<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Ru - Rż



    pozostałe w kolejnym rozdziale - wybór na dole strony


    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997








    Rub - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Ruba - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubach - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubacha - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubachin - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubachow - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubacki - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubacz - 1601 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaczewski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaczyński - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaj - 1640 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubajczuk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubajczyk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubakowski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubal - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubala - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubalec - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubalewski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubalik - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubałko - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Ruban - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaniak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaniec - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubanienko - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubanik - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaniuk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubanowicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubanowski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubań - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubański - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubarczyk - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rubarkiewicz - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rubarz - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rubarzewski - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rubas - 1561 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubasa - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubasek - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubasik - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubasiński - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubasz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubasza - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszczuk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszek - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszewski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszka - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszkiewicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszko - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszna - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszniak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszny - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszowski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszyn - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaszyński - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaś - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubaśniak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubay - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubażewicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubciak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubczak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubczewski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubczycki - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubczyński - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubecki - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubek - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubel - 1335 starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rubelek - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rubelowski - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rubenczyk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubenda - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubeniuk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubeńczyk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Ruber - 1485 od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rubersz - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rubert - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rubęda - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubiak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubianiak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubica - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubicki - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubicko - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubiec - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubiec - Masalski złożenia brak; Rubiec od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin; Masalski w grupie nazwisk pochodzących od masa lub od wschodniosłowiańskiego imienia Mosiej (= Mojżesz).

    Rubiecki - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubieczak - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubieć - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubiej - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubiel - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rubienczyk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubieniec - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubieńczyk - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubieński - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubiesz - 1571 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubieszewski - 1476 od nazwy miasta Hrubieszów (zamojskie).

    Rubieszowic - 1571 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubieszowski - 1497 od nazwy miasta Hrubieszów (zamojskie).

    Rubij - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubik - 1471 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin; lub od Robert.

    Rubikowski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubil - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rubiłko - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rubin - 1398 od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubinek - 1769 od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubiniak - 1723 od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubiniec - od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubinkiewicz - od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubinkowicz - od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubinkowski - 1640 od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubinow - od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubinowicz - 1221 od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubinowski - od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubinstein - od niemieckiej nazwy osobowej Rubinstein, ta od Rubinstein ‘kamień szlachetny’.

    Rubinsztain - od niemieckiej nazwy osobowej Rubinstein, ta od Rubinstein ‘kamień szlachetny’.

    Rubinsztajn - od niemieckiej nazwy osobowej Rubinstein, ta od Rubinstein ‘kamień szlachetny’.

    Rubinsztein - od niemieckiej nazwy osobowej Rubinstein, ta od Rubinstein ‘kamień szlachetny’.

    Rubinsztejn - od niemieckiej nazwy osobowej Rubinstein, ta od Rubinstein ‘kamień szlachetny’.

    Rubińczyk - od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubińkiewicz - od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubiński - od rubin ‘kamień szlachetny’, może też od żydowskiego Ruben.

    Rubio - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubis - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubisch - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubisiak - 1793 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubisz - 1308 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubiszewski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubiś - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubka - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubkiewicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rublew - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rublewski - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rublik - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rublikowski - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rublowski - starsze nazwiska od niemieckiej nazwy osobowej Rubel, nowsze od rubel ‘pieniądz, jednostka monetarna’.

    Rubnik - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubnikiewicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubnikowicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubnowicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubo - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubocha - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubon - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Ruboń - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Ruborz - (Śl) od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rubosiński - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubowicz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubowski - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubów - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubus - 1611 od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin lub od łacińskiego rubus ‘czerwony’.

    Ruby - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubys - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubysz - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Rubyś - od podstawy rub , por. gwarowe rubać ‘rąbać’, ruby ‘gruby’ (z fonetyką ukraińską), rubacha ‘grubianin’; też od nazwy osobowej Rubin.

    Ruc - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruca - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucaj - od ruczaj ‘potok, struga’.

    Rucek - 1265 od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucel - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucewicz - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruch - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Rucha - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchaczewski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchaj - 1513 od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchajski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchal - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchala - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchalewicz - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchalewski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchalowski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchalski - 1497 od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchała - 1410 od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchałowski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Rucharczak - od niemieckiej nazwy osobowej Ruchert, ta od imienia Hrohhart.

    Rucharczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Ruchert, ta od imienia Hrohhart.

    Rucharski - od niemieckiej nazwy osobowej Ruchert, ta od imienia Hrohhart.

    Ruchart - od niemieckiej nazwy osobowej Ruchert, ta od imienia Hrohhart.

    Rucharzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ruchert, ta od imienia Hrohhart.

    Ruchas - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchcicki - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchciński - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchel - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchert - od niemieckiej nazwy osobowej Ruchert, ta od imienia Hrohhart.

    Ruchewicz - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchiewicz - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchla - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchlewicz - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchlewski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchlica - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchlicki - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchlik - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchła - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchna, ż. - 1482 od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchniak - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchniasz - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchniewicz - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchniewski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchnik - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchno - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Rucho - 1498 od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchocki - 1395 od nazw miejscowych Ruchocice (poznańskie, gmina Rakoniewice), Ruchocin (konińskie, gmina Witkowo).

    Ruchol - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Rucholski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchoła - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchomski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchoń - 1497 od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchota - 1497 od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchotzki - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchowicz - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchowiecki - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchowski - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Rucht - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchta - 1462 od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchtarczyk - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Ruchter - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Ruchti - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchuj - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchul - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchwa - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruchwało - od ruchać ‘ruszać’, ruch, rucho ‘ruch; ubranie, spódnica’.

    Ruciak - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucidło - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruciech - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruciek - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucieniewicz - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucik - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucikiewicz - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucikowski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucin - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucinowski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucinski - od nazwy miejscowej Rucin (włocławskie, gmina Topólka) lub Ruciany (siedleckie, gmina Bielany).

    Ruciński - 1640 od nazwy miejscowej Rucin (włocławskie, gmina Topólka) lub Ruciany (siedleckie, gmina Bielany).

    Rucioch - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucis - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucker - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rücker - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Ruckert - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rückert - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rucki - od nazwy miejscowej Ruda (częste) lub od nazwy miejscowej Ruta (olsztyńskie, gmina Barciany).

    Rucla - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruclak - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucło - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucyk - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rucz - 1448 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rucza - 1470 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczaj - od ruczaj ‘potok, struga’.

    Ruczajewicz - od ruczaj ‘potok, struga’.

    Ruczajewski - od ruczaj ‘potok, struga’.

    Ruczajski - od ruczaj ‘potok, struga’.

    Ruczak - 1577 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczakowski - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczek - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczel - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczewski - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczka - 1607 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczkal - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczkiewicz - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczkin - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczko - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczkowicz - 1545 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczkowski - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczora - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczyk - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczyło - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczyn - 1578 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruczyński - od nazwy miejscowej Rucin (włocławskie, gmina Topólka) lub Ruciany (siedleckie, gmina Bielany).

    Ruć - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rućkowski - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rud - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Ruda, m. - 1410 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudacki - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudajcio - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudajko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudak - 1437 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudakiewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudakow - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudakowski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudaków - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudal - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudalewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudalski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudał - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudała - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudan - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudanicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudaniec - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudaniecki - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudany - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudanycz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudań - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudarowicz - od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Ruder, ta od średniowysokoniemieckiego riutaere ‘karczownik’.

    Rudarski - od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Ruder, ta od średniowysokoniemieckiego riutaere ‘karczownik’.

    Rudas - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudasz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudaszewski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudaś - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudat - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudawski - 1371 od nazwy miejscowej Rudawa (krakowskie, gmina Zabierzów).

    Rudczak - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudczenko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudczewski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudczik - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudczuk - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudczyk - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudczyński - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudec - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudecki - 1470 od nazwy miejscowej Rudka (tarnowskie, gmina Wojnicz i kilka innych wsi).

    Rudeczko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudeger - 1390 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rudek - 1415 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudel - 1360 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf; od staropolskiego rudel ‘wiosło’.

    Rudelicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudelski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudeł - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudełko - od rudło ‘ster, wiosło’.

    Rudełko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudenko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudenok - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudeńko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudeński - od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Ruder - od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Ruder, ta od średniowysokoniemieckiego riutaere ‘karczownik’.

    Rudera - od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Ruder, ta od średniowysokoniemieckiego riutaere ‘karczownik’.

    Ruderman - od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Ruder, ta od średniowysokoniemieckiego riutaere ‘karczownik’.

    Rudeszko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudger - 1261 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rudgierz - 1394 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rudiak - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudieczko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudiger - 1454 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rüdiger - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rudigier - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rüdigier - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rudin - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudinger - 1398 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rudis - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudisch - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudisz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudiuk - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudka - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudke - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudkiewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudko - 1415 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudkow - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudkowicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudkowski - 1394 od nazw miejscowych Rudków, Rudka, Rudki (częste).

    Rudków - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudla - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudlak - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudleczko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudlewicz - 1390 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudlewski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudlicki - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudlik - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudliński - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudła - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudło - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudłowski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudman - 1380 od nazwy osobowej Rudermann, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rudna - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudner - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudnia - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudniak - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudnianin - od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Rudniański - od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Rudnicki - 1389 od nazw miejscowych Rudniki, Rudnik (liczne).

    Rudniczka - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudnieczko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudniew - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudniewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudniewski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudnik - 1370 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf; od staropolskiego rudnik ‘wydobywający rudę’.

    Rudnikiewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudnikow - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudnikowicz - 1390 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudnikowski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudniowski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudniski - 1453 od nazw miejscowych Rudniki, Rudnik (liczne).

    Rudnitzki - od nazw miejscowych Rudniki, Rudnik (liczne).

    Rudniuk - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudno - Rudziński złożenia brak; Rudno od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf; Rudziński 1616 od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Rudno - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudnow - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudny - 1499 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudo - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudoff - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudol - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudol - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudolewicz - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudolf - 1397 od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudolff - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudolph - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudolski - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudoł - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudołowski - 1414 od nazwy miejscowej Rudołowice (przemyskie, gmina Roźwienica).

    Rudołtowski - 1400 od nazwy miejscowej Rudołtowice (katowickie, gmina Pszczyna).

    Rudoman - od nazwy osobowej Rudermann, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rudomenko - od nazwy osobowej Rudermann, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rudomicz - 1622 od rudomina ‘ruina, rudera’.

    Rudomin - od rudomina ‘ruina, rudera’.

    Rudomina - 1628 od rudomina ‘ruina, rudera’.

    Rudomina - Dusiatski złożenia brak; Rudomina 1628 od rudomina ‘ruina, rudera’; Dusiatski brak.

    Rudomino - od rudomina ‘ruina, rudera’.

    Rudomski - od rudomina ‘ruina, rudera’.

    Rudoszański - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudoszewski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudoszko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudoś - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudow - 1350 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudowicz - 1439 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudowiec - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudowiecki - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudownik - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudowski - 1359 od nazwy miejscowej Rudowo (ciechanowskie, gmina Strzegowo Osada; płockie, gmina Bielsk).

    Rudólf - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudólff - od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudtka - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Ruducan - od nazwy miejscowej Rudusk (wlocławskie, gmina Zbójno).

    Ruducki - od nazwy miejscowej Rudusk (wlocławskie, gmina Zbójno).

    Rudul - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudulf - 1388 od imienia Rudolf, znanego w Polsce od średniowiecza, pochodzącego z germańskiego imienia złożonego Hrod wolf.

    Rudułtowski - od nazwy miejscowej Rudołtowice (katowickie, gmina Pszczyna).

    Rudus - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Ruduś - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudy - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudy - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudy - Rudkowski złożenia brak; Rudy od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf; Rudkowski 1394 od nazw miejscowych Rudków, Rudka, Rudki (częste).

    Rudych - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudyczuk - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudyj - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudyk - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudynek - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudynkowski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudyński - 1497 od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Rudysz - 1373 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudyszyn - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzak - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzenia - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziak - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziakowicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzianiec - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzianowski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziarczyk - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziaszek - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzic - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzica - 1440 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzich - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzicki - 1490 od nazwy miejscowej Rudzica (bielskie, gmina Jasienica; konińskie, gmina Kramsk).

    Rudzicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziec - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziecki - od nazwy miejscowej Rudzica (bielskie, gmina Jasienica; konińskie, gmina Kramsk).

    Rudzieczko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziejewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziejewski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziejowski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzielewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzienek - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzieniak - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzieniec - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzienik - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzienko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzieński - 1357 od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Rudziewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziewski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzik - 1389 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzikiewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzikowski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziks - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzin - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziniak - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziński - 1616 od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Rudziok - (Śl) od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzionek - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzis - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziski - 1401 od nazwy miejscowej Rudzica (bielskie, gmina Jasienica; konińskie, gmina Kramsk).

    Rudzisz - 1510 od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziszewski - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziszkiewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziś - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudziuk - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzki - 1700 od nazwy miejscowej Ruda (częste).

    Rudzkiewicz - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzok - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzwa - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzy - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzyn - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzyń - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudzyński - od nazw miejscowych Rudna, Rudno (częste).

    Rudź - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudźko - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Rudż - od rudy ‘koloru rdzy, czerwono brązowy’, też od ruda ‘surowiec mineralny’, od imienia Rudolf.

    Ruecker - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rueckert - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Ruediger - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Ruedigier - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rueger - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Ruf - od imienia Rufus, to od łacińskiego rufus ‘czerwony, rudy, ryży’.

    Rufa - od imienia Rufus, to od łacińskiego rufus ‘czerwony, rudy, ryży’.

    Rufer - od niemieckiej nazwy osobowej Ruf (f)er, ta od średniowysokoniemieckiego ruofaere ‘herold’.

    Ruff - 1617 od imienia Rufus, to od łacińskiego rufus ‘czerwony, rudy, ryży’; od niemieckiej nazwy osobowej Ruff, ta od Rufus.

    Ruffer - od niemieckiej nazwy osobowej Ruf (f)er, ta od średniowysokoniemieckiego ruofaere ‘herold’.

    Ruffin - od imienia Rufin, to od łacińskiego Rufinus.

    Rufin - 1421 od imienia Rufin, to od łacińskiego Rufinus.

    Rufiński - od imienia Rufin, to od łacińskiego Rufinus.

    Rufka - od imienia Rufus, to od łacińskiego rufus ‘czerwony, rudy, ryży’.

    Rufkiewicz - od imienia Rufus, to od łacińskiego rufus ‘czerwony, rudy, ryży’.

    Rufus - 1219 od imienia Rufus, to od łacińskiego rufus ‘czerwony, rudy, ryży’.

    Rug - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Ruga - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugal - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugalic - 1398 od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugalski - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugał - 1368 od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugała - 1426 od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Ruger - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rugiel - XVI w. od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugieł - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugiełło - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugień - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugier - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rugiero - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rugociński - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugol - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugoła - 1721 od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugor - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rugowski - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugór - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rugulski - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Ruguła - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rugus - od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rui - od rujam ruj ‘okres godowy u samic niektórych zwierząt’.

    Ruj - od rujam ruj ‘okres godowy u samic niektórych zwierząt’.

    Rujak - od rujam ruj ‘okres godowy u samic niektórych zwierząt’.

    Rujalski - od rujam ruj ‘okres godowy u samic niektórych zwierząt’.

    Rujan - od rujam ruj ‘okres godowy u samic niektórych zwierząt’.

    Rujewski - od rujam ruj ‘okres godowy u samic niektórych zwierząt’.

    Rujna - od rujam ruj ‘okres godowy u samic niektórych zwierząt’ lub od ruina.

    Rujnowicz - od rujam ruj ‘okres godowy u samic niektórych zwierząt’.

    Ruk - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruka - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukalic - 1412 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukalski - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukała - 1401 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukało - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukar - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rukarsz - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rukarz - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rukas - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukasz - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukaszowicz - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukawiczkin - od ręka, rękawiczka.

    Rukawisznikow - od ręka, rękawiczka.

    Rukieć - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukiel - 1452 od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukiert - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rukiewicz - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukojć - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukowiak - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukowicz - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukowiecki - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukowski - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Ruks - od litewskiego Rukša.

    Ruksa - od litewskiego Rukša.

    Ruksande - od litewskiego Rukša.

    Ruksande - Ruszkowski złożenia brak; Ruksande od litewskiego Rukša; Ruszkowski 1394 od nazw miejscowych Ruszkowice, Ruszków (kilka wsi).

    Ruksza - od litewskiego Rukša.

    Rukszan - od litewskiego Rukša.

    Rukszanów - od litewskiego Rukša.

    Rukszta - od litewskiej nazwy osobowej Rukšta.

    Rukszteła - od litewskiej nazwy osobowej Rukštele.

    Ruksztełko - od litewskiej nazwy osobowej Rukštele.

    Ruksztełło - od litewskiej nazwy osobowej Rukštele.

    Rukszteło - od litewskiej nazwy osobowej Rukštele.

    Rukszto - od litewskiej nazwy osobowej Rukšta.

    Rukściński - od litewskiej nazwy osobowej Rukšta.

