewskiej nazwy osobowej Pujša.

    Pujszo - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’ lub od litewskiej nazwy osobowej Pujša.

    Pujta - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’ lub od litewskiej nazwy osobowej Pujša.

    Pujto - od puja ‘kotka’, od gwarowego pujak, pujek ‘kotek’ lub od litewskiej nazwy osobowej Pujša.

    Puk - 1628 od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Puka - 1136 od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukacki - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’; od pukacz’ ten, kto puka’.

    Pukacz - 1792 od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’; od pukacz’ ten, kto puka’.

    Pukaczewski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’; od pukacz’ ten, kto puka’.

    Pukajczuk - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukajczyk - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukajdowicz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukajko - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukajło - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukal - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukala - 1410 od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukalak - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukalec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukalewicz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukalewski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukalik - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukalla - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukalski1675 - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukaluk - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukalus - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukała - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukało - 1414 od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukałowski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukan - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukaniec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukanow - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukanty - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukański - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukapa - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukar - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukara - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukarowski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’ lub od nazwy miejscowej Pukarzów (częstochowskie, gmina Żytno).

    Pukarski - 1470-80 od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukarz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukas - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukasiewicz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukasz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukaś - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukawiec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’ lub od pukawka.

    Pukawka - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’ lub od pukawka.

    Pukawko - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’ lub od pukawka.

    Pukawski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukeca - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukenis - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukesiak - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukiel - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukielowski - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukiełko - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukiełło - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukienas - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukieniec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukiewicz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukij - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukilowski - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukiłowski - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukin - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukinowicz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukiński - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukis - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukisz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukiś - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukjan - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukjaniec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Puklak - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Puklaniec - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Puklej - 1634 od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Puklerz - 1433 od puklerz ‘rodzaj tarczy’.

    Puklewicz - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Puklicki - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Puklicz - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Puklikowski - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Puklina - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukliński - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Puklowski - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukłacki - od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukło - 1419 od pukiel ‘rodzaj wypukłej ozdoby metalowej; lok; kędzior’; w pochodnych też od pukl-, por. wypukły, puklić,’robić wypukłym’.

    Pukło - 1419 od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukmiel - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Puknel - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukniel - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukniewski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Puko - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukocz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukolak - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukoniec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukorski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukos - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukosz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukoś - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukowec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukowicz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukowiec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukowik - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukowinik - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukownicki - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukownik - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukowski - 1447 od nazwy miejscowej Puków (KrW).

    Pukrop - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pukropek - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pukropp - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pukropski - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pukrowiec - od pokrowiec, pokrów ‘pokrycie, pokrywa’.

    Puksa - od litewskiej nazwy osobowej Pukša.

    Puksal - od litewskiej nazwy osobowej Pukša.

    Puksta - 1558 od litewskiej nazwy osobowej Pukšta, Pukštas.

    Puksza - od litewskiej nazwy osobowej Pukša.

    Pukszlis - od litewskiej nazwy osobowej Pukša.

    Pukszon - od litewskiej nazwy osobowej Pukša.

    Pukszon-Baczyński - złożenia brak; Pukszon od litewskiej nazwy osobowej Pukša; Baczyński 1467 od nazwy miejscowej Baczyn (powiar Samborski, Kresy Wschodnie).

    Pukszta - od litewskiej nazwy osobowej Pukšta, Pukštas.

    Pukszteło - od litewskiej nazwy osobowej Pukšta, Pukštas.

    Pukszto - od litewskiej nazwy osobowej Pukšta, Pukštas.

    Pukszyn - od litewskiej nazwy osobowej Pukša.

    Pukta - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pukula - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’.

    Pul - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pula - 1470-80 od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulacz - 1440 od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulajew - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulak - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulała - 1546 od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pularczyk - od gwarowego pular, pularz ‘indyk’.

    Pularek - od gwarowego pular, pularz ‘indyk’.

    Pularski - od gwarowego pular, pularz ‘indyk’.

    Pulaska - od gwarowego pular, pularz ‘indyk’.

    Pulat - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulc - 1396 od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulca - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulcan - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulcek - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulcer - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulceski - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulchard - od łacińskiego pulcher ‘piękny’.

    Pulcher - 1333 od łacińskiego pulcher ‘piękny’.

    Pulchna - od pulchny ‘gąbczasty, pulchny, delikatny’.

    Pulchny - od pulchny ‘gąbczasty, pulchny, delikatny’.

    Pulchryński - 1669 od łacińskiego pulcher ‘piękny’.

    Pulcin - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulciński - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulcy - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulcyn - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulcyński - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulczak - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulczukiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulczyc - 1369 od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulczyn - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulda - od pulda ‘nazwa kury’.

    Pulec - 1392 od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulewicz - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulewski - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulich - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulicz - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulik - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulikowski - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Puliłowski - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulin - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulina - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulinek - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Puliński - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Puliocz - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulipp - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulit - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulita - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulitowicz - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulitowski - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulityn - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulka - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół, od imienia Apolonia.

    Pulkiewicz - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pulko - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół lub od pólko.

    Pulkowna - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół lub od pólko.

    Pulkowny - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół lub od pólko.

    Pulkowski - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół lub od pólko.

    Pull - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Puller - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pullidis - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pullmajer - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pullner - od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Pulman - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Pulmanow - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Pulmanowski - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Pulmon - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Pulnar - od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Pulnarowicz - od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Pulnarowski - 1667 od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Pulner - od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Pulniaszek - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Pulnicki - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Pulnik - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Pulno - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Pulnor - od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Pulnowski - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Puls - od puls ‘tętno’.

    Pulsa - od puls ‘tętno’.

    Pulsakowski - od puls ‘tętno’.

    Pulski - od nazwy miejscowej Pulsze (białostockie, gmina Wyszki).

    Pulsza - od puls ‘tętno’.

    Pulszo - od puls ‘tętno’.

    Pulszyński - 1763 od nazwy miejscowej Pulsze (białostockie, gmina Wyszki).

    Pulta - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pultar - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pulter - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pultin - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pultowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pultyn - od pultyn ‘tłusty dzieciak’.

    Pultyna - od pultyn ‘tłusty dzieciak’.

    Pultyń - od pultyn ‘tłusty dzieciak’.

    Pulu - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Puluj - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Puluk - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Puluszkiewicz - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulut - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’.

    Pulwarski - od pulwer ‘szmata spalona na węgiel, używana do tamowania krwi lub zamiast hubki do rozpalania ogniska’.

    Pulwer - od pulwer ‘szmata spalona na węgiel, używana do tamowania krwi lub zamiast hubki do rozpalania ogniska’.

    Pulwers - od pulwer ‘szmata spalona na węgiel, używana do tamowania krwi lub zamiast hubki do rozpalania ogniska’.

    Pulwert - od pulwer ‘szmata spalona na węgiel, używana do tamowania krwi lub zamiast hubki do rozpalania ogniska’.

