<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Historyczne miejscowości

  • Mapy
  • Kucice, Żukowo
  • Przyborowice Dolne, Ślepowrony
  • Strachowo, Strachówko, Sochocin, Kępa
  • Płońsk
  • Krysk, Goławin, Grodziec
  • Dobre, Pniewnik, Drop, Modecin
  • Stan ludności gmin w 2004 r.
  • Miejscowości w dokumencie - wg. Ksiąg w AGAD
  • Liw

  • LIW


    Liw, os. miejska, przedtem miasto, nad rzeką Liwiec, powiat węgrowski, gmina Ruchna, parafia Liw, odległa 28 wiorst od Siedlec, leży w nizinie rzeki Liwiec, przy drodze bitej z Sokołowa do Kałuszyna. Posiada. kościół parafialny drewniany, szkołę początkątkową 1-klasową ogólną, sąd gminny okręgu III. W 1827 r. było tu 137 domów i 767 mieszkańców; w 1860 r. 140 domów drewnianych i 1223 mieszkańców (175 żydów); obecnie 128 domów, 1159 mieszkańców i 2919 morgów ziemi należącej do mieszczan.

    Jest to jedna z najstarszych osad na Podlasiu. Pierwotnym zawiązkiem jej był zamek książęcy, wystawiony na wzgórzu usypanym wśród błotnistej niziny nadrzecznej i otoczonym dookoła wodą. Na fundamentach z kamienia wznosił się pierwotnie drewniany (prawdopodobnie), a następnie murowany zamek, niejednokrotnie przerabiany. Jako stolica ziemi liwskiej, stanowiącej oddzielną dzielnicę książąt mazowieckich, Liw stał się wkrótce dość ludnym miastem, które rozwijało się pod osłoną zamku. Ziemowit, książę na Liwie i Gostyninie, panując tu około 1350 r., założył podobno kościół parafialny i zapewne jednocześnie podniósł osadę zamkową, na miasto. Bolesław książę mazowiecki w 1446 r. w skutek spalenia się drewnianego miasta, wydał nowy przywilej lokacyjny i liczne udzielił swobody. Potem Liw stał się kasztelanią, mniejszą i starostwem grodowym. Zygmunt I i Zygmunt August potwierdzali dawne przywileje w: 1528, 1558 i 1562 r. Lustracya z 1564 r. świadczy o wysokim stopniu pomyślności miasta. Było tu wówczas 1350 domów, 270 rzemieślników i 104 piwowarów.

    Wzrost sąsiedniego Węgrowa, do którego ściągali przemyślni różnowiercy, zatamował dalszą, pomyślność. Szwedzkie wojny zrujnowały drewniane miasto. W 1657 r. zajęli Szwedzi zamek, w 1703 r. złupili i spalili całą osadę. Spłonął wtedy i poszedł w ruinę kościół dawny murowany, zamek również uległ zniszczeniu. Przechowały się tu akta ziemskie z 1446 -1652 i 1659 do końca XVIII w., przewiezione obecnie do Siedlec. Z zamku pozostały dotąd jedna wieża w całości i część murów. Przy kościele tutejszym był proboszczem kś. Jan Paweł Woronicz, poeta, późniejszy prymas i arcybiskup. W zamku tutejszym Jan Łaski woj. sieradzki, stronnik domu rakuskiego, przepraszał Stefana Batorego w 1579 r. Podług lustracyi z r. 1660, zaliczały się do starostwa liwskiego: miasto Liw Nowy i Stary, wsie: Krypy, Grodziska, Popowo, Korytnica, Korycka Wola i Ruda Wydra. W r. 1771 posiadał je Józef Karczewski, opłacając z niego kwarty zlp. 1450, a hyberny zlp. 574 gr. 10.



      


       


       

    (Opis na podstawie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich” wydany pod redakcją Filipa Sullmierskiego, magistra nauk fizyczno-matematycznych b. Szkoły Głównej Warszawskiej; Bronisława Chlebowskiego, magistra nauk filologiczno-historycznych b. Szkoły Głównej Warszawskiej; Władysława Walewskiego, obywatela ziemskiego, kandydata nauk dyplomatycznych Uniwersytetu Dorpackiego. Warszawa 1884 r.)


    3 lipiec 2006 r.
    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005