    Rukść - od litewskiej nazwy osobowej Rukšta.

    Rukuł - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rukuszewicz - od wschodniosłowiańskiego ruka ‘ręka’ lub od rukać ‘huczeć, kwiczeć’.

    Rul - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rula - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulaf - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rulaff - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rulak - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulan - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Ruland - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rulc - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rulczak - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rulczak - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rulczyk - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Rölz, ta od imion złożonych na Hrod .

    Rulczyński - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulecki - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulenc - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rulewicz - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulewski - od nazwy miejscowej Rulewo (bydgoskie, gmina Warlubie).

    Ruli - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulik - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulikowski - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulinek - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Ruliński - od nazw miejscowych Rola, Role (liczne).

    Rulis - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulka - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulkiewicz - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulko - 1306 8 od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulkowski - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rulnicki - od nazw miejscowych Rola, Role (liczne).

    Rulof - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Ruloff - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rulow - od niemieckiej nazwy osobowej Ro (h)luff, ta od Hrodwulf.

    Rulski - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Ruła - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rułan - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rułana - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rułasiewicz - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rułaś - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rułka - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rułko - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rułkowski - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rułło - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rułowski - od ruła ‘rura’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ruhl, też od Ruland.

    Rum - 1494 od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumaczyk - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumak - 1697 od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’; może od rumak ‘koń’.

    Rumakowski - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Ruman - 1669 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumanek - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumaniak - 1705 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumaniec - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumanik - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumaniuk - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumann - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumanowski - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumańcew - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumański - 1696 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Rumarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Rumasz - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumaszek - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumaszewski - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumaś - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumczak - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumczuk - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumczyk - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumecz - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumega - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumek - 1443 od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumel - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rumel - Czarnowski złożenia brak; Rumel od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’; Czarnowski 1410 od nazw miejscowych Czarnów, Czarnowo (częste).

    Rumelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rumelski - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rumelt - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rumen - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumer - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Rumia - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumiak - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumian - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumiancew - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumiancow - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumianek - od rumiany ‘zaczerwieniony’ lub od rumianek ‘gatunek rośliny’.

    Rumianiak - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumianiec - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumianiewski - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumiankowski - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumianna - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumianowicz - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumianowski - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumiany - 1494 od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumiańcew - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumiański - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumiec - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumiej - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumiejewski - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumiejko - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumiejowski - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumien - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumieniak - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumieniec - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumieniecki - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumieniuch - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumienkiewicz - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumień - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumieńczyk - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumieńkiewicz - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumieński - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumier - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Rumierz - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Rumiewicz - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumiewski - od nazwy miasta Rumia (gdańskie).

    Rumież - od niemieckiej nazwy osobowej Romer, ta z Röme lub Röhmer ‘pielgrzym do Rzymu’.

    Rumik - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumikiewicz - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumikowski - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumin - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Ruminak - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Ruminiak - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Ruminiecki - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Ruminiewicz - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Ruminkiewicz - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Ruminowicz - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Ruminowski - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Rumińczyk - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Rumińkiewicz - od ruminować ‘rozważać, projektować’, ruminować się ‘rujnować się’.

    Rumiński - od nazwy miejscowej Rumienica (olsztyńskie, gmina Lubawa).

    Rumiuk - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumka - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumkiewicz - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumkowski - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Ruml - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rumler - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rumlik - 1355 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumlik - 1355 od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rummel - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rummler - od niemieckiej nazwy osobowej Rommel, Rummel, te od średniowysokoniemieckiego rummeln, rumplen ‘łomotać, łoskotać’.

    Rumniak - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumnik - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumnowski - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumocki - od nazwy miejscowej Rumoka (ciechanowskie, gmina Glinojeck).

    Rumon - 1711 od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumoń - od imienia Roman, notowanego w Polsce od początku XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od przymiotnika Romanus 'rzymski'; Rzymianin; w Polsce też herb Roman.

    Rumowicz - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rump - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumpa - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumpca - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumpczick - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumpczik - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumpczyk - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumpel - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumplewicz - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumptza - (Pom) od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rumpza - (Pom) od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rums - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumsak - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumschek - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumsicki - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumsza - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumszek - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumszewicz - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumszik - (Pom) od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumszus - od niemieckich nazw osobowych Roms, Rums, te od Rumm, pochodna od Hröm .

    Rumun - od nazwy etnicznej Rumun ‘pochodzący z Rumunii’.

    Rumunkiewicz - od nazwy etnicznej Rumun ‘pochodzący z Rumunii’.

    Rumuński - od nazwy etnicznej Rumun ‘pochodzący z Rumunii’.

    Rumus - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumuś - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Run - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runal - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runc - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Runce - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Runcer - od niemieckich nazw osobowych Ronz, Runz, te od imion złożonych na Run , niektóre też od Rącz .

    Rund - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Runda - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rundak - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Runde - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rundkowski - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rundo - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rundt - (Pom) od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rundzia - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rundzio - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Rune - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runek - 1421 od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runewicz - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Rung - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Runga - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Runge - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Rungel - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Rüngel - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Runger - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger (od niemieckiej nazwy osobowej Rungger).

    Rungo - od niemieckich nazw osobowych Rong, Rung, te od imienia złożonego Runger.

    Runiak - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runicki - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runicz - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runiczewski - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runiec - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runiewicz - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runiewski - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runik - 1420 od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runin - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runiński - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runisz - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runk - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runka - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runke - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runkiewicz - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runkowski - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runkwicz - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runo - 1409 od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runowicz - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runowiecki - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Runowski - 1389 od nazwy miejscowej Runowo (kilka wsi).

    Ruń - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Ruńdzia - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Ruńdzio - od niemieckich nazw osobowych Rond, Rund, te od imion złożonych na Rund ; też od rondo.

    Ruńka - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Ruńko - od runo ‘ostrzyżona owcza wełna’.

    Rup - 1384 od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupa - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupacki - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupacz - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupak - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupala - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupalski - 1591 od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupała - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupało - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupan - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupański - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupar - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Ruparewicz - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupart - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupaszewski - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupca - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupchert - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupciak - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupczak - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupczewicz - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupczewski - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupec - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupecht - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupeć - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupejko - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupek - 1388 od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupel - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupental - od niemieckiej nazwy osobowej Rup (p)enthal, ta od imion złożonych na Hruod + tal ‘dolina’.

    Rupentalski - od niemieckiej nazwy osobowej Rup (p)enthal, ta od imion złożonych na Hruod + tal ‘dolina’.

    Rupenthal - od niemieckiej nazwy osobowej Rup (p)enthal, ta od imion złożonych na Hruod + tal ‘dolina’.

    Rupenthel - od niemieckiej nazwy osobowej Rup (p)enthal, ta od imion złożonych na Hruod + tal ‘dolina’.

    Ruper - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Ruperewicz - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupert - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupet - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupeta - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupich - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiciak - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupicz - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiczak - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiczan - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiczek - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupidura - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiec - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupieć - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiejko - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiela - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupieniewski - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupieński - 1500 od nazwy miejscowej Rupin (ostrołęckie, gmina Baranowo, Różan; łomżyńskie, gmina Kolno).

    Rupieta - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupiewicz - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiewski - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupik - 1494 od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupikowski - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupiński - od nazwy miejscowej Rupin (ostrołęckie, gmina Baranowo, Różan; łomżyńskie, gmina Kolno).

    Rupka - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupkiewicz - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupla - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupniak - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupnicki - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupniewicz - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupniewski - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupniewski - 1616 od nazwy miejscowej Rupinów (nowosądeckie, gmina Limanowa).

    Rupnik - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupniowski - 1386 od nazwy miejscowej Rupinów (nowosądeckie, gmina Limanowa).

    Rupno - 1608 od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert); od rupny ‘zadbany, barwny’.

    Rupnowski - od nazwy miejscowej Rupinów (nowosądeckie, gmina Limanowa).

    Rupo - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupola - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupor - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rupowski - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Ruppe - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Ruppental - od niemieckiej nazwy osobowej Rup (p)enthal, ta od imion złożonych na Hruod + tal ‘dolina’.

    Ruppenthal - od niemieckiej nazwy osobowej Rup (p)enthal, ta od imion złożonych na Hruod + tal ‘dolina’.

    Ruppenthel - od niemieckiej nazwy osobowej Rup (p)enthal, ta od imion złożonych na Hruod + tal ‘dolina’.

    Ruppert - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Ruppik - od podstawy rup , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupiec ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rupprecht - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Ruprecht - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Ruprich - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Ruprik - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Ruprych - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Ruprycht - od imienia Robert. Imię, pochodzenia germańskiego, od hrod ‘sława’ + berth ‘znakomity’, notowane w Polsce od średniowiecza jako Robert, Ropert, Rubert, Rupert, Rypert.

    Rura - 1634 od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurac - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruracz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruradz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruraj - 1561 od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurak - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurakiewicz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurała - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruran - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rurant - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rurański - od imienia Roland, notowanego w Polsce od XIII wieku, pochodzenia germańskiego Hrodland, od (h)ruod ‘sława, zwycięstwo’ + landa ‘kraj, ziemia’.

    Rurarczyk - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurarz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’; od rurarz ‘wyrabiające rury’.

    Rurasz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruraszkiewicz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurawski - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruraż - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruraż - Lipiński złożenia brak; Ruraż od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Rurczak - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurczyński - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurek - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurewicz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurik - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurka - 1635 od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’ lub od rurka.

    Rurkiewicz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’ lub od rurka.

    Rurko - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’ lub od rurka.

    Rurkowski - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’ lub od rurka.

    Rurmistrz - 1601 od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’; od rurmistrz ‘dozorca wodociągu’.

    Rurna - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’; od przymiotnika rurny.

    Rurny - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’; od przymiotnika rurny.

    Ruro - 1472 od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurok - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurowicz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurowski - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurski - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruryk - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurynkiewicz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurys - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Ruryś - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurzak - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurzek - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurzkiewicz - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rurzyński - od rura ‘metalowy przewód do transportu cieczy i gazów’.

    Rus - 1136 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusa - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusachowicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusacz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusaczek - 1684 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusaczonek - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusaczyk - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusaj - 1613 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusajczuk - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusajczyk - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusak - 1427 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusakiewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusakow - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusakowicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusakowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusaków - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusal - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusał - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusałek - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusałowicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusałowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusaniewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusanow - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusanowicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusanowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusarczyk - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusarz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusawa - XII w. od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusawy - 1479 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od dawnego rudawy ‘rudawy’.

    Rusch - od ruszać.

    Rusche - od ruszać.

    Ruschel - od ruszać.

    Ruscheński - od ruszać.

    Ruschewski - od ruszać.

    Ruschke - od ruszać.

    Ruschkiewicz - od ruszać.

    Rusczyk - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusecki - od nazwy miejscowej Ruszcza, Rusiec (kilka wsi).

    Rusejko - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusek - 1420 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusek - Wolski złożenia brak; Rusek 1420 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; Wolski 1381 od nazwy miejscowej Wola (częste).

    Rusel - 1407 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Ruselewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Ruselik - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusenko - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusia - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiacki - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiak - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiakiewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusialczyk - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusian - od rusjan ‘nierządnik; gbur, zuchwalec’. - patrz - komentarz zamieszczony przy nazwisku "Rusjan"

    Rusianiak - od rusjan ‘nierządnik; gbur, zuchwalec’. - patrz - komentarz zamieszczony przy nazwisku "Rusjan"

    Rusianko - od rusjan ‘nierządnik; gbur, zuchwalec’. - patrz - komentarz zamieszczony przy nazwisku "Rusjan"

    Rusicki - od nazwy miejscowej Ruszcza, Rusiec (kilka wsi).

    Rusiczek - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiecki - 1406 od nazwy miejscowej Ruszcza, Rusiec (kilka wsi).

    Rusiedzki - od nazwy miejscowej Ruszcza, Rusiec (kilka wsi).

    Rusiek - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiekiewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiel - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusielewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusielik - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusienek - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusieńczyk - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusiewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiewicz - Rusiński złożenia brak; Rusiewicz od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; Rusiński od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusik - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusikiewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusikoń - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusikowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusilewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusilowicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiłko - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiłło - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiło - 1339 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiłowicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiłowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusin - 1343 od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinak - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinek - 1456 od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinel - 1494 od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusiniak - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusiniec - 1591 od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusiniek - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusiniewicz - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusiniok - (Śl) od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusiniuk - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinkiewicz - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinko - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinkowic - 1427 od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinkowski - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinow - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinowicz - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinowski - 1634 od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusinów - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusiński - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusionek - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusior - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusiukiewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.


    Rusjan - od rusjan ‘nierządnik; gbur, zuchwalec’.
    Przy budowie drzewa genealogicznego zachciało mi się poznać pochodzenie nazwiska. Wiem od p. Ewy Szczodruch, a teraz z Pana Strony,że RUSJAN pochodzi od: nierządnik... Odnalazłem w słowniku Lindego t.5 str.140: "RUFIAN,RUFIIAN...kurwigospodarz...albo russian, iak niektórzy piszą..." Na Stronie jest 7 nazwisk z rusjanem: RUSIAN,RUSIANIAK,RUSIANKO,RUSJAN,RUSSJAN, RUSSYAN,RUSYAN. Pani Szczodruch pisała mi, że opiera się na książkach. Poprosiłem więc Instytut Języka Polskiego IPN w Krakowie o podanie tych "niektórych". Na koniec pozwalam sobie dołączyć odpowiedź .Nierządnik "ozdabiający" nasze nazwiska obraża wielu prostych, szlachetnych, dostojnych, dobrych, wykształconych już nieżyjących i nas ok.240 żyjących w Polsce. Przeglądając zamieszczone opracowanie nazwisk, gorszego "dodatku" nie zauważyłem. Ci nieżyjący to: w 1537r. płacący podatek rogowy od 2 krów w Wieprzu Wielkim Russyan raczej gospodarz,a nie "kurwigospodarz', szlachta Podola h. Nałęcz, Rafał z Worochty /darczyńca 50.000złp dla klasztoru w Podkamieniu/, o.Henryk-przer dominikański, mjr Franciszek-z Dwernickim pod Stoczkiem, aptekarze, urzędnicy, właściciele kamienic w W-wie, Cezary fizyk-matematyk i inni. Gdyby wtedy nasze nazwisko kojarzono z nierządnikem, to szlachta, przeor, major, profesor i wielu przez wieki chciało je nosić? Chyba ktoś seplenił, a ktoś pisał i poszło. 
    Piotr Henryk Rusjan
     
    Szanowny Panie,
    ma Pan niewątpliwie rację, że rufjan i rusjan to nie to samo. Jakkolwiek w przeszłości pisarze mogli błędnie odczytywać ff jako ss (w dawnej grafii tzw. s długie).
    Książka prof. K. Rymuta jest dziełem autorskim, w którym profesor oparł się na uwadze zamieszczonej w słownikach Lindego i tzw. Warszawskim (J. Karłowicza, A. Kryńskiego, W. Niedźwiedzkiego): Rufjan albo rusjan, jak niektórzy piszą.
    Nazwisko Rusjan można natomiast objaśnić jako pochodzące z pierwotnego zestawienia Rusy Jan, w którym część pierwsza pochodzi od przymiotnika rusy ‘jasno-kasztanowy, rudawy (o włosach)’ (por. Słownik Języka Polskiego J. Karłowicza, A. Kryńskiego, W. Niedźwiedzkiego) + imię Jan. To zestawienie przekształciło się w zrost Rusjan (lub Russjan – sprawa grafii, w dawnej pisowni Russian przez ss długie nie Ruffian). Tego typu zestawienia w funkcji przezwisk znane były już w średniowieczu, np. Biały Jan (1453 r.) mógł określać osobę z jasnymi (białymi) włosami, Czarnym Janem (1499 r.) mogła być przezywana osoba z ciemnymi (czarnymi) włosami. Polecam książkę prof. M. Malec Imiona chrześcijańskie w średniowiecznej Polsce, gdzie na s. 249-250 mamy podobnego rodzaju przykłady. Niestety brak tu Rusego Jana. Interesującym zestawieniem jest Goły Jan, które się przekształciło w zrost Golijan, Golian i jest poświadczone w Słowniku staropolskich nazw osobowych.
    dr Elena Palinciuc z Pracowni Antropologicznej IJP PAN w Krakowie.
                     


    Rusk - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruska - 1787 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruskan - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruskań - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruske - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruski - 1455 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruskiewicz - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Rusko - 1407 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruskowiak - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruskowicz - 1672 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruskowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Ruskul - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Rusłaniec - od imienia Rosłan, znanego w Polsce od XVI wieku, głównie we wschodniej części kraju. Pochodzi zapewne od występującego na Rusi imienia Rusłan, zapewne o genezie tatarskiej, od arslan ‘lew’.

    Rusmaczek - od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusmaczenko - od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusmak - od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusnaczek - od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusnaczenko - od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusnaczyk - 1604 od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusnak - 1579 od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusnarczyk - od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusniak - od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusnikiewicz - od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusniok - (Śl) od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusnok - (Śl) od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rusociński - 1381 od nazwy miejscowej Rusocin (gdańskie, gmina Pruszcz Gdański).

    Rusocki - 1404 od nazwy miejscowej Rusocice (konińskie, gmina Władysławów; krakowskie, gmina Czernichów).