    Pulz - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulzer - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pulzin - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Puł - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Puła - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułacz - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułaczewski - od nazwy miejscowej Pułaczów (kieleckie, gmina Raków).

    Pułaczyński - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułaj - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułak - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułakowski - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułanecki - od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Pułaniak - od polaniać, wyłaniać.

    Pułaniecki - od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Pułanowski - od polaniać, wyłaniać.

    Pułański - od polaniać, wyłaniać.

    Pułap - od pułap ‘drewniany strop, sufit; szczyt, najwyższy poziom’.

    Pułapa - od połapać lub też od połap, później pułap.

    Pułapiński - od połapać lub też od połap, później pułap.

    Pułas - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułaski - od nazwy miejscowej Połazie (siedleckie, gmina Liw, Korytnica).

    Pułaszczak - od nazwy miasta Puławy (lubelskie).

    Pułaszewski - od nazwy miejscowej Pułaczów (kieleckie, gmina Raków).

    Pułaszewski - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułaś - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Puława - od pół + ława.

    Puławecki - od pół + ława.

    Puławiak - od pół + ława.

    Puławik - od pół + ława.

    Puławka - od pół + ława.

    Puławniak - od półławnik ‘kmieć posiadający pół łanu’.

    Puławnik - od półławnik ‘kmieć posiadający pół łanu’.

    Puławski - od nazwy miasta Puławy (lubelskie).

    Pułboczek - od półbok ‘połowa, środek boku’.

    Pułbrat - od staropolskiego półbrat ‘brat przyrodni’.

    Pułbratek - od staropolskiego półbrat ‘brat przyrodni’.

    Pułc - od niemieckiej nazwy osobowej Pukz.

    Pułchłopek - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Pułek - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułges - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Pułgęś - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Pułgrabek - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Pułgrabia - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Pułgrabiak - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Pułgrabski - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Pułjan - od pół + imię Jan.

    Pułjanauskas - od pół + imię Jan.

    Pułjanowski - od pół + imię Jan.

    Pułk - od pułk ‘oddział wojska’.

    Pułka - od pułk ‘oddział wojska’.

    Pułko - od pułk ‘oddział wojska’.

    Pułkonik - od pół + koń.

    Pułkoszek - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Pułkosznik - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Pułkośnik - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Pułkotycki - od nazwy miejscowej Półkotycze (KrW).

    Pułkownik - od pułkownik, dawniej półkownik.

    Pułkoza - 1429 zapewne od nazwy herbu, ta od pół + koza ‘na wpół koza’: Półkozic; nazwa heraldyczna.

    Pułkról - od pół + król.

    Pułło - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Puło - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułocz - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułonik - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułowski - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułralczyk - od półrola ‘połowa roli’.

    Pułrol - od półrola ‘połowa roli’.

    Pułrolczak - od półrola ‘połowa roli’.

    Pułrolczyk - od półrola ‘połowa roli’.

    Pułrolniczak - od półrolnik ‘zagrodnik’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Pułrolnik - od półrola ‘połowa roli’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Pułról - od półrola ‘połowa roli’.

    Pułrólczak - od półrola ‘połowa roli’.

    Pułtan - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pułto - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pułtoniak - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pułtora Mikoła - 1460

    Pułtorak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Pułtorakowski - od półtora ‘jeden i pół’.

    Pułtoranos - od półtora ‘jeden i pół’.

    Pułtorniak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Pułtorzyck - od półtora ‘jeden i pół’.

    Pułtowsko - 1443 od nazwy miasta Pułtusk, dawniej Połtowsko (ciechanowskie).

    Pułturzycka - od półtora ‘jeden i pół’.

    Pułtuski - od nazwy miasta Pułtusk, dawniej Połtowsko (ciechanowskie).

    Pułuba - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Pułyk - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułyło - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pułyn - od podstawy pul-, por. gwarowe pulać ‘sprzedać’, pula ‘krowa’, pulka ‘indyczka’ lub od pół.

    Pumpuc - od litewskiej nazwy osobowej Pumputis.

    Pumpuć - od litewskiej nazwy osobowej Pumputis.

    Puna - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punat - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puncel - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Puncelewski - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Puncewicz - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Punczak - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Punczykowski - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Punda - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Punde - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Pundek - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Pundel - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Punder - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pundor - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, Pander ‘komornik, egzekutor’.

    Pundowski - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Pundyk - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Pundziak - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Pundzis - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Punek - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punia - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniach - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniak - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Punicki - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniegow - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniegów - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniewicz - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniewski - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Punikowski - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniński - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Punio - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniskis - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniszkis - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puniszko - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Punk - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punkczyński - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punkel - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Punkiel - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Punkiewicz - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punko - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punkowski - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punowicz - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punowski - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka; puna ‘zajęczyca, kotka; srom niewieści’.

    Punsewicz - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Punt - 1731 od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Punter - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Punterczuk - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Punty - od niemieckich nazw osobowych Punt, Pfund.

    Puń - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puńczek - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puńczyk - od punia ‘stodoła na siano, szopa’.

    Puńko - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka.

    Puńkowski - od punia ‘stodoła na siano, szopa’; od puńka.

    Pup - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupa - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupacz - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupaki - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupakis - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupar - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Puparek - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Puparz - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupczak - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupczyk - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupec - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupeck - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupecki - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupeć - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupejko - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupek - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupel - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupelc - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupeł - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupełko - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Puper - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Puperski - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupiałło - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupiało - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupicz - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupiec - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupiejko - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupiel - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupielski - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupiełło - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupieło - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupienin - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupik - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupin - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupinik - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupiń - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupińska - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupk - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupka - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp lub od pupka.

    Pupka-Lipiński - złożenia brak; od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp lub od pupka; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Pupkiewicz - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp lub od pupka.

    Pupko - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp lub od pupka.

    Pupkowski - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp lub od pupka.

    Puplewicz - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupła - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupławski - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupłowski - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupniewski - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupo - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupowski - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupp - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Puppel - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Puppich - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pups - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pupysz - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Pur - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Pura - 1560 od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puracha - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purachowiak - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puracki - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puraczyński - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purak - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’; od purak ‘zwodziciel’.

    Pural - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purala - 1534 od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puralski - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purał - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puranik - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puranth - od poratować lub też od porad, od niemieckiej nazwy osobowej Porath, ta ze słowiańskiego Porada

    Purański - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purath - od poratować lub też od porad, od niemieckiej nazwy osobowej Porath, ta ze słowiańskiego Porada

    Purawiec - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purawski - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purc - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcel - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcelewicz - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcelewski - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcelis - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcelowski - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcha - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchacki - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchala - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchalak - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchalski - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchała - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchałka - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchan - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchel - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać.

    Purchla - 1424 od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać; też od gwarowego purchla ‘jajko w błonie bez skorupy; bąbel na skórze; purchawka’.

    Purchlak - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać; też od gwarowego purchla ‘jajko w błonie bez skorupy; bąbel na skórze; purchawka’.

    Purchła - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać; też od gwarowego purchla ‘jajko w błonie bez skorupy; bąbel na skórze; purchawka’.