    Rusok - (Śl) od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusolak - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusolski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusoł - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusołowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Ruson - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusoń - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusow - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusowiak - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusowicz - 1136 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusów - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russ - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russa - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russak - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russalski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russanowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russe - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russek - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russel - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russell - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russin - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Russinow - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Russjan - od rusjan ‘nierządnik; gbur, zuchwalec’. - patrz - komentarz zamieszczony przy nazwisku "Rusjan"

    Russko - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Russkowski - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’; od przymiotnika ruski.

    Russo - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russocki - od nazwy miejscowej Rusocice (konińskie, gmina Władysławów; krakowskie, gmina Czernichów).

    Russok - (Śl) od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Russyan - od rusjan ‘nierządnik; gbur, zuchwalec’. - patrz - komentarz zamieszczony przy nazwisku "Rusjan"

    Russyniak - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rust - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusta - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustacz - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustak - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustanowicz - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustarz - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustecki - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustejko - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustek - 1569 od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusten - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustkowski - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustowicz - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustowski - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rustyn - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusyan - od rusjan ‘nierządnik; gbur, zuchwalec’. - patrz - komentarz zamieszczony przy nazwisku "Rusjan"

    Rusyn - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusyniak - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusynik - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusynko - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusynyk - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Rusz - od ruszać.

    Rusza - od ruszać.

    Ruszak - od ruszać.

    Ruszal - od ruszać.

    Ruszala - od ruszać.

    Ruszalak - od ruszać.

    Ruszał - od ruszać.

    Ruszała - od ruszać.

    Ruszało - od ruszać.

    Ruszałowski - od ruszać.

    Ruszar - od ruszać.

    Ruszat - od ruszać.

    Ruszcz - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczak - od ruszać lub od Rusek.

    Ruszczak - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczewicz - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczewski - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczka - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczkiewicz - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczok - (Śl) od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczonek - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczuk - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczyc - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczycki - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczyk - 1676 od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczykowski - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczyna - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszczyński - od nazwy miejscowej Ruszczyn (piotrkowskie, gmina Kamieńsk).

    Ruszczyszyn - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszecki - od nazwy miejscowej Ruszcza, Rusiec (kilka wsi).

    Ruszek - od ruszać.

    Ruszel - od ruszać.

    Ruszelak - od ruszać.

    Ruszenik - od ruszać.

    Ruszenkiewicz - od ruszać.

    Ruszenko - od ruszać.

    Ruszer - od niemieckiej nazwy osobowej Rüscher.

    Ruszewicz - 1400 od ruszać.

    Ruszewski - od nazwy miejscowej Ruszów (zamojskie, gmina Łabunie).

    Ruszka - 1449 od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszkal - od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszkarski - od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszkawski - od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszke - od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszkewicz - od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszkin - od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszko - od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszkowicz - od ruszać lub od ruszka ‘zasłona’.

    Ruszkowski - 1394 od nazw miejscowych Ruszkowice, Ruszków (kilka wsi).

    Ruszla - od ruszać.

    Ruszlak - od ruszać.

    Ruszlewicz - od ruszać.

    Ruszlewski - od ruszać.

    Ruszłowicz - od ruszać.

    Rusznic - 1442 od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Rusznica - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Rusznicki - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Ruszo - od ruszać.

    Ruszowski - od nazwy miejscowej Ruszów (zamojskie, gmina Łabunie).

    Ruszpel - od niemieckiej nazwy osobowej Ruspel.

    Ruszplo - od niemieckiej nazwy osobowej Ruspel.

    Rusztak - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusztecki - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusztejko - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusztełło - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusztowicz - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusztyk - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Rusztyn - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruszuk - od ruszać.

    Ruszycki - od ruszać.

    Ruszyn - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Ruszyński - od Rusin ‘Ukrainiec’.

    Ruś - od ruszać.

    Ruścian - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruścicki - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruścieński - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruściński - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruść - od ruszt, rust ‘część paleniska; powała; krzywica’.

    Ruśkiewicz - od ruszać.

    Ruśkowiak - od ruszać.

    Ruśkowski - od nazw miejscowych Ruszkowice, Ruszków (kilka wsi).

    Ruśnarczyk - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Ruśniaczek - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Ruśniak - 1649 od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.
    Sa to nazwiska pochodne od grupy etnicznej w Rosji, w Slowacji, w Czechach, na Wegrzech, Rumunii czy krotko w Karpatach znanej pod tymi nazwami. Jedynie w Polsce ta grupa etniczna nosi bzdurna nazwe Lemkowie czy Łemkowie. Ta grupa etniczna nie ma nic wspolnego z Ukraincami, czy nawet wedlug ostatnich badan ze Slowianami. Zamieszkuje Karpaty od tysiecy lat zanim Galowie, Hunowie i inne przybyly do Karpat.
    inf. J. Ruśniak 17.12.12
     
    Ruśniarczyk - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Ruśnica - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Ruśnicki - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Ruśnik - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Ruśnikiewicz - od rusznica, ruśnia ‘dawna ręczna broń palna’.

    Ruśplo - od niemieckiej nazwy osobowej Ruspel.

    Rut - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruta - 1403 od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutaj - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutajczak - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutak - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutan - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutana - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutański - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutar - od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Rutasiewicz - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutaski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutawski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutczak - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutczuk - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutczyk - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutczyn - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutczyński - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutecki - od nazwy miejscowej Rutki (kilak wsi).

    Rutek - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutel - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruter - 1265 od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Rüter - od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Rutera - od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Ruterski - od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Ruth - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutha - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruthe - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruthke - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutir - 1407 od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Rutka - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutkay - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutke - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutkiewicz - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutko - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutkowiak - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutkowicz - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutkowski - 1462 od nazwy miejscowej Rutki (częste), Rutkowice (kilka wsi).

    Rutla - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutlewski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutlowski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutna - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutnicki - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutniewski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutnowski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutow - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutowicz - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutowski - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutt - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutta - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Ruttar - od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Rutte - od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutter - od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Rütter - od niemieckiej nazwy osobowej Ruter, od imienia złożonego Hruod heri.

    Ruttka - (Śl) od ruta ‘roślina używana dawniej na wianki ślubne’, może też od imienia Ruta.

    Rutyn - od rutyna ‘dobra umiejętność’.

    Rutyna - od rutyna ‘dobra umiejętność’.

    Rutynia - od rutyna ‘dobra umiejętność’.

    Rutyniak - od rutyna ‘dobra umiejętność’.

    Rutyno - od rutyna ‘dobra umiejętność’.

    Rutynowski - od rutyna ‘dobra umiejętność’.

    Rutyński - od rutyna ‘dobra umiejętność’.

    Ruwienicz - od podstawy row , por. rów, równy.

    Ruwiński - od nazw miejscowych Równa, Rówień (kilka wsi).

    Ruwnicki - od podstawy row , por. rów, równy.

    Ruz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruzamski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruzański - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Ruzecki - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruzek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruzga - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Ruzgis - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Ruzgis - Jackiewicz złożenia brak; Ruzgis od rózga ‘cienka gałązka bez liści’; Jackiewicz 1489 od imienia Hiacynt, to od greckiego Hyakinthos, od apelatywu hyakinthos ‘nazwa kwiatu’, wcześniej nazwa boga wegetacji; w języku polskim znane od średniowiecza też w formach Jacenty, Jacek.

    Ruzgiś - od rózga ‘cienka gałązka bez liści’.

    Ruziak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruzicki - od nazw miejscowych Różyce (łódzkie, gmina Parzęczew), Różyca (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Ruziczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruzićka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruziewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruzik - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruzikowski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruziński - od nazwy miejscowej Rużyńsk (suwalskie, gmina Ełk, Prostki).

    Ruzok - (Śl) od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Ruźniak - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ruźniarz - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ruźnik - od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Rużak - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużalski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużała - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużany - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużański - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Rużczyk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużczyński - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużek - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużeński - od nazw miejscowych typu Różan, Różany, Różanka, Różanna lub od różany.

    Rużewicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużewski - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużło - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużok - (Śl) od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużyc - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużycki - od nazw miejscowych Różyce (łódzkie, gmina Parzęczew), Różyca (piotrkowskie, gmina Koluszki).

    Rużyczka - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużyk - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużył - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużyła - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużyłło - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużyło - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużyłowicz - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rużyński - od nazwy miejscowej Rużyńsk (suwalskie, gmina Ełk, Prostki).

    Rużyta - od róża ‘roślina ozdobna’, też od imienia żeńskiego Róża.

    Rwaczew - od rwacz ‘ten, co rwie’.

    Ryba - 1461 od ryba.

    Ryba - Romanowski złożenia brak; Ryba 1461 od ryba; Romanowski 1439 od nazwy miejscowej Romanów (zamojskie, gmina Izbica).

    Rybach - 1379 od ryba.

    Rybacha - od ryba.

    Rybacki - 1497 od nazwy miejscowej Rybaki (ołockie, gmina Gostynin) lub od nazwy osobowej Rybak.

    Rybacuk - od ryba.

    Rybacz - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczak - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczek - 1647 od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczenko - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczewski - od nazwy miejscowej Rybaczów (krakowskie, gmina Kłaj).

    Rybaczkowski - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczok - (Śl) od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczonek - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczuk - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczyk - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaczyński - od nazwy miejscowej Rybka (kaliskie, gmina Galewice).

    Rybaczyński - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaj - od ryba.

    Rybajczyk - od ryba.

    Rybak - 1494 od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybakiewicz - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybakow - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybakowicz - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybakowski - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybaków - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybalczyk - od ryba.

    Rybale - od ryba.

    Rybalski - od ryba.

    Rybalt - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybał - od ryba.

    Rybał - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybała - 1754 od ryba.

    Rybałczenko - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałek - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałka - od ryba.

    Rybałka - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałkiewicz - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałkin - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałko - od ryba.

    Rybałko - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałkowski - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałło - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałow - od ryba.

    Rybałow - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałowicz - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałowski - od nazwy miejscowej Rybałty (białostockie, gmina Grodzisk).

    Rybałów - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałt - 1456 od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałtkowski - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałtowicz - 1498 od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybałtowski - 1569 od nazwy miejscowej Rybałty (białostockie, gmina Grodzisk).

    Rybałtowski - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Ryban - od ryba.

    Rybanek - od ryba.

    Rybaniak - od ryba.

    Rybaniec - od ryba.

    Rybanik - od ryba.

    Rybankiewicz - od ryba.

    Rybanowicz - od ryba.

    Rybar - 1580 od ryba.

    Rybarczak - od ryba.

    Rybarczek - od ryba.

    Rybarczuk - od ryba.

    Rybarczyk - od ryba, rybarczyk ‘syn rybaka’.

    Rybarek - od ryba.

    Rybark - od ryba.

    Rybarkiewicz - od ryba.

    Rybarko - od ryba.

    Rybarski - 1656 od ryba; od przymiotnika rybarski.

    Rybaruk - od ryba.

    Rybarz - od ryba, rybarz ‘rybak’.

    Rybarza - od ryba, rybarz ‘rybak’.

    Rybarzewski - od ryba, rybarz ‘rybak’.

    Rybas - od ryba.

    Rybasch - od ryba.

    Rybasek - od ryba.

    Rybasiewicz - od ryba.

    Rybasiński - od ryba.

    Rybasow - od ryba.

    Rybasz - od ryba, rybarz ‘rybak’.

    Rybaszek - od ryba, rybarz ‘rybak’.

    Rybaszewski - od ryba, rybarz ‘rybak’.

    Rybaszko - od ryba, rybarz ‘rybak’.

    Rybaszyński - od ryba, rybarz ‘rybak’.

    Rybatycki - od nazwy miejscowej Rybotycze (przemyskie, gmina Fredropol).

    Rybaudt - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Rybciak - od ryba.

    Rybciński - od nazwy miejscowej Rybka (kaliskie, gmina Galewice).

    Rybczak - od ryba.

    Rybczański - od ryba.

    Rybczek - od ryba.

    Rybczenko - od ryba.

    Rybczewski - od ryba.

    Rybczonek - od ryba.

    Rybczuk - od ryba.

    Rybczyk - od ryba.

    Rybczyński - 1764 od nazwy miejscowej Rybka (kaliskie, gmina Galewice).

    Rybecki - od ryba.

    Rybeczka - od ryba.

    Rybeczko - od ryba.

    Rybeczuk - od ryba.

    Rybek - od ryba.

    Rybel - od ryba.

    Rybelski - od ryba.

    Rybeński - od nazw miejscowych Rybna, Rybno (kilka wsi).

    Rybi - od ryba; od przymiotnika rybi.

    Rybiacki - od ryba.

    Rybiak - od ryba.

    Rybiakowski - od ryba.

    Rybiałek - od ryba.

    Rybianek - od ryba.

    Rybianow - od ryba.

    Rybiański - od ryba.

    Rybiarczyk - od ryba, rybarczyk ‘syn rybaka’.

    Rybica - od ryba.

    Rybich - od ryba.

    Rybicha - od ryba.

    Rybicki - 1486 od nazwy miejscowej Rybice, dziś Rybitwy (płockie, gmina Witonia).

    Rybiczek - od ryba.

    Rybiec - od ryba.

    Rybienik - od ryba.

    Rybień - 1065 od ryba.

    Rybieński - 1497 od nazw miejscowych Rybna, Rybno (kilka wsi).

    Rybierski - od ryba.

    Rybiewski - od ryba.

    Rybij - od ryba.

    Rybija - od ryba.

    Rybik - 1464 od ryba; rybik ‘owad, szkodnik zboża i skóry’.

    Rybikowski - od ryba; rybik ‘owad, szkodnik zboża i skóry’.

    Rybin - 1480 od ryba.

    Rybinczuk - od ryba.

    Rybinek - od ryba.

    Rybinkiewicz - od ryba.

    Rybinkowski - od ryba.

    Rybińczuk - od ryba.

    Rybiński - 1464 od nazw miejscowych Rybna, Rybno (kilka wsi).

    Rybiołek - od ryba.

    Rybionek - od ryba.

    Rybiorz - (Śl) od ryba.

    Rybis - od ryba.

    Rybisiak - od ryba.

    Rybisiewicz - od ryba.

    Rybisz - od ryba.

    Rybiszewski - od ryba.

    Rybiś - od ryba.

    Rybitw - 1479 od ryba; od staoropolskiego rybitw ‘rybak’.

    Rybitwa - od ryba; od rybitwa ‘gatunek ptaka’.

    Rybka - 1485 od ryba, rybka.

    Rybka - Zabawski złożenia brak; Rybka 1485 od ryba, rybka; Zabawski 1388 (= de Zabawa) od zabawa ‘rozrywka; bal’, dawniej też ‘zajęcie, praca; zwłoka; opóźnienie’ lub od nazwy miejscowej Zabawa (tarnowskie, gmina Radłów; krakowskie, gmina Wieliczka) lub też od nazwy herbu Zabawa.

    Rybkiewicz - od ryba.

    Rybkin - od ryba.

    Rybko - od ryba.

    Rybkowiak - od ryba.

    Rybkowski - 1633 od ryba.

    Ryblewski - od ryba.

    Rybła - od ryba.

    Rybłowicz - od ryba.

    Rybłowski - od ryba.

    Rybniak - od ryba.

    Rybnicki - 1483 od nazwy miasta Rybnik (katowickie).

    Rybnik - 1372 od ryba lub od rybnik ‘sadzawka, staw’.

    Rybnikow - od ryba.

    Rybnowski - od ryba.

    Rybojad - od ryba.

    Rybojedzki - 1391 od nazwy miejscowej Rybojedzko (poznańskie, gmina Stęszew).

    Rybojewski - 1390 od nazwy miejscowej Rybojedzko (poznańskie, gmina Stęszew).

    Rybok - (Śl) od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybokiewicz - od ryba, rybak ‘człowiek łowiący ryby’.

    Rybol - od ryba.

    Rybold - od staropolskiego rybałt ‘średniowieczny śpiewak kościelny; wędrowny aktor’, później pogardliwie ‘nauczyciel szkoły parafialnej’.

    Ryboł - od ryba.

    Rybołowicz - od ryba.

    Rybołowik - od ryba.

    Rybołowski - od ryba.

    Rybonicz - od ryba.

    Ryboń - od ryba.

    Rybor - od ryba.

    Ryborczyk - od ryba.

    Ryborkiewicz - od ryba.

    Ryborski - od ryba.

    Ryborz - (Śl) od ryba.

    Rybosz - od ryba.

    Rybot - od ryba.

    Rybota - 1381 od ryba.

    Rybotycki - 1359 od nazwy miejscowej Rybotycze (przemyskie, gmina Rybotycze).

    Rybowiak - od ryba.

    Rybowicz - od ryba.

    Rybowiecki - od ryba.

    Rybowski - 1391 od nazwy miejscowej Rybowo (pilskie, gmina Gołańcz).

    Rybów - od ryba.

    Rybski - od nazwy miejscowej Rybie (kilka wsi).

    Rybulski - 1722 od ryba.

    Rybus - od ryba.

    Rybusiewicz - od ryba.

    Rybusiński - od ryba.

    Rybusz - od ryba.

    Rybuszewski - od ryba.

    Rybuś - od ryba.

    Rybys - od ryba.

    Rybyszewski - od ryba.

    Rybyść - od ryba.

    Ryc - 1591 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryc - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Ryca - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Ryca - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycabel - od gwarowego rycąbel ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu, rycząg, kierownik’.

    Rycaj - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycalewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycan - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycar - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rycarz - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rycąbel - od gwarowego rycąbel ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu, rycząg, kierownik’.

    Rycej - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycel - 1459 od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycelski - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycembel - od gwarowego rycąbel ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu, rycząg, kierownik’.

    Rycember - od gwarowego rycąbel ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu, rycząg, kierownik’.

    Rycer - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter.

    Rycerski - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od przymiotnika rycerski.

    Rycerz - 1333 od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter.

    Rycerzewicz - 1499 od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter.

    Rycerzowski - 1479 od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter.

    Rycerzyk - 1471 od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rycewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycębel - od gwarowego rycąbel ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu, rycząg, kierownik’.

    Rych - 1339 od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rycha - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychaczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychal - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychala - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychalak - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychald - 1238 od niemieckiej nazwy osobowej Reicheld, ta od imienia złożonego Riewaldan.

    Rychalik - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychaliński - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychalk - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychalski - 1688 od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychaluk - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychała - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychałkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychałt - 1402 od niemieckiej nazwy osobowej Reicheld, ta od imienia złożonego Riewaldan.

    Rychan - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychanicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychański - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychard - 1222 od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychardt - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rycharski - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychart - 1372 od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychciak - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychcicki - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychcik - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychciński - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychczyk - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychczyński - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychec - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rycher - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rycherd - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rycherski - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychert - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychet - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychla - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlak - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlawski - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlec - 1698 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychleński - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlewicz - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlewski - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychli - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlica - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlich - 1442 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlicki - 1515 od nazwy miejscowej Rychlik (pilskie, gmina Trzcianka).

    Rychlicz - 1426 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychliczak - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychliczek - 1631 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlik - 1436 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlikow - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlikowski - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlin - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychliński - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychlowski - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychluk - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychly - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychła - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychławski - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychło - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychłobogat - 1394 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychłosz - 1490 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychłoszek - 1527 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychłowicz - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychłowiec - 1430 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychłowski - 1627 od nazwy miejscowej Rychłowice (sieradzkie, gmina Wieluń).

    Rychły - 1428 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychnicki - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychnik - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychnowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychol - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychold - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rycholski - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychołd - 1319 od niemieckiej nazwy osobowej Reicheld, ta od imienia złożonego Riewaldan.

    Rychołt - 1386 od niemieckiej nazwy osobowej Reicheld, ta od imienia złożonego Riewaldan.

    Rychorczuk - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychorowicz - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychorski - od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rychow - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychowski - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rycht - 1388 od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychta - 1471 od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychtalski - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychtalski - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychtanek - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychtanowski - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychtar - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychtarczyk - 1724 od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychtarski - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychtarz - 1608 od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychtecki - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychtel - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychtelski - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychter - 1407 od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychtera - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychterczyk - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychterewicz - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychterowicz - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychterski - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychtik - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt; od rychtyk ‘akurat, własnie tak; dokładnie’.

    Rychtor - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rychtowicz - 1414 od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychtowski - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt.

    Rychty - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt; od rychtyk ‘akurat, własnie tak; dokładnie’.

    Rychtyk - od rychtować ‘przygotowywać’, rycht ‘ład’, też od niemieckiego imienia Richt; od rychtyk ‘akurat, własnie tak; dokładnie’.

    Rychuk - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychułka - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Rychwa - od rychwa ‘opaska żelazna’.

    Rychwalik - od niemieckich nazw osobowych Richwald, Reichwald.

    Rychwalski - 1495 od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rychwał - od niemieckich nazw osobowych Richwald, Reichwald.

    Rychwałek - 1688 od niemieckich nazw osobowych Richwald, Reichwald.

    Rychwałkiewicz - od niemieckich nazw osobowych Richwald, Reichwald.

    Rychwicki - od rychwa ‘opaska żelazna’.

    Rychwiński - od rychwa ‘opaska żelazna’.

    Ryciak - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ryciak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycianowski - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rycicki - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ryciek - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ryciek - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycielski - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rycik - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rycik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryciński - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rycio - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rycio - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycioł - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rycioł - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycirz - 1504 od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Ryciuch - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ryciuch - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryciuk - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ryciuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycke - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycki - od nazwy miasta Ryki (lubelskie).

    Rycki - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Ryckie - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Ryckiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycko - 1591 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryckowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycman - od niemieckiej nazwy osobowej Ritzmann, ta od Ritz + mann lub od rycman ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu’.

    Rycombel - od gwarowego rycąbel ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu, rycząg, kierownik’.

    Rycombell - od gwarowego rycąbel ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu, rycząg, kierownik’.

    Rycomber - od gwarowego rycąbel ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu, rycząg, kierownik’.

    Ryconiak - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycul - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycuniak - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycy - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rycyk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rycyrs - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rycyrz - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rycz - 1639 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczaj - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczajewicz - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczak - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczakowicz - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczakowski - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczał - 1452 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczała - 1743 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczałek - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczałowski - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczan - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczanik - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczaniuk - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczanowski - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczańczuk - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczańczyk - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczczak - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczek - 1399 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczel - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczer - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Ryczewski - od nazwy miejscowej Ryczów (bielskie, gmina Spytkowice).

    Ryczka - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczkiewicz - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczko - 1385 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczkowic - 1441 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczkowski - 1494 od nazwy miejscowej Ryczków (kaliskie, gmina Krotoszyn).

    Ryczman - od niemieckiej nazwy osobowej Ritzmann, ta od Ritz + mann lub od rycman ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu’.

    Ryczon - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczowski - 1441 od nazwy miejscowej Ryczów (bielskie, gmina Spytkowice).

    Ryczuk - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczyca - 1429 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczydło - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczyk - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczykowicz - 1788 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczyłło - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczyński - od nazwy miejscowej Ryczyna (zamojskie, gmina Łaszczów).

    Ryczyrz - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Ryczywoda - 1460 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczywolski - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczywoł - 1471 od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryczywół - od ryczeć ‘wydawać donośny, przeciągły głos’.

    Ryć - 1437 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryćka - 1493 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryćko - 1436 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryćkowicz - 1475 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryćkowski - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryd - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ryda - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydak - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydal - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydalski - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydałowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Rydarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Rydarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Rydasz - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydczak - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydek - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydel - 1439 od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydelak - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydelek - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydelewski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydelin - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydelkiewicz - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydell - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydellek - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydelski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydeł - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydełkiewicz - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydełkowicz - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydełowski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Ryden - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydeń - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ryder - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Ryderowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Rydgier - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rydier - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Rydiger - 1678 od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rydigier - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rydjer - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Rydka - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydko - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydl - 1497 od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlak - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlakowski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlecki - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydleski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlewicz - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlewski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlichowski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlicki - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlik - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlikowski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydlin - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydliński - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydłoń - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydłowski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydner - od niemieckiej nazwy osobowej Riedner.

    Rydol - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydołowski - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydorowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rieder, ta od nazwy miejscowej Ried.

    Rydosz - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydry - od niemieckiej nazwy osobowej Riedrich, ta od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruodrich.

    Rydrych - od niemieckiej nazwy osobowej Riedrich, ta od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruodrich.

    Rydryński - od niemieckiej nazwy osobowej Riedrich, ta od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruodrich.

    Ryducan - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ryducha - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ryduchawski - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Ryduchowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydusz - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydwalski - od rydwan ‘wóz kryty’.

    Rydwan - od rydwan ‘wóz kryty’.

    Rydwanowski - od rydwan ‘wóz kryty’.

    Rydwański - od rydwan ‘wóz kryty’.

    Rydwelski - od rydwan ‘wóz kryty’.

    Rydy - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydyger - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rydygiel - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rydygier - od niemieckiej nazwy osobowej Rüdiger, ta od imienia złożonego Hrödger.

    Rydyk - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydyk - od niemieckiej nazwy osobowej Riedig, ta od staro wysokoniemieckiego Hruod ichi, od imienia złożonego na Hroud .

    Rydykiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydykiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Riedig, ta od staro wysokoniemieckiego Hruod ichi, od imienia złożonego na Hroud .

    Rydykow - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydykow - od niemieckiej nazwy osobowej Riedig, ta od staro wysokoniemieckiego Hruod ichi, od imienia złożonego na Hroud .

    Rydykowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydykowski - od niemieckiej nazwy osobowej Riedig, ta od staro wysokoniemieckiego Hruod ichi, od imienia złożonego na Hroud .

    Rydyński - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydyszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydyś - od niemieckiej nazwy osobowej Ried, ta od Ruod, Rüd, te od imion złożonych na Hruod .

    Rydz - 1386 od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydz - Niczyporuk złożenia brak; Rydz 1386 od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’; Niczyporuk od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Rydza - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzaj - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzak - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzakowski - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzała - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzanek - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzanicz - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzanowicz - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzanowski - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzanycz - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzański - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzawicz - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzek - 1414 od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzel - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydzeń - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzeński - od nazwy miasta Rydzyna (leszczyńskie).

    Rydzeski - od nazw miejscowych Rydzew, Rydzów (kilka wsi).

    Rydzewicz - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzewski - 1411 od nazw miejscowych Rydzew, Rydzów (kilka wsi).

    Rydziak - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzicki - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydziel - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydziewicz - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydziewski - od nazw miejscowych Rydzew, Rydzów (kilka wsi).

    Rydzik - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzikowski - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydziński - od nazwy miasta Rydzyna (leszczyńskie).

    Rydzio - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzki - od nazw miejscowych typu Rydze, Rydzyn.

    Rydzko - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzkowicz - 1611 od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzkowski - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzlik - od rydel ‘wąska łopata o spiczastym lib okrągłym ostrzu’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Ried (e) l.

    Rydzo - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzon - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzoń - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzowski - od nazw miejscowych Rydzew, Rydzów (kilka wsi).

    Rydzowski - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzów - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzula - 1606 od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzy - 1448 od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzyk - 1558 od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzykowicz - 1641 od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzykowski - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzyn - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydzynkiewicz - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rydzyński - 1422 od nazwy miasta Rydzyna (leszczyńskie).

    Rydź - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydż - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydżak - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydżanow - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Rydżkowski - od rydz ‘gatunek grzyba’, też od rydzy ‘rdzawy’.

    Ryfa - 1441 od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryfczak - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryfczyński - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryffa - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryffert - od niemieckiej nazwy osobowej Riffler, ta od imienia złożonego Hruod frid.

    Ryfiak - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryfiński - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryfka - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryfko - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryfky - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryfla - od niemieckiej nazwy osobowej Riffler, ta od imienia złożonego Hruod frid.

    Ryfler - od niemieckiej nazwy osobowej Riffler, ta od imienia złożonego Hruod frid.

    Ryfliński - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryftarczyk - od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Ryfun - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryfuń - od imienia Rafał, też od rafa dawniej ‘siatka druciana’, ryfa ‘metalowa obręcz na kole’, rafać ‘obrywać’.

    Ryga - 1460 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygacki - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygajło - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygal - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygalik - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygalski - 1793 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygał - 1787 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygała - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygałło - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygało - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygałyk - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygan - 1426 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Ryganów - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygas - 1419 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygasiewicz - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygaś - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygaz - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygaziewicz - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygel - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygelski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Ryger - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygiel - 1481 od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygieł - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygier - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygierski - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygiert - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygiewicz - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygiol - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygioł - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Ryglewicz - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Ryglewski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Ryglicki - od nazwy miejscowej Ryglice (tarnowskie, gmina Ryglice).

    Ryglik - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygliński - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygliszyn - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Ryglowicz - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Ryglowski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygła - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygłowski - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygocki - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygol - od rygiel, dawniej też regiel ‘zasuwa, zamknięcie’, też od niemieckiej nazwy osobowej Ri (e)gel.

    Rygolik - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygoll - (Śl) od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygollo - (Śl) od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygolski - (Śl) od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygoł - (Śl) od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygor - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygorczuk - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygorczyk - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygorowicz - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygoruk - od niemieckich nazw osobowych Rüger, Rieger, te od starowysokoniemieckiego imienia złożonego Hruod (i)ger.

    Rygos - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygosik - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygosz - 1460 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygowicz - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygowski - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Ryguc - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygucki - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygula - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Rygula - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygulla - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Rygullo - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygulski - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Rygulski - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Ryguła - 1564 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Ryguła - od reguła ‘zbiór przepisów; obowiązująca zasada’.

    Rygus - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygusiak - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygusik - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygusiński - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygusz - 1497 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Ryguścik - od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygwa - 1393 od rygać ‘rzygać, kaszleć’, też od niemieckiej nazwy osobowej Rieg.

    Rygwelski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Ryhanicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Ryhanycz - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Ryhczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Ryhiałek - od niemieckiej nazwy osobowej Reich, ta od średniowysokoniemieckiego riche, rich ‘wysoko urodzony, dostojny, szlachetny’.

    Ryhlik - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Ryhlik - od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Ryicki - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryj - 1426 od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryja - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’; też od ryja ‘dół z wodą’.

    Ryjak - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryjczykiewicz - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryjek - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryjewski - od nazwy miejscowej Ryjewo (elbląskie, gmina Ryjewo).

    Ryjka - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryjnycz - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryjo - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryjoch - od ryj ‘przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy u zwierząt’.

    Ryjowski - od nazwy miejscowej Ryjewo (elbląskie, gmina Ryjewo).

    Ryk - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Ryka - 1423 od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykacz - 1436 od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykaczewski - 1455 od nazw miejscowych Rykaczewo (białostockie, gmina Korycin; ciechanowskie, gmina Ciechanów), Rykacze (łomżyńskie, gmina Zambrów).

    Rykaczowski - od nazw miejscowych Rykaczewo (białostockie, gmina Korycin; ciechanowskie, gmina Ciechanów), Rykacze (łomżyńskie, gmina Zambrów).

    Rykal - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykala - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykalic - 1318 od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykall - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykalski - XVI w. od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykaluk - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykał - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykała - 1407 od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykało - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykałowski - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykard - 1212 od niemieckich nazw osobowych Reichard, Reichart, te od imienia złożonego Rihhart.

    Rykarski - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykarzewski - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykaszewski - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykat - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykata - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykel - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Ryker - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rykert - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri; od niemieckich nazw osobowych Ricker (t), Rieker (t).

    Rykfa - od rychwa ‘opaska żelazna’.

    Rykfiński - od rychwa ‘opaska żelazna’.

    Rykiel - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykiela - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykier - od niemieckich nazw osobowych Rücker, Ricker, te od średniowysokoniemieckiego imienia złożonego Rich , Ric heri.

    Rykiewicz - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykl - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykojc - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykojć - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykosiński - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykosza - 1336 od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykoszewski - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykota - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykow - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykowicz - 1500 od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykowiec - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykowski - 1447 od nazwy miejscowej Ryków (płockie, gmina Kutno).

    Ryków - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Ryks - od niemieckiej nazwy osobowej Rix, ta od starowysokoniemieckiego Ricso, od imion złożonych na Rich , Ric .

    Ryksa - od niemieckiej nazwy osobowej Rix, ta od starowysokoniemieckiego Ricso, od imion złożonych na Rich , Ric .

    Ryksa - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Ryksyn - od niemieckiej nazwy osobowej Rix, ta od starowysokoniemieckiego Ricso, od imion złożonych na Rich , Ric .

    Rykszewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rix, ta od starowysokoniemieckiego Ricso, od imion złożonych na Rich , Ric .

    Ryktarczyk - 1769 od staropolskiego rychtarz ‘wójt, przewodniczący sądu prawa niemieckiego’.

    Rykucki - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykulak - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykulski - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykuła - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykun - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykusz - od ryk ‘donośny, przeciągły głos’, też staropolski termin sądowy, rykać, ryknąć.

    Rykwa - od rychwa ‘opaska żelazna’.

    Ryl - 1706 od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryl - Krystianowski złożenia brak; Ryl 1706 od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’; Krystianowski od imienia Krystian. Imię, znane w Polsce od średniowiecza, pochodzi od łacińskiego christianus ‘wyznawca Chrystusa’.

    Rylak - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylawski - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylewicz - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylewski - od nazwy miejscowej Rylowa (tarnowskie, gmina Szczurowa).

    Rylic - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylica - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylich - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylicki - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylik - 1679 od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylikowski - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryliński - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylke - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylko - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylkowski - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryll - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylli - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryllo - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylow - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylowski - od nazwy miejscowej Rylowa (tarnowskie, gmina Szczurowa).

    Rylski - 1634 od nazwy miejscowej Rylsk (skierniewickie, gmina Cielądz).