    Purchołka - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać; też od gwarowego purchla ‘jajko w błonie bez skorupy; bąbel na skórze; purchawka’.

    Purchytka - od purchać ‘pierzchać; odzywać się głosem podobnym do głosu świni’, parchać; też od gwarowego purchla ‘jajko w błonie bez skorupy; bąbel na skórze; purchawka’.

    Purcidis - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcki - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcz - 1382 od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purczak - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purczewski - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purcztyński - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purczuk - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purczyk - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purczykiewicz - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purczyński - od nazwy miejscowej Porczyny (sieradzkie, gmina Poddębice).

    Purć - od gwarowego purcać ‘puszczać bąki, wiatry’, purczeć.

    Purd - od gwarowego purda ‘nieporządna dziewczyna’, purdać ‘dmuchać’.

    Purda - od gwarowego purda ‘nieporządna dziewczyna’, purdać ‘dmuchać’.

    Purdak - od gwarowego purda ‘nieporządna dziewczyna’, purdać ‘dmuchać’.

    Purdeńko - od gwarowego purda ‘nieporządna dziewczyna’, purdać ‘dmuchać’.

    Purdewski - od gwarowego purda ‘nieporządna dziewczyna’, purdać ‘dmuchać’.

    Purdyk - od gwarowego purda ‘nieporządna dziewczyna’, purdać ‘dmuchać’.

    Purdyn - od gwarowego purda ‘nieporządna dziewczyna’, purdać ‘dmuchać’.

    Pure - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purej - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purek - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purel - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purewicz - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purfal - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purga - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgacz - od purgać się ‘ślizgać się’; od gwarowego purgacz ‘łyżwiarz’.

    Purgaj - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgal - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgał - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgała - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgart - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgat - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgata - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgel - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgiel - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgol - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgoł - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purgot - od purgać się ‘ślizgać się’.

    Purk - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purka - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkacz - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkalik - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkała - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkan - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkiewicz - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkiewicz - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purko - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkocz - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkop - 1735 od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Purkopp - od imienia Prokop. Imię notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia greckiego Prokopios, od prokopé ‘posuwanie się, postęp’. W Kościele wschodnim używane w postaci Prokofij.

    Purkot - od gwarowego purkać ‘puszczać gazy’, od gwarowego purka, purkot ‘smród’.

    Purkowski - od porkać ‘ukłuć, żgnąć’ lub od porka ‘rodzaj zupy owocowej’.

    Purmacz - od niemieckiej nazwy osobowej Purrmann, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop’.

    Purman - od niemieckiej nazwy osobowej Purrmann, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop’.

    Purmann - od niemieckiej nazwy osobowej Purrmann, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop’.

    Purmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Purrmann, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop’.

    Purmański - od niemieckiej nazwy osobowej Purrmann, ta ze średnio-wysoko-niemieckiego büre, bür ‘chłop’.

    Purniak - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purniewicz - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purol - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purolniczak - od półrolnik ‘zagrodnik’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Purolnik - od półrolnik ‘zagrodnik’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Puroł - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puroń - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puroński - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purow - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purowicz - 1662 od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purowski - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puról - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purpur - od purpura, purpur ‘kolor jasnoczerwony’.

    Purpura - od purpura, purpur ‘kolor jasnoczerwony’.

    Purpurowicz - od purpura, purpur ‘kolor jasnoczerwony’.

    Purpurowski - od purpura, purpur ‘kolor jasnoczerwony’.

    Purr - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purs - od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Pursa - od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purschel - od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Pürschel - od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purschke - od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purske - (Śl) od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purski - od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purszel - od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purszelis - od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purszka - (Śl) od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purszke - (Śl) od pursz ‘dzieciak’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pursche.

    Purta - od purtać ‘pierdzieć, laksować’.

    Purtak - od purtać ‘pierdzieć, laksować’; od purtak ‘ten, co purta’.

    Purtal - od purtać ‘pierdzieć, laksować’.

    Purtan - od purtać ‘pierdzieć, laksować’.

    Purtaś - od purtać ‘pierdzieć, laksować’.

    Purtek - od purtać ‘pierdzieć, laksować’; od purtak ‘ten, co purta’.

    Purto - od purtać ‘pierdzieć, laksować’.

    Purtok - od purtać ‘pierdzieć, laksować’; od purtak ‘ten, co purta’.

    Purtoń - od purtać ‘pierdzieć, laksować’.

    Purtowski - od purtać ‘pierdzieć, laksować’.

    Purwel - od litewskiej nazwy osobowej Purvys.

    Purwicz - od litewskiej nazwy osobowej Purvys.

    Purwiel - od litewskiej nazwy osobowej Purvys.

    Purwik - od litewskiej nazwy osobowej Purvys.

    Purwin - od litewskiej nazwy osobowej Purvys lub Purvinis.

    Purwiniecki - od litewskiej nazwy osobowej Purvys lub Purvinis.

    Purwiń - od litewskiej nazwy osobowej Purvys lub Purvinis.

    Purwiński - od litewskiej nazwy osobowej Purvys lub Purvinis.

    Puryga - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puryj - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puryn - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puryń - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purys - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purysko - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puryszko - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Puryś - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purz - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzak - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’; od purak ‘zwodziciel’.

    Purzanowski - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzański - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzecki - 1615 od nazwy miejscowej Porzecze (kilka wsi).

    Purzecki - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzeczka - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzeczko - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzewski - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzuc - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzuć - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzyc - 1289 od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzych - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzycha - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzycki - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzyczek - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzyczka - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzyczko - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzyć - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzyński - od pur ‘miara zboza’, purać ‘pierdziec’, od gwarowego purzyć ‘gniewać się’.

    Purzyński - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Pus - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusa - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusak - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusch - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puschaus - od niemieckiej nazwy osobowej Puschhaus, ta od nazwy miejscowej Buschaus.

    Puscher - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puschhaus - od niemieckiej nazwy osobowej Puschhaus, ta od nazwy miejscowej Buschaus.

    Puschka - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puschke - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puschman - od niemieckiej nazwy osobowej Puschmann, ta od podstawy Busch ‘zagajnik’.

    Puschmann - od niemieckiej nazwy osobowej Puschmann, ta od podstawy Busch ‘zagajnik’.

    Puschwald - od niemieckiej nazwy osobowej Puschwald.

    Puscian - od pusty.

    Puscion - od pusty.

    Puscz - od puszczać, puszcza, pusty.

    Pusdrowski - od nazwy miejscowej Puzdrowo (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Pusek - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pushhaus - od niemieckiej nazwy osobowej Puschhaus, ta od nazwy miejscowej Buschaus.

    Pusiak - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusian - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusiarski - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusielak - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusiewicz - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusig - (Śl) od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusik - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusin - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusio - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Puska - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puskacz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puskała - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puskan - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puskarczyk - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puskarz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puskas - (Śl) od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puskasz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puskiewicz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puskosz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Pusla - od pusło ‘rzemień łączący strzemię z siodłem’.

    Puslecki - od pusło ‘rzemień łączący strzemię z siodłem’.