    Rylukowski - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rylych - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rył - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryła - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłacz - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłaczewski - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłek - 1789 od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłka - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłke - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłkiewicz - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłko - 1789 od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłkowski - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłło - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryło - 1427 od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłok - (Śl) od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłow - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłowicz - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłowski - od nazwy miejscowej Ryłowice (tarnobrzeskie, gmina Samborzec).

    Ryłów - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Ryłyk - od ryło ‘morda, pysk (wulgarnie)’, rył ‘ryj’, ryć ‘robić doły w ziemi; złobić’.

    Rym - 1499 od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim .

    Ryma - 1748 od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymacki - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymaczewski - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymaczuk - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymaczyk - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymajczuk - od litewskiej nazwy osobowej Rimátis.

    Rymajda - od litewskiej nazwy osobowej Rimátis.

    Rymajdo - od litewskiej nazwy osobowej Rimátis.

    Rymak - 1456 od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Ryman - 1479 od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymaniak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymanis - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymaniuk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymanowski - 1442 od nazwy miasta Rymanów (krośnieńskie).

    Rymań - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymański - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymar - 1402 od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarcz - (Pom) od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarczak - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarczuk - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarczyk - 1589 od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarek - 1454 od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarewicz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarkiewicz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarowicz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarski - 1765 od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.); od przymiotnika rymarski.

    Rymarz - 1447 od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarzak - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarzewski - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarzkiewicz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymarzowicz - 1498 od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymas - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymasiewicz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymasz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymaszewicz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymaszkiewicz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymb - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rymbacz - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rymbalski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rymbas - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rymbelski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rymbielak - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rymbiewski - od rąbać ‘łupać, zadawać ciosy bronią sieczną’, rąb ‘wycinanie drzew, wyrąb; zaokrąglony koniec młota lub siekiery’.

    Rymczak - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymczewski - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymczonek - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymczuk - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymczyk - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymczykowski - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymczyszyn - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymdejko - od litewskiej nazwy osobowej Rimdejká.

    Rymdziewicz - od litewskiej nazwy osobowej Rimdejká; od litewskiej nazwy osobowej Rimdžius.

    Rymdzionek - od litewskiej nazwy osobowej Rimdejká; od litewskiej nazwy osobowej Rimdžius.

    Rymejko - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymek - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymel - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymelski - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymen - 1476 od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymer - 1392 od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymer - 1526 od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Rymerd - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Rymert - od niemieckich nazw osobowych Remer, Rehmer, Ramer, te od imienia złożonego Raginmar.

    Rymgajła - od litewskiej nazwy osobowej Rimgáila.

    Rymgajłło - od litewskiej nazwy osobowej Rimgáila.

    Rymgajło - od litewskiej nazwy osobowej Rimgáila.

    Rymgałło - od litewskiej nazwy osobowej Rimgáila.

    Rymgayłło - od litewskiej nazwy osobowej Rimgáila.

    Rymgujło - od litewskiej nazwy osobowej Rimgáila.

    Rymiak - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymian - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymianiak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymiarz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymiasz - 1791 od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Rymicz - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymiczek - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymiec - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymiejski - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymiejski - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymieniecki - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymieniewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymień - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymiewicz - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymik - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymin - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Ryminiecki - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Ryminiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymiński - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymiorz - (Śl) od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymiosz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymisz - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymiszewski - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymiuk - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymka - 1477 od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymkiewicz - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymko - 1429 od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymkowski - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymo - 1460 75 od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymon - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymon - Lipiński złożenia brak; Rymon od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Rymoniak - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymont - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rymoń - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rymor - (Śl) od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymorkiewicz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymorski - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymorz - (Śl) od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymosz - od rymarz, też rymar ‘rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze skóry (siodła, smyczeitp.).

    Rymowicz - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymowiecki - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymowski - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rympa - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rympel - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rympo - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Ryms - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymsa - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymsiak - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymski - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymson - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymsz - 1403 od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymsza - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymsza - Mazur złożenia brak; Rymsza od litewskiej nazwy osobowej Rimša; Mazur 1425 od Mazur ‘człowiek pochodzący z północnego Mazowsza’.

    Rymsza - Pawłowski złożenia brak; Rymsza od litewskiej nazwy osobowej Rimša; Pawłowski 1393 od nazw miejscowych Pawłowice, Pawłów (kilka wsi).

    Rymsze - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymszewicz - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymszewski - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymszo - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymszonek - od litewskiej nazwy osobowej Rimša.

    Rymula - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymuł - od rym ze staropolskiego ‘skórzany pas służący do przepasywania ubioru męskiego’, także ‘zgodność brzmienia końcowych części co najmniej dwóch wyrazów na końcu wersów utworu poetyckiego; wiersz’, może też od niemieckich imion na Rim ; od ryma ‘katar’.

    Rymund - 1423 od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rymunt - od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rymus - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Rymuszka - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Rymuszko - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Rymut - 1423 od niemieckiej nazwy osobowej Reimond, ta od imienia złożonego Raginmund.

    Rymuz - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Rymuza - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Rymuziński - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Rymuża - od niemieckiej nazwy osobowej Remus, ta od imienia Remigius.

    Rymwid - od litewskich nazw osobowych Rimvid, Rimvydas.

    Rymwid - Mickiewicz

    Rymwidzki - od litewskich nazw osobowych Rimvid, Rimvydas.

    Rymwit - od litewskich nazw osobowych Rimvid, Rimvydas.

    Rymwyd - od litewskich nazw osobowych Rimvid, Rimvydas.

    Rymza - od litewskiej nazwy osobowej Rimša; od litewskiej nazwy osobowej Rimža.

    Rymzak - od litewskiej nazwy osobowej Rimša; od litewskiej nazwy osobowej Rimža.

    Ryn - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryna - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynacki - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynak - 1447 od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynalski - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynałt - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rynar - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rynarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rynarkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rynarz - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rynarzewski - 1430 od nazwy miejscowej Rynarzewo (bydgoskie, gmina Szubin).

    Rynas - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynasiewicz - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynaszewski - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynawiec - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rync - 1376 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynca - 1478 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncak - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncarz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncerz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncka - 1470 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynckowic - 1467 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncowic - 1470 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncun - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncz - 1378 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryncza - 1478 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczak - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczarski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczek - 1416 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczka - 1406 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczko - 1416 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczkowic - 1467 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczowic - 1470 80 od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Rynd - 1387 od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Rynda - 1403 od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndak - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndalski - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndał - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndała - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndejko - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndek - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndfleisz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Ryndfleisz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Ryndlak - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndo - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Rynduch - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndych - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndycz - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndyk - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndzewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndziak - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndzich - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndziewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndzio - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndzionek - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndzionok - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryndziuk - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Rynecki - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynek - 1392 od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rynek - 1563 od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Ryner - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Rynewka - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryng - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ryngajłło - od litewskiej nazwy osobowej Rimgáila.

    Ryngajło - od litewskiej nazwy osobowej Rimgáila.

    Ryngiel - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ryngielewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ryngielski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Ryngielski - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ryngier - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Rynglewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Ryngwalski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Ryngwelski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Ryngwolski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rynia - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryniak - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryniak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryniar - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Ryniarek - od niemieckiej nazwy osobowej Reiner, ta od imienia złożonego Raginheri.

    Ryniawiec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rynich - 1470 od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynicki - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryniec - 1449 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryniecki - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryniejski - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryniewicki - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryniewicz - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryniewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryniewiec - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryniewski - od nazwy miejscowej Rynowo (ciechanowskie, gmina Lubowidz); może też od nazw miejscowych Rynia, Rynie.

    Rynik - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rynikiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rynio - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynio - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryniowiec - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryniowski - od nazwy miejscowej Rynowo (ciechanowskie, gmina Lubowidz); może też od nazw miejscowych Rynia, Rynie.

    Ryniuk - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Ryniuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rynk - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynka - 1565 od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkal - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkar - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkart - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkarz - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkas - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkel - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkewicz - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkiel - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkiewicz - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynko - 1387 od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rynko - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkoń - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkowicz - 1561 od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkowski - 1454 od nazwy miejscowej Rynkowo (część Bydgoszczy).

    Rynkun - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkuń - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynkus - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Rynn - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynnik - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynołt - od niemieckiej nazwy osobowej Rein, ta od imion złożonych na Ragin.

    Rynowicki - od nazwy miejscowej Rynowo (ciechanowskie, gmina Lubowidz); może też od nazw miejscowych Rynia, Rynie.

    Rynowicz - od ryna, rynna ‘blaszany przewód służący do odprowadzania wody z opadów’ lub od imion niemieckich na Rein, Ragin .

    Rynowiecki - od nazwy miejscowej Rynowo (ciechanowskie, gmina Lubowidz); może też od nazw miejscowych Rynia, Rynie.

    Rynowski - od nazwy miejscowej Rynowo (ciechanowskie, gmina Lubowidz); może też od nazw miejscowych Rynia, Rynie.

    Rynwalski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rynwelski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rynżo - od litewskiej nazwy osobowej Rimša; od litewskiej nazwy osobowej Rimža.

    Ryń - 1436 w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryńc - od niemieckiej nazwy osobowej Renz, ta od imienia Laurentius.

    Ryńca - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryńczak - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryńczuk - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryńda - od niemieckiej nazwy osobowej Rind, ta od średniowysokoniemieckiego rint, niemieckiego Rind ‘bydlę’.

    Ryńka - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Ryńka - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryńkiewicz - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Ryńkiewicz - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryńko - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Ryńko - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryńkowski - od nazwy miejscowej Rynkowo (część Bydgoszczy).

    Ryńkun - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Ryńkuń - od podstawy ryn (e)k , por. rynek ‘centralny plac w mieście’, rynka ‘płaski rondelek do smażenia’, od niemieckiej nazwy osobowej Rink.

    Ryński - 1580 od nazwy miejscowej Ryń (przemyskie, gmina Radymno), Ryńsk (toruńskie, gmina Wąbrzeźno) lub od reński, ryński ‘ (złoty) reński, jednostka monetarna w krajach niemieckich i Austrii’.

    Ryp - 1403 od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypa - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypaczuk - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypak - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypakowski - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypal - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypala - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypalczyk - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypalla - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypalski - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypała - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypałowski - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypan - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypczak - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypczewski - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypczyński - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypeć - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypel - 1661 od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Rippel.

    Rypell - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypiach - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypiak - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypiał - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypich - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypicz - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypien - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypień - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypieński - 1458 od nazwy miasta Rypin (włocławskie).

    Rypiewicz - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypik - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypiluk - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypin - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypina - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypino - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypinowski - od nazwy miasta Rypin (włocławskie).

    Rypiński - 1418 od nazwy miasta Rypin (włocławskie).

    Rypiszka - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypka - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’ lub od rybka.

    Rypkowicz - 1690 od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypkowski - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypl - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypla - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ryplacz - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ryplak - 1677 od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ryplewicz - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ryplewski - 1795 od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypliński - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypłacz - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypłecki - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypno - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypołowski - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypoń - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypp - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ryppa - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ryps - od ryps ‘prążkowana tkanina obiciowa’.

    Rypski - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypski - od ryps ‘prążkowana tkanina obiciowa’.

    Rypson - od ryps ‘prążkowana tkanina obiciowa’.

    Rypsoń - od ryps ‘prążkowana tkanina obiciowa’.

    Rypulak - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypuła - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypusiak - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypuszyński - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Rypuś - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ryputa - od rypać ‘bić, rzucać; skrzypieć’.

    Ryra - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrak - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrko - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrkosz - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrny - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrz - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrzawa - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrzkiewicz - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrzkowski - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrzych - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Ryrzyk - od gwarowego ryra ‘noga krowy’, ryrać ‘dotykać, ruszać’.

    Rys - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysa - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysakowski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysal - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysarczyk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysawa - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysawy - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysch - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysek - 1417 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiakiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysianek - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiawa - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiawy - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysicki - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiec - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiecki - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiejko - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiek - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiel - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysień - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiew - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiewski - od nazwy miejscowej Ryszewo (bydgoskie, gmina Rogowo).

    Rysik - 1678 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysikiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysikoń - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysin - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysinek - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiniak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysinkiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysinowicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiński - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard lub od nazwy miejscowej Rysiny (konińskie, gmina Kłodawa, Kramsk).

    Rysio - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiok - (Śl) od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiowic - 1441 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiowski - od nazwy miejscowej Ryszewo (bydgoskie, gmina Rogowo).

    Rysiuk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysiukiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryska - 1438 od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskal - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskala - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskalczyk - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskalok - (Śl) od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskalski - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskała - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryske - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryski - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskie - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskiewicz - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Rysko - 1411– od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskowic - 1425 od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryskowski - od ryskać ‘orać niedbale’.

    Ryslewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryslewski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysman - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rysmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rysmanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rysmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rysmik - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rysmonowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Rysnak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysniak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysnica - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysnik - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysoniowic - 1391 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysoń - 1388 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysowski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryss - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryssmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rissmann, ta od riss ‘bagno’.

    Ryst - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rystall - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rystał - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rystan - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rystań - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rystek - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rystel - 1790 od niemieckiej nazwy osobowej Ristel.

    Ryster - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rystok - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rysula - 1659 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard; od rysula ‘pstrokata krowa’.

    Rysulak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysy - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Rysz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszanek - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszard - od imienia Ryszard, znanego w średniowieczu w Polsce w formach Rychard, Rykard. Imię pochodzenia germańskiego od richi ‘potężny, mocny’ + hardt ‘silny, odważny’.

    Ryszarski - od imienia Ryszard, znanego w średniowieczu w Polsce w formach Rychard, Rykard. Imię pochodzenia germańskiego od richi ‘potężny, mocny’ + hardt ‘silny, odważny’.

    Ryszawa - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszawiec - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszawski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszawy - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczan - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczek - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczewski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczuk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczyk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczykowski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczyński - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszczyszyn - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszek - 1417 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszel - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryszel - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryszelewski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszewa - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszewski - 1497 od nazwy miejscowej Ryszewo (bydgoskie, gmina Rogowo).

    Ryszk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszka - 1438 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszkaniec - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszke - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszkiel - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszkiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszko - 1411 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszkowicz - 1425 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszkowski - 1421 od nazwy miejscowej Ryszki (radomskie, gmina Jasieniec).

    Ryszków - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszkus - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryszlewski - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszniak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszniuk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszoniowic - 1391 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszoń - 1388 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszowski - 1497 od nazwy miejscowej Ryszewo (bydgoskie, gmina Rogowo).

    Ryszpan - od gwarowego ryszpan ‘woźnica’.

    Ryszpand - od gwarowego ryszpan ‘woźnica’.

    Ryszt - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rysztak - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rysztel - 1787 od niemieckiej nazwy osobowej Ristel.

    Rysztof - może od niemieckiej nazwy osobowej Rüsthof, ta od Rüst ‘wąż’ + hof ‘dwór’.

    Rysztofi - może od niemieckiej nazwy osobowej Rüsthof, ta od Rüst ‘wąż’ + hof ‘dwór’.

    Rysztogi - może od niemieckiej nazwy osobowej Rüsthof, ta od Rüst ‘wąż’ + hof ‘dwór’.

    Rysztok - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rysztowski - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rysztuń - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rysztyj - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rysztyn - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ryszuta - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszutek - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszwa - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszyk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryszyński - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryś - 1377 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryś - Doruchowski złożenia brak; Ryś 1377 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard; Doruchowski 1561 62 od nazwy miejscowej Doruchów (kaliskie, gmina Doruchów).

    Ryś - Klara złożenia brak; Ryś 1377 od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard; Klara, m. 1400 od imienia żeńskiego Klara. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, od clarus ‘sławny’, też ‘jasny, świetlisty’.

    Ryściak - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ryścik - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ryściński - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ryściok - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ryśka - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryśke - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryśkiewicz - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryśko - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryśkowski - od nazwy miejscowej Ryszki (radomskie, gmina Jasieniec).

    Ryślak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryśniak - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryśnik - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryśniuk - od podstaw rys , rysz , ryś, por. staropolskie rys ‘rysa’, ryś ‘gatunek dzikiego zwierzęcia’, imię Ryszard.

    Ryśpan - od gwarowego ryszpan ‘woźnica’.

    Ryśtag - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ryśtak - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Ryt - 1786 od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć; od ryt ‘obrzynek’.

    Ryta - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytak - 1691 w grupie nazwisk pochodzących od imion złożonych typu Racibor, Racisław lub od niemieckiej nazwy osobowej Retz.

    Rytal - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytał - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytarowski - 1444 od nazwy miejscowej Rajtarowice, później Rytarowce (KrW).

    Rytarski - od nazwy miejscowej Rytro, dawniej Ryter (nowosądeckie, gmina Piwniczna).

    Rytczak - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytecki - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytek - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytel - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytel - Andrianik złożenia brak; Rytel od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’; Andrianik od imienia Adrian, dawniej Adryjan. Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, jest pochodzenia łacińskiego, Hadrianus, Adrianus, a to od nazwy miejscowości Hadria.