    Pusławski - od pusło ‘rzemień łączący strzemię z siodłem’.

    Pusłowski - od pusło ‘rzemień łączący strzemię z siodłem’.

    Pusły - od pusło ‘rzemień łączący strzemię z siodłem’.

    Puson - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusowski - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Puss - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pussak - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pussta - od pusty.

    Pussty - od pusty.

    Pussy - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusta, m. - 1730 od pusty, puścić.

    Pustaj - od pusty.

    Pustak - od pusty.

    Pustakowski - od pusty.

    Pustal - od pusty.

    Pustalnik - od pusty.

    Pustał - od pusty.

    Pustała - od pusty.

    Pustałka - od pusty.

    Pustałów - od pusty.

    Pustasiak - od pusty.

    Pustek - od pusty.

    Pustela - 1564 od pusty.

    Pustelak - od pusty.

    Pustelna - od pusty.

    Pustelniak - od pusty.

    Pustelnik1678 - od pusty, pustelnik

    Pustelny - od pusty.

    Pustelski - od pusty.

    Pustenik - od pusty.

    Pustiowski - od pusty.

    Pustka - 1431 od pusty, pustka.

    Pustkowiak - od pusty, pustka.

    Pustkowski - od pusty, pustka.

    Pustochin - od pusty.

    Pustochód - od pusty.

    Pustol - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustolic - 1432 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustolka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustolski - 1786 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustoł - 1435 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustoła - 1431 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustołka - 1365 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustoszkin - od pusty.

    Pustota - 1399 od pusty.

    Pustotka - 1378 od pusty.

    Pustowar - od pusty.

    Pustowaruk - od pusty.

    Pustowicz - 1690 od pusty.

    Pustowka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustowski - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustół - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustółka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustówka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustuka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustula - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustulka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustulski - 1786 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustuł - 1790 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustuła - 1392 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustułka - 1375 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustułko - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustut - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustutka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pusty - od pusty.

    Pustyła - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Pustyłka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Puswalski - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Pusy - od niemieckich nazw osobowych Puse, Puß, te od średnio-wysoko-niemieckiego Bub, Bube, a te od imion złożonych na Burg-.

    Pusz - 1391 od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Pusza - 1244 od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszak - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszaka - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszakowski - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszal - 1430 od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszałowski - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszański - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszarek - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszcewicz - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszcz - 1352 od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszcza - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczak - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczalski - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczała - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczałkowski - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczało - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczałowski - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczawicz - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczecki - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczenko - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczewicz - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczewski - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczkowski - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczok - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczonek - 1498 od puszczać, puszcza, pusty; puszczony.

    Puszczowicz - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczuk - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczuliński - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczyk - 1494 od puszczać, puszcza, pusty; puszczyk ‘sowa’.

    Puszczykowski - od nazwy miasta Puszczykowo (poznańskie).

    Puszczyn - 1370 od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszczyński - od puszczać, puszcza, pusty.

    Puszek - 1628 od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszel - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszenko - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszer - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszerkiewicz - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszewicz - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszewkiewicz - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszewski - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszhaus - od niemieckiej nazwy osobowej Puschhaus, ta od nazwy miejscowej Buschaus.

    Puszk - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszka - 1417 od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkacz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszka-Milczyński - złożenia brak; Puszka 1417 od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; Milczyński 1709 od nazwy miejscowej Milczany (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Puszkar - 1662 od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarczuk - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarczyk - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarek - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarenko - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarew - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarewicz - 1639 od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarow - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarów - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarski - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkaruk - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarus - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkarz - 1457 od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkarzewicz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkasz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszke - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkiel - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkielewicz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkiewicz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkin - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkina - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszklewicz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszklis - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszko1394 - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkorski - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkorski - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puszkow - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkowiak - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkowicz - 1442 od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszkowski - 1724 od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszków - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puszman - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszna - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszner - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Pusznia - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszniak - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Pusznik - 1394 od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszora - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszorkiewicz - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszorski - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Pusztai - od pusty.

    Pusztak - od pusty.

    Puszto - od pusty.

    Pusztok - (Śl) od pusty.

    Pusztoła - od pusty.

    Pusztuk - od pusty.

    Puszwa - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Puszwacki - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Puszwalski - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Puszwiński - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Puszyk - 1399 od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszyl - 1397 od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszyło - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszyna - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puszyński - od nazwy miejscowej Puszno (lubelskie, gmina Opole Lubelskie).

    Puszyński - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puś - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puściak - od pusty.

    Puścian - od pusty.

    Puścik - od pusty.

    Puścikowski - od pusty.

    Puścin - od pusty.

    Puściński - od pusty.

    Puścion - od pusty.

    Puścizna - od spuścizna.

    Puśdrowski - od nazwy miejscowej Puzdrowo (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Puśkarczyk - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’; od puszkarz ‘człowiek wyrabiający działa’.

    Puśkaś - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puśkiewicz - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puśko - od puszka ‘działo; opakowanie blaszane’.

    Puślecki - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Puślecki - od pusło ‘rzemień łączący strzemię z siodłem’.

    Puślednik - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Puśledzki - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Puśledzki - od pusło ‘rzemień łączący strzemię z siodłem’.

    Puśnik - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Puśnikiewicz - od puszyć się ‘pysznić się’, od staropolskiego pusz ‘kita z piór’.

    Put - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Puta - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putacha - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putaj - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putak - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putał - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putała - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putało - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putan - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putanowicz - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putanowski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putans - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putar - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putarik - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putas - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putasiński - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putaszyński - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putaś - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Puteczna - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Puteczny - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putek - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putel - 1662 od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putela - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putelski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putenowicz - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Puter - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putera - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puteral - 1789 od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterbergier - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterczak - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterczyk - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterek - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterewicz - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterko - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterla - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterła - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puterman - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puternicki - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putiakiewicz - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putikow - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putiłowski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putin - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putiniewski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putinkowski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putio - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putis - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putjato - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putka - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’’; od putka ‘prosię’.

    Putkamer - od niemieckiej nazwy osobowej Puttkam(m)er, ta od polskiego podkomorzy.

    Putkammer - od niemieckiej nazwy osobowej Puttkam(m)er, ta od polskiego podkomorzy.

    Putkiewicz - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putko - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putkow - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putkowski - 1380 od nazwy miejscowej Putkowice (białostockie, gmina Drohiczyn).

    Putkumer - 1268 od niemieckiej nazwy osobowej Puttkam(m)er, ta od polskiego podkomorzy.

    Putkumir - 1320 od niemieckiej nazwy osobowej Puttkam(m)er, ta od polskiego podkomorzy.

    Putkumur - 1412 od niemieckiej nazwy osobowej Puttkam(m)er, ta od polskiego podkomorzy.

    Putla - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putlak - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putlewski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putlicki - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putlik - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putlos - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putna - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’; od putny ‘drogowy’.

    Putner - 1532 od putnia ‘cebrzyk, wiadro’; od putny ‘drogowy’.

    Putnia - 1619 od putnia ‘cebrzyk, wiadro’.

    Putniak - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’.

    Putniakiewicz - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’.

    Putniarz - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’.