    Rytel - Floryszczyk złożenia brak; Rytel od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’; Floryszczyk od imienia Florian. Imię znane w Polsce od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, Florianus od Florus, od łacińskiego florus ‘kwitnący’.

    Rytel - Kuc złożenia brak; Rytel od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’; Kuc 1753 od kuc ‘mały koń’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Kutz.

    Rytel - Siłka złożenia brak; Rytel od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’; Siłka 1600 od siła ‘moc’.

    Rytel - Skorek złożenia brak; Rytel od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’; Skorek 1429 od staropolskiego skorek ‘jaszczurka’.

    Rytel - Tyburczy złożenia brak; Rytel od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’; Tyburczy od imienia Tyburcy, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia łacińskiego Tiburtius, od nazwy miasta Tibur, dziś Tivoli we Włoszech.

    Rytelewski - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytelski - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytelski - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Ryteń - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ryter - 1339 od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Ryterowski - 1437 od nazwy miejscowej Rajtarowice, później Rytarowce (KrW).

    Ryters - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Ryterski - 1434 od nazwy miejscowej Rytro, dawniej Ryter (nowosądeckie, gmina Piwniczna).

    Ryteruk - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rytka - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytkiewicz - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytko - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytkowski - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytlak - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytlawski - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytler - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytlicki - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytliczek - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytlik - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytliński - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytman - od staropolskiego retman, rotman, rytman ‘starszy flisak; przewodnik’.

    Rytnar - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttner, wysokoneimeickiego Reutner, od nazwy miejscowej Reutin, z riute ‘miejsce wykarczowane’.

    Rytner - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttner, wysokoneimeickiego Reutner, od nazwy miejscowej Reutin, z riute ‘miejsce wykarczowane’.

    Ryto - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytom - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytomel - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytosz - 1494 od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytowicz - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytowiec - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytowski - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytów - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytt - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Ryttel - od niemieckiej nazwy osobowej Rüttel, ta od nazwy ter. Rüttel, z średniowysokoniemieckiego riutili ‘małe karczowisko’.

    Rytter - od rycerz ‘członek uprzywilejowanej warstwy wojowników’, z niemieckiego Ritter; od niemieckiej nazwy osobowej Ryter; od rycerzyk.

    Rytuch - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytusznik - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytwiański - 1453 od nazwy miejscowej Rytwiany (tarnobrzeskie, gmina Rytwiany).

    Rytwieński - 1437 od nazwy miejscowej Rytwiany (tarnobrzeskie, gmina Rytwiany).

    Rytwieński - 1437 od nazwy miejscowej Rytwiany (tarnobrzeskie, gmina Rytwiany).

    Rytwiński - 1453 od nazwy miejscowej Rytwiany (tarnobrzeskie, gmina Rytwiany).

    Rytych - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytyna - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytyniak - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytynowski - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytyński - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytysa - od imienia żeńskiego Ryta, skróconej formy od Margaritta; w formach pochodnych też od ryć.

    Rytz - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rytzek - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rytzka - od niemieckiej nazwy osobowej Ritz, ta os starowysokoniemieckiego Richizo, od imion złożonych na Rich , też od ukraińskiego Hryć, ta od Hryhor (= Grzegorz).

    Rytzmann - od niemieckiej nazwy osobowej Ritzmann, ta od Ritz + mann lub od rycman ‘ruchoma ławka z kłonicami przymocowana sworzniem do osi przedniej wozu’.

    Rywa - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywacki - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywadzki - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywaj - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywak - 1686 od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywalski - od nazwy miejscowej Ryngwałd, dziś Rynwałd (gdańskie, gmina Starogard Gdański; toruńskie, gmina Radzyń Chełmiński).

    Rywalski - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywała - 1447 od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywałt - 1258 od niemieckiej nazwy osobowej Riewald, ta od imienia złożonego Rich walt.

    Rywaniak - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywański - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywczak - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywczyn - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywczyński - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywe - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywelski - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywiak - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywiec - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywik - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywin - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywk - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywka - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywko - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywkowicz - 1409 od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Rywocki - 1610 od nazwy miejscowej Rywociny (ciechanowskie, gmina Działdowo).

    Rywolt - od niemieckiej nazwy osobowej Riewald, ta od imienia złożonego Rich walt.

    Rywudzki - od rywać ‘rwać, szarpać’, por. też urywać, zrywać.

    Ryx - od niemieckiej nazwy osobowej Rix, ta od starowysokoniemieckiego Ricso, od imion złożonych na Rich , Ric .

    Ryz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryza - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzak - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzakiewicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzakow - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzakowski - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzalik - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzalski - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzankiewicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzanko - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzas - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzek - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzel - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzenko - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzewicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzewski - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryziewicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzik - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzikiewicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryziński - od nazwy miejscowej Ryżyn (poznańskie, gmina Chrzypsko Wielkie).

    Ryzio - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryziuk - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzka - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzkiewicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzko - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzkowski - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzlak - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat ; od niemieckiej nazwy osobowej Rissel.

    Ryzler - od niemieckiej nazwy osobowej Rösler, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’, od niemieckiego Rösler ‘chłopak do koni’.

    Ryzlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryzłowski - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryznar - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryznarski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryznarz - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryznaś - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ryznel - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ryzner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryznerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryznor - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryznyk - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ryzoń - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzow - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzowicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzukiewicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzy - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzyk - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzykowski - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzyków - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzyn - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryzynkiewicz - od ryzać ‘rżnąć, ciąć’ lub od ryży.

    Ryźlak - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryźlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryźnar - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryźniak - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ryźnik - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ryżak - od ryży ‘rudy’.

    Ryżakow - od ryży ‘rudy’.

    Ryżakowski - od ryży ‘rudy’.

    Ryżanek - od ryży ‘rudy’.

    Ryżanowski - od ryży ‘rudy’.

    Ryżański - od ryży ‘rudy’.

    Ryżas - od ryży ‘rudy’.

    Ryżczak - od ryży ‘rudy’.

    Ryżejno - od ryży ‘rudy’.

    Ryżek - od ryży ‘rudy’.

    Ryżewicz - od ryży ‘rudy’.

    Ryżewski - od nazwy miejscowej Ryżewo (bydgoskie, gmina Warlubie; pilskie, gmina Czarnków).

    Ryżka - od ryży ‘rudy’.

    Ryżkiewicz - od ryży ‘rudy’.

    Ryżkin - od ryży ‘rudy’.

    Ryżko - od ryży ‘rudy’.

    Ryżkowski - od ryży ‘rudy’.

    Ryżlak - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryżlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ressel, ta od imion złożonych na Rat .

    Ryżnar - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryżner - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryżnerski - od niemieckiej nazwy osobowej Rößner, ta od średniowysokoniemieckiego ros, ors ‘rumak’; możliwe też od nazw miejscowych Rossen, Rössen.

    Ryżniak - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ryżnik - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ryżnyk - z fonetyką ukraińską od różny ‘inny, odmienny’, też od staropolskiego rożny ‘przymiotnik od róg’.

    Ryżow - od ryży ‘rudy’.

    Ryżowicz - od ryży ‘rudy’.

    Ryżowski - od nazwy miejscowej Ryżewo (bydgoskie, gmina Warlubie; pilskie, gmina Czarnków).

    Ryżów - od ryży ‘rudy’.

    Ryżuk - od ryży ‘rudy’.

    Ryżukiewicz - od ryży ‘rudy’.

    Ryżukow - od ryży ‘rudy’.

    Ryży - od ryży ‘rudy’.

    Ryżycki - od ryży ‘rudy’.

    Ryżyj - od ryży ‘rudy’.

    Ryżyk - 1473 od ryży ‘rudy’.

    Ryżykow - od ryży ‘rudy’.

    Ryżykowski - od ryży ‘rudy’.

    Ryżyków - od ryży ‘rudy’.

    Ryżyna - od ryży ‘rudy’.

    Ryżynowski - od ryży ‘rudy’.

    Ryżyński - od nazwy miejscowej Ryżyn (poznańskie, gmina Chrzypsko Wielkie).

    Ryżys - od ryży ‘rudy’.

    Rzab - od rząb ‘gatunek rośliny’.

    Rzabka - od żaba ‘pospolity płaz’.

    Rzaca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzackiewicz - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzaczek - od żak ‘uczeń, student’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Rzaczkiewicz - od żak ‘uczeń, student’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Rzaczkowski - od żak ‘uczeń, student’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Rzaczykiewicz - od żak ‘uczeń, student’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Rzad - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzadeczka - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzadek - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzadka - od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadki - 1492 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadki Groch - 1446 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkiewa - od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzadkiewicz - 1743 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkiewski - od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadko - 1625 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkosz - 1620 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkosz - Cupak złożenia brak; Rzadkosz 1620 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’; Cupak 1698 od gwarowego cupak ‘gatunek grochu’.

    Rzadkoszowicz - 1661 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkoś - 1620 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkowalski - od nazwy miejscowej Rzadka Wola (włocławskie, gmina Brześć Kujawski).

    Rzadkowicz - 1686 od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkowolski - od nazwy miejscowej Rzadka Wola (włocławskie, gmina Brześć Kujawski).

    Rzadkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzadkowski - od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkulak - od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzadowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzadzikowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzak - od żak ‘uczeń, student’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Rzana - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzanca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzanek - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzaniak - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzaniecki - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzankowski - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzanna - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzanny - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzantkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzany - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzańca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzański - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzap - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzasa - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzaski - od nazwy miejscowej Rząska (krakowskie, gmina Zabierzów).

    Rzasowski - od nazwy miejscowej Rząsawa (piotrkowskie, gmina Bełchatów).

    Rzaszutek - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzatkiewicz - od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzatkowski - od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzazek - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzazewski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzaziński - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzazonka - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzazuch - 1570 od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzaźniczak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzażewski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzażonka - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rząb - od rząb ‘gatunek rośliny’.

    Rząc - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rząca - 1398 od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzącki - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzącz - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzączkiewicz - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzączyc - 1497 od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzączyński - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rząd - 1394 od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządca - 1400 od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rządca - Wykrętowicz złożenia brak; Rządca 1400 od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’; Wykrętowicz od wykręt ‘wybieg, manewr’, wykręcać (się) ‘zmieniać kierunek biegu; unikać czegoś’.

    Rządczyk - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rządecki - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rządeczka - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rządeczko - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rządek - 1399 od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław lub od rządek.

    Rządka - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządkiewicz - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządkowalski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządnik - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządza - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządzicki - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządzik - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządziński - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rządzki - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rząjca - 1540 od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rząnca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rząńca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rząp - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rząpała - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rząs - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząsa - 1395 od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząsak - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząsawski - od nazwy miejscowej Rząsawa (piotrkowskie, gmina Bełchatów).

    Rząsczak - 1681 od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząsiecki - 1408 od nazwy miejscowej Rząska (krakowskie, gmina Zabierzów).

    Rząsik - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząsiński - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząski - od nazwy miejscowej Rząska (krakowskie, gmina Zabierzów).

    Rząski - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząskowski - od nazwy miejscowej Rząska (krakowskie, gmina Zabierzów).

    Rząsnicki - od nazwy miejscowej Rząśnik (ostrołęckie, gmina Rząśnik; Stary Lubotyń, Wąsewo).

    Rząsowski - od nazwy miejscowej Rząsawa (piotrkowskie, gmina Bełchatów).

    Rząszek - 1702 od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząśniak - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rząśnicki - od nazwy miejscowej Rząśnik (ostrołęckie, gmina Rząśnik; Stary Lubotyń, Wąsewo).

    Rząśnik - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzątkiewicz - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzątkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzątowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rząza - od rzęzić, rzężeć ‘oddychać ciężko z wysiłkiem, wydając chrapliwy głos’.

    Rzązewski - od nazwy miejscowej Rzążew (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Rzążewski - od nazwy miejscowej Rzążew (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Rzebka - od rzepa.

    Rzebro1404 - od żebro, z gwarowego ziobro, ze staropolskiego rzebro ‘łukowata kość klatki piersiowej’.

    Rzebrowski - 1485 od nazwy miejscowej Żebry, dawniej Rzebry (częste, Maz).

    Rzebrzan - 1469 od żebro, z gwarowego ziobro, ze staropolskiego rzebro ‘łukowata kość klatki piersiowej’.

    Rzecha - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechaczek - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechaczyk - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechak - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechanek - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechnik - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechoczek - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechołka - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechonek - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechoń - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechorzek - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechorzek w grupie nazwisk pochodzących od imienia Grzegorz, notowanego w Polsce od średniowiecza - ( XII w.), pochodzenia greckiego od gregorios ‘gorliwy, czuwający’.

    Rzechota - 1265 od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzechota - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechowicz - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechowski - 1587 od nazwy miejscowej Rzechowo (ostrołęckie, gmina Sypniewo), Rzechów (radomskie, gmina Rzeczniów).

    Rzechółka - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechółko - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechówka - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechta - 1416 od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechtalski - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechula - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechulka - 1777 od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechuła - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechułka - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzechułko - od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzecki - 1380 od nazw miejscowych typu Rzeka, Rzeczka, Rzeczyca.

    Rzecyca - od nazw miejscowych Rzeczyca (kilka wsi).

    Rzecycki - od nazw miejscowych Rzeczyca (kilka wsi).

    Rzeczak - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczek - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczka - 1402 od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczko - 1395 od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczkowicz - 1471 od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczkowski - od nazw miejscowych Rzeczka, Rzeczki (kilka wsi).

    Rzeczniak - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczniczak - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczniczek - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzecznik - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzecznikiewicz - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczow - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczółka - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczuch - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczyc - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczyca - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczycki - 1398 od nazw miejscowych Rzeczyca (kilka wsi).

    Rzeczykiewicz - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeczyński - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzed - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzeda - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzedca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzedkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzedowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzedzian - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć, pożądać’.

    Rzedzianowski - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć, pożądać’.

    Rzedzicki - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzedziecki - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzedzik - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzedziłko - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzega - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzegaliński - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzegociński - od nazwy miejscowej Rzegocin (włocławskie, gmina Lubień Kujawski; kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Rzegocki - od nazwy miejscowej Rzegocin (włocławskie, gmina Lubień Kujawski; kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Rzegoczan - od nazwy miejscowej Rzegocin (włocławskie, gmina Lubień Kujawski; kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Rzegoła - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’; od rzegolić ‘pleść głupstwa’.

    Rzegonek - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzegost - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzegota - 1419 20 od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzegotka - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’; od rzegotka ‘grzechotka’.

    Rzegucki - od nazwy miejscowej Rzegocin (włocławskie, gmina Lubień Kujawski; kieleckie, gmina Nowy Korczyn).

    Rzeguła - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzeha - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzehak - od podstawy rzeg , por. gwarowe rzega ‘pręga na sierści kota’, rzegać ‘wymiotować, rzygać’, rzegotać ‘dużo mówić, paplać’.

    Rzek - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzeka - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzekajło - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzekanowski - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzekec - od litewskiej nazwy osobowej Reketys.

    Rzekeć - od litewskiej nazwy osobowej Reketys.

    Rzekęc - od litewskiej nazwy osobowej Reketys.

    Rzekęć - od litewskiej nazwy osobowej Reketys.

    Rzekicki - od nazwy miejscowej Rzekta (sieradzkie, gmina Zadzim).

    Rzekiecki - 1393 od nazwy miejscowej Rzekta (sieradzkie, gmina Zadzim).

    Rzekieć - od litewskiej nazwy osobowej Reketys.

    Rzekięć - od litewskiej nazwy osobowej Reketys.

    Rzekonowski - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzekos - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzekowicz - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzekta - 1413 od gwarowego rzechać ‘rzechotać’.

    Rzelak - od imion złożonych typu Żelisław, Żelimir.

    Rzelecki - od imion złożonych typu Żelisław, Żelimir.

    Rzelek - od imion złożonych typu Żelisław, Żelimir.

    Rzelewski - od imion złożonych typu Żelisław, Żelimir.

    Rzeliński - od imion złożonych typu Żelisław, Żelimir.

    Rzelkowski - od imion złożonych typu Żelisław, Żelimir.

    Rzelski - od imion złożonych typu Żelisław, Żelimir.

    Rzemak - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzeman - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemek - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemianiak - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemiańczyk - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieciuk - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemiecki - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemiejewski - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemien - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieniak - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieniarz - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemienic - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemienicki - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieniec - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieniecki - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieniewski - 1399 od nazw miejscowych Rzemieniewice (bydgoskie, gmina Kcynia), Rzemieniów (KrW).

    Rzemieniowski - 1440 od nazw miejscowych Rzemieniewice (bydgoskie, gmina Kcynia), Rzemieniów (KrW).

    Rzemień - 1426 od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieńczyk - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieńkowski - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieński - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemieślnik - 1601 od rzemieślnik.

    Rzemieślnik - 1601 od rzemieślnik.

    Rzemik - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzeminiec - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzeminiewski - od nazw miejscowych Rzemieniewice (bydgoskie, gmina Kcynia), Rzemieniów (KrW).