    Putniewicz - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’.

    Putnik - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’.

    Putniorz - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’.

    Putno - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’.

    Putny - od putnia ‘cebrzyk, wiadro’; od putny ‘drogowy’.

    Puto - 1473 od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putol - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Puton - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putonowicz - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putoń - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putor - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putorak - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putorok - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putowski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putr - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putra - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putraczyk - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrak - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrament - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrasz - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putraszek - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putraś - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrela - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putresza - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putreszak - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putricz - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrnicki - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putro - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrowicz - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrycz - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrykiewicz - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrykus - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrym - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrynkowski - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrysz - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrzak - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrzeński - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putrzyński - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Puttkamer - od niemieckiej nazwy osobowej Puttkam(m)er, ta od polskiego podkomorzy.

    Puttkammer - od niemieckiej nazwy osobowej Puttkam(m)er, ta od polskiego podkomorzy.

    Puttnam - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putto - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Puttorak - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putuła - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putur - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putura - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putych - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putyk - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putyła - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putyło - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putynkowski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putynowski - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putyński - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putyra - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putyrski - od putera, putra ‘skopek na mleko’.

    Putys - od podstawy put-, por. puta ‘członek męski’, putać ‘hulać, szastać pieniędzmi’, putny ‘drogowy’, putnia ‘cebrzyk’.

    Putz - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Putzalla - (Śl) od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Putzan - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Putzger - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Putzig - (Pom|) od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Putzik - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Putzka - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Putzkowski - od podstawy puc-, pucz-, por. puc ‘usta, policzki, brzuszek’, puczyć, pucyć ‘gnieść’.

    Puwala - od powalać, powalić ‘wywrócić, zabrudzić; może też od nazwy herbu Powała.

    Puwalski - od powalać, powalić ‘wywrócić, zabrudzić; może też od nazwy herbu Powała.

    Puwał - od powalać, powalić ‘wywrócić, zabrudzić; może też od nazwy herbu Powała.

    Puwała - od powalać, powalić ‘wywrócić, zabrudzić; może też od nazwy herbu Powała.

    Puwałkowski - od powalać, powalić ‘wywrócić, zabrudzić; może też od nazwy herbu Powała.

    Puwałowski - od powalać, powalić ‘wywrócić, zabrudzić; może też od nazwy herbu Powała.

    Puwaszewicz - od gwarowego puwa ‘grubsza część biczyska’, puwać ‘pływać’.

    Puwek - od gwarowego puwa ‘grubsza część biczyska’, puwać ‘pływać’.

    Puwel - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Puweł - od imienia Paweł, notowanego w Polsce od XII wieku. Obok formy Paweł występował Pawał, a także formy łacińskie i germańskie: Paulus, Paul oraz zgermanizowane Pauwel, Pauwil, Pawil, Pawol. Imię pochodzenia łacińskiego, od paulus ‘mały’.

    Puwko - od gwarowego puwa ‘grubsza część biczyska’, puwać ‘pływać’.

    Puz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puza - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzacz - 1562 od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzak - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzalski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzan - 1398 od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzanista - 1594 od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’; od puzonista ‘muzyk grający na puzonie’.

    Puzanow - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzanowski - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzanów - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzant - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzański - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzdarkiewicz - od dawnego puzdro ‘pudełko, kasetka’.

    Puzder - od dawnego puzdro ‘pudełko, kasetka’.

    Puzderek - od dawnego puzdro ‘pudełko, kasetka’.

    Puzdowski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puzdrakiewicz - od dawnego puzdro ‘pudełko, kasetka’.

    Puzdrawski - od nazwy miejscowej Puzdrowo (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Puzdrewski - od nazwy miejscowej Puzdrowo (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Puzdro - 1385 od dawnego puzdro ‘pudełko, kasetka’.

    Puzdrowicz - 1522 od dawnego puzdro ‘pudełko, kasetka’.

    Puzdrowski - od nazwy miejscowej Puzdrowo (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Puzdrzyk - 1677 od dawnego puzdro ‘pudełko, kasetka’.

    Puzdyn - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puzej - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzel - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzełko - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzer - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać; też od litewskiej nazwy osobowej Púzeris.

    Puzerewski - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzerowski - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzerski - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzewicz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzga - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzgan - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzi - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzia - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziacki - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziak - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzianowski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziarski - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzic - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzich - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzichowski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzicki - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzielewicz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzieł - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziewicz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziewski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzik - 1545 od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzikiewicz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzikowski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzilewicz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzinowski - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puziński - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzio - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziołek - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziow - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziowicz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puziuk - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzko - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzkowski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzlewicz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzła - od pusło ‘rzemień łączący strzemię z siodłem’.

    Puzniak - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puzniecki - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puzniewski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puzo - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzon - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzonista - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’; od puzonista ‘muzyk grający na puzonie’.

    Puzoń - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzoński - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Puzoszka - 1676 od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzowski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzuk - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzygier - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzykowski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzylarski - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puzyn - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzyna - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzyniak - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzyniok - (Śl) od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzynkiewicz - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzyno - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzynowicz - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzynowski - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzyński - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Puzyr - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzyrewicz - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzyrewski - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzyrkiewicz - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzyrko - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzyrow - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzyrowicz - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puzyrowski - od pożer ‘pasza, strawa’, pożerać.

    Puź - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’; też od puź ‘serce; rybka’.

    Puźlewicz - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’; też od puź ‘serce; rybka’.

    Puźniak - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puźniakowski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puźniecki - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puźniewski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puźnik - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Puż - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Puża - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Pużak - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Pużanista - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’; od puzonista ‘muzyk grający na puzonie’.

    Pużanowski - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Pużański - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Pużarowski - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Pużewski - od puzan, dziś puzon ‘instrument muzyczny’.

    Pużmierowski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Pużmirowski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Pużniak - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Pużnicki - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Pużniecki - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Pużniewski - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Pużuk - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Pużycki - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Pużyczka - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Pużyk - od puzo ‘brzuch zwierzęcy’.

    Pużynowski - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Pużyński - od pużyna ‘wierzchołek kłosa’ lub od puzo ‘brzuch’.

    Pyc - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyca - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycaj - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycak - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycalik - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycek - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’ lub os pycek ‘kawałeczek’.

    Pycel - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycela - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycelak - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycella - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pych - 1414 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pycha - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychacz - 1398 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać; od pychacz ‘człowiek dumny, pyszałek’.

    Pychadło - 1436 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychal - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychalak - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychalski - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychała - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychałka - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychański - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychatka - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychel - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychelski - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pycheński - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pycher - od niemieckich nazw osobowych Pücher, Püchner, te zapewne od średnio-wysoko-niemieckiego Bücher lub od średnio-wysoko-niemieckiego buoch ‘buk’ lub od nazw miejscowych Buch, Puch.

    Pycherek - od niemieckich nazw osobowych Pücher, Püchner, te zapewne od średnio-wysoko-niemieckiego Bücher lub od średnio-wysoko-niemieckiego buoch ‘buk’ lub od nazw miejscowych Buch, Puch.

    Pychewicz - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychiński - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychlik - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychliński - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pych-Lipiński - złożenia brak; Pych 1414 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Pychły - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychner - od niemieckich nazw osobowych Pücher, Püchner, te zapewne od średnio-wysoko-niemieckiego Bücher lub od średnio-wysoko-niemieckiego buoch ‘buk’ lub od nazw miejscowych Buch, Puch.

    Pychnier - od niemieckich nazw osobowych Pücher, Püchner, te zapewne od średnio-wysoko-niemieckiego Bücher lub od średnio-wysoko-niemieckiego buoch ‘buk’ lub od nazw miejscowych Buch, Puch.

    Pychoła - 1534 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychota - 1403 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać; też od pychota ‘pyszałek’.

    Pychotka - 1403 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać; też od pychota ‘pyszałek’.

    Pychotko - 1403 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać; też od pychota ‘pyszałek’.

    Pychowicz - 1369 od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychowski - od nazwy miejscowej Pychowice (część Krakowa, dzielnica Podgórze).

    Pychta - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychtin - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychtjarow - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychtyń - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychuła - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychy - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychyluk - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychyński - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pychyrek - od pycha, ze staropolskiego też pych ‘wyniosłość, próżność’; w pochodnych też od pchać.

    Pycia - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyciak - 1799 od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pycian - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyciarz - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyciel - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pycier - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pycik - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyciński - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pycio - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pycior - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyciorz - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyciór - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pycka - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycki - od nazwy miejscowej Pyki (kaliskie, gmina Doruchów), Pyczek (kaliskie, gmina Lisków).

    Pycko - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyckowski - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyclik - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycon - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycot - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycyga - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycyk - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycylik - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycyna - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycyński - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycz - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pycza - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczak - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczek - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczel - 1759 od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczewski - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczka - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczko - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczkowski - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczlik - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczoł - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczot - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczuk - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczuła - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyczyński - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyć - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyćko - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyd - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pyda - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydanowski - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydde - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pyde - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydeński - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydeszewski - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydik - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydin - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydłacz - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydłyk - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydniak - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydo - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydroł - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydt - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pyduch - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydych - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydykowski - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydyn - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydyniak - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydynkowski - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydynowski - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydyń - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydyński - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydys - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydyszewski - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydyszkowski - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydyś - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydzek - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydzewski - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydziak - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydzik - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydziński - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pydzyński - od pyda ‘bicz, nahaj’.

    Pye - od pyja ‘penis’.

    Pyfel - od niemieckiej nazwy osobowej Pfiffel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phi fe, phif ‘piszczałka, fujarka’.

    Pyffel - od niemieckiej nazwy osobowej Pfiffel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phi fe, phif ‘piszczałka, fujarka’.

    Pyga - od gwarowego pygnąć ‘bawić się w piasku lub w wodzie’.

    Pygaj - od gwarowego pygnąć ‘bawić się w piasku lub w wodzie’.

    Pygał - od gwarowego pygnąć ‘bawić się w piasku lub w wodzie’.

    Pyja - od pyja ‘penis’.

    Pyjach - od pyja ‘penis’.

    Pyjaj - od pyja ‘penis’.

    Pyjaja - od pyja ‘penis’.

    Pyjas - od pyja ‘penis’.

    Pyjaś - od pyja ‘penis’.

    Pyjecik - od pyja ‘penis’.

    Pyjecki - od pyja ‘penis’.

    Pyjek - od pyja ‘penis’.

    Pyjel - od pyja ‘penis’.

    Pyjko - od pyja ‘penis’.

    Pyjo - od pyja ‘penis’.

    Pyjor - 1616 od łacińskiego peior ‘gorszy’.

    Pyjos - od pyja ‘penis’.

    Pyjur - od pyja ‘penis’.

    Pyk - 1387 od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyka - 1246 od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyka - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykacz - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykalski - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykała - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykałło - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykało - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykałow - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykałów - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykas - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyka-Sieciński - złożenia brak; Pyka 1246 od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’; Sieciński 1443 od nazwy miejscowej Siecinie, dziś Siecin (płockie, gmina Brudzeń Duży).

    Pykel - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykiel - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyko - 1559 od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykocz - (Śl) od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykorz - (Śl) od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykosz - (Śl) od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykowiec - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pykowski - 1494 od nazw miejscowych typu Pyki, Pykow, Pykówka.

    Pykus - od pykać ‘cmokać’, pyka ‘ptak, zięba’.

    Pyl - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyla - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylak - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylański - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylarski - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylarz - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylawka - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylik - 1370 od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylikowic - 1404 od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyliło - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyliński - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylka - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylkowski - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyll - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylla - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyloch - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylocha - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylowski - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylski - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyluch - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylus - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pylwa - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pył - 1471 od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyła - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłaczewski - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłak - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłat - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłczak - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłczewski - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłda - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłek - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłka - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłko - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłkowski - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłowski - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłpeć - od pypeć ‘narośl na języku kury’.

    Pyłt - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłtorak - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłupiuk - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłyk - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłyoczuk - od pył ‘proch, kurz’, pylić.

    Pyłyp - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypas - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypcio - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypciów - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypczak - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypczat - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypczuk - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypeć. - od pypeć ‘narośl na języku kury’.

    Pyłypiak - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypiec - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypior - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypiuk - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypiw - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypko - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypońko - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypoński - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypowicz - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypowski - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypowskij - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypów - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pyłypyszyn - od imienia Filip. Imię pochodzenia greckiego Philippos, od philos ‘kochany, drogi; przyjaciel’ oraz hippos ‘koń’. W Polsce notowane od XII wieku też w formie Pilip.

    Pym - od imienia Pimen, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Poimén, od poimén ‘pasterz’.

    Pymek - od imienia Pimen, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Poimén, od poimén ‘pasterz’.

    Pymelski - od imienia Pimen, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Poimén, od poimén ‘pasterz’.

    Pymerski - od imienia Pimen, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Poimén, od poimén ‘pasterz’.

    Pymkiewicz - od imienia Pimen, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Poimén, od poimén ‘pasterz’.

    Pymkowski - od imienia Pimen, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Poimén, od poimén ‘pasterz’.

    Pymuszka - od imienia Pimen, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Poimén, od poimén ‘pasterz’.

    Pyn - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pynda - od pinda ‘pogardliwie o kobiecie’; od gwarowego pindel ‘tłumok, tobół’; od pindrzyć się ‘umizgiwać się, stroić się’.

    Pyndryk - od pinda ‘pogardliwie o kobiecie’; od gwarowego pindel ‘tłumok, tobół’; od pindrzyć się ‘umizgiwać się, stroić się’.

    Pyndyk - od pinda ‘pogardliwie o kobiecie’; od gwarowego pindel ‘tłumok, tobół’; od pindrzyć się ‘umizgiwać się, stroić się’.

    Pyndzyn - od pinda ‘pogardliwie o kobiecie’; od gwarowego pindel ‘tłumok, tobół’; od pindrzyć się ‘umizgiwać się, stroić się’.