    Rzemiński - od nazwy miejscowej Rzemień (rzeszowskie, gmina Przecław).

    Rzemiszewski - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemiszke - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemkowski - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemła - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Rzemło - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Rzempała - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempel - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempiel - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempikowski - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempłoch - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempoluch - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempołek - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempołów - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempołuch - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempouch - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempowski - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzempuszewski - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzemuszkiewicz - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemyk - 1398 od rzemień ‘pas z grubej skóry’; od rzemyk ‘cienki, wąski rzemień’.

    Rzemykowski - od rzemień ‘pas z grubej skóry’.

    Rzemyszkiewicz - od rzemień ‘pas z grubej skóry’; od rzemyszek ‘wąski rzemień’.

    Rzemyśkiewicz - od rzemień ‘pas z grubej skóry’; od rzemyszek ‘wąski rzemień’.

    Rzenc - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzenca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzendkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzendowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzeniczok - (Śl) od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzeniewicz - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzenik - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzeniszek - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzenkowski - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzenna - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzenno - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzenny - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rzentara - od zięć ‘mąż córki’.

    Rzentarski - od zięć ‘mąż córki’.

    Rzentarzewski - od zięć ‘mąż córki’.

    Rzentkiewicz - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzentkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzeńca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzep - od rzepa.

    Rzepa - 1427 od rzepa.

    Rzepacki - od nazwy miejscowej Rzepedź, także Rzepeck (krośnieńskie, gmina Komańcza).

    Rzepak - 1686 od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepakowski - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepała - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepanowski - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepczak - 1632 od rzepa.

    Rzepczuk - od rzepa.

    Rzepczyk - 1595 od rzepa.

    Rzepczyński - 1391 od nazwy miejscowej Rzepczyce (wieś zagrodowa, Wlkp).

    Rzepecha - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepecki - 1499 od nazwy miejscowej Rzepedź, także Rzepeck (krośnieńskie, gmina Komańcza).

    Rzepeczka - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepedzki - od nazwy miejscowej Rzepedź, także Rzepeck (krośnieńskie, gmina Komańcza).

    Rzepela - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepelka - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepelnicki - 1498 od nazwy miejscowej Rzeplin (przemyskie, gmina Pruchnik; zamojskie, gmina Ulhówek).

    Rzepeluk - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepeniewski - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepiak - 1681 od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepic - 1483 od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepicha - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepicki - od nazwy miejscowej Rzepedź, także Rzepeck (krośnieńskie, gmina Komańcza).

    Rzepiech - 1448 od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepiecki - od nazwy miejscowej Rzepedź, także Rzepeck (krośnieńskie, gmina Komańcza).

    Rzepiejewski - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepiel - 1565 od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepiela - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepielski - 1602 od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepiennik - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepień - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepieński - 1471 od nazwy miejscowej Rzepin (kieleckie, gmina Pawłów; miasto, gorzowskie).

    Rzepiewski - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepijewski - od rzepa, lub od rzepak.

    Rzepik - 1393 od rzepa, lub od rzepik ‘roślina pastewna’.

    Rzepikowski - od rzepa, lub od rzepik ‘roślina pastewna’.

    Rzepil - od rzepa.

    Rzepinkowski - od rzepa.

    Rzepinowski - od nazwy miejscowej Rzepin (kieleckie, gmina Pawłów; miasto, gorzowskie).

    Rzepinowski - od rzepa.

    Rzepiński - od nazwy miejscowej Rzepin (kieleckie, gmina Pawłów; miasto, gorzowskie).

    Rzepisko - od rzepa, od rzepisko ‘miejsce, gdzie rosła rzepa’.

    Rzepiszczak - od rzepa.

    Rzepka - 1385 od rzepa; od rzepka ‘kość w stawie kolanowym’.

    Rzepke - od rzepa; od rzepka ‘kość w stawie kolanowym’.

    Rzepkiewicz - od rzepa; od rzepka ‘kość w stawie kolanowym’.

    Rzepko - od rzepa; od rzepka ‘kość w stawie kolanowym’.

    Rzepkow - od rzepa; od rzepka ‘kość w stawie kolanowym’.

    Rzepkowicz - 1400 od rzepa; od rzepka ‘kość w stawie kolanowym’.

    Rzepkowski - od nazwy miejscowej rzepki (kilka miejscowości).

    Rzepliński - 1492 od nazwy miejscowej Rzeplin (przemyskie, gmina Pruchnik; zamojskie, gmina Ulhówek).

    Rzepna - od rzepa.

    Rzepniak - od rzepa.

    Rzepnicki - 1615 od nazwy miejscowej Rzepnik (krośnieńskie, gmina Wojaszówka).

    Rzepniewski - od nazwy miejscowej Rzepniewo (białostockie, gmina Bielsk Podlaski), Rzepniów (KrW).

    Rzepnik - od rzepa.

    Rzepnikowski - od rzepa.

    Rzepniowski - 1500 od nazwy miejscowej Rzepniewo (białostockie, gmina Bielsk Podlaski), Rzepniów (KrW).

    Rzepołuch - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzepowicz - od rzepa.

    Rzepowski - od rzepa.

    Rzeppa - od rzepa.

    Rzeppka - od rzepa.

    Rzepski - od rzepa.

    Rzepus - od rzepa.

    Rzerkowski - od żer, ze staropolskiego żyr ‘pokarm zwierzęcy’, od imion złożonych typu Żyrosław, Żyromir.

    Rzerzacz - od żer, ze staropolskiego żyr ‘pokarm zwierzęcy’, od imion złożonych typu Żyrosław, Żyromir.

    Rzerzucha - 1491 od rzeżucha, rzeżucha, ze staropolskiego żerzucha ‘roślina jadalna’.

    Rzerzuchowski - od rzeżucha, rzeżucha, ze staropolskiego żerzucha ‘roślina jadalna’.

    Rzerzuski - 1424 od nazwy miejscowej Rzeżuśnia (krakowskie, gmina Gołcza).

    Rzerzuszka - 1569 od rzeżucha, rzeżucha, ze staropolskiego żerzucha ‘roślina jadalna’.

    Rzerzut - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzerzutek - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzerzutka - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzerzutko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzerzycha - od rzeżucha, rzeżucha, ze staropolskiego żerzucha ‘roślina jadalna’.

    Rzerzycki - od żer, ze staropolskiego żyr ‘pokarm zwierzęcy’, od imion złożonych typu Żyrosław, Żyromir.

    Rzerzyczka - od żer, ze staropolskiego żyr ‘pokarm zwierzęcy’, od imion złożonych typu Żyrosław, Żyromir.

    Rzerzyński - od żer, ze staropolskiego żyr ‘pokarm zwierzęcy’, od imion złożonych typu Żyrosław, Żyromir.

    Rzesa - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesek - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesiak - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesicki - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesiewicz - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesiewski - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesiński - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesiowski - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesista - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzeski - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzeskiewicz - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesko - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesny - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesoś - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzesza - 1709 od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszatarski - od nazwy miejscowej Rzeszotary (krakowskie, gmina Świątniki Górne; płockie, gmina Rościszewo), Rzeszotarzewo, dziś Rostarzewo (poznańskie, gmina Rakoniewice).

    Rzeszczak - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszczuk - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszczyk - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszczyński - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszej - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszelewski - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszet - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszetarski - od nazwy miejscowej Rzeszotary (krakowskie, gmina Świątniki Górne; płockie, gmina Rościszewo), Rzeszotarzewo, dziś Rostarzewo (poznańskie, gmina Rakoniewice).

    Rzeszetniak - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszetnik - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszewski - od nazwy miasta Rzeszów, wsi Rzeszów, dziś Rzeszówek (kieleckie, gmina Nagłowice).

    Rzeszka - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszkiewicz - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszko - 1471 od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszkowiak - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszkowicz - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszkowski - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszniak - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszol - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszoliński - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszołka - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszoś - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszot - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszota - 1501 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszotalski - od nazwy miejscowej Rzeszotary (krakowskie, gmina Świątniki Górne; płockie, gmina Rościszewo), Rzeszotarzewo, dziś Rostarzewo (poznańskie, gmina Rakoniewice).

    Rzeszotarski - 1497 od nazwy miejscowej Rzeszotary (krakowskie, gmina Świątniki Górne; płockie, gmina Rościszewo), Rzeszotarzewo, dziś Rostarzewo (poznańskie, gmina Rakoniewice).

    Rzeszotarz - 1492 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’; od rzeszotarz ‘wyrabiający rzeszota’.

    Rzeszotczak - 1683 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszotek - 1558 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszotka - 1388 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszotko - 1375 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’ lub od rzeszotko.

    Rzeszotkowski - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszotnik - 1571 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszotniuk - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszoto - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszotorski - od nazwy miejscowej Rzeszotary (krakowskie, gmina Świątniki Górne; płockie, gmina Rościszewo), Rzeszotarzewo, dziś Rostarzewo (poznańskie, gmina Rakoniewice).

    Rzeszotowski - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszow - 1406 od nazwy miasta Rzeszów, wsi Rzeszów, dziś Rzeszówek (kieleckie, gmina Nagłowice).

    Rzeszowiak - od nazwy miasta Rzeszów, wsi Rzeszów, dziś Rzeszówek (kieleckie, gmina Nagłowice).

    Rzeszowicz - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszowski - 1394 od nazwy miasta Rzeszów, wsi Rzeszów, dziś Rzeszówek (kieleckie, gmina Nagłowice).

    Rzeszód - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszódko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszót - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszótek - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszótko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszuciński - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszudka - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszudko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszuł - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszułek - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszułko - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszut - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszuta - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszutczak - 1684 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszutek - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszutka - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszutko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszutkowski - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszuto - 1503 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszutowski - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszuty - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszyński - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszyt - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszytek - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszytko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeszyto - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rześka - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rześkiewicz - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rześko - od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rześna - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rześnicki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rześniewicz - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rześniewiecki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rześnik - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rześniowicka - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rześniowiec - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rześniowiecki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rześny - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzetalski - od rzetelny ‘uczciwy; prawdziwy, szczery’, to od podstawy źrzeć ‘wiedzieć’.

    Rzetała - od rzetelny ‘uczciwy; prawdziwy, szczery’, to od podstawy źrzeć ‘wiedzieć’.

    Rzetelin - od rzetelny ‘uczciwy; prawdziwy, szczery’, to od podstawy źrzeć ‘wiedzieć’.

    Rzetelna - od rzetelny ‘uczciwy; prawdziwy, szczery’, to od podstawy źrzeć ‘wiedzieć’.

    Rzetelny - od rzetelny ‘uczciwy; prawdziwy, szczery’, to od podstawy źrzeć ‘wiedzieć’.

    Rzetelski - od rzetelny ‘uczciwy; prawdziwy, szczery’, to od podstawy źrzeć ‘wiedzieć’.

    Rzewa - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewicki - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewicok - (Śl) od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewiczok - (Śl) od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewiński - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewnicki - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewnik - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewnis - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewnisz - 1204 od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewniś - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewódzki - od nazwy miejscowej Rzewuszki (białostockie, gmina Sarnaki).

    Rzewóski - od nazwy miejscowej Rzewuszki (białostockie, gmina Sarnaki).

    Rzewóski - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewski - 1569 od nazwy miejscowej Rzewuszki (białostockie, gmina Sarnaki).

    Rzewucki - od nazwy miejscowej Rzewuszki (białostockie, gmina Sarnaki).

    Rzewudzki - od nazwy miejscowej Rzewuszki (białostockie, gmina Sarnaki).

    Rzewuski - 1569 od nazwy miejscowej Rzewuszki (białostockie, gmina Sarnaki).

    Rzewuski - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzezacz - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezak - 1453 od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezakowski - 1642 od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezała - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezawa - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezawski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezicki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezigęba - 1664 od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezik - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezinowski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeziński - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezniacka - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezniak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeznicki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezniczak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezniczek - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezniczok - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezniczuk - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeznik - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeznikiewicz - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeznikowski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeznitzek - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezonek - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezuski - od nazwy miejscowej Rzeżuśnia (krakowskie, gmina Gołcza).

    Rzeźbiak - od rzeźba ‘rzeź zwierząt; dzieło sztuki rzeźbiarskiej’.

    Rzeźbik - od rzeźba ‘rzeź zwierząt; dzieło sztuki rzeźbiarskiej’.

    Rzeździak - od rzeźwy ‘orzeźwiający; szybki, pełen werwy’.

    Rzeździcki - od rzeźwy ‘orzeźwiający; szybki, pełen werwy’.

    Rzeźna - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’; od przymiotnika rzeźny ‘przeznaczony na ubój’.

    Rzeźniacki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’; od przymiotnika rzeźny ‘przeznaczony na ubój’.

    Rzeźniaczak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniakowski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźnicki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniczak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniczek - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniczka - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniczok - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniczuk - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniecki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeźniewski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’; od przymiotnika rzeźny ‘przeznaczony na ubój’.

    Rzeźnik - 1310 od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’; od przymiotnika rzeźny ‘przeznaczony na ubój’; od rzeźnik.

    Rzeźnikiewicz - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’; od przymiotnika rzeźny ‘przeznaczony na ubój’; od rzeźnik.

    Rzeźnikowicz - 1390 od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’; od przymiotnika rzeźny ‘przeznaczony na ubój’; od rzeźnik.

    Rzeźnikowski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’; od przymiotnika rzeźny ‘przeznaczony na ubój’; od rzeźnik.

    Rzeźny - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’; od przymiotnika rzeźny ‘przeznaczony na ubój’.

    Rzeźwiak - od rzeźwy ‘orzeźwiający; szybki, pełen werwy’.

    Rzeźwicki - od rzeźwy ‘orzeźwiający; szybki, pełen werwy’.

    Rzeźwiecki - od rzeźwy ‘orzeźwiający; szybki, pełen werwy’.

    Rzeżacz - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżać - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżbik - od rzeźba ‘rzeź zwierząt; dzieło sztuki rzeźbiarskiej’.

    Rzeżniacki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżniak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżnicki - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżnicz - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżniczak - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżniczek - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżniczuk - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżnik - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżnikiewicz - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżnikowski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzeżotalski - od nazwy miejscowej Rzeszotary (krakowskie, gmina Świątniki Górne; płockie, gmina Rościszewo), Rzeszotarzewo, dziś Rostarzewo (poznańskie, gmina Rakoniewice).

    Rzeżótko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeżucha - 1553 od rzeżucha, rzeżucha, ze staropolskiego żerzucha ‘roślina jadalna’.

    Rzeżuchowski - od rzeżucha, rzeżucha, ze staropolskiego żerzucha ‘roślina jadalna’.

    Rzeżutka - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeżutko - od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzeżwicki - od rzeźwy ‘orzeźwiający; szybki, pełen werwy’.

    Rzęb - od rząb ‘gatunek rośliny’.

    Rzębota - 1590 od rząb ‘gatunek rośliny’.

    Rzęca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzęchowski - od nazwy miejscowej Rzechowo (ostrołęckie, gmina Sypniewo), Rzechów (radomskie, gmina Rzeczniów).

    Rzęcki - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzęczkowski - od nazwy miejscowej Rzęczkowo (toruńskie, gmina Zławieś Wielka).

    Rzęczykowski - od nazwy miejscowej Rzęczkowo (toruńskie, gmina Zławieś Wielka).

    Rzęd - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzęda - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędkiewicz - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędzia - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędziak - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędzian - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć, pożądać’.

    Rzędzianowski - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć, pożądać’.

    Rzędzicki - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędzik - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędzioch - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzędzion - od żądać ‘domagać się’, dawniej ‘pragnąć, pożądać’.

    Rzędzki - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzękeć - od litewskiej nazwy osobowej Reketys.

    Rzękieć - od litewskiej nazwy osobowej Reketys.

    Rzęńca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzęp - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępa - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępała - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępczyński - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępiel - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępiński - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępołuch - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępouch - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępowski - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzępuła - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzęsa - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsicki - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsiewicz - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsik - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsikowski - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsiowski - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsista, m. - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsistka - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsita - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęski - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęsy - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęśniak - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzęśnicki - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzętkiewicz - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzętkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzęzawa - od rzęzić, rzężeć ‘oddychać ciężko z wysiłkiem, wydając chrapliwy głos’.

    Rzęzel - 1535 od rzęzić, rzężeć ‘oddychać ciężko z wysiłkiem, wydając chrapliwy głos’.

    Rzężawa - od rzęzić, rzężeć ‘oddychać ciężko z wysiłkiem, wydając chrapliwy głos’.

    Rzidky - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rziga - od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rziha - od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzim - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzimski - od nazwy miejscowej Rzym (bydgoskie, gmina Rogowo), Rzymsko (konińskie, gmina Dobra).

    Rzitka - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzitki - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzitko - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzitky - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzochowski - od nazwy miejscowej Rzochów, dawniej Żochów (rzeszowskie, gmina Mielec).

    Rzodkewa - 1413 od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzodkiew - 1395 od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzodkiewa - od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzodkiewicz - od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzodkiewka - 1464 od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzodkiewski - od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzodkowski - od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzodkwa - 1423 od rzodkiew ‘roślina warzywna’.

    Rzok - od żak ‘uczeń, student’, dawniej też ‘duchowny mający niższe święcenia’.