    Pynek - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pyniak - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pynio - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pynka - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pynkacz - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pynkowski - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pyno - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pyńko - od pyna ‘blaszany guzik z dziurkami u spodni’, od rosyjskiego pynia ‘wyniosły, dumny mężczyzna’.

    Pypa - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypać - od pypeć ‘narośl na języku kury’.

    Pypała - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypało - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypan - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypciński - od pypeć ‘narośl na języku kury’.

    Pypczyński - od pypeć ‘narośl na języku kury’.

    Pypec - od pypeć ‘narośl na języku kury’.

    Pypeć - 1426 od pypeć ‘narośl na języku kury’.

    Pypek - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypel - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypeżyński - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypiacz - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypicz - 1662 od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypiuk - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypka - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypke - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypko - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypkowski - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypla - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pyplac - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pyplacz - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pyplatz - (Śl) od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pyplok - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pypłac - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pypłacz - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pypławiec - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pypło - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pypłowski - od paplać ‘robić coś niedbale, babrać’.

    Pypna - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypno - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypol - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypoł - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pypowski - od gwarowego pypa ‘papla, gaduła’, też od staropolskiego pipa ‘ptasie pióro używane do pisania’.

    Pyr - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyra - 1474 od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyracki - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyracz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyraj - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrak - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyralski - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrała - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyranowski - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrański - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyras - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrasch - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrasz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyraszek - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyraś - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrc - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrca - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrcak - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrcek - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrch - 1437 od gwarowego prychać ‘prychać, podskakiwać’.

    Pyrcha - od gwarowego prychać ‘prychać, podskakiwać’.

    Pyrchala - od gwarowego prychać ‘prychać, podskakiwać’.

    Pyrchała - 1551 od gwarowego prychać ‘prychać, podskakiwać’.

    Pyrchla - od gwarowego prychać ‘prychać, podskakiwać’.

    Pyrciak - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrcidis - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrcik - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrcioch - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrcz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrczak - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrczek - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrczkowic - 1468 od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrczuk - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrczyk - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrczyński - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrć - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrda - od pyrda ‘dziewczyna (przezwisko), od gwarowego pyrdać ‘guzdrać się’.

    Pyrdał - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pyrdał - od pyrda ‘dziewczyna (przezwisko), od gwarowego pyrdać ‘guzdrać się’.

    Pyrdek - od pyrda ‘dziewczyna (przezwisko), od gwarowego pyrdać ‘guzdrać się’.

    Pyrdok - (Śl) od pyrda ‘dziewczyna (przezwisko), od gwarowego pyrdać ‘guzdrać się’.

    Pyrdoł - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’.

    Pyrdoł - od pyrda ‘dziewczyna (przezwisko), od gwarowego pyrdać ‘guzdrać się’.

    Pyrdołowski - od pyrda ‘dziewczyna (przezwisko), od gwarowego pyrdać ‘guzdrać się’.

    Pyrdziak - od pyrda ‘dziewczyna (przezwisko), od gwarowego pyrdać ‘guzdrać się’.

    Pyrdział - od pyrda ‘dziewczyna (przezwisko), od gwarowego pyrdać ‘guzdrać się’.

    Pyrek - 1440 od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrgał - od pyrgać ‘drapać, uciekać’.

    Pyrgała - od pyrgać ‘drapać, uciekać’.

    Pyrgel - od pyrgać ‘drapać, uciekać’.

    Pyrges - od pyrgać ‘drapać, uciekać’.

    Pyrgiel - od pyrgać ‘drapać, uciekać’.

    Pyrgies - od pyrgać ‘drapać, uciekać’.

    Pyrgles - od pyrgać ‘drapać, uciekać’.

    Pyrich - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrk - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrka - 1388 od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’ lub od gwarowego pyrka ‘ziemniak’.

    Pyrkacz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrka-Perkowski - złożenia brak; Pyrka 1388 od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’ lub od gwarowego pyrka ‘ziemniak’; Perkowski od perkać ‘prychać, parskać; warzyć’, też od perka ‘ziemniak; ryba flądra’.

    Pyrkiel - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrkiewicz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrko - 1342 od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrkocz - (Śl) od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrkon - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrkos - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrkosz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrkowski - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrlak - od perła.

    Pyrlik - od perła.

    Pyro - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrol - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrolek - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrosz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyroszek - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrowicz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyrowski - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyroziak - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pyrożek - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pyrożok - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pyrożuch - od pieróg, ze staropolskiego piróg ‘rodzaj ciasta’.

    Pyrsak - od pyrsz ‘podchodzenie zwierząt’, pyrszować.

    Pyrskala - od pyrskać ‘parskać’.

    Pyrskała - od pyrskać ‘parskać’.

    Pyrsz - od pyrsz ‘podchodzenie zwierząt’, pyrszować.

    Pyrszczek - od pyrsz ‘podchodzenie zwierząt’, pyrszować.

    Pyrszczok - (Śl) od pyrsz ‘podchodzenie zwierząt’, pyrszować.

    Pyrszel - od pyrsz ‘podchodzenie zwierząt’, pyrszować.

    Pyrszik - od pyrsz ‘podchodzenie zwierząt’, pyrszować.

    Pyrszka - od pyrsz ‘podchodzenie zwierząt’, pyrszować.

    Pyrszyk - od pyrsz ‘podchodzenie zwierząt’, pyrszować.

    Pyrt - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pyrtaczyk - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pyrtaczyński - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pyrtak - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pyrtej - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pyrtek - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pyrtko - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pyrtkowski - od pertać ‘chodzić drobnym kroczkiem, dreptać; trącać’.

    Pyrycz - od podstawy pyr-, por. pyra ‘stos drzewa’, od gwarowego pyry ‘ziemniaki’, pyrkać ‘furczeć, pykać’.

    Pyryt - od łacińskiego peritus ‘doświadczony, biegły, rzeczoznawca’.

    Pyrz - 1490 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrza - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzak - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzakowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzalski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzan - 1393 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzanowski - 1488 od nazwy miejscowej Perzanowo (ostrołęckie, gmina Czerwonka).

    Pyrzański - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzek - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzeński - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzewicz - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzewski - od nazwy miejscowej Perzów (kaliskie, gmina Perzów).

    Pyrzewski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzik - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrziński - od nazwy miejscowej Perzyny, dawniej Pyrzyny (kilka wsi).

    Pyrziński - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzka - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzkowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzowicz - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzowski - od nazwy miejscowej Perzów (kaliskie, gmina Perzów).

    Pyrzowski - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzuk - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzycki - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzyk - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzyna - 1383 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzynek - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzynka, m. - 1358 od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrzyński - 1491 od nazwy miejscowej Perzyny, dawniej Pyrzyny (kilka wsi).

    Pyrż - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrża - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrżak - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pyrżewicz - od perz, ze staropolskiego pyrz ‘rodzaj chwastu’, dawniej też ‘oset; proch’.

    Pys - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysa - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysała - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysaniuk - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysar - od pisać.

    Pysarczyk - od pisać.

    Pysarek - od pisać.

    Pyschik - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysera - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysewicz - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysiak - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysiec - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysiewicz - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysik - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysiński - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysiorski - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysk - 1641 od pysk.

    Pyska - od pysk.

    Pyskajek - 1644 od pysk.

    Pyskajowicz - 1609 od pysk.

    Pyskal - 1545 od pysk.

    Pyskala - od pysk.

    Pyskalla - od pysk.

    Pyskała - 1534 od pysk.

    Pyskało - od pysk.

    Pyskata - od pysk.

    Pyskaty - od pysk.

    Pyskiewicz - od pysk.

    Pysklak - od piskę ‘mlode ptaka’.

    Pyskło - od piskę ‘mlode ptaka’.

    Pysko - od pysk.

    Pyskor - od piskorz ‘gatunek ryby’.

    Pyskowicz - 1433 od pysk.

    Pyskowski - od pysk.

    Pysło - od gwarowego pyzlić, pyzlować ‘gadać, pleść’.

    Pysna - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysniak - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysno - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysny - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyssa - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pystka - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pystkowski - od pest ‘pręcik kwiatowy; bylina’.

    Pysulak - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysura - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysyk - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysz - 1389 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysza - 1430 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszak - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszałka - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszara - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszcz - 1569 od pysk.

    Pyszczak - od pysk; od pyszczak ‘pysk’.

    Pyszczek - od pysk; od pyszczek ‘pysk’.

    Pyszczorski - od pysk.

    Pyszczuk - 1662 od pysk; od pyszczak ‘pysk’.

    Pyszczyk - 1662 od pysk; od pyszczak ‘pysk’.

    Pyszczykowski - od pysk; od pyszczak ‘pysk’.

    Pyszczyński - od pysk lub od nazwy miejscowej Pyszczyn (gdańskie, gmina Dobrcz; poznańskie, gmina Gniezno).

    Pyszek - 1425 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszel - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszeł - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszeński - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszera - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszewicz - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszewski - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszik - (Śl) od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszka - 1491 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszke - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszkiewicz - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszko - 1424 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszkow - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszkowski - 1763 od nazw miejscowych Pyszkowo (włocławskie, gmina Chodecz), Pyszków (sieradzkie, gmina Brzeźnio).

    Pyszków - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszlak - od gwarowego pyzlić, pyzlować ‘gadać, pleść’.

    Pyszlewski - od gwarowego pyzlić, pyzlować ‘gadać, pleść’.

    Pyszna, m. - 1472 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha; od pyszny ‘dumny, wyniosły’.

    Pyszniaczek - 1663 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha; od pyszny ‘dumny, wyniosły’.

    Pyszniak - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha; od pyszny ‘dumny, wyniosły’.

    Pyszniakowski - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha; od pyszny ‘dumny, wyniosły’.

    Pysznicki - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysznicz - 1600 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszniewski - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pysznik - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszniok - (Śl) od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszniuk - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszno - 1393 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszny - 1428 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha; od pyszny ‘dumny, wyniosły’.

    Pyszora - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszorski - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszowski - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszuła - 1748 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszy - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszyc - 1383 od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszycki - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszyk - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyszyński - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyśk - od pysk.

    Pyśka - od pysk.

    Pyśkiewicz - od pysk.

    Pyśko - od pysk.

    Pyśków - od pysk.

    Pyśl - od gwarowego pyzlić, pytlować

    Pyśniak - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyśnicki - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyśnik - od podstawy pysz-, por. gwarowe pysz ‘puch, kurz’, pyszny, pysznić się, pycha.

    Pyta - 1761 od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytaj - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytak - 1581 od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytakowic - 1425 od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytal - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytala - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytalak - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytalski - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytała - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytan - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytanowski - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytań - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytański - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytas - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytasiński - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytasz - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytaszyński - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytaś - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytawski - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytchalski - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytczak - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytec - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytej - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytejko - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytek - 1427 od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytel - 1415 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytelewicz - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytelewski - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytelko - 1439 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytelkowski - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytelski - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pyter - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pyteraf - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pyterak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pyterek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pyterof - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytiak - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytiuk - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytk - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytka - 1405 od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytke - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytkiewicz - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytko - XV w. od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytkos - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytkowicz - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytkowski - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytla - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlak - 1642 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlakowski - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlar - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlarczuk - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlarczyk - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlarski - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlarz - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlas - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlasiński - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlaś - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlawski - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlech - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytler - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlerz - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlewicz - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlewski - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlicki - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytliczek - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlik - 1621 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlikowicz - 1619 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlikowski - 1619 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytliński - 1644 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlo - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytloch - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlok - (Śl) od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlorz - (Śl) od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlos - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlosz - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytloś - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlowana - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlowany - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlowicz - 1658 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlowski - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytluk - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytlyński - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytłosz - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytniak - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytnik - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytno - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytno-Flaczkiewicz - złożenia brak; od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’; Flaczkiewicz od flak ‘wnętrzności’, ze staropolskiego flek.

    Pyto - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytol - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyton - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytoń - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytorek - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytos - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytowski - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytraczyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytrak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytraszyk - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytrek - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytros - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytrus - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytrys - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytryszak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytryszyn - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytrzak - od imienia Piotr. Imię pochodzenia greckiego, od petra ‘skała, opoka’. W Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci Piotr występują w źródłach średniowiecznych Piotro, Pietr, Pioter, Pieter, Piotyr, Pietyr, a w tekstach niemieckich także Peter, Petir, Piter.

    Pytt - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytta - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’.

    Pyttal - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyttas - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pyttel - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pyttla - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pyttlik - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytyk - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytyl - 1394 od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytylak - od staropolskiego pytel ‘rodzaj sita’, też ‘młyn’.

    Pytynia - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytynkowski - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytyński - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytys - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pytyś - od pytać, od gwarowego pyta ‘ogon; członek męski; powróz do bicia’.

    Pywacz - od piwo.

    Pywuszyk - od piwo.

    Pyz - 1662 od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyza - 1430 od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzaczkiewicz - 1551 od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzak - 1738 od gwarowego pełzać, pyzać ‘przebierać w jedzeniu, szukać na talerzu’, pez bez wyboru, co popadnie’, peza ‘pyza’.

    Pyzak - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzala - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzalski - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzałka - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzałko - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzanowicz - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzanowski - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzar - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzara - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzaty - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzd - od pizda ‘vuvlva’.

    Pyzda - od pizda ‘vuvlva’.

    Pyzdek - od pizda ‘vuvlva’.

    Pyzder - od pizda ‘vuvlva’.

    Pyzdra - od pizda ‘vuvlva’.

    Pyzdrowski - od pizda ‘vuvlva’.

    Pyzel - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzelewski - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzelski - od gwarowego pyza ‘kluska’, przenośnie ‘człowiek pyzaty’, od staropolskiego pyzać ‘lekceważyć kogoś’.

    Pyzera - od pizia