    Rzomp - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzompiel - od rząp ‘czerpak, naczynie’, rząpić ‘ciąć, rżnąć; grać’, rzępolić ‘grać nieumiejętnie na instrumencie’.

    Rzonc - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzonca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzoncz - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzondkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzondtkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzoneczko - od żona, żonka.

    Rzonka - od żona, żonka.

    Rzonkiewicz - od żona, żonka.

    Rzonsa - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzonsik - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzonsowski - od rząsa ‘obfitość’, też rzęsa ‘gatunek rośliny wodnej’.

    Rzontkowski - od rząd ‘szereg, kolejnośc, porządek; naczelny organ państwa’; od imion złożonych typu Rzędzimir, Rzędzisław.

    Rzońca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzończ - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzotki - (Śl) od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzotkiewicz - od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzottky - od rzadki ‘mający płynną konststencję; nielicznie występujący’.

    Rzóńca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rzucek - od żuk ‘chrabąszcz; wół czarny’.

    Rzuchowski - 1496 od nazwy miejscowej Rzuchów (kilka wsi).

    Rzuciadło - od rzucić.

    Rzucidła - od rzucić.

    Rzucidło - od rzucić.

    Rzuciło - od rzucić.

    Rzucioło - od rzucić.

    Rzuczek - od żuk ‘chrabąszcz; wół czarny’.

    Rzuczkowski - od żuk ‘chrabąszcz; wół czarny’.

    Rzyca - od rzeka.

    Rzych - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzycha - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzychak - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzychal - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzychon - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzychoń - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzychowicz - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzychowski - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzychów - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzychulka - od różnych podstaw na Rzy lub od nazw osobowych Żych, Zych.

    Rzycki - od nazw miejscowych typu Rzeka, Rzeczka, Rzeczyca.

    Rzycny - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczek - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczka - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczko - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczkowski - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczniak - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczniok - (Śl) od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczny - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczycki - od nazw miejscowych Rzeczyca (kilka wsi).

    Rzyczyna - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyczyński - od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzydach - od Żyd.

    Rzydko - od Żyd.

    Rzydoch - od Żyd.

    Rzydosz - od Żyd.

    Rzyduch - od Żyd.

    Rzydziak - od Żyd.

    Rzydzik - od Żyd.

    Rzyga - 1412 od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzygaliński - od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzygała - 1397 od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzygałka - 1566 od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzygałowski - od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzygota - od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzyguła - od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzyha - od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzyhak - od rzygać, ze staropolskiego rygać ‘wymiotować’.

    Rzyka - 1396 97 od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzyla - od żyła ‘naczynie krwionośne doprowadzające krew do serca’.

    Rzyła - od żyła ‘naczynie krwionośne doprowadzające krew do serca’.

    Rzyłka - od żyła ‘naczynie krwionośne doprowadzające krew do serca’.

    Rzym - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymak - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymakowski - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymałowicz - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzyman - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rzymanczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rzymanek - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rzymann - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rzymańczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rzymański - od niemieckiej nazwy osobowej Reimann, ta od imienia złożonego Ragi man lub z Rhein mann ‘Nadreńczyk’.

    Rzymczyk - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymek - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymełka - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Rzymełko - od zemleć ‘rozdrobnić coś na drobne cząstki’; też od staropolskiego żemła, zemła ‘bulka pszenna, strucla’.

    Rzymian - od Rzymianin ‘pochodzący z Rzymu’ lub od nazwy osobowej Ryman (Rajman).

    Rzymiański - od Rzymianin ‘pochodzący z Rzymu’ lub od nazwy osobowej Ryman (Rajman).

    Rzymieniuk - od Rzymianin ‘pochodzący z Rzymu’ lub od nazwy osobowej Ryman (Rajman).

    Rzyminiak - od Rzymianin ‘pochodzący z Rzymu’ lub od nazwy osobowej Ryman (Rajman).

    Rzyminkowski - od Rzymianin ‘pochodzący z Rzymu’ lub od nazwy osobowej Ryman (Rajman).

    Rzymiński - od Rzymianin ‘pochodzący z Rzymu’ lub od nazwy osobowej Ryman (Rajman).

    Rzymiszkiewicz - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymka - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymkiewicz - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymkowski - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymowski - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymski - 1413 od nazwy miejscowej Rzym (bydgoskie, gmina Rogowo), Rzymsko (konińskie, gmina Dobra).

    Rzymula - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymuła - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzymyszkiewicz - od nazwy miasta Rzym lub od imienia Pielgrzym.

    Rzyp - od gwarowego przypić ‘ciężko kaszleć’.

    Rzyrzawa - 1497 od żer, ze staropolskiego żyr ‘pokarm zwierzęcy’, od imion złożonych typu Żyrosław, Żyromir.

    Rzyski - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyskiewicz - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzysko - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyskowski - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyszczak - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyszka - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyszkiewicz - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyszkowicz - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyszkowski - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyś - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyśka - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyśkiewicz - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzyśko - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rzytelewski - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzytka - 1414 od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzytki - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzytkiewicz - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzytko - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzytow - 1452 od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzyttki - od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzytulski - 1787 od staropolskiego rzyć, rzytka ‘tyłek’.

    Rzywa - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny; od rzywać ‘rzwieć’.

    Rzywała - 1714 od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny; od rzywać ‘rzwieć’.

    Rzywczak - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny; od rzywać ‘rzwieć’.

    Rzywucki - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny; od rzywać ‘rzwieć’.

    Rzywuski - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny; od rzywać ‘rzwieć’.

    Rzyzik - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzyziński - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzyżewski - od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rżana - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżanek - 1498 od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżaniak - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżanna - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżanny - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżany - 1444 od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżański - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżeniec - 1433 od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżenkowic - 1446 od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżenno - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżeński - od staropolskiego rżanny, rżany ‘żytni’.

    Rżołek - XVI w. od rżeć ‘wydawać charakterystyczny dla konia głos’.

    Rżonca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rżonek - od rżeć ‘wydawać charakterystyczny dla konia głos’.

    Rżonica - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rżońca - od rządca ‘zarządzający cudzym majątkiem’.

    Rżycha - od rżeć ‘wydawać charakterystyczny dla konia głos’.

    Rżycki - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rżyski - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rżysko - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.

    Rżyskowski - od rżysko ‘pole po skoszeniu zboża, ściernisko’.




    UZUPEŁNIENIE


    Rabczun - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Rabiecki - od nazwy miejscowej Rabce (KrW).

    Raboszuk - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Raciborowita - 1619 od nazwy miejscowej Raciborowice, Racibory (kilka wsi).

    Raczycki - od nazwy miejscowej Raczyce (kieleckie, gmina Gnojno).

    Radomiak - od nazwy miasta Radom; od imienia złożonego Radomir.

    Radzimiński - 1470 od nazwy miejscowej Radzimino (wieś zagrodowa, ciechanowskie).

    Radziniński - 1478 od nazwy miejscowej Radzimino (wieś zagrodowa, ciechanowskie).

    Rajtczak - od niemieckiej nazwy osobowej Reit, ta od średniowysokoniemieckiego reit ‘kędzierzawy’.

    Rakieć - od rakieta ‘raca’, też molże od litewskich nazw osobowych Reketys, Raketys, te od litewskiego reketis, reketys ‘ nieruchawy, ociężały’.

    Raluga - od gwarowego religa ‘stary koń; niezgrabny człowiek’.

    Ramienicz - 1469 od podstawy ram-, por. rama, ramię, od niemieckiej nazwy osobowej Ram.

    Ramkowic - 1435 od podstawy ram-, por. rama, ramię, od niemieckiej nazwy osobowej Ram.

    Ramolin - 1367 od podstawy ram-, por. rama, ramię, od niemieckiej nazwy osobowej Ram.

    Ramolla - od podstawy ram-, por. rama, ramię, od niemieckiej nazwy osobowej Ram.

    Rampalski - od niemieckich nazw osobowych Rampo, Ramp, te od imion złożonych typu Raginbald.

    Ramulka - 1628 od podstawy ram-, por. rama, ramię, od niemieckiej nazwy osobowej Ram.

    Randflejsz - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rańdzio - od niemieckich nazw osobowych Rand, Rant, te od starowysokoniemieckiego rant ‘brzeg tarczy’.

    Rapało - od niemieckiej nazwy osobowej Rindfleisch, ta od średniowysokoniemieckiego rintvleich, niemieckiego Rindfleisch ‘wołowina’.

    Rapało - w grupie nazwisk pochodzących od imienia Rafał, notowanego w Polsce od XIII wieku, przyswojonego z języka łacińskiego, pochodzenia hebrajskiego od repha’ el ‘Bóg uzdrawia’; w średniowieczu notowane jako Rachwael, Rachwał, Rachał, Rachoł, Rafał.

    Rasyński - od nazwy miejscowej Raszyn (warszawskie, gmina Raszyn).

    Raszyca - 1245 od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Raszycz - 1274 od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Ratajczyc - 1424 od rataj ‘folwarczny pracownik najemny, parobek’.

    Rathaj - od rataj ‘folwarczny pracownik najemny, parobek’.

    Ratuszniak - 1701 od ratusz, dawniej też ratuz ‘budynek będacy siedzibą władz miejskich’.

    Rauhut - od niemieckich nazw odobowych Rau, Rauch, Rauh, te od średniowysokoniemieckiego rüch, rüh, ru ‘chropowaty, szorstki; owłosiony’.

    Rawelczyk - od imienia Raul, ze starofrancuskiego Raoul, to z niemieckiego Rudolf. Imię to było przejmowane w staropolszczyźnie jako Rawuł, Rawol, Rawel, znane w Polsce od XIII wieku.

    Rawiecki - od nazwy miejscowej Rawka (kieleckie, gmina Słupia), Rawki (ostrołęckie, gmina Chorzele).

    Razor - 1369 od razić ‘uderzać’, raz, raza ‘cios’; od staropolskiego razor ‘postrzygacz’.

    Razorek - 1402 od razić ‘uderzać’, raz, raza ‘cios’; od staropolskiego razor ‘postrzygacz’.

    Rażon - 1202 od razić ‘uderzać’, raz, raza ‘cios’; od rażony ‘trafiony, uderzony’.

    Rażuk - od razić ‘uderzać’, raz, raza ‘cios’

    Rączkowiec - 1661 od rączy, ze staropolskiego też rącz ‘szybki, prędki’.

    Rąpic - 1401 od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rebinin - od rabin ‘duchowny żydowski’.

    Reby - w grupie nazwisk pochodzących dawnego rab ‘niewolnik’, rabi ‘honorowy tytuł nauczyciela żydowskiego’, od niemieckiego Rabe ‘kruk’, też od gwarowego raby ‘ospowaty’.

    Referda - może od niemieckiej nazwy osobowej Repfer, ze staro-szwabskiego repfen ‘szarpać, targać’.

    Reliszek - od niemieckiej nazwy osobowej Rall.

    Remnik - 1634 od podstawy ram-, por. rama, ramię, od niemieckiej nazwy osobowej Ram.

    Remola - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remota - 1738 od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remow - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Remowski - od imion typu Remigiusz, Jeremiasz, od niemieckiej nazwy osobowej Rem.

    Rempelski - od niemieckich nazw osobowych Rampo, Ramp, te od imion złożonych typu Raginbald.

    Renklewski - od niemieckiej nazwy osobowej Renkel, ta od imion złożonych na Ragin-.

    Resół - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego raeße ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Resul - od niemieckiej nazwy osobowej Reß, ta od średniowysokoniemieckiego raeße ‘ silny, mocny’ lub dolnoniemieckiego rese ‘ogromny’.

    Reszyca - 1446 od imion złożonych typu Rasław, Radosław.

    Rewucki - 1743 od nazwy miejscowej Rewuca (Spisz).

    Rewuczan - 1779 od nazwy miejscowej Rewuca (Spisz).

    Rewudzki - od nazwy miejscowej Rewuca (Spisz).

    Ręgocki - od rągać ‘krzyczeć, kłócić się’.

    Rępurzewski - od gwarowego rąpać, rąpić ‘urągać’.

    Rochik - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochin - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochiński - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochl - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Rochlewicz - od imienia Roch, notowanego w Polsce od XIV wieku, pochodzenia germańskiego, może forma skrócona od Rochold, Rochwald. W języku polskim forma Roch mogła być także utworzona od imion złożonych typu Rościsław; por. też: nazwa herbu Roch, staropolskie roch ‘figura w szachach’.

    Roder - 1204 od niemieckiej nazwy osobowej Roder, ta od imion złożonych na Hrodhari.

    Roderik - od niemieckiej nazwy osobowej Roder, ta od imion złożonych na Hrodhari.

    Rodier - od niemieckiej nazwy osobowej Roder, ta od imion złożonych na Hrodhari.

    Rodyr - 1464 od niemieckiej nazwy osobowej Roder, ta od imion złożonych na Hrodhari.

    Rodzyn - od rodzynek, rodzynka, ze staropolskiego też rozenka, rozynka ‘suszony owoc winnej latorośli’.

    Rogoniowicz - 1398 w grupie nazwisk pochodzących od róg ‘wyrostek kostny na głowie niektórych zwierząt; przedmiot wykonany ze zwierzęcego rogu; instrument dęty blaszany; skraj, ostra krawędź’.

    Rospond - 1640 od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospondek - od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rospont - 1569 od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rossol - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rossoliński - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rossołek - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rossołow - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rossołowski - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rostelski - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rosth - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostuch - 1494 od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rostyl - 1364 od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rosulski - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Rosuł - od rosół ‘wywar z mięsa’.

    Roszczon - 1698 od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rościecki - od staropolskiego rost ‘rdza’, także od imion złożonych typu Rościsław.

    Rozkruszka - od rozkruszyć ‘podrobić, zmiażdżyć’, rozkruszek ‘pasożyt żerujący na żywności’.

    Rozkruszko - od rozkruszyć ‘podrobić, zmiażdżyć’, rozkruszek ‘pasożyt żerujący na żywności’.

    Rozmajt - od rozmaity ‘różniący się kształtem i postacią’.

    Rozpędow - 1497 od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozpędowic - 1175-1500 od rozpędzić ‘rozgonić’.

    Rozplesch - od rozpleść ‘rozwinąć coś splecionego’ lub rozpleskać ‘roztopić, rozlać’.

    Roztrzembowski - XVIII w. od nazwy miejscowej Roztrzębowo (bydgoskie, gmina Kcynia).

    Rozuma - 1466 od rozum ‘mądrość, odwaga’.

    Rozworczyk - 1611 od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Rozworka - 1500 od rozwora ‘drążek łączący tylną część wozu z przednią’.

    Rugla - 1617 od ruga ‘besztanie, łajanie’, rugować ‘usuwać’, od gwarowego rugać ‘besztać, wymyślać komuś’.

    Rumas - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rumianny - od rumiany ‘zaczerwieniony’.

    Rumowski - od rum, w staropolszczyźnie ‘materiał budowlany’, obecnie ‘gatunek alkoholu’.

    Rupiołek - 1564 od podstawy rup- , porównaj staropolskie rup ‘larwy, glisty’, rupieć ‘gryźć, kąsać’, od imienia Rupert (Robert).

    Rusielczyc - 1422 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Ruslak - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Ruslała - od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusota - 1136 od staropolskiego rusy ‘rudawożółty’, też od Rus ‘Rosjanin, Ukrainiec’.

    Rusyjan - 1440 od rusjan ‘nierządnik; gbur, zuchwalec’.

    Ruszaj - 1498 od ruszać.

    Ruśniok - (Śl) od Rusnak ‘Rusin; członek Kościoła wschodniego’.

    Rychalski - 1701 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Rychłoszkowicz - 1523 od rychły dawniej ‘wczesny’, też ‘mający nadejść’.

    Ryllmann - od niemieckiej nazwy osobowej Rillmann, ta jest skrótem z Ri(e)del+mann.

    Rylman - od niemieckiej nazwy osobowej Rillmann, ta jest skrótem z Ri(e)del+mann.

    Ryngiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ring, ta od średniowysokoniemieckiego rinc ‘pierścień’ lub od średniowysokoniemieckiego ringe ‘mały’.

    Rysciuk - od niemieckiej nazwy osobowej Rist, ta od średniowysokoniemieckiego rist, riester ‘czepiga, uchwyt u pługa’.

    Rzadkosik - 1641 od rzadki ‘mający płynną konsystencję; nielicznie występujący’.

    Rzadkoszczyk - 1710 od rzadki ‘mający płynną konsystencję; nielicznie występujący’.

    Rzeczczyk - 1757 od rzeka, rzekać ‘mówić’, rzeczka ‘mała rzeka’.

    Rzemieśnik - od rzemieślnik.

    Rzemionowski - 1440 od nazw miejscowych Rzemieniewice (bydgoskie, gmina Kcynia), Rzemieniów (KrW).

    Rzeszkowiec - 1471 od rzesza ‘tłum, gromada’.

    Rzeszotczyk - 1662 od rzeszoto ‘rodzaj sita z dużymi otworami; miara zboża’.

    Rzewólski - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzewulski - od rzwieć ‘ryczeć z gniewu’, też od rzewny.

    Rzezałka - 1734 od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.

    Rzezuch - 1570 od staropolskiego rzezać, rzazać ‘ciąć, zabijać’, rzezak, rzazak ‘dłuto’.












    wrzesień 2008 r. - 17 grudzień 2012 r.


    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005